فهرست مطالب

مجله علمی پزشکی جندی شاپور - شماره 1 (پیاپی 44، خرداد 1384)
  • شماره 1 (پیاپی 44، خرداد 1384)
  • 112 صفحه،
  • تاریخ انتشار: 1384/05/04
  • تعداد عناوین: 12
|
  • دکتر خدامراد زندیان، منا عباسی، مژگاه محمدیان صفحه 1
    بنا به اسناد و مدارک معتبر تاریخی در شهر جندی شاپور که ویرانه های آن در شمال شرقی شوش و حدود چند فرسنگی دزفول کنونی در استان خوزستان واقع گردیده، به همت ایرانیان و رومیان دانشگاهی به نام جندی شاپور بنا گردید که جز نخستین دانشگاه های پیشقدم علمی در جهان بود، همزمان با آباد شدن بغداد و آغاز حکومت خلفای عباسی به تدریج موقعیت و منزلت علمی خود را بتدریج از دست داد، به طوری که جز نامی از آن در طول سالها باقی نماند. تا این که در سال 1334 هجری شمسی، مصادف با (1955 میلادی) مجددا دانشگاهی با نام قدیم خود یعنی جندی شاپور با دو دانشکده - پزشکی در اهواز و کشاورزی در رامین (ویس و رامین) - تاسیس گردید.
    امسال پنجاهمین سالگرد تاسیس آن را جشن گرفتیم.
    مجله علمی پزشکی جندی شاپور در سال 1350 حدود 16 سال بعد از پذیرش دانشجو با همت هیئت علمی آن زمان برای اولین بار انتشار یافت که تا به امروز 34 سال از آن روز فرخنده می گذرد.
  • دکتر شیده عصار، دکتر شهرام اصغری صفحه 11
    چاقی کودکان در دهه های اخیر در جهان و به ویژه در کشورهای توسعه یافته رو به افزایش داشته و توجه به عوارض آن سبب برنامه ریزیهای وسیع برای پیشگیری شده است. این مطالعه در سال 1380، با هدف تعیین شیوع چاقی و اضافه وزن در دانش آموزان 14-7 ساله شهر اهواز و بررسی بالینی دانش آموزان چاق انجام شده است. چاقی بر اساس شاخص توده بدن یا BMI بزرگتر یا مساوی صدک 95 برای سن و جنس و یا BMI>30 (هر کدام کوچکتر باشد) در نظر گرفته شد. مواردی که صدک 95< BMI < صدک 85 داشتند دارای اضافه وزن محسوب گردیدند. نمونه گیری به روش خوشه ای در 4 منطقه آموزش و پرورش شهر اهواز انجام شد. نتیجه بررسی 4793 دانش آموز نشان داد که شیوع چاقی 2.2% و اضافه وزن 6% می باشد از بین کودکان چاق 57.4% دختر و 42.6% پسر بودند. بیشترین شیوع در سنین 14-12 سالگی مشاهده شد. در بررسی بالینی کودکان چاق بر اساس شرح حال و معاینه، در 66.7% موارد حداقل یکی از والدین چاق بودند و 73.1% سابقه دیابت را در حداقل یکی از افراد درجه اول خانواده داشتند. 63.9% عادت به مصرف تنقلات پر کالری داشتند و 92.6% در ساعات زنگ تفریح مدرسه از این مواد استفاده می کردند. فعالیت فیزیکی قابل توجه (حداقل نیم ساعت در روز فعالیت از نوع متوسط تا شدید) فقط در 8.3% این کودکان گزارش شد. 76.8% کودکان چاق روزانه حداقل 6-3 ساعت به تماشای تلویزیون مشغول بودند. در معاینه در هیچ مورد علائمی به نفع بیماری اندوکرین یافت نشد. 25.9% این کودکان ژنووالگوم (زاویه دار شدن اندام تحتانی به سمت داخل در ناحیه زانو) داشتند و در 31.5% آنها پرفشاری خون از نوع سیستولیک مشخص گردید. بر اساس نتایج به نظر می رسد شیوع چاقی در منطقه ما در مقایسه با سایر کشورها هنوز پایین است ولی جهت پیشگیری ضروری است که در ابتدا مربیان بهداشت مدارس و بعد والدین کودکان در این زمینه آموزش ببینند. هم چنین غربالگری از نظر پرفشاری خون در کودکان چاق توصیه می شود.
    کلیدواژگان: چاقی، دانش آموزان، BMI، اهواز
  • دکتر احمد شمسی زاده حیات داودی، دکتر منوچهر مکوندی صفحه 21
    هپاتیت A یکی از بیماریهای شایع این منطقه می باشد و احتمال داده می شود که تعداد زیادی از کودکان زیر 15 سال نسبت به این بیماری ایمن می باشند. در حال حاضر در موارد تماس با بیماری، توصیه به تزریق گاماگلبولین انسانی می شود. این مطالعه، به منظور بررسی وضعیت ایمنی کودکان نسبت به هپاتیت و ضرورت تجویز گاماگلبولین صورت گرفت. در طی پنج ماه، نمونه گیری از 800 دانش آموز 15-10 ساله (357 مذکر و 443 مونث)، در 4 ناحیه آموزش و پرورش شهر اهواز، به صورت تصادفی انجام شد. در پایان، آزمایش الیزا از نظر anti-HAV بر روی کلیه نمونه های گرفته شده انجام گردید. نتایج این تحقیق نشان داد که 81.2% از کودکان از نظر anti-HAV مثبت و 18.8% منفی بودند که در ناحیه 4 آموزش و پرورش، میزان موارد مثبت کمتر از سایر نواحی بود. بیشترین موارد مثبت در گروه اقتصادی - اجتماعی پائین و کمترین موارد، در گروه اقتصادی - اجتماعی بالا برد. با توجه به ایمنی بیش از 80% از کودکان نسبت به این ویروس، در صورت رعایت مسائل بهداشتی به ویژه شستشوی دست ها، نیازی به تجویز گاماگلبولین به اطرافیان بیمار نیست و تزریق گاماگلبولین را بایستی محدود به موارد تماسی کرد که شرایط بهداشتی را رعایت نمی کنند.
