فهرست مطالب

پژوهشنامه نقد ادب عربی - سال دهم شماره 20 (بهار و تابستان 1399)
  • سال دهم شماره 20 (بهار و تابستان 1399)
  • تاریخ انتشار: 1400/10/07
  • تعداد عناوین: 12
|
  • احمد امیدوار*، بهمن هادیلو، داوری دولت آبادی مهدی صفحات 6-29

    ازجمله مسایل مهم دانش سبک شناسی مساله تشخیص سبک ادبی Literary Style  از سبک علمیScintific Style است. دانشمند آلمانی به نام ا. بوزیمان A.Busemann راه حل و شیوه ای عملی و روشمند ارایه کرد که به معادله بوزیمان مشهور شد.این معادله با بررسی رابطه تعدادافعال«Number of verbs» و تعداد صفات« Number of adjectives»  در متون ادبی سطح احساس آنها را می سنجد. این رابطه، VARیا (ن. ف .ص) نامیده می شود. هدف از این پژوهش سنجش ادبیت هاشمیات کمیت و حجازیات شریف رضی سپس مقایسه آن دو با یکدیگر بر پایه این معادله آماری می باشد .با به کارگیری این معادله در هاشمیات کمیت و حجازیات شریف رضی مشخص شد که، حجازیات از سطح احساس بسیار بیشتری نسبت به هاشمیات برخوردار بوده و از این لحاظ ادبی تر می باشد. عواملی وجود دارد که منجر به کاهش و افزایش ارزش VAR (ن. ف. ص) در اشعار این دو شاعرشده است. از جمله آن می توان به مساله سن،موضوع اشعار،محیط اجتماعی و سبک شعری آن دو اشاره کرد.

    کلیدواژگان: معادله بوزیمان، کمیت اسدی، شریف رضی، هاشمیات، حجازیات
  • ابوالحسن امین مقدسی، نوید پیری، مهدی ترک شوند* صفحات 30-52
    گرایش به ادب ریالیستی که پیامد جنگ جهانی دوم بود شاعران را با توجه به هدفی که در سرودن اشعار دارند در دو مسیر متفاوت قرار می دهد؛ عده ای با گرایش به اشعار توصیفی دنبال کننده هدفی اجتماعی بوده و تصویرگر وقایع بیرون هستند و میزان تاثیرپذیری مخاطبان این اشعار تنها براساس همین وقایع موجود در جهان بیرونی است نه آنچنانکه شاعر می خواهد. دسته دیگر با گرایش به نوعی ادبیات خطابی در راستای افزایش سطح شعور سیاسی مردم و ایجاد نوعی خودآگاهی در میان اقشار مختلف جامعه گام برداشتند. روشنفکران و به ویژه شاعران روشنفکر به عنوان نهاد آگاه جامعه مدنی افرادی هستند که با قرار گرفتن در خدمت خرد انتقادی در جهت ایجاد تعادل در جامعه و روشنگری ارزش ها، در مقابل جامعه خویش ایفای نقش می کنند. از جمله این شاعران روشنفکران متعهد عبدالوهاب البیاتی است. وی با ارتباط دادن گذشته به تجربه حاضر سعی در ایجاد نوعی هارمونی فکری دارد تا انسان را به تامل بیشتر نسبت به جایگاه خود در میان اجتماع بزرگ انسانی وادار کند. در این پژوهش نویسنده با بهره گیری از روش توصیفی- تحلیلی به دنبال پاسخ به پرسش های اساسی در سه محور چیستی نقش روشنفکران، چرایی وجود آنها در جامعه و ویژگی های روشنفکر متعهد و غیر متعهد از دیدگاه این شاعر معاصر است؛ نتایج پژوهش نشان می‎دهد که عبدالوهاب البیاتی با درکی درست از نقش روشنفکران در جامعه در پی رواج ارزش های والای بشری و گسترش اندیشه های آرمانخواهی و ستیز علیه فاصله طبقاتی، خواستار پی ریزی جامعه ای مبتنی بر عدالت و عشق است.
    کلیدواژگان: روشنفکران، شاعران، شاعران روشنفکر، شاعران متعهد، البیاتی
  • مهین حاجی زاده*، سولماز پرشور صفحات 53-75

    الگوی انتخابی تیو ون لیوون، رویکردی جامعه شناختی- معنایی است که به طور خاص برای تحلیل نحوه بازنمایی کنشگران اجتماعی طراحی شده و استراتژی های زبانی متن را با تنوع زیاد بررسی می کند. ون لیوون با ارایه فهرستی از شیوه-های بازنمایی کنشگران اجتماعی و تعریف و تبیین هریک از آنها، استدلال می کند که مطالعه مولفه های جامعه شناختی - معنایی گفتمان، نسبت به بررسی مولفه های زبان شناختی محض، شناختی عمیق تر و جامع تر از متن ایجاد می کند. الگوی او با عنوان بازنمایی کنشگران اجتماعی، الگوی مناسبی در تحلیل گفتمان انتقادی به شمار می رود که با کاربست آن می توان به لایه-های معنایی زیرین متن دست یافت. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی- تحلیلی درصدد است رمان وطن من زجاج اثر یاسمینه صالح، نویسنده معاصر الجزایری را با استفاده از رهیافت حذف و اظهار ون لیوون تحلیل کند، میزان بسامد و دلیل کاربست هریک از این مولفه ها را مشخص نموده و پرده از زوایای ناگفته متن بردارد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که بسامد مولفه اظهار بیش تر از مولفه حذف است و این نشانگر تمایل نویسنده به گفتار روشن و بی پرده در بیان حقایق است. درباره بازنمایی جنسیت نیز می توان گفت که در این رمان مردان نقش چشم گیرتری نسبت به زنان ایفا می کنند و این می تواند بیانگر کمرنگ سازی و به حاشیه راندن زنان در کشور الجزایر باشد.

