فهرست مطالب

بحوث فی اللغه العربیه - سال سیزدهم شماره 1 (پیاپی 24، بهار و تابستان 1400)
  • سال سیزدهم شماره 1 (پیاپی 24، بهار و تابستان 1400)
  • تاریخ انتشار: 1400/03/18
  • تعداد عناوین: 11
|
  • علی بابایی، غلامرضا کریمی فرد*، صادق سیاحی، محمود آبدانان مهدیزاده صفحات 1-12

    تنقسم الجمله فی اللغه العربیه اعتمادا علی صدرها الاصیل إلی الاسمیه والفعلیه، اما الجمله الاسمیه فهی التی یتصدرها اسم بالاصاله؛ وفی المقابل لها الجمله الفعلیه، وهی التی یتصدرها فعل بالاصاله. ولکل واحد منهما دلاله خاصه. بما ان "کان" واخواتها تلعب دورا هاما فی اللغه العربیه من جهه الاستخدام، فقد تطرقنا إلی دراسه الجمل المصدره بها؛ لنبین هل هذه الجمل اسمیه ام فعلیه؟ فاسمیه هذه الجمل او فعلیتها من القضایا المهمه التی تجب معرفتها، ولا سیما بعد ان وجدنا بعض النحویین یعدونها اسمیه، کما هو الحال فی الکتب النحویه التعلیمیه المعاصره. فاهمیتها من اهمیه إعراب الجمل نفسه؛ إذ یحتل مکانه مرموقه ودرجه عالیه فی اللغه العربیه، کما تبرز اهمیتها ایضا فی تقدیم المنهج العلمی المدقق لإعراب "کان" واخواتها. بناء علی ما تقدم، یهدف هذا المقال إلی تبیین الرای السدید الراجح فی هذا المجال، کما یهدف الی کشف اللبس الذی حصل من جراء ذلک، ویقدم منهجا علمیا ینبغی ان یتبع فی إعراب الجمل المصدره ب"کان" واخواتها. ولقد بذلنا جل جهودنا فی إثبات ان المیزان فی انقسام الجمله إلی الاسمیه او الفعلیه هو صدرها، معتمدین علی آراء النحاه، ومبدیین الرای فی هذه المساله، بالاستناد إلی الادله والشواهد المعتبره. فانکشف لنا من خلال البحث ان الجمل المصدره ب"کان" واخواتها فعلیه، لا اسمیه لعده اسباب، اهمها: قبولها علامات الافعال، ووجود الإسناد المعنوی، ووقوعها بعد ادوات الشرط، ومساله السهوله فی التعلیم ودلاله النسخ. وسنشیر إلی ذلک کله فی هذا المقال بصوره تفصیلیه.

    کلیدواژگان: الکلمات المفتاحیه: کان واخواتها، الدلاله، الجمله الاسمیه، الجمله الفعلیه
  • سهیلا محسنی نژاد* صفحات 13-36

    ینصب الاهتمام فی العملیه التعلیمیه وفی جمیع مراحلها، علی توظیف التدریس بکل ما یتصل بماده اللغه العربیه. بما ان معظم الطلاب الناطقین بغیرها یعانون من الضعف فی اللغه العربیه واستخدامها فی التعبیر عن افکارهم ومشاعرهم وحاجاتهم فی حریه وطلاقه ودقه، اصبح تطویر الاسالیب التدریسیه والمنهج الدراسی امرا ضروریا ومهما لتعلیم اللغه بافضل الطرق التی تجعل المتعلم متحمسا لتعلم هذه اللغه وتلقیها بصوره سهله ومبسطه. وإذا نظرنا إلی واقع الحال فی تعلیم اللغه العربیه، نجد ان اهم تحد یواجهه تعلیم اللغه العربیه، سواء فی إیران او الدول المهتمه بتعلیم العربیه للناطقین بغیرها، هو عدم إلمام معظم اساتذه اللغه العربیه تدریس المهارات اللغویه الاربع بمبادی التعلیم وعدم مواکبتهم لآخر مستجدات تعلیم اللغه الثانیه، وخاصه تعلیم اللغه العربیه فی العالم. تهدف هذه الدراسه إلی الکشف عن اتجاهات مدرسی اللغه العربیه للناطقین بغیرها علی مستوی اللیسانس فی الجامعات الإیرانیه نحو المدخل التواصلی. ولتحقیق هذا الهدف، تبنت الباحثه المقیاس العلمی کرافاس دوکاس للاتجاهات نحو المدخل التواصلی، والذی یتکون من 22 فقره موزعه علی خمسه ابعاد، وهی: العمل الجماعی، واهمیه القواعد النحویه، وتصویب الاخطاء، ودور المعلم، والتقویم. لقد اجریت الدراسه علی عینه من طلبه الجامعه من قسم اللغه العربیه فی الجامعات الإیرانیه، وکانت اداه البحث الاستبانات والمقابلات، وذلک من خلال تطبیق الدراسه المیدانیه وتوزیع الاستبانات علی 447 طالبا و35 استاذا وإجراء المقابلات مع بعضهم. فکان السوال الذی قصدت الباحثه الإجابه عنه هو: ما مدی اتجاه مدرسی اللغه العربیه للناطقین بغیرها نحو المدخل التواصلی فی تدریس اللغه العربیه للناطقین بغیرها من خلال وجهه نظر الاساتذه والطلاب، واسباب ذلک؟ وقد اظهرت النتایج اختلاف وجهه نظر الطلاب عن الاساتذه، حیث ان العدید من المدرسین یزعمون انهم یستخدمون اسلوب التواصل، ولکن فی الممارسه العملیه غالبا ما یتبعون طرق التدریس القدیمه؛ ویعود هذا الی الاعتقاد اللاشعوری للاستاذ بضروره السیطره علی الوضعیه التعلیمیه؛ لذلک یمیل إلی ان یکرس نشاطه وسلوکه علی الزمن المتاح للتعلم، وذلک بسبب المده الزمنیه المحدده للمحاضرات، وکثره عدد الطلاب، وعدم توفر الوسایل التعلیمیه المساعده، وغیرها من الاسباب؛ کما قمنا بتحلیل اهم الاسباب التی ادت إلی تهمیش الکثیر من المناهج الفاعله وذات الجداره، منها: عدم التزام الاساتذه بالتحدث باللغه العربیه، واستخدام اللغه الفارسیه فی الصف، وعدم استخدام الامثله الواقعیه، وعدم تمکن الاستاذ من اللهجه واللغه العربیه الفصحی لتملص الطالب من الواجبات الملقاه علی عاتقه.

