فهرست مطالب

فیض - سال بیست و ششم شماره 1 (پیاپی 123، فروردین و اردیبهشت 1401)
  • سال بیست و ششم شماره 1 (پیاپی 123، فروردین و اردیبهشت 1401)
  • تاریخ انتشار: 1401/01/25
  • تعداد عناوین: 13
|
  • اعظم مصداقی نیا، حمیدرضا بنفشه، سید علیرضا مروجی، غزل حاجی آقاجانی، نرگس اسماعیلیان، علیرضا عابد* صفحات 1-8
    سابقه و هدف

    درد نوروپاتی ناشی از شیمی درمانی، یکی از مهم ترین انواع دردهای مزمن است که درمان آن باوجود پیشرفت های روز افزون علم پزشکی، با مشکلات زیادی همراه است. در این مطالعه، اثرات آتوموکستین برروی درد نوروپاتی ناشی از پاکلی تاکسل و نیز، اثر آنتاگونیست گیرنده آلفا-2 آدرنرژیک (یوهمبین) برروی اثر ضددردی آتوموکستین بررسی شد.

    مواد و روش ها

    جهت القای درد نوروپاتیک از روز اول تا پنجم موش های نر، پاکلی تاکسول (mg/kg i.p. 2) و از روز 6 تا 10 آتوموکستین (mg/kg15 و 10، 5) به صورت خوراکی دریافت کردند. موش ها در گروه های 8تایی تقسیم بندی شده، هر گروه یک دوز منحصربه فرد از دارو را دریافت کرد. در روزهای 9، 10 و 11 دو تست ون فری و استون انجام شد. همچنین در این مطالعه اثر آنتاگونیست گیرنده آلفا-2 آدرنرژیک (یوهمبین) برروی اثر ضددردی آتوموکستین نیز بررسی شد. به منظور انجام این مطالعه، بعد از القای درد نوروپاتیک، از روز 6 تا 10 آتوموکستین (mg/kg 15) همراه با یوهمبین (mg/kg i.p. 5) دریافت کردند.

    نتایج

    تجویز روزانه آتوموکستین (mg/kg p.o 15) به طور موثری آستانه تحمل درد را در تست های آلودینیای سرد و مکانیکی افزایش داد (01/0P<) که نشان دهنده اثرات ضددردی قابل توجهی می باشد. تجویز تک دوز دارو در روز یازدهم اثر قابل توجهی برروی تست های رفتاری ایجاد نکرد.

    نتیجه گیری

    باتوجه به یافته های این مطالعه می توان گفت که آتوموکستین قادر به کاهش شدت درد نوروپاتی ناشی از پاکلی تاکسل می باشد.

    کلیدواژگان: درد نوروپاتی، پاکلی تاکسول، آتوموکستین، آلودینیا، موش
  • رضا احمدی بنی، شیرین شهبازی*، علیرضا خوشنویسان، جواد بهروزی صفحات 9-21
    سابقه و هدف

    شناسایی مکانیسم های زمینه ای پاتوژنز گلیوما از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بیان بیش از حد ژن PTX3 عمیقا در پاتوژنز گلیوما نقش دارد. سرکوب بیان ژن هدف بر پایه تداخل RNA (RNAi) ازطریق مولکول های RNA دورشته ای ازجمله siRNA می تواند به عنوان یک ابزار درمانی برای خاموشی انکوژن استفاده شود. هدف مطالعه حاضر، القای آپوپتوز در رده سلولی گلیومای U-87 با سرکوب ژن PTX3 است.

    مواد و روش ها

    انواع روش های in silico برای طراحی siRNA در برابر ژن PTX3 استفاده شد، سپس امتیاز بندی طبق قوانین طراحی صورت گرفت. بهترین مولکول siRNA علیه ژن PTX3 انتخاب و همچنین siRNA درهم ریخته آن نیز طراحی و کارایی خاموش کردن PTX3 در سلول های U-87 توسط Real-time PCR ارزیابی شد. همچنین میزان مرگ سلول های ترنسفکت شده با گروه های کنترل توسط فلوسایتومتری مقایسه شد تا اثر کاهش بیان PTX3 بر آپوپتوز سلولی بررسی شود.

    نتایج

    53 مولکول PTX3-siRNA طراحی شده از جهات گوناگون، بررسی و امتیاز دهی و بهترین موارد جهت استفاده در تحقیقات سرکوب بیان ژن PTX3 پیشنهاد شدند. تیمار 72 ساعته سلول های U-87 با PTX3-siRNA طراحی شده در غلظت 100 نانومولار قادر به کاهش بیان PTX3 به میزان 69 درصد بود. نتایج فلوسایتومتری نیز نشانگر القای آپوپتوز در 65 درصد سلول ها بود.

    نتیجه گیری

    کارآیی siRNA طراحی شده با روش in vitro تایید شد که بر کاهش بیان ژن PTX3 و القای آپوپتوز در سلول های گلیوما U-87 تاثیر قابل ملاحظه ای داشت.

    کلیدواژگان: PTX3، گلیوما، siRNA، آپوپتوز، U-87
  • مصطفی خدابنده، مقصود پیری*، محمدعلی آذربایجانی، حسن متین همایی صفحات 22-29
    سابقه و هدف

    پیری می تواند خطرات مربوط به بیماری های مختلف کبدی را افزایش دهد و به عنوان یک عامل پیش آگهی نامطلوب عمل کرده، باعث افزایش میزان مرگ و میر شود. بنابراین هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی به همراه ویتامین C لیپوزومال بر بیان UCP1 و FIS1 در سلول های کبدی موش های صحرایی سالمند بود.

    مواد و روش ها

    تحقیق حاضر از نوع تجربی با گروه کنترل بود. 25 راس موش صحرایی نر (نژاد ویستار) 24 هفته ای (320-280 گرم) به صورت تصادفی در 5 گروه تقسیم شدند: کنترل جوان، سالمند + تمرین مقاومتی، سالمند + ویتامین C لیپوزومال، سالمند + تمرین مقاومتی + ویتامین C لیپوزومال و کنترل دوران سالمندی. در گروه های دریافت کننده ویتامین C لیپوزومال، روزانه ویتامینC  لیپوزومال براساس کیلوگرم وزن بدن تجویز شد.