    کلیدواژگان: استراتژیهای گفتمان، بازنمایی، ون لیوون، یاسمینه صالح، وطن من زجاج
  • احمد حیدری، علی اصغر قهرمانی مقبل*، ناصر زارع صفحات 76-98

    ترجمه شعر به شعر در ادبیات کهن بدین معنا بود که شاعر توانمند و دارای نبوغ سرشار در دو زبان عربی و فارسی، برای آشکار کردن قدرت شاعری و نبوغ خود در حوزه ادب و شعر، یک یا چند بیت را  از عربی به فارسی یا بالعکس (شعر کلاسیکی به شعر کلاسیکی) ترجمه می کرد. ترجمه شعر به شعر حلقه ای به هم پیوسته از موضوعات و مسایلی است که از دو ناحیه مضمون و شکل قابل بررسی است. اما آنچه در این جستار اهمیت دارد، تحقیق پیرامون ترجمه از دو منظر است: ترجمه صنعتی بلاغی یا سرقتی شعری؛ پس باید بین دو اصل یاد شده تمایز قایل بود؛ یعنی ترجمه، صنعتی ارزشمند یا سرقتی است که صاحب آن، مورد سرزنش واقع می شود. در این پژوهش برآنیم تا به روش مقابله تطبیقی و با تکیه بر منابع تاریخی به ترجمه های شعر به شعر -عربی به فارسی وبالعکس-تا قرن ششم هجری و کاربست مفهوم صنعت یا سرقت بر آن، بپردازیم.یافته های پژوهش نشان می دهد که ترجمه شعر به شعر؛ صنعتی است آشکار که مترجم بدان اذعان کرده و ابیاتی متفرقه در دیوان اوست، اما پیوست بیت ترجمه شده به یک قصیده مستقل و عدم ذکر اسم شاعر یا اقرار به ترجمه بودن شعر؛ نقطه تمایز دقیق میان صنعت و سرقت است؛ افزون بر آن، تغییراتی است که مترجم با ایجاد آن در ترجمه، خود را صاحب و آفریننده مضمون شعر معرفی می کند، و آن هم از راه به کارگیری ابزارهایی مشابه با آنچه گذشتگان در خصوص سرقت شعری، آورده اند.

    کلیدواژگان: ترجمه شعر به شعر، صنعت بدیعی، سرقت شعری
  • صادق خورشا، نرجس توحیدی فر* صفحات 99-120

    انسان موجودی اجتماعی است و این مساله ایجاب می کند به گونه ای رفتار نماید که مقبول طبع دیگران واقع شود. او همواره تلاش می کند خود را بهتر از آنچه هست نشان دهد. تکنیک نقاب که ابتدا در عرصه تیاتر مورد توجه قرار گرفت با ورود به تیوری های دانشمندانی چون یونگ و گافمن به روان شناسی و علوم اجتماعی هم راه یافت. همچنین رمزگرایی به عنوان یک مکتب ادبی زمینه ورود آن به میدان ادبیات را فراهم آورد. "اسطوره سازی" یکی از اهداف کاربرد این تکنیک است و از آنجا که مفهوم اسطوره سازی از مفاهیم کلیدی تحلیل گفتمان لاکلا و موف است، این پژوهش به تحلیل رابطه تکنیک نقاب و اسطوره سازی در قصیده «خروج راس الحسین من المدن الخاینه» از قاسم حداد پرداخته و از روش تحلیل گفتمان لاکلا و موف برای تبیین مساله بهره گرفته است. در پایان این نتیجه حاصل آمد که در نمونه مورد مطالعه، شاعر توانسته است با تولید فضای استعاری ای که با استفاده از تکنیک نقاب تولید شده، وجود امام حسین (ع) و حوادث مرتبط با قیام ایشان را که واقعی هستند به شکلی آرمانی برای مخاطب به تصویر بکشد. وی با انتقاد از جمود فکری و عملی اعراب و عدم خودباوری آنان، احیاء ارزش ها، خودباوری و شهادت طلبی را دال مرکزی گفتمان خود قرار داده و سر امام حسین (ع) را در گفتمان خود اسطوره سازی می کند.

