فهرست مطالب

  • سال چهارم شماره 1 (پیاپی 7، بهار و تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/04/01
  • تعداد عناوین: 12
|
  • سمیه آقابابایی* صفحات 11-31
    شکل گرایان با تاکید بر نقش ادبی زبان و برجسته سازی نشانه ها، میان دو فرایند زبانی «خودکاری» و «برجسته سازی» تمایز قایل شده اند. شیوه های به کار رفته در روند تبدیل زبان خودکار به زبان ادب از دیرباز مورد توجه بوده است، که در ادبیات فارسی در پی بررسی این روند، در تحلیل زیبایی شناسی متون ادبی، به ویژگی های سبکی متون توجه می شود. آنچه در این مقاله مورد بررسی قرار می گیرد نحوه انتخاب و ترکیب بر روی «محور جانشینی» و «محور هم نشینی» در شعر شاعر برجسته ی این سبک «بیدل دهلوی» است تا از منظر زبان شناسی، شیوه ی زیبایی آفرینی این شاعر بررسی و تحلیل شود. در راستای این هدف به تبیین بررسی ادبیات از دیدگاه زبان شناسی پرداخته و دویست و هفتاد و پنج بیت از شعر بیدل را به عنوان پیش نمونه ی سبک هندی بررسی کرده ایم. از جمله نتایج حاصل از این بررسی عملکرد موازی دو فرایند انتخاب و ترکیب در بسامدی نزدیک به هم است که کاربرد این دو فرایند در کنار یکدیگر منجر به ایجاد پیچیدگی هایی در شعر بیدل شده است. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که بیدل به گونه ای غزل ها را آذین بندی کرده است که درک هر بیت در گرو اندیشیدن خواننده و دستیابی وی به انتخاب های شاعر از روی محور جانشینی است. در نهایت گرایش نسبی بیدل به سمت فرایند انتخاب، سبب ایجاد فضای خاصی چون ایجاد معانی ضمنی در ابیات، پیچیدگی، ابهام، دوری مدلول و مصداق از یکدیگر، شده است که این روند در کل درک ابیات بیدل را دشوار ساخته است.
    کلیدواژگان: رومن یاکوبسن، نقش های زبان، قطب های استعاری و مجازی زبان، سبک هندی، بیدل دهلوی
  • میثم ابراهیمی، مهیار علوی مقدم*، محمد داودی صفحات 33-50

    بلاغت تطبیقی،از ضرورت های پژوهشی در مطالعات تطبیقی است که در مباحث تطبیقی زیباشناختی دریچه های جدیدی می گشاید و به بلاغت پژوهان معاصر درتحلیل وبررسی میراث بلاغت فارسی و زبان های اروپایی، به ویژه بلاغت انگلیسی، یاری می رساند.این بررسی تطبیقی در سه حوزه ی معانی، بیان و بدیع، بی گمان در طبقه بندی بلاغی این شگردهای هنری و تحلیل های زیباشناختی متن ادبی موثر است، به ویژه علم معانی که در مقایسه با دو علم بیان و بدیع در تحلیل های زیباشناسی هر دو زبان مهجور مانده است.در این مقاله کوشیده شده است به بررسی تطبیقی نظریه کنش گفتاری،ساختارهای دستوری درمعانی ثانویه،تقدم وتاخراجزای کلامی،گسستگی وپیوستگی، ساختارجملات دربیان معنا (ایجاز، اطناب و مساوات) درفارسی و انگلیسی پرداخته شود.طبقه بندی بلاغت در دو زبان فارسی و انگلیسی می تواند به یافتن شباهت ها وتفاوت هایی باخاستگاه هنری، زمینه های جهان نگری و نگره های بنیادین زیباشناختی وتحلیل زیباشناختی متن های ادبی این دو زبان بینجامد.گستردگی گاه آشفته آمیز مباحث بلاغت در زبان فارسی درمقایسه بابلاغت انگلیسی، طبقه بندی منظم تر کتاب های بلاغی انگلیسی درمقایسه بابلاغت فارسی، بی توجهی بلاغت ایرانی- اسلامی به مباحث پن جگانه یونانی (معنی آفرینی،سخن پیوندی،سخن پردازی،یادسپاری ورفتاری) جزسخن پردازی،تاثیر پذیری بیشتر بلاغت انگلیسی ازمنابع بلاغت یونانی وتاثیرپذیری بلاغت فارسی از قرآن ومتن های ادب فارسی، جای گرفتن شماری از مباحث علم معانی درمباحثی هشت گانه در زبان فارسی ودربلاغت انگلیسی در چارچوب اصطلاح«Decorum» ازدستاوردهای تطبیقی این پژوهش است.