    نتایج

    بیان UCP1 در گروه سالمند در مقایسه با گروه جوان کاهش معناداری داشت (0/001= P). اما بیان UCP1 در گروه سالمند + تمرین مقاومتی به همراه مصرف ویتامین C در مقایسه با گروه سالمند افزایش معناداری یافت (0/001= P). همچنین بیان FIS1 در گروه سالمند در مقایسه با گروه جوان افزایش معناداری داشت (0/001= P). اما در گروه سالمند + تمرین مقاومتی به همراه مصرف ویتامین C در مقایسه با گروه جوان کاهش معناداری یافت (0/001= P).

    نتیجه گیری

    سالمندی باعث افزایش بیان FIS1 و کاهش بیان UCP1 در بافت کبد موش های صحرایی ها شد. اما تمرین مقاومتی به همراه مصرف ویتامین C باعث کاهش بیان FIS1 و افزایش بیان UCP1 در موش های صحرایی سالمند گردید.

    کلیدواژگان: تمرین مقاومتی، ویتامین C، UCP، FIS1
  • مریم باقری نیا، بهرام عابدی*، حسین فتح الهی صفحات 30-37
    سابقه و هدف

    دیابت، باعث اختلال در برخی از عوامل موثر در آنژیوژنز قلبی می شود. بنابراین هدف از این تحقیق، تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا بر سطوح VEGF، NO و Let-7a در رت های جوان مبتلا به دیابت نوع 2 می باشد.

    مواد و روش ها

    تحقیق حاضر، از نوع تجربی می باشد که جامعه آماری آن را رت های جوان (8 هفته) مبتلا به دیابت نوع دو تشکیل داد. تعداد 24 سر رت جوان در سه گروه دیابتی + ورزش تناوبی، سالم + تمرین تناوبی و کنترل سالم تقسیم شدند. برای سنجش VEGF و NO از روش الایزا و برای سنجش Le7-a از روش Real time PCR استفاده شد.

    نتایج

    گروه دیابت + تمرین در مقایسه با گروه کنترل (0/005= P) و گروه سالم + تمرین در مقایسه با گروه کنترل (0/001= P) VEGF بیشتری داشت. گروه سالم + تمرین نیز در مقایسه با گروه دیابت + تمرین، مقدار VEGF بیشتری داشت (0/005= P). گروه دیابت + تمرین در مقایسه با گروه کنترل (0/041 = P) و گروه سالم + تمرین در مقایسه با گروه کنترل (0/005= P) NO بیشتری داشت. همچنین تفاوت بین گروه سالم + تمرین درمقایسه با گروه دیابت + تمرین ازنظر مقدار NO معنادار نبود (0/07= P). گروه دیابت + تمرین درمقایسه با گروه کنترل (0/009= P) و گروه سالم + تمرین درمقایسه با گروه کنترل (0/001= P) از Let-7a بیشتری برخوردار بود. همچنین گروه سالم + تمرین درمقایسه با گروه دیابت + تمرین مقدار Let-7a بیشتری داشت (0/001= P).

    نتیجه گیری

    تمرین تناوبی باعث افزایش VEGF، Let-7a و NO در موش های صحرایی دیابتی و سالم می شود. اما افزایش این متغیرها در نمونه های سالم بیشتر از نمونه های دیابتی بود.

    کلیدواژگان: دیابت نوع 2، ورزش تناوبی با شدت بالا، آنژیوژنز
  • مریم رضایی، محمدعلی آذربایجانی*، مقصود پیری، سید علی حسینی صفحات 38-46
    سابقه و هدف

    تمرین هوازی، ازن تراپی و سلول درمانی هریک به طور مستقل به عنوان روش درمانی برای استیوآرتریت پیشنهاد شده اند. بنابراین، هدف مطالعه حاضر، بررسی تاثیر تمرین هوازی همراه با ازن و سلول درمانی بر سطح سرمی آناندامید در موش های استیوآرتریتی است.

    مواد و روش ها

    تعداد 45 سر موش صحرایی نر به صورت تصادفی در 9 گروه، شامل: گروه 1- کنترل سالم، 2- کنترل بیمار، 3- تمرین، 4- ازن تراپی، 5- سلول درمانی، 6- تمرین + ازن تراپی، 7- تمرین + سلول درمانی، 8- ازن + سلول درمانی و 9- ازن + سلول درمانی + تمرین قرار گرفتند. گروه های سلول به تنهایی و درمان های ترکیبی با سلول، تعداد یک میلیون به ازای یک کیلوگرم وزن بدن دریافت نمودند و گروه های ازن به تنهایی و درمان های ترکیبی با ازن، در 3 تکرار و قبل از شروع تمرین به مقدارµg/ml 20 ازن دریافت کردند. برنامه تمرین شامل دویدن روی نوار گردان با سرعت 16 متر در دقیقه، به مدت 8 هفته بود. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، سطح سرمی آناندامید به روش الایزا اندازه گیری شد. نتایج با استفاده از آزمون تحلیل واریانس سه راهه در سطح معنی داری آلفای 0/05 به دست آمد. 

    نتایج

    یافته های مطالعه نشان داد که سطح سرمی آناندامید در گروه بیمار استیوآرتریتی در مقایسه با گروه سالم کاهش معنی داری داشت که تمرین و ازن تراپی منجر به افزایش معنی دار آناندامید گردید؛ اما سلول درمانی نتوانست اثر معنی داری بر افزایش سطح سرمی آناندامید داشته باشد. اوج این افزایش در ازن + سلول درمانی و تعامل هر سه مداخله به طور همزمان دیده شد.

    نتیجه گیری

    هرچند تمرین هوازی و ازن تراپی هریک به طور مستقل اثر مثبتی بر آناندامید در افراد مبتلا به استیوآرتریت دارند؛ اما تعامل هر سه مداخله به طور همزمان و ازن + سلول درمانی موثرتر است.

    کلیدواژگان: تمرین هوازی، سلول بنیادی، ازن تراپی، استئوآرتریت، آناندامید
  • آرش علی مرادی، حسن متین همایی*، صالح رحمتی احمدآباد صفحات 47-54
    سابقه و هدف

    ارتباط نزدیکی بین مصرف غذاهای چرب، همه گیرشدن چاقی و دیابت نوع 2 وجود دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر 8 هفته محدودیت کالری، بر (PLIN5) Perilipins 5 و ATGL (Adipose triglyceride lipase) بافت چرب احشایی و مقاومت به انسولین رت های نر دیابتی بود.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه تجربی 24 سر موش صحرایی نر در سه گروه کنترل سالم، کنترل دیابتی و گروه دیابتی با محدودیت کالریک تقسیم شدند. در گروه محدودیت کالری 40 درصد از کالری دریافتی محدود شد و گروه های دیگر غذای استاندارد مورد نیاز خود را به صورت آزادانه به مدت 8 هفته دریافت کردند. بیان نسبی پروتیین PLIN5 و ATGL با تکنیک وسترن بلات و مقاومت به انسولین نیز با استفاده از شاخص هما موردارزیابی قرار گرفت. داده ها با استفاد از آزمون آماری تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی آنالیز شدند.

