فهرست مطالب

دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - سال هفتاد و نهم شماره 11 (پیاپی 251، بهمن 1400)

مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران
سال هفتاد و نهم شماره 11 (پیاپی 251، بهمن 1400)

  • تاریخ انتشار: 1400/11/27
  • تعداد عناوین: 11
|
  • سمانه حسین زاده، صفورا پاکیزه کار* صفحات 833-845

    سرطان مدولاری تیرویید 10%-5 سرطان های تیرویید را تشکیل می دهد. جهش پروتو انکوژن RET در تمام MTC های ارثی و حدود 66% MTC های تک گیر رخ می دهد. بنابراین تشخیص جهش های RET برای تشخیص و درمان سریع و مناسب لازم است. این مرور نظام مند به دنبال یافتن لیست جامع جهش های ژن RET در تشخیص سرطان مدولاری است. مطالعات انجام گرفته درزمینه جهش های RET در تشخیص سرطان مدولاری تیرویید به روش مرور نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی شامل Pub Med، Scopus، Medline، Embase و NCBI در بازه زمانی دی 1389 تا فروردین 1400، مورد بررسی قرار گرفت. جهش های بد معنا در اگزون های 10، 11، 13، 14، 15، 16 پروتو انکوژن RET شایع ترین جهش ها هستند. در FMTC، فراوان ترین جهش ها در کدون های 609، 611، 618 و 620 اگزون 10، کدون 768 اگزون 13، کدون 804 اگزون 14 و کدون 634 اگزون 11 می باشند. در MEN2A، جهش در اگزون های 5، 8، 10 و 11 مشاهده شده است و شایع ترین جهش ها مربوط به اگزون 10 (کدون های 609، 611، 618 و 620) و اگزون 11 (کدون های 630 و 634) است. بیماران مبتلا به MEN2B نیز، تقریبا 95% موارد جهش M918T در اگزون 16 و 5% موارد جهش A883F در اگزون 15 دارند. در MTC تک گیر، شایع ترین جهش، M918T در اگزون 16 است که با پیش آگهی بد بیماری ارتباط دارد. غربالگری ژنتیکی RET برای رویکرد صحیح در تشخیص و درمان MTC ضروری است و همه افراد با تشخیص MTC، حتی بدون سابقه خانوادگی MEN2، باید برای تایید یا حذف وراثت بیماری و در صورت لزوم تیروییدکتومی پیشگیرانه مورد آزمایش ژنتیکی RET قرار بگیرند. این مطالعه مروری نظام مند، لیست جامعی از جهش های گزارش شده ژن RET به منظور شناسایی سرطان مدولاری تیرویید به دست داد.

    کلیدواژگان: سرطان مدولاری تیرویید، جهش پروتوانکوژن رت (RET)، تیروییدکتومی
  • کیاوش هوشمندی، محسن حیدری، سیده ام البنین سید رضایی، علیرضا باهنر، مهدی مطیفی فرد، حامد قلی زاده، مهدی راعی* صفحات 846-853
    زمینه و هدف

    پوزیشن بیمار در هنگام ترمیم پس از جراحی آرتروپلاستی می تواند به عنوان یک عامل در کاهش عوارض و بهبود بیماران باشد. این مطالعه با هدف مقایسه دامنه حرکتی زانو پس از ترمیم بافت نرم آن در دو وضعیت فلکشن و اکستنشن در حین عمل تعویض مفصل زانو انجام شد.

    روش بررسی

    در این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور 88 بیمار کاندید عمل تعویض کامل مفصل زانو در بیمارستان های الزهرا و کاشانی اصفهان از تیر 1390 تا شهریور 1391 انتخاب و به صورت تصادفی به روش بلوک های چهارتایی (نسبت یک به یک) در دو گروه قرار گرفتند. در گروه اول در هنگام ترمیم بافت نرم زانو، زانو در وضعیت فلکسیون و در گروه دوم در وضعیت اکستانسیون قرار داده شده و سپس ترمیم صورت می گرفت. اطلاعاتی مانند سن، جنس، شاخص توده بدنی و سمت مبتلا در چک لیست ثبت گردید. دامنه حرکتی زانو در پایان هفته اول، دوم، چهارم، هشتم و دوازدهم توسط پزشک اندازه گیری و ثبت شد. مقایسه الگوی تغییرات در میانگین دامنه حرکتی زانو در طول زمان در دو گروه به کمک مدل های خطی آمیخته و مدل های حاشیه ای توسط نرم افزار STATA انجام شد.

    یافته ها

     اختلاف آماری معناداری بین دو گروه فلکسیون و اکتانسیون در دامنه حرکتی زانو وجود نداشت. در هر دو گروه با گذشت زمان میانگین دامنه حرکتی زانو روند افزایشی داشت (001/0>P). میانگین نمرات عملکرد زانو پس از پایان هفته دوازدهم در گروه فلکسیون و اکستانسیون برابر با 19/23±04/141 و 34/22±09/143 بود و این اختلاف معنا دار نبود.

    نتیجه گیری

    ترمیم بافت نرم در یک پوزیشن خاص چندان تاثیرگذار نمی باشد که بخواهیم با صرف هزینه های مختلف برای آموزش جراحان، آن را نهادینه کنیم.

    کلیدواژگان: آرتروپلاستی، مفصلی، اکستانسیون، فلکسیون، دامنه حرکتی زانو، تعویض مفصل زانو
  • فریده ظفری زنگنه*، صمد محمدنژاد، محمدمهدی نقی زاده، مریم باقری، الناز حکمت صفحات 854-862
    زمینه و هدف

    کانکسن ها (Connexin) پروتیین غشایی در ساختار اتصال شکافی یا گپ جانکشن ها هستند که عهده دار انتقال یون ها و مولکول های پیام رسان به تخمک اند. هدف این مطالعه بررسی نقش گیرنده بتا-دو آدرنرژیک در روند رشد فولیکول براساس بیان ژن دو کانکسن (Connexin)، 37 و 43 گپ جانکشن هاست که نقش اولیه را در از سرگیری مجدد روند میوتیک و بلوغ اووسیت دارند.

