فهرست مطالب

پژوهش های علوم کشاورزی پایدار - پیاپی 3 (پاییز 1400)

نشریه پژوهش های علوم کشاورزی پایدار
پیاپی 3 (پاییز 1400)

  • تاریخ انتشار: 1400/10/20
  • تعداد عناوین: 7
|
  • یحیی سلیمانی، مجتبی علوی فاضل* صفحات 1-13
    به منظور بررسی اثر مقادیر کود فسفر و تراکم بوته بر عملکرد و اجزا عملکرد گیاه سورگوم شیرین، آزمایشی در مرکز تحقیقات نیشکر و صنایع جانبی به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار اجرا شد. در این آزمایش کود فسفر در 3سطح (120،90،60کیلوگرم در هکتار) به عنوان عامل اصلی و تراکم بوته نیز با 3 سطح (120،100،80 هزار بوته در هکتار) به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد سطوح کود فسفر اثر معنی داری در سطح یک درصد آماری بر عملکرد بیولوژیکی و همچنین اثر معنی داری در سطح پنج درصد آماری بر تعداد دانه در خوشه سورگوم شیرین داشت. اما تفاوت معنی داری بر عملکرد دانه، وزن هزار دانه و شاخص برداشت دیده نشد. در میان سطوح کود فسفر، تیمار کودی 120 کیلوگرم در هکتار از نظر عملکرد دانه، وزن هزار دانه، تعداد دانه در خوشه مناسب ترین تیمار شناخته شد. افزایش تراکم بوته سبب افزایش عملکرد دانه سورگوم شیرین شد. در این میان بیشترین عملکرد دانه با 2200کیلوگرم در هکتار از تیمار 120 کیلوگرم در هکتار فسفر وکمترین مقدار عملکرد دانه نیز با 2100 کیلوگرم در هکتار از تیمار 60 کیلوگرم در هکتار فسفر به دست آمد. از طرفی بیشترین عملکرد دانه در تراکم 120 هزار بوته در هکتار با مقداری معادل 2300 کیلوگرم در هکتار و کمترین میزان عملکرد دانه نیز با 2000 کیلوگرم در هکتار از تراکم 80 هزار بوته در هکتار به دست آمد. بر همکنش مصرف کود فسفر و تراکم بوته با یکدیگر نیز بر عملکرد دانه سورگوم شرین معنی دار نبود.
    کلیدواژگان: سورگوم شیرین، شاخص برداشت، عملکرد دانه، کود شیمیایی
  • هما سجادی نیا، دادخدا غضنفری*، کاظم نقوی، هرمزد نقوی، بتول تهامی پور صفحات 14-35
    به منظور بررسی اثر نانو هیدروکسی آپاتیت فسفات سنتز شده به دو روش سنتزی مایکروویو و اولتراسونیک بر برخی ویژگی ‏ های مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی گیاه ذرت آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کرمان در تابستان 1397 انجام شد. تیمارها شامل کود سوپر فسفات ساده، سوپر فسفات تریپل، نانو هیدروکسی آپاتیت سنتز شده به روش مایکروویو و اولتراسونیک، هرکدام در پنج غلظت بودند. نتایج نشان داد که کاربرد نانوهیدروکسی آپاتیت به روش اولتراسونیک منجر به افزایش 17/47 درصدی تعداد برگ، وزن ساقه 13/02 درصد، محتوی کلروفیل  46/19 درصد و محتوی فنل 23/06 درصد نسبت به شرایط شاهد شد و نانو هیدروکسی آپاتیت به روش مایکروویو باعث افزایش 21/87 درصدی وزن برگ، 43/47 درصدی فسفر و 51/06 درصدی عملکرد بیولوژیک نسبت به شرایط شاهد شد. کاربرد نانوهیدروکسی آپاتیت فسفات موجب بهبود ویژگی های رشدی و فیزیولوژیکی گیاه ذرت نسبت به شرایط شاهد