    کلیدواژگان: بلاغت تطبیقی، علم معانی، طبقه بندی بلاغی، زبان فارسی و انگلیسی
  • زینب اکبری، داوود اسپرهم* صفحات 51-70

    برخلاف رویکردهای گذشته به متون که غالبا یا ناظر به «متن» و یا «مولف متن» بودند، از رویکردهای امروزین نقد ادبی، پرداختن به «خواننده متن» و بحث از نقش خواننده در معنی گذاری متن است. این دسته از نظریه ها برآنند که متن معنی یا معانی ثابتی ندارد بلکه معانی محصول خلاقیت خواننده اند. از مهم ترین مکاتب نظری امروز که به اهمیت نقش خواننده در ادراک و دریافت معنی، و بلکه در خلق معنای متن اشاره دارد نظریه «زیبایی شناسی دریافت» است که با نام هانس رابرت یایوس و ولفگانگ ایزر شناخته می شود. تصور کلی نسبت به تحول تاریخی نظریه های ادبی اینگونه است که اهمیت قایل شدن برای جایگاه خواننده در شکل دهی معنای متن، و نقش خواننده در معناگذاری متن و مسایل پیرامون ادراک معنی، دستاورد نظری قرون اخیر در مغرب زمین است. حال آنکه دقت و بازخوانی برخی از متون بلاغی گذشته نشان دهنده تاملات نظری و آراء قابل تامل برخی از نظریه پردازان و بلاغیان اسلامی درباره اهمیت خواننده و نقش وی در خلق معنای متن است. پژوهش حاضر به بررسی تاملات سه تن از بلاغت نگاران و ناقدان ادبی جهان اسلام در باب ارتباط متن و خواننده و جایگاه و اهمیت خواننده در تعیین معنای متن، می پردازد.

    کلیدواژگان: نظریه زیبایی شناسی دریافت، نقد و بلاغت اسلامی، خواننده
  • فاطمه جمشیدی، علی کریمی فیروزجایی*، حمیدرضا شعیری، شهره چاوشیان صفحات 71-94

    داستان ها بنیادهای فکری و فرهنگی هر جامعه را نشان می دهند و بنابراین کشف عناصر زیربنایی و لایه های زیرین داستان ها، نمایان گر ویژگی های اجتماعی هر ملت است. نشانه معنا شناسی ظرفیت هایی را برای تحلیل و کشف لایه های زیرین روایت فراهم می آورد و این توانایی را دارد تا امکانات علمی دقیقی، در اختیار تحلیلگران و منتقدان قرار دهد. این جستار تحلیلی نشانه معناشناختی از دو داستان کباب غاز و مرگ در جنگل از دو نویسنده ایرانی و آمریکایی است. نگارندگان در صدد پاسخ به این پرسش هستند که نوع شناسی نظام های گفتمانی جمالزاده و اندرسن کدام ها هستند و در لایه های زیرین این دو داستان چه تمایزات فرهنگی و اجتماعی وجود دارد. با بررسی های صورت گرفته به روش توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر روش تحلیل محتوی مبتنی بر ابزار نشانه معناشناسی گفتمان، نتایج حاکی از آن است که هر دو نویسنده از انواع نظام های گفتمانی در داستان خود بهره گرفته اند ولی فرایند معناسازی کنش و شوش، به عنوان عوامل گفتمانی مهم، باعث شکل گیری گفتمان شده و منجر به ایجاد استحاله معنایی می شود یعنی کنش، جای خود را به شوش با تیپ استعلایی و زیبایی شناختی می دهد ولی آنچه داستان را به پیش می برد شوش است. اما آنچه در مضامین داستان ها تفاوت ایجاد کرده، سبک زندگی و نگرش کنشگران و عوامل فرهنگی در هر دو گفتمان است.