    روش بررسی

    این مطالعه موردی-شاهدی از فروردین 98 تا آبان 1399 در مرکز تحقیقات بهداشت باروری بیمارستان امام خمینی تهران در دو گروه مطالعه (زنان با پاسخ ضعیف تخمدان) و کنترل (زنان اهدا کننده تخمک) انجام شد. هر گروه با معیار بولونیا (Bologna) و ضوابط ورود اندکس توده بدنی زیر m2/kg 28 و محدوده سنی45-20 سال و ضوابط خروج عدم مصرف دارو به جز تحریک کننده های تخمدان و عدم ابتلا به بیماری وارد مطالعه شدند. سیکل تحریک تخمک گذاری اجرا و کومولوس ها پس از پانکچر جدا و در محیط کشت سلولی قرار گرفتند. ایزوپروترنول (آگونیست) و پروپرانولول (آنتاگونیست) گیرنده بتا-دو با غلظتnM  100 به محیط اضافه و استخراج RNA انجام و cDNA سنتز گردید. بیان ژن توسط تکنیک Real-time PCR تعیین شد.

    یافته ها

     بیان ژن هر دو کانکسن (Connexin) در گروه مطالعه بدون دارو (001/0<p)، پروپانولول (001/0<p) و ایزوپروترنول (001/0<p) نسبت به گروه کنترل تغییر معنادار داشت. ایزوپروترنول سبب کاهش و پروپانولول منجر به افزایش بیان ژن گردید (001/0<p).

    نتیجه گیری

    این نتایج نشان داد که پاسخ ضعیف تخمدان با فعالیت گیرنده بتا-دو در تعامل معنادار است.

    کلیدواژگان: گیرنده بتا آدرنرژیک، سلول کومولوس، بیان ژن، دو کانکسن 37 و 43، زنان با پاسخ ضعیف تخمدان
  • آنارام یعقوبی نوتاش، پیمان بیات*، شهپر حقیقت، علی یعقوبی نوتاش صفحات 863-872
    زمینه و هدف

    سرطان پستان به عنوان دومین عامل مرگ ناشی از سرطان در زنان است. با توجه به اهمیت پیش بینی این عارضه، استفاده از روش های داده کاوی می تواند کمک بزرگی در جلوگیری از بروز عوارض لنف ادم در بیماران باشد. هدف از این تحقیق تشخیص ابتلا به لنف ادم می باشد.

    روش بررسی

    در مطالعه کاربردی توصیفی-تحلیلی به صورت گذشته نگر حاضر، عوامل مرتبط با لنف ادم در1117 بیمار مبتلا به سرطان پستان بررسی و احتمال ابتلا به لنف ادم، با به کارگیری الگوریتم های یادگیری ماشین پیش بینی شد. به طوری که پس از جمع آوری داده ای (فروردین 1388 تا خرداد 1397)، احتمال ابتلا به لنف ادم برای بیمار جدید بررسی و عوامل موثر بر بیماری استخراج شد. بدون احتساب زمان جمع آوری داده های آماری، مطالعه از شهریور ماه سال 1398 تا اسفند ماه سال 1399 در مرکز توانبخشی سید خندان ادامه داشت.

    یافته ها

    نتایج الگوریتم ها، در روش وزن دهی یادگیری جمعی دارای صحت 87% و در روش یادگیری جمعی با استخراج ویژگی ها دارای صحت 90% ارزیابی شد و نهایتا بر اساس ارزیابی نهایی تاثیرگذارترین عوامل خطر لنف ادم استخراج شدند.

    نتیجه گیری

     یکی از مهم ترین عوارض در سرطان پستان، لنف ادم در اندام های فوقانی است، که می تواند کیفیت زندگی بیماران را تحت تاثیر قراردهد. وجود روشی که بتواند با دقت بالا به پزشک متخصص پیشنهاد بدهد که آیا بیمار جدید در آینده، مبتلا به لنف ادم می شود یا خیر و یا با چه احتمالی مبتلا می شود، ضروری است.

    کلیدواژگان: لنف ادم سرطان پستان، کلاس بندی، داده کاوی
  • زهرا عسگری، اعظم برخورداری نسب*، ریحانه حسینی، علیرضا هادی زاده، ونوس چگینی، سارا فرزادی صفحات 873-879
    زمینه و هدف

    امروزه پرپ مکانیکال روده (MBP) پیش از جراحی های لاپاراسکوپی ژنیکولوژی به طور شایعی مورد استفاده قرار می گیرد اما هنوز هم نقش و تاثیر آن در این جراحی ها به طور کامل اثبات نشده است. در این مطالعه سعی در تعیین میزان بهبود دید فضای لگنی و هندلینگ روده ها و همچنین عوارض این فرایند شده است.

    روش بررسی

    این مطالعه به صورت یک کارآزمایی بالینی یک سو کور بر روی 120 بیمار که کاندید جراحی لاپاراسکوپی ژنیکولوژی خوش خیم بودند در فاصله زمانی تیر ماه 1399تا دی ماه 1399 انجام گرفت. بیماران به طور تصادفی در دو گروه 60 نفره مورد و شاهدی ، با و بدون انما با نرمال سالین قرار گرفتند. میزان دید لگنی و هندلینگ روده ها از تیم جراحی و میزان علایم گوارشی بیماران توسط پرسش نامه ، جمع آوری و ارزیابی شد.

    یافته ها

    هیچ اختلاف معناداری در میزان دید فیلد جراحی و هندلینگ روده ها در دو گروه مشاهده نشد.همچنین بیماران تنها در میزان اتساع شکم که در گروه مورد بیشتر بود تفاوتی در میزان علایم گوارشی نداشتند. هیچ اختلاف معناداری در زمان صرف شده برای جراحی، عوارض پس از عمل و میزان خونریزی حین عمل دیده نشد. طول مدت بستری بیمار در بیمارستان حدود پنج ساعت در گروه انما بیشتر بود.

    نتیجه گیری

     انما با نرمال سالین پیش از لاپاراسکوپی نه تنها تاثیری در بهبود دید لگنی و هندلینگ روده ها در طول جراحی ندارد و منجر به کاهش عوارض جراحی و علایم گوارشی بیمار پس از عمل نمی شود، بلکه منجر به افزایش طول بستری بیمار در بیمارستان و فشار کاری اضافه بر تیم پرستاری می گردد. بنابراین انما با 9% نرمال سالین (N/S) پیش از جراحی های خوش خیم لاپاراسکوپی ژنیکولوژی توصیه نمی شود.