و کودهای سوپرفسفات ساده و تریپل شد. هم چنین نتایج نشان داد که استفاده از نانوفسفات ها می تواند به طور موثرتری رشد و عملکرد بیوشیمیایی ذرت را بهبود بخشد. بیش ترین عملکرد بیوشیمیایی از تیمار نانو هیدروکسی آپاتیت با روش مایکروویو به دست آمد. با توجه به نتایج بدست آمده،  نتیجه گیری می شود که هر دو روش سنتزی می توانند باعث بهبود شرایط رشدی گیاه شده و درنهایت عملکرد گیاه را افزایش دهند، اما با توجه به این که روش سنتز مایکروویو منجر به حصول عملکرد بالاتری (وزن تر و خشک) شد لذا به عنوان روش برتر معرفی می گردد.
    کلیدواژگان: ذرت، فسفات، کود، مورفوفیزیولوژیکی، نانو
  • مسعود عزت احمدی، مجتبی حسن زاده، احد مدنی* صفحات 36-49
    به منظور مقایسه واکنش عملکرد گندم، جو و تریتیکاله به نیتروژن، یک آزمایش اسپیلیت پلات در مشهد و طی زراعی 97- 96 اجرا شد. عامل نیتروژن با دو سطح عدم محلول پاشی (N1) و مصرف کود اوره 46 درصد در مرحله گلدهی به میزان 20 کیلو گرم در هکتار (N2) در کرتهای اصلی و عامل نوع غله در کرتهای فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تیمار N2 عملکرد دانه را به میزان 12/6 درصد افزایش داد که عمدتا ناشی از افزایش سهم فتوسنتز جاری در تشکیل عملکرد دانه از 43/6 به 51/2 درصد بود و ارتباط کمی با کارایی اختصاص ماده خشک ساقه به دانه داشت. همچنین تیمار N2 علی رغم کاهش دادن معنی دار وزن هزار دانه سبب افزایش 20/9 درصدی تعداد دانه در سنبله و 12/9 درصدی وزن دانه در سنبله گردید. محلول پاشی نیتروژن سهم فتوسنتز جاری در تشکیل عملکرد دانه را از 43/6 به 51/2 درصد افزایش و سهم انتقال مجدد ماده خشک ساقه در تشکیل عملکرد را از 72/4 به 4 /53 درصد کاهش داد. تریتیکاله علیرغم داشتن شاخص برداشت یکسان با گندم، به دلیل داشتن عملکرد بیولوژیک بالاتر، 13/3 درصد عملکرد دانه بیشتری نسب به گندم داشت. مقدار فتوسنتز جاری در تریتیکاله 46/8 بیشتر از گندم بود ولی سهم نسبی ذخایر ساقه در تشکیل عملکرد اختلاف معنی داری نداشت. دلیل اصلی افزایش عملکرد تریتیکاله نسبت به گندم تعداد دانه در سنبله بیشتر بود و وزن دانه در این خصوص  تاثیر معنی دار نداشت. در جو وزن هزار دانه  نسبت به تریتیکاله 10 درصد بیشتر بود ولی جو به دلیل 61/0 درصد تعداد دانه در سنبله کمتر نسبت به تریتیکاله عملکرد کمتری داشت. نتایج حاکی از آن است که وزن دانه تحت تاثیر فرایندهای جذب و انتقال نیتروژن قرار نمی گیرد و بیشتر تابع  فتوسنتز جاری است. بر اساس این نتایج توازن منبع -مخزن در تریتیکاله موجب عملکرد بیشتر این غله نسبت به گندم و جو شد. به نظر می رسد نیتروژن در مرحله گلدهی می تواند با جلوگیری از سقط شدن گلچه ها  و افزایش اندازه مخزن  و همچنین بهبود قدرت منبع از طریق افزایش فتوسنتز جاری عملکرد را در گندم و جو افزایش دهد.
    کلیدواژگان: انتقال مجدد ماده خشک، غلات، کوددهی، فتوسنتز جاری
  • فاطمه مظفری غربا، محمدمهدی مهارلویی*، احمد غضنفری مقدم صفحات 50-66