    کلیدواژگان: الکلمات المفتاحیه: اللغه العربیه للناطقین بغیرها، طرق التدریس، تعلیم اللغه العربیه فی الجامعات الإیرانیه، المدخل التواصلی
  • هدیه قاسمی فرد، ناصر زارع* صفحات 37-52

    المنهج السیمیایی منهج حدیث یتمتع بفاعلیه کبیره فی قراءه النصوص الشعریه، للکشف عن نظام العلامات وتبیین وجوه الدلاله الکامنه فی کل نظام سیمیایی. یفتح هذا المنهج آفاقا بین النص وقاریه ویعتمد علی ضوابط محدده. إن العنوان من اهم النقاط التی تعالجها السیمیاییه؛ إذ یعد من المفاتیح لسبر اغوار النص، وله دور اساسی فی الکشف عن غایه العمل الادبی. فهو الذی یحدد هویه النص ویختزل معانیه ودلالاته المختلفه واداه لقراءه افکار الادباء ومشاعرهم. إن العناوین المختاره لقصاید نادیه الملاح الشاعره البحرینیه المعاصره ذات نزعه رومانسیه ترسم علامات والوانا إشاریه یمتزج بعضها مع الآخر فی لوحه سیمیاییه یمکن تحلیلها وتاویلها من خلال المنهج السیمیایی؛ لذلک اختصت هذه الدراسه بکشف هذه العلامات من خلال آلیات المنهج السیمیایی التی تعد الاقدر علی استنباط تلک الدلالات من خلال بیان ممکنات النص بالعنوان. یعتمد هذا البحث علی المنهج الوصفی التحلیلی من خلال استقراء بنیه العناوین الصرفیه والنحویه والدلالیه، واستعراض اهم مظاهر الانزیاح الواقعه فی عناوین قصاید نادیه الملاح. اظهرت الدراسه ان عناوین قصاید نادیه الملاح وثیقه الصله بالنص ومفتاح للولوج إلی نصها کنقطه التلاقی بین الشاعره والنص. إن الشاعره فی اختیار العناوین تبدو متاثره بحوافزها النسویه الرومانسیه التی تناسب مشاعرها وتتجلی فی معجمها اللغوی؛ فتاره توحی بالحزن وتاره اخری تمثل الفرح؛ لذلک یمکن کشف نفسیه الشاعره وافکارها وعلاقتها بالله والإنسان وغیر الإنسان من خلال العناوین المعتمده فی الدیوان. تهیمن الجمل الاسمیه علی العناوین دلاله علی حاله من الثبوت والدوام فی عقایدها ومشاعرها الإنسانیه. تختزل اغلب عناوین قصاید الملاح مضمون القصیده، وتکرر الشاعره مفردات العنوان فی قصایدها، کجزء لا یتجزا من النص الشعری. یکثر فی عناوین قصاید الملاح توظیف الآلیات الفنیه التی تضفی جمالیه فنیه علی النص، کالانزیاح الترکیبی والانزیاح التصویری. یغلب فی هذه العناوین الحذف بالنسبه إلی غیرها من انواع الانزیاح الترکیبی وتوظیف التشخیص بالقیاس إلی غیرها من انواع الانزیاح التصویری.