    کلیدواژگان: نقاب، اسطوره سازی، تحلیل گفتمان لاکلا و موف، قاسم حداد، امام حسین(ع)
  • ابوالفضل رضایی*، حجت رسولی، فاطمه رئیس میرزایی صفحات 121-152

    در دوره معاصر، تفسیر بلاغی قرآن با رویکردها و شیوه های جدید و توسط مفسرانی چون سیدقطب، امین الخولی، عایشه عبدالرحمن بنت الشاطیء، نصر حامد ابوزید و برخی مفسران دیگر صورت گرفته است. یکی دیگر از این رویکردهای جدید و مبتکرانه در این حوزه، روش ساختارگرایانه محمود بستانی در «التفسیر البنایی للقرآن الکریم» است. وی در این اثر با دو رویکرد معنایی و هنری به بررسی و تفسیر سور قرآنی به عنوان ساختار و مجموعه ای واحد پرداخته و در این زمینه از هشت عنصر بلاغی: پیام، موضوع ، معنایی، صوری، لفظی، موسیقایی، ادبی و ساختار در جهت تبیین ارتباط منسجم بین شکل و مضمون آیات و سوره های قرآن کریم یاری جسته است؛ از میان عناصر فوق، کارکرد عنصر ساختار به عنوان یکی از مهمترین عناصر، بررسی ساختار کلی سوره و نیز بررسی جایگاه عناصر هفت گانه در هر سوره قرآن بوده و اینکه مجموعه این عناصر، چگونه ساختار هندسی سوره را تشکیل می دهند. هدف این پژوهش ضمن معرفی روش ساختارگرایانه بستانی در تفسیر قرآن بر مبنای مبانی مطرح شده در کتاب «القواعد البلاغیه فی ضوء المنهج الإسلامی»، بررسی و تحلیل رویکرد تفسیری وی در تفسیر پنج جلدی «التفسیر البنایی للقرآن الکریم» بوده است و این نتایج به دست آمد که دیدگاه های بستانی در بحث ازعنصر پیام، موضوع، بحث تقدیم و تاخیر، ذکر وحذف، عنصر ادبی و عنصر ساختار دیدگاه های جدید در حوزه تفسیر بلاغی قرآن بوده و روش وی به عنوان یکی از شیوه های تفسیر ساختاری با وجود برخی کاستی ها می تواند کارآمد باشد.

    کلیدواژگان: قرآن کریم، تفسیر بلاغی، تفسیر ساختاری، التفسیر البنائی للقرآن الکریم، محمودبستانی
  • علی صیادانی*، عبدالاحد غیبی، علی مصطفی نژاد صفحات 153-174
    تفسیرهای شاعرانه و نظری از اگزوتیسم و خودشرقی انگاری، فرض های رایج را مبنی بر این که این ادبیات، تنها یک محصول جانبی ناخوشایند استعمار است، به چالش می کشند. این مطالعه در مورد یک متن پسااستعماری بوده و در یک روش توصیفی- تحلیلی، چارچوب های خود شرقی انگاری و اگزوتیسم ادبی را در معرض دید قرار می دهد و در نهایت، تلاشی است برای درک اگزوتیسم به عنوان پدیده ای که تنها نماینده استعمار و ایدیولوژی های استعمار نیست.سیدات القمر جوخه الحارثی، اولین کتاب یک نویسنده عرب است که برنده جایزه من بوکر بین المللی 2019 شده؛ و اولین رمان نوشته شده توسط یک زن از عمان است که به انگلیسی ترجمه شده است. این داستان که در یک دهکده کوچک و خیالی عمانی به نام «العوافی» اتفاق می افتد، در پرتره ای پیچیده از یک شبکه خانوادگی می چرخد. در این رمان شاهد عمانی هستیم که الحارثی آرام آرام آن را از یک جامعه سنتی برده دار به حالت مدرن خود باز تعریف می کند. مضامین اگزوتیک، مانند زن، برده داری، آداب و رسوم و تغییرات اجتماعی و...، به زیبایی در این رمان ترکیب شده است. یافته های تحقیق، نشان می دهد الحارثی با تصاویر خودشرقی انگارانه از آداب و رسوم و... متعلق به ساکنان العوافی عمان، تحت تاثیر تحصیل در غرب، سعی در جلب توجه جهانی دارد و تقریبا موفق بوده است، زیرا او سعی کرده تصویری اصیل و بکر از عمان را در ذهن خوانندگان عمانی و غیرعمانی تثبیت کند.
    کلیدواژگان: پسااستعماری، اورینتالیسم، اگزوتیسم، جوخه الحارثی، خودشرقی انگاری
  • حجت الله فسنقری، الهه ستاری* صفحات 175-194

