فهرست مطالب

مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
سال پنجاهم شماره 1 (پیاپی 95، بهار 1386)

  • تاریخ انتشار: 1386/02/18
  • تعداد عناوین: 19
|
  • فاطمه ناظمیان، مسیح نقیبی، ارد نقیبی صفحه 1
    مقدمه
    پیشرفت علوم پزشکی و در نتیجه افزایش امکان پیوند کلیه موفق، حتی در بیمارانی با بیماری های پیچیده، تعداد اعمال پیوند کلیه رشد زیادی داشته و این افزایش تعداد، نیاز های جدیدی را به وجود آورده که یکی از مهمترین آن ها مسئله تامین هزینه و مدیریت منابع مالی است. هدف این مطالعه، بررسی عوامل موثر بر طول مدت بستری بیمار در بیمارستان است؛ که یکی از مهمترین عوامل تعیین کننده هزینه پیوند در بیماران پیوند شده؛ می باشد.
    روش کار
    این مطالعه توصیفی در سال های 1381 – 1379 در گیرندگان کلیه بستری در بخش پیوند کلیه در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شده است. عوامل بررسی شده عبارتند از جنس، سن، علت نارسایی کلیه، وزن، قد، گروه خونی، مدت زمان دیالیز، شاخص های ایمونولوژیک، سابقه پیوند، داروی مصرفی برای سرکوب سیستم ایمنی، عوارض پس از جراحی و وجود یا عدم وجود بستری مجدد در مورد گیرنده کلیه و همچنین اطلاعات مربوط به جنس، سن، نسبت دهنده کلیه و گیرنده، گروه خونی و نوع اهداکنندگان، جسد یا زنده، نسبت فامیلی دهنده وگیرنده در پرسشنامه ثبت شد. اطلاعات جمع آوری شده سپس با استفاده از آمار توصیفی و آزمون تی پردازش گردید.
    نتایج
    نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که از میان تمام عوامل مورد بررسی، تنها دو متغیر یعنی طول مدت دیالیز پیش از پیوند و نسبت دهنده و گیرنده کلیه، با طول مدت بستری ارتباط معنی داری داشت (05/0 =p).
    نتیجه گیری
    بر اساس نتایج به دست آمده از این تحقیق که همانندی ژنتیک و طول زمانی دیالیز را در جهت کاهش طول مدت زمان بستری بیماران پیوندی و در نتیجه کاهش هزینه های پیوند بسیار مؤثر نشان داد؛ اقدام به افزایش پیوند از اقوام نزدیک و همچنین تلاش در جهت انجام سریعتر پیوند در بیماران در نوبت پیوند توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: پیوند کلیه، گیرنده کلیه، دهنده کلیه، طول مدت بستری
  • سیدهاشم دانش ثانی، سیدرسول زکوی، سپیده افضل نیا، مهدی طاهرپور، مریم عباس زاده دربان صفحه 5
    مقدمه
    اسکن رادیونوکلئید قلب در تشخیص و تعیین خطر بیماری های شرایین کرونری از اهمیت روزافزونی برخوردار بوده است. این مطالعه، با هدف مقایسه کارآیی اسکن پرفیوژن به روش G SPECT در تعیین حجم ها و کسر جهشی و حرکات دیواره بطن چپ با اکوکاردیوگرافی انجام شده است.
    روش کار
    این مطالعه توصیفی - مقطعی در سال 81 – 1380در بیماران مراجعه کننده به بخش پزشکی هسته ای و قلب بیمارستان امام رضا (ع) انجام شده است. 68 نفر از بیماران با سابقه مشکلات قلبی که جهت بررسی از نظر زنده بودن و یا وجود ایسکمی قلب و اندازه گیری کسر جهشی و حجم بطن ها توسط اکوکاردیوگرافی مراجعه کرده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند کلیه بیماران با استفاده از اکوکاردیوگرافی توراسیک، حجم های بطن در انتهای سیستول و دیاستول، کسر جهشی و نیز حرکات دیواره ای بطن های چپ و راست در جهات مختلف مشاهده و بررسی شد و نتایج ثبت گردید اطلاعات بدست آمده از روش اسکن قلب و اکوکاردیوگرافی و مشخصات فردی در پرسشنامه ثبت گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی پردازش شد.
    نتایج
    میانگین سن بیماران 8/52 (حداقل: 38، حداکثر: 75) بود. 54% بیماران مرد و 46% زن بودند. میانگین حجم پایان سیستولی بطن چپ 4/32 میلی لیتر (انحراف معیار: 1/37) در اکوکاردیوگرافی و 3/71 در اکوکاردیوگرافی و 7/144 میلی لیتر (انحراف معیار: 23/46) در اسکن رادیونوکلئیک بود (001/0p<) میانگین کسر جهشی بطن چپ برابر 6/54 (انحراف معیار: 44/12) در اکو و 54 (انحراف معیار: 94/12) در اسکن رادیونوکلئیک بود.
