فهرست مطالب

دانش پیشگیری و مدیریت بحران - سال یازدهم شماره 2 (پیاپی 40، تابستان 1400)

نشریه دانش پیشگیری و مدیریت بحران
سال یازدهم شماره 2 (پیاپی 40، تابستان 1400)

  • تاریخ انتشار: 1400/03/23
  • تعداد عناوین: 7
|
  • علیرضا فلاحی* صفحات 121-131
    پیش زمینه و هدف

    دولت استرالیا از 20 مارس سال2020، قانون قرنطینه اجباری دو هفته ای، در هتل هایی که توسط پلیس ایالتی تعیین شده، از مبدا فرودگاه های کشور برای کلیه مسافرین ورودی الزامی اعلام نموده و هم زمان سفر کلیه شهروندان کشور به خارج را با محدودیت های جدی روبرو و در واقع، مردم را (مگر در شرایط خاص) ممنوع الخروج کرده است. این تمهیدات به دنبال عزم راسخ دولت برای به صفر رساندن تعداد مبتلایان به کووید 19 اتخاذ گردید. در این میان اسکان اجباری مسافرین تازه وارد در هتل ها که ملزم به اقامت 24 ساعته در 14 روز (حدود 335 ساعت اقامت اجباری در یک اتاق) می نماید، موضوعی کاملا جدید و پر چالش محسوب می گردد که در خور بررسی و ارزیابی می باشد.

    روش

    نگارنده که اخیرا این تجربه استثنایی را پشت سر گذاشته است، از منظر مدیریت بحران کووید 19، به تشریح تجربه  ها و مشاهدات شخصی دوران قرنطینه و همچنین بازطراحی مسکن و مبلمان شهری به شیوه داستان سرایی(narrative) می پردازد. شایان توجه است که در دو ماه اخیر، کشور، عاری از بیماری اعلام و شهروندان بدون ماسک در شهر تردد دارند. این امر هم زمان با تزریق گسترده واکسن در بازه های زمانی مختلف ابعاد تازه ای بخود گرفته است. روایت داستانی حاضر شامل دو بخش است: ابتدا به تشریح فرآیند انتقال مسافرین، از بدو ورود به فرودگاه و روزشمار اقامت اجباری هتل پرداخته شده است و سپس به توصیه ها و نمونه هایی در بازطراحی مسکن و تجهیزات شهری در راستای کاهش پاندمیک اشاره می نماید.

    یافته ها و نتیجه گیری

    نوشتار نتیجه می گیرد که نه تنها دولت ها برای کاهش ریسک پاندمیک نیازمند عزم جدی و فعالیت های یکپارچه و هماهنگ میان بخش های گوناگون مدیریت شهری و کنترل شدید ورود و خروج مسافرین و پایش علایم بیماری هستند، بلکه طراحان برای دوران پساکرونا نیازمند ارایه ایده های کاربردی ویژه ای می باشند؛ مباحثی مانند: طراحی انعطاف پذیرفضاهای داخل مسکن، تمهیدات جلوگیری از انتقال ویروس در فضاهای مسکونی، نیاز بیشتر به بالکن و استفاده های چند منظوره از آن و تجهیز مسکن به پهنه باند های سریع اینترنتی، از جمله این موارد قلمداد می گردند. در حوزه شهری نیز، استفاده از تمهیداتی مانند: دکمه های آسانسور، چشم الکترونیکی و  عبور از چهارراه ها (بدون لمس کردن)،  رعایت فواصل اجتماعی در عرصه های عمومی و فضاهای سبز مورد توجه می باشند. موضوعات مزبور نیازمند انجام پژوهش های دقیق و عمیق در جوامع مختلف با فرهنگ های متفاوت و یافتن راه کارهای متناسب با شرایط اجتماعی و محیط زیستی می باشند.

    کلیدواژگان: کووید 19، طراحی مسکن و شهر، قرنطینه اجباری، استرالیا
  • وحیده ابراهیم نیا، مهرداد قائدی* صفحات 132-146
    پیش زمینه و هدف