    کلیدواژگان: نشانه معناشناسی، گفتمان روایی، تطبیقی، جمالزاده، اندرسن
  • حسین حدیدی*، مصطفی جوانرودی صفحات 95-105
    روابط متقابل تاریخی، سیاسی و ادبی اعراب و ایرانیان، بسیار کهن و ریشه دار است. این روابط فراتر از دوران فتح اسلامی ایران است، زمانی که تمدن پارسی نفوذ سیاسی برجسته ای بر قبایل عرب در جزیره العرب و به ویژه شهر "حیره" و تاثیر ادبی بر شاعرانی همچون "الاعشی" و "عدی بن زید العبادی" و دیگران داشت. پس از ظهور اسلام، ارتباط ایرانیان و عرب ها بیش از پیش گسترده شد، آن چنان که آشنایی با قرآن زمینه ساز تاثیرپذیری ایرانیان از زبان و علوم مختلف عربی و اسلامی گردید. علاقه ی بسیار به اسلام سبب شد تا ایرانیان توجه ویژه ای به متون دینی عربی داشته باشند که در این میان "قرآن"، "احادیث نبوی شریف"، "نهج البلاغه" و "صحیفه ی سجادیه" شایسته ی ذکرند. از آنجا که علم بدیع، بر زیبایی کلام تکیه دارد و ایرانیان نیز میل ذاتی به آراستگی و زیبایی دارند، شاعران و ادیبانی که تمایل کمتری به قواعد پیچیده ی صرف و نحو عربی داشتند، مجالی یافتند تا در علم بدیع که تداخل کمتری با صرف و نحو داشت، طبع آزمایی کرده و از متون دینی عربی تاثیر پذیرند. کشف لایه های در هم تنیده و بینامتنیت این متون در رسیدن به درک نوینی از آثار ادبی بسیار مفید است. این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است و در آن برای جمع آوری اطلاعات از روش کتابخانه ای استفاده شده است و در پی پاسخ به این سوالات می باشد: که عوامل تاثیرپذیری ادب فارسی از علم بدیع عربی کدام است؟ و کیفیت تاثیرگذاری متون دینی عربی و جلوه های آن در ادب فارسی چگونه است؟ اشتیاق به فراگیری قرآن
    کلیدواژگان: بینامتنیت، متون دینی، ایرانیان، علم بدیع
  • زهرا دهقان دهنوی*، مهدی ملک ثابت صفحات 107-120

    استعاره مفهومی موضوعی در زبانشناسی شناختی است که موضوع آن بررسی استعاره هایی است که در ذهن نویسنده یا گوینده به عنوان بخشی از نظام تفکری او وجود دارند؛ بررسی این موضوع می تواند به شناخت زیربنای فکری نویسنده و ابعاد گوناگون آن کمک کند. مرصادالعباد از متون مهم عرفانی زبان فارسی و تالیف نجم الدین رازی (573-654 ه.ق.) است که با استفاده از تمثیل، استعاره، آیات و احادیث فراوان در زمینه عرفان اسلامی نوشته شده است. در بررسی استعاره مفهومی «بذر» در مرصادالعباد اثر نجم الدین رازی مشخص می شود که این نویسنده به این مفهوم استعاری در سراسر اثر خود توجه ویژه داشته است؛ پس از طبقه بندی استعاره های مفهومی مربوط به بذر در این اثر به این نتیجه می رسیم که این استعاره ها برپایه استعاره کلی تر «جهان آفرینش بذر است» شکل گرفته در نهایت استعاره کلی «خداوند کشاورز است» را به ذهن متبادر می سازد. ریشه های چنین تفکری را در ابعاد فرهنگی، اجتماعی، جغرافیایی، زبانی و اعتقادی نجم الدین رازی می توان جستجو کرد.

    کلیدواژگان: مرصادالعباد، استعاره مفهومی، بذر، زبانشناسی شناختی، متون عرفانی
  • عزت الله سپه وند* صفحات 121-134
    بلاغت را رسایی وگیرایی کلام برای تاثیر بر مخاطب و اقناع وی دانسته اند. تشریح چگونگی این تاثیر و تعیین میزان نقش هر یک از عناصر شعر، در اثنای این فرایند می تواند بخشهایی از لایه های علم بلاغت کهن و علوم بلاغی جدید را فعال تر کند. مساله تناسب وزن با موضوع و محتوای اثر ادبی و نقش آن در میزان تاثیر بر مخاطب از دغدغه های برخی بلاغیون قدیم و جدید در غرب و ایران بوده، اما، وجود قرابتهایی میان حالت تسلیم و اقناع مخاطب یک شعر موزون با حالت تسلیم یک انسان هیپنوز شده، ریچاردز را به تحلیل و تبیین این فرایند با اتخاذ دیدگاهی بینارشته ای کشانده است. این در حالی ست که گاهی وزن شعر انسان را نه به خلسه که به شور و شعفی رقص آور و سماع گونه می کشاند چنانکه در برخی غزلیات شمس و احوال مولوی. مقاله حاضر با تاکید بیشتر بر نگاهی تحلیلی تطبیقی به نظریه «هیپنوتیزم وزن» ریچاردز، در پی تبیین این موضوع و کشف برخی همانندیها در نظریات اندیشمندان ایرانی خواهد بود. مهمترین دستاورد این پژوهش، به روزرسانی برخی از نظریه های کهن و اذعان به ضریب تاثیر بلاغی وزن و کارکردهای آن در ساختار شعر فارسی ست.
    کلیدواژگان: بلاغت، وزن، هیپنوتیزم، لایه ی صوتی، ریچاردز
  • یوسف عالی عباس آباد*، صدیقه سلیمانی صفحات 135-148