    کلیدواژگان: الکلمات المفتاحیه:السیمیائیه، العنوان، الشعر المعاصر، نادیه الملاح، مرثیه راقصه لملاک لم یخلق بعد
  • عزت ملاابراهیمی*، بایزید تاند صفحات 53-74
    التداولیه ترتبط بالتواصل السلیم او التواصل الامثل الذی یحرز من خلاله، اکبر قدر من الوضوح والشفافیه لانعکاس اللغه. بما انها تعد عملیه تصاعدیه مودیه إلی طبقه عالیه من المعنی والسیاق، فهی تستوعب جمیع مستویات اللغه من الحاله الانفرادیه، والتواصلیه، والحواریه. وللتداولیه محاور مختلفه، منها الافعال الکلامیه التی تحیل الصوره الذهنیه للغه إلی الصوره الفعلیه اللغویه التاثیریه. وسوره لقمان هی إحدی السور المهمه التی تحمل آداب التعامل والمعاشره، بذلک تحتاج إلی الاسلوب التواصلی او التداولی الذی یحقق مقصدیه الکلام غیر المباشر. وطبیعه الافعال الکلامیه والحجاجیه تجسد ما فی السوره من الاغراض والمقاصد من خلال إستراتیجیه تواصلیه حجاجیه، کما تهتم ایضا بوقع الکلام وتاثیره علی المتلقی. تتبع المقاله المنهج الوصفی التحلیلی، مستمده من مناهج اوستین وسیرل، اللذین قاما بتطویر نظریه الافعال الکلامیه. مما توصلت إلیه هذه المقاله ان الافعال التقریریه او الإخباریه فی السوره تشمل الغرض غیر المباشر، کتشجیع المومنین علی المعاشره الحسنه والادب، کما تدل الافعال الإنجازیه او الإنشاییه الموجوده فیها علی التحذیر والتنبیه امتدادا إلی التشجیع فی بعض الاحیان. وهذه المعانی تکون ذات دلاله نفسیه شعوریه تبعث الحیاه والتحرک فی نفس المتلقی، وتحتوی علی معان اخری غیر الدلالات المباشره، یمکن الوصول إلیها من خلال المقام الذی وردت فیه.
    کلیدواژگان: القرآن الکریم، التداولیه، الافعال الکلامیه، تعامل المومنین، سوره لقمان
  • فاطمه بهشتی پور، علیرضا نظری* صفحات 75-100
    إن الاسلوبیه إحدی المناهج الخاصه المستخدمه فی تحلیل النص. ومن انواعها هی الاسلوبیه الإحصاییه التی ترکز علی الإحصاء ونسبه ورود المفردات بصدد الوصول إلی نتایج قیمه ومتینه فی التحلیل اللسانی والادبی. ومن اهم الطرق الإحصاییه هی مقاربه جونسون المهتمه بالثروه المعجمیه فی النص، حیث یقوم بإحصاء المفردات المتفرده (کلمات غیرمکرره) فی النصوص. إن هذه الطریقه قد وسع استخدامها فی اسلوبیه النصوص والمقارنه بینها. وبما ان النص القرآنی یعتبر نصا ادبیا، علاوه علی ما فیه من الجوانب الدینیه والعقایدیه، فیساعدنا تحلیله فی ضوء المناهج الجدیده فی کشف بعض الجوانب اللسانیه فیه. وبناء علی ذلک، یقوم هذا البحث بالاعتماد علی المنهج الوصفی التحلیلی، بإحصاء الثروه المعجمیه فی السور المکیه والمدنیه والمقارنه بینهما، یهدف إلی تبیین الفرق بین هذا القسمین من السور مع وجود الفرق فی المضمون؛ واما النتیجه الرییسه فهی انه لیس هناک فرق ملحوظ بین السور المکیه والمدنیه علی اساس السور المدروسه، من حیث الثروه المعجمیه علی رغم من المواضیع المتفاوته.
    کلیدواژگان: القرآن الکریم، السور المکیه، السور المدنیه، الاسلوبیه، الثروه المعجمیه
  • بسام رحمه، نجمه دری*، حیات عامری، غلامحسین غلامحسینزاده، عیسی متقی زاده صفحات 101-126
    یهتم علم التصنیف اللغوی بدارسه التشابهات الترکیبیه بین اللغات فی سیاق متصل. لقد اثبتت الدراسات اللسانیه وجود اشتراکات بین لغات العالم، وهی ما عرفت بالعالمیات اللغویه او قواعد جرینبرغ العالمیه نسبه لواضعها. إن موضوع ترتیب مکونات الجمله من اهم المواضیع التی تدرس فی التصنیف اللغوی. فهناک تنوع بین اللغات علی هذا الصعید، مما یشکل ارضیه مناسبه للدراسه التصنیفیه. إضافه إلی ذلک، ترتبط اغلب الخصایص اللغویه للغه ما بکیفیه ترتیب المکونات الرییسه للجمله، وهی الفعل، والفاعل، والمفعول. لقد درسنا فی هذا البحث، تسلسلات الفعل والفاعل، والمضاف والمضاف إلیه، والصفه والموصوف، والفعل والمفعول فی اللغتین العربیه والفارسیه اللتین تنتمیان إلی طبقتین مختلفتین، من حیث ترتیب المکونات الرییسه؛ وذلک بغیه معرفه خصایص تسلسل المکونات فی اللغتین، والعوامل الموثره علیه، والوقوف علی وضع اللغتین بالنسبه إلی القواعد العالمیه اللغویه الخاصه بتسلسل المکونات. لإنجاز الدراسه، تم جمع الف جمله من النصوص الرسمیه المختلفه لللغتین، کنموذج لغوی وقد اتی ببعضها کامثله اثناء الدراسه. لقد تبین ان اللغه العربیه توافق ما ذهب إلیه علماء اللغه بالنسبه للغات VSO، کما انها تتناسب مع القواعد العالمیه ذات الصله. بالمقابل، تخالف الفارسیه ببعض خصایصها آراء العلماء بالنسبه للغات SOV، کما هناک تباین فی انطباقها مع القواعد العالمیه، فهی توافق فی قاعده وتخالف فی اخری. مما توصلت إلیه هذه المقاله ایضا حریه تسلسل المکونات فی اللغتین، مما یستخدم عاده لإبراز اهمیه احد المکونات من خلال تقدیمه علی مکونات اخری فی الجمله.
    کلیدواژگان: علم التصنیف اللغوی، القواعد العالمیه اللغویه، ترتیب مکونات الجمله، اللغه العربیه، اللغه الفارسیه
  • سعدی رمضانی، سمیه حسنعلیان* صفحات 127-138