    فعالیت های بهداشتی- درمانی به عنوان یکی از مهم ترین فضاهای پشتیبان مدیریت بحران در تمامی بحران ها به ویژه بحران حمله نظامی شناخته می شوند؛ از این رو به بکارگیری اقدامات پیشگیرانه و بازدارنده در این نوع از فعالیت ها در زمان صلح، حیاتی می باشد. پدافند غیرعامل به عنوان یکی از شاخه های مدیریت بحران در کشور، با نوع تهدید جنگ و حمله نظامی، که هدف آن افزایش بازدارندگی، تامین نیازهای حیاتی، تداوم خدمات رسانی و تسهیل اداره کشور در شرایط بحران است، شناخته می شود. بنابراین بکارگیری اصول آن نقش بسزایی در ارتقاء توان فعالیت های بهداشتی- درمانی در رویارویی با بحران حمله نظامی دارد. منطقه 12 شهر تهران به عنوان هسته مرکزی تهران قدیم، و همچنین قرارگیری نهاد های مهم تصمیم سازی و تصمیم گیری، وجود بازار بزرگ تهران (به عنوان قلب تپنده اقتصاد شهر و کشور) و مرکز اصلی اصناف و بورس های کالای شهر شناخته می شود که در صورت بروز حمله نظامی نه تنها این شهر و منطقه بلکه کل کشور نیز دچار بحران شود. بر همین اساس هدف این پژوهش معرفی چارچوب سنجش و ارزیابی وضعیت فعالیت های بهداشتی- درمانی منطقه 12 شهر تهران از منظر رهیافت پدافند غیرعامل تعیین گردیده است.

    روش

    نخست با استفاده از روش "مرور منابع و اسناد (مطالعات اسنادی)"، بنیان ها و اصول رهیافت پدافند غیرعامل ردیابی گ و با بکارگیری روش "شاخص سازی"، اصول استخراج شده، به عناصری قابل ردیابی تبدیل و چارچوبی قابل سنجش برای آن ها پیشنهاد گردیده است. در آخر با استفاده از روش های "تحلیل فضایی" و "پیمایش میدانی (مشاهده و مصاحبه)" به ارزیابی وضعیت فعالیت های بهداشتی- درمانی منطقه 12 شهر تهران اقدام شده است.

    یافته ها

    نتایج ارزیابی نشان از مقاومت ساختمانی پایین، عمر بالای ابنیه و نبود فضاهای باز پیرامونی در اکثریت مراکز درمانی دارد.

    نتیجه گیری

    به عنوان برونداد پژوهش، بهسازی و نوسازی، آزادسازی فضای پیرامون، تسهیل دسترسی و همچنین مکان یابی مراکزی به منظور فرود بالگرد های امداد و نجات پیرامون فعالیت های بهداشتی- درمانی در منطقه پیشنهاد گردید.

    کلیدواژگان: پدافند غیرعامل، فعالیت های بهداشتی- درمانی، شهر تهران، منطقه 12
  • محبوبه البرزی*، فریبا خوشبخت صفحات 147-157
    پیش زمینه و هدف

    در دنیای معاصر، زندگی سالم و آرام در گرو توجه به حقوق  و تعهد افراد نسبت به خود و به دیگران می باشد. در این خصوص، زمانی که بحرانی همچون کووید 19، جامعه انسانی را متاثر می سازد، حقوق شهروندی و چگونگی احترام به آن اهمیتی اساسی دارد و از آنجایی که مبنای اصلی آموخته های فرزندان در درون خانواده بویژه در ارتباط با مادران است و فرزندان با الگوی گیری از رفتارهای مادران نقش های اجتماعی خود را کسب می کنند شناخت ادراک مادران اهمیت بسزایی دارد؛ از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی تجربه زیسته مادران کودکان پیش دبستانی از رعایت حقوق شهروندی در بحران کرونا بود.

    روش

    پژوهش حاضر با رویکرد کیفی به شیوه پدیدارشناسی توصیفی هوسرل انجام گرفت. مشارکت کنندگان بالقوه پژوهش، تعداد 13 مادر دارای فرزند پیش دبستانی بودند که به شیوه روش بارز با اصل اشباع شدگی نمونه به صورت هدفمند انتخاب شدند و با مصاحبه نیمه ساختارمند (تلفنی)، بررسی گردیدند. با توجه به نوع پژوهش،در ضمن مصاحبه ها  آشنایی مادران به نقش الگو پذیری شان برای فرزندان و آشنایی با بیماری کرونا بررسی گردید و در نهایت تجربه مادران از رعایت حقوق شهروندی در بحران کرونا  واکاوی شد.

    یافته ها

    تحلیل مصاحبه ها به شیوه شبکه مضامین نشان داد به طور کلی دو مضمون فراگیر شامل مسئولیت فرد در قبال جامعه و مسئولیت جامعه در قبال فرد در تجربه زیسته مشاهده می شود و 9 مضمون سازمان دهنده شامل؛ حق سلامت جسم، سلامت روان، سلامت اجتماعی، حق آموزش و پرورش، حقوق اقتصادی، ارتباط با دیگران، رفتارهای مناسب در مکان های عمومی و رفتارهای مناسب در محیط زیست را شامل شده است. همچنین مضامین پایه بدست آمده شامل؛ 32 مضمون از جمله رعایت پروتکل بهداشتی، بیکاری، کنترل استرس، امکانات آموزشی مناسب، رعایت فاصله اجتماعی، ماسک زدن، برخورداری از خدمات بهداشتی و پزشکی و... بود.