    سبک شناسی به عنوان جدیدترین شیوه نقد و تحلیل متون از کارآمدی قابل توجهی برخودار است. این شیوه نه فقط در نقد جدید بلکه در نقد قدیم هم توسط ناقدان سرشناسی چون جاحظ و ابوهلال عسکری، عبدالقاهر جرجانی و دیگران مطرح و معیارها و عناصر آن کشف و بررسی شده است. این پژوهش قصد دارد تا به تحلیل قصیده باییه شریف رضی، که قصیده ای کلاسیک و محکم بر پایه اصول شعری دوره جاهلی است بر پایه مولفه های سبکی مشهور که در نقد قدیم و نقد جدید (از قبیل، مطلع و مقطع، صور خیال، عنصر عاطفه و...) مطرح بوده را مورد مطالعه قرار دهد. شاعر در این قصیده ی غرا با سبک و اسلوبی جزیل و حماسی، به حسب و نسب خود فخر ورزیده است و معانی متعالی و نابی به کار برده است. قصیده ی مورد نظر از معانی بلند و از انسجامی محکم برخوردار است، کما این که ویژگی های بلاغی، واژگانی و آوایی قصیده در پی انتقال مضمون فخر و خودستایی است و هارمونی زیبایی میان محتوا و عناصر ساختاری قصیده برخوردار است. روش نقد در این مقاله روش توصیفی تحلیلی است که در پی کشف و بررسی مهم ترین عناصر و ویژگی های سبکی قصیده است.

    کلیدواژگان: قصیده بائیه، شریف رضی، سبک، لفظ و محتوا، نقد قدیم و جدید
  • سودابه کیائی، علی نجفی ایوکی*، عباس اقبالی، محسن سیفی صفحات 195-211
    نقد رتوریک یک جریان انتقادی است که از دوران باستان در یونان شکل گرفت، این نقد در یک نگاه وسیع به دو دوره سنتی و مدرن تقسیم می شود؛ در دوره سنتی تنها یک روش نقد است که بر اساس ارکان پنجگانه خطابه ارسطو یعنی ابداع، ترتیب، سبک، حافظه و بیان شکل گرفته است و در دوره جدید و در قرن بیستم، از یک روش انتقادی به یک جریان انتقادی با چشم اندازهای گسترده، تبدیل شده است؛ نقد ایدیولوژیک به عنوان یکی از معروف ترین این چشم انداز ها، با بررسی عناصر آشکار و پنهان ایدیولوژیک در یک اثر به تبیین کارکردهای ارتباطی آن می پردازد و از ایدیولوژی هژمونیک آن پرده بر می دارد، یکی از مهم ترین ژانر ها، در ترسیم باور های ایدیولوژیک سرود ملی است؛ سرود ملی به عنوان آواز وطن پرستانه ای است که در باورپذیری و وحدت یک ملت نقش مهمی ایفا می کند. بر این اساس، پژوهش حاضر بر آن است تا با روش توصیفی- تحلیلی و با رویکرد نقد ایدیولوژیکی از منظر «سونیا فوس»، به نقد و بررسی رتوریکی سرود ملی کشور سوریه، به عنوان کشوری با جایگاه استراتژیک و تاریخ تمدن غنی، بپردازد و از رهگذر کاوش در آرتیفکت های آشکار و پنهان زبانی، واژگان و موسیقی، عوامل تاثیر ایدیولوژیکی را در این سروده بررسی کند. چنین استنباط می شود که در سرود ملی این کشور، طبقات معنایی میهن، استقلال و آزادی، وحدت و اتحاد، دین و آیین و فداکاری، پر کاربردترین مفاهیم ایدیولوژیکی اند که با تلفیقی بر آمده از موسیقی، بسامد واژه ها، مخاطب را به اقناع ایدیولوژیکی رسانده اند.
    کلیدواژگان: نقد رتوریک، نقد ایدئولوژیک، سرود ملی سوریه، مفاهیم آرمان
  • یحیی معروف، ناهید پیشگام* صفحات 212-233

    اادبیات مقاومت، پژواک صدای آزادی خواهانی است که در پی رهایی از چنگال متجاوزان هستند. حضور اشغالگرانه اسراییل در فلسطین، نقش بسزایی در بروز این نوع از ادبیات داشت و شعر را تجلی گاه فریاد انسان های متعهد قرار داد؛ از این رو، شاعران، مقاومت را به عنوان جان مایه اشعار خویش بکار برده اند. محمد حلمی الریشه (1958)، شاعر نامدار فلسطینی، یکی از شاعران متعهدی است که فریاد اعتراضش را در شعر منعکس نموده است. وی در شعر خویش بر آنان که مهر سکوت بر لب دارند، می تازد و سر آن دارد با به جوش آوردن احساسات ناسیونالیستی مردم، آن ها را به براندازی سایه شوم اشغالگران ترغیب نماید. پژوهش حاضر بر آن است تا با تکیه بر روش توصیفی- تحلیلی، به واکاوی نماد های مقاومت شاعر پرداخته و مهم ترین نوع نماد های مقاومت در شعر وی را باز گو نماید. نتایج به دست آمده بیانگر آن است که شاعر طنین ندای ظلم ستیزی خویش را با وام گیری نماد ها -غالبا در پرتو نماد های ساختمند و خرده نماد- به مخاطب القاء نموده است و این امر حاصل شد که خرده نماد هایی که شاعر در پرتو نماد طبیعت بکار برده از بسامد بیشتری برخوردار بوده است؛ دیگر این که شاعر در کاربست بعضی از نماد ها مانند دادن بار معنایی منفی به سیب و ابر، اقدام به قاعده شکنی نموده و تعبیر واژگونی از نماد ها را خلق کرده است.