    سبک شناسی، از علوم نسبتا جدیدی است که در آن، چهارچوب اثر ادبی بررسی می شود. مباحث «درون متنی» (مانند تصویرهای خاصی که اثر ادبی دارد؛ نگاه ویژه به مسایل روز؛ زبان خاص؛ دستور زبان خاص و...) و برون متنی (مانند زندگی و سرنوشت پدیدآورنده اثر، زمان و مقطع خاصی که اثر پدید آمده و همان مقطع، سایه ای بر سرتاسر اثر گسترده است و...) در ساختار یک اثر تاثیر می گذارند. در کنار اینها، سبک فردی، شاخه ای است که هم از سبک شناسی جدا شده و هم ارتباط تنگاتنگی با آن دارد. از طرف دیگر، نظام بلاغی و فصاحت یک-اثر، به گونه ای است که سبک فردی را برجسته می سازد. متن ادبی اگر بر پایه بلاغت استوار باشد پدید آورنده با اصول بلاغت آشنا باشد و به-صورت زیرکانه آنها را در نوشتار خود به کار برد، سبک فردی خود را به صورت منحصربه فرد و شاخص مطرح می کند. تحلیل آثار مهدی اخوان ثالث، شاعر معاصر، نشان می دهد که پیوند عمیقی میان بلاغت و سبک فردی او وجود دارد. به گونه ای که این گونه در ذهن خواننده خطور می کند که شاعر با سلطه بر بلاغت و آشنایی کامل با آن، سبک فردی خود را برگزیده است. در این مقاله، تحلیل محتوایی (Content Analysis) شیوه بررسی اشعار است که با استفاده از آن و تجزیه و تحلیل داده های متن، به ابعاد گوناگون سوال های طرح شده پاسخ داده شده است.