    انتقال آب در بافت‏های گیاهی پدیده ای پیچیده ای است. دیواره سلولی و غشای پلاسمایی نسبت به آب نفوذ پذیر بوده و میزان تبادل آب بین سلول و فضای بین سلولی به میزان اختلاف فشار آب درون سلولی و ارتجاع ‏پذیری غشای سلولی بستگی دارد. حرکت آب در درون بافت های گیاهی شامل انتقال همزمان گرما و جرم است و بنابراین خواص ترموفیزیکی بافت گیاهی در این انتقال نقش مهمی دارند. فشار مویینگی، نفوذپذیری ذاتی، نفوذپذیری نسبی، نفوذ رطوبت موثر و هدایت حرارتی از جمله خواص کلیدی حرارتی و انتقال مورد نیاز برای بررسی جامع مکانیزم انتقال رطوبت در بافت گیاهی هستند. مواد گیاهی را می توان یک محیط متخلخل در غیر ثابت نظر گرفت که حاوی حدود 80 تا 95 درصد آب است. نفوذ مولکولی برای گازها (بخار آب و هوا)، نفوذ مویینگی برای مایع (آب) و مکانیسم های همرفت (جریان دارسی) در مدل خشک کردن در محیط متخلخل استفاده می شود. بدین ترتیب برای بررسی چگونگی حرکت آب در بافت‏های گیاهی می ‏توان از مدل های چند فازی استفاده کرد. در مدل های چند فازی مکانیسم انتقال، انتقال آب را به دو صورت مایع و گاز را همزمان تحت تاثیر دما و سایر خصوصیات بافت گیاهی مورد بررسی قرار می ‏دهد. در این مقاله بافت گیاهی به عنوان یک محیط متخلخل در نظر گرفته شده و مکانیزم هایی و عوامل موثر در انتقال رطوبت در این بافت ها مورد بحث و بررسی قرار گرفته اند.

    کلیدواژگان: خشک کردن، مدل سازی، محیط متخلخل، نفوذ پذیری
  • محدرضا کماندار، فرهاد خوشنام*، مسلم نامجو صفحات 67-80

    جیرفت و کهنوج واقع در جنوب استان کرمان از مناطق عمده تولید سیب زمینی در کشور می باشند. با توجه به بررسی های انجام شده، در این مناطق از کارنده نیمه خودکار با موزع گردنده افقی، کارنده خودکار با موزع پیاله ای تسمه ای و کارنده خودکار با موزع پیاله ای زنجیری جهت کشت مکانیزه سیب زمینی استفاده می گردد. در این پژوهش، جهت بررسی عملکرد و تعیین کارنده مناسب کشت در این مناطق، از آزمایش فاکتوریل با سه نوع سیب زمینی کار متداول شامل دو ردیفه نیمه خودکار با موزع گردنده افقی، سیب زمینی کار دو ردیفه تمام خودکار با موزع پیاله ای تسمه ای و سیب زمینی کار چهار ردیفه تمام خودکار با موزع پیاله ای زنجیری و سه سطح سرعت عملیاتی 4، 5/5 و 7 کیلومتر در ساعت در قالب طرح بلوک های کاملا تصادفی با پنج تکرار استفاده گردید. نتایج نشان داد، کارنده با موزع پیاله ای تسمه ای و کارنده با موزع گردنده افقی در بیشتر شاخص های مورد مطالعه از جمله شاخص کیفیت تغذیه، شاخص نکاشت و درصد آسیب دیدگی غده ها، بهترین نتیجه را به خود اختصاص داده و افزایش سرعت کشت در تمامی کارنده ها، باعث افزایش شاخص چندکاشتی، کاهش شاخص کیفیت تغذیه، افزایش شاخص نکاشت و افزایش میزان آسیب دیدگی غده ها گردید. در بیشتر شاخص های مورد نظر، اختلاف بین میانگین های حاصله در سرعت های 4 و 5/5 کیلومتر در ساعت معنی دار نبود و می توان سرعت 5/5 کیلومتر در ساعت را بعنوان یک سرعت کشت مناسب برای هر سه کارنده در مناطق جیرفت و کهنوج پیشنهاد داد.