    کلیدواژگان: محمد حلمی الریشه، ادبیات پایداری، نماد، انواع نماد، نمادهای پایداری
  • عزت ملاابراهیمی*، محمدحسن جلیلی صفحات 234-251

    ابراهیم نصرالله یکی از شخصیت های متعهد و برجسته ادبیات مقاومت فلسطین است که به مدد شگردهای هنری و بلاغت تصویر، روشنگر تجربه های انسانی می شود و روایتی از عشق و مبارزه، رنج و اندوه، پایداری، امید و هر آنچه را که بر انسان فلسطینی می گذرد در اختیار مخاطب آثارش قرار می دهد. وی در این راستا از ظرفیت های بالقوه زبان و ادبیات برای تاویل پذیری و جانداری شعر بهره برده تا به نیاز مخاطب خویش پاسخ دهد. این پژوهش، به روش توصیفی، تحلیلی و آماری با تکیه بر تصاویر بلاغی به بررسی دیوان «الاعمال الشعریه» نصرالله می پردازد تا به این مهم دست یابد که تصویرپردازی در اشعار این شاعر، چگونه در راستای انتقال اندیشه های وی به مخاطب به کار رفته است؟ بررسی حاکی از این است که ابراهیم نصرالله، آگاهانه از طیف گسترده ای از تصاویر در راستای زیباسازی شعر و در نتیجه القای اندیشه ها و عواطف خود نسبت به مردم دردمند فلسطین بهره برده است. تصویرپردازی در اشعار وی بازنمود قدرت معناآفرینی و خیال پردازی شاعر در انتقال عواطف نسبت به فلسطین و در خدمت ارزش های والای انسانی و در نتیجه تاثیرگذاری بیشتر در مخاطب است، از همین رو به رونق و زیبایی بلاغی و محتوایی شعر وی انجامیده است.

    کلیدواژگان: شعر فلسطین، جلوه های تصویری، دیوان الاعمال الشعریه، ابراهیم نصرالله
  • خدیجه هاشمی*، حامد صدقی، زهره ناعمی، صغری فلاحتی صفحات 252-276

    یهتم الشعراء بعنصر المکان فی اعمالهم الادبیه کثیرا، لما یحمل من دلالات فی بنیه النص، إضافه إلی الدور الذی یودی فی تشکیل الفضاء الحیوی للنص. لقد اجاد ادونیس فی توظیف المکان ودینامیته باشکالها المختلفه فی شعره؛ فیتسم المکان فی شعره بالحرکه یجعل منه کاینا دینامیکیا، له دور فاعل فی تبیین موقفه واحاسیسه حیال حوداث مجتمعه وعصره، وربما وجد فی توظیفه هذا، تعبیرا سامیا عن التطلعات والاحلام التی تسکن فی باطن الشاعر. صور ادونیس الشعریه مکتظه بانواع الحرکیه المکانیه ومنها: الحرکه العمودیه، الحرکه السفلیه، الحرکه الدایریه، الترواح بین الحرکات ، الحرکه الافقیه او العرضیه.یحاول هذا البحث رصد الرویه الفیزیاویه للمکان فی البناء الشعری عند ادونیس علی اساس المنهج النفسی، حینما یحاول ان یربط ابعاد دلالاتها بعواطف الشاعر ومشاعره مقترنا بالمنهج الوصفی التحلیلی - الإحصایی محاولا الاستشهاد بنماذج شعریه داله علی توظیف الحرکیه المکانیه فی اشعاره، کشفا عن انواع الحرکیه المکانیه ودلالاتها فی صوره الشعریه.وقد انتهی البحث إلی ان الحرکه العمودیه فی تجربه ادونیس تشکل اتساعا و شمولا وهی ترتبط برویته التفاولیه والثوریه حیال قضایا موطنه، ثم تاتی الحرکه السفلیه موحیه الاتجاه الصوفی الوثنی عند الشاعر وتعد رمزا للخصوبه وازدهار الحضاره العربیه بدل الضعف والموت، ووظف الشاعر الحرکه الدایریه فی المرتبه الثالثه لتبیین هیمنه فکره اللامکان علی ذاته، والتداوم والاستمرار فی الثوره وعدم الاستسلام، ثم ظهر الترواح بین الحرکات لیتضح القلق المسیطر علی ذات الشاعر واصراره علی تغییر الظروف واما الحرکه العرضیه فقد جاءت فی المرتبه الاخیره، وتمثل الدعوه إلی رفض السکون بحثا عن الاکتشاف والبناء.

