فهرست مطالب

  • پیاپی 40 (تابستان 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/06/01
  • تعداد عناوین: 8
|
  • نگین نظری فر، مهدی شهبازی صفحات 117-131

    قید شناختی از جمله قیود فردی است که می توان آن را با تصویرسازی ایجاد کرد و در بسیاری از تکالیف به عنوان عاملی اثرگذار بر عملکرد بررسی می شود. ازاین رو هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر قید شناختی بر مهارت پاس دقت و سرعت بود. بدین منظور 44 نفر از دانشجویان دختر دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران (با میانگین سنی 3/2±45/22 سال) به صورت در دسترس انتخاب شدند و در این تحقیق شرکت کردند. آزمودنی ها پس از اجرای پیش آزمون به صورت دو بلوک 10 کوششی از پاس دقت و سرعت بسکتبال، به صورت همگن در یکی از چهار گروه تصویرسازی پاس دقت، پاس سرعت، گروه کنترل دقت و سرعت قرار گرفتند. دو گروه تصویرسازی فایل صوتی تصویرسازی را سه روز به مدت 8 دقیقه گوش دادند؛ پس از آن پس آزمون و آزمون های یادداری، انتقال از آزمودنی ها گرفته شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس مرکب و در صورت مشاهده معناداری از آزمون تی مستقل برای مقایسه بین گروهی، همچنین آزمون تحلیل واریانس با اندازه های تکراری برای مقایسه درون گروهی و سنجش میزان پیشرفت آزمودنی ها در سطح معناداری (05/0=α) استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس تفاوت معناداری را در پیش آزمون گروه های تصویرسازی و کنترل نشان نداد. اما بین گروه های تصویرسازی و گروه کنترل در پس آزمون، یادداری و انتقال تفاوت معناداری مشاهده شد (05/0≥p). همچنین تصویرسازی پتلپ پاس دقت و سرعت، به بهبود اجرای پاس دقت و سرعت آزمودنی ها از پیش آزمون تا یادداری منجر شد؛ اما این روند در آزمون انتقال دیده نشد (05/0≤p).