    کلیدواژگان: شاخص تغذیه، سیب زمینی، نیمه خودکار، موزع پیاله ای
  • رضا باغبانی*، رسول خدابخشیان کارگر، حسین صبوری فرد صفحات 81-93
    در این آزمایش کاربردی، به منظور بررسی تاثیر تراکتورهای متداول کشاورزی بر تراکم خاک، تاثیر تردد تراکتور در دو سطح (یک و سه بار عبور) در رطوبت های مختلف خاک در سه سطح (حد خمیری، 0/8 و 0/6 حد خمیری) با دو سرعت پیشروی کم و متوسط تراکتور (3 و 4/5 کیلومتر بر ساعت)، با اندازه گیری شاخص های تراکم شامل چگالی ظاهری و شاخص مخروطی خاک در یک نوع خاک رسی در شهرستان کاشمر اجرا شد. آزمایش ها با استفاده از تراکتور مسی فرگوسن 285 بصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و سه بار تکرار اجرا و نتایج در سه عمق مختلف خاک (10-0، 20-10، 30-20) سانتی متر تجزیه و تحلیل گردید. نتایج نشان داد که تیمارهای رطوبت خاک و تردد تراکتور در عمق های اول و دوم اختلاف معنی داری بر مقدار شاخص مخروطی ایجاد کرده است. تیمار رطوبت فقط در عمق 20-10 سانتی متر خاک اثر معنی داری بر مقدار چگالی ظاهری خاک داشت. همچنین بیشترین افزایش تراکم در عمق 15-10 سانتی متر اتفاق می افتد و در عمق های پایین تر از 20 سانتی متر به دلیل سبک بودن تراکتور، تغییرات معنی داری در مقدار تراکم ایجاد نشده است. نتایج نشان می دهد که خاک در رطوبت حد خمیری بیشترین واکنش را نسبت به تراکم دارد.
    کلیدواژگان: تراکم، چگالی ظاهری، حدخمیری، رطوبت خاک، شاخص مخروطی
  • علی حاتمی، عبدالحسین ابوطالبی جهرمی*، عبدالکریم اجرایی، سید عبدالحسین محمدی جهرمی، حامد حسن زاده خانکهدانی صفحات 94-111

    به منظور افزایش خصوصیات کمی و کیفی خرمای زاهدی، پژوهشی با هدف بررسی کاربرد محلول پاشی مواد آلی و عناصر کم مصرف در قالب بلوک های کامل تصادفی با 11 تیمار و سه تکرار در شهرستان جهرم طی دو سال متوالی انجام شد. زمان اعمال تیمارها در ابتدا و انتهای مرحله کیمری روی خوشه ها بود. تیمارها شامل اسیدآمینه (500 و 1000 میلی گرم در لیتر)، جلبک دریایی (250 و 500 میلی گرم در لیتر)، عناصر کم مصرف شامل روی، آهن، منگنز و مس (1000 و 1500 میلی گرم در لیتر)، چهار تیمار ترکیبی از اسیدآمینه، جلبک دریایی و عناصر کم مصرف، و تیمار شاهد (آب مقطر) بود. تیمارها بر همه صفات به جز قطر میوه، TSS و pH اثر معنی داری داشتند. بیشترین درصد وزنی خارک، رطب و خرما به ترتیب در استفاده از تیمار ترکیبی اسیدآمینه 1000 میلی گرم در لیتر + عناصر کم مصرف 1500 میلی گرم در لیتر (1/10 درصد)، اسیدآمینه 1000 میلی گرم در لیتر + جلبک 500 میلی گرم در لیتر (30 درصد) و تیمار جلبک دریایی 500 میلی گرم در لیتر (98 درصد)، بالاترین درصد ضایعات در تیمار اسیدآمینه 1000 میلی گرم در لیتر و بیشترین تعداد میوه در خوشه در تیمار ترکیبی جلبک 500 میلی گرم در لیتر + عناصر کم مصرف 1500 میلی گرم در لیتر (994 میوه) مشاهده شد. در سایر صفات کمی به ویژه عملکرد، تیمار ترکیبی اسیدآمینه 1000 میلی گرم در لیتر + جلبک 500 میلی گرم در لیتر + عناصر کم مصرف 1500 میلی گرم در لیتر بهتر از بقیه تیمارها بود. در بررسی صفات کیفی، بیشترین شاخص طعم در تیمار اسیدآمینه 500 میلی گرم در لیتر مشاهده شد.