    کلیدواژگان: هپاتیت A، سرواپیدمیولوژی، روش الیزا، کودکان
  • دکتر مهدی جلالی، دکتر محمدرضا نیکروش صفحه 27
    امروزه ثابت شده است که هورمونهای تیروئیدی (T3،T4) در روند تشکیل و بلوغ سلولی دستگاه عصبی مرکزی پستانداران نقش مهمی ایفا می نماید. بنابراین کاهش ید مادری و اختلال در سنتز این هورمونها ممکن است در زمان جنینی و پس از تولد بر روند تکامل سیستم عصبی تاثیر بگذارد. برای بررسی این موضوع گروهی از رت های ماده از نژاد ویستار با استفاده از پروپیل تیواورسیل نیروئیدکتومی شیمیایی شده و پس از آمیزش روز صفر حاملگی در آنان مشخص گردید. سپس مغز جنینهای روز چهاردهم و بعد از آن نوزاد تا روز بیستم پس از تولد و در بعضی دیگر نمونه ها در مرحله بلوغ سیستم عصبی (سن 5/2ماهگی) با استفاده از روش های معمول بافت شناسی مورد تثبیت، آماده سازی و رنگ آمیزی قرار گرفت. مشابه این روش برای گروه دیگری از رت های سالم نیز بعنوان گروه کنترل اجرا گردید.
    نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که تغییرات مشخصی در لایه های قشری مربوط به مخچه نمونه های تجربی نسبت به کنترل به چشم می خورد. از جمله این تغییرات کاهش معنی دار سلولهای پورکنژ قشر مخچه بود که در گروه تجربی مورد مشاهده قرار گرفت. علاوه بر این نحوه توزیع و آرایش این سلولها در گروه تجربی به شکل مشخصی به هم خورده بود. همچنین سلولهای لایه گرانولار خارجی گروه تجربی تا پس از تولد و حتی تا زمان بلوغ باقی مانده بود در حالیکه در نمونه های پس از تولد مربوط به گروه کنترل چنین موردی مشاهده نگردید. بنابراین می توان چنین نتیجه گرفت که هیپوتیروئیدی مادری می تواند تکامل سیستم عصبی جنین را به گونه ای تحت تاثیر قرار دهد که به نارسانایی تکامل مغزی در زادگان آنها منتهی شود.
    کلیدواژگان: هیپوتیروئیدی، تکامل، قشر مخ، رت
  • دکتر جعفر آن، دکتر اسدالله ظریف کار، زهرا جزایری صفحه 37
    ورزشکاران به منظور تقویت عضلات و تحرک رفتاری از مقدار زیاد تستوسترون انانتات (TE) به عنوان یک داروی محرک استفاده می کنند. تحقیقات انجام شده نشان می دهد که غلظت بالای تستوسترون در پلاسما بر فعالیت طبیعی و میزان ترشح هورمونهای غده تیروئید و احتمالا بر هیستومورفولوژی این غده اثر دارد. لذا در تحقیق حاضر، تاثیر دوز بالای تستوسترون انانتات بر هیستومورفولوژی غده تیروئید در موشهای صحرایی نر بالغ مورد مطالعه قرار گرفت. تعداد 40 موش صحرایی نر بالغ از نژاد چارلز ریور در 5 گروه تقسیم بندی شدند. 1- گروه کنترل بدون تزریق و یا عمل جراحی 2- گروه گنادکتومی دریافت کننده دارو (5 میلی گرم - به ازای هر 100 گرم وزن بدن بصورت تزریق داخل صفاقی و هفتگی به مدت 8 هفته) 3- گروه گنادکتومی شده دریافت کننده حجمی مساوی از حلال دارو (روغن زیتون) 4-گروه گنادکتومی نشده دریافت کننده دارو 5- گروه دریافت کننده حلال دارو. 60 روز پس از شروع آزمایش، نمونه های سرم جهت انداره گیری میزان هورمون تستوسترون و نمونه های بافتی از غده تیروئید جهت مطالعات هیستومورفولوژی با رنگ آمیزی H&E تهیه گردید. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که غلظت سرمی هورمون تستوسترون در گروهای دریافت کننده دارو نسبت به گروه کنترل و شاهد به وضوح در سطح بالاتری بود (P<0.001) قطر فولیکولهای غده تیروئید و تعداد سلولهای فولیکولی در گروه های دریافت کننده تستوسترون انانتات افزایش و قطر سلولهای فولیکولی در گروه های دریافت کننده تستوسترون انانتات افزایش و قطر سلولهای فولیکولی کاهش معنی دار(P<0.05) نسبت به گروه کنترل داشت. نتایج به دست آمده بیانگر آن است که دوز بالای تستوسترون انانتات هر چند سبب افزایش تعداد سلولهای ترشح کننده هورمون تیروئید می شود، اما با توجه به اندازه سلولها موجب کاهش فعالیت آنها می گردد.
    کلیدواژگان: تستوسترون انانتات، غده تیروئید، هیستومورفولوژی، موش صحرایی
  • دکتر حیات ممبینی، دکتر شهریار امیرحسنی صفحه 46
    بررسی مطالعات گذشته نگر بیانگر این واقعیت است که گذاشتن سوند دبل جی بدنبال یورتروسکوپی و لیتوتریپسی درون اندامی غیر ضروری است.در این بررسی نیاز یا عدم نیاز به سوند دبل جی به دنبال ترانس اورترال لیتوتریپسی در بیمارانی که ضمن عمل عارضه ای نداشته اند مورد بررسی قرار گرفته است.