    نتایج

    در مقایسه بیان پروتیین PLIN5 و ATGL تفاوت معنی داری بین میانگین سه گروه نشان داده شد. نتایج آزمون تعقیبی بیانگر افزایش معنی دار PLIN5 و ATGL در گروه محدودیت کالری نسبت به گروه کنترل سالم و دیابتی بود (0/001=P). همچنین کاهش معنی دار انسولین و گلوکز در گروه محدودیت کالری نسبت به گروه کنترل دیابتی وجود داشت (0/001=P).

    نتیجه گیری

    محدودیت کالری احتمالا ازطریق تاثیر بر پروتیین های پوشاننده قطرات چربی و درنتیجه کاهش تجمع چربی می تواند از ایجاد مقاومت به انسولین جلوگیری کند.

    کلیدواژگان: محدودیت کالری، پری لیپین 5، تری گلیسیرید لیپاز چربی، مقاومت به انسولین
  • صدیقه جلوه قاضیانی، آسیه عباسی*، علیرضا براری، ایوب سعیدی صفحات 55-64
    سابقه و هدف

    هدف از تحقیق حاضر، بررسی پاسخ سایتوکاین های مشتق از بافت چربی (CTRP3 و CTRP5) به تمرین مقاومتی با شدت های مختلف در مردان چاق بود.

    مواد و روش ها

    44 مرد چاق به صورت تصادفی در 4 گروه 11 نفری کنترل، تمرین با شدت کم، تمرین با شدت متوسط و تمرین با شدت بالا قرار گرفتند. برنامه تمرینی شامل تمرین اینتروال مقاومتی بود که در شدت های مختلف انجام شد. اولین نمونه خونی 72 ساعت قبل و دومین نمونه 72 ساعت بعد از دوره تمرینی دوازده هفته ای از ورید بازویی دست راست آزمودنی ها گرفته شد. در راستای تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس، t همبسته و تست تعقیبی توکی در سطح معناداری 0/05>P استفاده گردید.   

    نتایج

    سطوح CTRP3 و CTRP5 در گروه های تمرینی در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معناداری داشت (به ترتیب 0/001>P و 0/001>P). نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که سطوح CTRP3 و CTRP5 در گروه های تمرینی در مقایسه با گروه کنترل افزایش معناداری داشت. بین گروه های تمرین با شدت کم و متوسط با گروه تمرین با شدت زیاد تفاوت معناداری وجود داشت (به ترتیب 0/001>P و 0/001>P) و بین گروه های تمرین با شدت کم با گروه تمرین با شدت زیاد تفاوت معناداری وجود داشت (0/028=P).

    نتیجه گیری

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد که سطوح CTRP3 و CTRP5 در مرحله 12 هفته بعد از تمرین مقاومتی افزایش یافت که می تواند به کاهش احتمالی درصد چربی و وزن بدن مربوط باشد که در گروه تمرین با شدت بالا، این روند محسوس تر بود.

    کلیدواژگان: اینتروال مقاومتی، CTRP3، CTRP5، مردان چاق
  • مینا رضایی، مرتضی طاهری*، خدیجه ایراندوست صفحات 65-74
    سابقه و هدف

    ریکاوری مناسب می تواند بر عملکردهای پیچیده تعادلی، روانی - حرکتی و شاخص های خستگی تاثیرگذار باشد. هدف از این تحقیق، بررسی تاثیر مکمل کافیین و غوطه وری در آب سرد بر تعادل، شاخص خستگی و عملکرد روانی - حرکتی، متعاقب یک پروتکل ورزشی درمانده ساز در دانشجویان ورزشکار بود.

    مواد و روش ها

    تحقیق حاضر، نیمه تجربی و طرح تحقیق به صورت متقاطع بود. جامعه آماری، شامل کلیه دانشجویان ورزشکار دختر با دامنه سنی 18 تا 25 سال بود که از این تعداد 18 دانشجو به صورت غیرتصادفی و از نمونه های دردسترس انتخاب شدند. آزمودنی های تحقیق 18 نفر بودند که در چهار حالت غوطه وری در آب سرد، غوطه وری در آب سرد + دارونما (شامل دکستروز) و غوطه وری در آب سرد به همراه مصرف مکمل کافیین مطالعه شدند. مصرف کافیین و دارونما یک ساعت قبل از انجام آزمون انجام شد و بعد از یک ساعت از شرکت کنندگان، آزمون های تعادل، بروس و وینا گرفته شد. از آزمون تحلیل واریانس مکرر و تصحیح بونفرونی در سطح معنی داری 05/0 استفاده شد.

    نتایج

    زمان رسیدن به واماندگی و ضربان قلب در دانشجویان ورزشکار به طور معنی داری پس از غوطه وری در آب سرد و مصرف کافیین بهبود یافته است (0/05>P). همچنین عملکرد روانی - حرکتی (سرعت عکس العمل) با مصرف کافیین بهبود یافت (05/0>P). از طرف دیگر شاخص های مربوط به تعادل ایستا و پویا اختلاف معنی داری نداشت (0/05<P).

    نتیجه گیری

    مصرف مکمل کافیین و غوطه وری در آب سرد بر شاخص های خستگی و عملکرد روانی - حرکتی متعاقب یک پروتکل ورزشی درمانده ساز (ازپااندازنده) در دانشجویان ورزشکار، موثر است.

    کلیدواژگان: غوطه وری در آب سرد، کافئین، خستگی، تعادل
  • طیبه زمانی، حسین نیکزاد، عطیه رفعتمنش، زینب رضازاده لواف، محمد کریمیان* صفحات 75-81
    سابقه و هدف

    ناباروری به عنوان یکی از مشکلات اساسی حوزه سلامت در جهان مطرح است که عوامل متعددی در بروز این عارضه نقش دارند. از دلایل بروز ناباروری ایدیوپاتیک مردان، می توان به نقص در فرآیند اسپرماتوژنز به علت وقوع عوامل ژنتیکی در سیتوکین های موثر در این پروسه اشاره کرد. فاکتور نکروزدهنده تومور آلفا (TNFα) به عنوان سیتوکین چندعملکردی، فعالیت های سلولی مرتبط با اسپرماتوژنز را کنترل می کند. در این مطالعه، ارتباط پلی مورفیسم -308G/A در ژن TNFα با ناباروری مردان بررسی شد.