    للزمن مکانه کبیره فی نحو اللغات قدیما وحدیثا. ولکل لغه نظام زمنی خاص یعین مدی إدراک الناطقین بها، لاهمیه الزمن الذی یشکل جزءا من المعنی. الزمن ظاهره فیزیاییه ومجسمه من ظواهر الکون تستخدم کاصول کمیه لمحاسبه کثیر من الظواهر، وهی تقاس بابعاد ووحدات قیاسیه معینه، کالدقیقه، والساعه، والیوم، والشهر، والسنه، وما إلی ذلک. ولکن عندما نتحدث عن الزمن فی اللغه، نواجه ظاهره نفسیه تختلف عن الزمن الکمی تماما. فی هذه الحاله، یرتبط الزمن بمقولات کیفیه وقوع الاحداث فی العالم الخارجی. ومن هذا المنظر، لیس الزمن امرا فیزیاییا وعینیا، بل هو ظاهره خیالیه وانتزاعیه متاثره بالاحداث الخارجیه. یهدف هذا البحث مرتکزا علی المنهج الوصفی التحلیلی، إلی توصیف نظام الزمن اللغوی وتبیین علاقته بالصیغ والتراکیب التی یعبر بها عن الزمن فی اللغه العربیه وبیان الفرق بین ما تدل علیه ظروف الزمان والمصادر والصفات بانواعها وبین الزمن الذی للفعل، وفضلا عن هذا، معالجه الجمل والافعال التی لا تحمل شییا من مفهوم الزمن فی الکلام؛ وکذلک بیان الخلافات القایمه بین الزمن اللغوی والزمن الفلسفی والزمن الفلکی او التقویمی. یحاول البحث دراسه موضوع الزمن فی العربیه مبینا مفهوم الزمن والزمان عند النحاه القدامی والمحدثین. والزمان اسم لقلیل الوقت او کثیره ولا یرتبط بالحدث ابدا، یقابله فی اللغه الإنجلیزیه (time)؛ وهذا ما نسمیه الزمن التقویمی؛ والزمن تعبیر لغوی یتجلی فی الافعال خاصه، وله صله وثیقه بالحدث، ویسمیه النحاه الزمن اللغوی. لیس الزمان هو الصوره الفریده المقصوده من الفعل دایما؛ والفعل قد یدل علی محض تمام الحدث او عدم تمامه، بغض النظر عن إراده الوقت الذی وقع فیه. تختلف الصیغ والتراکیب فی دلالتها عن الزمن فی اللغه العربیه؛ فإن دلت کلمه بالمطابقه علی الزمن فقط، فهی ظرف؛ بعباره اخری، الزمن یستفاد من الظرف بالمطابقه ومن الفعل بالتضمن.

    کلیدواژگان: الزمن اللغوی، الزمن الفلسفی، الزمن التقویمی، اللغه العربیه
  • کوثر تقوایی فر، یوسف نظری*، دانش محمدی رکعتی صفحات 139-154
    تعد دراسه الاختبارات وتقویمها من الإجراءات اللازمه والرییسه لتحسین مستوی التعلیم والتعلم. تاسیسا علی هذا، تحاول هذه الدراسه تقویم اسیله اختبارات الفصل الدراسی الاول بالعام الدراسی 2018 - 2017م، لماده "العربیه لغه القرآن" للمرحله الثانویه فی فرع العلوم والریاضیات بمدینه یاسوج، وتتناول مدی توافر المعاییر العلمیه لبناء الاختبارات فیها. تنهج المقاله المنهج الوصفی التحلیلی، مستخدمه اداه الاستبانه الخاصه لمعاییر بناء الاختبار الجید لجمع البیانات، وقد تمت معالجه البیانات فی برنامج الحزم الإحصاییه (spss). تدل النتایج علی ان هذه الاختبارات لا تعانی من معایب کبیره فی المعاییر الشکلیه والفنیه، ویوجد اهتمام لا باس به فی هذه المعاییر. اما بالنسبه إلی الاسیله الموضوعیه، فاظهرت نتایج الدراسه ان اسیله الاختیار من متعدد تحتاج إلی دقه بالغه، فی حین ان اسیله الصواب والخطا وکذلک اسیله المزاوجه (المقابله)، تتمتع بمعاییر بناء الاختبارات، وکذلک توضح النتایج ان المشاکل قد تضخم فی اسیله التکمیل بالقیاس إلی الانواع الاخری من الاسیله ، وتعد النسبه الکبیره منها مرتفعه الحجم؛ والجدیر بالذکر ان الاعتماد علی التذکر یعتبر من سلبیات الاسیله الموضوعیه
    کلیدواژگان: التقویم، اختبارات اللغه العربیه، المرحله الثانویه، معاییر بناء الاختبارات
  • وصفی عباس* صفحات 155-168
    الادب الوسایطی او الادب الرقمی التفاعلی ادب یدل علی ادب الشاشه وصفه التشعب عبر العقد والروابط مع تحقق ای درجه من درجات التفاعل. وینسحب هذا المصطلح بالضروره علی انواع الادب الرقمی التفاعلی شعرا وسردا؛ لذلک نطلق علی الشعر الوسایطی او الشعریات التی استعانت بالوسایط المعلوماتیه، مصطلح الشعر الرقمی التفاعلی او مصطلح الشعر الوسایطی؛ فالمصطلحان مترادفان، ولا باس فی استخدامهما معا او استخدام واحد منهما للدلاله علی الآخر. یهدف البحث إلی مقاربه قصیده قالت لی القصیده... ضوءها العمودی، الرقمیه التفاعلیه فی إطار منهج السیمیوثقافه الرقمیه، محاولا الکشف عن دوره الحیاه فی هذه القصیده، وکیفیه کتابتها عبر الکلمه واللوحه التشکیلیه والانیمیشنز. وتتمثل اهمیته فی رصد الصعوبات والآلام التی تصاحب عملیه ولاده القصیده عبر وسیطها الرقمی. وینتهی البحث إلی ان القصیده تحمل تناقضا واضحا بین العنوان وطبیعه النص الداخلی؛ فالعنوان یشیر إلی عمودیه القصیده قالت لی القصیده... فی ضوءها العمودی، بینما یحتفی النص الداخلی بقصیده النثر فی ثوبها الرقمی، کما ان القصیده اخذت مسارا دایریا فی الإبحار؛ تعبیرا عن دوران الولادات الإبداعیه واستمرارها دون انقطاع، اضف لذلک ان الشاعر احجم عن تجنیس نصه.
    کلیدواژگان: دوره الحیاه، السیمیوثقافه الرقمیه، الشعر الوسائطی، اللوحه التشکیلیه، منعم الازرق
  • جلال مرامی، بیژن کرمی، حسن ساقی * صفحات 169-184

