فهرست مطالب

دانشور پزشکی - پیاپی 163 (بهمن و اسفند 1401)
  • پیاپی 163 (بهمن و اسفند 1401)
  • تاریخ انتشار: 1401/12/22
  • تعداد عناوین: 8
|
  • رسول رشیدی، طوبی غضنفری*، طیبه رجبیان، انسیه سادات میرشریف صفحات 1-9
    مقدمه و هدف
    مطالعات متعدد اثرات ضدالتهاب، ضدمیکروب، ضدحساسیت، ضدسرطان، ضداسپاسم، مسکن و ترمیم کنندگی زخم بابونه (Matricaria chamomile) را نشان داده اند. در این مطالعه تاثیر غلظت های مناسب عصاره آبی و اتانولی بابونه شیرازی بر روی فعالیت حیاتی لکوسیت های بیماران مبتلا به کووید-19 مورد بررسی قرار گرفت.
    مواد و روش ها
    پس از تهیه عصاره آبی و اتانولی بابونه، سلول های تک هسته ای خون محیطی(PBMC) 3 بیمار مبتلا به کووید-19 با دوزهای 200، 300، 400 و 500 میکروگرم بر میلی لیتر عصاره اتانولی بابونه و  دوزهای 400، 500، 600 و 700 میکروگرم بر میلی لیتر عصاره آبی بابونه تیمار شدند. پس از گذشت 24 ساعت، فعالیت حیاتی PBMCs به روش MTT سنجیده شد. تجزیه و تحلیل آماری داده ها به وسیله نرم افزار SPSS24  بوسیله آزمون آماری ANOVA one-way  انجام شد. مقادیر P<0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.
    نتایج
    در تحقیق حاضر، عصاره اتانولی بابونه در دوز 500 میکروگرم بر میلی لیتر و عصاره آبی در دوزهای 600 و 700 میکروگرم بر میلی لیتر منجر به کاهش معنی دار فعالیت حیاتی سلول های تک هسته ای خون محیطی نسبت به گروه کنترل شدند.
    نتیجه گیری: کاهش فعالیت حیاتی سلول های تک هسته ای خون محیطی در غلظت های مختلف عصاره های آبی و اتانولی بابونه وابسته به دوز بوده و با افزایش دوز کاهش فعالیت حیاتی مشاهده می شود.
    کلیدواژگان: بابونه، کووید-19، سلول های تک هسته ای خون محیطی
  • اسماء جعفری خوشن آبادی، سجاد رمضانی*، شیلا نایبی فر صفحات 10-19
    مقدمه و هدف
    فاکتورهای رشد، بیوملکول های پپتیدی کوچکی اند که نقش مهمی در افزایش بیماری های خود ایمنی دارند ودر پاتوژنز بسیاری از انواع سرطان ها دخیل هستند. هدف اصلی این مطالعه بررسی تاثیر 6 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) همراه با مهار پپتید مرتبط با ژن کلسی تونین (CGRP) بر بیان ژن فاکتور رشد اپیدرمی (EGF) و گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی (EGFR) در بافت هیپوکمپ موش های نر نژاد ویستار بود.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی 32 سر موش بزرگ آزمایشگاهی نر نژاد ویستار با میانگین وزن 15±205 گرم و سن 8 هفته طور تصادفی در 4 گروه 8 سری شامل: 1) کنترل (C)، 2) مهار CGRP(CI)، 3) HIIT(TH) و 4) مهار CGRP+HIIT(CI+TH) تقسیم شدند. جهت مهار CGRP در گروه 2 و 4 از آنتی بادی CGRP با دوز 25/0 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت درون صفاقی استفاده شد. پروتکل تمرین HIIT به مدت 6 هفته و 5 روز در هر هفته انجام شد، که به صورت 10 وهله دویدن شدید 2 دقیقه ای روی تردمیل و 1 دقیقه دویدن آهسته (استراحت فعال) به صورت فزاینده بود. در نهایت بافت مورد نظر استخراج و میزان بیان ژن EGF و EGFR به وسیله روش Real time-PCR ΔΔ و با استفاده از فرمولΔΔCt 2، مورد ارزیابی قرار گرفت جهت تجزیه و تحلیل یافته ها از آزمون آنالیز واریانس یک راهه به همراه آزمون تعقیبی توکی در نرم افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد (05/0≥p).
    نتایج
    پژوهش حاضر نشان داد سطوح EGF بافت هیپوکمپ در گروه (TH) به طور معناداری بالاتر از گروه های (CI) (001/0=P) و گروه (C) (006/0=P) بود. همچنین در گروه (CI+TH)  به طور معناداری بالاتر از گروه (CI) (007/0=P) بود. سطوح بیان ژنی EGFR در گروه (CI+TH) به طور معناداری بالاتر از (CI) (04/0=P) و (TH) (01/0=P) بود.
    نتیجه گیری: تغییرات فیزیولوژیکی ناشی از HIIT در هیپوکمپ می تواند وضعیت عملکردی مغز را از طریق تنظیم مثبت بیان ژن EGF و EGFR به عنوان یک روش غیردارویی موثر بهبود بخشد. علاوه بر این، مهار HIIT + CGRP ممکن است یک رویکرد جدید را از طریق مسیرهای EGF و EGFR در هیپوکمپ نشان دهد.
    کلیدواژگان: تمرین تناوبی شدید (HIIT)، فاکتور رشداپیدرمی (EGF)، پپتیدوابسته به کلسی تونین (CGRP)، هیپوکمپ
  • معصومه حبیبیان*، سید جعفر موسوی، علی داوری صفحات 20-31
    مقدمه و هدف