    نتیجه گیری

      از آنجایی که در بیماری کووید 19 درمان قطعی و مشخصی وجود ندارد، پیشگیری و رعایت پروتکل های بهداشتی نوعی حق شهروندی محسوب می شود که همه افراد جامعه باید رعایت کنند. یافته های پژوهش حاضر در چگونگی تجربه زیسته مادران، تاییدی بود بر لزوم توجه به احترام به قوانین و اصولی که منجر به بقای فرد و جامعه می شود.

    کلیدواژگان: حقوق شهروندی، بیماری کرونا، مادران کودکان پیش دبستانی
  • الهام عزیزی، رئوف مصطفی زاده*، زینب حزباوی، اباذر اسمعلی عوری، شهناز میزایی صفحات 158-165
    پیش زمینه و هدف

    سیل یکی از مخرب‌ترین بلایای طبیعی است که هر ساله تلفات جانی و مالی در پی دارد. اثرات مخرب سیل‌ در اثر تغییرات آب و هوایی و افزایش تحولات اقتصادی و اجتماعی بیشتر نمود پیدا کرده است. به ‌دلیل تعرض انسان به حریم رودخانه‌ها، آسیب‌پذیری‌های اجتماعی و زیرساختی نیز افزایش یافته است. بنابراین، در حال حاضر برای پیشگیری از وقوع خسارات بیشتر به سیستم‌های اکولوژیکی و سرمایه‌های مختلف سیمای سرزمین از جمله سرمایه‌ انسانی، ارزیابی آسیب‌پذیری سیل به‌عنوان یک بخش اساسی در برنامه‌ریزی منطقه‌ای و نیز مدیریت سیلاب، بیش از پیش ضرورت یافته است. در همین راستا، مطالعه حاضر با هدف ارایه مفاهیمی از سیل و آسیب‌پذیری آن و نیز تشریح یکی از روش‌های مهم ارزیابی آسیب‌پذیری تحت عنوان شاخص آسیب‌پذیری سیل (Flood Vulnerability Index) تدوین شده است.

    روش

    در تحقیق حاضر از روش مطالعه کتابخانه‌ای و بر مبنای جستجو در مقالات و منابع منتشر شده در زمینه سیلاب و نیز برآورد خسارات ناشی از آن استفاده شده است. علاه بر این، رویکردهای مناسب در ارزیابی آسیب‌پذیری، از مطالعات استخراج گردیده است. در این راستا، شاخص‌های مورد استفاده در محاسبه شاخص آسیب‌پذیری سیل، مورد مقایسه و بحث قرار گرفتند. در نهایت با در نظر گرفتن مزایا و معایب روش‌های استفاده شده در مطالعات، روش مناسب در بررسی آسیب‌پذیری سیل از جنبه‌های مختلف، تبیین گردید.

    یافته‌ها

    بر اساس نتایج، در رویکردهای مورد استفاده در ارزیابی آسیب‌پذیری سیل از شاخص‌هایی در شش مولفه اصلی هواشناسی، هیدرلوژیکی، طبیعی، اجتماعی، اقتصادی و سرمایه‌گذاری استفاده گردیده است. شاخص‌ها در هر مولفه، بر اساس ابعاد موثر بر سیلاب شامل حساسیت، در معرض قرار گرفتن و تاب‌آوری مورد استفاده قرار می‌گیرند. همچنین، استفاده از شاخص‌ها بر اساس هدف و نیز داده‌های موجود متفاوت است. علاوه بر این، ارزیابی بحران سیل در مقیاس‌های مختلف مکانی در روش FVI با اولویت‌بندی مناطق از لحاظ درجه آسیب‌پذیری، روش مناسبی به نظر می‌رسد.

