فهرست مطالب

سازمان های بین المللی - سال چهارم شماره 2 (پیاپی 11، تابستان 1400)
  • سال چهارم شماره 2 (پیاپی 11، تابستان 1400)
  • تاریخ انتشار: 1400/05/19
  • تعداد عناوین: 6
|
  • مهدی فرازی* صفحات 191-223

    پژوهش حاضر به بررسی کارکرد دیپلماسی دوجانبه و چندجانبه و عملکرد وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در مقابله با شیوع و مدیریت ویروس کرونا پرداخته است. پرسش اصلی پژوهش این است که «چگونه دیپلماسی و دستگاه متولی آن؛ یعنی وزارت امور خارجه به مقابله با شیوع و مدیریت کرونا در ایران کمک کرده است؟». فرضیه پژوهش این است که شیوع ویروس کرونا به ‌سبب به‌خطر انداختن امنیت بهداشتی کشور و تاثیرگذاری آن بر سایر شیون امنیت انسانی، مورد توجه وزارت امور خارجه ایران قرار داشته است. وزارت امور خارجه ایران با بهره‌گیری از ظرفیت دیپلماسی دوجانبه و چندجانبه_در بستر همکاری با سازمان‌های بین‌المللی_ تامین امنیت انسانی کشور را از طریق مدیریت روابط دوجانبه در مرحله شیوع ویروس کرونا در چین و تسهیل روابط اقتصادی با هدف تامین نیازمندی‌های اساسی پزشکی _ کالایی کشور، نقش موثری در مدیریت و مقابله با شیوع کرونا در ایران ایفا کرده است. بررسی‌های پژوهش نشان می‌دهد وزارت خارجه از زمان فراگیری ویروس کرونا در چین تا شیوع آن در ایران و درنهایت دنیاگیری این ویروس، اقدامات پانزده‌گانه‌ای را با رویکرد تامین امنیت فراگیر انسانی در پی گرفته که نقشی کلیدی در موفقیت نسبی کشور در مقابله با شیوع و مدیریت کرونا در ایران داشته است.
     

    کلیدواژگان: ویروس کرونا، دیپلماسی، دیپلماسی بهداشتی، سازمان های بین‎ المللی، وزارت امور خارجه، جمهوری خلق چین، جمهوری اسلامی ایران
  • مهدی پاک ذات، سعید داغینه* صفحات 225-252

    تلاش دولت یازدهم ایران جهت برچیدن قطعنامه‌های تحریمی شورای امنیت سازمان ملل با این دیدگاه صورت گرفت که این قطعنامه‌ها اساس تمامی تحریم‌ها هستند و با برچیدن قطعنامه‌های شورای امنیت، نظام تحریم‌ها (بین‌المللی و یک‌جانبه) فرو خواهد پاشید، اما به‌دنبال خروج آمریکا از برجام و اعمال مجدد تحریم‌های یک‌جانبه در سال 1397، مشخص شد که این دیدگاه درست نبوده است. بنابراین این پرسش مهم مطرح می‌شود که «اساسا تلاش آمریکا برای اجماع علیه ایران در شورای امنیت با چه هدفی صورت گرفته است؟». فرضیه مقاله آن است که آمریکا تلاش کرده با استفاده از قطعنامه‌های شورای امنیت به ایجاد هنجار بین‌المللی برای تقویت ساختار تحریمی خود بپردازد و همکاری دیگر کشورها به ایران را برای کاهش آثار تحریم، پرهزینه کند. بنابراین این مقاله در چهارچوب «سازه‌انگاری ونتی» و از روش تحلیل اسناد به بررسی قطعنامه‌های تحریمی علیه ایران پرداخته که چگونه این قطعنامه‌ها به پیشبرد راهبرد تحریمی آمریکا علیه ایران کمک کرده‌اند. درک صحیح نسبت به جایگاه قطعنامه شورای امنیت در راهبرد تحریمی آمریکا می‌تواند به برنامه‌ریزی صحیح در جهت مقابله با فشارهای اقتصادی و تحریمی کمک شایانی کند.
     