    کلیدواژگان: بسکتبال، پاس دقت، پاس سرعت، تصویرسازی پتلپ، قید شناختی
  • حسن غرایاق زندی*، سید محمد زادخوش صفحات 133-151
    تمرکز یا توانایی تمرکز بر روی تکلیف در دست درحالی که حواس پرتی ها نادیده گرفته شوند، عامل حیاتی برای عملکرد موفق در ورزش است. هدف اصلی این تحقیق، مطالعه اثر تمرینات نوروفیدبک و ذهن آگاهی بر عملکرد پیوسته دیداری ورزشکاران جوان بود. بدین منظور، تعداد 45 ورزشکار رشته فوتبال 16 تا 20 ساله حاضر در لیگ های کشوری در سال 1396 در سه گروه مداخله تمرینات نوروفیدبک پروتکل آلفا/تتا، مداخله تمرینات ذهن آگاهی و کنترل قرار گرفتند. ورزشکاران گروه نوروفیدبک، 12 جلسه (6 هفته 2 جلسه ای) 30 دقیقه ای تمرین نوروفیدبک با پروتکل کاهش موج آلفا و افزایش موج تتا و گروه ذهن آگاهی، 12 جلسه (6 هفته 2 جلسه ای) 30 دقیقه ای تمرینات ذهن آگاهی برای ورزشکاران را دریافت کردند. قبل و بعد از مداخله آزمون از عملکرد پیوسته دیداری استفاده شد. در گروه کنترل هیچ مداخله ای انجام نگرفت. نتایج حاصل از تحلیل واریانس مختلط و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر که در سطح معناداری 05/0 انجام گرفت، بیانگر بهبودی معنادار در همه ابعاد آزمون عملکرد پیوسته دیداری (خطای حذف، خطای ارایه و زمان واکنش) در گروه نوروفیدبک و ذهن آگاهی نسبت به گروه کنترل بود. همچنین نتایج بیانگر آن است که تفاوت معناداری بین دو گروه نوروفیدبک و ذهن آگاهی در ابعاد آزمون عملکرد پیوسته دیداری وجود ندارد. نتایج این تحقیق حاکی از کارایی تمرینات نوروفیدبک آلفا/تتا و تمرینات ذهن آگاهی به عنوان تمرینات بهبود عملکرد پیوسته دیداری در مقایسه با گروه کنترل در ورزشکاران جوان است.
    کلیدواژگان: تمرکز، ذهنآگاهی، عملکرد پیوسته دیداری، فوتبالیستهای جوان، نوروفیدبک
  • رویا مهدی پور، مهدی نمازی زاده*، رخساره بادامی، حمید میرحسینی صفحات 153-168
    مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر تحریک الکتریکی مستقیم مغز از قشر بینایی و حرکتی بر یادگیری مهارت پرتاب آزاد بسکتبال انجام گرفت. در این مطالعه نیمه تجربی با طرح تحقیق اندازه گیری تکراری، 45 دانشجوی دختر مبتدی در پرتاب آزاد بسکتبال به صورت هدفمند انتخاب شدند، و به صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری تمرینات تحریک الکتریکی مغز از قشر حرکتی، تحریک الکتریکی مغز از قشر بینایی و تحریک ساختگی قرار گرفتند. شرکت کنندگان در پیش آزمون به اجرای 15 پرتاب آزاد بسکتبال پرداختند. مرحله مداخله در شش روز متوالی انجام گرفت که در هر روز ابتدا تحریک الکتریکی مغز از قشر حرکتی (آندC3 وکاتدFp2)، قشر بینایی (آندOz وکاتدCz) و تحریک ساختگی انجام می گرفت و سپس شرکت کنندگان به اجرای 15 پرتاب آزاد بسکتبال می پرداختند. در آخرین جلسه پس آزمون اجرا شد. یک هفته و 21 روز بعد از مرحله پس آزمون، به ترتیب مرحله یادداری کوتاه مدت و بلندمدت انجام گرفت. داده ها به روش تحلیل واریانس مرکب تحلیل شد. نتایج نشان داد که تحریک الکتریکی مغز از قشر حرکتی (547/0= η2،0001/0=sig، 908/16=F) و قشر بینایی (346/0= η2،001/0=sig، 410/7=F) موجب بهبود پرتاب آزاد بسکتبال شد. دیگر نتایج نشان داد که تحریک الکتریکی مغز از قشر حرکتی در مقایسه با قشر بینایی موجب بهبود بهتر پرتاب آزاد بسکتبال شد (05/0 p <). به طور کلی نتایج مطالعه حاضر نشان داد که تحریک الکتریکی مستقیم جمجمه ای از قشر حرکتی در موارد مقتضیات زمانی می تواند به عنوان روش تمرینی جدید در کنار تمرین بدنی در بهبود بهتر مهارت پرتاب آزاد بسکتبال موثر باشد.
    کلیدواژگان: تحریک الکتریکی مستقیم جمجمه ای، قشر بینایی، قشر حرکتی، یادگیری حرکتی
  • عالیه میری اردکول، محمدرضا شهابی کاسب*، رسول زیدآبادی صفحات 169-186

