فهرست مطالب

مجله علمی پزشکی جندی شاپور - سال ششم شماره 1 (پیاپی 52، بهار 1386)
  • سال ششم شماره 1 (پیاپی 52، بهار 1386)
  • 134 صفحه،
  • تاریخ انتشار: 1386/05/25
  • تعداد عناوین: 17
|
  • علی اکبر مومن، محمدرضا سلطانی نیا صفحه 1
    هدف
    تشنج بعنوان شایعترین اختلال نورولوژیکی نیازمند درمان فوری است. کنترل سریع آن قبل از رسیدن بیمار به بیمارستان ضروری است و لذا بایستی با دارویی درمان شود که موثر و راه تجویز آن مناسب و بی خطر باشد. هدف ما از این مطالعه، مقایسه اثربخشی، زمان کنترل تشنج و عوارض جانبی دیازپام داخل مقعدی با میدازولام داخل بینی در کنترل تشنجات حاد اطفال بود.
    روش بررسی
    در یک مرکز آموزشی، 115 بیمار ثبت نام شدند. در تشنجات مداوم بالای 5 دقیقه بصورت تصادفی دیازپام داخل مقعدی یا میدازولام داخل بینی، از فرآورده تزریقی آنها بدلیل عدم دسترسی به فرآورده های دیازپام داخل مقعدی و میدازولام داخل بینی در زمان انجام تحقیق، برایشان تجویز شد. در صورتی که تشنج پس از 10 دقیقه متوقف نمی شد داروی دیگری با نظر دستیار اطفال انتخاب و تجویز می گردید. بمدت 60 دقیقه فشارخون، تعداد نبض، تعداد تنفس، درجه حرارت و میزان اشباع اکسیژنی را کنترل کردیم. هدف و نتیجه اصلی از اینکار، مشاهده اثربخشی، زمان توقف تشنج پس از تجویز دارو و ظهور احتمالی عوارض جانبی قلبی تنفسی بود.
    یافته ها
    دیازپام داخل مقعدی در 56 حمله تشنجی و میدازولام داخل بینی در 59 مورد استفاده شدند. دیازپام 32 مورد (57 درصد) از 56 حمله تشنجی و میدازولام داخل بینی 49 مورد (83 درصد) از 59 حمله تشنجی را متوقف نمود (p<0.001). متوسط زمان کنترل تشنج، بطور مشخصی در گروه میدازولام کوتاهتر از گروه دیازپام بود 2.9 دقیقه با انحراف معیار 1.89 و با ضریب اطمینان 95 درصد برابر با 2.3-3.4 دقیقه در گروه میدازولام در مقایسه با 4.6 دقیقه با انحراف معیار 2.34 و با ضریب اطمینان 95 درصد برابر با 3.8-5.5 دقیقه در گروه دیازپام. از نظر بروز عوارض جانبی اختلاف واضحی بین دو گروه مشاهده نگردید. در گروه دیازپام یک مورد مرگ در شیرخوار 4 ماهه مبتلا به مسمومیت با ترکیبات شبه تریاک و در گروه میدازولام یک مورد آپنه گذرا در کودک 13 ساله مبتلا به فلج مغزی مشاهده گردید.
    نتیجه گیری
    در کنترل و درمان تشنجات حاد کودکان، میدازولام داخل بینی موثرتر و سریع تر ازدیازپام داخل مقعدی است. تجویز از راه بینی از منظر اجتماعی مطلوب تر و پذیرفته تر می باشد و با ارایه دستورالعمل های مناسب به خانواده های کودکان شاید درمان ترجیحی جهت درمان تشنج های مکرری باشد که در خارج از بیمارستان بوقوع می پیوندند.
    کلیدواژگان: میدازولام داخل بینی، دیازپام داخل مقعدی، تشنجات حاد، کودکان
  • مشخصات کلینیکی و میزان عود فتق اینگوینال در بیمارستان های امام خمینی و رازی اهواز
    شهنام عسکرپور، محمدحسن حافظی، محمدحسن سرمست شوشتری، فرامرز پازیار صفحه 10
    هدف
    فتق اینگوینال یکی از شایعترین اعمال جراحی عمومی می باشد که شیوع آن در مردان حدود 25 برابر زنان است و در سمت راست شایعتر می باشد در سن بعد از 40 سالگی شیوع بیشتری می یابد و جهت ترمیم آن از روش های مختلف با توجه به سن بیمار و مهارت جراح استفاده می شود. هدف تحقیق حاضر بررسی میزان عود و مشخصات کلینیکی هرنی اینگوینال می باشد.
    روش بررسی
    این مطالعه به روش توصیفی و گذشته نگر جهت بررسی و شیوع سنی و جنسی و نوع فتق و بررسی میزان عود آن با در نظر گرفتن 3 تکنیک لیگاتور ساده ساک در اطفال، ترمیم بافتی، و ترمیم با مش در بزرگسالان در بیمارستان های امام خمینی و رازی اهواز در سال 1376 و 1377 در 150 بیمار با پی گیری حداقل 2 سال انجام گرفت و سپس نتایج با نرم افزار آماری spss مورد بررسی و آنالیز قرار گرفت.
    یافته ها
    با بررسی 150 بیمار مبتلا به فتق 92 درصد مرد بودند. شایعترین سن فتق بین 40 تا 50 سالگی (24 درصد) بوده است. جهت ترمیم فتق در 20 درصد فقط highi ligation، در 37.5 درصد ترمیم بافتی باسینی و در 42.5 درصد ترمیم با مش انجام شد در مجموع 8 درصد عود وجود داشت که در روش باسینی 16 درصد، در ترمیم با مش 3 درصد، 3 high ligation درصد عود دیده شد.
    نتیجه گیری
    فتق اینگوینال در مردان شایعتر است و میزان مراجعه بیماران بعد از سن 40 سالگی 2 برابر قبل از سن 40 سالگی می باشد که احتمالا بعلت ضعف جدار شکم در سن بالا می باشد (میزان عود در روش ترمیم با مش بصورت قابل توجهی عود نسبت به روش ترمیم بافتی کمتر است (3 درصد) و عود در روش لیگاتور ساده ساک در اطفال و ترمیم با مش تقریبا مشابه آمارهای جهانی می باشد. لذا نتیجه می گیریم که در مراکز آموزشی نیز با کسب مهارت لازم توسط دستیاران میزان عود در عمل جراحی فتق با لیگاتور ساده ساک در اطفال و ترمیم با مش در بزرگسالان پایین بوده و در حد آمارهای جهانی می باشد ولی میزان عود در ترمیم بافتی بالاتر از آمار جهانی است و لازم است ضمن توصیه به انجام ترمیم با مش، نسبت به امر آموزش دستیاران در بخش های آموزشی در مورد ترمیم بافتی تلاش و دقت بیشتری صورت گیرد.
    کلیدواژگان: فتق اینگوینال، ترمیم، عود، لیگاتور ساده ساک، روش ترمیم بافتی، ترمیم با مش
  • بررسی 13 ساله فراوانی و علائم بالینی سندرم همولیتیک یورمیک و ترومبوتیک ترمبوسیتوپنتیک پورپورا در بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی شیراز
    آمنه سبزی، مهران کریمی صفحه 16
    هدف
    سندرم همولیتیک یورمیک (HUS) و ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک پورپورا (TTP) اختلالات نادری هستند که با تجمعات داخل عروقی پلاکتها و تشکیل ترومبوس گسترده در میکروسیرکولاسیون مشخص می شود که منجر به ایسکمی بافتی می شود. با وجود مطالعات متعددی که در سرتاسر دنیا درباره این دو بیماری انجام شده ولی اپیدمیولوژی و جنبه های کلینیکی آنها در ایران هنوز مبهم باقی مانده است.
    روش بررسی
    ما یک مطالعه گذشته نگر بر روی 136 بیمار مبتلا به همولیتیک یورمیک باشد و یا ترومبوتیک ترومبوسیتوپتیک که از ابتدای سال 1370 تا انتهای سال 1382 در سه بیمارستان بزرگ شیراز بستری شده بودند جهت بررسی جنبه های اپیدمیولوژی، خصوصیات بالینی و یافته های پاراکلینیکی آنها انجام دادیم.