    قد یحدد فی الخاتمه موضوع الآیه، باعتبار ان الخاتمه بوره توحد الآیه، وتکون فکرتها العامه او هی المرکز الذی تدور حوله الآیه، وتعد نواه مضمون الآیه، حیث تجمع الخاتمه مسار الافکار القایم علی موضوع او عده موضوعات فی الآیه. ویمکن ان نعد قدره الآیه فی الخاتمه علی تذکر عناصر فنیه معینه ونظمها اکثر من غیرها، إشاره إلی ان العناصر التی تحملها الخاتمه، تمثل موضوع الآیه فی بنیه تختلف من الناحیه الشکلیه عن سیاقها، وتختلف کیفیه بنایها عند کل آیه؛ لان کل آیه تختار من بنیه العناصر التی تناسبها. فیکون من المجدی فی القضیه، ان نتدبر الخواتم القرآنیه ونهایاتها؛ لنری انها تاتی لمقتضیات معنویه، مع نسق فنی اقتضته المعانی. إذن، لا بد من الإشاره إلی ان التغیر فی ساحه الخواتم والفاظها وتراکیبها یوثر علی تولید المعانی الهامشیه التی یدرکها المتلقی الفطن. هذه المقاله محاوله من خلال المنهج الوصفی التحلیلی، لدراسه البناء الفنی فی خواتم آیات سوره آل عمران. تدل النتایج علی جمال فنی فی الخواتم للمبالغه او الدلاله علی الثبات والدیمومه وما شاکل ذلک، حیث تلتقی الالفاظ والمعانی فی نهایات الآیات التقاء متمازجا فی إطار نظام فنی خاص؛ لتشکل عبارات ترتبط بسیاقها، کما تشیر النتایج إلی ان لکل خاتمه نظاما بنیویا خاصا یتناسب مع الغرض الادبی للآیه.

    کلیدواژگان: سوره آل عمران، البناء الفنی، الخاتمه (الخواتم)، الدراسه الدلالیه، الانزیاح
  • محمود حیدری صفحات 185-200

    تتلاقی الدراسات المقارنه والتناصیه، خاصه عند جیرار جینیت، الناقد الفرنسی، فی نقد النصوص لنظرتهما إلی الصلات التاریخیه بین النصوص الادبیه والتاثیر والتاثر بینها. والاتساعیه النصیه من المتعالیات النصیه عند جینیت، والتی تعنی بصوره خاصه بکل علاقه توحد النص الحاضر بالنص السابق. یبحث جینیت بصراحه عن علاقات التاثیر والتاثر فی العلاقات النصیه ویجعلهما اساسا فی دراسه النصوص. فمن هذا المنطلق، یتطرق البحث إلی دراسه الشعر العربی لرشید الدین الوطواط (م. 573ه)، الشاعر الإیرانی ذی اللسانین، والذی عاش فی شرق البلاد الإسلامیه فی ظل الدوله الخوارزمشاهیه. تسعی هذه الدراسه من خلال المنهج المقارن ان تلقی الضوء علی شعره الذی لایزال فی خفایا المخطوطات، محاوله کشف الصلات الادبیه فی شعره مع النصوص الدینیه والشعر العربی فی ضوء الاتساعیه النصیه، حتی یتبین مدی تاثر الشاعر الإیرانی بهذا التراث العریق. تحکی نتایج البحث عن ان الشاعر کان ملما بالادب العربی واستفاد من الفاظ الشعراء ومعانیهم واخیلتهم فی شعره، حتی نری صدی القرآن الکریم ونهج البلاغه واشعار الجاهلیین والعباسیین واضحا فیه، حیث یمکن ان نعده خیر ممثل للشعر العربی فی العصر العباسی الثانی فی شرق البلاد الإسلامیه. واما بالنسبه إلی کیفیه تعامل الوطواط مع هذا التراث وتوظیفه فی شعره، فنری حضور الاقسام الثلاثه من انواع التفاعلات النصیه فی الاتساعیه النصیه فی شعره، کما نری ان الشاعر لم یکتف بالمحاکاه وإدخال اللفظ فی شعره، بل امتص المعانی الشعریه، وحولها إلی عقود شعریه، وفی القسم الثالث، ای المعارضات الشعریه، یتراءی الشاعر ممتلکا لناصیه الشعر، ابدع القصاید الغر التی تنافس روایع الشعر العربی.