    کلیدواژگان: الشعر العربی المعاصر، ادونیس، الفیزیاء، الحرکه، المکان
|
  • Ahmad Omidvar *, Bahman Hadiloo, Mhdi Davari Dolatabadi Pages 6-29

    One of the important issues of stylistic knowledge is the issue of distinguishing Literary Style from Scintific Style. A German scientist named A. A. Busemann presented a practical and methodical solution and method that became known as the Busemann equation. This equation measures their level of emotion by examining the relationship between the number of verbs and the number of adjectives in literary texts. This relationship is called VAR or (NFS). The purpose of this study is to evaluate the literature of Hashemite Quantity and Hejaziat Sharif Razi and then compare them with each other based on this statistical equation. Applying this equation in Hashemiyat Qumit and Hejaziyat Sharif Razi, it was found that Hejaziyat has a much higher level of feeling than Hashemiyat and is more literary in this respect. There are factors that lead to a decrease and increase in the value of VAR (PBUH) in the poems of these two poets. Among them, we can mention the issue of age, the subject of poems, social environment and poetic style of the two.

    Keywords: Booziman equation- Asadi komeit - Sharif Razi - Hashemiyat, Hejaziat
  • Abolhasan Amin Moghadasi, Navid Piri, Mahdi Torkshavand * Pages 30-52
    The tendency towards realist literature as one of the consequences of the World War II put poets in composing poems in two different directions; Some with a penchant for descriptive poems pursued a social goal and portrayed external events that the audience's influence on these poems is based only on events in the outside world and not what the poet wants. The other group, with a tendency towards a kind of rhetorical literature, sought to increase the level of political consciousness of the people. Intellectual poets, with the help of critical wisdom to create interaction and enlightenment in society, always tried to inform people about the political developments of their time. Among these committed intellectual poets is Abdul Wahab Al-Bayati. By connecting the past to the present experience, he tries to create a sort of intellectual harmony to make human contemplate his situation and position more among the great human community. Using the descriptive-analytical method, this research seeks to answer the basic questions in three axes: what is the role of intellectuals, why they exist in society and the characteristics of committed intellectuals from the point of view of Abdul Wahab Al-Bayati; The results show that Al-Bayati, considers intellectualism as equivalent to commitment to human suffering and tries to resolve class conflict and declares the mission of an intellectual as linking his suffering with the suffering of fellow human beings. He seeks to spread high human values, fight against class distance and establish a society based on justice and love.
    Keywords: intellectuals, poets, intellectual poets, committed poets, Al-Bayati
  • Mahin Hajizadeh *, Solmaz Porshour Pages 53-75

    The Theo Van leeuwen’s model is a sociological-semantic approach that is specifically designed to analyze how social actors are represented and to examine the linguistic strategies of the text with great variety. Van Leeuwen believes that the study of sociological-semantic components of discourse leads to a more comprehensive and deeper cognition of the text than the study of pure linguistic components. In this regard, Van Leeuwen presents a list of ways of representing social actors and defines and explains each of them. His approach with title Representing Social Actors, is an appropriate approach for critical discourse analysis which can be used to achieve the underlying semantic layers of the text. Relying on a descriptive-analytical method, this study tries to analyze the novel “Vatan Men Zojaj”( Homeland OF the Glass ) by Yasmineh Saleh, a contemporary Algerian writer, using the method of Exclusion and Inclusion byVan Leeuwen, to determine the frequency of these components and reason for using each of them and finally to reveal unspoken sections of the text. The results of this study indicate that the frequency of the component of the Inclusion is more than of the Exclusion component, Perhaps the reason for this is the author's tendency for clear and unambiguous discourse in stating the facts. and, about the representation of gender it can be said that, in this novel, men play a more significant role than women, and it may indicate to low position and marginalization of women in Algeria.

  • Ahmad Heydari, Aliasghar Ghahramani Moghbel *, Nasser Zare Pages 76-98

    In classic literature translating poetry means that a poet knows Arabic and Persian and starts translating a part or parts from Arabic to Persian or vice versa(classic to classic). And, all this is for revealing the poetry power in literature. Translating poetry as poetry is a part of a series of issues and subjects which are related to it based on the subject and form. What important hear is the study of translations from two bases; translation is a creative process in classic poetry and problems of poetry plagiarism. There should be a coincidence between these bases according to the differences between a translation being a creative work or plagiarized one may degrade the poet. This comparative study is based on historical references and tries to work on poetic translations in a Arabic and Persian till the sixth century trying to apply the concept of creativity or plagiarism. We concluded that translating poetry as a creative work should be accepted by the poet himself. They should not be different parts in a book. But, manipulating the translated part in a poem and never mentioning the writer's name is a distinguishing point between a creative work and a plagiarized one

    Keywords: translating poetry as poetry, creative work, Plagiarism
  • Sadegh Khursha, Narjes Tohidifar * Pages 99-120

    Man is a social entity, who is forced to treat plausibly. He always tries to show himself better that what he really is. Highlighted first in theater, mask, through theories by Yung and Coffman, found its path in psychology and social sciences. Moreover, as a literary school, encoding paved the way for mask to come afore to literature. Mythologizing is one of the objectives of this technique and is one of the key concepts in Mouffe and Laclao’s techniques in discourse analysis. At the end, it was concluded that The poet has been able to depict the existence of Imam Hussein and the events related to her uprising, which are real, in an ideal way for the audience by producing a metaphorical space produced using the masking technique. Qasem Hadad could take advantage of mask to criticize Arab’s intellectual stiffness, lack of self esteem, reviving values, and martyrdom and chose them as the nodal point in his discourse and mythologized Imam Hussein’s head.Man is a social entity, who is forced to treat plausibly. He always tries to show himself better that what he really is. Highlighted first in theater, mask, through theories by Yung and Coffman, found its path in psychology and social sciences. Moreover, as a literary school, encoding paved the way for mask to come afore to literature. Mythologizing is one of the objectives of this technique and is one of the key concepts in Mouffe and Laclao’s techniques in discourse analysis.