    یکی از شاخص های مهم برای استنباط یادگیری مهارت های حرکتی، یادداری است. اختلاف نظرهایی در خصوص مفهوم سنجش یادداری در بین متخصصان و پژوهشگران حوزه یادگیری حرکتی وجود دارد. ازاین رو، هدف از پژوهش حاضر تحلیل محتوای کیفی مفهوم سنجش یادداری مهارت های حرکتی در مقالات علمی- پژوهشی فارسی از سال 1388 تا 1398 بود. پژوهش حاضر از نوع توسعه ای و روش پژوهش، تحلیل محتوای کیفی بود. تعداد 143 مقاله از نشریات علمی- پژوهشی فارسی که به مفهوم یادداری اشاره داشتند، بررسی شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار ان ویوو 10 انجام گرفت. یافته ها نشان داد که 47 مقوله فرعی و شش مقوله اصلی شامل روش سنجش مفهوم یادداری، تعداد و مدت زمان کوشش ها در آزمون یادداری، تعداد و مدت زمان کوشش ها در مرحله اکتساب، تعداد کوشش های مربوط به افت گرم کردن، نوع تکلیف و طول دوره بی تمرینی در خصوص مفهوم سنجش یادداری وجود دارد. همچنین نتایج گویای این مطلب است که هیچ اجماع نظر و توافقی در خصوص شیوه ارزیابی مفهوم یادداری و موضوعات مرتبط با آن در بین متخصصان وجود ندارد. این موضوع نه تنها می تواند موجب سردرگمی پژوهشگران در خصوص چگونگی سنجش مفهوم یادداری در حوزه رفتار حرکتی شود، بلکه امکان مقایسه نتایج تحقیقات مختلف با یکدیگر را محدود کرده و تصمیم گیری در خصوص راهکارها و روش های تمرینی بهینه را دشوار می سازد. ازاین رو، نیاز است با برگزاری کرسی های هم اندیشی با حضور متخصصان حوزه رفتار حرکتی، در این خصوص تصمیمات مشخصی گرفته شود.

    کلیدواژگان: تحلیل محتوای کیفی، سنجش، مهارت حرکتی، یادداری، یادگیری حرکتی
  • جمیل منصوری*، رضا رستمی، احمد شاهواروقی، صادق رنجبر صفحات 187-204

    روش های بسیاری با هدف ارتقای عملکرد ورزشی پدید آمده است که امروزه مورد استفاده ورزشکاران رشته های مختلف قرار می گیرد. در میان این تکنیک ها نوروفیدبک، به عنوان رویکرد مغزی غیرتهاجمی، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. مقاله حاضر با هدف گزارش نتایج پژوهش های انجام گرفته در زمینه مهارت های مجرد ورزشکاران به صورت نمونه گیری در دسترس، صورت پذیرفت. با هدف جمع آوری داده، ابتدا مقالات لاتین با استفاده از کلیدواژه های Neurofeedback، EEG Biofeedback، Sport performance، Athletic performance، Shooting performance، Archery، putting performance و Golf مورد جست وجو قرار گرفت. از پایگاه های PsycINFO، PubMed، Web of science، EBSCO  و Google Scholar استفاده شد. بازه زمانی جست وجو از سال 1990 تا 2018 تعیین شد. مقالات فارسی با کلیدواژه های «نوروفیدبک»، «عملکرد ورزشی»، «تیراندازی»، «پرتاب»، «نشانه گیری» یا «گلف» در پایگاه های جهاد دانشگاهی (SID)، مجلات تخصصی نور (Noormags)، بانک اطلاعات نشریات کشور (Magiran) و پایگاه اطلاعات علمی ایران (Irandoc) جست وجو شدند. بازه زمانی انتشار مقالات از 1380 تا 1398 تعیین شد. تعداد 16 مقاله با ملاک های استاندارد و تعیین شده همخوانی داشتند و انتخاب شدند. سپس با استفاده از یک چک لیست مشخص، اطلاعات مربوط به مقالات توسط هر پژوهشگر مستقل استخراج و در یافته ها گزارش شد. نتایج نشان داد که پروتکل های نورورفیدبکی به کارگرفته شده در هر پژوهش می تواند نتیجه مداخله را تحت تاثیر قرار دهد و لازم است تا در استفاده از این روش در ورزشکاران به آن توجه داشت. براساس یافته های پژوهش تمرینات نوروفیدبک در ورزشکاران اثربخشی مثبت در ارتقای عملکرد ورزشی دارد.

