فهرست مطالب

نشریه صلح پژوهی اسلامی
پیاپی 12 (زمستان 1401)

  • تاریخ انتشار: 1402/10/11
  • تعداد عناوین: 4
|
  • کاظم چراغ بیرجندی *، قاسم غنچه مقدم، جواد رزمی صفحات 9-26

    هدف این پژوهش تعیین رابطه بین مدیریت منابع انسانی و بهره وری نیروی انسانی در نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در زمان صلح می باشد. نوع مطالعه این پژوهش از نظر هدف، تحلیلی- همبستگی و کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش کارکنان نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بودند. نتایج نشان می دهد که بین استخدام و مولفه های بهره وری نیروی انسانی، بین آموزش توسعه منابع انسانی و مولفه های بهره وری نیروی انسانی، بین پاداش خدمات و مولفه های بهره وری منابع انسانی، بین تعامل و ارتباط موثر با مولفه های بهره وری منابع انسانی و بین ویژگی های شغلی و مولفه های بهره وری نیروی انسانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نیز روشن گردید، یکی از مسائلی که همیشه از دید اذهان جهانی مورد اهتمام بوده و متاسفانه هیچگونه هنجار موثری در مبارزه با نقض آن مقرر نگردیده، مسئله صلح جهانی می باشد که اغلب با چالش هایی مواجه است.

    کلیدواژگان: ارتش، نیروی انسانی، نیروی زمینی، صلح
  • محمد حسنی * صفحات 27-56

    نامه حضرت علی (ع) به مالک اشتر منشور حقوق بشر اسلامی و اداره جوامع، بویژه جامعه اسلامی است. با اینکه در این نامه احکام مختلف حقوقی وجود دارد اما در بهره گیری از عهدنامه مالک در استنباطات فقهی بی میلی مشاهده می شود و عمده دلیل آن اتصاف نهج البلاغه و عهدنامه به ضعف سند و مرسل نقل شدن کلام امام علی (ع) در این کتاب شریف است. این نوشته با بررسی اعتبار عهدنامه و پاسخ گویی به شبهات متنی، سندی و سلسله رجال واقع در آن  به این نتیجه دست می یابد که نامه 53 امام علی(ع) از سند متقن و قابل اعتماد در استنباط احکام در حوزه های مختلف از جمله در حقوق برخوردار است.

    کلیدواژگان: نهج البلاغه، عهدنامه مالک، حقوق، حقوق بشر
  • محمدحسین توکلیان * صفحات 57-88

    با نگاهی به سیره علوی در مسئله مدارا با مخالفان، به کاربست مدارا با روش های گوناگون برخورد می نماییم. ایشان با به کار بردن روش هایی همچون اصل تغافل، رعایت ادب، ابراز محبت و نیز تکریم و احترام مخالفان خود سعی در هدایت و جذب و یا دفع شر آنان داشت. شاخصه هایی همچون مخاطب شناسی و استمرار زمانی، در مسئله مدارا در سیره آن حضرت دارای اهمیت بوده است. رویکردی که در این پژوهش از آن بهره برده شده است تاریخی- تحلیلی و با بهره گیری از منابع اصیل تاریخی به منظور دستیابی به روش ها و شاخصه های مدارا در کلام و رفتار امیرالمومنین(ع) است. ضرورتی که این پژوهش را ایجاب می نمود ارائه الگویی دینی در برخورد با مخالفان بوده است. نتیجه ای که حاصل شده این است که مدارا نقشی محوری در سیره آن حضرت داشته و ایشان به تناسب افراد، از شیوه ای در جهت مدارا با مخالفان خود بهره می برده است. این سیره در زندگی سایر امامان شیعه در برابر مخالفان خود شایع بوده است.

    کلیدواژگان: امام علی(ع)، سیره، سیره علوی، مخالفان، مدارا، نهج البلاغه
  • حسین رحمان پور *، حسن رحمان پور صفحات 89-111

    انسان دارای استعداد های نهفته ای است که با تربیت صحیح، مورد بهره برداری قرار می گیرد؛ به وسیله تربیت می توان تمامی استعدادهای جسمانی، روحانی، عقلانی و عاطفی را رشد داد؛ از آن گذشته تربیت جنبه عملی هم دارد؛ یعنی انسان به هنگام تربیت، علم و آگاهی خود را به کار می گیرد و از دانسته های خود، استفاده کاربردی می نماید. در تربیت انسان، اصل بر تشویق و تنبیه است، زیرا انسان به فطرتش که عشق به کمال مطلق و انزجار از نقص است، مایل به کمالات و نیکویی و دوستدار تشویق و قدردانی است و براین اساس بهترین روش در برانگیختن انسان ها به سوی کمال و دورکردن از نقص، تشویق و قدردانی است، نه تنبیه و مجازات و تنبیه و مجازات فقط آن هنگام به کارگرفته می شود که روش های دیگر نتیجه ندهد و چاره ای جز برای بیداری و هوشیاری آدمی و درمان و سامان انسان نباشد. تشویق و تنبیه نیروهای خفته آدمی را برمی انگیزاند و میل به تلاش و شادابی را فراهم می سازد و این بهترین زمینه ی سیر دادن آدمی به سوی مطلوب تربیت است. اهداف این تحقیق عبارت اند از: بررسی تشویق و تنبیه در اسلام و نقش تربیتی آن از دیدگاه نهج البلاغه و توضیح و تبیین آن برای اهل علم و معرفت. وی در این تحقیق به نتایجی به شرح ذیل دست یافته است: تشویق و تنبیه باید فوری و پس از انجام کار صورت پذیرد و به موقع باشد؛ چرا که فاصله افتادن میان رفتار مطلوب و پاداش، اثر بخشی آن را کم می کند. همچنین اگر بین تنبیه و زمان تخلف فاصله باشد علت تنبیه فراموش می شود. اگر ایجاد ترس به موقع صورت نگیرد، اثر مطلوب خود را ندارد. نویسندگان در این نوشتار سعی نموده اند تا ضمن بررسی ابعاد تشویق و تنبیه در اسلام، نقش تربیتی آن را نیز از منظر نهج البلاغه برای خوانندگان محترم ارائه و تبیین نمایند.

    کلیدواژگان: اسلام، تربیت، تشویق، تنبیه، نهج البلاغه