فهرست مطالب

دانشور پزشکی - پیاپی 159 (خرداد و تیر 1401)
  • پیاپی 159 (خرداد و تیر 1401)
  • تاریخ انتشار: 1401/05/07
  • تعداد عناوین: 8
|
  • رقیه شالبافیان، سونا زارع، رحیم احمدی*، ساناز صحرایی، مریم حسن نسب صفحات 1-11
    مقدمه و هدف

    داربست های کلاژنی یکی از داربست های مناسب جهت لود شدن سلول های بنیادی می باشند، اما میزان زنده مانی سلولهای فیبروبلاست لود شده بر روی داربستهای کلاژنی از مسایل مهم می باشد. بر این اساس مطالعه حاضر به بررسی میزان زنده مانی سلولهای فیبروبلاست لود شده بر  داربست کلاژنی پرداخته است.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، نمونه پوست انسان طی عمل جراحی ختنه از نوزادان دریافت  شد و کلاژن گاوی به صورت آماده تهیه شد. سلول های فیبروبلاست پس از جدا شدن از قطعات بافتی به وسیله لام هموسیتومتر شمارش شدند. زنده مانی سلول ها با استفاده از روش های فلوسایتومتری بررسی شدند. به منظور بررسی هویت سلول های فیبروبلاست از مارکر ویمنتین استفاده شد. سلول های فیبروبلاست بر روی هیدروژل کشت شدند. به منظور بررسی اثر سیتوتوکسیک هیدروژل بر سلول ها از روش MTT استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون تی تست مستقل آنالیز شدند.

    نتایج

    زنده مانی سلول های فیبروبلاست جدا شده از پوست ختنه گاه در اولین روز پس از جدا سازی برابر 89 درصد بود.  نتایج حاصل از بررسی ایمنوسیتوشیمی هویت سلول های فیبروبلاست را تایید کرد. نتایج MTT نشان دادند که هیدروژل کلاژن اثر سمیت معناداری بر سلول های فیبروبلاست لود شده نداشت. نتایج بررسی میکروسکوپی فلورسنت نشانگر آن بود که زنده مانی سلول های لود شده بر هیدروژل برابر 96 درصد بود.

    نتیجه گیری:

     نتایج حاصل از این پژوهش نشان دادند که داربست های کلاژنی جهت لود کردن سلول های فیبروبلاست جدا شده از پوست ختنه گاه مناسب بوده و می توانند در مهندسی بافت و انتقال سلول های فیبروبلاست به نواحی آسیب دیده کاربرد داشته باشند.

    کلیدواژگان: پوست ختنه گاه، سلول های فیبروبلاست، داربست کلاژنی، زنده مانی
  • عمار رئوفی سنگاچین، احمد عبدی*، علیرضا براری صفحات 12-23
    مقدمه و هدف

    پپتیدهای مشتق از میتوکندری (MDPs) هیومنین (HN) و MOTS-c در بقای سلولی، سرکوب آپوپتوز و متابولیسم نقش دارند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر تمرین هوازی (AT) همراه با مکمل اسپیرولینا (SP) بر MDPs در مردان مسن دارای اضافه وزن بود.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 40 نفر مرد مسن دارای اضافه وزن شهر انزلی انتخاب (سن 84/4±50/57 سال، شاخص توده بدنی 85/2±90/26 کیلوگرم بر متر مربع) و به طور تصادفی به پنج گروه کنترل-سالم (CN)، اضافه وزن (Obe)، اضافه وزن-تمرین (ObeAT)، اضافه وزن-اسپیرولینا (ObeSP) و اضافه وزن-تمرین-اسپیرولینا (ObeATSP) تقسیم شدند. گروه های تمرین به مدت هشت هفته، هر هفته پنج جلسه در برنامه تمرینی هوازی (با شدت 65 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب، 40 دقیقه) شرکت کردند. به گروه های ObeSP و ObeATSP روزانه 2 عدد قرص 500 میلی گرمی SP در صبح و عصر داده شد. داده ها با استفاده از آزمون t همبسته و تحلیل کوواریانس در سطح معنی داری 05/0<p آزمون شد.