    این مطالعه یک کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی می باشد که از سال 1377 تا سال1381 در مرکز پزشکی بیمارستان گلستان اهواز انجام گرفته است، 210 بیمار با روش فوق تحت درمان قرار گرفته اند و از نظر نیاز یا عدم نیاز به سوندJJ مورد بررسی قرار گرفته اند. پس از انجام عمل جراحی در صورت موفق بودن عمل و اطمینان از عدم صدمه به حالب بیماران به دو گروه 180 نفره بدون سوند (گروه شاهد) و30 نفره با سوند (گروه آزمایش یا گروه دوم) تقسیم شده اند، در گروه آزمایش سوند بمدت یک هفته استفاده شده است ضمنا هر گروه بعد از پایان عمل جراحی بمدت بیست و چهار ساعت از نظر وجود درد کولیکی و علایم تحریکی مثانه و تب در بیمارستان مورد بررسی قرار گرفته اند. بیماران یک هفته و یک ماه بعد، با KUB و سونوگرافی از نظر وجود سنگ باقیمانده و عوارض پیگیری شده اند.
    اندازه سنگ در هر دو گروه یکسال بوده است مقایسه زمان عمل جراحی از نظر آماری معنی دار بوده است (P<0.01). مدت عمل در گروه اول بطور متوسط 23 دقیقه (بین 18-30دقیقه) و در گروه دوم 27 دقیقه (20تا 32 دقیقه) بوده است. در طی بستری شدن 15بیمار از گروه شاهد (8.33%) و از گروه آزمایش یا آزمون 2 نفر (6/6%) فقط نیاز به تزریق پنجاه میلی گرم پتیدین داشته اند (P<0.05) بیست چهار ساعت بعد از عمل همه بیماران مرخصی شده اند. در گروه آزمایشی 4 نفر (33/13%) از علایم تحریکی مثانه مانند تکرر ادرار و درد فوق عانه و احساس فوریت شکایت داشته اند ولی در گروه اول پنج نفر از علایم تحریکی شکایت داشته اند (17/2%) (P<0.05) همه بیماران با داروی آنتی کولینرژیک بلادونا پی بی مرخص شده اند. شش هفته بعد علایمی از تنگی حالب و یا هیدرونفروز را نشان نداده است، با در نظر گرفتن اینکه معیار ما درصد عاری شدن از سنگ و سایر عوارض بوده است، که تفاوتی ور گروه مشاهده نشده لذا می توان نتیجه گرفت که استفاده از است بطور معمول در بیماران بدون عارضه غیر ضروری است و فقط با صرف هزینه اقتصادی و علایم تحریکی مثانه همراه است.
    کلیدواژگان: سنگ حالب، TUL، سوند دوبل جی
  • نرجس السادات برقعی، دکتر افسانه برقعی، دکتر محمدجعفر گلعلی پور، دکتر الهام کاشانی صفحه 51
    زایمان شایعترین اورژانس مامایی است و انجام واژینال آن امنیت بیشتری دارد ولی در کشور ما میزان سزارین بالاتر از استانداردهای جهانی بوده و روند صعودی دارد. مناسب ترین راه جهت کاهش سزارین، شناخت عوامل مرتبط با آن می باشد لذا با عنایت به اهمیت زایمان ایمن تحقیق حاضر با هدف تعیین عوامل مرتبط با روش و اندیکاسیون زایمان در خانمهای مراجعه کننده به زایشگاه های خصوصی، دولتی و آموزشی استان انجام شد. این مطالعه مقطعی، به طور هم زمان در 9 مرکز آموزشی، دولتی و خصوصی استان گلستان انجام شد. 1128 نمونه به روش آسان انتخاب و پرسشنامه های مربوطه برای آنان تکمیل شد و نتایج با نرم افزاز Epi-info-6 و با استفاده از آزمونهای آماری تی زوجی و مجذور کای با ضریب اطمینان 95 درصد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میزان زایمان طبیعی در زنان کمتر از 18 سال و سزارین بعلت عقیمی در خانمهای بیشتر از 35 سال بیش از سایر گروه های سنی بود. روستائیان و قومیت های سیستانی زایمان طبیعی بیشتری نسبت به سزارین داشتند و اندیکاسیون های انتخابی در این گروه ها کمتر بود (P<0.05) از سایر عوامل مرتبط با روش ختم حاملگی، شیفت کاری زایشگاه بود. اکثر زنانی که در شیفت شب و با به علت آبریزش و درد زایمانی مراجعه نموده بودند و تحت مداخله آمنیوتومی و یا اینداکشن قرار داشته و مدت بیشتری در زایشگاه بستری بودند، زایمان واژینال داشتند (P<0.001) میزان سزارین در مراکز خصوصی بیشتر از سایر مراکز بود (62.31 درصد در مقابل 47.11 درصد در مراکز آموزشی و 49.75 درصد در مراکز دولتی). با عنایت بر این که عوامل بسیاری بر انتخاب روش زایمان تاثیر می گذارند بنابراین باید تحقیقاتی دیگر جهت ارزیابی علل مرتبط طراحی گردد تا با استفاده از نتایج این بررسی ها بتوان امیدوار بود که سیر صعودی سزارین کاهش یابد. چرا که مناسب ترین راه کاهش ختم حاملگی به روش جراحی، شناخت علل و عوامل موثر بر آن می باشد.