    Keywords: mask, Mythologizing, Mauffe, Laclao&rsquo, s Discourse Analysis, Qasem Hadad, Imam Hussein
  • Abolfazl Rezayi *, Hojjat Rasouli, Fatemeh Rais Mirzaei Pages 121-152

    In the contemporary period, the rhetorical interpretation of the Qur'an has been done with new approaches and methods by commentators such as Seyyed Qutb, Amin Al-Khouli, Aisha Abdul Rahman Bint Al-Shati, Nasr Hamid Abu Zayd and some other commentators. Another of these new and innovative approaches in this field is the structuralist method of Mahmoud Bostani in "Al-Tafsir Al-Banai for the Holy Quran".In this work, with two semantic and artistic approaches, he has studied and interpreted the Qur'anic verse as a single structure and collection, and in this regard has been used, eight rhetorical elements: message, subject, semantic, formal, verbal, musical, literary and structure to explain the coherent relationship between the form and content of the verses and chapters of the Holy Quran.. The purpose of this study, while introducing the structuralist method of Bostani in the interpretation of the Qur'an based on the principles presented in the book "Al-Qawa'd al-Balaghah in the light of the Islamic method", was to study and analyze his interpretive approach in the five-volume commentary "Al-Tafsir al-Banai for the Holy Qur'an". And it was obtained that Bostani's views in the discussion of message element, subject, presentation and delay, mention and deletion, literary element and structural element of new views in the field of rhetorical interpretation of the Qur'an and his method as one of the methods of structural interpretation despite some Disadvantages can be effective.

    Keywords: Holy Quran, Rhetorical Interpretation, Structural interpretation, Al-Tafsir Al-Banai for the Holy Quran, Mahmoud Bostani
  • Ali Sayadani *, Abdolahad Gheibi, Ali Mostafanejad Pages 153-174
    this literature is only an unpleasant by-product of colonialism. This study is about a postcolonial text and exposes the frameworks of Self Orientalism and literary exoticism, and finally, it is an attempt to understand exoticism as a phenomenon that does not only represent colonialism and colonial ideologies. Sayyidat al-Qamar Jokha al-Harthi is the first book by an Arab author to win the 2019 International Booker Prize; And the first novel written by a woman from Oman that has been translated into English. This story in one The small, imaginary Omani village of Al-Awafi takes place, revolving around a complex portrait of a family network. Al-Harthi has based this novel on three sisters named: Mia, Asma, and Kholeh and their marriage. In this novel, we see an Oman that al-Harthi slowly redefines from a traditional enslaved society to its modern state. Exotic themes, such as women, slavery, customs and social change, etc., are beautifully combined in this novel. Al-Harthi, with his Self orientalistic images of customs and ... belonging to the residents of Al-Awafi, Oman, under the influence of studying in the West, has tried to attract global attention and has been almost successful, because he has tried to create an authentic and pristine image of Oman in Establish the minds of Omani and non-Omani readers. self-Oriental itself is a complex process that speaks as much about the construction of Oman's cultural identity as it does about the exotic representation of Omani culture
    Keywords: post colonialism, Orientalism, Exoticism, Jokha Harthi, Self-Orientalism
  • hojjatollah fesanghari, Elaheh sattari* Pages 175-194

    As the latest method, stylistics is considered the most effective method of critique and analysis of texts. This method has been debated and its standards and elements have been discovered and investigated not only in the new critique, but also in the old critique by well-known critics such as Ja’hez, Abhulal Askari, Abd al-Qaher Jarjāni, and others. This study intends to analyze the Qaṣīda of Ba’eiyeh Sharif Razi, a classical and technical verse which is based on the principles of poetry of the Jahiliyyah era, in light of the well-known style elements that were used in the old and the new critiques (such as Matla and Maqta, imagery, element of sentimentetc.). In this eloquent and epic Qaṣīda, the poet has expressed his pride in his ancestors with pure and elevated meanings. This Qaṣīda boasts of deep meanings and solid cohesion, as the rhetorical, lexical, and phonetic elements of the Qaṣīda seek to convey the theme of pride and self-esteem, and there is a beautiful harmony between content and structural elements of the Qaṣīda. The paper uses descriptive-analytic method of criticism that seeks to discover and investigate the most important elements and features of the style of the qaṣīda.

