فهرست مطالب

پژوهش های زراعی در حاشیه کویر - سال دوم شماره 1 (بهار 1384)
  • سال دوم شماره 1 (بهار 1384)
  • تاریخ انتشار: 1384/02/11
  • تعداد عناوین: 7
|
  • مهدی مدندوست صفحه 1
    یکنواختی در جوانه زنی بذور احتمالا یکی از تغییرات ابتدایی و مهم گیاهان برای اهلی سازی بوده است و درصد جوانه زنی بذور از مهم ترین عوامل مؤثر بر کیفیت بذر می باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر عوامل محدودیت زای فیزیولوژیک در گیاه مادری بر درصد جوانه زنی بذر ذرت تولید شده (سینگل کراس 704) بود. بدین منظور آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح آماری بلوک های کاملا تصادفی در 3 تکرار در سال 1379 در مزرعه آزمایشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا اجرا گردید. فاکتورهای مورد مطالعه آزمایش تنش خشکی، برگ زدایی و مقادیر مصرف نیتروژن بود. سطوح تنش رطوبت شامل شاهد، تنش رطوبت زود و دیر، سطوح برگ زدایی شامل شاهد، برگ زدایی زود و دیر بود و مقادیر نیتروژن در سطوح صفر، 92 و 184 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار در نظر گرفته شد. تنش های رطوبت و برگ زدایی ها هردو بعد از گل دهی اعمال گردید. وزن ماده خشک جنین و درصد رطوبت دانه در طول هفته های بعد از گرده افشانی اندازه گیری شد تا شروع قابلیت جوانه زنی بذر و درصد جوانه زنی به دست آمده را مشخص نماید. نتایج نشان داد که قابلیت جوانه زنی دانه ها از 35 تا 40 روز بعد ازگرده افشانی شروع گردید و درصد جوانه زنی دانه ها بسیار سریع افزایش یافت به نحوی که در هنگام برداشت به حداکثر رسید. شاهد در هر سه تیمار تنش رطوبت، برگ زدایی و مصرف نیتروژن با سطوح دیگر تیمارها از لحاظ درصد جوانه زنی در سطح آماری 5% تفاوت نشان داد. شروع قابلیت جوانه زنی بذر با وزن ماده خشک جنین رابطه ای نداشت ولی مشخص شد که وقتی رطوبت بذر به 0/45 تا 6/47 درصد برسد قابلیت جوانه زنی شروع می شود و با کاهش درصد رطوبت، درصد جوانه زنی افزایش می یابد. اگر فاکتوری موجب افزایش وزن جنین دانه گردد در افزایش درصد جوانه زنی دانه تاثیر مثبت داشته است.
  • حمید محمدی، غلامحسین عرب، حمید نورانی آزاد صفحه 11
    در این مطالعه برای تعیین نحوه تاثیرنهاده ها بر ریسک تولید، مطالعه ای بر روی زعفرانکاران استان فارس انجام شد. داده های مورد نیاز با استفاده از روش نمونه گیری ساده تصادفی بدست آمد. به منظور تعیین اثرات ریسک نهاده های تولید، از تابع تولید تصادفی تعمیم یافته و با روش سه مرحله ای حداقل مربعات استفاده گردید. نتایج مربوط به برآورد جزء تصادفی این تابع نشان داد که سم مصرفی، تعداد قطعات، کود ازته و سن پیاز زعفران دارای رابطه منفی با ریسک تولید داشته و تخمین جزء قطعی تابع تولید نشان داد که نهاده های نیروی کار، کود حیوانی، کود ازته و تعداد قطعات زمین بیشترین تإثیر مستقیم را بر متوسط تولید زعفران دارند. این در حالی است که سن پیاز زعفران دارای تإثیر منفی بر تولید است.
  • میترا میرعبدالباقی صفحه 18
    بمنظور بررسی اثر سطوح مختلف ازت و فسفر در دو روش آبیاری (قطره ای و نشتی) برکیفیت و کمیت گلهای شاخه بریده رز(رقم باکارا)، داودی (رقم سفید مهندسی) و گلایول (رقم اسکار) آزمایشی در سالهای زراعی 80-1379 با سه تکرار در مزرعه مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر در کرج به اجرا گذاشته شد.روش آماری مورد استفاده اسپلیت اسپلیت پلات در قالب بلوکهای کامل تصادفی R.C.B.P در سه تکرار بود. فاکتورهای مورد مطالعه شامل: الف روش آبیاری (کرت اصلی) ب سطوح مختلف ازت (کرت فرعی) فسفر (کرت فرعی فرعی) برای بوته های داودی و رز چهار سطح ازت و چهار سطح فسفر معادل 0، 100، 200، 400 کیلوگرم در هکتار و برای پیازهای گلایول چهار سطح ازت معادل 0، 480، 600 و 720 کیلوگرم در هکتار و چهار سطح فسفر (معادل 0، 120، 240 و 360 کیلوگرم در هکتار) بود. نتایج حاصله نشان دادند که در آبیاری قطره ای برای بوته های رز مصرف 400 کیلوگرم فسفر در هکتار (بدون مصرف ازت)و برای گلایول مصرف 600 کیلوگرم ازت به همراه 240 کیلوگرم فسفر در هکتار در حالیکه در آبیاری نشتی همین نتایج به ترتیب در مصرف 400 کیلوگرم ازت به همراه 200 کیلوگرم فسفر در هکتار؛ برای بوته های داودی مصرف 200 کیلوگرم ازت به همراه 400 کیلوگرم فسفر در هکتار و برای گلایول مصرف 600 کیلوگرم ازت در هکتار (بدون مصرف فسفر) بیشترین تعداد شاخه های گلدهنده (برای بوته های داودی و رز) و بیشترین تعداد گل آذین در یک شاخه و بلندترین شاخه (برای گلایول) و طولانی ترین عمر پس از برداشت با حفظ طراوت و شادابی مانند زمان برداشت (برای رز 6 روز؛ داودی و گلایول 13 روز) را حاصل شد.