    بر اساس شواهد فعالیت های ورزشی و ویتامینD، علاوه بر نقش خود در توسعه سلامت جسمانی، تاثیر مهمی بر اختلالات شناختی، رفتاری و خلقی دارند. در مطالعه حاضر اثربخشی تمرینات ثبات دهنده مرکزی و مصرف ویتامین D بر کیفیت زندگی و سلامت روان زنان مبتلا به کمردرد مزمن بررسی شد.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی زنان دارای کمردرد مزمن انجام شد، در ابتدا 48 بیمار به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب، سپس بطور تصادفی به 4 گروه کنترل، تمرین، ویتامین D و ترکیبی (تمرین + ویتامین D) تقسیم شدند. تمرینات ثبات دهنده مرکزی طی 8 هفته توسط گروه های تمرین و ترکیبی انجام شد و گروه های ویتامینD  و ترکیبی (50000 واحد) مصرف نمودند. از پرسشنامه های کیفیت زندگی (SF-36) و سلامت عمومی (GHQ) برای       جمع آوری داده ها استفاده شد. آنالیز داده ها با استفاده از آزمون های t زوجی و تحلیل واریانس یک طرفه در سطح معناداری کمتر از 05/0 انجام شد.

    نتایج

    سطوح ویتامین D در تمامی آزمودنی ها پایین تر از حد نرمال بود. کیفیت زندگی و سلامت عمومی زنان مبتلا به کمردرد پس از تمرینات ورزشی، مصرف ویتامین D و مداخله ترکیبی بهبود یافت. بعلاوه مداخله ترکیبی با افزایش بیشتری در کیفیت زندگی در مقایسه با دو مداخله درمانی دیگر و توسعه سلامت روان در مقایسه مصرف ویتامین D همراه بود.نتیجه گیری: به نظر می رسد روش های درمانی استفاده از تمرینات ثبات دهنده مرکزی، مصرف ویتامین D و یا مداخله ترکیبی می تواند به افراد مبتلا به کمردرد با سطح پایین ویتامین D در بهبود کیفیت زندگی و سلامت عمومی کمک نماید.

    کلیدواژگان: کمردرد مزمن، تمرینات ثبات دهنده مرکزی منتخب، سلامت روان، کیفیت زندگی، ویتامین
  • طاهره شادپور علیزاده، محمدعلی آذربایجانی*، سیروان آتشک، مقصود پیری، صالح رحمتی احمدآباد صفحات 32-43
    زمینه و هدف

    فرآیند یایسگی باعث انحطاط نورون های عصب حرکتی تارهای تند انقباض می شود. اما اثر تمرین مقاومتی همراه با مکمل ویتامینD ترکیبی بر مهار ژن های موثر درآتروفی به خوبی مشخص نیست. بر این اساس هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر 8 هفته تمرین مقاومتی همراه با ویتامینD با پوشش کیتوزان بر بیان ژن های Semaphorine-a3 وNLRP-1 پیوستگاه عصبی عضله چهار سر ران رتهای یایسه بود.