    نتایج

    نشان داده شده که AT و SP باعث افزایش HM (026/0=P و 046/0=P) و MOTS-c (005/0=P و 018/0=P) شد. همچنین مداخله همزمان AT و SP، اثر مثبت و تقویتی بر افزایش افزایش HM (0001/0=P) و MOTS-c (0001/0=P) داشت. نیمرخ چربی نیز به دنبال AT و مصرف SP بهبود یافت (05/0 <).

    نتیجه گیری: 

    AT و SP با تاثیر بر سطوح سرمی HM و MOTS-c و همچنین نیمرخ چربی باعث بهبود عملکرد میتوکندری شده و وضعیت متابولیکی را در مردان دارای اضافه وزن بهبود می بخشد. با وجود این، اثر ترکیب تمرین و مکمل بیشتر بود.

    کلیدواژگان: فعالیت ورزشی، اسپرولینا، هیومنین، MOTS-c و اضافه وزن
  • اکبر قدرت نما، محمد شرافتی مقدم*، مریم شعبانی صفحات 24-36
    مقدمه و هدف

    عوامل سلولی و ملکولی زیادی در تنظیم سوخت و ساز بافت چربی دخیل هستند، که دیابت می تواند منجر به نقص عملکردی آن ها شود. بنابراین هدف از انجام تحقیق حاضر، تاثیر تمرین استقامتی و تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر محتوای پروتیین های mTOR، CRTC1 و CRTC2 در بافت چربی زیرجلدی موش های دیابتی نوع 1 و 2 می باشد.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه، 36 سر موش صحرایی نر 2 ماهه نر از نژاد اسپراگ داولی با میانگین وزن 30±280 گرم انتخاب ‏شدند. پس از القاء دیابت های نوع 1 (18 سر) و 2 (18 سر) از طریق محلول استرپتوزوتوسین و نیکوتین آمید، به روش تصادفی هر نوع دیابت به 3 گروه، تمرین استقامتی، HIIT و کنترل (هر گروه 6 سر) تقسیم ‏شدند. گروه های تمرینی 4 روز در هفته به‏ مدت 4 هفته برنامه تمرینی استقامتی و HIIT را انجام دادند. محتوای متغیرهای تحقیق حاضر در بافت چربی زیرجلدی از طریق روش آزمایشگاهی وسترن بلات اندازه گیری شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ی 23 و آزمون آماری آنوای یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده‏ شد.

    نتایج

    تمرین استقامتی و HIIT منجر به افزایش معنی داری در محتوای پروتیین های mTOR (0001/0=P) و CRTC1  (0001/0=P) و CRTC2 (0001/0=P) در بافت چربی زیر جلدی شد.

    نتیجه گیری: 

    به نظر می رسد چهار هفته تمرین استقامتی و HIIT با افزایش پروتیین های تحقیق حاضر می تواند بافت چربی زیرجلدی را در آزمودنی های دیابتی نوع 1 و 2 تنظیم کند.

    کلیدواژگان: CRTC، دیابت، تمرین استقامتی، تمرین تناوبی با شدت بالا، mTOR
  • الهام ذال، حسن رضایی جمالویی*، مهدی طاهری صفحات 37-49
    مقدمه و هدف

    دیابت یکی از شایع ترین و پرهزینه ترین بیماری های مزمن است. بهبود یا تشدید این بیماری به طور قابل توجهی از عوامل روانشناختی متاثر می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی مدل ساختاری بهزیستی روان شناختی براساس نظریه خود فراروی و با میانجی گری حمایت اجتماعی در بیماران مبتلا به دیابت انجام شد.

    مواد و روش ها

    پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی می باشد که به شیوه الگوی معادلات ساختاری اجرا شد. جامعه مورد نظر شامل تمامی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به کلینیک های تخصصی دیابت سطح شهر تهران در سال 1400 بودند. نمونه مورد بررسی به تعداد 382 نفر و به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارگردآوری اطلاعات شامل، پرسشنامه بهزیستی روانشناختی طبسی، پرسشنامه خود فراروی بزرگسالان لونسون و پرسشنامه حمایت اجتماعی فلمینگ بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS21  و  LISREL 8.5  انجام شد.