    یافته ها
    101 بیمار مبتلا به 49) HUS زن و 52 مرد) و 35 بیمار مبتلا به 21) TTP زن و 14 مرد) مشخص شدند. میانگین سنی برای 3.5 HUS سال و برای 30.8 TTP سال بود. میانگین بروز سالانه HUS به طور قابل ملاحظه ای از 8 بیمار در هر 1000000 بچه- سال در سال 1371 به 1.1 بیمار در سال 1381 کاهش یافته بود (p<0.001) در حالیکه بروز TTP از 0.6 مورد در هر 1000000 فرد در سال 1371 به 5.2 مورد در هر 1000000 فرد در سال 1381 افزایش پیدا کرده بود. (p<0.05). هم برای TTP و هم HUS بیشترین میزان بروز در ماه های تابستان اتفاق افتاده بود. 20 بیمار مبتلا به HUS و 16 بیمار مبتلا به TTP مرده بودند که میزان کشندگی بیماری به ترتیب 19.8 و 45.7 درصد تعیین شد. هیچ فاکتور موثر بر پیش آگهی برای TTP یافت نشد در حالیکه بروز علایم نقص عصبی و تعداد بالای لوکوسیتها اثر معکوس بر روی پیش آگهی بیماران HUS داشت.
    نتیجه گیری
    برخلاف کشورهای دیگر، در بیماران مراجعه کننده، میزان بروز HUS در حال کاهش است که احتمالا به علت کاهش در میزان عفونت های روده ای اسهالی (مخصوصا E-coli 0157:H7) و بهبود وضعیت درمانی آنها است. از طرف دیگر، بروز TTP در شیراز هم مانند سایر کشورها در حال افزایش است.
    کلیدواژگان: اپیدمیولوژی، سندرم همولیتیک یورمیک، ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک پورپورا، شیراز
  • محمدحسن حافظی، شهنام عسکرپور، محمدحسین سرمست شوشتری صفحه 25
    هدف
    یکی از مهمترین علل مراجعه بیماران به علت مشکلات پستانی لمس توده در پستان است این توده ها انواع خوش خیم و بدخیم دارند توده های خوش خیم اغلب در سن قبل از یائسگی شایع هستند. در این مطالعه تلاش می گردد توزیع فراوانی توده های پستانی با در نظر گرفتن سن- و نوع توده مورد ارزیابی قرار گیرد.
    روش بررسی
    این مطالعه بصورت توصیفی و گذشته نگر در طی 9 سال از 1370 لغایت 1378 در بیمارستان امام خمینی اهواز روی 787 نمونه بیوپسی شده از بافت پستان انجام گردید و شیوع سنی و نوع توده مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    از مجموع 787 مورد نمونه بیوپسی بافت پستانی زنان 29 درصد فیبروکیستیک و 24.5 درصد فیبروآدنوم بود. 30 درصد نمونه ها مربوط به دهه سوم و 23 درصد نمونه ها مربوط به دهه چهارم زندگی بود. در سن زیر 30 سال 95 درصد توده ها خوش خیم و در سن بالای 80 سال 100 درصد نمونه ها بدخیم بود و شایعترین تیپ هیستولوژیک در موارد بدخیمی، داکتال کار سینوم مهاجم (71.1 درصد) بوده است.
    نتیجه گیری
    توده خوش خیم پستان در مرحله ای از زندگی بسیاری از زنان دیده می شود توده های پستانی در اکثریت موارد مربوط به زنان در سنین زایایی بوده و شیوع توده های بدخیم با افزایش سن افزایش می یابد اگرچه شایع ترین توده ها در سن باروری از نوع خوش خیم یعنی فیبروآدنوم و سپس فیبروکیستیک بوده ولی درصد قابل توجهی از آنان که بالاتر از آمارهای جهانی نیز می باشد در دهه سوم و چهارم بدخیم گزارش شده اند که لزوم توجه بیشتر به تشخیص زودرس و مطالعات غربالگری و معاینه زنان جوان در سن پایین تری نسبت به جوامع غربی توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: پستان، خوش خیم، توده، کانسر، غربالگری
  • غلامرضا بابایی، ابراهیم حاجی زاده، مریم کشاورز، مژگان شایگان صفحه 32
    هدف
    تغذیه با شیر مادر دارای فواید فراوان روانی، بهداشتی، ایمنی، اقتصادی برای نوزاد و مادر می باشد. این تغذیه، بخصوص در ساعات اولیه پس از تولد دارای اهمیت ویژه ای است، به طوری که شروع زود هنگام شیردهی می تواند نوزاد را از ابتلا به بیماری های عفونی دوره نوزادی و برخی بیماری های مزمن در بزرگسالی، مصون دارد. بعلاوه، شیردهی نوزاد توسط مادر و تماس بدنی این دو در فاصله کوتاهی پس از تولد، در وضعیت روانی مادر و احساس همبستگی بین مادر و نوزاد بسیار موثر است. با توجه به اهمیت موضوع، در این مطالعه به بررسی عوامل موثر بر افزایش یا کاهش مدت زمان بین تولد و آغاز اولین وعده شیردهی پرداخته و از روش های آماری رگرسیون کاکس، آزمون رتبه لگاریتمی و منحنی کاپلان مایر بری این مقایسه استفاده شده است.
    روش بررسی
    این مطالعه به روند همگروهی بر روی 110 زوج مادر و نوزاد در یکی از بیمارستان های شهر تهران به مرحله اجرا درآمد و بر اساس زمان آغاز شیردهی با عوامل مرتبط از قبیل نوع زایمان، رتبه تولد فرزند سطح تحصیلات مادر مورد ارزیابی قرار گرفتند.
    یافته ها
    نتایج، عامل نوع زایمان، مهم ترین عامل در زمان شروع اولین تغذیه با شیر مادر بدست آمد، به طوری که با احتساب هر زمان ثابتی پس از تولد، تعداد موارد تغذیه با شیر مادر در نوزادان متولد شده بروش زایمان طبیعی، 3.9 برابر نوزادان متولد شده به روش سزارین معمولی و در حدود 6.8 برابر نوزادان متولد شده به روش سزارین با بیحسی نخاعی بود. از لحاظ ترتیب اهمیت، متغیرهای رتبه تولد فرزند و سطح تحصیلات مادر، بترتیب در مراتب بعدی قرار می گیرند.
    نتیجه گیری
    بنابراین آموزش زنان باردار و افزایش آمادگی آنها در پذیرش زایمان طبیعی و کاهش عمل های غیرضروری سزارین در برقراری ارتباط سریعتر بین مادر و نوزاد و آغاز شیردهی مثمر ثمر خواهد بود.
    کلیدواژگان: شیردهی، تحلیل بقا، رگرسیون کاکس، آزمون رتبه لگاریتمی، روش کاپلان مایر
  • طاهره ضیائی کجباف، مهری طاهری، علی رضاپور صفحه 38
    هدف
    کوتاهی قد در جوامع مختلف شیوع یکسانی ندارد و از 2 تا 10 درصد متغیر می باشد. کوتاهی قد ممکن است طبیعی و یا پاتولوژیک باشد که تشخیص سریع و درمان به موقع آن مهم می باشد. هدف از این مطالعه تعیین شیوع کوتاهی قد در دانش آموزان اول ابتدایی شهر اهواز و ارتباط آن با عواملی چون وضعیت اقتصادی، مشکلات خانوادگی، قد و وزن زمان تولد و کوتاهی قد در فامیل و والدین می باشد.
    روش بررسی
    در این مطالعه 698 دانش آموز اول ابتدایی از مدارس شهر اهواز به روش خوشه ای انتخاب و قد و وزن آنها اندازه گیری شد و آنهایی که قدشان نسبت به سنشان زیر صدک 5 نمودار NCHS قرار گرفت به عنوان کوتاه قد در نظر گرفته شدند و یک پرسشنامه در زمینه تعداد افراد خانواده، وضعیت اقتصادی، شغل پدر، سابقه کوتاهی قد در فامیل و والدین و قد و وزن زمان تولد بر گردید.