    روش بررسی

    در یک کارآزمایی پیش بالینی، 42 سر موش صحرایی ماده نژاد ویستار 8 تا 12 هفته ای، با میانگین وزن 230 تا 260 گرم، به طور تصادفی به 6 گروه 7 تایی: کنترل سالم (NC)، کنترل یایسه (OC)، استروژن (E)، تمرین مقاومتی (RT)، ویتامینD با کیتوزان(Vit D+Ca+2)، تمرین مقاومتی+ ویتامینD با کیتوزان(Ca+2+RT+Vit D) تقسیم شدند. پس از اوارکتومی، گروه تمرین مقاومتی 5 روز در هفته به مدت 8 هفته تمرین خود را انجام دادند. ویتامین D با کیتوزان در دوز 100 میلی گرم بر کیلوگرم قبل از تمرین گاواژ شد. جهت تعیین بیان ژن های Semaphorin-a3 و NLRP-1 خارج شد.

    یافته ها

    بیان ژنSemaphorine-a3 در گروه تمرین مقاومتی+ ویتامینD با کیتوزان نسبت به گروه کنترل یایسه(001/0P=) و گروه تمرین (002/0P=)کاهش معناداری داشت. بیان ژن NLRP-1 در گروه تمرین مقاومتی+ ویتامینD با کیتوزان نسبت به گروه تمرین کاهش معناداری داشت (043/0P=).

    نتیجه گیری

    تمرین مقاومتی باعث کاهش بیان ژن هایSemaphorine-a3 وNLRP-1 شد و ویتامینD با پوشش کیتوزان اثر تمرین مقاومتی را بر کاهش بیان ژن NLRP-1 افزایش داده و احتمالا می تواند عملکرد عصبی- عضلانی را در افراد یایسه بهبود دهد.