    کلیدواژگان: شعر، مهدی اخوان ثالث، سبک شناسی، بلاغت و سبک فردی
  • احمد سنچولی* صفحات 149-163
    ویلیام امپسون (1984-1906م) ابهام را جزو عوامل ذاتی شعر و زمینه ساز واکنش خواننده می داند. از نظر او هر نوع تمایز جزیی زبانی ولو ناچیز که زمینه ساز واکنش خواننده شود، از مصادیق ابهام به حساب می آید. بنابراین علاوه بر پیچش های زبانی، برخی از شگردهای بلاغی نیز که ذهن مخاطب را با خود درگیر کرده و موجب واکنش او می گردد، از عوامل ابهام-آفرین سخن به شمار می آید. بر پایه این نظریه، مقوله ابهام در غزلیات سعدی به دو دسته ابهام های هنری و ذاتی و ابهام های زبانی و عارضی تقسیم می شود. ابهام های هنری و ذاتی به دستگاه بلاغی به ویژه صور خیال و برخی صنایع ادبی شعر او مربوط می شود و ابهام های عارضی شامل برخی عوامل زبانی و مقوله های فرهنگی و اجتماعی است. از آن جا که سعدی عواطف و احساسات خویش را صادقانه، روشن و طبیعی با مخاطب خویش در میان می گذارد، خواننده متوجه ابهام در کلام او نمی شود. بیان او به اندازه ای روشن و طبیعی است که احساسات و عواطفش را به روشنی بیان می نماید و ابهام هایی از نوع گیجی و سردرگمی که نشانگر عدم وقوف شاعر بر افکار خود باشد، در شعر او یافت نمی شود.
    کلیدواژگان: بلاغت، ابهام، امپسون، سعدی، غزل
  • علی حسن سهراب نژاد*، ثریا بهارزاده صفحات 165-178
    بررسی کتب منثور تاریخی قرون اولیه پیدایش زبان فارسی علاوه بر محتوای تاریخی آن ها، از نظر مطالعات سبک شناختی و به ویژه مختصات ادبی و بلاغی نثر آن ها در خور توجه است. حال آن که در مطالعات سبک شناسی کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. بررسی سبک شناختی این نوع از آثار منثور و تطبیق آن ها که می تواند نشانگر نثر غیرادبی معمول و یا حتی نثر درباری دوره های تکوین و تکامل زبان فارسی باشند؛ بر اهمیت و ضرورت تحقیق می افزاید. این پژوهش با بررسی ساختار بلاغی تاریخ گردیزی و تاریخ سیستان به روش تطبیقی و به شیوه توصیفی- تحلیلی درصدد برشمردن ویژگی های بلاغی این دو کتاب است. مقایسه سبکی این دو اثر نشان می دهد هردو کتاب نسبت به نثر کتب هم دوره خود، نثری ساده و روان دارند و این امر می تواند به دلیل تاثیرپذیری کتب مذکور از نثر تاریخ بلعمی باشد. از سویی دیگر اهتمام نویسندگان این دو کتاب در نقل تاریخ به زبان ساده از جمله دلایل سادگی و روانی نثر آنها است. از ویژگی های ادبی نثر آنها، ایجاز در بیان، عدم کاربرد صنایع بدیع لفظی و آرایه های بیانی و کاربرد انگشت شمار آرایه های بدیع معنوی از جمله استشهاد به آیات و احادیث و تضمین به اشعار فارسی و عربی است.
    کلیدواژگان: نثرفارسی، سطح ادبی-بلاغی، تاریخ گردیزی، تاریخ سیستان
  • یوسف محمدنژاد عالی زمینی* صفحات 179-190
    تصویرهای شعری، حاصل ذوق و قریحه شاعرانه، آگاهی ها و خلاقیت های فردی است که هم ریشه در تاملات شاعر در آثار ادبی پیشینیان و تجربه های شعری آنان دارد و هم نتیجه تجربه های زیسته شاعر و ژرف اندیشی اش در محیط است که توامان شرایط اقلیمی و اوضاع سیاسی- اجتماعی را دربرمی گیرد. شاید بتوان گفت از میان انواع تصاویر شعری، کنایه بیش از دیگر تصویرها خاستگاهی اجتماعی دارد. از این رو بررسی و تحلیل تصاویر شعری، به ویژه کنایه که غالبا از دل فرهنگ جامعه و تعاملات اجتماعی نشات گرفته و وارد زبان ادبی شده است، افزون بر اهمیت در تحلیل زیبایی شناختی آثار ادبی، اهمیت زیادی در تبیین برخی مبانی فکری و فرهنگی نیز دارد. در مقاله حاضر با تمرکز بر کنایه های مرتبط با «کلاه» در شاهنامه، کوشش شده ضمن تبیین ابعاد زیبایی شناختی این کنایات، با روش بررسی متن و تحلیل محتوای کیفی و مقایسه داده های حاصل با نتایج تحقیقات مرتبط، تحلیلی از زمینه های اجتماعی کنایات مورد نظر داده شود. داده های ناشی از جستار حاضر که با استفاده از شیوه بررسی اسناد و مدارک علمی انجام شده است، نشان می دهد کنایه های مرتبط با کلاه در شاهنامه با بسامد نسبتا زیاد دارای ساختارها و معنی های متنوعی است که همچنان در فرهنگ و ادب ایرانی تداوم دارد. تردیدی نیست که بخشی از تداوم و تنوع معنی این کنایه ها به خاستگاه های فکری و زمینه های اجتماعی و فرهنگی آنها بازمی گردد.
    کلیدواژگان: فردوسی، شاهنامه، کنایه، کلاه
  • محمود مهرآوران* صفحات 191-208
    سیمین دانشور، از موفق ترین نویسندگان زن در ادبیات معاصر ماست که با داشتن سبک شخصی توانست آثار زیبایی را خلق و به ادبیات کشورمان ارایه کند. سووشون مهمترین و کامیاب ترین اثر وی مخاطبان زیادی را از همان آغاز تا به امروز به خود جلب کرده است. آثار دانشور، بخصوص سووشون از جنبه های مختلف تا به امروز مورد بررسی قرار گرفته است. این مقاله می کوشد با آوردن نمونه ها و به روش توصیفی- تحلیلی ارتباط عناصر تصویری (تشبیه و استعاره) با درونمایه این اثر، مورد بررسی قرار گیرد. تشبیه و استعاره دو عنصر کلیدی است که سیمین دانشور از آنها در پروردن درونمایه سووشون بهره برده است. در ابتدا تشبیهات و بعد از آن استعارات طرح شده و به طور تحلیلی ارتباط آنها با درونمایه بررسی و مقاصد نویسنده در مورد استفاده از این تشبیهات و استعارات بیان گردیده است. دانشور با تشبیه و استعاره بیشتر کوشیده است که اشخاص، صحنه ها، روحیات و خلقیات را توصیف یا تعبیر کند؛ بنابراین تصویرهایش بیشتر مستقیم، روشن و واضح است. این تصویرها و توصیفها نثر رمان را تا حدودی شاعرانه کرده است.
    کلیدواژگان: سووشون، عناصر تصویری، تشبیه، استعاره، درونمایه
|
  • Somayeh Aghababaei * Pages 11-31
    Emphasizing on the literary role of language and the highlighting of signs, the formativists have distinguished between the two linguistic processes of "automatisation" and "foregrounding".The methods used in the process of converting automatic language into literary language have long been considered, which in the Persian literature, following the study of this trend, in the analysis of the aesthetics of literary texts, attention to the style features of texts are considered. in this article is how to selection and Combination on the "paradigmatic axis" and "syntagmatic axis" in poetry poetry of this style, Bidele Dehlavi, from the perspective of linguistics, the style of aesthetic creation Check out this poet. we have studied the study of literature from the point of view of linguistics and studied 275 verses of Bidel poetry. the results, the parallel operation of the two processes of selection and composition is close to each other. The use of these two processes together has led to the creation of complications in the poetry of Bidel. The results indicate that Biddle has envisioned the kind of lyrics that the perception of each bit depends on the reader's thinking and his achievement of the choices of the poet from the succession. the relative tendency of Bidel to the selection process has created a special atmosphere, as the creation of implicit meanings in terms of complexity, ambiguity, the distancing of attribution, and, This process makes it difficult to understand Biddle's poems.
    Keywords: Roman Yakobson, Theory of Role of Language, metaphoric pole, Metonymic pole Language, Indian Style, Bidele Dehlavi
  • Meysam Ebrahimi, Mehyar Alavi Moghaddam *, Mohammad Davoudi Pages 33-50