    کلیدواژگان: توجه، تمرکز، تمرینات نوروفیدبک، عملکرد ورزشی، مهارت های مجرد
  • کیمیا مصطفوی، سید محی الدین بهاری *، افسانه صنعت کاران صفحات 205-217

    هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش ورزش تیراندازی با تفنگ بادی بر پرخاشگری دختران نوجوان بود. برای انجام پژوهش از طرح نیمه تجربی با گروه کنترل و پیش آزمون - پس آزمون استفاده شد. بدین منظور تعداد 30 دانش آموز دختر پرخاشگر (1/1±16 سال) به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در این مطالعه از پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992) به عنوان ابزار سنجش پرخاشگری استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 12 جلسه (هر جلسه 60 دقیقه) تحت نظر مربی آموزش تیراندازی دیدند. در پایان جلسات از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب دوعاملی نشان داد آموزش تیراندازی به کاهش معنادار پرخاشگری، پرخاشگری کلامی، خصومت و خشم دختران نوجوان منجر شد؛ اما آموزش تیراندازی بر پرخاشگری بدنی دختران نوجوان اثر معناداری نداشت. به نظر می رسد جو و ویژگی های ورزش تیراندازی با تفنگ می تواند نقش مهمی در ایجاد احساس آرامش و کاهش پرخاشگری داشته باشد.

    کلیدواژگان: پرخاشگری، تیراندازی، خشم، خصومت، نوجوان
  • مریم کاویانی*، بهروز عبدلی، رضا ابراهیمی صفحات 219-236

    هدف کلی تحقیق بررسی تاثیر توانمندسازی شناختی بر حافظه کاری و یادگیری مشاهده ای مهارت پرتاب دارت کودکان بود. 40 دانش آموز 11-10 ساله به صورت در دسترس انتخاب شدند. در مرحله اول توانمندسازی شناختی و در مرحله دوم یادگیری مشاهده ای پرتاب دارت انجام گرفت. در مرحله اول، ابتدا پیش آزمون شناختی گرفته شد، براساس سن و نمرات پیش آزمون افراد به دو گروه 20 نفره همگن تمرین شناختی و بدون تمرین شناختی تقسیم شدند. به گروه شناختی 8 جلسه 45 دقیقه ای تمرینات توانمندسازی شناختی داده شد. سپس افراد در پس آزمون شناختی شرکت کردند. آزمون شناختی با استفاده از نرم افزار کرسی بلک (حافظه کاری) انجام گرفت. در مرحله دوم، هر کدام از گروه های مرحله اول به دو گروه 10 نفری مشاهده ای+بدنی و بدنی تقسیم شدند. پس از شرکت در پیش آزمون پرتاب دارت، مرحله تمرین دارت (سه جلسه 20 پرتابی) به صورت مشاهده ای و بدنی بود. گروه مشاهده ای+بدنی علاوه بر پرتاب ویدیو مدل ماهر پرتاب دارت را مشاهده کردند. پس آزمون شناختی در انتها گرفته شد. از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری2*3 و 2*4 استفاده شد. نتایج نشان داد که حافظه کاری گروه شناختی به طور معناداری بهتر از گروه غیرشناختی بود. گروه شناختی+ مشاهده ای+ بدنی در پس آزمون دارت به طور معناداری بهتر از سایر گروه ها عمل کرد. به نظر می رسد که توانمندسازی شناختی موجب تسهیل یادگیری از طریق مشاهده می شود.

    کلیدواژگان: توانمندسازی شناختی، حافظه کاری، کارکردهای اجرایی، یادگیری مشاهده ای
  • پریا نکویی، وحید ذولاکتاف*، ابراهیم صادقی دمنه صفحات 237-253