    کلیدواژگان: تمرین مقاومتی، ویتامینD با کیتوزان، یائسگی، Semaphorin-a3، NLRP-1
  • امیر شکیب، رامین امیرساسان*، جواد وکیلی، وحید ساری صراف صفحات 44-56
    مقدمه و هدف
    چاقی می تواند با ایجاد انواع بیماری ها و به خصوص با ایجاد اختلال در نیم رخ های چربی خون سلامتی را مختل کند. از آنجایی که مطالعات بسیار کمی در رابطه با  miRNA های مرتبط با چاقی و نقش آن ها در ایجاد اختلال در لیپوپروتیین های خون انجام شده است لذا هدف تحقیق حاضر تغییرات miR-128-1 و برخی لیپوپروتیین های خون متعاقب 12 هفته تمرینات همزمان هوازی و قدرتی (CAST) در مردان چاق میانسال بود.
    مواد و روش ها
    30 نفر مرد میانسال (40-50 سال) و چاق (30BMI≥) به صورت تصادفی و براساس درصد چربی، توان هوازی (VO2max) و یک تکرار بیشینه (1-RM)  به سه گروه 1- CAST در یک روز 2- CAST در روز های مجزا و 3-گروه کنترل تقسیم شدند. نمونه های خونی 48 ساعت قبل و بعد از 12 هفته تمرینات همزمان، به منظور تحلیل شاخص های miR-128-1 و برخی نیم رخ های چربی خون از آزمودنی ها دریافت شد. آزمون های تحلیل وارایانس یک راهه با اندازه گیری های تکراری  و تی همبسته به منظور تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شدند.
    نتایج
    نتایج نشان داد که پس از 12 هفته تمرینات CAST، هر دو گروه تمرینی کاهش معنی داری را در شاخص های miR-128-1، HDL-C، LDL-C، تری گلیسیرید و کلسترول نسبت به گروه کنترل تجربه کردند (P<0/05).نتیجه گیری: به نظر می رسد که تمرینات CAST می توانند با اثر گذاری بر miRNAهای مرتبط با چاقی و به خصوص miR-128-1، باعث بهبود نیم رخ های چربی خون شده و از این طریق به بهبود سلامتی کمک کنند.
    کلیدواژگان: تمرینات همزمان، چاقی، miR-128-1، لیپوپروتئین
  • مریم دامغانی، سید محمدرضا حکیمانه، کامران کارگر، شهریار شهاب، شجاع الدین شایق* صفحات 57-69
    مقدمه و هدف
    تحلیل استخوان از رایج ترین مشکلات گزارش شده در استخوان های اطراف ایمپلنت می باشد. عوامل متعددی در این تحلیل استخوان نقش دارند که یکی از آنها خصوصیات میکرواسترکچر و ماکرواسترکچر ایمپلنت است. در مطالعه حاضر، اثر میکرواسترکچر و ماکرواسترکچر ایمپلنت بر روی تحلیل استخوان کرستال مورد ارزیابی قرار گرفت.
    مواد و روش ها
    این مطالعه توصیفی ، بر روی پرونده 115 بیمار دارای 181 ایمپلنت از سال های 90 تا 99 در بخش پروتز دانشکده دندان پزشکی شاهد صورت گرفت. بیماران دارای دو نوع ایمپلنت ITI  و DIO مورد بررسی قرار گرفتند. رادیوگرافی ها بلافاصله پس از کاشت ایمپلنت، در زمان جایگذاری پروتز و همچنین فالوآپ های سالیانه به روش موازی گرفته شده بود. تصاویر رادیوگرافی دیجیتالی توسط نرم افزار Scanora انجام شد و طول استخوان کرستال محاسبه گردید. برای بررسی روند تحلیل استخوان در طول زمان در انواع ایمپلنت ها و بر حسب نوع crown از مدل های حاشیه ای (Marginal Models) به روش برآوردی GEE (Generalized Estimating Equations) با تابع ربط Identity و ساختار همبستگی Unstructured استفاده شد.
    نتایج
    ضرایب پایایی اندازه گیری متغیرها بزرگ تر از 9/0 بود. 139 ایمپلنت  از نوع bone level و 42 ایمپلنت از نوع tissue level بود. تحلیل استخوان در طول زمان برای هر دونوع ایمپلنت معنی دار بود (P<0.001). به علاوه اثر متقابل بین زمان و نوع ایمپلنت معنی دار بود (P=0.015). میزان تحلیل استخوان در طول زمان در ITI (tissue level) نسبت بهITI (bone level)  و DIO (bone-level) بیشتر بود (P<0.001).نتیجه گیری: تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت دو گروه ITI و DIO در بازه زمانی دوساله از لحاظ بالینی قابل قبول هستند. تحلیل استخوان در گروه DIO کمتر از ITI بود. بااین حال، این تفاوت مربوط به تاثیر ایمپلنت های ITI-tissue level بود.
    کلیدواژگان: ایمپلنت های دندانی، خشونت سطح، رادیوگرافی دندانی، سطح استخوان مارژینال، تحلیل استخوان
  • محمدعلی روزگار، الهام شفیعی، محمدرضا هواسیان* صفحات 70-77
    مقدمه و هدف