    کلیدواژگان: آهن، اسیدآمینه، جلبک دریایی، عنصر روی، منگنز
|
  • Yahya Soleymani, Mojtaba Alavifazel * Pages 1-13
    In order to investigate effects of Amount of phosphorus fertilizer and plant density on yield and yield components of sweet Sorghum, an experiment has been executed in the sugarcane research center and lateral industries. The experiment is done in the Split plot way and the complete random blocks format with three replications. In this experiment, phosphorus fertilizer is considered in three levels (60, 90,120 kg in a hectare). Also, plant density is considered in three levels (80000, 100000,120000 plants in a hectare) as a secondary factor. The results show that increasing amount of phosphor to 120 kg in a hectare causes meaningful changes in operation, biological yield and number of seeds in bunches. Also rising plant density to 120,000 plants in a hectare changes seed operation, number of seeds in bunches, weight of 1000 seeds, biological yield and harvest index dramatically. So, maximum and minimum seed yield are 2200 and 2100 kg in a hectare from 120 and 60 kg treatment in phosphor hectare, respectively. Moreover, maximum seed yield which is about 2300 kg in a hectare has been obtained from density of 120000 plants in a hectare. Also, minimum seed yield which is 2000 kg in a hectare has been gotten from density of 80000 plants. Generally, obtained results from investigation of mutual effects of phosphor average and plant density on seed yield shows that most amounts belong to 120 kg phosphorous treatment hybrid and density of 120000 plants in a hectare
    Keywords: sweet sorghum, harvest index, Seed yield, Chemical Fertilizer
  • Homa Sajadinia, Dadkhoda Ghazanfari *, Kazem Naghavi, Hormozd Naghavi, Batool Tahamipour Pages 14-35
    In order to investigate the effect of nano-hydroxyapatite phosphate synthesized by two synthetic methods of microwave and ultrasonic on some morphological and physiological properties of maize, an experiment was performed in the factorial form in a completely randomized design in the greenhouse of Kerman Agricultural and Natural Resources Research Center, Summer 2018. Treatments included simple superphosphate and triple superphosphate fertilizer, nano-hydroxyapatite synthesized by microwave and ultrasonic methods, each at five levels in three replications. The results showed that application of nano-hydroxyapatite by ultrasonic method compared with normal condition lead to a 17.47% increase leaf number, 13.02% in stem weight, 46.19 chlorophyll content and 23.06% in phenol content. In addition, nano-hydroxyapatite by microwave method increased the leaf weight, phosphorus and biological yield by 21.87%, 43.47% and 51.06% respectively, compared with control condition. The application of nanohydroxyapatite phosphate improved the growth characteristics and physiology of the maize plant compared to control and simple superphosphate fertilizers and triple. The results also showed that nano-phosphates could more effectively improve the growth and biochemical yield of maize. The highest biochemical function was obtained from nano-hydroxyapatite treatment by microwave method.  According to the obtained results, it is concluded that both methods can improve plant growth conditions and ultimately increase plant yield and production; However, since the microwave synthesis method resulted in higher yield (wet and dry weight), it was identified as the superior method of introduction.
    Keywords: Fertilizer, Maize, Morphophysiology, nano, phosphate
  • Masoud Ezzat Ahmadi, Mojtaba Hassanzadeh, Ahad Madani * Pages 36-49
    In order to compare the yield response of wheat, barley and triticale to nitrogen, a split plot experiment was conducted in Mashhad during the 2017-2018 crop year. Nitrogen factor with two levels of non-foliar application (N1) and application of urea fertilizer 46% in the flowering stage at a rate of 20 kg / ha (N2) were allotted to the main plots and cereal type factor in the subplots. The results showed that N2 treatment increased grain yield by 12.6%, which was mainly due to the increase in the contribution of current photosynthesis in grain yield formation from 43.6 to 51.2% and had little relationship with the efficiency of dry matter distribution to grain. Also, N2 treatment, despite a significant reduction in 1000-seed weight, increased the number of seeds per spike by 20.9% and grain weight per spike by 12.9%. Nitrogen foliar application increased the contribution of current photosynthesis in grain yield formation from 43.6% to 51.2% and decreased the rule of stem dry matter remobilization in yield formation from 72.4% to 53.4%. Despite having the same harvest index as wheat, triticale had 13.3% higher grain yield than wheat due to its higher biological yield. The amount of current photosynthesis in triticale was %46.8 more than wheat, but the relative contribution of stem reserves to yield formation was not significantly different. The main reason for the higher in triticale compared to wheat was the higher number of grains per spike, and the difference in grain weight was less important. The results indicate that grain weight is not affected by nitrogen uptake and transport processes and is mostly a function of photosynthesis. Based on these results, the source-sink balance in triticale resulted in higher yield of it compared to wheat and barley. It seems that nitrogen in the flowering stage can increase the yield of wheat and barley by preventing abortion of florets and increasing the size of the reservoir as well as improving the strength of the source by increasing the current photosynthesis.
    Keywords: Cereal, current photosynthesis, Dry matter remobilization, Fertilization
  • Fatemeh Mozafari Ghorba, Mohammadmehdi Maharlooei *, Ahmad Gazanfari Moghaddam Pages 50-66