    کلیدواژگان: قطعنامه های تحریمی شورای امنیت، قطعنامه 1540، سازه انگاری ونتی، تحریم های یک جانبه، تحریم هدفمند
  • نسرین مصفا* صفحات 253-285

    نیروهای حافظ صلح به‌عنوان ابزار عملی شورای امنیت سازمان ملل متحد بیش از هفتاد سال است که با سلسله‌ای از وظایف نظامی، مدنی، اداری و انتظامی در مناطق مختلف جهان جهت تامین صلح و امنیت بین‌المللی خدمت می‌کنند. فعالیت این نیروها، تجربیات و درس‌های آموخته ‌گسترده‌ای را ناشی از چالش‌های خود برای انجام وظایفشان در بحران‌ها دارد. بیماری کووید-19 که در سال 2020 در جهان شیوع پیدا کرد، آثار و عواقبی بر جنبه‌های مختلف حیات بشری سراسر جهان داشته است؛ که از آن می توان به عنوان یک بحران نام برد. نیروهای حافظ صلح نیز در پی آن با یکی از مهم‌ترین چالش‌ها از زمان تشکیل روبه‌رو شده‌اند. ازآنجایی‌که معمولا آغاز و پایان بحران‌ها، با محدودیت‌ها، تغییرات و همچنین فرصت‌هایی برای فعالیت هر نهاد همراه است، هدف از این مقاله، بررسی و پاسخ به پرسش‌های پیرامون آثار شرایط حاضر بر فعالیت این نیروها می‌باشد. آثار کوتاه‌مدت و بلندمدت همه‌گیری بر این نیروها برای انجام وظایف، موجب ضرورت تطبیق با شرایط درحال‌حاضر و آمادگی برای محدودیت‌ها در فعالیت‌های آینده است.
     

    کلیدواژگان: نیروهای حافظ صلح، سازمان ملل متحد، کووید-19، شورای امنیت، عملیات صلح
  • مصطفی پاکدل مجد*، اصغر پیرهادی صفحات 287-312

    جمهوری خلق چین به‌عنوان قدرتی نوظهور که در فضای پساشوروی روند صعودی کم‌سابقه‌ای را در عرصه سیاست و روابط بین‌الملل تجربه کرده طی یک دهه اخیر با اتخاذ رویکردی راهبردی و در قالب سازمان همکاری شانگهای کوشیده است تا از طریق بسط روابط دوجانبه و چندجانبه با سایر سازمان‌ها و کشورهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای، زمینه‌های دستیابی به اهداف امنیتی، نظامی و اقتصادی و متعاقبا بازچینش سلسله ‌مراتب قدرت جهانی را فراهم آورد. با توجه به شرایط پدیدار شده، نگارندگان اثر حاضر با رویکردی توصیفی_تحلیلی و با تاسی از مفروضات تیوریک نظریه «توازن قوای تی. وی. پال» درصدد برآمده‌اند تا در پرتو مفاهیم و معنا به این پرسش راهبردی پاسخ گویند که «عمده اهداف امنیتی که پکن در قالب سازمان همکاری شانگهای دنبال می‌کند شامل چه مواردی می‌باشد؟». فرضیه مطرح شده از پرسش مذکور، ناظر بر آن است که چین از رهگذر سازمان همکاری شانگهای می‌کوشد تا علاوه بر ایجاد تسلط بری و بحری بر پهنه آوردگاه راهبردی آسیای مرکزی، زمینه‌های تحدید کنشگری فعال ایالات‌متحده در این حوزه چالش‌برانگیز را از طریق راهبردهای عمل‌گرایانه‌ای همچون همراهی و همکاری فزاینده با فدراسیون روسیه فراهم آورد.
     

    کلیدواژگان: سازمان همکاری شانگهای، موازنه سازی، تهدید، رویکرد راهبردی، چین
  • عقیل محمدی* صفحات 313-340

    استفاده گسترده آمریکا از هواپیماهای بدون سرنشین برای مبارزه با گروهک‌های تروریستی القاعده و طالبان در کشورهایی همچون افغانستان، پاکستان و یمن بعد از حملات تروریستی 11 سپتامبر 2001 به‌سرعت چالش مشروعیت ارتکاب قتل هدفمند از طریق این هواپیماها را از منظر حقوق بین‌الملل مطرح کرد. نیروهای ارتش و سازمان «سیا»، استفاده از این جنگ‌‎افزار را به‌منظور جنگ علیه تروریسم و در چهارچوب حقوق بین‌الملل بشردوستانه دانسته‌اند. مقاله پیش‌رو بر پایه روشی توصیفی _ تحلیلی به این پرسش پاسخ می‌دهد که «اقدام آمریکا در قتل هدفمند با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین تا چه میزان منطبق با قواعد حقوق بر جنگ و حقوق در جنگ می‌باشد؟». این مقاله به بررسی موضوعات مهمی همچون هویت و وضعیت افراد مورد هدف و حمله این هواپیماها و نیز قانونی‌ بودن کشتار این افراد از منظر حقوق بر جنگ و حقوق در جنگ پرداخته است و نتیجه گرفته که استفاده از این جنگ‎افزار در قالب دفاع مشروع قابل پذیرش نیست و این کشور اصول حقوق بین‌الملل بشردوستانه؛ نظیر تفکیک، تناسب، ضرورت نظامی، احتیاط در حمله و انسانیت را نقض نموده است. همچنین ارتکاب قتل هدفمند با این هواپیماها در مواردی که هیچ تهدید جدی و قریب‌الوقوعی‌ وجود ندارد، منطبق با حقوق بین‌الملل بشر نیست.
     