    دندان پزشکان به علت ویژگی های شغلی خود در معرض خطر بیشتری جهت ابتلا به اختلالات اسکلتی-عضلانی قرار دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی توزیع و شدت درد اسکلتی-عضلانی در نقاط مختلف بدن در بین دندان پزشکان عمومی شهر ایلام در سال 1399 است.
    مواد و روش ها
    مطالعه حاضر از نوع توصیفی-مقطعی است به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه نوردیک استفاده شد. دندان پزشکانی که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، شامل: دارا بودن حداقل 2 سال سابقه کار در حرفه دندان پزشکی عمومی و نداشتن مدرک تخصصی دندانپزشکی مورد ارزیابی قرار گرفتند. همچنین اطلاعات دموگرافیک از طریق پرسشنامه خودگزارشی جمع آوری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 18 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
    نتایج
    آزمودنی ها شامل 33 مرد و 20 زن با میانگین سنی 36-26 سال و میانگین سابقه کاری 10-2 سال بودند. میزان فعالیت آنها 84/7 ساعت در روز و تعداد ویزیت 47/10 نفر بود و BMI آنها 13/23 گزارش شد. نتایج ارزیابی نمره ارزیابی سریع کل بدن (REBA) نشان داد که به ترتیب 4/43 درصد در محدوده ریسک بالا و تغییر در آینده نزدیک، 2/30 درصد در محدوده ریسک متوسط و نیاز به تغییر، 17 درصد از دندان پزشکان در محدوده ریسک بسیار بالا و سطح اقدامات اصلاحی سریعا نیاز به تغییر، 8/3 درصد در محدوده ریسک کم و احتمال نیاز به تغییر قرار داشتند. همچنین بیشترین فراوانی درد در 12 ماه گذشته مربوط به ناحیه گردن با 8/52 درصد بود.نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که میزان شیوع و سطح ریسک بروز اختلالات اسکلتی-عضلانی در دندان پزشکان در سطح بالایی قرار دارد. به منظور کاهش میزان بروز اختلالات، انجام اقدامات اصلاحی هر چه سریعتر در آینده نزدیک ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: اختلالات، اسکلتی عضلانی، دندان پزشکان، ایلام
  • مریم مهدوی فر، فاطمه حاجی ابراهیم تهرانی*، علی دواتی صفحات 78-86
    مقدمه و هدف
    دیسترس تنفسی در نوزادان به دلیل بیماری های ریوی، قلبی، عفونی، خونی، اسکلتی و متابولیک ایجاد می شود و ممکن است به طور مستقیم و غیر مستقیم ریه ها را نیز درگیر کند. با توجه به شیوع بالای دیسترس تنفسی در نوزادان بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان و مرگ و میر بالای ناشی از مشکلات تنفسی نوزادان، با افتراق به موقع علل قلبی از غیر قلبی و درما ن های حمایتی تا حدودی می توان از مرگ و میر این گروه کاسته و پیش آگهی مربوط به آن را بهبود بخشید. مطالعه حاضر با هدف بررسی نتایج اکوکاردیوگرافی در ارزیابی نوزادان مبتلا به دیسترس تنفسی بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان انجام شد.
    مواد و روش ها
    مطالعه ی حاضر یک مطالعه ی گذشته نگر بر اساس اطلاعات پزشکی 396 نوزاد دارای دیسترس تنفسی که در بخش مراقبت ویژه بستری و توسط اکوکاردیوگرافی نوع بیماری قلبی آن تشخیص داده شد بود، انجام شد. اطلاعات موردنیاز از پرونده های نوزادان استخراج و به کمک نرم افزار SPSS20 و مدل رگرسیون دوجمله ای تک متغیره و چند متغیره مورد قضاوت آماری قرار گرفتند.
    نتایج
    شایع ترین علت دیسترس تنفسی  RDS(2/42%) و TTN (9/37%) و همچنین، شایع ترین یافته قلبی TR (4/11%) و VSD (6/5 %) بود. در تمام انواع دیسترس تنفسی، فراوانی ناهنجاری های اکوکاردیوگرافی افزایش یافت.نتیجه گیری: به منظور تشخیص قلبی و غیر قلبی بودن دیسترس تنفسی، انجام اکوکاردیوگرافی مخصوصا در نوزادان دارای رتراکسیون قفسه سینه امری ضروری است.
    کلیدواژگان: دیسترس تنفسی، بخش مراقبت ویژه نوزادان، بیماری مادرزادی قلبی، اکوکاردیوگرافی
|
  • Rasoul Rashidi, Tooba Ghazanfari *, Tayabeh Radjabian, Ensie Sadat Mirsharif Pages 1-9
    Background and Objective
    Numerous studies have shown the anti-inflammatory, antimicrobial, anti-allergic, anti-cancer, anti-spasm, analgesic and wound healing effects of chamomile (Matricaria chamomile). In this study, the effect of aqueous and ethanolic extracts of chamomile on the vital activity of cultured leukocytes of patients with covid-19 was investigated.