    کلیدواژگان: سزارین، اندیکاسیون، عوامل زمینه ای، نوع زایمان
  • دکتر حاجیه شهبازیان، سعید سعیدی نیا صفحه 61
    گواتر ساده شایعترین بیماری اندوکرین در همه دنیا می باشد. ایران نیز به دلیل کمبود ید، یکی از مناطق گواتر اندمیک می باشد. مصرف نمک های ید دار از سال 1368 جهت کنترل و پیشگیری از عوارض کمبود ید در کشور آغاز شد. این مطالعه 13 سال پس از شروع مصرف نمک یددار، جهت پایش شیوع گواتر و میزان ید ادرار در 1800 دانش آموز 6-10 ساله شهر اهواز به روش نمونه گیری خوشه ای انجام شد. معاینه تیروئید و درجه بندی گواتر بر اساس تقسیم بندی سازمان بهداشت جهانی، توسط 4 دانشجوی پزشکی آموزش دیده، انجام و پرسشنامه ای شامل سن، جنس و مصرف نمک یددار، برای هر فرد پر شد.
    ید ادرار در یک نمونه صبحگاهی در 75 نفر از دانش آموزان که به طور راندوم انتخاب شدند، به روش هضم اندازه گیری شد. تست های عملکرد تیروئید شامل تیروکسین(T4)، T3RU تری یدوتیرونین (T3) به روش RIA TSH و سطح فریتین سرم به روش IRMA در 75 دانش آموز بررسی شد. در جامعه مورد بررسی 52.5% از دانش آموزان پسر و 47.5% از دانش آموزان دختر بودند. شیوع گواتر در جمعیت مورد مطالعه 39.6% (712) نفر بود از این تعداد 17.3% گواتر Ia Stage و 18.4% Ib (جمعا 35.7% گواتر درجه I) و 3.8% گواتر درجه II داشتند و گواتر درجه سه مشاهده نشد. شیوع گواتر در دختران 43.5% و در پسران 35.9% بود که این اختلاف از نظر آماری معنی دار بود (P<0.001) و90.4% افراد از نمک های یددار استفاده می کردند. میانگین دفع ید ادرار در 75 نفر افراد مطالعه شده 26 میکروگرم در دسی لیتر بود. میانگین دفع ید ادرار در افراد فاقد گواتر 31، در افراد مبتلا به گواتر درجه Ia، 26 و در افراد مبتلا به گواتر درجه Ib، 21 و در افراد مبتلا به گواتر درجه II، 14 میکروگرم در دسی لیتر بود که اختلاف میانگین دفع ید ادرار در افراد فاقد گواتر نسبت به افراد مبتلا به گواترهای Ib و II از نظر آماری معنی دار بود. 9.3% افراد مورد بررسی دفع ید ادرار کمتر از 10 میکروگرم در دسی لیتر، 18.7% ید دفعی 20-10 میکروگرم در دسی لیتر و 72% ید دفعی بیش از20 میکروگرم در دسی لیتر داشتند. میانگین تست های عملکرد تیروئید به ترتیب در افراد سالم و مبتلا به گواتر: سطح T4 سرم 7.7 در مقابل 8.02 میکروگرم در دسی لیتر،184T3 در مقابل 186 نانوگرم در میلی لیتر، T3RU 32% در مقابل 33% و TSH 2.5 در مقابل mIU/ml 3.4در افراد سالم و مبتلا بود که به جز TSH هیچکدام اختلاف معنی داری نداشت (P<0.01)میانگین فریتین سرم در افراد مبتلا به گواتر و سالم به ترتیب 23.45 و 28.84 بود که از نظر آماری معنی دار نبود. مطالعه حاضر نشان داد که پس از 13 سال مصرف نمک یددار علیرغم این که ید ادرار در بیش از 90% افراد مورد مطالعه در حد طبیعی (بالای 10 میکروگرم در دسی لیتر) می باشد ولی هنوز شیوع گواتر در جمعیت مورد مطالعه (با وجود کاهش قابل توجه نسبت به مطالعات گواتر در زمان کمبود ید) در حد بالایی می باشد (39.6%) لذا عوامل دیگر ایجاد کننده گواتر را باید در این منطقه مطالعه کرد.
    کلیدواژگان: گواتر، کمبودید، نمک یددار، ید ادرار
  • دکتر فریدون صابری افشار، دکتر احمدرضا موثقی، دکتر مهوش جلیلیان صفحه 68
    برای ارزیابی تغییرات هیستوپاتولوژیک مثانه پس از پیوند آن با ایلیوم پنج قلاده سگ مخلوط سالم با وزنی بین 25-15 کیلوگرم تحت عمل برداشت قسمتی از مثانه قرار گرفته و بلافاصله با ایلیوم پیوند شدند. یک قلاده از سگ ها دچار پارگی مثانه جدید شد و ده روز پس از جراحی تلف گردید. بقیه سگ ها خوب بودند، مشکلات گوارشی یا تخلیه ادراری، انسداد روده ای و نشت ادراری در آنها مشاهده نشد. مشاهدات ظاهری و مقاطع بافت شناسی در روز چهل و پنجم از عمل مورد مطالعه قرار گرفت.
    کالبدشکافی مرز مشخص در ناحیه پیوند شده، بین مثانه و کلاهک روده ای را آشکار ساخت. ترشحات اکسوداتیو آماسی، چسبندگی، نشت یا تشکیل فیستول مشاهده نگردید. یافته های بافت شناسی در مثانه جدید نشان داد که علیرغم محیط کاملا جدید، بافت مخاطی اولیه روده در 45 روز پس از پیوند باقی مانده است. هیپرپلازی سلول های جامی در مخاط روده دیده شد. دیگر یافته های مرفولوژیکی پر خونی، ادم، نفوذ سلول های التهابی، تغییرات متاپلاستیک در بافت پوششی مثانه، آماس کریپت های روده، کلیسفیکاسیون، تشکیل استخوان هتروتروپیک در ناحیه پیوندی و وجود فیبروسیتف فیبروپلاست و فیبرهای کلاژن در لایه های زیر مخاط، ماهیچه و سروز در مثانه جدید بودند. اگر چه علت دقیق تغییرات مرفولوژیک نامشخص است ولی به نظر می رسد که تماس مستقیم مخاط روده با ادرار برای توسعه آن الزامی است و نشان داده شده است که تغییرات فوق بدون تماس ادرار در قسمت داخلی قطعه ایلیوم به وجود نمی آید.