    نتیجه گیری
    مقایسه اطلاعات حاصل، موید هماهنگی مناسب حجم های انتهای سیستولی (05/0p<) انتهای دیاستولی (05/0p<) کسر جهشی (05/0p<) و حرکات دیواره ای بطن چپ (05/0p<) ایندو روش و همبستگی قابل توجه آنان بود و در بررسی متقاطع جهت اختلال حرکت دیواره ای بیشترین همبستگی مربوط به نواحی بود که حرکات طبیعی داشتند.
    کلیدواژگان: اسکن رادیونوکلئید قلب، Gated SPECT، اکوکاردیوگرافی ترانس توراسیک
  • علی شمسا، سید محمد جواد پریزاده، سعید اسماعیل نیا، محمدرضا تیموری صفحه 17
    مقدمه
    4/3% پسرانی که به موقع به دنیا می آیند دچار پائین نیامدن بیضه هستند و 20% از این بیضه ها غیرقابل لمس می باشند. مقاله حاضر راجع به نقش لاپاراسکوپی در تشخیص این بیماری است. هدف از این مقاله ارزیابی اثر تشخیصی و درمانی جراحی لاپاروسکوپی در بیضه های غیر قابل لمس اطفال و بالغین جوان می باشد.
    روش کار
    این مطالعه توصیفی در سالهای 85 – 1383 در بیماران با بیضه غیرقابل لمس بستری در بخش ارولوژی بیمارستان قائم (عج) انجام شده است. جمعا 15 بیمار و 19 بیضه غیر قابل لمس تحت عمل لاپاراسکوپی قرار گرفتند. در این روش با استفاده از تروکار 5 یا10 میلی متری با روشHASSON (باز) وارد حفره صفاقی شده و با تلسکوپ شماره 5 یا 10 میلی متری، به جستجوی بیضه پرداخته شد، در صورت نبودن بیضه ها به عمل خاتمه داده می شد و در صورت وجود، تحت عمل جراحی قرار می گرفت. مشخصات فردی، نتایج لاپاراسکوپی و عمل جراحی در پرسشنامه جمع آوری شد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی پردازش شد.
    نتایج
    در دو مورد بیضه وجود نداشت (19 ساله و 3 ساله) در 9 مورد بیضه یکطرفه در داخل شکم قرار داشت (7 مورد راست، 2 مورد چپ). در سه مورد هر دو بیضه داخل شکم بود و در یک مورد که دستگاه تناسلی خارجی مبهم وجود داشت و بیمار ظاهرا خانمی بود که با علت ناباروری و آمنوره مراجعه کرده و کاریوتیب وی XY 46 بود، دو بیضه داخل شکم وجود داشت. در 4 مورد بیضه داخل شکم عمل استاندارد اورکیدوپکسی انجام گرفت در سه مورد اخیر اورکیدوپکسی لاپاروسکوپیک انجام شد و در مورد خانم یاد شده اورکیدکتمی لاپاروسکوپ صورت گرفت، عارضه مهمی بروز نکرد. تمام بیضه ها تا یکسال بدون آتروفی بودند و در اسکروتوم قرار داشتند.
    نتیجه گیری
    لاپاروسکوپی راه انتخابی برای تشخیص بیضه های غیر قابل لمس است. اورکیدوپکسی با لاپاروسکوپ قابل انجام است و به عقیده برخی بهترین روش و به عقیده عده زیادی مشابه عمل جراحی باز است.
    کلیدواژگان: لاپاراسکوپی، بیضه های غیرقابل لمس، اورکیدوپکسی، اورکیدکتومی
  • سعادت میرصدرایی، زهره موسوی، مهدی فرزادنیا، آصفه باوفای حقیقی، سارا کاخی صفحه 23
    مقدمه
    بیماری تیروئید به ویژه ضایعات ندولار آن یکی از شایعترین بیماری های انسان می باشد. تقریبا 5% جمعیت ندول قابل لمس، تیروئید داشته که در اتوپسی روتین قابل شناسایی هستند. تقریبا 95% ندول های تیروئید خوش خیم بوده در حالی که انواع بدخیم 5% موارد را شامل می شود. آسپیراسیون سوزنی از ندول های تیروئید به عنوان یک روش ساده،کم هزینه و قابل دسترس برای تشخیص سریع شناخته شده است. هدف از این مطالعه تعیین ارزش تشخیصی آسپیراسیون سوزنی در ارزیابی ندول های تیروئید می باشد.
    روش کار
    این تحقیق توصیفی در سالهای 83 – 1380 در بیمارانی که با ندول تیروئید به درمانگاه غدد بیمارستان امام رضا (ع) مشهد مراجعه کرند، انجام شده است. 536 بیمار با ندول تیروئید که جهت آسپیراسیون سوزنی یا جراحی مراجعه کرده بودند تحت مطالعه قرار گرفتند. مشخصات فردی، نتایج آزمایشگاهی در پرسشنامه جمع آوری گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی و آزمون کای دو پردازش شد.
    نتایج
    در این مطالعه 107 مورد مرد و429 مورد زن با میانگین سنی40 سال وجود داشت. از بین 536 مورد آسپیراسیون سوزنی، 7 /12% موارد بدخیم، 73/70% خوش خیم و 6/8% مشکوک بودند و 4/2% ناکافی گزارش گردید. در مقایسه با مواردی که بیوپسی شدند، نتایج آسپیراسیون سوزنی از ویژگی 5/89%، حساسیت 5/91%، صحت 7/93%، ارزش پیشگویی منفی 9/80% و ارزش پیشگویی مثبت 5/95% برخوردار بود.