    نتایج

    مدل مفهومی پیشنهادی مورد تایید قرار گرفت تمامی شاخص های برازش مدل (همانند SRMR  GFI، CFI ،RMSEA) در دامنه قابل قبول تا خوب قرار داشتند و الگوی مورد نظر از ساختار عاملی و برازش مطلوبی برخوردار بود. خود فراروی با حمایت اجتماعی و بهزیستی روانشناختی ارتباط مستقیم و قوی داشت. نقش میانجی گر حمایت اجتماعی مورد تایید قرار گرفت.

    نتیجه گیری:

     بهبود مولفه خود فراروی با بهبود حمایت اجتماعی و ارتقاء بهزیستی روانشناختی همراه بوده و می تواند به عنوان راهکاری روانشناختی در کنار درمان های پزشکی مورد استفاده قرار گیرد.

    کلیدواژگان: بیماری دیابت، بهزیستی روان شناختی، خود فراروی و حمایت اجتماعی
  • محمدحسن احمدی، محمد رحمانی*، محسن خلیلی نجف آبادی صفحات 50-60
    مقدمه و هدف

    هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر تمرین تناوبی سرعتی (SIT) بر میزان آنزیم های کبدی، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام (TAC) و ماالوان-دی-آلدهید (MDA) بافت کبدی بود.

    مواد و روش ها

    در یک کارآزمایی تجربی، 16 سر موش بزرگ آزمایشگاهی نر (موش) تصادفی به دو گروه کنترل (8=CO, n) و تمرین(8= EX, n) تقسیم شدند. موش ها پس از دوران سازگاری با محیط و آشنایی با تمرین، 8 هفته، هفته ای 3 جلسه تحت تمرین قرار گرفتند. در پایان دوره، پس از بیهوشی و خونگیری مستقیم از قلب، سرم برای سنجش های آنزیم های کبدی استخراج و بافت کبد جهت بررسی میزان TAC و MDA بافتی برداشته شد. برای تحلیل داده ها از آزمون آماری t مستقل در سطح آلفای 05/0 در محیط SPSS نسخه 22 استفاده شد.

    نتایج

    تحلیل آماری داده ها حاکی از بالاتر بودن معنی دار میزان TAC بافت کبد گروه EX نسبت به گروه CO  بود (01/0=P)؛ اما تفاوت  معنی دار بین گروهی در رابطه با  میزان MDA بافتی کبد مشاهده نشد (24/0=P). در رابطه با میزان آنزیم های کبدی ALT (26/0=P) و GGT (44/0=P) نیز تفاوت بین گروهی معنی داری مشاهده نشد؛ اما میزان آنزیم  AST (01/0=P) و (001/0=P) ALP گروه EX نسبت به گروه CO به طور معنی داری کمتر بود.

    نتیجه گیری:

     نتایج نشان داد، تمرین SIT باعث افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی و تغییرات مطلوب در میزان آنزیم های کبدی می شود و این نوع پروتکل تمرینی می تواند پیامد مفیدی بر وضعیت سلامتی وعملکردی کبد داشته باشد.

    کلیدواژگان: پراکسیداسیون لیپیدی، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، تمرین SIT، آنزیم های کبدی
  • آرش صادقی، ماندانا غلامی*، حسن متین همایی، حسین عابدنطنزی، فرشاد غزالیان صفحات 61-73
    مقدمه و هدف

    مکمل آویشن نقش مهمی در مقابله با اختلالات ناشی از چاقی دارد و می تواند تاثیرات مثبت تمرین ورزشی در افراد چاق را تقویت کند. بنابراین، محقق در مطالعه حاضر تغییر در سطح سرمی پروتیین شبه آنژیوپویتین3  (ANGPTL3) و 4 (ANGPTL4) و پروتیین واکنشگر C (CRP) بعد از تمرینات ترکیبی به تنهایی و همراه با مصرف آویشن در مردان چاق را مورد بررسی قرار داده است.

