فهرست مطالب

  • سال هجدهم شماره 1 (پیاپی 68، زمستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1399/07/12
  • تعداد عناوین: 6
|
  • حسن قندهاری، مرضیه رشیدی، سعید صباغان، سیدمانی مهدوی*، الهام میرزامحمدی، ابوذر عزیزی، فرشاد صفدری صفحات 1-6
    مقدمه

    عمل جراحی در سطح صحیح، یکی از مهمترین نگرانی ها در درمان بیماران اسکولیوز ایدیوپاتیک نوجوانان (AIS) است. تغییر در تعداد مهره ها می تواند به طور بالقوه منجر به انجام جراحی اشتباه شود. این امکان وجود دارد که بروز و نوع این تغییرات تحت تاثیر عوامل مختلفی از قبیل نژاد باشد. در مطالعه گذشته نگر حاضر، شیوع این تغییرات در بیماران مبتلا به AIS ایرانی بررسی شده است.

    مواد و روش ها: 

    از سال 2012 تا 2017، جراحی فیوژن ستون فقرات برای درمان AIS در 125 بیمار انجام شد. مهره های پشتی و کمری تحت رادیوگرافی خلفی بعد از عمل قرار گرفتند. اولین مهره پشتی، مهره متصل به اولین جفت دنده در نظر گرفته شد. شمارش از بالا به پایین انجام شد. مهره های ناحیه کمری دقیقا از زیر آخرین مهره که یک جفت دنده به آن متصل بود شروع می شد.

    یافته ها:

     در 18 بیمار (14.4٪) شمارش غیر طبیعی مهره مشاهده شد. شیوع تعداد غیر طبیعی مهره های کمری نسبت به مهره های پشتی بیشتر بود (10.4٪ در مقابل 4٪). در 5 بیمار (4٪) تعداد 11مهره پشتی مشاهده شد. در 11 بیمار (8/8٪) 4 مهره کمری مشاهده شد. 2 بیمار، 6 مهره کمری (1.6٪) داشتند. هیچ بیماری با تعداد غیر طبیعی مهره های پشتی و کمری همزمان وجود نداشت.

    نتیجه گیری: 

    مطالعه حاضر نشان داد که در بیماران مبتلا به AIS در ایران تعداد غیر طبیعی مهره های پشتی و کمری نسبتا بالا است. لازم است که قبل از عمل مهره ها را بر اساس یک پروتکل سازمان یافته شمارش کرده تا از جراحی اشتباه در بیماران AIS جلوگیری شود.

    کلیدواژگان: اسکولیوز، مهره، نوجوان، فیوژن ستون فقرات
  • مهرداد یادگاری، امین بیغم صادق*، ساناز فرهنگ، سجاد فرهنگی صفحات 7-15
    پیش زمینه

    امروزه در ارتوپدی دامپزشکی و انسانی برای تحریک فرایند التیام شکستگی ها، سرعت بخشیدن به اتصال مفصلی و ترمیم نقیصه های استخوانی از پیوند استخوانی استفاده می شود. در این مطالعه اثرات استفاده توام نانوهیدروکسی آپاتیت با مغز استخوان در ترمیم شکستگی استخوان خرگوش به شکل رادیولوژیکی و هیستوپاتولوژیکی بررسی می شود.

    مواد و روش ها:

     این مطالعه تجربی در بهار و تابستان 1398، بر روی 20 خرگوش نر بالغ نژاد نیوزلندی 12 ماهه، به وزن تقریبی 2 کیلوگرم انجام شد. خرگوش ها به صورت تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند. قطعه استخوانی از استخوان رادیوس برداشته شد در گروه اول (تعداد=5) (گروه کنترل)، نقیصه استخوانی خالی ماند و هیچ ماده ای تزریق نشد. در گروه دوم (تعداد=5)، در محل نقیصه نانوهیدروکسی آپاتیت، در گروه سوم (تعداد=5)، مغز استخوان و در گروه چهارم (تعداد=5)، نانوهیدروکسی آپاتیت به همراه مغزاستخوان تزریق و پوست و عضلات بخیه شد. رادیوگراف از دست خرگوش ها بعد از عمل و در روز های 14، 28، 42 و 56 در نمای جانبی تهیه شد. نمونه برداری از استخوان جهت ارزیابی هیستوپاتولوژی در هفته هشتم انجام گرفت. رادیوگراف و نمونه ها از لحاظ میزان جوش خوردگی، فعالیت استخوان سازی و دوباره شکل پذیری مورد بررسی آماری قرار گرفت.