    نتیجه گیری
    این نتایج تاکیدکننده اهمیت آسپیراسیون سوزنی به عنوان روش ساده، کم هزینه و غیر تهاجمی بوده و اگر با دقت و توسط پاتولوژیست با تجربه انجام و مورد ارزیابی قرار گیرد از حساسیت و ویژگی بالایی برخوردارمی باشد.
    کلیدواژگان: ندول تیروئید، آسپراسیون سوزنی، بیوپسی تیروئید، تومور تیروئید
  • سید حسین فتاحی معصوم، سید رضاشریفی دلویی، باقر رحیم، محمدحسن آموزگار، فریبرز ثمینی، حمید اعتماد رضایی صفحه 31
    مقدمه
    تومورهای جدار قفسه سینه جزء بدخیمی های ناشایع هستند و از مدتها قبل مورد بحث جراحان بوده است. تا همین اواخر، تشخیص نادرست، رزکسیون ناکامل یا ناتوانی در بازسازی موفق نقایص بزرگ جدار قفسه سینه از علل عمده مرگ و میر بیماران و عود موضعی بوده است.
    ا جراحی اصولی و علمی بهترین شانس درمان را برای بیماران با تومورهای جدار قفسه سینه فراهم می کندو شیوه جراحی باید براساس ویژگی های بیماری هرفرد پایه ریزی شود. این مطالعه با هدف بررسی نتایج درمان جراحی تومورهای جدار قفسه سینه و گزارش موارد عمل شده، بوده است.
    روش کار
    این مطالعه توصیفی در سالهای 83 - 1375 در بیماران بستری در دو بخش جراحی توراکس بیمارستان ولیعصر (عج) دانشگاه علوم پزشکی تهران و بیمارستان قائم (عج) دانشگاه علوم پزشکی مشهد، انجام شده است. تعداد 61 بیمار مورد ارزیابی و درمان قرار گرفتند. مشخصات فردی، شکایات بالینی، نتایج آزمایشات خون و درمان و عوارض در پرسشنامه جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی پردازش شد.
    نتایج
    از 61 بیمار، 28 بیمار (9/45%) انواع تومورهای بدخیم اولیه جدار قفسه سینه، 4 بیمار (55/6%) تومور متاستاتیک به جدار سینه،10 بیمار (39/16%) تومور خوش خیم نسج نرم و دنده ها، 16 بیمار (22/26%) ضایعات التهابی غضروف و دنده ها با نمای اولیه تومورال و 3 مورد 9/4% هم پاتولوژی مشخص نشده (متفرقه) بوده است.
    نتیجه گیری
    نتایج حاصله از بیماران عمل شده در این گزارش، تائید می کند که رزکسیون وسیع جدار قفسه سینه برای تومورهای اولیه یا ثانویه و به تبع آن بازسازی، یک درمان مؤثر و ایمن می باشد. دستیابی به عمر طولانی پس از جراحی امیدوارکننده است.
    کلیدواژگان: تومورهای جدار قفسه سینه، بازسازی قفسه سینه، تومورهای مهاجم به جدار قفسه سینه
  • محمدرضا کرامتی، محمود محمودی، فرهاد سمیعی منش صفحه 43
    مقدمه
    کم خونی فقر آهن شایعترین علت کم خونی در دنیا است؛ اما علت آن در درصد قابل توجهی از بیماران ناشناخته باقی می ماند. شواهد ارائه شده در این مقاله، ارتباط بین عفونت هلیکوباکترپیلوری و کم خونی فقرآهن را نشان می دهد. با توجه به شایع بودن کم خونی فقر آهن و کاهش ذخایر آهن بدن و همچنین عفونت هلیکوباکترپیلوری در ایران این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین عفونت هلیکوباکترپیلوری با کمبود ذخائر آهن و کم خونی فقر آهن انجام شده است.
    روش کار
    این مطالعۀ توصیفی در سال 1384 در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شده است. بررسی سرولوژی از نظر عفونت هلیکوباکترپیلوری و اندازه گیری سطح IgG و IgA اختصاصی این عفونت و همزمان شمارش کامل سلولهای خونی(CBC) و اندازه گیری سطح فریتین سرم در 184 بیمار، انجام گرفت. مشخصات فردی، نتایج شمارش سلولی و سطح فرتین سرم در پرسشنامه جمع آوری گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آمار توصیفی و آزمون های آماری تی پردازش شد.
    نتایج
    در 8/77% افراد مورد بررسی، حداقل یکی از آنتی بادی های اختصاصی IgG یا IgA علیه هلیکوباکترپیلوری مثبت بود. میزان وجود این عفونت با افزایش سن، به صورت معنی داری افزایش داشت؛ زنان و مردان اختلاف معنی داری از نظر ابتلاء نداشتند. سطح فریتین سرم بین افراد مبتلا به عفونت با افراد غیر مبتلا اختلاف معنی داری نداشت همچنین کم خونی فقر آهن در افراد مبتلا به این عفونت در قیاس با گروه غیر مبتلا شایعتر نبود.