    مواد و روش ها

    40 مرد دارای اضافه وزن و چاق در گروه های برابر 10 نفری مشتمل بر گروه های دارونما (C)، آویشن (Z)، تمرین ترکیبی (CT) و تمرین ترکیبی+آویشن (CT+Z) در مطالعه حاضر شرکت کردند. هر جلسه تمرین ترکیبی مشتمل بر فعالیت ورزشی مقاومتی و استقامتی بود و مصرف روزانه مکمل آویشن نیز 500 میلی گرم بود. نمونه های خونی قبل و بعد از اتمام هشت هفته مداخله جمع آوری شد و سطوح سرمی ANGPTL3، ANGPTL4 و CRP به روش الایزا اندازه گیری شد. از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی برای تجزیه و تحلیل یافته ها استفاده شد.

    نتایج

    سطوح سرمی ANGPTL3 در گروه های CT و CT+Z نسبت به گروه های C و Z به صورت معناداری کاهش یافت (001/0>p). باوجود این، تغییرات سطوح سرمی ANGPTL4 در گروه های مختلف پژوهشی از نظر آماری معنادار نبود (059/0=p). همچنین، کاهش معنادار سطوح سرمی CRP در گروه های CT (015/0=p) و CT+Z (003/0=p) در مقایسه با گروه C مشاهده شد.

    نتیجه گیری: 

    به نظر می رسد که تاثیرات مثبت تمرین ترکیبی به تنهایی و همراه با مصرف آویشن در مردان چاق تاحدودی بواسطه کاهش معنادار آدیپوکاین های التهابی (ANGPTL3، CRP) اعمال می شود، اگرچه مصرف آویشن به همراه تمرین ترکیبی تاثیر سینرژیک نداشته است.

    کلیدواژگان: تمرین ترکیبی، آویشن، پروتئین شبه آنژیوپویتین، التهاب
  • انسیه جنیدی، منیژه کرمی، فاطمه طالع احمد، نرگس حدادزاده، مهرداد روغنی* صفحات 74-82
    مقدمه و هدف

    متوترکسات به عنوان داروی شیمی درمانی سبب آسیب و ایجاد استرس اکسیداتیو در بافت بیضه می شود. کویرستین یک فلاونویید با خواص آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی است. هدف از این پژوهش بررسی اثر فلاونویید کویرستین بر پتانسیل غشای میتوکندری و انفیلتراسیون نوتروفیلی به دنبال آسیب بیضه براثر متوترکسات در موش های بزرگ آزمایشگاهی بود.

    مواد و روش ها

    تعداد 40 سر موش به 5 گروه: کنترل، تحت تیمار با کویرستین، متوترکسات و دو گروه متوترکسات تیمار شده با کویرستین با دوزهای 10 و 50 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت تصادفی تقسیم شدند. متوترکسات با دوز 20 میلی گرم بر کیلوگرم به طور داخل صفاقی تزریق گردید. کویرستین به طور روزانه از یک روز قبل از تزریق متوترکسات تا دو هفته بعد آن با استفاده از گاواژ تجویز شد. در پایان کار، بیضه ها جدا و فعالیت آنزیم میلوپراکسیداز به عنوان مارکر اختصاصی انفیلتراسیون نوتروفیلی و میزان پتانسیل غشای میتوکندری در هموژنه بافت بیضه سنجش شد. برای آنالیز آماری از آنووای یکطرفه و تست تعقیبی توکی استفاده شد.

    نتایج

    پتانسیل غشای میتوکندری گروه متوترکسات نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری نشان داد (p=0.001). و کویرستین با دوز 50 میلی گرم بر کیلوگرم توانست موجب بهبود میزان پتانسیل غشا میتوکندری در مقایسه با گروه متوترکسات شود (p=0.081). میزان میلوپراکسیداز گروه متوترکسات نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری نشان داد (p=0.027) و کویرستین با دوز 50 میلی گرم بر کیلوگرم بر روی کاهش انفیلتراسیون نوتروفیلی نسبت به گروه متوترکسات تاحدی اثر کاهنده از خود نشان داد (p=0.093).

