فهرست مطالب

دانشگاه علوم پزشکی اراک - سال یازدهم شماره 2 (تابستان 1387)
  • سال یازدهم شماره 2 (تابستان 1387)
  • تاریخ انتشار: 1387/07/25
  • تعداد عناوین: 15
|
  • لیلا امجد، دکتراحمد مجد، فتح الله فلاحیان، سارا سعادتمند صفحه 1
    مقدمه
    دانه های گرده، گامتوفیت های نر گیاهان گلدار هستند که با دخالت خود در لقاح، نقش بنیادی در باروری گیاهان، ازدیاد محصول و بهبود کیفی آن دارند. گرده ها از عوامل مهم آلرژی زای گیاهی هستند و حدود 80 تا 90 درصد از آلرژن های گیاهی خاستگاه گرده ای دارند. گیاه بومادران از گیاهان دارای کاربردهای دارویی است که در مناطق مختلف کشور می روید و مورد استفاده می باشد. پژوهش حاضر به منظور کسب آگاهی های علمی در مورد آلرژی زایی دانه های گرده این گیاه در مراحل تکوین گرده ها، و مقایسه آلرژی زایی دانه های گرده نا بالغ و بالغ آنها انجام شده است.
    روش کار
    در این پژوهش تجربی (آزمایشگاهی) ابتدا دانه های گرده گیاه بومادران در مراحل مختلف تکوین گل ها از مناطق اطراف شهر اصفهان جمع آوری شدند. بررسی مقایسه ای ویژگی های گرده شناختی دانه های گرده به کمک میکروسکوپ های نوری و الکترونی و با استفاده از روش های شفاف سازی و نیز استولیز گرده ها انجام شد. فراساختار اسپورودرم و ویژگی های ریختی تکمیلی گرده ها به کمک میکروسکوپ های الکترونی نگاره بررسی شد. عصاره های گرده ای با استفاده از بافر فسفات نمکی در 4/7 PH: تهیه شدند. آزمون های آلرژی زایی بر روی خوکچه های هندی نر نژاد هارتلی با وزن تقریبی 500-350 گرم و سن 4 تا 6 هفته انجام شد و الکتروفورز پروتئین ها بر روی ژل پلی آکریل آمید 12 درصد صورت گرفت. در تحلیل اطلاعات از آنالیز واریانس یک عاملی و آزمون دانکن استفاده شد.
    نتایج
    تصاویر گرفته شده توسط میکروسکوپ های نوری و الکترونی، گرده ها را از نوع بیضی –کروی، دو شیاری با اگزینی دارای آراستار خاردار نشان دادند. در آزمون های پوستی برروی خوکچه های هندی تحت تیمار با عصاره های گرده ای، قطر تورم افزایش قابل ملاحظه ای را نسبت به نمونه های شاهد نشان داد. هم چنین درآزمون های کلینیکی با بررسی تعداد ائوزینوفیل ها، نوتروفیل ها و میزان ایمونوگلوبولین E در خوکچه های هندی تحت تیمار با عصاره های گرده ای، تغییرات معنی داری نسبت به نمونه های شاهد وجود داشت. در نیمرخ های الکترو فورزی پروتئین ها، در گرده های نابالغ، حدود 5 باند پروتئینی کم رنگ تر در محدوده 4/14 تا 45 کیلو دالتون و در گرده های بالغ، حدود 6 باند پروتئینی مشخص تر در محدوده 4/14 تا 66 کیلو دالتون دیده شد.
    نتیجه گیری
    مجموعه نتایج این پژوهش، تغییرات ریخت شناسی گرده های نابالغ از حالت بیضی به حالت کروی در گرده های بالغ، افزایش نسبی تراکم و بلندی خارهای سطح اگزین، تغییرات کمی و کیفی پروتئین های محلول دانه های گرده نابالغ و بالغ و نیز تفاوت در شدت آلرژی زایی آنها را نشان می دهد.
    کلیدواژگان: بو مادران، دانه های گرده، آلرژی زایی، پروتئین
  • کوروش باسامی، زهرا مهدوی، ملاحت نیکروان مفرد، حمیدرضا کوهستانی، نیره باغچقی صفحه 10
    مقدمه
    عفونت ادراری یکی از شایع ترین عفونت های بیمارستانی است که غالبا پس از وسیله گذاری در مجرای ادرار و عموما پس از سوندگذاری ایجاد می گردد. این پژوهش به منظور بررسی تاثیر ضد عفونی سوند و مئای ادراری بر میزان بروز باکتریوری در بیماران بستری در بخش داخلی اعصاب بیمارستان شهدای تجریش انجام شد.