    نتیجه گیری
    شواهد بسیاری در مورد ارتباط بین عفونت هلیکوباکترپیلوری و کاهش سطح فریتین سرم و کم خونی فقر آهن وجود دارد؛ اما برخی مطالعات این ارتباط را تائید ننموده اند. در مطالعۀ حاضر نیز این ارتباط مشهود نبود. اما با توجه به شیوع بالای کم خونی فقر آهن و عفونت هلیکوباکترپیلوری در ایران، نیاز به مطالعه ی وسیعتر احساس می شود.
    کلیدواژگان: هلیکوباکتر پیلوری، آنمی فقر آهن، فریتین
  • محسن جعفرزاده، سیدعلی جعفری صفحه 49
    مقدمه
    با توجه به شیوع نسبتا بالا و عوارض جبران ناپذیر عفونت ادراری دراطفال، تشخیص سریع و درمان به موقع آن از اهمیت بالایی برخوردار است ولی دستیابی به پاسخ کشت ادرار حداقل به 48 ساعت زمان نیاز دارد. هدف از این پژوهش تعیین ارزش پیش بینی کننده یافته های آزمایش ادرار (A/U) در تشخیص عفونت ادراری است.
    روش کار
    در این مطالعه توصیفی پرونده 59 بیمار تب دار،30 بیمار با کشت ادرار مثبت و 29 بیمار با کشت ادرار منفی بستری شده در بخش اطفال بیمارستان امام رضا (ع) در طول یکسال (1382 تا 1383) بررسی شد و مشخصات فردی، نتایج آزمایشات کشت ادرار در پرسشنامه جمع آوری شد، اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی پردازش شد.
    نتایج
    در این مطالعه ویژگی و حساسیت آزمایش نیتریت در تشخیص عفونت ادراری به ترتیب 7/89% و 7/46%، حساسیت پیوری 7/76% و ویژگی آن 3/48% بود. به طور کلی حساسیت آزمایش کامل ادرار در تشخیص عفونت ادراری در گروه سنی زیر 2 سال 85 % و ویژگی آن70% محاسبه گردید در حالی که در گروه سنی بالای 2 سال حساسیت و ویژگی کامل ادرار به ترتیب100% و 35 % بود.
    نتیجه گیری
    این بررسی نشان داد که غیر فعال بودن آزمایش ادرار در گروه سنی بالای 2 سال با احتمال نزدیک به100% عفونت ادراری را رد می کند.
    کلیدواژگان: عفونت ادراری، پیوری، نیتریت، ارزش پیش بینی کننده
  • محمدرضا هاتف، سیده زهرا میرفیضی، محمدحسن جوکار، مهیار میرحیدری صفحه 53
    مقدمه
    استئوآرتریت زانو، وضعیت شایعی است که با افزایش سن، شیوع آن نیز افزایش می یابد. مطالعات نشان داده اند، که توکفی های گوه ای از سمت طرفی در کاهش درد زانوی بیماران مبتلا به استئوآرتریت کمپارتمان میانی مؤثر است. این مطالعه با هدف مقایسه اثر توکفی هایی که از سمت طرفی به صورت گوه برجسته اند با توکفی های ساده، بر کاهش علائم بیماران مبتلا به استئوآرتریت مدیال زانو، انجام شده است.
    روش کار
    این مطالعه کارآزمائی بالینی تصادفی دوسو کور در مدت یک سال، در طی سالهای 84 – 1383 در درمانگاه روماتولوژی بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شده است. 118 بیمار به صورت تصادفی به دوگروه مورد 57 نفر، (گروه دریافت کننده توکفی گوه ای شکل از سمت طرفی) و گروه شاهد 61 نفر، (دریافت کننده توکفی ساده)، مورد مطالعه قرار گرفتند. درجه عملکرد زانو بر مبنای اندکس ادینبورگ تعیین گردید. بیماران به مدت 2 ماه پیگیری شدند. پس از یک ماه و در انتهای مطالعه بیماران از نظر نحوه و مدت استفاده از توکفی بررسی شدند، در انتهای ماه دوم، بیماران مجددا ویزیت و از نظر شدت درد زانو در 2 روز گذشته، تعداد داروهای ضدالتهابی مورد مصرف در 2 هفته گذشته مورد ارزیابی قرار گرفتند و درجه عملکرد زانو بر مبنای اندکس ادینبورگ نیز مشخص گردید. مشخصات فردی، تعداد داروهای مصرفی و نحوه استفاده از توکفی ها در پرسشنامه جمع آوری گردید. نتایج با استفاده از نرم افزار آماری SPSS v11.5 و از آزمون های تی دانشجویی و کای اسکوئر و من ویتنی پردازش شد.