    نتیجه‌گیری

    در مجموع، در صورت استفاده از رویکرد ارزیابی آسیب‌پذیری سیلاب در صورت وجود داده، همه مولفه‌های اثرگذار بر عوامل تشکیل و تاب‌آوری و خسارات سیل در نظر گرفته خواهد شد. شاخص آسیب‌پذیری سیل (FVI) با در نظر گرفتن عوامل مرتبط با سیلاب، دیدگاهی منطقی با جزییات مهم در زمینه تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری‌های کلان و محلی نسبت به میزان آسیب‌پذیری سیلاب را در یک منطقه فراهم می‌نماید. این شاخص برای هر یک از مولفه‌ها، معیارهایی را در سطح در معرض بودن، حساسیت و تاب‌آوری ارایه می‌دهد که از مفاهیم اصلی در ارزیابی مخاطره سیل می‌باشد. با استفاده از رویکرد مذکور می‌توان در مناطق مختلف، میزان آسیب‌پذیری سیل را محاسبه نمود که مبنای اولویت‌بندی در مدیریت بحران و نیز اقدامات کنترلی در راستای کاهش اثرات مخرب این پدیده است. با توجه به وقوع گسترده سیلاب‌ها در مناطق مختلف کشور، استفاده از این رویکرد می‌تواند زمینه شناسایی مناطق آسیب‌پذیر را فراهم نموده و با اعمال اقدامات مدیریتی و برنامه‌ریزی اصولی در جهت کاهش خسارات و کنترل سیلاب گام برداشت.

    کلیدواژگان: تاب آوری، خسارت سیل، سرمایه طبیعی، مدیریت سیلاب، ریسک سیل
  • حسن دارابی*، ریحانه آشتیانی، مونا رضایی انور، ندا فارسی زاده صفحات 166-178
    پیش زمینه و هدف

    فضای شهری عرصه تعاملات اجتماعی و برخوردهای رودررو است که این امر ناشی از توان بالای این گونه فضاها در انواع مبادلات از جمله؛ اطلاعات و مانند آن می باشد. گسترش بیماری همه گیر کووید-19 اثرات قابل توجهی بر این تعاملات گذاشته و در الگوهای تحرک و تعامل انسان، تغییرات زیادی را به طور اخص در شهرها ایجاد کرده است. این در حالی است که فضاهای شهری می توانند در گسترش و در عین حال پیشگیری این بیماری، نقش بسزایی ایفا کنند. هدف پژوهش حاضر، شناسایی پیوند میان فضای باز شهری و بیماری کووید-19 است که در چارچوب رویکردی کیفی و کمی انجام گرفته است.

    روش

    ابتدا مطالعات مرتبط، شناسایی و پس از تحلیل محتوای آن ها، مقولات تبیین شده در آن ها کدگذاری شد. در مرحله بعد، کدها در اختیار 30 نفر از نخبگان و خبرگان دانشگاهی در حوزه شهرسازی و مدیریت شهری قرار گرفت. نتایج در قالب چهار معیار اصلی دسته بندی و با استفاده از روش آنتروپی شانون ضریب اهمیت هر معیار و زیر معیار مشخص شد.

    یافته ها

    یافته های پژوهش نشان داد که فضای شهری از طریق 4 شاخص طراحی شهری تاب آور با مقدار WJ 2357/0، برنامه ریزی فضای سبز با مقدار WJ 0974/0، شهر هوشمند با مقدار WJ 0627/0 و حمل ونقل با مقدار WJ 0549/0، به ترتیب به منظور غلبه بر بیماری کووید-19 ایفای نقش می کند.

    نتیجه گیری

    تاثیر بیماری همه گیر کووید-19 را می توان از سه جنبه در طراحی فضای باز شهری مورد بررسی قرارداد: اول، راهکارهایی که در این شرایط با کم ترین آسیب بر زندگی عادی مردم، مانع از انتقال و شیوع آن گردد. دوم، راهکارهایی در طراحی فضای باز شهری که به افزایش سطح ایمنی بدن منجر می شود و سوم، بهبود تعاملات اجتماعی است، به طریقی که افراد، با رعایت فاصله اجتماعی، ارتباط مناسب را به صورت بصری و کلامی و مانند آن داشته باشند. در نهایت می توان گفت در دوران بحران همه گیری کووید-19، عوامل دیگر در طراحی شهری که کم تر مورد توجه قرارگرفته وجود دارند و این موضوع، نیازمند مطالعات گسترده تری می باشد.