    Materials and Methods
    After preparation of aqueous and ethanolic extracts of chamomile, peripheral blood mononuclear cells (PBMC) of patients with covid-19 with doses of 200, 300, 400 and 500 micrograms/ml of ethanolic extract of chamomile and doses of 400, 500, 600 and 700 µg/ml chamomile aqueous extract were treated. After 24 hours, the vital activity of PBMCs was measured by MTT method. To analyze the findings, one-way analysis of variance was used in SPSS software version 24. P<0.05 was considered significant.
    Results
    In the current research, chamomile ethanol extract in doses of 500 micrograms/ml and aqueous extract in doses of 600 and 700 micrograms/ml led to a significant decrease in the vital activity of peripheral blood mononuclear cells compared to the control group.
    Conclusion
    Aqueous and ethanol extracts of chamomile significantly decrease the vital activity of peripheral blood mononuclear cells; This decrease in vital activity is dose-dependent, and with increasing dose, a decrease in vital activity is observed.
    Keywords: Chamomile, COVID-19, Peripheral blood mononuclear cells
  • Asma Jafari Khooshan Abadi, Sajjad Ramezani *, Shila Nayebifar Pages 10-19
    Background and Objective
    Growth factors are small peptide biomolecules that play an important role in increasing autoimmune diseases and are involved in the pathogenesis of many types of cancer. The main purpose of this study is to investigate the effect of 6 weeks of HIIT with inhibition of CGRP on EGF and EGFR gene expression in the hippocampal tissue of male Wistar rats.
    Materials and Methods
    In this experimental study, 32 Wistar male laboratory rats with an average weight of 205±15 grams and an age of 8 weeks were randomly divided into 4 groups of 8 series including         1-control (C), 2-inhibition of CGRP (CI), 3-HIIT (TH). ) and               4-inhibition of CGRP+HIIT (CI+TH) were divided. In order to inhibit CGRP in groups 2 and 4, CGRP antibody was used intraperitoneally at a dose of 0.25 mg/kg. The HIIT training protocol was performed for 6 weeks and 5 days per week, which consisted of 10 bouts of intense       2-minute running. on the treadmill and 1 minute of slow running (active rest) was incremental. Finally, the desired tissue was extracted and the expression level of EGF and EGFR genes was evaluated by Real time-PCRΔΔ method and using 2 ΔΔCt formula. To analyze the findings, one-way analysis of variance was used along with Tukey's post hoc test in SPSS software version 26 (p≤0.05).
    Results
    The results of the present study showed that the levels of EGF in hippocampal tissue in group (TH) were significantly higher than groups (CI) (P=0.001) and (C) (P=0.006). It was also significantly higher in the (CI+TH) group than the (CI) group (P=0.007). EGFR gene expression levels in   (CI+TH) group were significantly higher than (CI) (P=0.04) and (TH) (P=0.01).
    Conclusion
    Physiological changes caused by HIIT in the hippocampus can improve the functional state of the brain through positive regulation of EGF and EGFR gene expression as an effective non-pharmacological method. Furthermore, HIIT+CGRP inhibition may represent a novel approach through the EGF and EGFR pathways in the hippocampus.
    Keywords: High-Intensity Interval Trainings (HIIT), Epidermal Growth Factor (EGF), Calcitonin Gene-Related Peptide (CGRP), Hippocampus
  • Masoumeh Habibian *, Seyyed Jafar Moosavi, Ali Davari Pages 20-31
    Background and Objective