    کلیدواژگان: آماده سازی مکانیکی روده، انما، جراحی ژنیکولوژی، جراحی لاپاروسکوپی
  • علی ترابی، بهرخ فرهمند، محمدرضا ذوالفقاری*، فاطمه فتوحی، محسن زرگر صفحات 880-891
    زمینه و هدف

    نوکلیوپروتیین (NP) پروتیین بسیار محافظت شده ویروس آنفلوانزا، می تواند به عنوان یک گزینه برای تولید واکسن یونیورسال استفاده گردد. ادجوانت آلومینیوم هیدروکساید با تغییر در تاخوردگی اپی توپ ها، ایمنی زایی را بهبود می بخشد، اما به دلیل عوارض سمیت برای سیستم عصبی، بهتر است از گزینه های مطلوب تر نظیر ادجوانت های با پایه کربوهیدرات استفاده گردد. سوکروزاستر نوعی ماده فعال سطحی غیر یونی است، که قابلیت های سازگاری با بدن انسان و تجزیه پذیری در طبیعت و وجود هشت جایگاه استری شدن و خواص فیزیکوشیمیایی و زیستی را دارد. در این پژوهش ایمنی زایی مولکول نوکلیوپروتیین نوترکیب با ادجوانت سوکروزاستر و حفاظت بخشی آن مورد مطالعه قرار گرفت.

    روش بررسی

    وکتور نوترکیب (PET-28a-NP) بیانی در سیستم پروکاریوتی جهت تهیه نوکلیوپروتیین در پژوهشی تجربی در بخش آنفلونزا انستیتو پاستور ایران در نیمه دوم سال 1396 بیان و تخلیص شد و در ادامه ایمنی زایی آن، با و بدون ادجوانت های سوکروزاسترو آلومینیوم هیدروکساید در مدل موش بالبسی (BALB/c) و پاسخ ایمنی همورال و سلولی و میزان حفاظت بخشی در مدل حیوانی در پاییزسال 1398 بررسی شد.

    یافته ها

     نتایج نشان داد که مولکول نوترکیبNP  می تواند در حضور ادجوانت سوکروزاستر مشابه آلوم در مدل موش BALB/c پاسخ های ایمنی هومورال و سلولی مناسب القا کند و قابلیت حفاظت بخشی در برابر ویروس با دوز کشنده را دارد.

    نتیجه گیری

     نتایج نشان داد موش های واکسینه شده با نوکلیوپروتیین، با ادجوانت سوکروزاستر، می توانند پاسخ های ایمنی مناسب را ایجاد کنند. قدرت ایمونوژنیک این ترکیب پروتیینی با فعال سازی ایمنی هومورال از طریق اندازه گیری IgGs (کل و زیر تیپ ها) و ایمنی سلولی با اندازه گیری سایتوکاین های اینترفرون گاما (IFN-γ) و اینترلوکین 4 (IL-4) تایید شد. نتایج نشان داد که ادجوانت کربوهیدراتی واجد سوکروزاستر در ترکیب با پروتیین NP در مقایسه با ادجوانت آلوم می تواند محافظت و ایمنی قابل قبولی در برابر سویه همولوگ (H1N1) ویروس آنفلوانزای A ایجاد کند.

    کلیدواژگان: ادجونت، ویروس آنفلوانزای A، نوکلئوپروتیین، نوترکیب، سوکروز استر، واکسن یونیورسال
  • نادر علی ناظمیان، آرمان طاهری، مهدی صنعت کار* صفحات 892-898
    زمینه و هدف

    یکی از مهمترین مسایل مربوط به بیماران مبتلا به استیوآرتریت کاهش درد و بازگرداندن آن ها به زندگی طبیعی است. برای کنترل درد ممکن است درمان هایی لازم باشد. از جمله این درمان ها تزریق ژل هیالورونیک اسید به مفصل زانو می باشد.

    روش بررسی

    در این مطالعه تحلیلی که از آذر 1398 تا اردیبهشت 1400 در بیمارستان امیر اعلم انجام شد، تعداد 61 نفر از افراد دچار آرتروز زانو وارد مطالعه شدند و شدت درد، دامنه حرکتی مفصل زانو و التهاب مفصل در آن ها سنجیده شد. سپس در آن ها تزریق ژل هیالورونیک اسید صورت گرفت و پس از تزریق مجددا این متغیرها مورد سنجش قرار گرفت.

    یافته ها

    میانگین سنی بیماران در این مطالعه برابر با 52±11/77/60 سال بود. شاخص درد پیش از تزریق در بیماران برابر با 90±0/99/7 بود که در روز سوم به 49±1/91/5، در روز هفتم به 28±1/98/5 و در روز سی ام به 77±2/91/3 کاهش یافت (001/0<p). دامنه حرکت بدون درد براساس درجه پیش از تزریق در بیماران برابر با 85±19/44/38 بود که در روز سوم به 25±21/65/60، در روز هفتم به 25±22/65/60 و در روز سی ام به 07±24/17/71 افزایش یافت (001/0<p). میزان التهاب پیش از تزریق در 29 بیمار گزارش شد که پس از تزریق در روز سوم به شش بیمار کاهش یافت (009/0=P).

    نتیجه گیری

    تزریق هیالورونیک اسید به داخل مفصل اثرات ضددرد و بهبودی قابل توجهی در عملکرد و دامنه حرکت بیماران دارد. بنابراین توصیه می شود از این روش برای کاهش درد و افزایش عملکرد سالمندان استفاده شود.

    کلیدواژگان: آرتروز، هیالورونیک اسید، تزریق داخل مفصلی، درد
  • علی تقی زاده، لیلا پورعلی*، امیرحسین جعفریان، فرخ سیلانیان طوسی، غزل قاسمی، مرجانه فرازستانیان، میترا انظباطی صفحات 899-903
    زمینه و هدف

    کارسینومای غده بارتولن شکل نادری از بدخیمی های ولو است که کمتر از 5% کل کانسرهای ولو و 001/0% از کل کانسرهای دستگاه ژنیتال را شامل می شود. اکثر موارد کانسرهای غده بارتولن از نوع آدنوکارسینوما یا سلول سنگفرشی است و ارتباط آن با عفونت ویروس پاپیلومای انسانی به طور کامل مشخص نشده است. هدف از این مطالعه گزارش یک مورد نادر کانسر غده بارتولن در یک بیمار جوان بود.