    روش کار
    . پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی است. تعداد 70 بیمار سوندگذاری شده مبتلا به سکته مغزی که عفونت ادراری نداشتند، به روش نمونه گیری در دسترس، انتخاب شدند (گروه مداخله=35 مورد، گروه شاهد=35 مورد). در گروه مداخله روزانه یک بار ناحیه مئای ادراری، محل اتصال سوند به لوله کیسه ادرار و دو بار در روز محل پیچ تخلیه ادرار با پماد پویدون آیوداین 10 درصد ضد عفونی می گردید. در گروه شاهد محل های مذکور توسط سرم نرمال سالین شستشو می شد. سپس از هر دو گروه مورد و شاهد روز دوم، پنجم، هشتم، یازدهم و چهاردهم یک نمونه ادراری جهت کشت به آزمایشگاه فرستاده می شد. حداکثر زمان مطالعه 14 روز بود. هم چنین نمونه ها از نظر متغیرهای مداخله گر سن، بیماری های زمینه ای، شدت بیماری، سابقه هیپرپلازی پروستات و... با یکدیگر همگون شدند. اطلاعات مطالعه، شامل ارزیابی شدت بیماری سکته مغزی (براساس فرم انجمن ملی سلامت) و نتایج کشت ادرار، در فرمهای مربوطه جمع آوری شدند.
    نتایج
    میزان بروز باکتریوری در گروه مداخله و شاهد به ترتیب20 و 9/42 درصد بود(035/0 = p). خطر نسبی بروز باکتریوری 14/2 بود(14/2 = RR). عامل مسبب باکتریوری در 1/57 درصد افراد گروه مداخله و 40 درصد افراد گروه شاهد اشرشیا کلی (E.coli) بود. در بیماران مبتلا به باکتریوری در گروه مداخله و شاهد به ترتیب در7/85 و 6/86 درصد موارد پیوری و در 6/28 و3/33 درصد موارد علائم بالینی عفونت ادراری دیده شد. در این پژوهش رابطه معنی داری بین بروز باکتریوری و شدت بیماری وجود داشت (گروه مداخله: 028/0 p:، گروه شاهد 048/0 p). از دیگر یافته های جانبی تحقیق می توان به ارتباط معنی دار بین طول مدت داشتن سوند و بروز عفونت ادراری اشاره کرد (در گروه مداخله: 022/0 =p، گروه شاهد: 047/0= p).
    نتیجه گیری
    نتایج این پژوهش نشان داد استفاده از پماد پویدون آیوداین 10 درصد جهت ضدعفونی کردن محل اتصال سوند به لوله کیسه ادرار، محل پیچ تخلیه ادرار سوند و مئای ادراری باعث کاهش میزان باکتریوری در مردان می شود.
    کلیدواژگان: ضد عفونی، سوند، پویدون آیوداین، مئای ادراری، باکتریوری
  • جواد بهارآرا، فرهنگ حداد، علیرضا اشرف، الهام خنده رو صفحه 19
    مقدمه
    کاربرد روزافزون دستگاه های مولد امواج الکترومغناطیس در زندگی روزمره باعث نگرانی های بسیاری در ارتباط با اثرات این امواج بر سلامت انسان شده است. در پژوهش حاضر اثر تابش امواج الکترومغناطیس با فرکانس بسیار پایین بر القای آسیب های کروموزومی در اریتروسیت های مغز استخوان موش نر نژاد بالب سی بررسی شده است.
    روش کار
    این مطالعه از نوع تجربی است که در آن برای انجام تجربیات از سیستم آزمایشگاهی مولد میدان الکترومغناطیس با فرکانس بسیار پائین (50 هرتز) استفاده شد. موش های نر 5 هفته ای در سه گروه کنترل، شاهد آزمایشگاهی و تجربی تقسیم بندی شدند. موش های گروه تجربی به مدت 4 روز و هر روز 12 ساعت در معرض تابش دهی امواج الکترومغناطیس با فرکانس 50 هرتز و شدت 50 گاؤس قرار داده شدند. پس از انجام تیمار، آسیب های کروموزومی با استفاده از آزمون میکرونوکلئوس در اریتروسیت های پلی کروماتیک بررسی شد. داده های کمی حاصل با استفاده از آزمون تی و من ویتنی در سطح 05/0p< تحلیل شد.
    نتایج
    یافته های این پژوهش نشان داد که فراوانی اریتروسیت های پلی کروماتیک میکرونوکلئوس دار در موش های نر تیمار شده با امواج الکترومغناطیس با فرکانس بسیار پائین (589/1±35/14) در مقایسه با گروه شاهد آزمایشگاهی(049/1±958/8) و کنترل (768/0±65/7) افزایش معنی دار یافته است(05/0p<).
    نتیجه گیری
    میدان الکترومغناطیس با فرکانس بسیار پایین باعث القای آسیب های کروموزومی در اریتروسیت های پلی کروماتیک مغز استخوان موش نر نژاد بالب سی می شود.
    کلیدواژگان: میدان الکترومغناطیسی، اریتروسیت، آزمون میکرونوکلئوس، بالب سی
  • علیرضا شهاب جهانلو، فضل الله غفرانی پور، علیرضا سبحانی، مسعود کیمیاگر، مریم وفایی صفحه 27
    مقدمه
    کیفیت زندگی اکنون به عنوان یک مفهوم با اهمیت در تحقیقات پزشکی مطرح می باشد. برخی تحقیقات یک ارتباط منحنی بین کیفیت زندگی و کنترل قند مطرح نموده اند. در حالی که سایر تحقیقات چنین ارتباطی را نشان نمی دهند. هدف این مطالعه ارزیابی ارتباط بین ابعاد مختلف کیفیت زندگی و بررسی این فرضیه در بیماران دیابتیک می باشد.