    یافته ها
    در کل 344 نفر (49.3 درصد) دختر و 354 نفر (50.7 درصد) پسر بودند. شیوع کوتاهی قد در دختران و پسران مساوی و برابر با 3.7 درصد بود و همچنین ارتباط قوی بین کوتاهی قد با قد زمان تولد و سابقه مثبت کوتاهی قد در فامیل و والدین و جدایی والدین از یکدیگر وجود داشت ولی بین کوتاهی قد و وضعیت اقتصادی، تعداد افراد خانواده و زندگی با نامادری ارتباط معنی داری وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    در بررسی عواملی که ممکن است بر قد کودکان تاثیر داشته باشند مشخص گردید که از نظر آماری بین شیوع کوتاهی قد و کوتاهی قد در زمان تولد، کوتاهی والدین یا افراد فامیل و جدایی والدین از یکدیگر ارتباط معنی داری وجود دارد. اما جهت بررسی کامل عللی که منجر به کوتاهی قد می گردند به مطالعات بیشتر نیاز است.
    کلیدواژگان: شیوع کوتاهی قد، کودکان پایه اول ابتدایی، شهر اهواز، مشخصات خانوادگی
  • مصطفی فقهی، فریدون فرهی، فواد حقی، علی کثیری، حسن اکبری نبی صفحه 46
    هدف
    اندوفتالمیت بعد از صدمات نافذ چشمی بسیار شایع بوده و پیشگیری از آن اهمیت به سزایی دارد پژوهش حاضر به منظور تعیین تاثیر تزریق درون چشمی توام جنتامایسین و کلیندامایسین در مراجعان به بیمارستان امام خمینی طی سالهای 82-1381 انجام پذیرفت.
    روش بررسی
    در این تحقیق که به روش کارآزمایی بالینی انجام گرفت 60 چشم از 60 بیمار با صدمات نافذ چشمی بصورت تصادفی به دو گروه 30 تایی تقسیم شدند که پس از ترمیم اولیه پارگی، در گروه مورد 0.1 میلی لیتر آنتی بیوتیک (40 میکروگرم جنتامایسین و 45 میکروگرم کلیندامایسین) و در گروه شاهد 0.1 میلی لیتر محلول BSS به داخل اتاق قدامی یا زجاجیه تزریق شد. آنگاه تاثیر تزریق بصورت بروز میزان اندوفتالمیت مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    میزان وقوع اندوفتالیمت حاد باکتریایی در گروه شاهد 2 مورد بود. و در گروه درمان هیچ موردی مشاهده نشد (P>0.05).
    نتیجه گیری
    تزریق درون چشمی جنتامایسین و کلیندامایسین روش مفیدی جهت پیشگیری از اندوفتالمیت باکتریایی پس از تروما می باشد.
    کلیدواژگان: اندوفتالمیت باکتریایی ناشی از ضربه، پیشگیری اندوفتالمیت ضربه ای، جنتامایسین، کلیندامایسین داخل چشمی
  • عبدالرحیم مسجدی زاده، اسکندر حاجیانی، سیدجلال هاشمی، مهرداد عزمی، علی اکبر شایسته صفحه 54
    هدف
    این مطالعه با هدف بررسی خصوصیات اپیدمیولوژیک بیماریهای التهابی روده در استان خوزستان انجام گرفت.
    روش بررسی
    در این بررسی 176 بیمار مبتلا به بیماری التهابی روده شامل 166 مورد کولیت اولسروز، 8 مورد بیماری کرون و 2 مورد کولیت بینابینی از سال 78 تا سال 82 و در بیمارستان امام خمینی اهواز و کلینیک های تخصصی وارد مطالعه شدند.
    یافته ها
    نسبت زن به مرد 1.07 در کولیت اولسروز و 1.6 در بیماری کرون بود. متوسط سن 38.6±17.44 سال UC: 43.37±17.55) و CD: 33.98±11.12 بود. شرح حال مثبت خانوادگی در 9 درصد بیماران و مصرف سیگار در 13 درصد دیده شد. توزیع آناتومیکال بیماری در کولیت اولسروز بصورت گرفتاری رکتوم 20.4 (34) درصد، رکتوم و سیگموئید 23.4 (39) درصد، کولون چپ 36.5 (64) درصد و پان کولیت 17.4 (29) درصد بود. در بیماری کرون، ترمینال ایلئوم در 25 درصد و گرفتاری کولون در 75 درصد بیماران دیده شد. کلانژیت اسکلرزان در 8 بیمار (4.8 درصد) و عمدتا در فرم پان کولیت (87.5 درصد) دیده شد.
    نتیجه گیری
    همچون مناطق دیگر، شیوع کولیت اولسروز بیشتر از بیماری کرون در خوزستان می باشد. انسیدانس کولیت اولسروز در خانم ها بیشتر از مردان است. عوارض بیماری و نادر بودن علایم خارج روده ای و سرطان کولون در بیماران التهابی روده خوزستان کمتر است. شواهد فامیلی بیماری و ارتباط آن با مصرف سیگار در خوزستان مشابه سایر گزارشات در مناطق دیگر است.
    کلیدواژگان: اپیدمیولوژی، بیماری التهابی روده
  • سهیلا نیک اخلاق، نادر صاکی، نپتون عماد مستوفی، امیر فصیحی صفحه 64
    هدف
    اختلاف نظر در خصوص ضرورت انجام بررسی هیستولوژیک نمونه های لوزه هنوز پابرجاست. متخصصین گوش و حلق و بینی نگران عدم تشخیص موارد بدخیمی غیر مشکوک هستند. به هر حال با توجه به شیوع بسیار نادر موارد مثبت بدخیمی انجام آن مقرون به صرفه نیست. هدف این مطالعه بررسی ضرورت انجام روتین آزمایشات هیستوپاتولوژیک بعد از تونسیلکتومی های روتین است.
    روش بررسی
    در این مطالعه تحلیلی مقطعی یک بررسی گذشته نگر روی 97 نفر از بیمارانی که در اردیبهشت 1383 لغایت پایان فروردین 1384 در بیمارستان امام خمینی (ره) اهواز تحت عمل جراحی تونسیلکتومی قرار گرفته بودند، صورت داده است. همه بیماران کمتر از 14 سال سن داشتند و بطور کاملا تصادفی انتخاب شدند در مطالعه پرونده این بیماران، اطلاعات مورد نظر از جمله سن، جنس، اندیکاسیون جراحی و نتایج هیستوپاتولوژیک نمونه های بررسی شده مورد ارزیابی قرار گرفته است.
    یافته ها
    97 بیمار که بین 14-3 سال سن داشتند (میانگین= 8.96) بررسی شدند. 50 نفر از این بیماران پسر (51.55 درصد) و 47 نفر آنها دختر بودند (48.45 درصد) بوده اند.
    بررسی گزارش آزمایشات پاتولوژیک نشان داد که هیچکدام از این بیماران بدخیمی نداشتند.
    نتیجه گیری
    بر اساس یافته های ما در این مطالعه بنظر می رسد که انجام روتین آزمایشات بافتی در همه بیماران ضروری نیست و آنالیز میکروسکوپیک باید فقط در بیماران که بطور واضح لوزه ها در آنها غیر قرینه می باشد و بیمارانی که سابقه بدخیمی دارند انجام گردد.
    کلیدواژگان: تونسیلکتومی، پاتولوژی، بدخیمی، ارزیابی
  • مهران شکری، جواد دغلاوی صفحه 68
    هدف
    زاویه یکی از شایع ترین نواحی شکستگی در فک پایین است که وجود دندان مولر سوم در این ناحیه، خطر شکستگی را افزایش می دهد. حال این سوال مطرح می شود که موقعیت و وضعیت رویش یا به عبارت دیگر میزان نهفتگی دندان مولر سوم چه تاثیری بر شانس شکستگی زاویه دارد؟ هدف این مطالعه تلاش در جهت پاسخ به سوال فوق است.
    روش بررسی
    در این مطالعه توصیفی مقطعی، 82 بیمار دارای شکستگی زاویه همراه با دندان عقل که طی سالهای 84-1380 به بیمارستان های اهواز مراجعه و عمل شده بودند، انتخاب گردیدند، در مورد همه بیماران پرسش نامه تحقیق، تکمیل و ضمنا با استفاده از مشاهده OPG، اطلاعاتی نظیر موقعیت و وضعیت نهفتگی دندان مولر سوم بر اساس طبقه بندی Pell&Gregory، علت شکستگی، مطلوب یا نامطلوب بودن، وجود شکستگی در دیگر نواحی و نوع درمان، استخراج گردید.