    نتیجه گیری: 

    نتایج این تحقیق به طور خلاصه نشان داد که تیمار با کویرستین برخی از عوارض متوترکسات را در بافت بیضه ازجمله تغییرات نامطلوب پتانسیل غشای میتوکندری و تا حدی انفیلتراسیون نوتروفیلی را کاهش می دهد.

    کلیدواژگان: کوئرستین، پتانسیل غشای میتوکندری، انفیلتراسیون نوتروفیلی، بیضه، متوترکسات
  • عباس صارمی، ریحانه نوروزی، محمد پرستش، زهرا یوسف وند*، سعید طهماسبی صفحات 83-93
    مقدمه و هدف

    افزایش تولید رادیکال های آزاد در مفاصل ملتهب و اختلال در سیستم آنتی اکسیدانی در آرتریت روماتویید (RA) نقش دارد. شواهد نشان می دهد تمرین ورزشی موجب بهبود علایم آرتریت روماتویید می شود، هر چند مکانیزم آن به خوبی روشن نیست. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر تمرین استقامتی بر روی سیستم آنتی اکسیدانی گلوتاتیون و تغییرات اکسیداتیو ناشی از آرتریت روماتویید در موش های بزرگ آزمایشگاهی بود.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه تجربی 30 سر موش بزرگ آزمایشگاهی از نژاد ویستار با میانگین 200 تا 250 گرم به طور تصادفی در 3 گروه کنترل سالم (C)، گروه کنترل آرتریت روماتوییدی (RA+C) و گروه آرتریت روماتوییدی همراه با تمرین استقامتی (RA+EX) قرار گرفتند (10=n). گروه های تمرینی برنامه تمرین را به مدت 8 هفته اجرا کردند. داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی، درسطح معناداری 05/0 بررسی شدند.

    نتایج

    نتایج نشان داد، آرتریت روماتویید به طور معنی دار سطح مالون دی آلدیید را افزایش داد و تمرینات استقامتی از این پاسخ جلوگیری کرد (05/0>P). همچنین، گلوتاتیون پراکسیداز و گلوتاتیون ردوکتاز در گروه RA+C به طور معنی دار در مقایسه با گروه RA+EX و C کاهش یافت (05/0>P). علاوه بر این، شدت علایم بالینی آرتریت روماتویید در گروه RA+EX به طور معنی دار کمتر از گروه  RA+C بود (05/0>P).

    نتیجه گیری:

     یافته های ما نشان می دهد که تمرین استقامتی ممکن است در جلوگیری از تغییرات منفی در سیستم آنتی اکسیدانی گلوتاتیون و شاخص های استرس اکسیداتیو مربوط به آرتریت روماتویید مفید باشد.

    کلیدواژگان: آرتریت روماتوئید، تمرین استقامتی، مالون دآلدئید، گلوتاتیون
|
  • Roqieh Shalbafian, Sona Zare, Rahim Ahmadi *, Sanaz Sahraee, Maryam Hassan Nasab Pages 1-11
    Background and Objective

    Collagen scaffolds are one of the suitable scaffolds for stem cell loading, but the viability of fibroblast cells loaded on collagen scaffolds is one of the important issues. Therefore, the present study investigated the viability of fibroblasts loaded on collagen scaffold.

    Materials and Methods

    In this in vitro experimental study, human skin samples were obtained from neonates during circumcision surgery and bovine collagen was prepared. Fibroblast cells were counted using a hemocytometer after isolation from tissue fragments. Cell viability was evaluated using flow cytometry. Vimentin marker were used to identify fibroblast cells. Fibroblast cells were cultured on hydrogels. MTT method was used to evaluate the cytotoxic effect of hydrogels on cells. Data were analyzed using independent t-test.