    مواد و روش ها

    در یک مطالعه مورد - شاهدی، نمونه های خون از 82 مرد نابارور و 107 مرد بارور جمع آوری شد. بعد از استخراج DNA، ژنوتیپ نمونه ها در محل پلی مورفیسم -308G/A با استفاده از تکنیکPCR-RFLP  تعیین شد.

    نتایج

    آنالیز داده ها ارتباط معنی داری بین ژنوتیپGA  با کاهش ریسک ناباروری مردان نشان داد. همچنین در مطالعه زیرگروهی ارتباط معنی داری بین این ژنوتیپ و کاهش ریسک الیگوزواسپرمی و همچنین آستنوسپرمی مشاهده شد. نتایج مشابهی درمورد ارتباط حاملان آلل A  (GA+AA)و ناباروری ایدیوپاتیک مردان یافت شد. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل آللی ارتباط معنی داری بین آلل Aبا کاهش ریسک ناباروری ایدیوپاتیک را نشان داد. آنالیز زیرگروهی هم ارتباط معنی داری بین این آلل و کاهش ریسک آستنوسپرمی را نشان داد.

    نتیجه گیری

    براساس یافته های این تحقیق، پلی مورفیسم TNFα -308G/A می تواند به عنوان یک فاکتور محافظتی و یک نشانگر زیستی بالقوه برای ناباروری ایدیوپاتیک مردان در نظر گرفته شود.

    کلیدواژگان: ناباروری مردان، پلی مورفیسم308G، A -، ژن TNFα، سیتوکین، PCR-RFLP
  • فائزه اربابی، شهرزاد سراوانی*، مژگان زینلی پور صفحات 82-90
    سابقه و هدف

    کیفیت زندگی، به زیستی روانشناختی و تاب آوری نقش اساسی در بروز تعارضات زناشویی و مشکلات زوجین ایفا می کند. آموزش شفقت به خود، ازجمله رویکردهایی است که می تواند در زمینه بهبود روابط زوجین مورداستفاده قرار گیرد. در این راستا پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثربخشی شفقت به خود بر کیفیت زندگی و تاب آوری زوج های دارای تعارضات زناشویی انجام شد.

    مواد و روش ها

    این پژوهش، آزمایشی و از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. نمونه آماری این پژوهش شامل 40 زوج بود که به صورت تصادفی در گروه آزمایشی شفقت به خود و کنترل قرار داشتند. گروه آزمایشی هشت جلسه آموزش 90 دقیقه ای شفقت به خود دریافت نمودند و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس های تاب آوری کانر و دیویدسون، کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، و به زیستی روانشناختی ریف استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر به کار رفت.

    نتایج

    نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که شفقت به خود، افزایش معناداری در تاب آوری (0/01>P)، به زیستی روانشناختی (0/01>P) و کیفیت زندگی (0/01>P) زوجین با تعارضات زناشویی ایجاد کرده و این نتایج در پیگیری دوماهه ثابت باقی مانده است (0/05<P).

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد آموزش شفقت به خود با تمرکز بر پذیرش احساسات مهربانانه و تغییر عواطف منفی به مثبت می تواند بر کیفیت زندگی، به زیستی روانشناختی و تاب آوری زوج های دارای تعارض تاثیر داشته باشد.

    کلیدواژگان: تعارضات زناشویی، شفقت به خود، به زیستی روانشناختی، تاب آوری، کیفیت زندگی
  • زهرا سلیمانی، منصوره مومن هروی، سپهر کاشانی، کمال اصالت منش، روزبه اصالت منش* صفحات 91-97
    سابقه و هدف

    آنفلوانزای  Aیک مشکل عمومی سیستم بهداشتی محسوب می شود. این مطالعه برای ارزیابی الگوی بیماری در بیماران مبتلا به آنفلوانزای  A (H1N1)  ثابت شده در شهرستان کاشان در سال 1398 انجام گرفت.

    مواد و روش ها

    این مطالعه توصیفی روی 53 بیمار قطعی آنفلوانزای A (H1N1) انجام شد. تست RT-PCR در هر بیمار با علایم شبه آنفلوانزا جهت اثبات تشخیص صورت گرفت. اطلاعات دموگرافیک، یافته های بالینی و پاراکلینیک بیماران، جمع آوری و به وسیله نرم افزار SPSS آنالیز شد.

    نتایج

    در این مطالعه، 29 مرد (7/54 درصد) و 24 زن (3/45 درصد) حاضر بودند. میانگین سنی 5/18 ± 45 بود. بیشترین فراوانی مربوط به گروه سنی 90- 61 ساله، 18 نفر (34 درصد) و کمترین فراوانی مربوط به گروه سنی 20- 0 ساله، 5 نفر (9 درصد) بود. سابقه مسافرت در 5 بیمار (5/9 درصد) وجود داشت. از 53 بیمار 8 نفر (1/15 درصد) مبتلا به بیماری زمینه ای مزمن بودند. میانگین طول مدت بستری 49/3 ± 5 بود. شایع ترین علایم بالینی به ترتیب تب در 35 نفر (66 درصد)، سرفه در 24 نفر (3/45 درصد) و تنگی نفس در 19 نفر (8/35 درصد) بود. افزایش ESR در 21 نفر (6/39 درصد) و ترومبوسیتوپنی در 27 نفر (9/50 درصد) وجود داشت. از 53 بیمار، فقط یک مورد فوت شده بود.

    نتیجه گیری

    با توجه به شیوع بالای درگیری در سنین بالا و نیز وقوع بیشتر عوارض و مرگ در سالمندان، باید با انجام واکسیناسیون افراد بالای 60 سال در جهت پیشگیری از ابتلای آن ها تلاش کرد.

    کلیدواژگان: آنفلوانزای A (H1N1)، اپیدمیولوژی، علائم بالینی، یافته های پاراکلینیک
  • محمد برزگر، مسعود باقری*، فرشید خسروپور صفحات 98-106
    سابقه و هدف

    اختلالات شخصیت و سبک های دفاعی از عوامل تاثیرگذار در سازگاری زناشویی است. هدف از انجام پژوهش حاضر، پیش بینی سازگاری زناشویی ازطریق ویژگی های شخصیت مرزی با نقش واسطه ای سبک های دفاعی بود.