    کودکان با اختلال طیف اوتیسم به دلیل نداشتن فعالیت و درخودمانده بودن مستعد ضعف در تعادل، ثبات وضعیتی و ناهنجاری های وضعیتی اند. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر یک دوره تمرینات کانگوجامپ بر عملکرد تعادلی کودکان با اختلال طیف اوتیسم با سطح عملکردی بالا بود. روش انجام تحقیق از نوع نیمه تجربی بود. از بین کودکان با اختلال طیف اوتیسم در انجمن اوتیسم و مدارس اوتیسم شهر تهران، 20 نفر با استفاده از آزمون های غربالگری انتخاب و پس از سنجش عملکرد تعادلی به عنوان پیش آزمون، به صورت تصادفی به دو گروه (مداخله و کنترل) تقسیم شدند. در ادامه گروه تجربی، تمرینات کانگوجامپ را به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه انجام دادند و پس از اتمام مداخله از تمامی افراد از طریق اندازه گیری آزمون لک لک، عملکرد تعادلی پس آزمون به عمل آمد. به منظور بررسی آزمون تحقیق از آزمون تحلیل واریانس مختلط دوعاملی استفاده شد. یافته های تحقیق حاضر نشان داد که انجام تمرینات کانگوجامپ در گروه مداخله به طور معنا داری موجب بهبود عملکرد تعادلی در کودکان با اختلال طیف اوتیسم شد. همچنین نتایج نشان داد که تفاوت معنا داری بین نتایج گروه کنترل و گروه تجربی در مرحله پس آزمون وجود دارد. براساس نتایج به دست آمده، تمرینات کانگوجامپ می تواند برای بهبود عملکرد تعادلی کودکان با اختلال طیف اوتیسم مفید و سودمند باشد. ازاین رو استفاده از این نوع فعالیت ورزشی به عنوان روش مداخله ای مناسب برای کودکان با اختلال طیف اوتیسم پیشنهاد می شود.

    کلیدواژگان: اختلال طیف اوتیسم، تعادل ایستا، کانگوجامپ، کودکان
|
  • Negin Nazarifar, Shahzad Tahmasebi *, Mehdi Shahbazi Pages 117-131

    The purpose of the present study was to investigate the effect of PETTLEP imagery on accuracy and speed basketball pass. For these purpose 44 physical education students of University of Tehran with mean age of 22/45±2/3 participated in this study. In pre-test participant performed 2 blocks of 10 trials of accuracy and speed basketball pass. Then, they distributed in one of four groups homogeneously: accuracy pass PETTLEP imagery, speed pass PETTLEP imagery, accuracy control, and speed control. Two groups of imagery listened to audio during three days for 8 minutes. Then, subject did post-test, retention and transfer. Mixed ANOVA, independent t-test and repeated measures analysis of variance used with significant level P≤0.05. Statistical analysis results indicated that there was no significantly difference between imagery group and control group in pre-test. However, in post-test there was significantly difference (P≤0.05). Also PETTLEP imagery of accuracy and speed pass improved accuracy and speed pass performance from pre-test to retention significantly, however in transfer test there was no meaningfully difference (P≥0.05).