    کلیدواژگان: رشید الدین الوطواط، الاتساعیه النصیه، جیرار جینیت، الادب المقارن
|
  • Ali Babaei Domtasouj, Gholamreza Karimi Fard *, Sadegh Sayyahi, Mahmoud Abdanan Mahdizadeh Pages 1-12

    The sentence in Arabic is divided into two categories of nominal and verbal sentences. Essentially, a nominal sentence begins with a noun, while a verbal sentence begins with a verb. Each of these sentences has its own particular implication. As Kāna and its sisters play an important role in the Arabic language in terms of their functions, this study attempts to investigate sentences that begin with them to determine whether they are nominal or verbal. Therefore, it is essential to identify whether the sentences are nominal or verbal, particularly after we saw in some contemporary grammar books that some of the sentences starting with Kāna and its sisters are considered nominal. This issue is important in terms of sentence composition that has a valuable and high status in Arabic. Kāna and its sisters are also important in providing a rigorous scientific method for the compositions of kāna and its sisters. This research was conducted to provide more insight into this field and removing ambiguities. It employed a scientific methodology for examining sentences that began with Kāna and its sisters. In this research, we relied on grammarians to show that the criteria for determining a nominal or verbal sentence are its beginning, and to reinforce our stance, we have provided reliable evidence. The results showed that sentences beginning with Kāna and its sisters were never nominal but verbal. The most important reasons are the adoption of verbal markers, the presence of semantic predicates and their occurrence after conditional particles, ease of teaching, and meanings of annullers (or al-Naskh). All of these issues are discussed in detail in this research.

    Keywords: Kāna, Its Sisters, Implications, Nominal Sentence, Verbal Sentence
  • Soheyla Mohseny Nejad * Pages 13-36

     Methods of teaching are emphasized at all stages of the Arabic language teaching process. Most non-Arabic language learners suffer from poor language skills and are unable to express their thoughts and feelings fluently in this language. That is why changes in teaching methods, to better teach the language in a way that the learner is eager to learn, is a must. When we look at the current state of Arabic language teaching, we find that the most important challenge facing Arabic language teaching in Iran and other countries that teach this language to non-Arabic speakers is the unfamiliarity of Arabic language teachers with the four language skills with the latest teaching methods. The present study aimed to find out how Arabic language teachers in the undergraduate course of Iranian universities treat non-native students with an attitude towards communication. To do this, the researcher used the Karavas-Doukas method to examine perspectives on the communicative approach. It was made up of 22 paragraphs and five sections. This method was based on group work, the importance of grammar rules, error correction, teacher role, and evaluation. The statistical sample of the research was some students in the Department of Arabic Language and Literature in Iranian universities. The research instrument of the study was a questionnaire and an interview. The study was a field study, with the questionnaire distributed among 447 students and 35 professors. The research question of the study was: from the point of view of professors and students, what do the teachers who teach Arabic to non-native speakers say about the communicative approach in teaching Arabic to non-native speakers? The results showed that students’ views on this issue were different from those of professors. Many teachers claimed to use communication methods, but in practice, they often followed old teaching methods. This is due to the teachers’ subconscious belief that it is necessary to control the educational situation. Also due to the specific time allotted for lectures, a large number of students, the lack of teaching aids, and other reasons, teachers tended to focus more on teaching. The authors of the present study also analyzed the most important reasons that have led to the marginalization of many effective and valuable curricula, including teachers’ lack of commitment to speaking Arabic and the use of Persian in the classroom, lack of practical examples, the teacher being unable to speak fluent Arabic, and students refusing to do assignments.

    Keywords: Arabic Language for Non-native Speakers, Teaching Methods, Iranian Universities, the Communicative Approach
  • Hediyeh Ghasemifard, Naser Zare * Pages 37-52

     Semiotics is a new method that has significant capability in reading poetic texts. This method reveals the system of signs and the type of hidden implications in each semiotic system. Relying on transparent principles, it creates common horizons between texts and readers. A title is one of the most important issues discussed in semiotics because it is the key to understanding the secrets of texts. It plays a significant role in revealing the motivation of a literary work. The title constructs the identity of a text and includes its various meanings and implications. It is an instrument for reading the writers’ thoughts and feelings. The poetic titles of Nadiyah al-Mallaḥ, a contemporary Bahraini poet with a romantic orientation, have symbolic signs and characteristics intertwined in a symbolic frame. Her poem titles can be analyzed and interpreted by semiotics. The present study attempts to investigate these signs via semiotics. This descriptive-analytical study examines the morphological, syntactic, and semantic structure of the titles of Nadiyah al-Mallaḥ's poems to present the most significant norm-breaking representations in them. The research results show that the titles of Nadiyah al-Mallaḥ's poems are closely related to their text so that the titles are keys to entering the poet's worldview and the point of intersection between the poet and the texts. In choosing the titles, the poet is affected by his feminine tendency within romanticism, which is consistent with her feelings evident in her language. Her poem titles sometimes express sorrows and sometimes joys. Therefore, through the titles of the poems in her Divan, one can understand the thoughts, ideas, and connections of the poet with God, human, and non-human. The use of too many nominal sentences in the titles implies a kind of proof and permanence in the poet's human thoughts and feelings. Most of the titles of her poems include the mega-concepts of her poetry. She repeats the words in poem titles as an integral part of poetry. The application of artistic mechanisms leading language to aesthetic performance, such as syntactic and visual norm-breaking, is frequently seen in the titles of al-Mallaḥ's poems. Employing deletion in titles is higher than other types of syntactic norm-breaking, and detection is more frequent than other types of visual norm-breaking.