    یافته ها
    آمار تحقیق نشان داد که شکستگی زاویه بیشتر در مردان و در اثر حوادث موتوری و از نوع نامطلوب و در صورت وجود شکستگی سایر نواحی، بیشتر همراه با پاراسمفیز مقابل بوده است. از نظر چگونگی وضعیت رویش دندان عقل در شکستگی زاویه بیشتر وضعیت ورتیکالی و کلاس IA و در مرتبه بعدی IB دیده شده است.
    نتیجه گیری
    همانطور که نتایج تحقیق نشان می دهد، دندان های عقل روییده یا نیمه روییده ریسک شکستگی زاویه فک را افزایش می دهند، ضمنا می دانیم که لبه فوقانی مندیبل ناحیه تجمع نیروهای کشش عضلانی می باشد. بر این اساس می توانیم یک فرضیه را مطرح کنیم که وجود یک باند استخوانی یکپارچه در بوردر فوقانی زاویه ریسک شکستگی را کاهش می دهد. با رویش دندان عقل این یکپارچگی قطع می گردد و بدین ترتیب احتمال شکستگی زاویه افزایش می یابد.
    کلیدواژگان: شکستگی زاویه، دندان مولر سوم، کلاس بندی Pell&Gregory
  • آرش عزیزی، علی زارعی، شیرین لواف، فروغ صفاری زاده صفحه 72
    هدف
    کاندیدا ارگانیسمی است که بخشی از فلورنرمال دهان 30 تا 50 درصد از افراد جامعه را تشکیل می دهد. تریامسینولون و بتامتازون از دسته داروهای کورتیکواستروئیدها می باشند که به صورت خوراکی، تزریقی و موضعی جهت درمان ضایعات دهانی استفاده می شوند. از آنجا که در زمینه مصرف کورتون های موضعی و ایجاد عفونت های کاندیدایی در دهان تحقیقی انجام نشده است در این تحقیق بر آن هستیم تا اثرات دو نوع کورتون موضعی را در بروز یا عدم بروز کاندیدا بررسی نماییم.
    روش بررسی
    در این مطالعه تجربی 60 نفر سالم در دو گروه 30 نفری مورد بررسی قرار گرفتند. هر دو گروه را از لحاظ جنس و سن با یکدیگر همتا کرده و پس از تکمیل پرسشنامه و بررسی سابقه پزشکی آنها و عدم وجود فاکتورهای مستعد کننده کاندیدا، افراد انتخاب می شدند. بزاق افراد در لوله آزمایش استریل قبل و بعد از مصرف کورتون موضعی جمع آوری و در محیط کشت کروم آگار جهت بررسی انواع گونه های کاندیدا کشت داده می شد و بعد از 48 ساعت قرار دادن در انکوباتور مورد ارزیابی قرار می گرفت. از لحاظ نوع کورتون در هر گروه به طور تصادفی به 30 نفر تریامسینولون و به 30 نفر بتامتازون بصورت دهان شویه داده می شد. و به مدت دو هفته (روزی 2 بار) و هر بار نصف قاشق غذاخوری به مدت یک دقیقه در دهان غرغره می نمودند و میزان انواع کاندیدا در بزاق هر شخص قبل و بعد از مصرف کورتون های موضعی، مورد ارزیابی و مقایسه قرار می گرفت. سن جمعیت مورد مطالعه در هر دو گروه بین 40-18 سال بود.
    یافته ها
    میزان وجود گونه های کاندیدا قبل و بعد از مصرف بتامتازون و تریامسینولون در افراد سالم از لحاظ آماری تفاوت معنی داری پیدا نکرده بود (به ترتیب p=0.584 و p=0.305). بیشترین کاندیدای موجود در بزاق دهان افراد سالم، قبل و بعد از مصرف کورتون موضعی بتامتازون و تریامسینولون کاندیدا آلبیکانس بود.
    نتیجه گیری
    این مطالعه نشان داد که میزان گونه های کاندیدا قبل و بعد از مصرف موضعی بتامتازون و تریامسینولون در افراد سالم اختلاف معنی داری پیدا نکرده است. علت این امر را می توان چنین توجیه کرد که مصرف کوتاه مدت کورتون های موضعی متوسط الاثر یا طولانی الاثر در افراد سالم باعث هیچگونه عوارض جانبی نمی شوند و نوع کورتون تاثیری در بروز عوارض جانبی یا افزایش میزان کاندیدا ندارد ایجاد کاندیدا بیشتر به شرایط سیستمیک بیمار و شرایط مساعده کننده آن بستگی دارد و دلیل بیشترین میزان حضور کاندیدا آلبیکانس نسبت به سایر گونه ها در بزاق افراد سالم قبل و بعد از مصرف کورتون موضعی بتامتازون و تریامسینولون بعلت بیماریزاتر بودن آن می باشد.
    کلیدواژگان: کاندیدا، تریامسینولون، بتامتازون، بزاق
  • شیرین لواف، آرش عزیزی، عزت علامه صفحه 78
    مقدمه
    TMD بیماری است که در اثر وجود ناهماهنگی های اکلوزالی و مشکلات روان شناختی ایجاد می گردد. با توجه به این که در مطالعات گذشته نتایج متناقضی در مورد میزان اثر تداخلات اکلوزالی و مشکلات روان شناختی در بروز TMD وجود داشت، بر آن شدیم تا اثر گذارترین اتیولوژی این بیماری را بشناسیم.
    هدف
    هدف از این مطالعه مقایسه اثر تداخلات اکلوزالی و مشکلات روان شناختی، در ایجاد علایم TMD، بین دو گروه از افراد دارای علایم TMD و گروه فاقد علایم می باشد.
    روش بررسی
    37 بیمار با علایم TMD و 37 نفر بیمار فاقد TMD انتخاب شدند. بیماران در هر دو گروه از لحاظ جنس و سن یکسان بودند و دارای اکلوژن کامل دندانی بودند افراد مطالعه ابتدا توسط آزمون اضطراب و افسردگی از نظر روانشناختی مورد بررسی قرار گرفتند و سپس از نظر وجود تداخلات اکلوزالی در موقعیت های سنتریک، کارگر، غیرکارگر و پیشگیرایی مورد معاینه کلینیکی قرار گرفتند.
    یافته ها
    نتایج حاصله نشان داد که بین تداخلات اکلوزالی در گروه مورد و شاهد اختلاف معنی داری وجود نداشت (p=0.27) ولی بین میزان اختلالات روان شناختی در گروه مورد و شاهد اختلاف معنی داری دیده شد (p=0.02).
    نتیجه گیری
    نتایج این تحقیق نشان داد که تداخلات اکلوزالی فقط به عنوان کوفاکتور می توانند در ایجاد TMD نقش داشته باشند چرا که در جمعیت عمومی تداخلات اکلوزالی از شیوع نسبتا بالایی بر خود دارند اما فقط درصد کمی از افراد دارای علایم TMD می باشند. به نظر می رسد فاکتورهای روحی- روانی نقش مهمی در ایجاد مشکلات مفصل گیجگاهی فکی دارند.
    کلیدواژگان: تداخلات اکلوزالی، مشکلات روان شناختی، مشکلات مفصل گیجگاهی فکی
  • سیدمحمد علی شریعت زاده، ملک سلیمانی، میترا نوری، عبدالرحمن دزفولیان، اکرم ولی پور صفحه 84
    هدف
    دیابت ملیتوس شایعترین بیماری غدد اندوکرین است و از آنجا که یکی از عوارض دیابت، نفروپاتی می باشد، هدف ما در این پژوهش بررسی استریولوژیک اثر عصاره برگ شنبلیله روی ساختمان کلیه رت های دیابتی است.