    Results

    The viability of fibroblast cells isolated from the foreskin was 89% on the first day after isolation. The results of immunocytochemical examination confirmed the identity of fibroblast cells. MTT results showed that collagen hydrogel had no significant toxicity on loaded fibroblasts. The results of fluorescent microscopy showed that the viability of cells loaded on hydrogel was 96%.

    Conclusion

    The results of this study showed that collagen scaffolds are suitable for loading fibroblast cells isolated from the foreskin and can be used in tissue engineering and transfer of fibroblast cells to damaged areas.

    Keywords: Foreskin, Fibroblast cells, Collagen scaffold, Viability
  • Ammar Raoufi Sangachin, Ahmad Abdi *, Alireza Barari Pages 12-23
    Background and Objective

    Mitochondrial-derived peptides (MDPs) humanin (HN) and MOTS-c are involved in cell survival, suppression of apoptosis, and metabolism. The aim of this study was to evaluate the effect of aerobic exercise (AT) with Spirulina supplementation (SP) on MDPs in overweight elderly men.

    Materials and Methods

    In this clinical trial study, 40 overweight elderly men (age 57.50±4.84 years, BMI 26.90±2.85 kg/square meters) were selected from Anzali and were randomly divided into five groups Control-Normal (CN), Overweight (Obe), Overweight-Aerobic Training (ObeAT), Overweight-Spirulina (ObeSP) and Overweight-Aerobic Training-Spirulina (ObeATSP). Training groups participated in an aerobic exercise program for eight weeks, five sessions per week (with an intensity of 65 to 85% of maximum heart rate, 40 minutes). The groups of ObeSP and ObeATSP were provided two 500 mg SP tablets daily in the morning and evening. Data were tested using dependent t-test and analysis of covariance at a significance level of p<0.05.

    Results

    It was shown that AT and SP increased HM (P=0.026 and P=0.046) and MOTS-c (P=0.005 and P=0.018). Simultaneous intervention of AT and SP also had a positive and strengthening effect on increasing HM (P=0.00001) and MOTS-c (P=0.0001). Fat profile also improved following AT and SP consumption (p<0.05).

    Conclusion

    AT and SP improve mitochondrial function by improving serum HM and MOTS-c levels as well as fat profile and improve metabolic status in overweight men. Nevertheless, the effect of the combination of exercise and supplementation was greater.

    Keywords: Exercise, Spirulina, Humanin, MOTS-c, Overweight
  • Akbar Ghodratnama, Mohammad Sherafati Moghadam *, Maryam Shabani Pages 24-36
    Background and Objective

    Many cellular and molecular factors are involved in the regulation of adipose tissue metabolism, which diabetes can lead to their functional impairment. Therefore, the aim of the present study was to evaluate the effect of endurance and high-intensity interval training on the content of mTOR, CRTC1, and CRTC2 proteins in subcutaneous adipose tissue of type 1 and 2 diabetic rats.

    Materials and Methods

    In this study, 36 head of 2-month-old Sprague-Dawley male rats with a mean weight of 280±30 g were selected. After induction of type 1 (18 head) and 2 (18 head) diabetics through streptozotocin and nicotinamide solution, each type of diabetes was randomly divided into 3 groups: endurance training, HIIT, and control (6 heads per group). The training groups performed endurance training and HIIT program 4 days a week for 4 weeks. The content of the present study variables in subcutaneous adipose tissue was measured by in vitro Western blotting method. SPSS software version 23 and One-way ANOVA and Tukey post hoc tests were used to analyze the data.

    Results

    Endurance training and HIIT led to a significant increase in the protein content of mTOR (P=0.0001), CRTC1 (P=0.0001), and CRTC2 (P=0.0001) in subcutaneous adipose tissue.

    Conclusion

    It seems that four weeks of endurance training and HIIT can regulate subcutaneous adipose tissue in type 1 and type 2 diabetic subjects by increasing the proteins of the present study.