    یافته ها:

     در بررسی رادیوگرافیکی در هفته های دوم و چهارم و ششم و هشتم اختلاف آماری معنی داری بین گروه ها مشهود بود (05/0<p) که این اختلاف در هفته ششم بیشتر شاخص بود. در هفته ششم مشاهده شد که گروه نانوهیدروکسی آپاتیت+مغزاستخوان بهتر از گروه نانوهیدروکسی آپاتیت به تنهایی عمل کرده بود (02/0=p). در بررسی هیستوپاتولوژیک گروه نانوذرات هیدروکسی آپاتیت به همراه مغز استخوان، در مقایسه با گروه کنترل روند استخوان سازی از شدت بیشتری برخوردار بود.

    نتیجه گیری:

     نتیجه به دست آمده در مطالعه ما بیانگر این است که گروه «نانوهیدروکسی آپاتیت+مغزاستخوان» در مقایسه با دو گروه دیگر «نانوهیدروکسی آپاتیت به تنهایی» و گروه «کنترل» از نظر ترمیم استخوانی بهتر عمل کرده است. پیشنهاد می شود این آزمایش با مدل حیوانی بزرگتر انجام شود تا کاربرد بالینی پیدا کند

    کلیدواژگان: خرگوش، ترمیم شکستگی، مواد بیولوژیکی، مغزاستخوان، هیدروکسی آپاتیت
  • جعفر سلیمانپور، سیامک کاظمی صوفی*، امین مرادی، اصغر علمی صفحات 16-22

    پیشگفتار: 

    استفاده از تورنیکت در تعویض کامل مفصل زانو TKA1 توسط بسیاری از جراحان توصیه می شود. با این حال؛ شواهد مبنی بر تاثیرگذاری آن در کاربرد این جراحی در هاله ای از ابهام قراردارد. ما تاثیر استفاده از تورنیکت را در کاهش خونریزی و میزان نیاز به انتقال خون در جراحی TKA ارزیابی کردیم.

    مواد و روش ها:

     بیماران مراجعه کننده به دو بیمارستان در تبریز برای انجام عمل جراحی TKA در یک دوره یک ساله «مورد - کنترل» بررسی و در این مطالعه قرار گرفتند. 8 بیمار مرد و 23 زن از نظر استفاده از تورنیکت در طول عمل جراحی TKA به دو گروه تقسیم شدند: در گروه اول، تورنیکت از ابتدای جراحی تا اتمام سفت شدن سیمان باد شده بود و در گروه دوم، این اقدام قبل از مرحله شروع سیمان گذاری و تا سخت شدن سیمان رخ داده بود. همه این مراحل توسط یک جراح منفرد، با تکنیک یکسان و تحت بی حسی ناحیه ای، با مصرف ماده ترومبولیتیک یکسان و پیشگیری از عفونت انجام شد. افت سطح هموگلوبین در روز اول بعد از جراحی، اندازه گیری و با سطح قبل از عمل در دو گروه، مقایسه شد. نیاز به تزریق خون نیز بین دو گروه، مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت.

    نتایج

    23 بیمار (2/74%) نیاز به تزریق خون نداشتند و این در حالی بود که 8 مورد آنها (8/25%) نیاز به تزریق و انتقال خون داشتند. گروه بدون تورنیکت 4 مورد و گروه با تورنیکت 4 مورد به گرفتن خون نیاز داشتند. میانگین مدت زمان جراحی 3/26±81/75 دقیقه بود. میانگین سطح HB قبل از عمل، 67/1±66/12 بود که بعد از عمل 62/1±09/11 به دست آمد. اختلاف میزان هموگلوبین قبل و بعد از عمل در گروه بدون تورنیکت 36/1 و با تورنیکت 96/1 بود.