    کلیدواژگان: مدیریت بحران، طراحی شهری، شهر تاب آور، تحلیل محتوا، آنتروپی شانون
  • حمیدرضا واشقانی فراهانی، محمدرضا مردانی*، احسان ساده، زین العابدین امینی سابق صفحات 179-190
    پیش زمینه و هدف

    دستیابی به اهداف کلان در کشورها همواره تابعی از خط مشی گذاری های صحیح می باشد که لازمه آن، ایجاد همسویی و همگرایی دستگاه های متولی، از طریق یک خط مشی گذاری جامع و همگرا کننده می باشد. بحران آب یکی از مسایلی است که عدم وجود خط مشی های سازگار و هسمو در آن، می تواند موجب ناکارآمدی برنامه ها و در نهایت از بین رفتن فرصت ها گردد. پیش نیاز این مهم، تعیین شاخص های کلیدی در این زمینه می باشد. بر همین اساس مطالعه حاضر با هدف شاخص های همگرایی خط مشی های مدیریت بحران آب (به طوری مروری) انجام گردیده است.

    روش

    این مطالعه مروری با استفاده از روش گراندد تیوری (نظریه داده بنیاد) انجام گرفت. در این راستا مطالعاتی که در راستای هدف پژوهشی بودند، به زبان انگلیسی و یا فارسی نگارش شده بودند، دسترسی به متن کامل آنها ممکن بود و سال چاپ آنها مربوط به ده سال اخیر بود وارد مطالعه گردیدند و مقالات بی نام، بدون تاریخ و غیرعلمی از مطالعه حذف شدند. از دامنه وسیعی از کلید واژه ها همچون خط مشی، بحران آب، مدیریت آب و همگرایی خط مشی، برای بازیابی مطالعات استفاده گردید. برای یافتن مطالعات مرتبط در کنار مطالعه کتابخانه ای از پایگاه های اطلاعاتی معتبر فارسی و بین المللی استفاده شد. در نهایت 29 مقاله وارد مطالعه گردید و داده ها بر اساس روش گراندد تیوری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

    یافته ها

    نتایج بررسی های حاکی از آن بود که شاخص های همگرایی خط مشی های مدیریت بحران آب، شامل یازده دسته کلی مشمول بر ارزیابی جامع، توسعه سامانه ها، تدوین نظام بهره برداری، ارزیابی اقتصادی، مدیریت پایدار منابع، ارتقای نظام مدیریت، برون سپاری، استانداردمحوری، ارتقاء فرهنگ عمومی، بهبود ساختار ارتباطی و اقدام بر پایه دولت الکترونیک می باشد.

    نتیجه گیری

    شاخص های تعیین شده برای خط مشی گذاری ها در مدیریت بحران آب، کلی بوده و بررسی دقیقی در مورد اینکه این شاخص ها در سطوح کلان مطرح هستند و یا در سطح سازمان های متولی، انجام نگرفته است. این در حالیست که برخی از شاخص ها باید تحت عنوان شاخص های استراتژیک و محوری مطرح شوند که برای ایجاد همگرایی در خط مشی ها باید به عنوان معیارهای کلیدی به آن ها توجه ویژه ای شود. برآیند بررسی های صورت گرفته در تحقیق حاضر به خوبی مبین آن است که تا چه اندازه دستیابی به یک خط مشی گذاری عمومی جامع و صحیح در حوزه مدیریت بحران آب، در عین حال که بسیار حیاتی است، از پیچیدگی و جنبه های متعددی برخوردار می باشد.

    کلیدواژگان: خط مشی گذاری، همسویی در خط مشی ها، بحران کمبود آب
  • شاهین شاهکرمی، ایروان مسعودی اصل*، سمیه حسام صفحات 191-210
    پیش زمینه و هدف

    امروزه مقابله و پیشگیری از بلایا و مدیریت بحران جزو مسایل اصلی و حساس کشورها می باشد. سازمان ها نیز به عنوان یکی از اجزای اصلی جامعه امروزی از این امر مستثنا نیستند. چالش عمده سازمان ها هماهنگی به هنگام بروز  بحران، جهت کنترل آن می باشد. در همین راستا، در این تحقیق به دنبال مولفه های تاثیرگذار در هماهنگی بین سازمان های متولی مدیریت بحران در مناطق زلزله زده کرمانشاه می باشیم.

    روش

    این پژوهش یک مطالعه توصیفی- همبستگی و با هدفی کاربردی است که جامعه آماری آن 120 نفر از مدیران، خبرگان و صاحب نظران 20 دستگاه متولی مدیریت بحران استان کرمانشاه بودندکه حداقل سابقه کار اجرایی در دو زلزله اخیر را داشتند و از میان آنها، نمونه ای به حجم 92 نفر انتخاب گردید. جهت گردآوری داده ها نیز از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد.