    روش بررسی
    ابتدا 32 رت نر نژاد ویستار در محدوده وزنی 140±25 گرم در گروه های چهارگانه: کنترل، کنترل + عصاره، دیابتی محض و دیابتی + عصاره (n=8) به طور تصادفی تقسیم شدند.گروه های دیابتی با تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین (60 میلی گرم / کیلوگرم وزن بدن) دیابتی شدند. گروه های کنترل + عصاره و دیابتی + عصاره، با عصاره برگ شنبلیله 175 میلی گرم / Rat / در روز) بمدت 30 روز تیمار شدند. سپس مراحل نفروکتومی، پاساژ بافت و تهیه برش های 4 میکرونی و رنگ آمیزی به روش هماتوکسیلین- ائوزین انجام و در انتها با تکنیک استریولوژی، اطلاعات کمی در مورد حجم کل کلیه، کورتکس، مدولا و حجم کل گلومرول ها به دست آمد. اطلاعات بدست آمده با روش Anova/ Tukey test، مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت و تفاوت میانگین های با (p<0.05) معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    حجم کل کلیه و کورتکس در گروه دیابتی + عصاره، با گروه های کنترل و کنترل + عصاره اختلافی نشان نداد، اما در گروه کنترل + عصاره در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی داری داشت (p<0.003). حجم کل گلومرول ها در گروه دیابتی در مقایسه با گروه کنترل افزایش داشت (p<0.05). کاهش معنی داری در وزن رت در پایان آزمایش در گروه دیابتی نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (p<0.001).
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج بدست آمده از این تحقیق، می توان گفت که عصاره برگ شنبلیله می تواند اثر موثری در جلوگیری از تغییرات هیستوپاتولوژیک کلیه در نفروپاتی دیابتیک ایفا کند، هر چند بیان نظر قطعی در این زمینه نیازمند انجام مطالعات بیشتری است.
    کلیدواژگان: دیابت ملیتوس، استریولوژی، کلیه، گیاه شنبلیله، رت
  • مریم السادات کردانی، نسرین الهی، مهدی رضایی صفحه 93
    هدف
    تعیین ارتباط دردهای گردنی با عوامل ارگونومیک در دندانپزشکان فاکتورهای خطر ارگونومیک را می توان بعنوان فاکتورهایی که منجر به آسیب های شغلی می شوند شناسایی نمود. این فاکتورها سبب استرس های ذهنی، آسیب های کششی و کاهش کیفیت کار می شود. دردهای گردنی یکی از مهمترین آسیب های عضلانی- اسکلتی در پزشکان می باشد.
    روش بررسی
    این پژوهش یک مطالعه توصیفی- تحلیلی به صورت مقطعی است که در سال 1383 در شهر اهواز انجام شد. تعداد 142 دندانپزشک شاغل که دارای شرایط ورود به تحقیق و مایل به شرکت در پژوهش بودند به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه پژوهشگرساز که تلفیقی از سوالات مشخصات فردی، پرسشنامه درد مک کافری و معیار درد عددی و چک لیست عوامل ارگونومیک آمریکا بود، استفاده شد. قبل از ارایه پرسشنامه به واحدهای پژوهش آموزش لازم برای تکمیل آن بیان می شد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS کدگذاری و مورد تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از آزمون های توصیفی و استنباطی قرار گرفت.
    یافته ها
    از تعداد 142 پرسشنامه تعداد 100 پرسشنامه تکمیل شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که 61 درصد مرد و 39 درصد زن که 72 درصد از آنان متاهل بودند. بیشترین فراوانی مربوط به رده سنی (45-36) سال 45 درصد بود از تعداد کل واحدهای پژوهش 78 درصد دندانپزشک عمومی و تعداد 22 درصد دارای تخصص بودند. همچنین اکثریت واحدهای پژوهش 47 درصد دارای سابقه کار 10-6 سال بودند که 59 درصد از آنان بخش دولتی و خصوصی به طور همزمان بکار مشغول هستند. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آنست که 70 درصد از واحدهای پژوهش دارای دردهای گردنی بودند در بررسی شدت درد گردنی 15 درصد از واحدهای پژوهش شدت درد گردنی را شدید، 56 درصد شدت درد را متوسط و 19 درصد درد را خفیف گزارش نمودند و 9 درصد به این سوال پاسخ ندادند. نتایج حاصل از بررسی ارتباط بین وجود دردهای گردنی شدید و متوسط با عوامل ارگونومیک بیانگر آنست که بین درد با روش استاندارد (p<0.05) Clock با استفاده از آینه حین کار (p<0.001) و استراحت بین ویزیت بیماران (p=0.001) ارتباط معنی دار داشت و با وضعیت به هنگام کار (p=0.56) و ساعات کار روزانه (p=0.23) تعداد بیماران ویزیت شده روزانه (p=0.43) ارتباط معنی دار وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    بین دردهای گردنی و عوامل ارگونومیک ارتباط معنی داری وجود دارد. به عبارت دیگر عوامل ارگونومیک می تواند سبب بروز آسیب های جدی شغلی شود. لذا در پیشگیری از بروز این نوع آسیب های شغلی در برنامه ریزی در خصوص معاینات دوره ای پرسنل و آموزش های ضمن خدمت توصیه می شود.
    کلیدواژگان: درد گردن، دندانپزشکان، عوامل ارگونومیک
  • سیاوش پرورده، محمد فاتحی صفحه 100
    هدف
    اخیرا نشان داده شده است که تیموکینون، ماده موثره دانه های گیاه سیاهدانه، دارای اثر شل کنندگی بر تراشه و ایلئوم بوده و این اثر را احتمالا با مهار غیراختصاصی گیرنده های هیستامینرژیک و سروتونرژیک اعمال می کند. در مطالعه حاضر، به منظور ارزیابی بیشتر مکانیسم عملکرد تیموکینون بر فعالیت انقباضی عضلات صاف، اثرات فارماکولوژیک آن بر پاسخ های انقباضی وازدفران موش صحرایی بررسی شد.
    روش بررسی
    موش های صحرایی نر (شش گروه چهارتایی)، با زدن ضربه ای به سر بیهوش شده و هر دو وازدفران آنها خارج گردید و در محلول کربس قرار داده شد. پس از وصل کردن وازفران به ترانسدیوسر، کشش اولیه به میزان 0.5 گرم به بافت اعمال شد. یک ساعت پس از قرارگیری بافت در حمام بافتی، کار ثبت انقباضات وازدفران در پاسخ به نوراپی نفرین (10 mM)، دوپامین (10 mM)، پتاسیم کلراید (80 mM) و تحریک الکتریکی (فرکانس 20 Hz، مدت زمان 0.1 ms، شدت 130V)، آغاز گردید. پس از ثبت پاسخ های انقباضی، ارتفاع پاسخ ها قبل و بعد از افزودن تیموکینون با یکدیگر مقایسه شد. همچنین، به منظور ارزیابی نقش کانال های کلسیمی در اثرات مهاری تیموکینون، ارتفاع پاسخ های انقباضی ناشی از تحریک الکتریکی، قبل و بعد از افزودن تیموکینون، ابتدا در محیط عاری از کلسیم و سپس در حضور غلظت های تجمعی کلسیم کلراید، ثبت و بررسی گردید.
    یافته ها
    نتایج بدست آمده از تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که تیموکینون با حداقل غلظت 20 mM، ارتفاع انقباضات وازدفران را در پاسخ به پتاسیم کلراید و تحریک الکتریکی (p<0.001)، و با حداقل غلظت 40 mM، ارتفاع انقباضات وازدفران را در پاسخ به نوراپی نفرین و دوپامین (p<0.01) کاهش داده است. بیشترین اثر مهاری تیموکینون با غلظت 100 mM مشاهده شد. علاوه بر این، آزمایشات انجام شده در محیط عاری از کلسیم نشان داد که تیموکینون (80 mM)، مانع از افزایش ارتفاع پاسخ های انقباضی وازفران در پاسخ به غلظت های تجمعی کلسیم کلراید گردیده است (p<0.001).
    نتیجه گیری
    نتایج بدست آمده از این مطالعه، علاوه بر تایید اثرات مهاری تیموکینون بر فعالیت انقباضی عضلات صاف، برای نخستین بار نشان می دهد یکی از مکانیسم های شل کنندگی در وازفران جداشده در موش صحرایی، از طریق مهار کانال های کلسیمی صورت می پذیرد.