    مواد و روش ها

    طرح پژوهش از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری پژوهش، افراد متاهل دامنه سنی 30 تا40 سال مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده و دادگاه خانواده رفسنجان در بهار و تابستان سال 1398 بود. 200 نفر از جامعه مذکور به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. سپس به آن ها پرسشنامه صفات شخصیتی لیشنرینگ (1999)، پرسشنامه سازگاری زناشویی اصلاح شده اسپنیر (1979) و پرسشنامه سبک های دفاعی اندروز، سینگ و بوند (1993) ارایه شد. داده های به دست آمده با روش تحلیل مسیر، تحلیل واریانس یک راهه، ضریب همبستگی و رگرسیون تحلیل شدند.

    نتایج

    نتایج حاکی از آن بود که ویژگی های شخصیت مرزی با سازگاری زناشویی رابطه مستقیم، منفی و معنادار (384/0-=β ، 01/0>P) و با سبک های دفاعی، رابطه مستقیم، مثبت و معنادار دارد (242/0=β ، 01/0>P). همچنین سبک های دفاعی با سازگاری زناشویی رابطه مستقیم، منفی و معنادار داشت (389/0- =β ، 01/0>P). نتایج آزمون سوبل هم نشان داد که سبک های دفاعی میانجی بین ویژگی های شخصیت مرزی و سازگاری زناشویی است (980/1-Z- =، 05/0>P).

    نتیجه گیری

    براساس نتایج این پژوهش، توجه به نقش سبک های دفاعی در درک متقابل زناشویی و سازگاری زوجین در کنار ویژگی های شخصیتی آنان ضرورت دارد.

    کلیدواژگان: شخصیت مرزی، سبک های دفاعی، سازگاری زناشویی
  • فرزین باقری شیخانگفشه*، علیرضا محمدی سنگاچین دوست، نوشین انصاری فر، وحید صوابی نیری، فاطمه عسگری صفحات 107-117
    سابقه و هدف

    کودکان و نوجوانان طی همه گیری کرونا ویروس 2019 مشکلات متعددی مانند دوری از همسالان، شرکت در کلاس های مجازی، قرنطینه خانگی، کاهش فعالیت بدنی و شنیدن اخبار مرتبط با ویروس کشنده کووید-19 را تجربه کردند که بر روی سلامت روانی آنها تاثیرگذار بود. در همین راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی افسردگی، اضطراب و استرس کودکان و نوجوانان طی همه گیری کرونا ویروس 2019 انجام شد.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه مروری با جستجو توسط واژگان کلیدی Coronavirus 2019، Children، Adolescents، Depression, Stress, Anxiety, Mental Health,،Pandemic  و Psychology در عناوین و چکیده ی مقالات منتشر شده در پایگاه های Google Scholar، PubMed، Scopus و ScienceDirect در بازه زمانی 2020 (از ماه فوریه) تا 2021 (تا ماه جولای) مورد جستجو قرار گرفت. 30 مقاله پژوهشی به صورت هدفمند بر اساس معیارهای خروج (در دسترس نبودن متن کامل مقاله، نامه به سردبیر و فاقد چکیده) و ورود به پژوهش (مرتبط بودن با هدف پژوهش، برخورداری از چهارچوب ساختاریافته پژوهشی و انتشار در مجله معتبر) برای بررسی انتخاب شدند.

    نتایج

    بررسی های انجام شده حاکی از کاهش سلامت روانی کودکان و نوجوانان طی همه گیری کووید-19 داشت. افسردگی، اضطراب، استرس، ترس، انزوای اجتماعی، کیفیت خواب پایین، کاهش فعالیت بدنی، عملکرد تحصیلی ضعیف، پرخاشگری، مشکلات رفتاری و اختلال استرس پس از سانحه از جمله شایع ترین مشکلات ایجاد شده در کودکان و نوجوانان طی شیوع کووید-19 بود. عواملی مانند سن، جنسیت، وضعیت اقتصادی و اجتماعی، فعالیت بدنی، خشونت خانگی، سبک فرزندپروری و ترس از کووید-19 بر روی سلامت روانی کودکان و نوجوانان تاثیرگذار بود.

    نتیجه گیری

    با توجه به اینکه کودکان و نوجوانان در سنین رشدی حساسی هستند، قرنطینه خانگی، فاصله گذاری اجتماعی و تعطیلی مدارس باعث گردید افسردگی، اضطراب و استرس بالایی را طی همه گیری کووید-19 تجربه کنند. به همین منظور لازم والدین، روانشناسان و مشاورین مدارس تدابیری در جهت افزایش سلامت روانی، حمایت اجتماعی، تاب آوری، ذهن آگاهی و بهزیستی روانشناختی کودکان و نوجوانان اتخاذ نمایند.

    کلیدواژگان: کووید-19، افسردگی، اضطراب، استرس، کودکان، نوجوانان
|
  • Azam Mesdaghinia, Hamidreza Banafshe, Alireza Moravveji, Ghazal Hajiagajani, Narges Esmaeilian, Alireza Abed* Pages 1-8
    Background

    Neuropathic pain due to chemotherapy is one of the most important types of chronic pain that despite the increasing advances in medical sciences, its treatment is associated with many problems. In this study, the effects of atomoxetine on paclitaxel-induced neuropathic pain and the effect of alpha-2 adrenergic receptor antagonist (yohimbine) on the analgesic effect of atomoxetine were investigated.

    Materials and Methods

    Male mice received paclitaxel (2 mg/kg i.p.) from the first to the fifth day and atomoxetine (5, 10, and 15 mg/kg p.o.) was administered from the day 6 to 10. Mice were divided into different groups (n=8) and each group received a unique dose of the drug. On days 9, 10 and 11, Von Frey and acetone tests were performed. Also, the effect of alpha-2 adrenergic receptor antagonist (yohimbine) on the analgesic effect of atomoxetine was investigated. For this purpose, after pain induction, mice received atomoxetine (15 mg/kg p.o) with yohimbine (5 mg/kg i.p. 5) from day 6 to 10.

    Results

    Daily administration of atomoxetine (15 mg/kg p.o) effectively increased pain threshold in the cold and mechanical allodynia tests (P<0.01). Administration a single dose of atomoxetine on the 11th day did not alter behavioral tests.