    کلیدواژگان: پیوند مثانه به ایلیوم، تغییرات هیستوپاتولوژیک، مطالعه تجربی، سگ
  • دکتر حشمت الله شهبازیان صفحه 79
    گذاشتن کاتترهای موقت می تواند نجات دهنده جان یک بیمار نیازمند به همودیالیز اورژانس باشد. هدف از این مطالعه بررسی میزان بروز عوارض حاد در زمان جایگذاری کاتترهای موقت در بخش نفرولوژی بیمارستان گلستان اهواز می باشد. جهت 670 بیماری که نیاز به همودیالیز اورژانس داشتند و راه مناسبی جهت انجام آن وجود نداشت، 800 مورد کاتتر موقت جایگذاری شد. اکثر این بیماران افرادی بودند که جدیدا تشخیص نارسایی مزمن انتهایی کلیه داشته و با علائم اورمی مراجعه کرده و راه دائمی برای همودیالیز نداشتند. سایر موارد شامل بیماران با نارسایی حاد کلیه، بیماران پیوندی با عدم کارکرد اولیه کلیه پیوندی، بیماران دچار مسمومیت های مختلف و نهایتا موارد معدودی بیماران نیازمند به پلاسما فرزیس یا تغذیه وریدی بوند. 580 کاتتر در ورید ساب کلاوین و 150 کاتتر در ورید انترنال جوگولار و 70 مورد در ورید فمورال جایگذاری شد. از تعداد 670 بیمار 400 مرد و 270 زن بودند محدوده سنی بیماران از 4 سال تا 91 سال(متوسط سنی 49 سال) بود. یک بیمار فوت کرد که علت مرگ هموتوراکس وسیع بود. یازده بیمار دچار پنوموتوراکس شدند که 2 نفر با درمان کونزرواتیو کنترل شده و مابقی نیازمند چست تیوپ شدند. شش بیمار دیگر هموتوراکس پیدا کردند که با چست تیوپ کنترل شدند. دو بیمار هموپتزی شدید پیدا کرده که با درمان کنزورواتیو کنترل شد. در 160 مورد پونکسیون شریانی اتفاق افتاد که در 6 مورد هماتوم قابل توجه ایجاد شد. 1 مورد هماتوم تخلیه شد و مابقی با درمان کونزواتیو کنترل شدند. 1 مورد آریتمی بطنی به صورت تاکی کاردی داشت که با درمان دارویی کنترل شد. 60 بیمار از درد محل پونکسیون شاکی بودند که تماما با مسکن کنترل شد. عوارض مهم شامل هموتوراکس و پنوموتوراکس در بیمارانی دیده شد که عمدتا جهت آنها کاتتر ساب کلاوین جایگذاری شده بود. گر چه کاتترهای موقت همودیالیز نجات دهنده جان بیمار هستند ولی می تواند همراه با مرگ و میر به خصوص موربیدیتی باشند. توصیه می شود جهت کاهش عوارض حاد و درمان مناسب آنها آموزش کافی و مناسب به دستیاران جهت جایگذاری و تشخیص عوارض داده شود. کاتترها توسط افراد مجرب کار گذاشته شوند و با توجه به عوارض کمتر کاتترهای انترنال جوگولار از این روش بیشتر استفاده گردد.
    کلیدواژگان: همودیالیز، کاتترانترنال جوگولار، کاتتر ساب کلاوین
  • دکتر محمد حسن مرادی نژاد، دکتر عبدالرزاق کیانی صفحه 85
    فلج عصب صورتی، عارضه بسیار نادری از سندرم کاوازاکی است که تنها در 25 بیمار گزارش شده است. هیچ یک از 25 بیماری که قبلا گزارش شده بودند، با ایمونوگلبولین داخل وریدی درمان نشده بودند. بیمار مورد نظر پسر 2 ساله ای بود که با آوریسم دو طرفه ی شریان های کرونر ناشی از سندرم کاوازاکی مراجعه کرده بود، که تحت درمان آسپیرین (80 میلی گرم/ کیلوگرم) و گاما گلوبولین (2 گرم/ کیلوگرم) داخل وریدی قرار گرفت. طول مدت بیماری 7 تا 9 روز بود. در سومین روز پس از درمان بیمار دچار فلج یک طرفه عصب صورتی شد. این بیمار با گاماگلوبولین داخل وریدی درمان شد، این دارو باعث بهبودی کامل فلج صورتی ظرف 48 ساعت در این بیمار شد. بررسی بیماران قبلی نشان می دهد، که بیمارانی که فلج عصب صورتی ناشی از سندرم کاوازاکی دارند خطر ابتلا به آنوریسم شریان کرونر در این بیماران دو برابر بیشتر از کودکانی است که این عارضه عصبی را ندارند. خطر آنوریسم در بیماران بدون عارضه عصبی (25%) در مقایسه در بیماران مبتلا به عارضه عصبی (52%) می باشد. فلج عصب صورتی بدون علت مشخص در کودکانی که دچار بیماری های تب دار طولانی مدت هستند، باید شک به سندرم کاوازاکی را برانگیزد. در چنین بیمارانی باید با انجام اکوکادیوگرافی، آنوریسم عروق کرونر را رد کرد. اگر چه به نظر می رسد فلج عصب صورتی در تمام بیمارانی که از مرحله حاد بیماری جان به در می برند برطرف شود. ظاهرا درمان با ایمونوگلبولین وریدی می تواند زمان بهبود کامل را بسیار کوتاه تر و سر نخ برای شناسایی مکانیسم های آسیب عصبی در این بیماری فراهم کند.