     یافته ها

    بین مولفه های عوامل سازمانی، ساختاری، ارتباطی، اطلاعاتی، منابع و تجهیزاتی، آموزشی، فرهنگی و هماهنگی بین سازمان های متولی مدیریت بحران در مناطق زلزله زده کرمانشاه ارتباط معنایی وجود داشت. در مجموع 54 مولفه موثر در هماهنگی شناخته شدند که «مولفه های ارتباطی» با میانگین رتبه ای 04/5 موثرترین و «مولفه های اطلاعاتی» با میانگین 90/3 کم اثرترین مولفه بودند.

    نتیجه گیری

    جهت ایجاد هماهنگی ثمربخش و کارا بین سازمان های متولی مدیریت بلایا، باید با تدوین برنامه ها و چارچوب های روشن، وظایف، ساختار، جزییات فرایند ارتباطات سازمانی و نحوه همکاری و هماهنگی سازمان ها به طور دقیق مشخص گردد و این برنامه ها در قالب مانور آزمایشی اجرا، تمرین و تکرار شوند تا در صحنه عمل نیز موجبات ایجاد هماهنگی موثر بین سازمان ها باشند.

    کلیدواژگان: عوامل، هماهنگی، مدیریت بحران، سازمان های متولی، زلزله کرمانشاه
|
  • Alireza Fallahi* Pages 121-131
    Back ground and Aim

    The Australian Government has recently announced a compulsory two-week quarantine policy, from March 20th 2020, for all incoming passengers in the allocated hotels around the country. The Government, at the same time, has also restricted, seriously, for its citizens to travel abroad. Such measurements, among others, have been developed in order to eliminate the outbreak pandemic throughout the country. In this respect, the compulsory passengers’ settlements in hotels for 24 hours in 14 days, which has been rolled out as a law, requires to be reviewed and assessed in this paper. It is worth mentioning that, the country has experienced no Covid-19 cases, over the last months, and people live in a condition without wearing masks.

    Method

    The author, who has recently experienced such an exceptional practice, describes his observations in a narrative research method. He also reviews the pandemic mitigation measurements allocated in the housing and urban spaces in the city of Sydney.

    Findings

    The present technical report has folded in two parts: First, it describes the process of transferring passengers, from the airport and the author’s day-to-day staying in the hotel.  Second, the paper suggests a number of urban furniture and housing redesign issues in mitigating the pandemic outbreak to be studied.

    Conclusion

    The report concludes that, authorities require not only take such tasks and responsibilities seriously, in an integrated and harmonized approaches, by controlling and managing the transferring passengers, the designers should also develop innovative ideas for post-pandemic housing. They may be as follows: flexible interior design, preventive measures of virus transition, multi-function balcony designs, and etc. In addition, urban areas should be equipped and redesigned by electronic sensor eyes and touch-less bottoms in elevators and crossroads. And also social distancing design in public and green spaces by considering various socio-cultural and environmental requirements.

    Keywords: Covid-19, urban, housing design, compulsory quarantine, Australia
  • Vahide Ebrahimnia, Mehrdad Ghaedi* Pages 132-146
    Background & Objects

    Health activities are known as one of the most important support areas for crisis management in all crises, especially military crisis, so the use of preventive measures in this type of activities in A time of peace has become vital. Passive defense as another branch of crisis management in the country, with the type of threat of war and competitive attack, which increases deterrence, provides vital needs, continuous medical services and facilitation of the country in times of crisis. Changes. Using its considerations plays an important role in enhancing the capacity of health care activities in the face of the digital attack crisis. District 12 of Tehran as the central core of old Tehran, as well as the location of important decision-making institutions, the existence of Tehranchr('39')s Grand Bazaar (as the beating heart of the city and the countrychr('39')s economy) and the main center of guilds and commodity exchanges It is known that in the event of a military attack, not only this city and region but also the whole country will be in crisis. Accordingly, the purpose of this study is to introduce a framework for measuring and evaluating the status of health activities in District 12 of Tehran from the perspective of a passive defense approach.

    Method

      First, using the method of "reviewing sources and documents (documentary studies)", the basics and principles of the passive defense approach are traced, and using the method of "indexing", the extracted principles are transformed into traceable elements and a measurable framework. It has been suggested that for them, using the methods of "spatial analysis" and "field survey (observation and interview)" to assess the status of health activities in District 12 of Tehran.

    Findings

    The assessment results indicate low building strength, long life of buildings, and lack of open surrounding spaces in most medical centers. As an output of research,

     Conclusion

    improvement and renovation, freeing up the surrounding space, facilitating access as well as locating centers for landing rescue helicopters around health activities in the region were proposed.