    Conclusion

    According to these findings, it can be concluded that atomoxetine is able to reduce the severity of paclitaxel-induced neuropathic pain.

    Keywords: Neuropathic pain, Paclitaxel, Atomoxetine, Allodynia, Mice
  • Reza Ahmadi-Beni, Shirin Shahbazi*, Alireza Khoshnevisan, Javad Behroozi Pages 9-21
    Background

    Identification of underlying mechanisms of gliomas pathogenesis is of particular importance. The overexpression of PTX3 gene is profoundly implicated in glioma development. The RNA interference (RNAi)-based knockdown of target gene by means of double-stranded RNA molecules including siRNA can be harvested as a therapeutic tool for oncogene silencing. The present study aimed to induce apoptosis in U-87 glioma cell line by knockdown of PTX3 gene.

    Materials and Methods

    A variety of in silico methods were applied for siRNA design to silence PTX3 gene. Scoring of candidate siRNAs was performed according to design rules. The best siRNA against the PTX3 gene as well as scrambled siRNA were selected. The efficacy of PTX3 silencing in the U-87 cells was evaluated by Real‐time PCR assay. To assess the effect of PTX3 knock down on cellular apoptosis, the mortality rate of transfected cells was compared with control groups by flow cytometry.

    Results

    Designed PTX3‐siRNAs (n=53) were assessed and scored from different aspects and the best one was suggested in PTX3 gene expression knockdown assay. The 72-hour treatment of U-87 cells with designed PTX3‐siRNA in 100 nM concentration affected the gene expression by decreasing to 69%. Flowcytometry results indicated the induction of apoptosis in 65% of the cells.

    Conclusion

    The efficiency of designed siRNA was approved in vitro, with significant effect on the downregulation of PTX3 gene and induction of apoptosis in U-87 glioma cells. Based on our finding, targeting PTX3 via siRNA can be considered as an anti-cancer strategy.

    Keywords: PTX3, Glioma, siRNA, Apoptosis, U-87
  • Mostafa Khodabandeh, Maghsoud Peeri*, Mohammad Ali Azarbayjani, Hassan Matinhomaee Pages 22-29
    Background

    Aging can increase the risks of various liver diseases and act as an unfavorable prognostic factor and increase mortality. Therefore, this study aimed to investigate the effect of 8-week resistance training with liposomal vitamin C on the expression of UCP1 and FIS1 in hepatocytes of elderly rats.

    Material and Methods

    The present study was an experimental study with a control group. Twenty-five male rats (Wistar) aged 24 weeks (280-320 g) were randomly divided into 5 groups; young control group, elderly + resistance training group, elderly + liposomal vitamin C group, elderly + resistance training + liposomal vitamin C group and old age control group. In the groups receiving liposomal vitamin C, liposomal vitamin C was administered daily based on kilograms of body weight.

    Results

    UCP1 expression was significantly reduced in the elderly group compared to the young group (P=0.001). However, the expression of UCP1 in the elderly group + resistance training along with vitamin C consumption increased significantly compared to the elderly group (P=0.001). Also, FIS1 expression was significantly increased in the elderly group compared to the young group (P=0.001). However, the expression of FIS1 in the elderly group + resistance training with vitamin C consumption was significantly reduced compared to the young group (P=0.001).

    Results

    Aging increases FIS1 expression and decreases UCP1 expression in rat liver tissue. However, resistance training with vitamin C decreases FIS1 expression and increases UCP1 expression in elderly rats.

    Keywords: Resistance training, Vitamin C, UCP, FIS1
  • Maryam Bagherinia, Bahram Abedi*, Hosein Fatolahi Pages 30-37
    Background

    Diabetes interferes with some of the factors that contribute to cardiac angiogenesis. So, this study aimed to investigate the effect of eight weeks of high-intensity interval training (HIIT) on VEGF, NO and Let-7a in young rats with type 2 diabetes.

    Materials and Methods

    The present study is an experimental study in which the statistical population consisted of young rats (8 weeks) with type 2 diabetes. A total of 24 young rats (8 weeks old) were divided into three groups: diabetic + HIIT, healthy + HIIT + healthy control. ELISA was used to measure VEGF and NO and Real time PCR was used for Le7-a.

    Results

    Diabetes + HIIT group had more VEGF compared to healthy control group (P= 0.005) and healthy + HIIT group had more VEGF than healthy control group (P=0.001). The healthy + HIIT group also had higher VEGF than the diabetes + HIIT group (P=0.005). The diabetes + HIIT group had more NO than the healthy control group (P=0.041) and the healthy + HIIT group had more NO compared to the healthy control group (P=0.005). Also, the difference between the healthy + healthy group in comparison with the diabetes + healthy group was not significant in terms of NO (P=0.07). The diabetic + healthy group had more Let-7a than the healthy control group (P=0.009) and the healthy + HIIT group had more Let-7a than the healthy control group (P=0.001). Also, the healthy + HIIT group had a higher Let-7a value compared to the diabetes + HIIT group (P=0.001).

    Conclusion

    The findings of this study showed that HIIT increases VEGF, Let-7a and NO in diabetic and healthy rats. However, the increase in these variables was higher in healthy samples than in diabetic samples.

    Keywords: Type 2 diabetes, High-intensity interval training, Angiogenesis
  • Maryam Rezaei, Mohamadali Azarbayjani*, Maghsoud Piree, Seid Ali Hosseini Pages 38-46
    Background

    Aerobic exercise, ozone therapy and cell therapy have each been independently proposed as treatments for osteoarthritis. Therefore, the present study aimed to investigate the effect of aerobic exercise with ozone and cell therapy on serum levels of anandamide concentration in osteoarthritis rats.

    Materials and Methods

    Forty-five male rats were randomly divided into 9 groups, including 1 group: healthy control, 2-patient control, 3-exercise, 4-ozone therapy, 5-cell therapy, 6-exercise+ozone therapy, 7-exercise+cell therapy, 8-ozone+cell therapy and 9-ozone+cell therapy+exercise. Cell groups alone and combination cell therapy received 1×106cells/kg, and ozone groups alone and ozone combination therapies received 20µg/ml of ozone in 3 replications before exercise. The training program consisted of running on a treadmill at a speed of 16 meters per minute for 8 weeks. Forty-eight hours after the last exercise session, serum levels of anandamide were measured by Elisa.