    Keywords: Semiotics, Title, Contemporary Poetry, Nadiyah al-Mallaḥ, A Dancing Lament for an Angel Who has not Been Created Yet
  • Ezzat Molla Ebrahimi *, Bayazed Tand Pages 53-74
    The pragmatics of language is always dirctly related to proper comumnication (optimal communication) through which the most clarity and transparency of language reflection is achieved, Since it is a progressive process leading to a high layer of meaning and context, it absorbs all levels of language from the individual, communicative, and disciplinary state, Deliberationalism has different axes and among its axes are verbal actions that refer the mental image of language to the actual linguistic, emotional image. Surat Luqman is one of the important surah's that carry the verses of etiquetting and life style, and that needs a communicative or deliberative method, which achieves the intention of indirect speech, The nature of verbal and pilgrimage actions embodies the purposes and intentions of the Surah through a pilgrim communication strategy. It is also concerned with the impact of speech and its effect on the recipient. This is on the descriptive-analytical method, It is drawn from the curricula of Austin and Searle, who have spelled the theory of verbal actrtions it is striking that the informative or informative actions in the surah include the indirect purpose, such as encouraging believers to have good transcendental relations, taste and literature. The narrative and compositional actions in it are also indicative of warning and warning, in addition to encouraging sometimes. These meanings are of psychological significance, an emotion that gives life and movement in the hearts of the recipient, and it contains meanings other than direct connotations, which can be accessed through the denominator in which it is mentioned.
    Keywords: Pragmatics, Verbal actions, Believers interactions, Surat- Luqman
  • Fatemeh Beheshtipoor, Alireza Nazari * Pages 75-100
    Stylistics is one of the  approaches in text analysis and one of its types is statistical stylistics that relies on the frequency and ratio of words.. One of the  important statistical methods is Johnson's approach which pays attention to the lexical richness of the text and counting unique words in the texts. This approach has been widely used in the stylistics of texts and their comparison. Since the Qur’anic text is considered as a literary text along with the religious and doctrinal features, some of its linguistic aspects can be discovered by analyzing them from the perspective of new approaches. Therefore, this research used the descriptive-analytical method to study the lexical richness of the Meccan and Medinan suraahs and compare them with each other with the aim of analysing the possible differences in terms of the content. The results show  that despite the existence of various topics in the surahs, the Meccan and Medinan surahs did not have a significant difference in terms of lexical richness.
    Keywords: The Holy Quran, Meccan Surahs, Medinan Surahs, Stylistics, Lexical Richness
  • Bassam Rahmeh, Najmeh Dorri *, Hayat Aameri, Gholamhosein Gholamhoseinzadeh, Esa Motagizadeh Pages 101-126
    Typology is a branch of linguistics that examines structural similarities between languages. Typological studies have shown that different languages ​​of the world have commonalities called language universals or Greenberg's Universals, named after the author. The study of word order is one of the most important topics in the typology of languages because languages ​​have a variety of patterns in this area, and that is what creates the right atmosphere for typological classifications. In addition, most of the linguistic properties of a language are related to how its main components (verbs, subjects, and objects) are arranged. In the present study, the authors studied the sequences of the verb and the subject, the genitive and noun, the adjective and noun, the verb and the object in Arabic and Persian languages, which belong to two different classes of languages in terms of the arrangement of the main components. The main purpose of the present study was to identify the characteristics of the sequences of the components in the two languages as well as the factors affecting them and to examine the status of the two languages in relation to the language universals related to components. To this end, one-thousand sentences from different official texts of the two languages were collected as a linguistic model. Some of these sentences are presented in this paper. The findings of the study showed that the Arabic language corresponds to what linguists have stated with regards to VSO word order as it is compatible with the relevant language universals. In contrast, Persian is inconsistent with the opinions of linguists regarding SOV languages in some of its characteristics. In addition, the Persian language fluctuates in terms of adaptation to language universals. It is compatible with some universals, but not with others. The findings also showed that both languages have the same freedom in sequencing their components in sentences. This is a feature to highlight the importance of one component over another by moving that component to the beginning of the sentence before the other components.
    Keywords: typology, Language Universals, Words Order, Persian Language, Arabic Language
  • Sadi Ramezani, Somayeh Hassanalian * Pages 127-138

    Time has an important role both in past and modern grammars. Each language has a unique grammatical structure that forms the form the level of understanding of the speakers of that language. Time is mainly considered as a physical and material phenomenon that is used as a quantitative basis for calculating many phenomena and is measured with certain deductive units such as minute, hour, day, month, and year. But when we talk about time in a language and aim to study it, we are confronted with a psychological phenomenon in which time is related to the categorization and ordering of events in the outside world and is slightly different from the quantitative (calendar) time. In this sense, time is not a physical and objective phenomenon, but an abstract and imaginary phenomenon influenced by the events of the outside world. The purpose of the present study is to describe the grammatical tense system and explain its relationship with the forms and combinations with which time is expressed in Arabic. The study expresses the difference between time in the contexts of time and the adjectives and time that the verbs imply. The differences between grammatical time, chronological time, and philosophical time have also been discussed in the study.