    Keywords: Passive Defense, Health Activities, Tehran, District 12
  • Mahboobeh Alborzi*, Fariba Khoshbalht Pages 147-157
    Background and Objectives

    In the contemporary world  healthy and peaceful life depends on paying attention to peoplechr('39')s rights and commitment to themselves and others. In this regard, when a crisis such as the Covid crisis 19 affects human society, citizenship rights and how to respect it are essential, since the basis of learning in the family, especially in relation to mothers, and children acquire social roles by modeling their motherschr('39') behaviors, understanding motherschr('39') perceptions is very important. Therefore, the aim of this study was to investigate the living experience  of preschool mothers of the respect for citizenship rights in the Corona crisis.

    Method

    The aim of the present study was to study living experience  of preschool mothers of the respect for citizenship rights in the Corona crisis. The study was conducted qualitatively by Husserl descriptive phenomenology. Potential participants in the study, 13 mothers with preschool children were purposefully selected in  criterion method with the principle of sample saturation and were surveyed by semi-structured (telephone) interviews. According to the type of research, during the interviews, mothers chr('39')familiarity with of their role models for their children and familiarity with corona disease were examined, and finally motherschr('39') understanding of the concept of citizenship rights in the corona crisis was examined.

    Findings

    The analysis of the interviews by means of a network of themes included two comprehensive themes including individual responsibility to society and community responsibility to the individual and 9 organizing themes include the right to physical health, mental health, social health, the right to education, economic law, communication with others, appropriate behaviors in public places and appropriate behaviors in the environment. Also the basic themes included include 32 themes including health protocol compliance. Unemployment, stress management, appropriate educational facilities, observance of social distance, masking, access to health and medical services, etc.

    Conclusions

    Because there is no definitive cure for Covid19 disease, prevention and adherence to health protocols is a citizenship right that everyone in the community must respect. The findings of the present study in the living experience  of preschool mothers confirmed the need to pay attention to respect for the rules and principles that lead to the survival of the individual and society.

    Keywords: Citizenship rights, Corona disease, mothers of preschool children
  • Elham Azizi, Raoof Mostafazadeh*, Zeinab Hazbavi, Abazar Esmali Ouri, Shahnaz Mirzaei Pages 158-165
    Background and objective

    Floods are among the most dangerous natural disasters that causes loss of life and property every year. The destructive effects of floods are more documentedو due to climate change and increasing economic and social development. Social and infrastructural vulnerabilities have also increased due to human settlement adjacent to river floodplains. Therefore, to prevent more damage to ecological systems and various assets of the landscape, including human capital, flood vulnerability assessment could be assessed as an essential part of regional planning and flood management plans. In this regard, the present study aims to provide concepts of flood and its vulnerability, as well as to describe the flood vulnerability index (FVI) as one of the important methods of vulnerability assessment.

    Method

    The method used in the present study was based on literature review based on exploring the published articles and resources in the field of floods and the estimation of flood damages. In addition, appropriate approaches in assessing vulnerability have been studied from available resources. In this regard, the indicators used in calculating the flood vulnerability index were compared and discussed. Finally, considering the advantages and disadvantages of the methods used in the flood assessment studies, the use of FVI as a method that can examine the flood vulnerability from different aspects was explained.

    Results

    Based on the results, indicators in six main components of meteorology, hydrology, natural, social, economic and investment have been used in the approaches related to assess the flood vulnerability. The use of indicators in each component is based on the dimensions affecting the flood, including sensitivity, exposure and resilience. The application of indicators varies according to the purpose as well as the available data. In addition, assessing the flood crisis at different spatial scales would be appropriate using FVI method through prioritizing areas in terms of degree of vulnerability.

    Conclusions

    In conclusion, in case of data availability using the flood vulnerability assessment approach, all components affecting the factors of flood occurrence, resilience and damage will be considered. The Flood Vulnerability Index (FVI) provides a detailed and important view of large-scale and local decision-making and policy-making on flood vulnerability in an area, considering a variety of effective considerations. This index provides criteria in the level of exposure, sensitivity and resilience, which are the main concepts in flood risk assessment. Using this approach, flood vulnerability can be calculated in different regions, which is the basis for prioritization of flood crisis management and control measures to reduce the destructive effects of this phenomenon. Due to the widespread occurrence of floods in different parts of the country, the use of this approach can provide the basis for identifying vulnerable areas and take steps to reduce damage and control floods by applying sound management measures and planning.