    The comparative rhetoric is one of the research needs of comparative studies that opens new aesthetic adaptive auctions and helps contemporary rhetoric to study the heritage of Persian rhetoric and European languages, especially English rhetoric. This comparative study in three areas of Figure of meanings, expression, and exuberance. In the rhetorical classification of these artistic methods and aesthetic analysis of the literary text, in particular the science of meanings which, in contrast to the two expressive and exquisite sciences, remains obscure in the aesthetic analysis of both languages. In this article, we have attempted to adapt the theory of action spoken, grammatical structures in the secondary meaning, the priority and verbal subtraction, the fragmentation and connotation, the structure of sentences in expression of meaning, truth, and equality are discussed in Persian and English. The classification of rhetoric in both Persian and English languages can be found in the similarities and differences between the artistic origins, the universal context and the fundamental aesthetic attitudes and the aesthetic analysis of the literary texts of these two languages. The More Influencing of English Rhetoric from the Greek Rhetoric and the Influence of Persian Rhetoric on the Qur'an and the Persian Literary Texts, the inclusion of a number of topics in the science of meanings in the Persian and English languages in the context of the term " Decorum is a comparative study of this research.

    Keywords: Comparative Rhetoric, Semantic Science, Rhetorical Classification, Language, English language
  • Zeinab Akbari, Davood Esparham * Pages 51-70

    Contrary to past approaches to texts often referred to as "text" or "text authors," from today's literary critique approaches are attention to "text reader" and discussion of the reader's role in meaning to the text. These categories of theories suggest that the text does not have a stable meaning, but the meanings of the product of the reader's creativity. One of the most important contemporary schools of thought that refers to the importance of the reader's role in perceiving and receiving meaning, but also in the creation of the meaning of the text, is the theory of "Aesthetic of Reception", known as Hans Robert Jauss and Wolfgang Iser. The general conception of the historical transformation of literary theories is that the importance of the reader's position in shaping the meaning of the text, and the role of the reader in the meaning of the text and the problems surrounding the perception of meaning, is the theoretical achievement of the recent centuries in the West. However, the accuracy and revising of some of the past rhetorical texts suggests theoretical reflections and some of Islamic thinkers and rhetoric's views on the importance of the reader and his role in creating the meaning of the text. The present study addresses the reflections of three rhetoric and literary critics of the Islamic world on the relation between text and reader and the reader's position and importance in determining the meaning of the text.

    Keywords: Aesthetic of Reception, Islamic Criticism, Rhetoric, reader
  • Fatemeh Jamshidi, Ali Karimi Firoozjaei *, Hamidreza Shairi, Shohreh Chavoshian Pages 71-94

    Stories represent the intellectual and cultural foundations of each society, so the discovery of the underlying elements and underlying structure of stories reflects the social characteristics of each nation. Semiotics provides the capacity to analyze and discover the underlying structures of the narrative and is able to provide analysts and critics with accurate scientific tools. This research is an analytical Semiotics of two stories of Kabab-e Ghaz and Death in the Wood by two Iranian and American writers. The authors attempt to answer the question of the typology of Jamalzadeh and Anderson's discourse systems and what are the cultural and social differences in the underlying layers of these two stories. According to descriptive-analytical studies and content analysis method based on semiotics discourse tools, the results show that both authors have used different kinds of discourse systems in their story but the process of action and Stative as a core elements of discursive factors, creates discourse and lead up to transmutation of meaning. Namely, action replacing Stative with aesthetic type. But what has made the difference in the themes of the stories is the lifestyle and attitude of the actors and cultural factors in both discourses.