    کلیدواژگان: تیموکینون، وازدفران، کانال های کلسیمی، موش صحرایی
  • تشخیص و درمان تحت فشار بودن نخاع ناشی از هماتوپوئز خارج مغز استخوان در یک بیمار مبتلا به تالاسمی اینترمدیا
    بیژن کیخائی، خدامراد زندیان، فاخر رحیم صفحه 110
    هماتوپوئز خارج مغز استخوان (EMH) یک اختلال نادر بوده که با ظهور اجزا و عناصر خونساز خارج از محل اصلی یعنی مغز استخوان تشخیص داده می شود. این اختلال در بیماران مبتلا به اختلالات مزمن میلوپرولیفراتیو و کم خونی های مزمن همولیتیک مادرزادی بروز می کند. اکنون یک مورد بیمار مبتلا به تالاسمی اینترمدیا گزارش می شود که در این بیمار هماتوپویز خارج مغز استخوان در نخاع و توده اطراف مهره ها بروز کرده بود. بیمار خانمی است 20 ساله که ابتدا با علایم درد در ناحیه کمر، ساق پا و فضای دور مهره ای نخاع مراجعه کرده بود. ضمن تلاش برای درمان، گزارش آنرا بعنوان یکی از موارد نادر با تشخیص هماتوپوئز خارج مغز استخوان ارایه می شود.
    کلیدواژگان: تالاسمی اینترمدیت، اکستر مزولا هماتوپوئز، رادیوتراپی
  • خلاصه مقالات به انگلیسی
    صفحه 115
|
  • Momen Aa, Soltaninia Mr Page 1
    Seizure is the most common neurological medical emergency. Early treatment before admission to hospital is best achieved with an effective and safely administered medication. The aim of this stuy was to compare the efficacy, time to control of seizure and side effects of rectal diazepam with intranasal midazolam in the treatment of children with acute seizure. One hundred and fitten patients were enrolled at the medicla centre. Their ages were between two months to 14 years. Continuous seizures of more than 5 minutes duration were randomly treated with rectal diazepam or intranasal midazolam. These preparations were made extramputaously from ampoule fomulations forcedly for non-existence of rectal diazepam and intranasal midazolam products at time of the study. If the seizure did not stop within ten minutes, additional medication chosen by the pediatric residents was administered. We monitored and checked oxygen saturation, blood pressure, pulse rate, respiratory rate and body temperature for 60 minutes after treatment. The main outcome measures were efficacy, time from drug administration to stoppage of seizure and incidence of adverse cardio respiratory events. Rectal diazepam was used to treat 56 seizure episodes and intranasal midazolam in 59 ones. Rectal diazepam stopped 32 (57%) of 56 episodes. Intranasal midazolam stopped 49 (83%) of 59 episodes (p<0.001). The mean time to control of seizures was significantly faster in midazolam group (2.9  1.89 minutes, 95% confidence interval: 2.3 to 3.4 minutes) than the diazepam group (4.6  2.34 minutes, 95% confidence interval: 3.8 to 5.5 minutes). No significant difference in side effects was observed in either group. In diazepam group, a 4 months old infant with opioid poisoning died and in midazolam group, a 13-year old adolescent with cerebral palsy developed transient apnea. We concluded that intranasal midazolam is more effective than rectal diazepam in the treatment of acute seizures. Seizures were controlled more quickly with intranasal midazolam than rectal diazepam. Nasally administration is more socially acceptable and convenient. With appropriate instructions, families may be able to administer it to their children with recurrent seizures outside hospital.
  • Clinical Features and Recurrence Rate of Inguinal Hernia among Patients in Imam Khomeini and Raze Hospitals
    Askarpour Sh, Hafezi Mh, Sarmast Shoshtary Mh, Paziar F Page 10
    Inguinal hernia is one of the most common diseases in general surgery. It is seen 25 times in males than in females. It is also more common after 40 years of age. There are several techniques for repair of hernia and the choice depends on the age of the patient and the surgeon's experience. The aim of the present study was to assess the clinical features and the recurrence rate of inguinal hernia among our patients in two major educational hospitals in Ahwaz. This study is cognitive and retrospective study. We evaluated age, sex, type and recurrence rate with regarding three major techniques employed in hernia repair namely: simple ligature in pediatric group; tissue repair (Bassini method) and mesh repair in adult group among 150 patients in Imam Khomeini and Razi hospitals over one year from (1997-1998). The patients were followed up for 2 years. Analysis of data was carried out by SPSS software. Ninety two % of cases were males and the most common age (24 %) was in 40 to 50 years old group. For repairing the hernia 20 % of patient underwent only high ligation, 37.5 % with tissue repair and in 42.5 % by mesh repair. Overall there were 8 % recurrences. \The recurrence rate with Bassini repair was 16 %, while only 3 % of recurrences occurred following either mesh repair and with high ligation techniques. The finding from this study showed that recurrence rates in educational centers for simple ligature of sac in pediatric group and mesh repair in adult group are lower than global studies. However, the recurrence rate in tissue repair is higher than global studies. We therefore recommend that more detailed training of mesh repair technique to be provided for residents of surgery courses.
  • A 13-Year Study on the Prevalence and Clinical Features of Hemolytic Uremic Syndrome and Thrombotic Thrombocytopenic Purpura in Patients Reffering to Shiraz University Hospitals
    Sabzi A., Karimi M Page 16
    The hemolytic uremic syndrome (HUS) and thrombotic thrombocytopenic purpura (TTP) are rare disorders characterized by intravascular platelet aggregation and widespread thrombus formation in the microcirculation with resulting tissue ischemia. In spite of several studies on these disorders all over the world, their basic epidemiology and clinical aspects are still obscure in Southwest of Iran. We conducted a retrospective analysis of 136 patients with HUS or TTP hospitalized from April 1991 through March 2004 in 3 large hospitals of Shiraz (the largest referral city in Southwest of Iran) to evaluate their epidemiological aspects, clinical characteristics and laboratory findings. One hundred and one cases of HUS (49 females and 52 males) and 35 cases of TTP (21 females and 14 males) were identified. The mean age was 3.5 years for HUS, and 30.8 years for TTP. The mean annual incidence rate of HUS decreased significantly from 8 cases in 1993 to 1.1 cases per 1,000,000 child in 2003 (p< 0.001). While the incidence rate of TTP increased from 0.6 cases in 1992 to 5.2 cases per 1,000,000 residents in 2003 (p< 0.05), a seasonal pattern was noted for both TTP and HUS cases, with the highest incidence in summer months. Twenty patients with HUS and 16 with TTP died, resulting in a case fatality rate of 19.8 and 45.7%. No prognostic factor was identified for TTP, while the presence of signs of neurological impairment and high leukocyte counts had an adverse effect on the prognosis of HUS patients. In contrast to other countries, in Southwestern Iran the incidence rate of HUS has a decreasing trend, which is probably related to the decrease in gastrointestinal diarrheal infections (especially E.coli 0157:H7) and their improved management. On the other hand, the incidence of TTP is increasing in Southwestern Iran as in other countries.
  • Hafezi Mh, Askarpour Sh, Sarmast Shoshtary Mh Page 25
    One of the most common symptoms of the women referring with breast problems is detection of a palpable mass. These masses are benign or malignant. Benign masses are often common in the reproductive age. In this study we try to evaluate prevalence of breast mass with regarding of age and the type of breast mass. In this retrospective study which was carried out over 9 years from 1370 to 1378 (1991 to 1999), was based on histopathological reports of biopsy samples in Imam hospital of Ahwaz. From a total of 787 biopsy reports on breast tissue, 29 % were fibrocystic, and 24.5% were fibroadenoma. Thirty percent of biopsies were from patients in the 3rd decade while 23% of the samples were taken from patients in the 4th decade of life. In the age group lower than 30 years, 95% of the masses were benign, while 100 % of these masses were malignant in the age group above 80 years old women. The most common histopathological type was invasive ductal carcinoma (71.7 %). Benign breast mass is seen in a period of life in a lot of women. The majority of breast masses in females was seen in reproductive ages and the incidence of malignant masses increases with age. The results of this study showed that although the commonest masses in females in the 3rd and 4th decade of life were fibroadenoma and fibrocystic but the percentage of malignancies were significantly higher than reported globally. We therefore, advise early screening and more careful physical exam of young woman at lower age than is practiced in western countries.