    معرفی مورد

    بیمار خانم 37 ساله p2l2 (سابقه دو نوبت حاملگی و دو زایمان) بود که با شکایت از درد شدید ناحیه پرینه در خرداد ماه 1399 به درمانگاه اورژانس زنان بیمارستان قایم (عج)، شهر مشهد مراجعه کرد. از یک سال پیش از مراجعه بیمار دچار تورم و درد در ناحیه پرینه شده بود که با تشخیص آبسه بارتولن چندین دوره آنتی بیوتیک خوراکی مصرف کرده ولی بهبودی حاصل نشده بود. در معاینه زیر بیهوشی توده حدود cm 3 در یک سوم دیستال خلف واژن و کاملا سفت در محل غده بارتولن لمس شد که حالت نکروتیک داشت. با توجه به نرمال بودن سایر نواحی واژن و سرویکس بیمار با تشخیص کانسر غده بارتولن در stage چهار کاندید رادیوتراپی و شیمی درمانی شد. پنج ماه پس از شروع درمان علایم بالینی (تورم و درد) کاملا بهبود یافته بود. در پیگیری های پسین، شش ماه پس از شروع درمان هیچ گونه شواهدی از عود و متاستاز وجود نداشت.

    نتیجه گیری

    در برخورد با هر بیمار با تشخیص آبسه بارتولن در صورت عدم پاسخ به درمان طبی، بررسی بیشتر و بیوپسی از توده جهت رد سرطان غده بارتولن باید مد نظر قرار گیرد.

    کلیدواژگان: آبسه، کانسر، شیمی درمانی، رادیوتراپی
  • حسین راشکی قلعه نو، افسانه صدوقی اصل، حسین پورمعصومی* صفحات 904-907
    زمینه و هدف

    کووید 19 یک بیماری نو پدید عفونی است. این مطالعه با هدف تعیین علایم شروع بیماری کووید 19 در مبتلایان انجام شد.

    روش بررسی

    این مطالعه توصیفی گذشته نگر از اسفند 1399 تا تیر 1399 در زابل انجام شد. بیماران با تشخیص کووید-19 به صورت تمام سرشماری انتخاب شدند. اطلاعات 350 بیمار ثبت و تحلیل شد. از اطلاعات جمعیت شناختی بیماران، معاینات بالینی، و نتایج آزمون های آزمایشگاهی استفاده شد. داده ها با آمارهای توصیفی و SPSS software, version 20 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) تحلیل شدند.

    یافته ها

     از 350 بیمار مبتلا به کووید-19 تعداد 232، (28/66%) بستری در بیمارستان و 118، (72/33%) مراقبت در منزل، 118 نفر (29/51%) مرد و 119 نفر (71/48%) زن با میانگین سنی (6/15±)، 75/41 سال بودند. شکایت اصلی 71/%99 مشکل تنفسی بود. در یک بیمار سکسکه مزمن نشانه شروع بیماری بود.

    نتیجه گیری

     معاینه کامل بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی در شناسایی بیماری و معرفی موارد مبتلا کمک کننده است.

    کلیدواژگان: کووید-19، سکسکه، سکسکه مداوم
  • سعیده پرورش، احمد انحصاری، سید علی معافی، مائده جعفری، فاطمه کرمی رباطی* صفحات 908-912
    زمینه و هدف

    ریفلاکس ادراری یکی از شایع ترین آنومالی های مادرزادی در کودکان است. هدف مطالعه حاضر، مقایسه فاصله دهانه حالب از خط وسط در کودکان با ریفلاکس ادراری و کودکان سالم بود.

    روش بررسی

    این مطالعه توصیفی-مقطعی روی کودکان مبتلا به پیلونفریت مراجعه کننده به بیمارستان افضلی پور از شهریور 1398 تا شهریور 1399 انجام شد. 20 کودک با ریفلاکس ادراری و 20 کودک سالم به صورت تصادفی انتخاب شدند. فاصله دهانه حالب از خط وسط توسط دستگاه سونوگرافی Philips affinity 70 اندازه گیری شد.

    یافته ها

    در دو گروه، 95% کودکان، دختر بودند. میانگین سنی کودکان با ریفلاکس و کودکان سالم، به ترتیب، 58/2±8/5 و 54/1±75/4 سال بود. میانگین فاصله دهانه حالب از خط وسط در کودکان با ریفلاکس و کودکان سالم به ترتیب، 60/2±44/11 و 74/2±32/9 میلی متر بود (002/0=P).

    نتیجه گیری

    با توجه به اینکه فاصله دهانه حالب از خط وسط در بیماران با ریفلاکس ادراری به میزان قابل توجهی بیشتر از حالب های غیر ریفلاکسی است، می تواند به عنوان یک روش غیر تهاجمی برای تشخیص وزیکویوترال ریفلاکس در کودکان مورد استفاده قرار گیرد.

    کلیدواژگان: کودک، پیلونفریت، حالب، ریفلاکس مثانه ای حالبی ادراری
  • احمد علی نوربالا*، قاسم رجبی واسوکلایی، حجت رحمانی صفحات 913-914