    Keywords: Resilience, Flood damage, Natural capital, Flood management, Flood risk
  • Hassan Darabi*, Rayhaneh Ashtiyani, Mona Rezaei Anvar, Neda Farsizadeh Pages 166-178
    Background and Aim

    Urban outdoor space is an area of social interactions and face-to-face encounters due to the high power of certain spaces in various exchanges, such as information. The COVID-19 pandemic has had a profound effect on these relationships, resulting in numerous shifts in human mobility and interaction patterns, especially in cities. However, urban outdoor spaces have the potential to play a major role in the diseasechr('39')s transmission and prevention. The current research uses a qualitative and quantitative approach to determine how the relation between urban outdoor spaces and COVID-19 disease has been established.

    Method

    First, similar studies were listed, and the categories explained in them were coded after reviewing their content. Then The codes were given to 30 elites and academic experts in urban planning and management in the next level. The Shannon entropy approach was used to calculate the significance coefficient of each criterion and sub-criterion.

    Findings

    Results revealed that urban outdoor space through four resilient urban design metrics with a value of WJ 0.2357, urban green space planning with a value of WJ0.0974, smart city with a value of WJ0.06277, and transportation with a value of WJ 0.0549, respectively, plays a part in the overcoming COVID-19 infection.

    Conclusion

    The impact of the COVID-19 infectious disease on urban outdoor design can be analyzed from three perspectives: first, straegies that prevent the diseasechr('39')s transmission and spread in such environments with the least harm to ordinary peoplechr('39')s lives. Second, solutions in urban open space design that increase the level of body immunity, Finally, social interactions should be built so people can communicate properly visually, verbally, and in other ways even when they are beside one another. Ultimately, these factors are effective in connecting public space during the COVID-19 epidemic crisis: cleanliness, accessibility, attraction, convenience, vitality and dynamism, performance, safety and security, and strength and health.

    Keywords: Crisis Management, Urban Resilience, Urban Design, Content Analysis, Shannon Entropy
  • Hamidreza Vasheghani Farahani, Mohamad Reza Mardani*, Ehsan Sadeh, Zeynolabedin Amini Sabegh Pages 179-190
    Background and Aim

    Achieving macro goals in countries is always a function of correct policies, which is necessary to create alignment and convergence of responsible agencies through a comprehensive and convergent policy. The water crisis is one of the issues in which the lack of consistent policies can lead to inefficiency of programs and ultimately the loss of opportunities. A prerequisite for this is the identification of key indicators in this area. Accordingly, the present study was conducted with the aim of converging indicators of water crisis management policies (as a review).

    Method

    This review study was conducted using grounded theory (data theory). In this regard, the studies that were in line with the purpose of the research were written in English or Persian, their full text could be accessed and the year of their publication was related to the last ten years. Were excluded from the study. A wide range of keywords such as policy, water crisis, water management and policy convergence were used to retrieve the studies. To find related studies along with library study, valid Persian and international databases were used. Finally, 29 articles were included in the study. Data were analyzed based on grounded theory method.

    Conclusion

    The indicators set for policies in water crisis management are general and it is not clear whether these indicators are at the macro level or at the level of responsible organizations. However, some indicators should be presented as strategic and pivotal indicators, which should be given special attention as key criteria to create convergence in policies. The results of the studies conducted in the present study clearly show the extent to which achieving a comprehensive and correct general policy in the field of water crisis management, while very critical, has many complexities and aspects.

    Keywords: policy making, policy alignment, water shortage crisis
  • Shahin Shahkarami, Irwan Masoodi Asl*, Somayeh Hessam Pages 191-210
    Background

    Nowadays, disaster prevention and crisis management are the main and sensitive issues in countries. Organizations, as one of the main components of todaychr('39')s society, are no exception. . The main problem of organizations is coordination in the event of a crisis to control it. In this regard, in this study, we are looking for influential components in the cooperation between disaster management organizations in the earthquake-stricken areas of Kermanshah.

    Method

    This is a descriptive-correlational study with an applied aim that the statistical population consisted of 120 managers, experts and experts of 20 crisis management agencies in Kermanshah province who had the least executive experience in the last two earthquakes. A sample of 92 people was selected. A researcher-made questionnaire was used to collect data.

     Results

    There was a semantic relationship between the components of organizational, structural, communication, informational, resources and equipment, educational, cultural and coordination between disaster management organizations in the earthquake-stricken areas of Kermanshah. A total of 54 effective components in coordination were identified that "communication components" with a rank mean of 5.04 were the most effective and "information components" with an average of 3.90 were the least effective components.

    Conclusion

    In order to create fruitful and efficient coordination between the organizations responsible for disaster management, it is necessary to identify precisely the implementation, practice and re-implementation of the experimental maneuvers in order to create effective coordination between organizations in the field of action.

    Keywords: factors, Coordination, Crisis Management, Responsible Organizations, Kermanshah Earthquake