    Water transfer in plant tissues is a complex phenomenon. The cell wall and plasma membrane are permeable to water and the amount of water exchange among cells and the intercellular space mainly depends on the amount of intracellular water pressure and the viability of the cell membrane. The movement of water within the plant tissues includes simultaneous heat and mass transfer and therefore the thermophysical properties of the plant tissue plays an important role in this transition. Capillary pressure, intrinsic permeability, relative permeability, effective moisture diffusivity, and thermal conductivity are the key thermal and transport properties needed for comprehensive investigation of moisture transfer mechanism in plant tissue. The plant material can be considered as a porous medium in a non-steady state, which contains about 10 - 80% water. Molecular diffusion for gases (water vapor and air), capillary influence for the liquid (water) and advection mechanisms (Darcy flow) are used in the drying model in porous media. Thus, multiphase models can be used to study the water movement in plant tissues. In multiphase models of transmission mechanism, transfer of water into two types of liquid and gas is investigated simultaneously under the influence of temperature and other properties of plant tissue. In this article, the plant tissue is considered as a porous medium and the factors affecting the moisture transfer in these tissues are discussed.

    Keywords: drying, Modeling, permeability, Porous Media
  • MohammadReza Kamandar, Farhad Khoshnam *, Moslem Namjoo Pages 67-80

    Jiroft and Kahnuj, located south of Kerman province, are major areas of potato production in the Iran. According to the studies, in these areas semi-automatic horizontal rotating potato planter, automatic cup-chain potato planter and automatic cup-belt potato planter are used for mechanized potato cultivation. In this study, in order to evaluate the performance and determine the suitable planter in these areas, a factorial experiment with three types of conventional potato planters including two semi-automatic rows by horizontal rotating metering device, two-row automatic by cup-belt metering device and four-row automatic by cup-chain metering device. Three different values of 4, 5.5 and 7 km/h were considered for working speed. The results showed that the Semi-automatic potato planter and Cup-belt potato planter have the best operating indices such as feed quality and miss-planting index in the mentioned area and increasing the planter speed has harmful effects in feed quality and potato damaging. In most of the indices, the difference between the averages at speeds of 4 and 5.5 km/h was not significant and the speed of 5.5 km / h can be suggested as a suitable planting speed for all three workers in Jiroft and Kahnuj regions.

    Keywords: Quality of Feed Index, Potato Planter, Semi-automatic Potato Planter, Cup Potato Planter
  • Reza Baghbani *, Rasool Khodabakhshian Kargar, Hossein Sabourifard Pages 81-93