    According to evidence, sports activities and vitamin D, in addition to their role in developing physical health, have a considerable impact on cognitive, behavioral and mood disorders. In the present study, the effectiveness of core stabilization exercises and vitamin D consumption on quality of life (QL) and mental health (MH) of women with chronic low back pain was investigated.

    Materials and Methods

    This clinical trial study was performed on women with chronic low back pain. First, 48 patients were selected by available sampling method, then randomly divided into 4 groups: control, exercise, vitamin D and combined (exercise+vitamin D). Core stabilization exercises were performed by training and combined groups for 8 weeks, and vitamin D and combined groups took vitamin D (50,000 IU) weekly. SF-36 QL and general health (GHQ) questionnaires were used to collect data. Data analysis was performed using paired t-test and  one-way analysis of variance at a significance level of P< 0.05.

    Results

    Vitamin D levels were lower than normal in all subjects. The QL and MH of women with low back pain improved after exercise, vitamin D intake, and combined intervention. The combined intervention was associated with a greater increase in QL compared to the other two therapeutic interventions and the development of MH compared to vitamin D intake.

    Conclusion

    It seems that therapies using core stabilization exercises, vitamin D intake or combination intervention can help people with low back pain and low levels of vitamin D in improving QL and MH.

    Keywords: Chronic low back pain, Selected core stabilization exercises, Mental health (MH), Quality of life (QL), Vitamin D
  • Tahereh Shadpour Alizadeh, Mohammad Ali Azarbayjani *, Sirvan Atashak, Maghsoud Peeri, Saleh Rahmati Ahmad Abad Pages 32-43
    Background and Objective

    The menopausal process causes degeneration of motor nerve neurons in fast-twitch fibers. However, the effect of resistance training with vitamin D supplementation on the inhibition of genes involved in atrophy is not well understood. The purpose of this study was to determine the effect of resistance training and vitamin D with chitosan coating on Semaphorine-a3 and NLRP-1genes of neural junction in quadriceps muscle of postmenopausal rats.

    Materials and Methods

    In this experimental study, 42 femal of wistare rats with ages 8 to 12 weeks with an average weight of 230 to 260 g were randomly divided into 6 groups of 7 numbers; normal control (NC), menopause control (OC), estrogen (E), resistance training (RT),vitamin D white chitosan (Vit D+Ca+2), resistance training+Vitamin D with chitosan (RT+Vit D+Ca+2). Training group performed resistance training five days a week for eight weeks. Vitamin D with chitosan was gavage at a dose of 100 mg/kg before exercise. PCR Real time was used to determine the expression of Semaphorine-a3 and NLRP-1genes.

    Results

    The gene of Semaphorine-a3 in the resistance training group+vitamin D with chitosan compared to the postmenopausal control group and the training group had a significant decrease (P=0.001) and (P=0.002), respectively.  NLRP-1 gene in the resistance training group+vitamin D with chitosan was significantly reduced compared to the training group (P=0.043).

    Conclusion

    The results showed that resistance training decreased the  genes expression of Semaphorine-a3 and NLRP-1. Decreased expression of NLRP-1 gene under the influence of resistance training combined with vitamin D with chitosan coating could possibly improve neuromuscular function in postmenopausal people.