    کلیدواژگان: هواپیمای بدون سرنشین، تروریسم، قتل هدفمند، حقوق بر جنگ، حقوق در جنگ
  • حمیدرضا اکبرپور* صفحات 341-362

    فدراسیون بین‏المللی فوتبال (فیفا)، یکی از سازمان‏های بین‏المللی غیردولتی است که به صورت فعال در مسایل جامعه بین‏المللی نقش‏آفرینی می‏کند؛ یکی از این اهداف «مسئله صلح» است. پرسش اساسی این پژوهش نیز در باب نقش «فیفا» در ایجاد و تثبیت صلح می‌باشد. از دهه هشتاد میلادی، نقش‏آفرینی گسترده فیفا با مشارکت سایر نهاد‏های بین‏المللی فعال در زمینه صلح به‌ویژه سازمان ملل متحد و زیر‏مجموعه‏‏های آن شروع شد. این مشارکت‏ها ریشه در اساسنامه این سازمان دارد که در بندهای متعدد، زمینه حضور فعال فیفا را در بسترهای مختلف؛ از جمله حقوق بشر، منع تبعیض نژادی و تبعیض جنسیتی فراهم کرده است که به نوبه خود باعث بستر‏سازی برای ایجاد صلح و یا تثبیت صلح در شرایط دشوار شده است. رویه این سازمان نیز حاکی از توان مضاعف فیفا دارد که با اجرای مشترک برنامه‏هایی نظیر «اتحاد برای کودکان، متحد برای صلح»، «دوستان فوتبال»، «فوتبال برای امید» و «فوتبال برای صلح»، نقش موثری در فرایند ایجاد و تثبیت صلح در مناطق بحران‏زده‏ای همچون بالکان، فلسطین اشغالی، افغانستان، آفریقا و سایر مناطق دنیا دارد. چشم‏انداز فیفا نیز بیش از پیش حاکی از توجه به مسئله صلح و فعالیت در این زمینه است. این امر به‌ویژه با توجه به گسترش ارتباطات بین فیفا و سایر سازمان‏های فعال در زمینه صلح و اهمیت مسئله مسئولیت اجتماعی فیفا، ملموس است. در این پژوهش از روش توصیفی_تحلیلی برای تشریح و تبیین منابع کتابخانه‌ای استفاده شده است.
     

    کلیدواژگان: فیفا، صلح، صندوق کودکان سازمان ملل متحد، فوتبال برای امید، فوتبال برای صلح
|
  • Mahdi Farazi* Pages 191-223

    In the present article, the role and performance of theMinistry of Foreign Affairs of Iran incombating the prevalence and managementof coronavirus has been investigated. After examining the relationship between foreign policyand health security as one of the components of human security, the authorexamines the performance of the Iran’s Ministry of Foreign Affairs in twoperiods: the outbreak of coronavirus in China and the outbreak of corona virusin Iran by using inductive Methods&Accessible and non-confidential data. Studiesshow that Iran’s Ministry of Foreign Affairs has pursued fifteen measures fromthe time of the outbreak of the corona virus in China to its outbreak in Iranand eventually the pandemic, with a comprehensive human security approach thatplays a key role in the country's relative success in combating the prevalenceand management of coronavirus. In addition to analyzing of Iran’s Ministry ofForeign Affairs performance, the paper summarizes the country's weaknesses indealing with the outbreak of the coronavirus based on the government'smacro-approach and offers suggestions for future research.
     

    Keywords: Corona-virus, Diplomacy, Health Diplomacy, International Organizations, Ministry of foreign affairs, People Republic of China, Islamic Republic of Iran
  • Mehdi Pakzat, Saeed Daghineh* Pages 225-252

    Iran’s Eleventh government efforts toward termination of UN security council resolutios were made on this perception that the resolutions shape the basis of all sanctions and the regime of sanctions (international and unilateral sanctions) would collapse by terminating UN security council resolutions. However, following US withdrawal from JCPOA and re-imposing unilateral sanctions in 2018, it became evident that the government’s perception wasn’t accurate. Thus, an important question rises up that what was the main goal in US efforts for making consensus against Iran in UN security council? In this article it is presumed that US efforts mainly made in order to fortify its regime of unilateral sanctions through UN security council resolutions. Therefore, this article in context of Wendt’s Constructivism and through document analysis aims to review sanction resolutions against Iran, deriving how these resolutions help US sanctions strategy on Iran. Accurate perception on UN security council resolutions’s role in US sanctions strategy could significantly help accuratley planning for better confronting economic and sanction pressure.