    نتایج
    از 118 نفر،49 زن و 8 مرد در گروه مورد و 52 زن و 9 مرد در گروه شاهد بودند. در ابتدای مطالعه، دو گروه مورد و شاهد از نظر شدت درد زانو، اندکس عملکرد زانو (ادینبورگ) و تعداد مصرف داروهای ضدالتهابی بسیار به هم نزدیک بوده و تعادل خوبی بین دو گروه برقرار بود. در پایان مطالعه، تفاوت معنی داری از نظر کاهش شدت درد زانو، در هر دو گروه مورد و شاهد، مشاهده گردید. به ترتیب 001/0 p< و 012/0 =p. ضمنا مقایسه دو گروه از نظر کاهش شدت درد زانو نشان داد که تفاوت معنی داری بین گروه ها در انتهای مطالعه وجود دارد 001/0p<. درجه عملکرد زانو (اندکس ادینبورگ) درگروه مورد نسبت به ابتدای مطالعه بهتر شده بود 001/0p<، در حالی که در گروه شاهد تفاوت معنی داری مشاهده نگردید. از نظر تعداد داروهای ضد التهابی مصرف شده نیز تفاوت معنی داری درگروه مورد نسبت به ابتدای مطالعه برقرار بود 001/0 =p. در حالی که در گروه شاهد تفاوت معنی داری مشاهده نگردید (941/0=p).
    نتیجه گیری
    مطالعه نشان داد که توکفی گوه ای از سمت طرفی در کاهش درد زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو مؤثر است.
    کلیدواژگان: استئوآرتریت، توکفی گوه ای از سمت طرفی، اندکس ادینبورگ در عملکرد زانو
  • پروین لایق، رباب بیگم ابوترابی، رضا رجبیان، محمد خواجه دلویی، زهره موسوی صفحه 61
    مقدمه
    گرچه پرکاری تیروئید از علل شناخته شده افزایش ساخت و بازجذب مداوم استخوان، محسوب می شود؛ ولی گزارشات متناقضی در مورد اثر پرکاری تیروئید بر تراکم معدنی استخوان و افزایش خطر شکستگی وجود دارد (حدود 10 برابر). به دلیل شیوع بیشتر پرکاری تیروئید در میان زنان، همچنین افزایش سن و وقوع یائسگی در آنان، این افراد، در معرض خطر کاهش تراکم معدنی استخوان در آینده، قرار دارند؛ لذا این بررسی با هدف بررسی تاثیر پرکاری تیروئید بر تراکم معدنی استخوان در زنان سنین باروری اهمیت زیادی دارد.
    روش کار
    در این مطالعه مورد - شاهدی،50 زن مبتلا به پرکاری تیروئید درمان نشده که در محدوده سنی20-50 سال قرار داشتند، از بین مراجعین به درمانگاه های سرپائی غدد، در سال84 - 1383 مورد بررسی قرار گرفتند. از این میان کسانی که سابقه مصرف داروهای مؤثر بر تراکم معدنی استخوان داشته یا مبتلا به بیماری های شناخته شده مؤثر بر استخوان بودند؛ از مطالعه حذف شدند. از کلیه بیماران بعد از گرفتن شرح حال و معاینه بالینی، آزمایشات عملکرد تیروئید،PTH، فسفر، کلسیم، آلکالن فسفاتاز، قند ناشتا و کراتی نین و تراکم سنجی استحوان در ناحیه ستون فقرات و گردن فمور توسط دستگاهLUNAR(DPX-IQ) انجام شد. از میان شرکت کنندگان در مطالعه چند مرکزی پوکی استخوان در ایران (IMOS[1])110 نفر به عنوان گروه کنترل که از نظر سن، قد و وزن با گروه تحت مطالعه همسان شده بودند انتخاب گردیدند. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار 11.5 SPSS version و آزمون تی انجام گردید. p کمتر از 05/0 به عنوان معنی دار در نظر گرفته شد.
    نتایج
    میانگین سن، وزن و قد در بیماران و موارد کنترل مشابه بود. 47 بیمار (94%) مبتلا به بیماری گریوز و 3 بیمار (6%) مبتلا به آدنوم منفرد توکسیک بودند. میانگین مدت ابتلاء به بیماری قبل از تشخیص بیماری، 38/4 ±02/6 ماه بود. میانگین تراکم معدنی استخوان در ستون فقرات و گردن فمور در بیماران و گروه کنترل تفاوت معنی داری نداشت. بین تراکم معدنی استخوان در ستون فقرات و نیز گردن فمور با سطح سرمی T4، T3، TSH و FT4I ارتباط معنی داری دیده نشد. بین مدت ابتلاء به بیماری و تراکم معدنی استخوان در نواحی ستون فقرات و گردن فمور نیز ارتباط معنی داری وجود نداشت. ارتباط بین سن و تراکم معدنی استخوان نیز معنی دار نبود.
    نتیجه گیری
    گرچه پرکاری تیروئید یک عامل شناخته شدۀ مؤثر بر ساخت و بازجذب مداوم استخوان است؛ ولی در زنان سنین قبل از یائسگی که مدت زیادی از شروع بیماری آنها نگذشته است و عامل خطر دیگری به غیر از تیروتوکسیکوز برای کاهش تراکم معدنی استخوان ندارند، انجام تراکم سنجی استخوان به عنوان یک بررسی ضروری و متداول توصیه نمی شود.