    Keywords: Accuracy Pass, basketball, Cognitive Constrains, Speed Pass, PETTLEP imagery
  • Hassan Gharayagh Zandi *, Seyed Mohammad Zadkhosh Pages 133-151
    Concentration, or ability to focus on the task at hand while ignoring distractions, is a vital determinant of successful performance in sport. The main aim of this study was to examine the effects of Neurofeedback and Mindfulness Meditation interventions for Visual Continuous Performance Test in athletes. For this purpose, 45 young soccer players from the age range of 16 to 20 years old who were attended in the National football League of Iran were assigned to three groups (Alpha/Theta Neurofeedback, Mindfulness, and control). Athletes in Neurofeedback group received 12 sessions of Neurofeedback training and every session was 30 minutes, in Mindfulness group received 12 sessions of Mindfulness Meditation for sport and every session was 30 minutes. The Control group did not receive any intervention. Before and after interventions Visual Continuous Performance Test was used to collect data. The results of Mixed ANOVA and Repeated Measures ANOVA at significant level 0.05 showed Neurofeedback training and Mindfulness Meditation training significantly affected on all dimensions of Visual Continuous Performance Test (Omission, Commission, and Reaction Time) compared to the control group. Also, the results indicate that there is no significant difference between the two groups of neurofeedback and Mindfulness in the dimensions of the continuous visual performance test. The results of this study indicate the effectiveness of alpha/theta neurofeedback training and Mindfulness training as continuous visual performance improvement exercises compared with control group of young athletes.
    Keywords: concentration, Mindfulness, neurofeedback, Visual continuous performance, Young football players
  • Roya Mahdipour, Mahdi Namazizadeh *, Rokhsareh Badami, Hamid Mirhosseini Pages 153-168
    The purpose of the current study was to examine the comparison of effects of the transcranial direct current stimulation (tDCS) of vision and motor cortex on learning of basketball free throw. In semi-experimental study with repeated measure design, 45 novice female students in free throw (Earn score below 59 on Proficiency Level Test) an age range 18 to 30 years old and with normal eye and right hand accessibly selected and randomly located in three tDCS on vision cortex, tDCS on motor cortex and artificial stimulation groups. In pre test phase, participants 15 trial free throw. Intervention phase done in 6 consecutive days that each day electrical stimulation of the brain was performed the motor cortex (C3 anode & Fp2 anode), the visual cortex (Oz anode & Cz cathode) and artificial stimulation, and then participants performed 15 free throws. In last session post test phase executed. One week and 21 days after post test phase respectively executed short and long term retention phase. Data analyzed with ANOVA with repeated measure statistical method. The result indicated that tDCS on motor cortex (F= 16.90, sig =0.0001, η2 =0,547) and vision cortex (F= 7.41, sig =0.0001, η2 =0,346) significantly improved basketball free throw. Other results indicated that tDCS on motor cortex than tDCS on vision cortex cause improvement basketball free throw (p < 0.05). Overall, the results of the current study indicated that tDCS on motor cortex can be effective as a new training method in addition to physical training to improve free throw skills.
    Keywords: basketball free throw, motor cortex, motor learning, Transcranial direct current stimulation, vision cortex
  • Aliyeh Miri Ardakol, MohammadReza Shahabi Kaseb *, Rasool Zeidabadi Pages 169-186

    Retention is one of the important indicators for inference of learning motor skill. There are some disagreements on the retention evaluation concept among experts and researchers of the Motor learning area. Therefore, the aim of the present study was to analyze the qualitative content of retention measurement concept in motion skills in Persian scientific research articles between years of 1388 to1398. The present study was developmental research and quality content analysis method. One hundred Fourty three articles of Farsi scientific research journals were studied, which mention the concept of retention. Analyzing data was performed with Nvivo10 software. Results revealed that there are forty-seven side topic and six main topic including measurement method of retention concept, Number and duration of retention test, he number and duration of the acquisition phase, the number of warm-up decrement attempts, tasks type and no-practice interval length about the retention measurement concept. Also, the results are indicating that there has been no agreement among experts about the measurement method of retention concept and its related issues. Not only this topic could lead to researcher’s confusion on how to measure the retention concept in Motor learning area, but it also limits the possibility of comparing different research results with each other and makes it hard for decision making on solutions and optimal practice methods. Therefore, it is necessary to make specific decisions in this regard by holding symposiums with the participation of experts in the field of motor behavior.

    Keywords: motor skill, . Motor learning, retention, Qualitative Content Analysis, Measurement
  • Jamil Mansouri *, Reza Rostami, Ahmad Shahvaroughi, Sadegh Ranjbar Pages 187-204

    It has been invented a many techniques to enhancement of sport performance nowadays which used by athletes in different fields. Between these techniques, neurofeedback, as a noninvasive brain method, has paid much attention to itself. Many studies have investigated the effectiveness of neurofeedback training on sport performance enhancement that finds different results. The present study has done to report investigated researches by accessible sampling in athlete’s discrete skills. First, English articles have been searched by keywords like “neurofeedback” and “EEG Neurofedback” and “sport performance”, athletic performance”, “shooting performance”, “archery”, “putting performance” and “Golf”. The articles have been gathered in PsycINFO, PubMed, Web of science, EBSCO and Google Scholar. Meta-analysis and review articles added too. Time perid of articles was 1990 to 2020. Persian articles with same keywords in SID, Noormags, Magiran and Irandoc were searched. Time period was 2001 to 2020. By related keywords, a number of 16 studies have been chosen in related to the criteria of the research. Then the results of any research extracted by any of authors and reported in findings. Results showed that different recruited neurofeedback protocols in any study can effect on the results of the studies and it is necessary to pay attention in athletes. Based on the findings of the study it can be concluded that neurofeedback training has positive effects on sport performance enhancement.