    سردبیر محترم سلامت روان به عنوان یک جزو جدایی ناپذیر و ضروری سلامت شناخته می شود و دسترسی به سلامت کامل بدون عبور و گذر از چالش های حیطه سلامت روان دور از ذهن و ناممکن است. بنابر این همپایی و همسویی سایر بخش ها در دست یابی به سلامت کامل را می طلبد. داده های بار بیماری سلامت بر اساس شاخص سال های عمر تطبیق شده برای ناتوانی (DALYs) نشان می دهد که در کشور ایران بیمارهای روانی از سال 1394 تاکنون در بین 22 گروه بیماری، رتبه دوم را به خود اختصاص داده است و داده های سال 1398 نشان می دهد که DALYs بیماری های روانی 31/10 % از کل این شاخص را سهم بری می نماید.1 در ایران نیز چهار پیمایش ملی در حوزه سنجش اختلالات و مشکلات روانی اجرا شد که آخرین مطالعه نشان داد 4/23% مردم ایران از مشکلات روانی رنج می برند.2 سرانه هزینه دولت در سلامت روان در سال 2017 در اروپا 7/21 دلار، آمریکا 8/11 دلار، مدیترانه شرقی 2 دلار، جنوب شرق آسیا 1/0 دلار، غرب اقیانوسیه 1/1 دلار و در آفریقا 1/0 دلار می باشد و میانگین جهانی نیز 5/2 دلار آمریکا گزارش شده است. میانه هزینه دولت در کشور های با درآمد بالا 24/80 دلار و در کشور های با درآمد پایین 02/0 دلار می باشد و اختلاف فاحشی وجود دارد. مطالعات نشان می دهد، در کشور هایی که تولید ناخالص داخلی زیادتری دارند، هزینه های دولت در حوزه سلامت روان افزایش پیدا می نماید. در تامین نیروی انسانی نیز میانگین جهانی نه پرسنل با تخصص سلامت روان به ازای هر 100 هزار نفر جمعیت وجود دارد. این میزان در منطقه اروپا 50 نفر، آمریکا 9/10 نفر، مدیترانه شرقی 7/7 نفر، آفریقا 9/0 نفر، جنوب شرق آسیا 5/2 نفر و غرب اقیانوسیه 10 نفر به ازای هر 100000 نفر جمعیت است. همچنین در کشورهای با درآمد بالا 7/71 نفر و در کشور های با درآمد پایین 6/1 نفر به ازای هر 100 هزار جمعیت وجود دارد.3 در ایران نیز، 39 بیمارستان روان پزشکی با 6735 تخت و 159 بیمارستان عمومی با 3700 تخت روان پزشکی خدمات ارایه می دهند. در حوزه کودکان نیز 11 بیمارستان با مجموع 181 تخت به ارایه خدمات روان پزشکی می پردازند. به طور کلی به ازای هر 100000 نفر 2/13 تخت روان پزشکی وجود دارد و همچنین 178 مرکز مرتبط با نگهداری بیماری های مزمن با تعداد 12180 تخت برای بیمارانی که ناتوانی و اختلالات روانی شدید و مزمن دارند، وجود دارد. در طرح تحول سلامت، بیش از 1200روان شناس بالینی در مراکز جامع سلامت با همکاری پزشکان عمومی خدمات سلامت روان را ارایه می دهند و همچنین 1600 روان پزشک بزرگسالان و 120 روان پزشک با تخصص کودکان در کشور در مراکز جامع سلامت، بیمارستان های عمومی و خصوصی مشغول به فعالیت می باشند.2 در حوزه بهزیستی و رفاه اجتماعی تعداد 66 مرکز روزانه روانی، 178 مراکز شبانه روزی بیماران روانی مزمن، 150 مراکز ارایه دهنده خدمت در منزل، 74 مرکز مشاوره تلفنی، 2850 مراکز مشاوره حضوری، 277 مراکز سلامت روان محلی به کلیه مردم به صورت عمومی و تخصصی در حوزه سلامت روان خدمات ارایه می دهند.4 بکارگیری اقدامات مبتنی بر شواهد در حوزه سلامت روان می تواند تاثیرات اجتماعی و هزینه های اقتصادی مشکلات و اختلالات روانی را به طور مطلوب مدیریت کند و منجر به کاهش نابرابری، جلوگیری از مرگ و میر و ناتوانی و در نهایت توسعه کشور گردد و به همین جهت برنامه ریزی و سیاست گذاری باید بر اساس آن صورت پذیرد. سیاستگذاران و مدیران دولتی برای تشخیص جایگاه و ظرفیت خود در سیاستگذاری باید به طور همزمان به سه چشم انداز سازمانی، سیاسی و فنی جهت بهبود مشارکت خود در فرآیند سیاستگذاری توجه نمایند. شرایط اجتماعی و اقتصادی کنونی دولت ها را ناگزیر می سازد تا از سیاست گذاری و نهادسازی موثر و کارآمد در حوزه 914 سلامت روان بهره مند شوند. از این رو راهبردهایی نظیر اولویت دهی به موضوع سلامت روان در سیاست گذاری های عمومی کشور، اقناع و حساس سازی سیاست گذاران و مدیران کشور به حیطه سلامت روان، نگاشت نهادی کارآمد و شفافیت در تولی گری، آینده نگاری و آینده پژوهشی سلامت روان در ایران، یکپارچگی در قانون گذاری و برنامه ریزی مبتنی بر نیاز و ظرفیت ها درون بخشی و بین بخشی، عدالت در ارایه خدمات و توجه به دسترسی و فراهمی مبتنی بر توان پرداخت و نیاز می تواند در توسعه خدمات سلامت روان اثرگذار باشند. همچنین توجه به سطح بندی خدمات، استقرار نظام ارجاع بین بخشی و بین سطحی، حمایت طلبی و استفاده از ظرفیت رسانه ها و جریان سازی فرهنگی، ارزش گذاری اجتماعی موضوع سلامت روان، تامین و توانمندسازی نیروی انسانی متخصص و بهره ور، مشارکت دهی آحاد جامعه در پیشگیری، درمان و توانبخشی مشکلات و اختلالات روانی، اختصاص بودجه بیشتر به این حوزه، تعرفه گذاری روزآمد خدمات سلامت روان، برقراری بیمه مشاوران و روان شناسان، رفع تعارض و تضاد منافع و استفاده از ظرفیت فناوری اطلاعات در حکمرانی و ارایه خدمات باید در دستور کار سیاست گذاران و مدیران حیطه سلامت روان در ایران باشد. به طور کلی با بازاندیشی در حوزه سیاست گذاری سلامت روان و تدوین راهبرد های مبتنی بر ارزش ها، فرهنگ، وضعیت اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و توسعه ای می توان تصویر روشنی از ارایه خدمات سلامت روان یکپارچه و مبتنی بر شواهد ارایه نمود. از طرف دیگر مناسب سازی و استاندارد سازی خدمات، ارتقا سطح پاسخگویی، مدیریت هزینه و تقاضا، افزایش دسترسی، رعایت عدالت در بهره مندی از خدمات، هم افزایی و جلوگیری از موازی کاری، افزایش اثربخشی و کارایی و همچنین شفافیت در امور از پیامد های سیاست گذاری اثر بخش در حوزه سلامت روان می باشد.