    Keywords: Ba’eiyeh Qaṣī�da, Sharif Razi, Style, Vocabulary, Content, Oldand New Criticism
  • Sudabe Kiyaee, Ali Najafi Ivaki *, Abbas Eghbaly, Mohsen Saifi Pages 195-211
    Rhetorical criticism is a critical movement developed in ancient Greece. This criticism is broadly divided into two periods, traditional and modern. In the traditional period it is only a method of criticism based on the five canons of Aristotle's rhetoric of invention, arrangement, style, memory, and delivery, and is now called the New Aristotelian criticism, but in the new era and in the twentieth century and the advent of new theorists it has evolved from a critical approach to a critical movement with many perspectives, of which the New Aristotelian criticism is only one of them. Ideological criticism, as one of the most famous of these perspectives, examines the overt and covert ideological elements in a work to explain its communicative functions and reveals its hegemonic ideology. One of the most important genres in depicting Ideological beliefs is national anthem. The national anthem, as a patriotic song that supports the culture and represents the identity of a nation, plays an important role in the credibility and unity of a nation. Accordingly, the present study aims to do a rhetorical criticism of the national anthem of Syria as a country with a strategic position and a varied and rich civilization history with a descriptive-analytical approach from Sonja. Foss’ viewpoint so as to investigate ideological influence factors in this anthem through overt and covert linguistic artifacts, vocabulary, and music.
    Keywords: Rhetorical Criticism, Ideological Criticism, National Anthem Syria country, Ideal Concepts
  • Nahid Pishgam * Pages 212-233

    Resistance literature is the echo of the voices of libertarians seeking liberation from the clutches of aggressor. The Israeli occupation of Palestine played a significant role in the emergence of this type of literature, And made poetry the manifestation of the cry of committed human beings. Hence, poets have used resistance as the basis of their poems. Mohammad Helmi al-Risheh (1958), a well-known Palestinian poet, is one of the most committed poets who has reflected his outcry in poetry. In his poem, he attacks those who have the seal of silence on their lips, And intends to stir up the nationalist sentiments of the people and persuade them to overthrow the evil shadow of the occupiers.The present study intends to rely on the descriptive-analytical method to analyze the symbols of resistance of the poet and to recount the most important type of symbols of resistance in her poetry.The results show that the poet has instilled his resounding voice of oppression by borrowing symbols - often in the light of structural symbols and sub-symbols - and it was achieved that the sub-symbols that the poet In the light of the symbol of nature, it has been used more frequently. Another is that the poet, in using some symbols, such as giving a negative semantic load to apples and clouds, has broken the rules and created an inverted interpretation of the symbols.

    Keywords: Mohammad Helmi Al-Risheh, Sustainability Literature, Symbol, Symbol types, Symbols of stability
  • Ezzat Molla Ebrahimi * Pages 234-251

    The Study of the Rhetorical Aspects of the Image in the Collection of 'al-'Amal al-Sha'riya "by Ibrahim NasrallahAbstract:Ibrahim Nasrallah is one of the prominent personalities of the Palestinian Resistance Literature who, through the arts and rhetoric of the image illustrate human experiences and a narrative of love and struggle, suffering and grief, perseverance, hope and all that The Palestinian man goes to the audience for his works. In this regard, he has used the potential of language and literature to interpret and adapt poetry to meet the needs of his audience. This research, in a descriptive, analytical, and statistical manner, presents a rhetorical study of Nasrallahi's "al-'Alma-al-Sha'ri'a", which explains how the influence of the poet's poems on how to transfer his thoughts to the audience has been made? It's worth considering that Ibrahim Nasrallah has consciously benefited from a wide range of images in order to beautify the poetry and thus induce his thoughts and affections towards the Palestinian people. His portrayal of poetry reflects the power of the poet's semantic and imaginative transfer of emotions toward Palestine and serves the supreme human values and, as a result, has a greater influence on the audience, thereby leading to the rhetorical and rhetorical beauty of his poetry. .Key words: Palestinian Poetry, Visual Effects, Collection of al-'a'mal al-Sha'ri'a, Ibrahim Nasrallah.

    Keywords: Palestinian Poetry, Visual Effects, Collection of al-'a'mal al-Sha'ri'a, Ibrahim Nasrallah
  • Khadije Hashemi *, Hemed Sedghi, Zohreh Naemi, Soghra Falahati Pages 252-276

    Poets tend to focus on the element of place in their literary works in order to induce concepts, in addition to playing a role in creating a living and influencing context in the text. Adonis has used well the element of space and its movement in different forms in his poetry. Therefore, the place in his poem is characterized by the movement that makes the place be an animated creature and has a significant role in explaining and inculcating his intellectual orientation and feelings about the events of society and his time and the use of the element of space may be a wise interpretation of the poet's inner desires and dreams. Adonis poetic images are full of spatial motions, including vertical movement, landing, circular motion, employing multiple moves, horizontal or transverse motion.The present research seeks to address the physical perspective of the place in the poetic structure of Adonis relying on “Transformations and Migration between the Regions of Day and Night”, and "The Stage and the Mirrors” Diwans and based on the psychological method, while tries to attribute it to the feeling and emotions of the poet and affirms a variety of poetic examples of place moving and its implications in poetic pictures. The method of this paper is descriptive and analytical-statistical and psychological. The vertical movement in Adonis 's poetry has been used extensively because of its connection with his optimistic and revolutionary views on the issues of his society,

    Keywords: contemporary Arabic poem, Adonis, movement, implication