    Keywords: discrete skills, neurofeedback training, attention, focus, sport performance
  • Kimiya Mostafavi, Mahiodin Bahari*, Afsaneh Sanatkaran Pages 205-217

    The aim of this study was to examine the effect of shooting training with air gun on aggression in adolescent girls. This study was semi-experimental including pretest, posttest with a control group. 30 female aggressive students (age: 16±1.1 years) were selected by convenience sampling method and were randomly assigned to experimental and control groups. Buss and Perry (1992) aggression questionnaire was used to evaluate aggression. The experimental group participated in shooting training for 12 sessions (each session 60 minutes) under a coach's supervision. After the last training session, the two groups participated in the posttest. The results of the two-way multivariate analysis of variance showed that shooting training significantly reduced aggression, verbal aggression, hostility and anger but shooting training had no significant effect on physical aggression. It seems that shooting training has an atmosphere and characteristics that can play an important role in producing calmness and reducing aggression.

    Keywords: Adolescent, Aggression, Anger, Hostility, Shooting
  • Maryam Kavyani *, Reza Ebrahimi Pages 219-236

    The purpose of this study was to investigate the effect of cognitive empowerment on working memory and observational learning of dart throwing skill in children. Forty 10-11 years students were voluntarily and availably selected. This study was performed in two phases. In the first phase, cognitive enhancement was performed and in the second phase observational learning of dart throwing skill was performed. In the first phase, the pre-test was performed and groups were matched based on age and pre-test scores and they were divided into two homogenies groups (n=20) of cognitive exercise and no cognitive exercise. The cognitive group was given 8 sessions (45 minutes) of cognitive empowerment training. Then both groups received cognitive test. The cognitive tests were performed using Corsiblack software to measure working memory. In the second phase of the study, each of the first phase groups were divided into two groups of 10 observational + physical and physical groups. After dart throwing skill pre-test, dart throwing training in the form of observational and physical training was performed( 3 sections of 20 throwing). The observation + physical group in addition to the dart throwing training observe the skilled model of dart throwing through video. Then posttest was performed at the end of the second phase. Cognitive + observational + physical group performed significantly better on the dart post-test than the other groups. Results showed cognitive training also had a significant effect on learning through observation on dart throwing skills.

    Keywords: cognitive, Memory, learning, model, executive
  • Paria Nekouei, Vahid Zolaktaf *, Ebrahim Sadeghi Demneh Pages 237-253
    Aim

    Children with autism are prone to poor balance, postural stability, and postural abnormalities due to inactivity. The objective of the present study was to investigate the effect of Kangoojump training on the balance function of high functioning children with autism spectrum disorder.

    Methodology

    The method of this study was quasi-experimental. Among children with autism in the Autism Association and Autism Schools in Tehran, twenty people selected using screening tests, after measuring balance performance as a pre-test, randomly divided into two groups (intervention and control). The experimental group performed Kangoo jumps for eight weeks and three sessions per week, and in the end, all subjects were re-tested by measuring Balance performance. To investigate the natural distribution of research data, the Shapiro-Wilk test is used, and to test the research hypothesis, analysis of variance with repeated measures was used using Spss software.

    Results

    The findings of the present study showed that performing Kangoo jumps in the intervention group significantly improved balance function in children with autism. The results also showed that there is a significant difference between the results of the control group and the experimental group in the post-test stage.

    Conclusion

    Based on the results, Kangoojump exercises can be useful to improve the balance function of children with autism. Therefore, the use of this type of activity is recommended as an appropriate intervention method for children with autism.

    Keywords: Autism Spectrum Disorder, static balance, Dynamic balance, Kangoo Jump, Children