|
  • Samaneh Hosseinzadeh, Safura Pakizehkar* Pages 833-845

    Medullary thyroid cancer accounts for 5-10% of thyroid carcinomas. RET proto-oncogene mutations occur in all of the hereditary MTCs and about 66% of the sporadic MTCs. So, the detection of the RET mutations is necessary for rapid and proper diagnosis and treatment. This systematic review seeks to find a comprehensive list of RET gene mutations in the diagnosis of medullary thyroid cancer.The previous studies on RET proto-oncogene mutations in the diagnosis of medullary thyroid cancer were searched in the major databases including PubMed, Scopus, Medline, Embase and NCBI between 2010 and 2021.Missense mutations in exons 10, 11, 13, 14, 15, and 16 of the RET proto-oncogene have the highest frequency in MTCs. The most common mutations in FMTC, are in codons 609, 611, 618, and 620 in exon 10, codon 768 in exon 13, codon 804 in exon 14, and codon 634 in exon 11. In the case of MEN2A, RET gene mutations have been observed in exons 5, 8, 10, 11, with the highest mutations in exons 10 (codons 609, 611, 618, and 620) and exon 11 (codons 630 and 634). Moreover, M918T mutation in exon 16 and A883F mutation in exon 15 have been detected in 95% and 5% of the patients with MEN2B respectively. In the case of MTC, the M918T mutation in exon 16 is the most common mutation, which is associated with a poor prognosis. RET genetic screening is crucial for an exact approach to the diagnosis and treatment of MTC. Anyone with MTC, even without a family history of MEN2, should be genetically tested for the RET mutations to confirm or rule out the inherited disease and, if necessary, preventive thyroidectomy. This systematic review provided a comprehensive list of the reported mutations in the RET gene for the diagnosis of medullary thyroid cancer.

    Keywords: medullary thyroid carcinoma, ret proto-oncogene, thyroidectomy
  • Kiavash Hushmandi, Mohsen Heidari, Seyedeh Omolbanin Seyed Rezaei, Alireza Bahonar, Mehdi Motififard, Hamed Gholizadeh, Mehdi Raei* Pages 846-853
    Background

    The patient's position during the recovery time after arthroplasty surgery can be a factor in reducing complications and improving patients’ condition. Therefore, this study was performed to compare the knee range of motion after soft tissue repair in both flexion and extension positions of total knee arthroplasty.

    Methods

    This study is a double-blind clinical trial. The study population was all candidates for total knee arthroplasty surgery in Al-Zahra and Kashani hospitals in Isfahan from July 2011 to September 2012. The sample size was selected using the statistical formula of 88 patients and randomly divided into two groups of flexion and extension. In the first group during the knee soft tissue repair, the knee was in flexion and in the second group it was in extension and then it was repaired. Information such as age, sex, body mass index and surgical position were recorded in the checklist. The knee range of motion was measured at the end of the first, second, fourth, eighth and twelfth weeks and recorded in a checklist. In order to compare the pattern of changes in mean knee range of motion over time in the two groups, mixed linear models and conventional marginal models to generalized estimator equations were used by STATA software.

    Results

    The results showed that there was no significant difference between the flexion and extension groups in knee range of motion. In both groups, the mean knee range of motion increased with time (P<0.001). The mean scores of knee function after the end of the twelfth week in the flexion and extension groups were 141.04±23.19 and 143.09±22.34, respectively, and this difference was not significant.

    Conclusion

    Soft tissue repair in a particular position is not so effective on the outcome that we want to institutionalize it by spending a considerable amount of budget for training surgeons.

    Keywords: arthroplasty, articular, extension, flexion, range of motion, replacement knee
  • Farideh Zafari Zangeneh*, Samad Muhammadnejad, MohammadMehdi Naghizadeh, Maryam Bagheri, Elnaz Hekmat Pages 854-862
    Background

    Connexon is a membrane structural protein in the gap junctions. These cellular connections are responsible for transporting ions and messenger molecules to the oocyte. This study aimed to investigate the role of beta-2-adrenoceptors in the process of follicle growth based on the expression of the two connexins 37/43 in the gap junctions that have a primary role in the mitotic resumption and oocyte maturation.

    Methods

    This case-control study was conducted from April 2019 to November 2020 at the Reproductive Health Research Center of Tehran Imam Khomeini Hospital was performed on women with the poor ovarian response (POR) and control (women donate eggs) groups. Both groups had entry criteria with a body mass index under 28 m2/kg and 20-45 years old. Exit criteria were including no drug use except ovarian stimulants and no illness. The diagnosis was made agreeing to the Bologna model criterion. Ovulation stimulation cycle was performed, and then after the puncture, cumulus cells were isolated by enzyme and were freezing in -80 centigrade until the time of inserting into the cell culture medium. Isoproterenol (agonist) and propranolol (antagonist) at a concentration of 100 nM were added to the culture medium as the beta-2 adrenoceptors selective drugs. After culture, RNA extraction was performed and the concentration was read by Nanodrop, and then cDNA was synthesized. Gene expression was determined by real-time PCR.

    Results

    The findings of connexin expression in the three study groups: without the drug (P<0.001), propranolol (P<0.001), and isoproterenol (P<0.001) were significant compared to the control group. Isoproterenol decreased expression but propranolol increased it (P<0.001).

    Conclusion

    These findings confirm the important role of connexins 37 and 43 in cumulus cleft junctions that propranolol was able to increase its expression. Therefore, we suggest firstly these two connexins can be an effective target for oocyte growth and maturation. Secondly, propranolol could be a new treatment for women with POR and be effective in assisted reproductive technology (ART).

    Keywords: adrenoceptor, cumulus cell, gene expression, two connexin 37, 43, women with poor ovarian response
  • Anaram Yaghoobi Notash, Peiman Bayat*, Shahpar Haghighat, Ali Yaghoobi Notash Pages 863-872
    Background

    Breast cancer is the second leading cause of cancer death in women, after lung cancer. Due to the importance of predicting this disease, the use of data mining methods in medical research is more significant than before. Data mining algorithms can be a great help in preventing the development of lymphedema in patients. The aim Of this study was to create a diagnosis system that can predict the probability of lymphedema in breast cancer patients.

    Methods

    In the present study, the factors of lymphedema in 1117 patients with breast cancer have been collected. The likelihood of developing lymphedema is predicted using ensemble learning via 5 heterogeneous classification algorithms, feature selection and the genetic algorithm (The Two-layer Ensemble Feature Selection method). After collecting the data of patients with breast cancer from 2009 to 2018, and data preprocessing using the optimized ensemble learning algorithm and feature selection, we will examine the likelihood of developing lymphedema for the new patient. Finally, the factors affecting the disease have been extracted. Excluding the time of collecting statistical data, the period of the study was from September 2019 to February 2021. This study is performed at Seyed Khandan Rehabilitation Center, Tehran, Iran.