    Results

    Findings showed that the serum level of anandamide in the osteoarthritis patient group was significantly reduced compared to the healthy group that exercise and ozone therapy led to a significant increase in the serum anandamide level; but cell therapy could not have a significant effect on increasing serum levels of anandamide. The peak of this increase was seen in ozone+cell therapy and the interaction of all three interventions simultaneously.

    Conclusion

    Although aerobic exercise and ozone therapy each independently have a positive effect on anandamide in people with osteoarthritis, but the interaction of all three interventions simultaneously with ozone+cell therapy is more effective.

    Keywords: Aerobic exercise, Stem cell, Ozone therapy, Osteoarthritis, Anandamide
  • Arash Alimoradi, Hasan Mateen Homaie*, Saleh Rahmati Pages 47-54
    Background

    There is a close link between eating fatty foods, the prevalence of obesity and type 2 diabetes. This study aimed to evaluation the effect of 8 weeks caloric restriction on Perilipins (PLIN5) and ATGL visceral adipose tissue and insulin resistance in male diabetic rats.

    Material and Methods

    In this experimental study, 24 male rats were divided into healthy control, diabetic control and diabetic group with caloric restriction. In the caloric restriction group, %40 of the calorie intake was restricted and other groups received the standard food they needed freely for 8 week. The relative expression of prilipine 5 and ATGL protein by Western blotting and insulin resistance were also evaluated using Homa index. Data were analyzed by one-way ANOVA and Tukey's post hoc test.

    Result

    A significant difference was showed between the means of the three groups in comparing the expression of PLIN5 and ATGL proteins. Post hoc test showed a significant increase in PLIN5 and ATGL in the caloric restriction group compared to the healthy and diabetic control group (P=0.001). There was also a significant decrease in insulin and glucose levels in the caloric restriction group compared to the diabetic control group (p = 0.001).

    Conclusion

    Calorie restriction may prevent insulin resistance by acting on the overlying proteins and thus reducing fat accumulation.

    Keywords: Caloric restriction, Perilipins, Adipose triglyceride lipase, Insulin resistance
  • Sedigheh Jelveh Ghazyani, Asieh Abbasi*, Alireza Barari, Ayob Saeeidi Pages 55-64
    Background

    this study aimed to investigate the response of adipose tissue-derived cytokines (CTRP3 and CTRP5) to resistance training with different intensities in obese men.

    Materials and Methods

    44 obese men were randomly divided into 4 groups of 11: control, low-intensity exercise, moderate-intensity exercise and high-intensity exercise. The training program included resistance interval training including 8 movements which were performed in different intensities. The first sample was taken 72 hours before and the second blood sample was taken 72 hours after the 12-week training period from the subjects' right arm vein. In order to analyze the data, analysis of covariance, correlated t-test and Tukey's post hoc test were used at a significance level of P<0.05.

    Results

    CTRP3 and CTRP5 levels in training groups were significantly different from the control group (P<0.001 and P<0.001, respectively). Also, the results of post hoc test showed that CTRP3 and CTRP5 levels in training groups were significantly increased compared to the control group. There was also a significant difference between low and medium intensity training groups and high intensity training groups (P<0.001 and P<0.001, respectively). There was a significant difference between low intensity training groups and high intensity training groups (P=0.028), also.

    Conclusion

    The results of the present study showed that CTRP3 and CTRP5 levels increased in the 12 weeks after resistance training, which could be related to a possible reduction in body fat percentage and body weight, which was more noticeable in the group with high intensity training.

    Keywords: Resistance interval, CTRP3, CTRP5, Obese men
  • Mina Rezaei, Morteza Taheri*, Khadijeh Irandoust Pages 65-74
    Background

    Proper recovery can affect complex balance, psychomotor, and fatigue performance. So, the present study aimed to investigate the effect of cumin intake following partial sleep deprivation (PSD) on the oxidation of carbohydrates and fats and some cardiorespiratory indices in student-athletes.

    Materials and Methods

    The study was quasi-experimental with cross-sectional design. The subjects were 18 female student-athletes (Age: 18-25 years), who were recruited voluntarily. Then, they were assigned into immersion in cold water, immersion in cold water, placebo (including dextrose) and immersion in cold water with supplementation. Caffeine and placebo were taken one hour before the test and after one hour, the participants took balance, Bruce and Vienna tests. Repeated analysis of variance and Bonferroni correction test were used at the significance level of 0.05.

    Results

    Exhaustion time and heart rate in student-athletes improved significantly after immersion in cold water and caffeine consumption (P≤0.05). Also, motor and motor function (reaction speed) improved with caffeine consumption (P≤0.05). On the other hand, the indices related to static and dynamic balance were not significantly different (P≥0.05).

    Conclusion

    Caffeine supplementation and immersion in cold water affect the indicators of fatigue and psychomotor function in student-athletes following a burn out exercise protocol.

    Keywords: Immersion in cold water, Caffeine, Fatigue, Balance
  • Tayyebeh Zamani-Badi, Hossein Nikzad, Atieh Rafatmanesh, Zeinab Rezazadeh Lavaf, Mohammad Karimian* Pages 75-81
    Background

    Infertility is one of the major health problems in the world and several factors play a role in the occurrence of this complication. One of the causes of idiopathic male infertility is a defect in the process of spermatogenesis due to genetic changes in cytokines involved in this process. Tumor Necrosis Factor-alpha (TNFα) as a multifunctional cytokine controls spermatogenesis-related cellular activity. In this study, the association of -308G/A polymorphism in the TNFα gene with male infertility was investigated.

    Materials and Methods

    In a case-control study, blood samples were collected from 82 infertile men and 107 fertile men. After DNA extraction, the genotype of the samples at the -308G/A region was determined using the PCR-RFLP technique.

    Results

    Data analysis showed a significant association between GA genotype and reduced risk of male infertility. Also, in the subgroup study, a significant association was observed between this genotype and the reduction of oligozoospermia and asthenozoospermia risk. Similar results were found for the association of carriers of allele A (GA + AA) and idiopathic male infertility. In addition, the allelic analysis showed a significant association between allele and a reduced risk of idiopathic male infertility. Subgroup analysis showed a significant association between this allele and reduced risk of asthenozoospermia, also.

    Conclusion

    Based on findings of this research, the TNFα -308G/A polymorphism can be considered as a protective factor and a potential biomarker for idiopathic male infertility.