    نتیجه گیری:

     اگرچه استفاده از تورنیکت  مدت زمان این عمل جراحی را کاهش می دهد اما تاثیر قابل توجهی در حفظ سطح هموگلوبین و نیاز به تزریق خون پس از عمل جراحی ندارد.

    کلیدواژگان: آرتروپلاستی، تعویض مفصل زانو، تورنیکت، تزریق خون
  • پگاه خزاعی نژاد*، بهروز سپهری، علیرضا موسویان صفحات 23-27
    زمینه و هدف

    پای شارکو بیماری ناتوان کننده مرموزی است که به طور شایع در بیماران دیابتی دیده می شود و به صورت کلاسیک با تخریب مفاصل کوچک قسمت میانی پا و نشست کردن قوس طولی داخلی پا خود را نشان می دهد. هنگامی که جراحی برای حفظ یک پای دارای عملکرد ضرورت یابد سوال بعدی یافتن بهترین روش فیوژن (fusion) و بازسازی و فیکس کردن و بی حرکت کردن پا با کمترین آسیب نسج نرم است. امروزه استفاده از پلاک مدیال و پلنتار برای حفظ قوس پا توصیه می شود، همچنین در مواردی که سابقه زخم و عفونت وجود دارد استفاده از پیچ های بلند، ترجیحا اینترامدولاری، با نتایج موفق بالایی همراه بوده است. هدف این مطالعه مقایسه بیومکانیکی روش های مختلف فیکس کردن به صورت فینیت آنالیز است. در این پژوهش رفتار بیومکانیکی سه روش با بارگذاری شبه استاتیک روی مدل ساخته شده در نرم افزارهای المان محدود بررسی می شود.

    روش ها: 

    از جمله اهداف این پژوهش مدل سازی و شبیه سازی به گونه ای بود که تا حد ممکن نزدیک به آناتومی واقعی موضع محل بررسی باشد. برای این منظور از تصاویر ثبت شده به روش سی تی اسکن که از پای یک خانم 40 ساله تهیه شده بود استفاده کردیم و این تصاویر برای تکمیل مدل هندسی به نرم افزار میمیکس (mimics) منتقل شد. سپس، مدل تحت آنالیز بیومکانیکی به صورت شبه استاتیک در محیط نرم افزار آباکوس (abaqus19.0) قرار گرفت. برای دستیابی به مدل واقعی از لحاظ خواص، خواص مکانیکی برای استخوان کورتیکال و اسفنجی به صورت ارتوتروپیک خطی لحاظ شده است. بافت نرم به صورت هایپرالاستیک توصیف ماهیت غیرخطی و تراکم ناپذیر در نظر گرفته شد.

    نتایج

    با مقایسه اقسام سازه های مورد بررسی در مدل میله، تنش بیشتر روی ایمپلنت و تنش کمتر روی استخوان مشاهده شد. روش پلاک پلنتار از نظر حداکثر تنش به پا بدون ایمپلنت، نزدیکتر بود.

    نتیجه گیری: 

    مطالعه حاضر نشان داد کمترین تنش در حالت پلاک پلنتار رخ می دهد که احتمالا باعث خستگی کمتر و با تاخیر بیشتر این پلاک می شود و نیز معلوم شد تنش وارده بر میله بیشتر از پلاک ها بوده است که این می تواند نشانه استحکام (regidity) بیشتر ساختمان ایجاد شده و افزایش سپر تنش (stress sheilding) باشد. البته جنس استیل یا تیتانیوم و قطر میله می تواند در این مقادیر تاثیرگذار باشد.

    کلیدواژگان: مفصل شارکوت، میله گذاری داخل کانال استخوانی، آنالیزالمان محدود، آرتروپاتی عصبی
  • مهرزاد مقدسی*، کاوه باشتی، جمشید جهانی صفحات 28-32
    پیش زمینه

    هدف این تحقیق بررسی شیوع آسیب های ورزشی در چهاردهمین دوره المپیاد فرهنگی ورزشی دانشجویان دختر و پسر دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی سراسر کشور بود.