    Keywords: Semiotics, Narrative Discourse, Adjustment, Jamalzadeh, Anderson
  • Hossein Hadidi *, Mostafa Javanridy Pages 95-105
    The historical, political and literary interrelationships between Arabs and Iranians are very old and deeply rooted. These relations go beyond the period of Islamic conquest of Iran, when Persian civilization had a significant political influence on the Arab tribes on the Arabian island, especially the city of Hira, and had a literary influence on poets such as "al-Ashi" and "Uday bin Zid al-Abadi" and others. . After the advent of Islam, the relationship between Iranians and Arabs became even more widespread, as familiarity with the Qur'an provided the basis for Iranians to be influenced by various Arabic and Islamic languages and sciences. The great interest in Islam has led the Iranians to pay particular attention to Arabic religious texts, including the "Qur'an", "Prophetic Traditions", "Nahj al-Balaghah" and "Sajjadiyah Sahifiyyah". Because exotic science relies on the beauty of the word and Iranians have an innate tendency for beauty and beauty, poets and literary figures who were less inclined to the complicated rules of Arabic mere syntax found the opportunity to associate exotic science with less mere interference. And the way they were, they were practicing and influenced by Arabic religious texts.
    Keywords: Intertextuality, Religious texts, Iranians, Arabs, rhetoric science
  • Zahra Dehghan Dehnavi*, Mehdi Malek Sabet Pages 107-120

    conceptual metaphor is a subject in cognitive linguistic that it is a review of metaphors that are in the consciousness of the author or speaker as part of the system of thought him; address this issue can be useful to recognized intellectual infrastructure of writer and its various dimensions. Mersad-al-Ebad bye Najmuddin Razi (573 - 654 H. h) is one of Persian mystic books in Persian language that has been written with using of the analogy, the metaphor, verses and sayings of rampant in the field of Islamic mysticism. Bye review of conceptual metaphor of ‘seed’ in this book, it becomes clear that the author paid a special attention to the metaphorical sense in his book; after classification conceptual metaphors of seed in the book related to conclude that these metaphors, formed base on a broader metaphor of ‘the universe is seed’ and in the end the metaphor of ‘God is farmer’. Roots of this metaphor can be searched in the cultural, social , geographical , language and partisan dimensions of Najmuddin Razi mind.

    Keywords: Mersad-al-Ebad, conceptual, Metaphor, seed
  • Ezzatollah Sepahvand * Pages 121-134
    Rhetoric is the expression of the word for the influence on the audience and his persuasion. Describing how this effect works and determining the role of each element of poetry during this process can make parts of the layers of ancient rhetoric and new rhetorical sciences more active. The issue of the proportion of meter to the subject and content of literary work and its role in influencing the audience are the concerns of some old and new rhetoric in the West and Iran, but the existence of correlations between the submission and persuasion of the audience is a balanced poem with the submission of a hypnosis man, Richards has analyzed and explained this process by adopting an interdisciplinary approach. This is in spite of the fact that sometimes the meter of human poetry is not to the tune of a dance and dance, as in some of the poems of Shams and Rumi. The present article, with more emphasis on the adaptive look at Richards' theory of "hypnosis", seeks to explain this and discover some similarities in the ideas of Iranian thinkers. The most important achievement of this research is the updating of some of the old theories and acknowledgment of the coefficient of the rhetorical effect of meter and its functions in the structure of Persian poetry.
    Keywords: Rhetoric, meter, hypnosis, Phonetic layer, Richards
  • Sediqeh Solimani, Yosef Aali Abbasabadi* Pages 135-148

    Stylistics is a relatively new science in which the framework of literary work is examined. In-text discussions (such as special depictions of literary work; special views on the issues of the day; particular language; grammar, etc.) and outsourcing (such as the life and the fate of the work of the work, the time and the special stage of the work And the same section, a shadow over the wide impact and ...) affect the structure of an effect. Beside these, individual style is a branch that is separate from stylistics and has a close relationship with it. On the other hand, the rhetorical system and the eloquence of the one-effect, in such a way as to highlight individual style. The literary text, if based on rhetoric, is the creator familiar with the principles of rhetoric and uses it in their own wisdom, their personal style is presented in a unique and indisputable way. The analysis of the works of contemporary poet Mehdi Akhavan Saleh shows that there is a deep link between his rhetoric and his personal style. In such a way, the reader comes to the mind of the reader that the poet has chosen his personal style with the dominance of rhetoric and familiarity with it. In this paper, Content Analysis is a method for reviewing the lyrics by using it and analyzing text data to various dimensions of the proposed questions.