    کلیدواژگان: پرکاری تیروئید، تراکم معدنی استخوان، یائسگی
  • احمدرضا ریحانی یساولی، داریوش مهدی برزی، غلامرضا فعال، شکوفه آقایی صفحه 67
    مقدمه
    دررفتگی دیسپلاستیک هیپ، یکی از اختلالات شایع مادرزادی در نوزادان است که با انجام تستهای ارتولانی و بارلو که توسط تمام مراجع علمی توصیه شده اند به سادگی و زود، قابل تشخیص است. این مطالعه با هدف بررسی چگونگی کاربرد تستهای غربالگری ارتولانی و بارلو در معاینات بالینی نوزادان جهت تشخیص دررفتگی هیپ، انجام شده است.
    روش کار
    این مطالعه توصیفی در سال 83 – 1381 در بخش زایشگاه و نوزادان سالم مراکز دانشگاهی مشهد انجام شده است. 184 نوزاد در مرکز A و 229 نوزاد در مرکز B مورد مطالعه قرار گرفتند. جهت انجام این تحقیق به دانشجوی مامائی ترم 8، طی 8 جلسه 90 دقیقه ای، آموزش روش انجام معاینات بالینی و آزمون ارتولانی و بارلو داده شد. این دانشجویان به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند تا به طور غیرمحسوس، انجام معاینات فوق را جهت غربالگری نوزادان تحت نظر گرفتند. مشخصات فردی نوزادان، نتایج انجام آزمون ها، زمان تولد و ترخیص، در پرسشنامه ای جمع آوری گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی، پردازش شد.
    نتایج
    نتایج نشان داد که تنها 85/0% نوزادان در زایشگاه و 5/23% در بخش، توسط متخصص اطفال با تست ارتولانی و بارلو مورد معاینه قرار گرفته اند؛ البته 26/24% از نوزادن در بخش، خارج از کنترل دانشجویان معاینه شدند که از مطالعه خارج شدند.
    نتیجه گیری
    به دلیل افزایش دررفتگی دیسپلاستیک هیپ تشخیص داده نشده، این نتایج زنگ خطری است که می توان با آموزش و تاکید بر انجام این تستها توسط کلیه معاینه کنندگان نوزادان، تعداد افراد معلول و هزینه درمانی و بازتوانی را به شدت کاهش داد و گامی مؤثر در جهت داشتن جامعه ای عاری از ناتوانی های قابل پیشگیری برداشت.
    کلیدواژگان: دررفتگی های دیسپلاستیک هیپ، تستهای غربالگری، ارتولانی و بارلو
  • مهریار تقوی گیلانی، مجید رضوی، هادی یاوری صفحه 71
    ساکسنیل کولین، شل کننده عضلانی دپولاریزان است که به علت شروع اثر سریع و کوتاه بودن مدت اثر، در موارد اورژانس و اعمال کوتاه مورد توجه قرار دارد؛ اما با عوارض متعدد همراه است که پیشگیری از فاسیکولاسیون تا حد زیادی از این عوارض می کاهد. هدف این مطالعه بررسی اثر لیدوکائین بر کاهش شدت و بروز فاسیکولاسیون به دنبال ساکینیل کولین است.
    روش کار
    این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1385 در بخش جراحی گوش و حلق و بینی بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شده است. در این تحقیق 40 بیمار با ASAI و جراحی گوش و حلق و بینی، به صورت تصادفی به دو گروه20 نفره تقسیم شدند. در گروه کنترل، سوفنتانیل μg/kg 2/0، پروپوفول mg/kg 5/2 و ساکسنیل کولین mg/kg5/1 تجویز شد و در گروه مورد، یک دقیقه قبل از تجویز ساکسینیل کولین، لیدوکائینmg/kg 1 تجویز گردید و بروز و شدت فاسیکولاسیون و وضعیت لوله گذاری تراشه، مورد ارزیابی قرار گرفت. مشخصات فردی، شدت فاسیکولاسیون و نتایج بی هوشی، در برگ مشاهده و پرسشنامه جمع آوری گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی، آزمونهای تی و کای اسکوئر و والیس و کای دو، پردازش شد.
    نتایج
    پس از بررسی آماری، نتایج متغیرهای مستقل تفاوت معنی دار نداشت. با بررسی آزمون کای دو، اختلاف آماری واضحی بین گروه کنترل و مورد، از نظر شیوع فاسیکولاسیون، وجود داشت؛ ولی از نظر شدت فاسیکولاسیون و وضعیت لوله گذاری تراشه اختلاف آماری واضح وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    نتایج نشان داد که لیدوکائین mg/kg1 قبل از القاء، میزان بروز فاسیکولاسیون به علت ساکسینیل کولین را کاهش می دهد.
    کلیدواژگان: ساکسینیل کولین، لیدوکائین، فاسیکولاسیون، پروپوفول
  • فریبا رضایی طلب، هادی اکبری، غلامحسین رضایی طلب صفحه 75
    مقدمه
    بیماری سل یکی از قدیمی ترین و شناخته شده ترین بیماری ها است که از سالیان دور با بشر همراه بوده است. با توجه به این که شیوع این بیماری در ایران نسبتا بالا می باشد، برنامه های متعددی جهت کنترل آن صورت گرفته است. هدف از این مطالعه، بررسی وجود ارتباط بین ابتلا به سل ریوی و استعمال سیگار به عنوان یک عامل خطر مستقل بوده است.