    مواد و روش ها: 

    تحقیق حاضر از نوع تحقیقات توصیفی گذشته نگر و مقطعی است. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانشجویان آسیب دیده در چهاردهمین دوره المپیاد فرهنگی ورزشی دانشجویان دختر و پسر دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی سراسر کشور تشکیل دادند. اطلاعات مربوط به آسیب ها با استفاده از فرم گزارش آسیب و به کمک پزشکان تیم به صورت روزانه جمع آوری شد.

    یافته ها:

     در این دوره از مسابقات، 1430 ورزشکار شامل 535 دانشجوی دختر و 895 دانشجوی پسر دچار آسیب شدند. نتایج نشان داد متداولترین نوع آسیب، گرفتگی عضلانی و به دنبال آن آسیب مفصل زانو و انگشتان دست بود. همچنین نتایج نشان داد بیشترین تنوع آسیب در پسران مربوط به رشته بسکتبال (14 نوع آسیب) و به دنبال آن رشته هندبال (12 نوع آسیب) و فوتسال و کشتی آزاد (هر کدام 9 آسیب) بوده است. بیشترین تنوع آسیب در دختران مربوط به رشته هندبال (12 نوع آسیب) و رشته های والیبال (9 نوع آسیب) و کاراته (7 نوع آسیب) در رده های بعدی قرار داشته اند.

    نتیجه گیری: 

    این اطلاعات برای دست اندرکاران پزشکی تیم ها به منظور تحت پوشش قرار دادن مسایل پزشکی مسابقات و طراحی راهبردهای پیشگیری از آسیب ها مفید است.

    کلیدواژگان: المپیاد فرهنگی ورزشی دانشجویان، آسیب های ورزشی، گرفتگی عضلانی، آسیب مفصل زانو‬‬
  • رضا زندی، محمدرضا میناتور سجادی*، یاسر صفایی صفحات 33-36

    شکستگی اینترتروکانتریک یکی از شایعترین شکستگی های استیوپروتیک سالمندان است. درمان ارجح این بیماران جراحی است ولی انتخاب روش مناسب به ویژه در مواردی که استخوان فمور به دلیل شکستگی قبلی، با ایمپلنت فیکس شده است با چالش های فراوان همراه است. بیماری که در این گزارش به آن اشاره شده، خانم 80 ساله ای است که 20 سال قبل تحت جااندازی باز و فیکساسیون شکستگی شفت فمور با پلاک بلند قرار گرفته بود و با شکستگی اینترتروکانتریک اخیر در همان اندام مراجعه کرده است. ایشان در بهمن ماه 1397، در بیمارستان طالقانی، تحت عمل جراحی خارج سازی پلاک قبلی و فیکساسیون شکستگی اینترتروکانتریک با نیل سفالومدولاری قرار گرفته بود. طبق اطلاعات ما، نمونه مشابهی در تالیفات انگلیسی زبان گزارش نشده است. ما ضمن گزارش این شکستگی خاص، گزینه های درمانی آن را نیز مورد بحث قرار دادیم.

    کلیدواژگان: فیکساسیون داخلی، شکستگی اطراف پلاک، گامانیل، خارج سازی ابزار
|
  • H. Ghandhari, M. Rashidi, S. Sabbaghan, S .M. Mahdavi*, E. Mirzamohammadi, A. Azizi, F. Safdari Pages 1-6
    Introduction

    Correct-level surgery is one of the most important concerns in the treatment of patients with adolescent idiopathic scoliosis (AIS). Variations in vertebral number can potentially result in wrong-level surgery. It is possible that the incidence and type of these variations be affected by different factors such as ethnicity. In the current retrospective study, the prevalence of these variations in Iranian AIS patients was investigated.  

    Methods

    Between 2012 to 2017, spinal fusion was performed for the treatment of AIS in 125 patients. The thoracic and lumbar vertebrae were enumerated on posteroanterior radiographs. The first thoracic vertebra was the one attached to the first pair of ribs. Enumeration was continued in a caudal direction. The lumbar level initiated just below the last vertebra with a pair of associated ribs.