    Keywords: Security Council sanctions Resolutions, Resolution 1540, VentiStructure, Unilateral Sanctions, Targeted Sanctions
  • Nasrin Mosaffa* Pages 253-285

    UN Peacekeeping forces are operational arms of security council with military, civil, administration and police mandate, active for more than 70 years in different parts of the world, to maintain international peace and security. By taking into account their historical experiences and lessons learnt from various challenges, this article considers the impact of COVID-19 global pandemic on UN Peacekeeping operations. By addressing the ways in which these forces dealt with pandemic related challenges and restrictions, it contextualizes it within their broader historical and institutional environment of adaptation. In short term, challenges emanating from COVID-19 intensifies the current challenges facing them. In longer term, it could trigger further institutional reassessment.
     

    Keywords: Peacekeepers, United Nations, COVID-19, Security Council, Peace Operations
  • Mostafa Pakdel Majd*, Asghar Pirhadi Pages 287-312

    As an emerging power in the post-Soviet era, the People's Republic of China has experienced an unprecedented upward trend in politics and international relations over the past decade, taking a strategic approach in the form of the Shanghai Cooperation Organization to expand bilateral and multilateral relations with others. In this line, Regional and trans-regional organizations and countries provided PRC with the Suitable foundation for achieving its security, military and economic goals and paved the way for the subsequent rearrangement of the international hierarchy of power. Given the circumstances, based on the theoretical assumptions of the theory of balance of power, with a descriptiveanalytical approach, the authors of the present essay have sought to answer this strategic question that "what are the main security goals that Beijing pursues in the form of the Shanghai Cooperation Organization?" The hypothesis of this essay is that through the Shanghai Cooperation Organization, increasing cooperation with the Russian Federation and implementation of Soft aspects of balancing strategy, China is both seeking to limit the active presence of the United States in Central Asia and also dominate this strategic region.

    Keywords: China, Shanghai Cooperation Organization, Balancing Strategy, Threat, Chinese Strategic approach
  • Aghil Mohammadi* Pages 313-340

    The widespread use of drones by the United States to fight al-Qaeda and Taliban terrorist groups in countries such as Afghanistan, Pakistan and Yemen after the September 11, 2001 terrorist attacks quickly challenged the legitimacy of targeted killings by drones in the light of international law. The military and the "CIA" believe that the use of drones is in line with the war on terrorism and in the framework of international humanitarian law. So, this article based on a descriptive-analytical approach answers the question, to "what extent is the United States' targeted killings by drones in line with the Jus ad Bellum Jus in Bello?" This article examines important issues such as the identity and status of those targeted and the legality of their killings in terms Jus ad Bellum Jus in Bello and concludes that using drones in the form of Right of self-defense is unacceptable and US actions has violated certain principles of international humanitarian law such as the principle of distinction, proportionality, military necessity, precautions in attack and humanity. Targeted killing in cases where there are no serious and imminent threats, is also in violation of international human rights law.

    Keywords: Drones, Terrorism, Targeted killing, Jus ad Bellum, Jus in Bello
  • Hamidreza Akbarpoor* Pages 341-362

    The Fédération Internationale de Football Association is a non-governmental international organization that plays an active role in the international society, particularly in the realization of its goals including peacebuilding. This study aimed to examine the role of "FIFA" in building and establishing peace and the way a sports organization could influence world peacebuilding. A further question was the basis of FIFA’s participation in world peace. The answer to this question lies in 1980s when FIFA reconsidered its macro-level goals and was converted into a multi-aspect organization. Accordingly, the participation of FIFA began in 1980s in collaboration with other international organizations active in peacebuilding such as the United Nations and its sub-organizations such as United Nations Office on Sport for Development and Peace and UNICEF as well as non-governmental organizations such as Football for Peace. Several articles in FIFA’s Statue specify its active presence in different fields including human rights and elimination of racial and gender discriminations. This, in its turn, provides a space for peacebuilding in difficult conditions. The procedures of FIFA also indicate its high potential and influential role in peacebuilding and establishing peace in crisis-ridden areas in the Balkans, Palestine, Afghanistan, Africa, and other places in the world through joint programs such as “Unity for Peace, United for Peace”, “Football Friends”, “Football for Hope” and “Football for Peace”. Today, FIFA’s outlook is focused more than ever on peace and activities for peacebuilding. This is more tangible considering the developments in relations with other organizations active in peacebuilding and the significance of FIFA’s social responsibility.

    Keywords: FIFA, Peace, United Nations Children's Fund, Football for Hope, Football for Peace