  • Babaei Gh, Hajizadeh E., Keshavarz M., Shaiegan M Page 32
    Breastfeeding has many psychological, immunological, economical and health related benefits for mothers and their neonates. This feeding, especially at the first hours of birth is very notable, so that early breastfeeding can prevent neonatal infectious diseases and some chronic diseases in adulthood period. Moreover, breast feeding and physical contact between mother and neonate over a short period of time after delivery can influence the mother's psychological status and emotional feeling with her neonate. The aim of the present study was to assess factors that influence the time between delivery and the first breastfeeding. The statistical methods used for comparison of data were Cox regression, Log-rank test and Kaplan-Meier curve. In this cohort study, 110 paired mothers and their neonates were recruited in a hospital in Tehran. The data collected included time of first feeding following delivery in relation to the method of delivery, parity and the level of education of mother. The results showed that mode of delivery was the most important factor for starting the first breastfeeding, so that for any time duration after birth, the rate of breastfeeding for neonates in normal vaginal delivery method was 3.9 and 6.8 folds in usual and spinal cesarean delivery methods respectively. Other important factors, in sequence, were parity and educational level in mothers. The finding of this study demonstrated that increasing the awareness among pregnant women and their willingness for vaginal delivery can decrease in unnecessary cesarean section rate and can improve the relation between mother and neonate and the start of early breastfeeding.
  • Ziaei-Kajbaf T., Taheri M., Rezapur A Page 38
    Short stature has different prevalence in different countries, which varies from 2% to 10 % and has multiple etiologic factors. Short stature can have a natural course or pathologic causes. Rapid diagnosis, accurate treatment (in curable causes) is important, and if treated, its complications can be inhibited. The aim of the present study was to identify of prevalence of short stature among first year primary school students in Ahwaz, and its relation with factors such as: economic status, family problems, short birth height and weight, and genetic causes. In this study 698 students in their first year primary school in Ahwaz were selected in cluster pattern, and their heights and weights were measured and an questionnaire was filled which included information on the number of family members, economic status, fathers job, history of short stature in parents and family members and height and weight at the birth time. In this study 344 (44.3 %) of cases were females and 354 cases were males (50.7%). Prevalence of short stature was 3.7 % equally in both sexes. Also there was a direct relation between short statures and low weight at birth, as well as with family problems (separated parents) and parents short height. However, there was no significant relationship between short stature and economic status, number of family member, and presence of mother-in-law. Our study revealed that there is a statically significant relationship between short stature and low weight at birth, positive history of short parents or other family members and separation of parents. But more studies on role of other etiologic factors are needed
  • Feghhi M., Farrahi F., Haghi F., Kasiri A., Akbari Nabi H Page 46
    To evaluate the effectiveness of combined intraocular injection of gentamicin and clindamycin in the prevention of acute post–traumatic bacterial endophthalmitis following penetrating ocular injuries. A prospective randomized double–blind study was conducted on 60 eyes of 60 patients with penetrating ocular injuries. Following primary repair, the eyes were randomized into two groups: antibiotic-treated group who received a single intracameral or intravitreal injection of 0.1 ml containing 40 μg gentamicin and 45 μg of clindamycin. Placebo injection group received an intracameral or intravitreal injection of 0.1 ml of BSS. The incidence of acute post–traumatic bacterial endophthalmitis was seen in 2 eyes of the control group and none in the treatment group (p>0.05). Although the incidence of bacterial endophthalmitis was not significantly different, but the overall findings of this study suggest that, at the dosage used, combined intraocular injection of gentamicin and clindamycin may be an effective modality in the prevention of acute–traumatic bacterial endophthalmitis without any significant side effects.
  • Masjedi Zadeh R., Hajiani E., Hashemi Sj, Azmi M., Shayesteh Ak Page 54
    Abstract In order to determine several epidemiologic aspects of inflammatory bowel disease (IBD), in the Khouzestan area, we conducted a retrospective, descriptive and cross-sectional, hospital-based and outpatient study. All subjects were studied for distribution of the various forms of IBD, age, sex, place of residence, familial aggregation, educational status, tobacco consumption and use of oral contraceptives. This study was crried out from 1st January 1999 to 30th December 2002. All patients who were diagnosed with IBD after admission to our department, well as those who were examined in our outpatient clinic and subsequently followed up were included in the present study. A detailed medical histroy was obtined and recoreded in a questrionaire. A total of 176 cases of IBD including, ulcerative colitis (166 cases), Crohn’s disease (8) and 2 with indetermined colitis were registered. The male-female ratio in UC was 1.07 and 1.6 in CD. Mean age at presentation was 38.6 ± 17.44 years (UC: 43.37 ± 17.55; CD: 33.98 ± 11.12). The frequency of disease in different races was Fars 62.5%, Lor 17 %, Arab 11.9 %, and Turk 2.8 %. Family history was found in 9%, and smoking in 13 %. Anatomical site was as follows: in UC: rectum(34) 20/4%, rectum and sigmoid(39) 23.4 %, left colitis (64)36.5 %, pancolitis(29)17.4 %; in CD: 25 % terminal ileum, 75 % restricted to the colon.Primary sclerosing cholangitis was encountered in(8) 4.8 % IBD patients, mostly in pancolitis(87.5 %). As in the other regions, the prevalence of UC exceeded CD in Khouzestan. The incidence of UC was slightly higher in female than in male. Complicated situations are infrequent in this group of patients. The rarity of extraintestinal manifestations and of colonic cancer is to be noted in spite of the relatively short period of study. We found that familial aggregation of the disease and smoking were similar to that reported from other studies.
  • Nikakhlagh S., Saki N., Fasihy A., Emad Mostofi N Page 64
    Controversy continues to exist regarding the necessity for routine histopathological examination of excised tonsil specimens. While otolaryngologists fear missing an unsuspected diagnosis such as presence of tonsil malignancy in one hand, and given the rare incidence of this event in children on the other hand, the cost–effectiveness ratio for routine microscopic analysis remains questionable. The purpose of this study was to evaluate the necessity of histopathologic examination for routine tonsillectomy. In this cross–sectional study we performed a retrospective evaluation of 97 pediatric patients who underwent tonsillectomy over one year period, from April 2004 to March 2005 at Imam Khomeini hospital of Ahwaz Jundishapur University of Medical Sciences. All patients aged less than 14 years and were randomly selected. The data collected from hospital files included age, sex, indication for surgery and the result of histopathologic examination of the resected specimen. There were 50 boys (51.6 %) and 47girls (49.4 %) with age distribution of 3 to 14 years (mean 8.96 years). The histopathological reports revealed no malignancies. The finding from this study suggest that following careful clinical evaluation by an experienced otolaryngologist pathologic evaluation of all specimens may not be necessary. Histopathological examination should be done in only selected cases with grossly asymmetric tonsils or in patients with a history of malignancy.
  • Shokri M., Daghlavi J. Page 68
    Angle facture is one of the most common sites of mandibular fractures and presence of third molar in this area increases the risk of such fracture. The aim of this study was to assess the effect of eruption situation and position of third molar on the risk of angle fracture. This descriptive study comprised of 82 patients. The patients were treated in Ahwaz hospitals during four years (2001– 2005) and were suffering from angle fracture at the third molar. For every patient a questionnaire form wasc completed. The panoramic radiography of each patient scrutinized to determine other information such as position and impaction situation of third molars (according to Pell and Gregory classification). Favorability or unfavorability of fractures and the presence of fractures in other sites of the mandible were also considered. The results showed that the incidence of angle fractures to be higher in men and were caused mostly by motor accidents. Unfavorable angle fractures occurred more than favorable ones. Fractures of other areas often located in contralateral parasymphysis. The vertical class IA and secondary class IB were the most common eruptional situation and position of third molars. According to the results, erupted or semi-erupted third molars increased the risk of angle fracture. In addition since the upper border of mandible is under muscular tension zone so we hypothesis that presence of an intact band of bone in upper border of angle will decrease the risk of fracture, with the eruption of third molar, this integrity is lost and the probability of angle fracture increases.