    Keywords: CRTC, Diabetes, Endurance training, High-Intensity interval training, mTOR
  • Elham Zal, Hassn Rezaei Jamaloei *, Mahdi Taheri Pages 37-49
    Background and Objective

    Diabetes is one of the most common and costly chronic disease. Diabetes can have significant psychological effects on health.The present study aimed to investigate structural model of psychological well-being based on the theory of Self transcendence mediated by social support in patients with diabetes

    Materials and Methods

    The present study was a descriptive study that using structural equation modeling. We used available sampling for selecting 382 patients with diabetes type2 Referred to private diabetes clinics in Tehran in spring and summer 1400. Research tools included Psychological Well-being Questionnaire (PWBQ), Self-Transcendence Questionnaire (STQ) and Social Support Questionnaire (SSQ). The data were analyzed by SPSS21 and LISREL8.5 software.

    Results

    The proposed conceptual model approved all model fit indices (such as SRMR GFI, CFI, RMSEA) in an acceptable range to be good.  Self transcendence had a strong and positive relationship with psychological well-being, social support had a positive relationship with each of the mentioned components. It had an intermediary role. In general, the research model had a good fit and the considered structural model was desirable.

    Conclusion

    Improving the Self transcendence was associated with improving social support and promoting psychological well-being and could be used as a psychological solution alongside medical treatments.

    Keywords: Diabetes disease, psychological well-being, Self transcendence, social support
  • Mohammadhasan Ahmadi, Mohammad Rahmani *, Mohsen Khalili Najafabadi Pages 50-60
    Objective

    The aim of this study was to evaluate the effect of Sprint Interval Training (SIT) on the plasma liver enzymes, liver tissue total-antioxidant-capacity (TAC) and Malondialdehyde (MDA) levels in male rats.

    Materials and Methods

    In an experimental trial, 16 male rats were randomly divided into two groups: control (CO,n=8) and exercise (EX,n=8). The rats after the period of adaptation to the environment and familiarization with exercise were trained 3 sessions per week for 8 weeks. Finally, after anesthesia and direct blood sampling from the heart, serum was extracted for liver enzymes and liver tissue was removed to assess tissue TAC and MDA. Independent t-test was used to analyze the data at the alpha level of 0.05 in SPSS version 22.

    Results

    Statistical analysis of the data showed a significantly higher liver tissue TAC in the EX group compared to the CO group (P=0.01); but no significant intergroup difference was observed related to liver tissue MDA (P=0.24). There was no significant difference between the groups in the ALT (P=0.26) and GGT (P=0.44) level; but the AST (P=0.01) and ALP (P=0.001) level in EX group was significantly lower than CO group.

    Conclusion

    The results showed that SIT increases the antioxidant capacity and induces desirable changes in the liver enzymes levels and this training protocol can have a beneficial effect on the health status of the liver.

    Keywords: Malondialdehyde (MDA), Total Antioxidant Capacity (TAC), sprint Interval training (SIT), Liver enzymes
  • Arash Sadeghi, Mandana Gholami *, Hasan Matinhomaee, Hosein Aabednatanzi, Farshad Ghazalian Pages 61-73
    Background and Objective

    Thyme supplement plays an important role in combating obesity related disorders and can enhance the positive effects of exercise training in obese individuals. Therefore, researcher in the present study investigated the changes in the serum levels of angiopoietin-like protein 3 (ANGPTL3) and 4 (ANGPTL4), and C-reactive protein (CRP) following combined training alone or in combination with thyme ingestion in the obese men.

    Materials and Methods

    The 40 overweight and obese men in the equal 10 person groups including placebo (C), thyme (Z), training (CT) and training+thyme (CT+Z) groups participated in the present study. Each combined training session consist of resistance and endurance exercise, and thyme supplement was also consumed at 500 mg daily. Blood samples collected before and after eight weeks intervention and serum levels of ANGPTL3, ANGPTL4, and CRP was measured by ELISA method. Data were analyzed by means of analysis of covariance test and bonferroni post hoc test.

    Results

    Serum levels of ANGPTL3 in the CT and CT+Z groups decreased significantly compared to C and Z groups (p<0.001). However, there was no significant difference between different groups for serum ANGPTL4 levels (p=0.059). In addition, significant decrease in serum levels of CRP in the CT (p=0.015) and CT+Z (p=0.003) groups compared to C group were observed.