    In this applied experiment, in order to investigate the effect of conventional agricultural tractors on soil density, the effect of tractor traffic at two levels (one and three passes) at different soil moisture levels at three levels (plastic limit, 0.8 and 0.6 plastic limit) With two low and medium speeds of tractor (3 and 4.5 km / h), by measuring the density indices including bulk density and soil cone index in a type of clay in Kashmar city was performed. Experiments using Messi Ferguson 285 tractor as a factorial experiment in a randomized complete block design with three repetitions and the results were analyzed at three different soil depths (0-10, 10-20, 20-30) cm. The results showed that the soil moisture and tractor traffic treatments in the first and second depths had a significant difference on the value of the cone index. Moisture treatment only at a depth of 10-20 cm in the soil had a significant effect on the bulk density of the soil. Also, the highest increase in density occurs at a depth of 10-15 cm, and at depths lower than 20 cm, due to the lightness of the tractor, no significant changes in the amount of density.The results show that the soil at the plastic limit moisture has the highest response to compaction.
    Keywords: Compaction, bulk density, paste limit, Soil Moisture, cone index
  • Ali Hatami, Abolhossein Aboutalebi Jahromi *, Abdolkarim Ejraei, Sayed Abdolhossein Mohammadi Jahromi, Hamed Hassanzadeh Khankahdani Pages 94-111

    In order to increase the quantitative and qualitative characteristics of Zahidi dates, a study was conducted to investigate the effects of foliar application of organic matter and trace elements in the randomized complete blocks with 11 treatments and three replications in Jahrom city for two consecutive years. Using treatments time was in the beginning and end of Kimri stage. Treatments were including amino acid (500 and 1000 mgL-1); seaweed (250 and 500 mgL-1); trace elements including zinc, iron, manganese, and copper (1000 and 1500 gmL-1); amino acid 1000 mgL-1 + seaweed 500 mgL-1; amino acid 1000 mgL-1 + trace elements 1500 mgL-1; seaweed 500 mgL-1 + trace elements 1500 mgL-1; amino acid 1000 mgL-1 + seaweed 500 mgL-1 + trace elements 1500 mgL-1; and control treatment (distilled water). The treatments had significant influence on the all traits except fruit diameter, TSS, and pH. Highest weight percent of Khalal was observed in amino acid 1000 mgL-1+trace elements 1500 mgL-1 (10%), biggest Rutab weight was in amino acid 1000 mgL-1 + seaweed 500 mgL-1 (30%), greatest Tamar weight was in seaweed 500 mgL-1 (98%), highest waste percent was in amino acid 1000 mgL-1, and the number of fruits in bunch in treatment including seaweed 500 mgL-1 + trace element 1500 mgL-1 (994 fruits). But in the other quantitative traits especially yield, amino acid 1000 mgL-1 + seaweed 500 mgL-1 + trace element 1500 mgL-1 was better than other treatments. In assessment of qualitative traits, the highest flavor index was observed in amino acid 500 mgL-1.

    Keywords: amino acid, Iron, Manganese, Seaweed, Zinc