  • Azizi A., Lavaf Sh, Safarizadeh F Page 72
    Candida is a normal flora of the mouth in 30 to 50 % of general population. Corticosteroids like triamcinolone and betamethasone are being used as mouth washes, and administered orally, local or injected for treatment of mouth lesions. The aim of the present study was to find the amount of growth of Candida species following the use of betamethasone and triamcinolone mouth washes. In this experimental study, sixty healthy persons (18-40 years old), divided randomly into two equal age- and sex-matched groups and filled a questionnaire for medical history of underlying factors for candidiasis. All the subjects gargled for 1 minute with either a half spoon of triamcinolone or betamethasone solution twice a day for 2 weeks. The salivary samples of the selected people were collected in sterile tubes and cultured in chrome agar media for 48 hours and assessed for growth of different species of Candida. The growth of different types of Candida in each person was checked and compared with control saliva before starting treatment. This results showed that amount of Candida species in saliva of healthy people before and after the gargling of either betamethasone or triamcinolone were not significantly altered (p= 0.584 and 0.305 respectively). The most frequent type of Candida in the saliva of healthy people was Candida albicans. The finding of this study demonstrated that short-term gargling of topical corticosteroids has no effect on the growth of Candida species. Furthermore, the presence of Candida albicans in both normal and corticosteroids-treated saliva may be due to higher pathogenicity of this species.
  • Lavaf Sh, Azizi A., Allameh A Page 78
    Tempromandibular disorder (TMD), is a kind of disease that results from occlusal interferences and psychological factors. Because there were controversy about the role of occlusal interferences and psychological disordres in TMD, we decided to investigate the most important causes of TMD. The aim of this study was to compare the effect of occlusal interferences and psychological factors in TMD patients and individuals without TMD symptoms. Two grous of 37 (sex- and age-matched) subjects, with and without TMD symptoms were selected in this study. Patients in this study required full dental occlusal. The subjects were given HAD scale test for assessment amount of anxiety and depression. They were examined clinically for assessment occlusal interferences in centric, working, non working and protrusive situation. Results of this study showed that there was no meaningful differences between occlusal differences in both case and control groups (p>0.05) but there was significant difference in the psychological disorders between the case and control groups (p < 0.05). Results of this study showed that occlusal interferences plays as a cofactor in producing TMD, because cclusal interferences are relatively prevalent among the general population, who also are free of TMD sign and symptom and psychological factors play a more important role in the development of TMD.
  • Shariatzaeh Sma, Soleimani Mehranjani M., Dezfolian Ar, Noori M., Valipoor A Page 84
    Diabetes mellitus is the common endocrine disorder and one of its complications is nephropathy. The aim of this study was to investigate the effects of Trigonella foneum-graecum leaf aqueous–ethanolic extract on the kidney structure in the diabetic rats using stereological methods. Thirty two male Wistar Rats (140 ± 25 g), were randomly divided into 4 groups (n=8), including control, control + extract, diabetic and diabetic + extract groups. Experimental diabetes was induced using streptozotocin (STZ) (60 mg/kg b.w). Diabetic + extract and control + extract groups were treated with Trigonella foenum-graecum extract (175 mg/rat/day) for 30 days. Then the rats were anesthetized and left kidney was taken out and fixed. 4μm sections and H&E staining were also carried out. The mean volume of kidney, cortex, medulla and total mean volume of glomeruli were obtained using stereological methods. Then the results were statistically analyzed using ANOVA/Tukey test and were considered significantly different at p<0.05 level. The totals mean volume of kidney and cortex was the same in control, control + extract and diabetic + extract groups. A significant reduction was found in volume of kidney and cortex in control + extract group when compared with control ones (p<0.01). The mean volume of glomeruli was significantly increased in diabetic groups in comparing with control rats (p<0.05). Body weight was significantly reduced in diabetic groups when compared with control ones (p< 0.001). The results showed that Trigonella foenum-graecum leaf extract can affect some histopathological changes in nephropathy in experimental diabetes in the rats. However, prudently, more studies for understanding the underlying protective mechanisms of this plant is needed.
  • Kardani M., Elahi N., Rezaiem Page 93
    Ergonomic risk factors can lead to job-associated damages, cause mental stress, stretch damage and reduce quality of work. The major site of disorder of musculoskeletal is neck pain. The aim of this research was to determine relationship between ergonomic factors with neck pain among dentist. This research is a cross-sectional study. The population was all of dentists who worked in Ahwaz and had research condition.. In order to gathering data, self-made questionnaire was used which comprised of Pain (MacCaffery) American check list of factors ergonomic and demographic information. The data were collected by coding and the statistical analysis was carried out with SPSS program. Hundred out of 142 dentists in remedy part answered the questionnaire. The total results shows 61 % of person were males, 72 % were married. 20 % were specialized dentists and the remaining were general practice dentists. The length of occupation ranged from 6 to 10 years. 70 % of samples suffered from neck pain in whom 15% reported severe pain, 56 % moderate pain and 19 % mild pain. There was a meaningful relationship between neck pain with standard procedure Clock (p= 0.02), used of minor (p<0.01) and rest of visit patient but no meaningful relationship with work position (p= 0.56), daily hours of work (p = 0.23) and number of daily visit patient (p = 0.42). The results of this study demonstrated that there is relationship between neck pain and ergonomic factors. The results of this study can be utilized in periodic inspections of personals as well as in continuing training programs of dental professionals.
  • Parvardeh S., Fatehi M Page 100
    It has been recently shown that thymoquinone (TQ), the major constituent of Nigella sativa seeds, has inhibitory effects on contractile responses of guinea-pig trachea and ileum, probably through a non-selective antagonistic activity on serotonergic and histaminergic receptors. The aim this study was to evalute the effects of TQ on contractile responses of rat vas deferens using tension-recording technique. Male rats (6 groups of 4 each) were stunned by a blow to the head and exsanguinated. The vas deferens were dissected out and placed in Krebs solution in an organ bath set up (under an initial load of 0.5 g tension. The effects of TQ (10, 20, 40, 80, 100 M) on contractile responses of vas deferens to norepinephrine (NE) (10 M), dopamine (DA) (10 M) potassium chloride (KCl) (80 mM), and repetitive electrical field stimulation (REFS) (frequency = 20 Hz, duration = 0.1 ms, intensity=130 V) were recorded by an isometric transducer. The amplitude of REFS-evoked contractile responses, were also recorded in Ca2+-free medium and in the presence of cumulative concentrations of CaCl2 (0.1, 0.2, 0.4, 1, 2 mM). The results showed that TQ at concentrations less than 100 M decreased the amplitude of contractile responses of vas deferens induced by NE, DA, KCl, and REFS. The minimum effective concentration of TQ was 40 M for NE- and DA-, and 20 M for KCl- and REFS-induced contractions (p<0.01 and p<0.001, respectively). Addition of cumulative concentrations of CaCl2 in the presence of TQ (80 M) failed to increase the amplitude of contractions induced by REFS, which were suppressed in Ca2+-free medium (p<0.001). These results indicate that thymoquinone has inhibitory effects on the contractile responses of rat isolated vas deferens and exerts its effects at least in part through the blockade of calcium channels in vas deferens smooth muscle cells.
  • Diagnosis and Treatment of Spinal Cord Compression Secondary to Epidural Extramedullary Hematopoiesis in A Patient with Thalassemia Intermedia
    Keikhaei B., Zandian Kh, Pedram M., Fakher R. Page 110
    Extramedullary hematopoiesis (EMH) is a rare disorder, characterized by the appearance of the hematopoietic elements outside of the bone marrow, which occurs in patients with chronic myeloproliferative disorders or congenital hemolytic anemias. We report a case with a diagnosis of thalassemia intermediate, EMH in spinal cord and paravertebral mass. A 20-yr-old female who initially presented with back pain and leg weakness was found to have paravertebral mass in the spinal cord. We attempt to report and treat this rare case, in which EMH was diagnosed. In conclusion, based on characteristic radiographic findings and bone marrow scanning with technetium 99M sulfur colloid, it is important to recognize spinal cord extramedullary hematopoiesis as a differential diagnosis of epidural masses. In geographical areas where thalassemia is prevalent, to avoid unnecessary surgical interventions, spinal cord extramedullary hematopoiesis should be considered in differential diagnosis of patients who have chronic anemia.