    Results

    The results of algorithms showed that the accuracy of the ensemble learning method with selected classification algorithms (SVM with RBF kernel) is 87% and the accuracy of the ensemble learning with feature selection method is 90%. According to the final evaluation of the proposed method, the most effective risk factors for lymphedema have been extracted.

    Conclusion

    Unfortunately, treatment and diagnosis are not without complications, and one of the most important of these complications in breast cancer is lymphedema in the upper extremities, which can affect the quality of life in patients. It is essential to have a method that can accurately suggest to a specialist whether a new patient will develop lymphedema in the future or how likely it is to develop it, using patient’s own clinical and demographic characteristics.

    Keywords: breast cancer lymphedema, classification, data mining
  • Zahra Asgari, Azam Barkhordarinasab*, Reihaneh Hosseini, Alireza Hadizadeh, Venus Chegini, Sara Farzadi Pages 873-879
    Background

    mechanical bowel preparation (MBP) is a common practice before laparoscopic gynecologic surgeries but the role and efficacy of preparation have been questioned. this study assesses visualization and bowel handling in a group of patients who receive MBP and the control group and thereafter; compares the results.

    Methods

    We designed and conducted this randomized, single-blinded and controlled trial on patients who underwent advanced gynecologic laparoscopic surgeries. This clinical trial was carried out between July 2020 and January 2021. The patients were enrolled from l the laparoscopic office. 120 women aged 18-65 years undergoing level 2 and 3 benign gynecologic laparoscopic surgeries were randomized to bowel preparation with a normal saline enema (n=60) or non-bowel preparation (n=60) groups. Our patients underwent level 2 and 3 of benign laparoscopic gynecologic surgeries with or without MBP. The visualization and bowel handling were assessed by the primary surgical team and a questionnaire was later obtained. The outcomes included intraoperative surgical view and bowel handling, preoperative and post-operative patient signs and symptoms. The patients were also assessed in respect to discomfort prior and after the surgery, this assessment was obtained using a questionnaire. The gathered data was analyzed using IBM’s SPSS v26 software.

    Results

    there was no difference in intraoperative visualization and bowel handling between the two groups. We also found no clinical improvements in respect to discomfort and symptoms. MBP even increased the distention rate amongst patients (P-value=0/04). We tried to evaluate whether MBP had any effects on haemorrhage and blood loss during the surgery and to assess this we compared hemoglobin levels before and after the surgery. We compared the subtracted values between the two groups and found no significant difference (T-test=1.135, P=0/259) (see table 4). However, hospitalization duration was about 5 hours longer in the group who received MBP.

    Conclusion

    MBP with normal saline enema does not improve intraoperative visualization and bowel handling. And it also does not reduce patient complication rates and post-operative symptoms either. MBP also increases hospitalization duration and puts extra pressure on the healthcare system. Therefore, a normal saline enema is not recommended before benign gynecologic laparoscopic surgeries.

    Keywords: bowel preparation, enema, gynecologic surgery, laparoscopic surgery
  • Ali Torabi, Behrokh Farahmand, Mohammadreza Zolfaghari*, Fatemeh Fotouhi, Mohsen Zargar Pages 880-891
    Background

    Influenza vaccines based on conserved proteins are being developed persistently. The conserved protein vaccines based on Nucleoprotein (NP) are highly protected vaccines against influenza viruses that can be used as a Universal vaccine. Aluminum hydroxide (Alum) is the most common adjuvant used in vaccine formulation to improve immunization by altering the epitopes’ folds. However, due to its toxic effects on the nervous system, especially in infants and young children exposed to multiple vaccine injections during brain development, it is better to use more desirable options such as carbohydrate-based adjuvants. Sucrose ester (SE) is a carbohydrate and non-ionic surfactant that is compatible with the human body and environmentally friendly. This study evaluated the immunogenicity of recombinant NP molecule prepared in a prokaryotic with the accompaniment of sucrose ester adjuvant against lethal influenza virus challenge in a Balb/c mice model.

    Methods

    The recombinant vector of PET-28a-NP was used to produce NP molecule. The vaccines containing an NP with or without Alum or sucrose ester adjuvants were injected into the mice. The Effectiveness and immunogenicity were examined by evaluating the humeral immunity induction by Immunoglobulin G (IgG), and its subunits production, and cellular immunity induction by Interferon-Gamma (IFN-γ) and Interleukin-4 (IL-4) production by ELISA Method and also animal’s surveillance was documented. The study took part at the Influenza and other respiratory viruses department of Pasteur institute of Iran in November 2018.

    Results

    The animals’ surveillance in the Np group was 57.1%, NP+SE was (71.4%), and NP+SE was 64.28%. Also, IgG and its subunits, IL4, and IFN-γ production in both Alum and SE combined vaccines compared to NP alone were significant.

    Conclusion

    In combination with the carbohydrate adjuvant containing sucrose ester compared to the formulation with alum adjuvant, the NP could provide proper and considerable protection and immunity against the homologous strain (H1N1) of the Influenza A virus. It is recommended that SE usage as an adjuvant results in an adequate immune response and less toxic effect.

    Keywords: adjuvant, influenza a virus, nucleoprotein (np), recombinant, sucrose ester (se), universal vaccine
  • Nader Ali Nazemian, Arman Taheri, Mehdi Sanatkar* Pages 892-898
    Background

    One of the most important issues for patients with osteoarthritis is reducing pain and returning them to normal life. In addition to losing weight and improving daily activities, pain management treatments may be needed. One of these treatments is the injection of hyaluronic acid gel into the knee joint, which has been studied in this study.

    Methods

    In this study, 61 patients with knee osteoarthritis were included and the Then, they received the injection of hyaluronic acid gel, and the intensity of pain, range of motion of the knee joint, and inflammation of the knee joint were measured. The numeric rating scale was used to measure pain intensity, and movement angle was used to measure the range of motion

    Results

    The mean age of patients in this study was 60.52±11.77 years. Pre-injection pain index in patients was 7.90±0.99, which decreased to 5.49±1.91 on the third day, 5.98±1.98 on the seventh day and 3.77±2.91 on the 30th day (P<0.001). The amplitude of painless movement based on the degree before injection in patients was 38.85±19.44 which increased to 60.25±21.65 on the third day to 65.25±22.65 on the seventh day and to 71.07±24.17 on the 30th day (P<0.001). Inflammation rate was reported before injection in 29 patients which decreased to 6 patients on the third day after injection (P=0.009).