    کلیدواژگان: بیماری کاوازاکی، فلج عصب صورتی، واسکولیت، آنوریسم
|
  • Zandian Kh, Pipelzadeh Mh, Abbasi M., Mohammadian M Page 1
    According tos evidences from historical records, the old, now ruined, Jondishapur University was built by the inspirations of the Persians and Roamns in the town of Jondishapur, a town located in the Northwestern part of present Ahwaz and South-eastern part of Susa in Khozestan province, was one of the first universities in the world. However, the ruling of Abbasit in Bagdad, this university gradually became a ruin and only its name remained.In the year 1334 of Persian calendar (1955), the present Jondishapur university was built with two faculties namely the medical faculty in Ahwaz and Agriculture faculty in Vaise and Rameenm. This year we celebrate the golden jubilee year of its establishmentWith much efforts made by the scientific community of the university, the first Scientific Medical Journal of Jonshishapur university was first published 34 years earlier in 1350 (1971). The publication of the Journal can be divided into four eras according to editorial board members, its general layout, its size, front-page cover, type of paper used, and lithography. All the papers published are research–based, reviews or case reports and have English abstracts.The first era: Entitled: the Medical Journal of Jundishapur, was published quarterly by the medical faculty in 1350-1355 (1971-1976). In year 1976, two independent medical centres were running, namely Jondishapur Medical Centre and Golsetan Medical Centre. Each had their own independent editorial staff and published two medical journals namely: Jondica and Medical Journal of Golstan Medical Center respectively. Their publication ceased in 1357 (1978)The second era: The journal was re-published twice a year in 1364 (1985) and named The Scientific Medical Journal of Medical Faculty of Ahwaz Shaheed Chamran University. The third era: In 1367 (1988), with separation of the medical faculty from Shaheed Chamran and became an independent Ahwaz Scientific Medical university under the Ministry of Health and Medical Education, was published twice a year until 1380 (2001).The forth era: Stated from 1381 (2002), the Journal has a new was built by the inspirations of the Persians and Romans layout and has been published quarterly with glossy cover page and colour was added for illustrations. It is currently being typo-graphed semi electronically. We are planning for full electronic version and linking via internet for future publications.
  • Assar Sh, Asghari S Page 11
    Childhood obesity is an increasing problem world-wide with important health consequences. This cross-sectional study aimed to determine the prevalence of obesity and overweight among 7-14 year old students and clinical status of obese students in Ahwaz. For this purpose a randomized cluster sampling was undertaken. Students with BMIs at the 95th percentile or more for age and sex or whose BMI s are more than 30 (whichever was smaller) were considered obese and students whose BMIs were at the 85th percentile or more but less than 95th percentile were considered overweight. Assessment of 4793 students showed that the prevalence of obesity and overweight was 2.2% and 6.0% respectively. Obesity was most prevalent in 12-14 year old students. Assessment of obese students showed that 66.7% of obese students at least had one obese parent and 73.1% had family history of type 2 diabetes in their first degree relatives. Only 8.3% of obese students had considerable physical activity. 76.8% were spending 3-6 hours per day watching television. Physical examination of obese students showed that 25.9% had genu valgum (medial angulation of the lower extremity at the knee). Systolic hypertension was detected in 31.5% of them. None of them had signs of endocrine diseases. According to these results, prevalence of obesity in our city is low compared with other countries but for prevention purposes, it is necessary to educate health care providers in schools and inform parents about obesity and its complications. Furthermore, screening of obese children for hypertension is recommended.
  • Shamsizadeh Hayatdavoodi A., Makvandi M Page 21
    Hepatitis A is a common disease in Ahwaz and it seems that most of children have immunity against this disease. At the present time, human gamma globulin is recommended for post-exposure prophylaxis. The aim of this study was to determine the immunity status of children against hepatitis A and need for post–exposure prophylaxis. For this purpose, during a period of 5 months, sera anti-HAV antibody levels were measuned in 800 (357 males and 443 females) students, aged 10-15 from four educational districts of Ahwaz city, using ELISA method. The results showed that 81.2% of children were seropositive and 18.8% were seronegative. The lowest rate of positive cases was in the forth district. The most positive cases were in low socio–economical class and the least positive cases were in high socio-economical class. Since more than 80% of cases were seropositive, therefore, if personal hygiene, specially hand washing, is practiced routinely, post-exposure prophylaxis may not be necessary and prophylactic gamma globulin injection is only advised for those cases who do not practice this habit routinely.
  • Jalali M., Nikravesh M.R Page 27
    Thyroids hormones (T3 and T4) play an important role in fetal and postnatal development. Deficiency of these hormones during fetal development which is caused by maternal hypothyroidism in early gestational period, results in severe damage to embryo especially to the central nervous system. In this investigation, 3-month-old female Wistar rats were used. The animals divided in two experimental and control groups. The experimental group was made hypothyroid by chemical thyroidectomy with propylthiouracil. From days 14 to 20 of gestation, some of the rats in experimental and control group were sacrificed and their embryos were collected for fixation. The same procedure was carried out for the brains of newborns from 1 to 20 postnatal days and some adults at 2.5 month of age. The brains of all specimens were processed, serially sectioned and stained for histological studies. The results showed that the numbers of purkinje cells in cerebellum decreased significantly in the experimental group. Furthermore there was a significant difference in their distribution between experimental and control groups. On the other hand the external granular cells, in the cerebellum of experimental group, remained until 5th week after birth or even during puberty. These data indicate that maternal hypothyroidism may result in severe damage in development of central nervous system during childhood and even at puberty.