  • پروانه راهداری، رمضانعلی خاوری نژاد صفحه 32
    در این پژوهش، تاثیر تنش عناصر غذایی K, P, N بر محتوی مولکولهای آنتی اکسیدان (مانند ترکیبات فنولیک، فلاونوئیدها، آنتوسیانین ها) در برگ و ریشه گیاه یولاف مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش که در ریشه و برگ گیاه یولاف صورت گرفت از روش کشت گلدانی استفاده شد. دمای محیط 30 – 25 درجه سانتیگراد و شدت تابش 250 – 200 وات برمتر مربع و تعداد تکرارها در هر تیمار 6 عدد بود. در تیمارهای تنش عناصر غذایی K, P, N میزان ترکیبات فنلی، فلاونوئیدها و آنتوسیانین ها نسبت به تیمار کنترل از نظر آماری افزایش معنی دار نشان داد. روش آماری مورد استفاده spss بود.
    بطور کلی می توان گفت در شرایط تنش عناصر غذایی برفعالیت سیستمهای آنتی اکسیدان می افزایند. سیستمهای آنتی اکسیدان غیر آنزیمی مانند ترکیبات فنلی، فلاونوئیدها و آنتوسیانین ها برای انسان استفاده های دارویی و تغذیه ای بسیار زیادی دارند که اگر کشت گیاه در این شرایط تنشی صورت گیرد بر کیفیت تغذیه ای گیاه یولاف افزوده می شود.
  • علی کیالاشکی، محمدرضا آذرنوش، ابراهیم حبیبی صفحه 39
    به منظور مقایسه زادآوری گونه راش در توده های بهرهبرداری شده و طبیعی ابتدا با جنگل گردشی اولیه اقدام به شناسایی حفرات زادآوری ناشی از بهرهبرداری و مسیرهای چوبکشی نموده، سپس تعداد 52 قطعه نمونه 400مترمربعی در عرصه بهرهبرداری شده و 41 قطعه نمونه 80 متر مربعی در مسیرهای چوبکشی بصورت تصادفی به همراه 52 قطعه نمونه شاهد در دو قطعه 3 و 5 سری شلیمک انتخاب و سپس اطلاعات کمی و کیفی جمع آوری شده به کمک آزمونهای آماری در قالب یکی از نرم افزارهای آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتهاند. نتایج نشان میدهد که زادآوری گونه راش از نظر کمی در قطعه 3، 13درصد افزایش و در قطعه 5، 35 درصد کاهش در مقایسه با شاهد و نیز در مسیرهای چوبکشی قطعه 3، 93درصد کاهش و در قطعه 5، 77 درصد کاهش داشته است. همچنین از نظر کیفی بررسیهای انجام شده نشان میدهد بیش از 45/72 درصد زادآوری ایجاد شده در حفرات زادآوری آسیب دیدهاند و هر چه نهال به مراحل رویشی بالاتر میرود خطر شکستگی آنها در اثر عملیات بهرهبرداری بیشتر میشود.