    Conclusion

    Injection of hyaluronic acid into the joint has analgesic effects and significantly improves the function and range of motion of patients. It is recommended that hyaluronic acid could be considered as a suitable drug in the treatment process of these patients. Considering that using this method, which is a useful treatment method in reducing patients' pain and improving their function, we recommend this method, especially in the elderly and without the need for surgery.

    Keywords: arthritis, hyaluronic acid, intra-articular injection, pain
  • Ali Taghizadeh, Leila Pourali*, Amirhosein Jafarian, Farokh Seilanian Toosi, Ghazal Ghasemi, Marjaneh Farazestanian, Mitra Enzebati Pages 899-903
    Background

    With 6,020 new cases and 1,150 deaths annually in the United States, vulvar cancer is uncommon, resulting in age-adjusted incidence rates of 2.8 and 1.7 per 100,000 in white and black women, respectively. Vulvar cancer represents about 4% to 6% of malignancies of the female genital tract and 0.6% of all cancers in women. Vulvar cancer predominantly affects postmenopausal women, and it is the most common anogenital cancer in women with more than 70 years of age. HPV infection is associated with a significant number of vulvar cancers. Bartholin Gland carcinoma is a rare form of vulvar malignancy that accounts for less than 5% of all vulvar cancers and 0.001% of all genital cancers. The aim of this study was to report a rare case of Bartholin's cancer in a young patient.

    Case Report

    The patient was a 37-year-old woman p2l2 (history of two pregnancy and two delivery) who had complains of severe pain in perineal area and was referred to the gynecology emergency clinic, Ghaem Hospital, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran, in June 2020. In past medical history she had no previous history of medical illnesses or surgical interventions. She had swelling and pain in perineal area since one year ago. Bartholin Gland abscess was diagnosed and she received some oral antibiotics, but did not improve. On the last examination under anesthesia, a firm mass of about 3 cm was palpated in the third distal part of posterior vagina which was at the site of Bartholin Gland and was necrotic. The pathologic report of the mass biopsy confirmed the diagnosis of squamous cell carcinoma. The patient was underwent chemo radiation therapy. At a follow up visit about 5 month later she was cured completely and there was not any symptom of recurrence or metastasis.

    Conclusion

    In dealing with any patient with diagnosis of Bartholin Gland abscess, in the case of resistance to medical treatment, further evaluation and biopsy of the mass should be considered to rule out Bartholin's gland cancer.

    Keywords: abscess, cancer, chemotherapy, radiotherapy
  • Hossein Rashki Ghalenow, Afsaneh Sadooghiasl, Hosein Pormasoumi* Pages 904-907
    Background

    coronavirus disease (COVID-19) as an emerging infectious disease started in China in 2019. By increasing the number of patients and spreading to all countries, it was considered a pandemic disease. COVID-19 became an international concern. Patients affected by coronavirus (SARS-Cov-2) reported different symptoms. Most signs and symptoms were related to the respiratory system. To our knowledge, the onset of Covid-19 with chronic hiccups was reported in two patients. The aim of this study was to assess the onset of symptoms of Covid-19 disease in patients in a hospital in Zabol, Iran.

    Methods

    This study is a retrospective descriptive cross-sectional study which was performed from March to June 2021. The study setting was a hospital affiliated with Zabol Medical University. The study population included all patients diagnosed with Covid-19. A total of 350 patients were selected by the census. For data gathering, we used Patient’s records including demographic information, clinical examination records, and para-clinical tests results. We used descriptive statistics and SPSS ver. 20 for data analysis and management.

    Results

    A total of 350 patients were diagnosed with Covid-19. The number of 232 (66.28%) patients were hospitalized for receiving hospital care. 118(33.72%) were recommended to stay at home and receive care. Inpatients included 119(51.29%) male and 113(48.71%) female. The mean age of patients was 41.75(±15.6) years. The main complaint of 349(99.71%) patients was respiratory problems. A 44-year-old male patient with a history of 8 years of diabetes had chronic hiccups.

    Conclusion

    according to our findings, unexpected signs and symptoms should be considered during the pandemic event. By identifying different symptoms of the disease, the provision of health services from diagnosis to care and treatment is improved. Since Covid-19 disease is an emerging disease and all its dimensions have not been identified yet, a thorough examination of patients who are referred to medical centers can help identify and reporting different cases.

    Keywords: covid-19, hiccups, persistent hiccups
  • Saeedeh Parvaresh, Ahmad Enhesari, Seyed Ali Moafi, Maedeh Jafari, Fatemeh Karami Robati* Pages 908-912
    Background

    Vesicoureteral reflux (urinary reflux) is one of the most common congenital anomalies in children. This study aimed to compare the ureteral opening distance from the midline in children with vesicoureteral reflux (VUR) and healthy children

    Methods

    This cross-sectional study was performed on the children with pyelonephritis who were referred to Afzalipour Hospital in Kerman, Iran from August 2019 to August 2020. Twenty children with vesicoureteral reflux (urinary reflux) and twenty healthy children were randomly selected. Then children with vesicoureteral reflux (urinary reflux) and healthy children were divided into two groups. The distance from the ureter to the midline in these children was then measured by a radiologist with a Philips affinity 70 ultrasound machine.

    Results

    In both groups (healthy children and ones with vesicoureteral reflux), ninety-five percent of the children were girls. The mean age of the children in the second group (the children with urinary reflux) was 5.8±2.58 years and the mean age of the children in the first group (the healthy children) was 4.75±1.54 years. The mean age difference between the children with urinary reflux and healthy children was not statistically significant (P=0.127). The mean distance of the ureter from the midline in children with vesicoureteral reflux was 11.44±2.60 mm and the mean distance of the ureter from the midline in healthy children was 9.32±2.74 mm. The mean difference distance of the ureter from the midline in children with vesicoureteral reflux (VUR) and healthy children was statistically significant (P=0.002).

    Conclusion

    Considering that the distance between the ureter and the midline in patients with urinary reflux is significantly longer than non-reflux ureters, it can be used as a non-invasive method for the diagnosis of vesicoureteral reflux (urinary reflux) in children.

    Keywords: child, pyelonephritis, ureter, vesico-ureteral reflux
  • Ahmad Ali Noorbala*, Ghasem Rajabi Vasokolaei, Hojjat Rahmani Pages 913-914