    Keywords: Male infertility, -308G, A polymorphism, TNFα gene, Cytokine, PCR-RFLP
  • Faezeh Arbabi, Shahrzad Saravani*, Mojgan Zeinali Pour Pages 82-90
    Background

    Quality of life, psychological well-being and resilience are among the basic concepts in family studies that play a key role in the occurrence of marital conflicts and problems of couples. Self-compassion training is one of the approaches that can be used to improve couples' relationships. The present study was conducted to identify the effectiveness of self-compassion on psychological well-being, quality of life and resilience in couples with marital conflicts.

    Material and Methods

    This was an experimental study of pre-test and post-test with control and follow-up groups. The statistical sample of this study included 40 couples who were randomly placed in the experimental group of self-compassion or control. The experimental group received eight 90-minute self-compassion training sessions and the control group received no training. Data were collected using the Conner –Davidson Resilience scale, the World Health Organization quality of Life scale and the Ryff Psychological Well-Being scale. Analysis of variance with repeated measures was used to analyze the data.

    Results

    The results of repeated measures analysis of variance showed that self-compassion training has created significant increase in resilience (P<0.01), psychological well-being (P<0.01) and quality of life (P<0.01) of couples with marital conflicts and these results have remained constant in the two-month follow-up (P<0.05).

    Conclusion

    It seems that self-compassion training by focusing on accepting kind feelings and changing negative to positive emotions can affect the quality of life, psychological well-being and resilience of conflicting couples.

    Keywords: Marital conflicts, Self-compassion, Psychological well-being, Resilience, Quality of life
  • Zahra Soleimani, Mansooreh Momenheravi, Sepehr Kashani, Kamal Esalatmanesh, Roozbeh Esalatmanesh* Pages 91-97
    Background

    Influenza A is considered a general health system problem. This study was performed to evaluate the disease pattern in patients with influenza A (H1N1) proven in Kashan city in 2019.

    Materials and Methods

    This descriptive study was carried out on 53 definite cases of influenza A (H1N1). PCR was performed in all patients with flulike symptoms for confirm diagnosis.  The demographic, clinical and para clinical information of patients were collected and analyzed by SPSS 16.

    Results

    In this study were 29 male (54.7%) and 24 female (45.3%). The mean age was     45 ± 18.5. The highest frequency was related to the age group of 61-90 years, 18 (34%) and the lowest frequency was related to the age group of 0-20 years, 5 (9%). Travel history in 5 patients (9.5%) Out of 53 patients, 8 (15.1%) had chronic underlying disease. The mean length of hospital stay was 5±3.49. The most common clinical symptoms were respectively fever in 35(66%), cough in 24(45.3%) and dyspnea in 19 (35.8%) cases. There was increased ESR in 21 (39.6%) and thrombocytopenia in 27 (50.9%) cases. Of the 53 patients, only one case had died.

    Conclusion

    Due to the high prevalence of involvement in the elderly and the occurrence of more complications and death in elderly patients, efforts should be made to prevent the infection of these people over the age of 60 by vaccinating them.

    Keywords: Influenza A (H1N1), Epidemiology, Clinical symptoms, Para-clinical findings
  • Mohammad Barzgar, Masoud Bagheri*, Farzaneh Khosropoor Pages 98-106
    Background

    Personality disorders and defense styles are influential factors in marital adjustment. This study aimed to predict marital adjustment through borderline personality traits with the mediating role of defense styles.

    Materials and Methods

    The research design was path analysis. The statistical population was married people aged 30 to 40 years who referred to family counseling centers and family courts of Rafsanjan in the spring and summer of 1398. 200 individuals were selected from the statistical population by available sampling method. Then they were given the Leichsenring Personality Traits Questionnaire (1999), the Spanier Marital Adjustment Questionnaire (1979), and the Andrews, Singh, and Bond (1993) Defense Styles Questionnaire. The obtained data were analyzed by path analyzing method, ANOVA, correlation coefficient and regression.

    Results

    The results showed that borderline personality traits have a direct, negative and significant relationship with marital adjustment (β=-0.384, P<0.01) and a direct, positive and significant relationship with defense styles (β=0.242, P<0.01). Also, defense styles had a direct, negative and significant relationship with marital adjustment (β=-0.389, P<0.01). The results of Sobel test showed that defense styles are mediators between borderline personality traits and marital adjustment (Z-Value =-1.980, P<0.05).

    Conclusion

    Based on the results of this study, it is necessary to pay attention to the role of defense styles in marital mutual understanding and adaptation of couples along with their personality traits.

    Keywords: Borderline personality, Defense styles, Marital adjustment
  • Farzin Bagheri Sheykhangafshe*, Alireza Mohammadi Sangachin Doost, Nooshin Ansarifar, Vahid Savabi Niri, Fatemeh Asgari Pages 107-117
    Background

    During the Coronavirus 2019 pandemic, children and adolescents experienced a number of problems, such as distance from peers, participation in virtual classes, home quarantine, reduced physical activity, and hearing news related to the deadly COVID-19, which affected their mental health. In this regard, the present study was conducted to investigate depression, anxiety and stress in children and adolescents during the coronavirus 2019 pandemic.

    Materials and Methods

    This study is a review by searching by keywords Coronavirus 2019, Children, Adolescents, Depression, Stress, Anxiety, Mental Health, Pandemic and Psychology in the titles and abstracts of articles published in Google Scholar, PubMed, Scopus and ScienceDirect Searched for 2020 (February) to 2021 (July). 30 purposeful research articles based on exclusion criteria (unavailability of full text of the article, letter to the editor and no abstract) and entry into the research (relevance to the purpose of the research, having a structured research framework and publication in a valid journal) to select the selection Were.

    Results

    Studies have shown a decrease in the mental health of children and adolescents during the COVID-19 pandemic. Depression, Anxiety, Stress, Fear, Social Isolation, Poor Sleep Quality, Decreased Physical Activity, Poor Academic Performance, Aggression, Behavioral Problems, and Post-Traumatic Stress Disorder are some of the most common problems in children and adolescents during COVID-19 outbreaks. Was. Factors such as age, gender, economic and social status, physical activity, domestic violence, parenting style and fear of COVID-19 affected the mental health of children and adolescents.

    Conclusion

    As children and adolescents reach a critical developmental age, home quarantine, social isolation, and school closures caused them to experience high levels of depression, anxiety, and stress during the COVID-19 pandemic. To this end, it is necessary for parents, psychologists and school counselors to take measures to increase the mental health, social support, resilience, mindfulness and psychological well-being of children and adolescents.

    Keywords: COVD-19, Depression, Anxiety, Stress, Children, Adolescents