    Keywords: poetry, Mehdi Akhavan Sales, Stylistics, rhetoric, individual style
  • Ahmad Sanchooli * Pages 149-163
    William Ampson (1906-1984) considers ambiguity as an inherent factor in the poetry and provides the basis for the reader's reaction. In his view, every kind of minor linguistic distinction, however small, which makes the reader's reaction, is an instance of ambiguity. Therefore, in addition to linguistic twists, some of the rhetorical techniques that engage the minds of the audience and cause their responses are controversial ones. Based on this theory, the category of ambiguity in Saadi's lyrics is divided into two categories of artistic and inherent ambiguities and linguistic and distortion ones. The artistic and inherent ambiguity relates to rhetorical system, especially the imaginary imagery and some figures of speech of his poem, and the distortion ambiguity includes some linguistic factors and cultural and social categories. Since Saadi expresses his emotions and feelings honestly, clearly and naturally with his audience, the reader doesn't understand the ambiguity in his words. His expression is so bright and natural that his feelings and emotions are clearly expressed and the confusion and mixed up ambiguities that indicate the poet's lack of respect for his thoughts are not found in his poetry.
    Keywords: rhetoric, Ambiguity, Ampson, Sa'adi, Ghazal
  • Ali Hassan Sohrabnejad *, Soraya Baharzadeh Pages 165-178
    The history of Sistan and the history of history includes the thought, linguistic and literary features of Persian language.The study of historical books, in addition to their historical content, is also important and necessary in terms of prose rhetorical characteristics. This study, by examining the rhetorical structure of the history of history and the history of Sistan through a comparative and descriptive-analytical method, attempts to highlight the rhetorical features of the historical prose books of the early centuries of the emergence of the Persian language. The comparison of these two works suggests that both are simple and psychic to the books of their period. This is due to the influence of the prose of the history of the history of the history of dialectical history, as well as the efforts of their authors in translating history in plain language. The literary features of prose are the lack of use of verbal and verbal artifacts and array expressions, and the use of a handful of innovative spiritual archetypes of verses and hadiths and assurances of Persian and Arabic poetry in the history of Sistan and briefness.
    Keywords: Persian prose, literary& rhetoriclevel, historical books, History of Sistan, Gardizi history
  • Yousef Mohammadnezhad Alizaminin * Pages 179-190
    Poetic images are the result of poetic passion, individual awareness and creativity, which is rooted in the poet's reflections on literary works and other poetic experiences, and is the result of his poet's life experiences and deep-seated attitude in the environment, combined with the climatic conditions and political-social conditions Includes. It can be said that among all sorts of poetic pictures, it has a shout over other social origins. Therefore, the analysis and analysis of poetic images, especially the poetry, which has often entered into literary language through the culture of society and social interactions, is also important in explaining some intellectual and cultural foundations, in addition to the importance of aesthetic analysis of works. In the present article, with the focus on the hints related to the "hat" in the Shahnameh, the attempt has been made to explain the aesthetic dimensions of these ayatollahs through the method of reviewing the text and analyzing the content content and comparing the data with the results of related research, an analysis of the social context of the theatrics To be given. The data of this research show that the hide-outs in the Shahnameh with a relatively high frequency have different structures and meanings that continue to exist in Iranian culture and literature. There is no doubt that part of the continuity and diversity of the meanings of these tales goes back to their intellectual origins and their social and cultural background.
    Keywords: Ferdowsi, Metonymy, Shahnameh, Hat
  • Mahmoud Mehravaran * Pages 191-208
    One of the most successful female writers in contemporary Persian literature is Simin Daneshvar who could compose and provide our country's literature with fine and great works due to her personal style. Suvashun is his most important and successful work which has attracted many readers since its first publication. Her works, particularly Suvashun, has ever been studied from different aspects. Using a descriptive-analytical method, the present paper seeks to review the relationship between imaginative elements (simile and metaphor) and the theme of the work by providing some examples. Simile and metaphor as two key elements are used by Simin Daneshvar to develop the theme of Suvashun. Similes and metaphors are mentioned, their relationship with the theme is analytically discussed, and the author's aims in using them are explained, respectively. Using similes and metaphors, Daneshvar has mostly tried to describe or interpret people, scenes, spirits, manners and characters. Therefore, her images are mostly direct, clear and plain. These images and descriptions have made the prose of the novel poetic to some extent.
    Keywords: Suvashun, imaginative elements, simile, Metaphor, Theme