    Results

    Abnormal vertebral enumeration was found in 18 patients (14.4%). The prevalence of abnormal lumbar enumeration was higher than thoracic vertebrae (10.4% versus 4%). Eleven thoracic vertebrae were found in 5 patients (4%). Four lumbar vertebrae were found in eleven patients (8.8%). There were two patients with six lumbar vertebrae (1.6%). There was no patient with abnormal enumeration of both thoracic and lumbar vertebrae.

    Conclusion

    The current study showed a relatively high rate of atypical number of thoracic and lumbar vertebrae in Iranian AIS patients. It is necessary to enumerate the vertebrae on the basis of an organized protocol preoperatively to prevent wrong-level surgery in AIS patients.

    Keywords: Scoliosis, Vertebra, Adolescent, Spinal Fusion
  • Mehrdad Yadegari, Amin Bigham Sadegh*, Sanaz Farhang, Sajad Farhangi Pages 7-15
    Background & Aim

    Nowadays, bone grafts are used in veterinary and human orthopedic to stimulate fracture healing, accelerate joint connection, and healing of bone defects. In this study, we carried out the radiological and histopathological evaluation of the effects of nano-hydroxyapatite concurrent with bone marrow treatment on rabbit fracture repair.

    Materials and Methods

    This experimental study was performed in the spring and summer of 2019 on 20 male New Zealand white rabbits (12-month-old, weight=2 kg). The samples were randomly divided into four groups, and bone segments were removed from the radius. In the first group (n=5) (control), the bone defect remained empty and no substance was injected. Meanwhile, the defects in the second, third, and fourth groups (sample size of five in each group) were filled with nano-hydroxyapatite, bone marrow, and combination of nano-hydroxyapatite and bone marrow. Radiographs of the radius in each rabbit were taken at 2nd, 4th, 6th, and 8th post-operative weeks, and bone biopsy was performed in the eighth week for histopathological assessment. In addition, the radiographs and samples were evaluated in terms of union, ossification activity, and re-forming.

    Results

    In this study, there was a significant difference among the groups in the second, fourth, sixth, and eight weeks regarding radiographical assessments (P<0.05). However, the difference was more evident in the sixth week, when a significant difference was found between the nano-hydroxyapatite group and a combination of bone marrow and nano-hydroxyapatite group (P=0.02). In this regard, the latter had a better performance, compared to the former. In histopathological evaluation, the group of a combination of nano-hydroxyapatite and bone marrow showed higher ossification activities, compared to the control group.

    Conclusion

    According to the results of the study, the group of a combination of nano-hydroxyapatite and bone marrow had a better function in terms of bone healing, compared to the other two groups. Therefore, it is suggested that the method be applied to larger animal samples to confirm its clinical implications.

    Keywords: Rabbits, Fracture healing, Biomaterials, bone marrow, Hydroxyapatite
  • Jafar Soleimanpoor, Siamak Kazemi Sufi*, Amin Moradi, Asghar Elmi Pages 16-22
    Background

    Total knee arthroplasty (TKA) is one of the most common orthopedic surgeries in the world. The use of tourniquet is recommended by some surgeons around the world. However, the evidence of its usefulness in replacing the knee is still uncertain. In the present study, we assessed the effect of using tourniquet in reducing bleeding during and after operation and the amount of transfusion requirement in TKA surgery.

    Methods and Materials:

    Patients referred to Imam Reza and Tabriz universal hospitals for TKA surgery in case of absence of hemorrhagic diseases and non-use of anticoagulants were included in this study. In this study, 8 (25.8%) males and 23 (74.2%) females were present with an average age of 63.6 ± 7.86 with a minimum age of 52 years and a maximum age of 81 years. Patientschr('39') Randomization applied considering balanced mean age and body mass index (BMI). In the first group after the patientchr('39')s preparation and induction of anesthesia, the tourniquet was considered and surgery was performed and the tourniquet was released immediately after the cement was inserted. In the second group after the patientchr('39')s preparation and induction of anesthesia, tourniquet was not used until cementation and after that again deflated. All surgical procedures were performed by the same and experienced surgical team using spinal epidural anesthesia. The standard surgical procedure was considered by surgeons.