  • Ay J., Zarifkar A., Jazayeri Z Page 37
    Testosterone enanthate (TE), due to its anabolic effects, is widely used by athletes as a stimulating drug for the muscle strength. Previous studies showed that high doses of TE may have some effects on the secretion of metabolic hormones. In this study we evaluated the effect (s) of high doses of TE administration on histomorphology of the thyroid gland. For this purpose, forty male Charles River rats (210-220g) were divided into five groups of 8: group I, non-treated control group, group II rats were gonadectomized and received TE (5mg/100g b.w, i.p, weekly), group III was sham- operated non-gonadectomized rats receiving the same dose of TE as group II. Group IV was gonadectomized rats, which received vehicle (olive oil), and group V was sham-operated non-gonadectomized rats receiving vehicle. In each group, blood samples were taken from rats after 60 days and the thyroid glands were removed and prepared for histomorphological studies. The serum levels of testosterone were measured by ELISA technique. The results show that diameter of thyroid gland follicles of the groups that received a high dose of TE, was increased significantly (P<0.05) compared to those of the control group. These results suggest that testosterone, at high concentration, stimulates proliferation of follicular cells of thyroid gland, however, it also attenuates their functional activities.
  • Moombeni H., Amir Hasani S Page 46
    Retrospective studies have shown that using JJ stent after uretheroscopy and lithotripsy is not necessary. At present, urethral JJ stent insertion after uretheroscopic lithotripsy is recommended by some surgeons in order to prevent urethral stricture and urethral colics. They believe that this method decreases the chances of urethral colic, urethral edema and secondary stricture. The aim of this study was, therefore to evaluate the indications for using JJ stent after lithotripsy and uretheroscopy. For this purpose, this randomized controlled trial was carried out in 1998- 2002. Two hundred and ten patients (150 males and 60 females) with mean age of 39 (ranged from 25 to 60 years) were included in this study. The criteria for selection were the size of stone and it’s location, which were determined with sonography by an expert sonographist and had a 2-week period of pain and mild hydronephrosis Patients with positive history of previous uretheroscopy or coaggulopathy were excluded from this study. All routine laboratory tests were carried out. Urine culture was normal. Ceftriaxone (1g IV) was injected in all patients 30 minutes before surgery. After successful surgery, patients were divided into two groups. JJ stent (4.8 F) was used for 30 patients. Pethidine was used when patients had severe pain. Belladona-PB was prescribed for all patients at the time of hospital discharge. Student’s T-test was used for data analysis. The results showed that the maximum and minimum size of the stones were 10mm and 7mm respectively. In 108 cases, stone was located in the left side and in 102 cases in the right side. Stone was located below the uretheropelvic junction in all cases. In 60% of cases, stone was detected below the sacroiliac joint. Size and location of the stones in both groups were same. Duration of the surgery for control and case group were 23.92±3.64 and 27±3.68 minutes respectively. Bladder irritative symptoms were 13.33% and 2.17% in case and control groups respectively. Pethidine (50mg) was injected to 15 patients in the case group (8.33%) and 2 patients in the control group (6.6%). The findings from this study suggest that the use of JJ stent not only increases the economic burden on these patients, but also it carries greater risk of bladder irritation symptoms. Furthermore, it is not recommended in patients who undergo intracorporeal lithotripsy and who do not show any complications.
  • Borghei Ns, Borghei A., Golalipoor Mj, Kashani E Page 51
    The recent rate of cesarean section rate is greater than universal standard and is on increase. It is therefore of interest to find out the influencing factors on choices of the methods of surgical termination of pregnancy in our province In this cross-sectional study which was carried out simultaneously in nine hospitals (educational, governmental and private) in Golestan province. The method of sampling was by simple randomization and a questionnaire was completed for 1128 women. The data were analyzed with EPI-info 6 software package using students’T-test and chi-square, confidence level of 95% was considered significant. The results showed that the percentage of pregnancies terminated by cesarean section in private, educational and governmental hospitals were 62.3, 47.1 and 49.75% respectively. Fetal distress, elective, sterilization, CPD and repeated cesarean section were the most common indications. Vaginal delivery was more common among rural women and Cistany race. Elective cesarean was low in this groups (P <0.05), as well as in women under 18 years with low literacy and during night shifts (P<0.05). The majority of women who had labor pain or premature rupture of the amniotic membrane and who had interventions such as amniotomy or induction and long hospitalization, ultimately deliveryed vaginally (P<0.05). These findings suggest that many factors influenced the mode of delivery and the most suitable way for decreasing of surgical termination of pregnancy by cesarean section is recognition of these influencing factors, then we can hope that the trend of elective cesarean section rate be decreased.