    روش کار
    این مطالعه مورد شاهدی در سالهای 84 – 1381 در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا (ع) انجام شده است؛ که 64 مرد مبتلا به سل ریوی بستری در بخش ریه بیمارستان امام رضا (ع) مشهد با 64 مرد غیر مبتلا به سل ریوی که از نظر سن با یکدیگر همسان بودند؛ مورد مطالعه قرار گرفتند. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه حضوری کسب شده و تجزیه و تحلیل آماری این داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی انجام گرفته است.
    نتایج
    مطالعات نشان داده اند در افراد مبتلا به سل، 4/59% سیگار می کشیده اند در حالی که این رقم در گروه شاهد 5/37% است. مدت زمان سیگار کشیدن، تعداد نخ سیگار مصرفی در روز و سن شروع به استعمال سیگار، اختلاف معنی داری را در دو گروه نشان می دهد.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داده است که سیگار یک عامل خطر مستقل برای ابتلا به سل ریه است. با توجه به مطالعات دیگر که نقش سیگار را در تضعیف سیستم ایمنی بدن نشان می دهند؛ لذا استفاده از روش های مؤثر برای ترک سیگار به منظور کاستن از میزان ابتلا به سل در جامعه توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: سل ریوی، تدخین سیگار، بیماریهای ریوی
  • محمدرضا تقوی، علی اکبر حیدری، جهانبخش هاشمی صفحه 81
    مقدمه
    عفونت های سیستم اعصاب مرکزی به ویژه مننژیت جزء اورژانسهای پزشکی بوده که باید در صورت شک با بزل مایع نخاع و تجزیه مایع مغزی نخاعی اثبات گردد. از طرفی به دلیل احتمال بروز عوارض تهدیدکننده حیات از قبیل فتق مغزی به خصوص در سن بالاتر از60 سال انجام آن بدون سی تی اسکن قبلی مورد بحت است. این مطالعه با هدف بررسی ضرورت انجام سی تی اسکن قبل از بزل مایع نخاع در بیماران بالای60 سال مشکوک به مننزیت انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه توصیفی در سال 1382 الی 84 در بیماران مشکوک به مننزیت مراجعه کننده به درمانگاه بیماری های عفونی بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شد.90 بیمار مشکوک به مننزیت که سیتی اسکن و بزل مایع نخاع داشتند مورد مطالعه قرار گرفتند. از کلیه بیماران شرح حال و معاینه فیزیکی به عمل آمد. نتایج شرح حال معاینات فیزیکی مشخصات فردی نتایج سیتی اسکن و بزل مایع نخاع در پرسشنامه جمع آوری شد. اطلاعات بدست آمده با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی و نرم افزار ssps و آزمونهای هبستگی یکطرفه و اسپیرمن پردازش شد.
    نتایج
    در90 بیمار مشکوک به مننژیت که تحت انجام سی تی اسکن و بزل مایع نخاع قرار گرفتند، 81 نفر اختلال هوشیاری، 2 نفر سیر مزمن و 7 نفر بدون معیار بالینی ممنوعیت بزل مایع نخاع بودند. تعداد 75 نفر سی تی اسکن طبیعی و 15 نفر سی تی اسکن غیرطبیعی داشتند، که در هیچ کدام ضایعه فضاگیر با اثرفشاری یا انحراف خط وسط وجود نداشت. تشخیص نهایی در 14 نفر مننژیت حاد باکتریال و7 نفر مننژیت آسپتیک و 7 نفر مننژیت با علل دیگر و در 1 نفر آنسفالیت و در 61 نفر سایر موارد به جز عفونتهای سیستم اعصاب مرکزی بوده است.
    نتیجه گیری
    با توجه به این که علیرغم وجود ممنوعیتهای بالینی دیگر دراکثریت بیماران، در75 نفر (83 % موارد) سی تی اسکن مغز طبیعی بوده و فقط در 15 نفر(17% افراد) سی تی اسکن غیر طبیعی وجود داشت که هیچ کدام آنها نیز ممنوعیت بزل مایع نخاع مثل توده فضاگیر با اثر فشاری یا شیفت خط وسط نبودند لذا نقش «سن بالای60 سال» به عنوان یک ملاک قطعی برای انجام سی تی اسکن، با توجه به امکانات و شرایط موجود در کشور ما قابل قبول به نظر نمی رسد.
    کلیدواژگان: مننژیت، بزل مایع نخاع، سی تی اسکن
  • محمد جواد نجف زاده، مهربان فلاحتی، لامع اخلاقی، کامران پوشنگ باقری صفحه 89
    مقدمه
    در چند دهه اخیر، میزان وقوع عفونت های قارچی در بسیاری از کشورها افزایش یافته است. به دلیل پیدایش مقاومت به عوامل ضد قارچی تعیین طرح استراتژیک مؤثر برای درمان بیماری های قارچی یک موضوع مهم در قارچ شناسی بالینی است.