  • ابراهیم طالبی صفحه 47
    در این پژوهش از 192 قطعه جوجه گوشتی سویه راس و 192 قطعه جوجه گوشتی سویه آرین به منظور تعیین اثر سطوح مختلف پروتئین و لیزین بر روی میانگین مصرف غذا، میانگین افزایش وزن، ضریب تبدیل غذائی و خصوصیات لاشه در سنین 3 و 6 هفتگی استفاده گردید. در این آزمایش جیره های مورد استفاده، طبق طرح آزمایش مورد نظر تهیه و بر روی دو سویه راس و آرین مورد بررسی قرار گرفت. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی شامل 16 تیمار (دو سطح پروتئین، چهار سطح لیزین و دو سویه) در 3 تکرار در قالب یک آزمون فاکتوریل مورد تجزیه قرار گرفت. در پایان آزمایش جوجه ها کشتار و وزن لاشه، ران، سینه، بال، گردن و چربی حفره بطنی اندازه گیری و سپس به صورت درصدی از لاشه مورد مقایسه قرار گرفت. در سن 3-0 هفتگی هیچ یک از تیمارهای مورد آزمایش بر روی صفات مورد نظر تاثیر معنی داری نداشتند. در سن 6 – 3 هفتگی مقادیر لیزین اضافه شده (افزایش لیزین مصنوعی به میزان 05/0، 1/0 و 25/0 درصد جیره) بر روی میانگین افزایش وزن دوره تاثیر معنی داری) 01/0P< (داشتند. در سن 6 – 0 هفتگی (کل دوره پرورش) دو سطح پروتئین مورد آزمایش بر روی میانگین افزایش وزن دوره اثر معنی داری (05/0 P<) داشتند. مقادیر لیزین اضافه شده در این آزمایش نسبت به تیمار شاهد (بدون افزودن لیزین) میانگین افزایش وزن دوره را به طور معنی داری(05/0 P<) افزایش داد. لیزین بر روی وزن لاشه موثر بود بدین صورت که لیزین افزوده شده نسبت به تیمار شاهد باعث افزایش وزن لاشه گردید. جنس، پروتئین و سویه بر روی وزن لاشه اثر معنی داری نداشت. با افزایش مقدار لیزین، وزن ران به طور معنی داری) 01/0P< (کاهش و درصد سینه افزایش یافت. وزن ران در جنس نر به طور معنی داری (05/0 P<) بیشتر از وزن ران در جنس ماده بود. سطح پروتئین 10 درصد کمتر از NRC، سبب افزایش وزن بال گردید) 01/0P< (. نتایج این آزمایش نشان داد که با مصرف پروتئین کمتر و با افزودن سطح لیزین جیره می توان عملکرد مناسب و در حد جیره های با پروتئین بالا دست یافت و از این طریق می توان تولید اقتصادی تری را انتظار داشت.
  • سید ابوالفضل موسوی جنگلی، بهزاد ثانی، مظفر شریفی، زهره حسینی نژاد صفحه 56
    فسفر یکی از عناصر غذایی ضروری گیاهان است، که موجب افزایش رشد و عملکرد آنها می شود. کمبود این عنصر در خاک موجب می گردد تا مقادیر زیادی کود شیمیایی برای جبران این کمبود مورد استفاده قرار گیرد که علاوه بر آثار سوء زیست محیطی سبب کاهش کیفیت محصولات کشاورزی شده است. در این تحقیق اثر کاربرد کودهای بیولوژیک تهیه شده از میکروارگانیسم های Bacillus lentusوPseudomonas Putida(بارور-2) و میکوریز Vesicular-arbuscular همراه با کود شیمیایی فسفره 175 کیلوگرم در هکتاردر تیمارهای جداگانه و اثرات متقابل آنها بر روی برخی صفات نظیرتعداد دانه در ردیف، تعداد دانه در بلال، وزن هزار دانه و عملکرد دانه بصورت آزمایش فاکتوریل و درقالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 4 تکراردر ورامین مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصله از این آزمایش نشان داد که در تیماری که میکوریز و باکتری های حل کننده فسفات همراه با کود شیمیایی فسفاته به کار رفته بود بیشترین عملکرد دانه در هکتار، وزن هزار دانه، تعداد دانه در بلال و تعداد دانه در ردیف به دست آمد. نتیجه این تیمار در مقایسه با سایر تیمارها در سطح 5 % معنی دار بود. در بین تیمارهایی که میکوریز استفاده نشده بود و فقط کود باکتری حل کننده فسفات همراه با کود شیمیایی بکار رفته بود نسبت به تیماری که دارای کود باکتری یا دارای کود شیمیایی فسفره به تنهایی بود پارامترهای کمی فوق بیشترین مقدار را داشتند. در بین تیمارهای بدون کود باکتریایی نیز هنگامی که کودشیمیایی همراه با میکوریز بکاربرده شد در مقایسه با هر یک از آنها به تنهایی بهترین نتایج را در رابطه با پارامترهای اندازه گیری شده در پی داشت. این نتایج نشان می دهد اگر چه کود شیمیایی فسفره، باکتری یا میکوریز هر یک به تنهایی بر رشد و عملکرد ذرت مؤثر بوده اند ولی هنگامیکه کودهای بیولوژیک همراه با کودشیمیایی فسفره استفاده شدند نتایج مطلوب تری داشتند. درواقع نتایج حاصل از این تحقیق حاکی از آن است که استفاده از کود بیولوژیک میکوریز و باکتری حل کننده فسفات ضمن آنکه سبب کاهش مصرف کود شیمیایی فسفره به میزان حداقل 50% می گردد از سوی دیگر موجب افزایش عملکرد نیز می شود.