  • Shahbazian H., Saidinia S Page 61
    Simple goiter is one of the most prevalent endocrine disease all over the world. Before iodine supplementation in 1990, Khuzestan province was an endemic area for goiter in Iran. This study was performed in 2002-2003, about 13 years after iodine suplementation, to determine the prevalence of goiter and urinary iodine excretion among 1800 school children (6-10 years old) in Ahwaz. The subjects were chosen by cluster sampling. Physical examination and goiter staging according to WHO criteria was done by 4 medicals student trained in endocrinology department. A questionnaire included: age, sex and level of iodized salt consumption, was filled out for each person. Urinary iodine excretion (by digestion method), was assessed in 75 person by random sampling. In addition, thyroid function tests which included: T3, T4, T3RU by RIA and TSH and serum ferritin by IRMA method were assessed randomly in this selected population. The results showed that 52.5% of the subjects were males and 47.5 were females. 712 school children (39.6%) had goiter (17.3% stage Ia, 18.4% Ib, 3.7% stage II). There was no case of stage III goiter. Prevalence was higher in girls (43.5% versus 35.9%) (P<0.01). 90.4 % of study group consumed iodized salts. The mean urinary iodine excretion was 31g/dl in normal children, 26g/dl in person with stage Ia goiter, 21g/dl in Ib goiter and 14g/dl in stage II goiter. Urinary iodine was significantly higher in normal children than those with goiters stage Ib or II. 9.3% of studied persons had urinary iodine excretion lower than 10g/dl, 18.7% between 10-20g/dl and 72% had urinary iodine more than 20g/dl. The mean T4, T3, T3ru and TSH in normal and goiterous persons were 7.7 versus 8.02g/dl, 184 versus 186ng/ml, 32% versus 33% and 2.5 versus 3.4miu/ml respectively. Only TSH showed significant difference between normal and goiterous persons (P<0.01). There was no significant difference in the mean serum ferritin concentration between normal and goiterous children (29 versus 23g/dl). These findings suggest that after 13 years of consumption of iodized salt, more than 90% of studied persons had urinary iodine excretion more than 10g/dl, and goiter still has a high prevalence of 39.6%, therefore, other goitrogen factors should be sought for in this area.
  • Saberi Afshar F., Movaseghi A.R., Jalilian M Page 68
    To evaluate histopathogical changes in the urinary bladder after ileocystoplasty, an experimental model of five healthy mixed breed dogs weighing between 15-25kg, underwent partial cystectomy and immediate ileocystoplasty were used. One dog showed neobladder perforation and died ten days after operation. The remaining dogs did well, no digestive or voiding problems, no intestinal obstruction and urinary leakage were observed. Gross observations and histological sections were studied on day 45 after cystoplasty. Autopsy revealed distinct margin in the grafted area between bladder and the intestinal cap. No inflammatory exudative discharges, adhesion, leakage or fistulus formations were observed. The histological findings in neobladder showed original mucosa of the bowel persisted 45 days after cystoplasty in spite of its entirely new environment. Goblet cells hyperplasia were seen in the mucosa of the bowel. The other morphological findings were congestion, edema, inflammatory cell infiltration, metaplastic changes in the urothelium, cryptitis, calcification, heterotropic bone formation in graft area and the presence of fibroblasts, fibrocytes and collagen fibers in submucosa, muscular and serosal layers of the neobladder. Although the exact etiology of the histological changes is unclear, it seems that direct contact of the intestinal mucosa with urine is essential for the development of the morphologic changes and it has been showed that, in the absence of exposure to urine, morphological changes are not evident in the inner parts of ileal segments.
  • Shahbazian H Page 79
    Insertion of transient catheter can save the life of patients who need emergency or urgent hemodialysis. The aim of this study was to study the incidence and types of acute complications following transient catheter insertion among patients who required them in Golestan hospital nephrology department. For this purpose, 800 temporary catheters were inserted for 670 patients who need emergent or urgent hemodialysis and who had no other available routes. Most of the patients were newly diagnosed with ESRD without any vascular access. Other cases included ARF patients, kidney recipients with early transplanted kidney dysfunction, patients with drug poisoning and a few patients who were candidated for plasmaphresis or parentral nutrition. Five hundred and eighty catheters were inserted in the subclavian vein, 150 in the internal jugular and 70 in the femoral vein. Of 670 patients (400 males and 270 females, aged between 4 to 91 years, average 49), one patient died with sever hemothorax. Eleven patients developed complications with pneumothorax, two of whom were treated conservatively and the remaining underwent chest tube insertion. Two patients had massive hemoptesia who were controlled with conservative management. Arterial puncture occurred in 160 cases among whom 6 progressed hematoma necessitating drainage, others were controlled with conservative management. Ventricular arrythmia occurred in one case who was controlled by medical treatment. Sixty cases suffered from pain at the site of puncture which was controlled by analgesics. The major dangerous complications, hemothorax and pneamothorax, were more frequently observed with subclavian catheters. The findings from this study suggest that although temporary catheters can save lives, but may also cause significant morbidity and mortality. In order to reduce these acute complications, appropriate training of residents is recommended. Furthermore, catheters should be only be inserted by trained experts and internal jugular approach is the preferable route of insertion.
  • Moradi Nejad M.H., Kiany A.R Page 85
    Facial nerve palsy is a very rare complication of Kawasaki syndrome and has been reported in only 25 patients world-wide. None of the 25 previous reported cases with this complication were treated with IV immunoglobulin. We treated a 2-year old boy with bilateral coronary artery aneurysms due to Kawasaki syndrome. In our patient, the duration of disease was 7 to 9 days. He developed a marked unlilateral peripheral fascial nerve pulsy on the third day of his illness and was treated with aspirin (80 mg/Kg) and gamma globulin (2 g/Kg), which resulted in complete resolution of facial nerve palsy within 48 hours. Review of pervious cases demonstrates that children with Kawasaki–associated facial nerve palsy have more than twice the risk for coronary artery aneurysm (52% vs 25%) as compared with children without facial nerve palsy. Unexplained facial nerve palsy in young children with a prolonged febrile illness should provoke consideration of Kawasaki syndrome and dictates taking an echocardiography to exclude coronary artery aneurysms. Although facial nerve palsy appears likely to be resolved in all patients surviving the acute phase of Kawasaki syndrome, treatment with IVIG appears to shorten considerably the time for full recovery and provides an important clue to the underlying mechanism of neurological injury in this illness.