    Results

    23 (74.2%) patients did not need blood transfusion, and 8 (25.8%) patients needed transfusion. The average duration of surgery was 75.81 ± 26.3 minutes with a minimum duration of 30 minutes and a maximum of 125 minutes. The mean preoperative HB level was 12.66 ± 1.67, which was 11.09 ± 1.62 after surgery.

    Conclusion

    In conclusion, the use of tourniquet in patients undergoing TKA surgery reduces the duration of surgery but does not significantly affect hemoglobin maintenance after surgery. In other words, the use of tourniquet does not have an effect on reducing the need for blood transfusion.

    Keywords: Total knee arthroplasty, Tourniquet, Hemoglobin
  • Pegah Khazaee Nezhad*, Behrooz Sepehri, Alireza Mousavian Pages 23-27

    The foot quickly becomes a problem in diabetics, so itchr('39')s important to diagnose problems and treat them early. One of these problems is the Charcot foots. Charcot problem is a type of deformity in the joint, also called neuropathic arthropathy. Because of this problem, the foot is removed from its natural axis. To compensate for this abnormality, the surgeon removes some of the bone and places the other bones of the foot next to each other so that the foot returns to its normal position. To stabilize the bones next to each other, stabilizers such as plates on the two common surfaces of the medial and plantar or intramedullary nails are required. This study examines the biomechanical behavior of these three methods. One of the purpose of this study was to model and simulate as close as possible to the actual anatomy of the position of the study site. For this purpose, the images recorded by CT- Scan method were used by a 40-year-old woman and were transferred to mimics software to complete the geometric model. Then, the model was subjected to biomechanical analysis in abaqus19.0 software. By comparing the types of structures studied, in the nail model, more stress on the implant and less stress on the bone were observed. The plantar plate method is closer to the foot without implants in terms of maximum stress and is more suitable in this regard.

    Keywords: Charcot foot, medial plate, plantar plate, intramedullary nail, finite element analysis
  • Mehrzad Moghadasi*, Kaveh Bashti, Jamshid Jahani Pages 28-32
    Aim

    The aim of present study was to examine the prevalence of sport injuries in 14th sports and cultural Olympiad of Iranian universities and higher education institutes for male and female students.

    Material & Method

    The present study is the retrospective-descriptive and cross sectional study. Statistical population of this study was all of the students who injured in 14th sports and cultural Olympiad of Iranian universities and higher education institutes for male and female students. The daily incidence of injuries was collected using injury report form, completed by team physicians.

    Results

    A total of 1430 injuries were documented, consisting of 535 injuries in female and 895 in male students. The most common types of injuries were muscle cramp, knee and finger injuries respectively. Most of the injuries of male participants were from the following: Basketball 14 types, handball 12 types, futsal and free-style wrestling 14 types. For the female students the common types of injuries were in: Handball 12 types, volleyball 9 types, and karate 7 types.

    Conclusion

    These findings are useful to medical staff to cover the competition and also to design prevention strategies to minimize injury.

    Keywords: Sports, cultural Olympiad of universities students, Sport injuries, Muscle cramp, Knee injury
  • Reza Zandi, Mohammadreza Minator Sajjadi*, Yaser Safaei Pages 33-36

    Intertrochanteric fracture is one of the most common fractures in elderly due to poor bone stock. The treatment of choice in these patients is surgery but choosing the proper method is very important. If this fracture occurs in a femur that has already undergone surgery, the treatment challenges are more. The patient reported in this study is an 80-yaer old woman who underwent open reduction and internal fixation (ORIF) with plate because of right femoral shaft fracture 20 years ago, and the fracture was completely healed. This patient suffered an intertrochanteric fracture on the same side following the fall and was referred to our center, who treated by remove of the previous plate of the femoral shaft and close reduction and internal fixation of the intertrochanteric fracture with long gamma nail in one stage. According to our information, no similar case with this management has been reported in the literature so far.

    Keywords: Internal fixation, Peri-plate fracture, Hip fracture, Gamma nail, Device removal