    Keywords: Grammatical Time, Philosophical Time, Calendar Time, Arabic Language
  • Kosar Taghvaeyfar, Mojtaba Nazari *, Danesh Mohammadi Rakati Pages 139-154
    Studying and evaluating tests is considered one of the necessary and main measurement scales to improve teaching and learning ; therefore, this study attempted to evaluate the first semester of the academic year 1396-97 AH (2017-2018) exams of Arabic Language of the Qur’an Course for secondary school exams in the scientific and mathematics branch in Yasuj University, Iran. Furthermore, this study has examined the availability of scientific standards for constructing tests by making use of data processing in statistical packages (SPSS). The results indicated that these tests had face validity and were based on formal and technical standards. As for the objective questions, multi-choice questions required more precision compared to true-false questions as well as matching questions. They all had standard test criteria. The results also showed that supplementary questions suffer from many problems compared to other questions. It should be noted that reliance on recall was the main common problem of the objective questions.
    Keywords: Evaluation, Arabic Language Tests, High school, Standard Tests
  • Wasfi Abbas * Pages 155-168
    Multimedia literature or interactive digital literature is a kind of literature that denotes screen literature through hyperlinks gaining a certain degree of interaction. This term necessarily applies to interactive digital literary genres in poetry and narration. Therefore, we call multimedia poetry or poetics that used informational media ‘interactive digital poetry’, or ‘multimedia poetry. The two terms are synonymous and can be used interchangeably.        The present study aims to investigate the interactive digital poem ‘the poem revealed to me its vertical light’ within the framework of the semio-digital culture approach as an endeavor to disclose the life cycle in this poem, and how it is written through the word, painting, and animation. The importance of the study lies in observing the difficulties and pains that accompany the process of the poem’s birth via its digital medium. The results of the study showed that the poem demonstrates a clear contradiction between the title and the nature of the internal text. The title refers to the poem’s verticality, while the internal text celebrates the prose poem in its digital attire. The poem also took a round path in sailing; an expression of the non-stop mobility of creative births and its continuation. The poet also refrained from the generalization of his text.
    Keywords: Life Cycle, Digital Semiotic-culture, Multimedia poetry, portrait, Munem al-Azraq
  • Jalal Marami, Bizhan Karami, Hasan Saghi * Pages 169-184

    At the end of the verses of Surah Al Imran, the subject is demarcated because it has a focal state and carries the general thought of the verse. The subject is also the center around which the verse moves and is considered as the core for the content of the verse, so that the end is a reference point of thoughts that rely on one or more topics. The power of the ending verse can be related to mentioning certain artistic elements and its maximum order, so that the elements in the ending verse show the subject of the verse in a different structure from its context and the quality of the structure of the end of each verse is different. Each verse uses a structure that is appropriate to its content. So, it is worth thinking about the ending verses of the Holy Quran in order to make it clear to us that the artistic order in the Holy Quran is semantic according to the requirements. Therefore, it is necessary to point out that any change in the scope of the ending verses and its words and combinations is effective in creating marginal meanings that require the attention and intelligence of the listener. The purpose of this study was to investigate the artistic structure of the end of the verses with a descriptive-analytical method. The results showed the artistic beauty of the verses to exaggerate or express stability and permanence, etc., to the extent that the words and meanings of the verses are intertwined to form phrases related to their text within the framework of a particular artistic system. The results also showed that each ending of the verses has a special structural system that is consistent with the literary purpose of the same verse.

    Keywords: Surah Al Imran, Artistic Structure, ends of verses, Semantic Study, Deviation
  • Mahmood Haidari Pages 185-200

    Comparative and intertextuality studies, especially by the French critic Gérard Genet, converge in the critique of the texts, in their view of the historical links between the literary texts and the study of influence between them. Hypertextuality is one of the textual sequences, which means, in particular, the relationship between the present text and the former text. Genet explicitly discusses the relationships of the impact in textual relationships and makes them essentially textual. This relationship should not be an explanatory one, and is reflected either in simulation or transformation. In this sense, the present study deals with the study of the Arabic poetry of Rashid al-Din al-Watwat, the Iranian poet who lived in the eastern part of the Islamic country and has pierced his tongue with the princes of Arabic poetry. This paper attempts to shed light on his poetry, an attempt to uncover the literary links in his poetry with religious texts and Arabic poetry in the light of textualism, to show the extent of the influence of the oriental Iranian poet on the Arabic religious and poetic texts. The results of the research show that Rashid Al-Din Al-Watwat was familiar with the Arabic literature and benefited from their words, meanings, and imagination in his poetry until we repudiate the Quran and the approach of rhetoric and the poems of the Jaahiliyans and Abbasids are clear and can be considered the best representative of Arab poetry in the second Abbasid era in the east of the Islamic country. As for how Al-Watwat dealt with this heritage and using it in his poetry, we have seen the presence of the three sections of the types of textual interactions in his poetry. Not only did the poet simulate and insert the word into his poetry, but rather he absorbed poetic meanings and turned them into poetic contracts. In the third section, the poet appears to possess the poetry corner, and he has created creative poems that compete with the masterpieces of Arabic poetry.

    Keywords: Rashid Al-Din Al-Watwat, Textual Intervention, Gerard Guinet, Comparative Literature