    Conclusion

    It seems that, positive effects of combined training alone or in combination with thyme consumption in the obese men is partly due to a significant decrease in inflammatory adipokines (ANGPTL3, CRP), although consumption of thyme with combined training has no synergistic effect.

    Keywords: Combined training, Thyme, Angiopoietin-like protein, Inflammation
  • Ensyie Joneidi, Manizheh Karami, Fatemeh Taleahmad, Narges Hadadzadeh, Mehrdad Roghani * Pages 74-82
    Background and Objective

    Methotrexate as a chemotherapeutic drug causes damage and oxidative stress in testicular tissue. Quercetin is a flavonoid with antioxidant and anti-inflammatory properties. The aim of this study was to evaluate the effect of quercetin flavonoid on mitochondrial membrane potential and neutrophil infiltration following testicular damage due to methotrexate in rats.

    Materials and Methods

    40 rats were randomly divided into 5 groups: control, treated with quercetin, methotrexate and two groups of methotrexate treated with quercetin at doses of 10 and 50 mg/kg. Methotrexate was injected intraperitoneally at a dose of 20 mg/kg. Quercetin was administered daily by gavage from one day before methotrexate injection until two weeks later. At the end of the test, the testes were isolated and myeloperoxidase activity was measured as a specific marker of neutrophil infiltration and the potential of mitochondrial membrane in testicular homogenization. One-way ANOVA and Tukey post hoc test were used for statistical analysis.

    Results

    The mitochondrial membrane potential of methotrexate group showed a significant decrease compared to the control group (p=0.001). Quercetin at a dose of 50 mg/kg could improve the mitochondrial membrane potential compared to the methotrexate group (p=0.081). The level of myeloperoxidase in methotrexate group showed a significant increase compared to the control group (p=0.027) and quercetin at a dose of 50 mg/kg showed a somewhat reducing effect on the reduction of neutrophil infiltration compared to the methotrexate group (p=0.093).

    Conclusion

    The results of this study briefly showed that quercetin treatment reduces some of the side effects of methotrexate in testicular tissue, including adverse changes in mitochondrial membrane potential and, to some extent, neutrophilic infiltration.

    Keywords: Quercetin, Mitochondrial membrane potential, Neutrophilic infiltration, Testis, Methotrexate
  • Abbas Saremi, Reyhanh Norouzi, Mohamad Parastesh, Zahra Yousefvand *, Saeed Tahmasebi Pages 83-93
    Background and Objective

    Elevated free radical generation in inflamed joints and impaired antioxidant system has been implicated in rheumatoid arthritis (RA). Evidence suggests that exercise improves the symptoms of rheumatoid arthritis, although the mechanism is not well understood. The aim of this study was to investigate the effect of endurance training on the glutathione antioxidant system and oxidative changes induced by rheumatoid arthritis in rats.

    Materials and Methods

    In this study, 30 Wistar laboratory rats with an average weight of 200-250 grams were randomly assigned into three groups: healthy control group(C), arthritis control (RA+C) and arthritis and endurance training group (RA+EX)(n=10). The training groups had trained the exercise program for 8 weeks by treadmill. Data were analyzed using one-way ANOVA and Tukey post-hoc test at a significance level of 0.05.

    Results

    The results showed, levels of malondialdehyde increased  by rheumatoid arthritis significantly, and endurance training prevented this response (P<0.05). Also, glutathione peroxidase and glutathione reductase were significantly decreased in the RA+C group compared to the RA+EX and C groups (P<0.05). In addition, the severity of rheumatoid arthritis clinical signs in RA+EX group was significantly lower than RA+C group (P<0.05).

    Conclusion

    Our findings suggest that endurance training may be useful in preventing the negative changes in glutathione antioxidant system and oxidative stress parameters related to rheumatoid arthritis.

    Keywords: Rheumatoid arthritis, Endurance training, Malondialdehyde, glutathione