    Keywords: Resistance training, vitamin D with chitosan, Menopause, Semaphorine-a3, NLRP-1
  • Amir Shakib, Ramin Amirsasan *, Javad Vakili, Vahid Sari-Saraf Pages 44-56
    Background and Objective
    Obesity can disrupt health by causing various diseases and especially by causing disturbances in blood lipid profiles. Since very few studies have been done in relation to miRNAs related to obesity and their role in causing disturbances in blood lipoproteins, therefore the aim of this research was the alterations in miR-128-1 and blood lipoproteins following 12 weeks of concurrent aerobic and strength training (CAST) in obese middle-aged men.
    Materials and Methods
    30 middle-aged men (40-50 years old) and obese (BMI≥30) randomly and based on fat percentage, aerobic capacity (VO2max) and one repetition maximum (1-RM) were assigned to three groups 1-CAST in one day 2-CAST on different days and       3-control group. Blood samples were collected from the subjects 48 hours before and after 12 weeks of concurrent training, in order to analyze miR-128-1 indices and blood lipid profiles. One-way repeated measures ANOVA and paired sample t-test were used to analyze the data.
    Results
    The results showed that after 12 weeks of CAST training, both training groups experienced a significant decrease in miR-128-1, HDL-C, LDL-C, triglyceride and cholesterol indices compared to the control group (P<0/05).
    Conclusion
    It seems that CAST training can improve lipid profiles by affecting obesity-related miRNAs, especially miR-128-1, and thereby help improve health.
    Keywords: Concurrent Training, Obesity, miR-128-1, Lipoprotein
  • Maryam Damghani, Seyed Mohammad Reza Hakimaneh, Kamran Kargar, Shahriar Shahab, Shojaedin Shayegh * Pages 57-69
    Background and Objective
    Bone resorption is one of the most common problems reported in the bones around the implant. Several factors are involved in this bone resorption, one of which is the microstructure and macrostructure properties of the implant. In the present study, the effect of microstructure and macrostructure of implants on crestal bone resorption was evaluated.
    Materials and Methods
    This descriptive study was performed on the records of 115 patients with 181 implants between 2011 to 2020 in faculty of dentistry of Shahed University. Patients with two types of implants (ITI and DIO) were evaluated. Parallel peri apical radiographs were taken immediately after implant placement, at prosthesis delivery, as well as annual follow-ups. Digital radiographs were taken by Scanora software and the length of the crestal bone was calculated. To investigate the process of bone resorption over time in all types of implants and according to the type of crown, marginal models were used by GEE (Generalized Estimating Equations) estimation method with the identity correlation function and the unstructured correlation structure.
    Results
    The reliability coefficients of the variables were greater than 0.9. 139 implants were bone level, and 42 implants were tissue level. Bone resorption was significant over time (P<0.001). In addition, the interaction between time and type of implant was significant (P=0.015). The pattern of resorption was higher over time in ITI (tissue level) than ITI (bone level) and DIO (bone-level) implants (P<0.001).
    Conclusion
    The bone resorption around the implant is clinically acceptable for both ITI and DIO groups over a two-year period. Bone resorption was lower in the DIO group than in the ITI. However, this difference was related to the ITI-tissue level implants.
    Keywords: Dental implants, surface roughness, Dental radiography, Marginal bone surface, Bone resorption
  • Mohammad Ali Roozegar, Elham Shafiee, Mohammad Reza Havasian * Pages 70-77
    Background and Objective
    Due to their occupational characteristics, dentists are at a higher risk of musculoskeletal disorders. The purpose of this study was to investigate the distribution and intensity of musculoskeletal pain in different parts of the body among general dentists in Ilam city in 2020.
    Materials and Methods
    The present study was a descriptive cross-sectional study. The Nordic questionnaire was used. Dentists, who met the criteria for entering the study, were evaluated. These criteria include the following: having at least 2 years of work experience in the profession of general dentistry and not having a specialized degree in dentistry. Demographic information were also collected through a self-report questionnaire. Data were analyzed using SPSS 18.
    Results
    The subjects included 33 men and 20 women with a mean age of 29-36 years and a mean work experience of 2-10 years. They were active for 7.84 hours a day with 10.47 visits and a BMI of 23.13. The results of Rapid Entire Body Assessment (REBA) score evaluation showed that 43.4% of participants were in the high risk range and change in the near future, 30.2% in the medium risk range and need to change, 17% of dentists in the very high risk range and the level of corrective measures need to change quickly, 3.8% were in the low risk range and the likelihood of needing change. Also, the highest frequency of pain in the last 12 months was related to the neck area with 52.8%.
    Conclusion
    The results of the study showed that the prevalence and level of risk of musculoskeletal disorders in dentists is at a high level. In order to reduce the incidence of disorders, it seems necessary to take corrective measures as soon as possible.
    Keywords: Disorders, Musculoskeletal, Dentists, Ilam
  • Maryam Mahdavifar, Fatemeh Haji Ebrahim Tehrani *, Ali Davati Pages 78-86
    Background and Objective
    : Respiratory distress is a syndrome that is caused by pulmonary, cardiac, infectious, blood, skeletal and metabolic diseases and may directly and indirectly involve the lungs. Due to the high prevalence of respiratory distress in neonates hospitalized in the neonatal intensive care unit and high mortality due to respiratory problems of neonates, with timely differentiation of cardiac from non-cardiac causes and supportive treatments, the mortality of this group can be reduced to some extent and the related prognosis can be improved. The present study was conducted with the aim of investigating the results of echocardiography in the evaluation of neonates with respiratory distress admitted to the neonatal intensive care unit.
    Materials and Methods
    The present study was a retrospective study based on the medical information of 396 neonates with respiratory distress who were hospitalized in the intensive care unit and diagnosed with heart disease by echocardiography. The required information was extracted from the neonate files. And with the help of SPSS 20 software and univariate and multivariate binomial regression model, they were judged statistically.
    Results
    The most common cause of respiratory distress was RDS 42.2% and TTN 37.9% and the most common cardiac findings were 11.4% TR and 5.6% VSD. In all types of respiratory distress, the frequency of abnormal echocardiography increased.
    Conclusion
    In order to diagnose cardiac and non-cardiac respiratory distress, echocardiography is essential, especially in neonates with chest retraction.
    Keywords: respiratory distress, Neonatal intensive care unit, congenital heart disease, Echocardiography