    روش کار
    روش های زیادی برای تعیین تست حساسیت آزمایشگاهی معرفی شده اند. اخیرا، فلوسیتومتری برای حل مشکل معرفی شده است. مقالات زیادی به مفید بودن این تکنیک استناد کرده اند.این مطالعه با هدف بررسی حساسیت آزمایشگاهی یک سوش استاندارد PTCC و تعدادی ایزوله های بالینی از کاندیدا مطابق با دستورالعمل NCCLS با روش ماکرودیلوشن براث و تست حساسیت فلوسیتومتری انجام شده است. این مطالعه توصیفی بر روی قارچ ها در دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. نمونه های بالینی کاندیدایی جدا شده تحت اثر دارهای ضدقارچی مانند آمفوتریسینB، فلوکونازول، کلوتریمازول، کتوکونازول، میکونازول به روش فلوسیتومتری و ماکرودیلوشن قرار گرفتند. مشخصات نمونه ها، نتایج آزمایشات در پرسشنامه و برگه مشاهده جمع آوری و سپس با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی پردازش شد.
    نتایج
    داده ها نشان دادند که روش ماکرودیلوشن براث و فلوسیتومتری نتایج مشابه در تعیین MIC برای آمفوتریسین B، کتوکونازول، کلوتریمازول، فلوکونازول و میکونازول داشتند.
    نتیجه گیری
    مقایسه نتایج حاصله با روش ماکرودیلوشن براث و فلوسیتومتری در مورد کاندیدا آلبیکنس PTCC5027 و همین طور ایزوله های بالینی نشان داد که فلوسیتومتری خیلی راحت تر و سریعتر از روش های براث است.پیشنهاد می شود که تست حساسیت فلوسیتومتری به عنوان یک ابزار قوی در تعیین MIC و تجویز بهترین داروی ضد قارچی در درمان بیماران با عفونت های کاندیدائی به خصوص کاندیدیازیس سیستمیک استفاده شود.
    کلیدواژگان: داروهای ضد قارچی، فلوسیتومتری، روش ماکرودیلوشن
  • محمود پناهی صفحه 95
  • حمیدرضا کیانی فر، ننا زابلی نژاد، فاطمه حیدری صفحه 96
    آبتالیپوپروتئینمی (ABL[1])، یک بیماری نادر متابولیسم لیپوپروتئین؛ است که سبب کاهش کلسترول و فقدان یا کاهش شدید LDL و VLDL می شود. این بیماری اتوزومال مغلوب به صورت سوء جذب چربی، دژنرسانس اسپینوسربلار، آکانتوسیتوز گلبولهای قرمز و رتینوپاتی، تظاهر می کند.
    معرفی بیماران: در این مطالعه، دو مورد از این بیماری با تظاهر سوء تغذیه شدید و دیستانسیون شکم معرفی گردیده است. ابتدا تصور می شد بیماران به سلیاک و فیبروکیستیک مبتلا هستند.
    کلیدواژگان: آبتالیپوپروتئینمی، سوء جذب، آکانتوسیتوز
  • کامبیز علیزاده، علی صادق پور، کیوان علیزاده صفحه 101
    مقدمه
    روش های متعددی برای ایجاد شنت بین گردش خون سیستمیک و پولمونر مورد استفاده جراحان قرار گرفته است که در حال حاضر متداولترین آنها استفاده از روش اصلاح شده بلالک – توسیگ[1] است. این شیوه حتی جهت ایجاد شنت در نوزادان که شریان پولمونر کوچک دارند بسیار مؤثر است.
    در این گزارش استفاده از شریان توراسیک داخلی جهت ایجاد ارتباط بین سیستم جریان خون سیستمیک و پولمونر در یک دختر 15 ساله که در کودکی تحت عمل اصلاح شده بلالک – توسیگ قرار گرفته بود و این شنت عملکرد مناسب نداشت معرفی گردد.
    کلیدواژگان: شنت سیستمیک، پولمونر، شریان اینترنال توراسیک
  • ننا زابلی نژاد، مهران هیرادفر، زهرا بدیعی، نصرت قائمی، آرمین عطاران زاده صفحه 105
    هیستیوسیتوزسینوزال با لنفادنوپاتی ماسیو (بیماری روزائی- دورفمن)، یک بیماری نادر خوش خیم هیستیوسیتی با علت ناشناخته بوده، که به طور معمول با بزرگی غدد لنفاوی سطحی و عمقی همراه است. بیماری معمولا سیر بالینی طولانی داشته و با دوره های متناوب از تشدید و فروکش علائم، توام است.
    در این مقاله یک مورد از بیماری روزائی- دورفمن در پسر 5 ساله، با لنفادنوپاتی حجیم ناحیه اینگوینال راست، لنفادنوپاتی گردنی، تب گاهگاهی و کم خونی گزارش گردیده است و نشانه های بالینی، ویژگی های هیستوپاتولوژیک و درمان آن، مورد بحث قرار گرفت.
    کلیدواژگان: هیستیوسیتوزسینوزال، بیماری روزائی، دورفمن، لنفادنوپاتی
  • محمود پناهی صفحه 110