    روش کار
    110 بیمار مبتلا به دیابت نوع II به روش نمونه گیری آسان انتخاب شدند. پرسش نامه 26 WHOQOL-BREF جهت اندازه گیری کیفیت زندگی و آزمون HbA1c به عنوان معیار کنترل قند خون مشخص گردیدند. بیماران در سه گروه کنترل مطلوب، بینابینی و ضعیف دسته بندی شدند. برای آنالیز داده ها از آنالیز واریانس یک طرفه، آزمون Post Hoc، کای دو من ویتنی و همبستگی استفاده شد.
    نتایج
    همبستگی معنی داری بین شاخص توده بدنی و کنترل قند، بعد جسمانی و اجتماعی، بعد جسمانی و محیطی، بعد روانی و محیطی، بعد اجتماعی و روانی دیده شد. هیچ گونه تفاوت معنی داری بین میانگین های ابعاد مختلف پرسش نامه کیفیت زندگی نسبت به تغییرات سطح HbA1c دیده نشد ولی ارتباط بر اساس میانگین هر بعد نسبت به کنترل قند نشان داد که بعد روانی، محیطی و اجتماعی بهتر، در افرادی دیده می شود که در کنترل بینابینی قند قرار دارند ولی در کل کیفیت زندگی، این مسئله کاملا معکوس می باشد. میانگین بعد جسمانی با افزایش میزان HbA1c کاهش یافته و دارای سیر نزولی می باشد. هیچ گونه همبستگی بین سایر ابعاد کیفیت زندگی و وضعیت کنترل قند خون در بیماران دیده نشد.
    نتیجه گیری
    در این مطالعه، کیفیت زندگی بالاتر در رابطه با سطح بینابینی کنترل قند خون بین ابعاد اجتماعی، روانی، و محیط مشاهده شد ولی بعد جسمانی با بدتر شدن وضعیت کنترل قند بیماران کاهش می یابد. با نگاهی به امتیاز کل کیفیت زندگی بیماران مشاهده می شود که کمترین میزان کیفیت زندگی در بیمارانی وجود دارد که در کنترل بینابینی قند قرار گرفته اند که این مسئله با فرضیه منحنی شکل کاملا در تضاد می باشد.
    کلیدواژگان: کیفیت زندگی، HbA1c، دیابت ملیتوس تیپ 2
  • فاطمه دره، منیژه کهبازی صفحه 35
    مقدمه
    علیرغم این که اکثر کودکان مبتلا به تب و تشنج پیش آگهی خوبی دارند، والدین همواره از عود تب و تشنج نگران می باشند. با توجه به اختلاف نظرهای محققین، لازمه انتخاب نوع درمان و پیش گیری، دانستن دقیق اثرات و عواقب کوتاه مدت و دراز مدت داروها می باشد. در این مطالعه اثر دیازپام متناوب و فنوبار بنتال مداوم در پیش گیری از عود تب و تشنج مقایسه گردیده است.
    روش کار
    در این مطالعه کارآزمایی بالینی 100 بیمار مبتلا به تب و تشنج تحت درمان با دیازپام متناوب به میزان 1 میلی گرم بر کیلوگرم روزانه سه بار در روز در مدت تب با 100 بیمار تحت درمان فنوباربیتال روزانه به میزان 5-3 میلی گرم بر کیلوگرم روزانه دو بار در روز از نظر میزان عود تب و تشنج و عوارض دارویی با هم مقایسه گردیدند. این اطلاعات توسط آزمون های کای دو و تی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    نتایج
    بیماران به مدت میانگین 19 ماه پی گیری شدند که در این مدت در هر دو گروه 14 درصد بیماران دچار عود تشنج شدند. در گروه فنوباربیتال 74 درصد و در گروه دیازپام 26 درصد عوارض دارویی دیده شد(0001/0=p).
    میانگین حملات تب در سال در گروه فنوبار بنتال 4/1±2/3 و در گروه دیازپام 1/1±0/3 بود(48/0=p) که اختلاف معنی داری نداشت.
    نتیجه گیری
    دیازپام خوراکی هنگام تب مانند فنوباربیتال در پیش گیری از عود تب وتشنج موثر است و نسبت به فنوباربیتال عوارض کمتری دارد.
    کلیدواژگان: تب و تشنج، عود، فنوباربیتال، دیازپام خوراکی
  • نسرین روزبهانی، مهتاب عطارها، نعیمه اکبری ترکستانی صفحه 42
    مقدمه
    پره اکلامپسی یکی از سه علت عمده مرگ و میر مادران می باشد که محققان در مطالعات متعدد در صدد یافتن راه حلی برای پیش گیری از آن بوده اند. محققان بر این باورند که استفاده صحیح از مواد غذایی می تواند یکی از راه حل ها باشد. در چندین سال گذشته، اثر اجزا مختلف میوه و سبزی بر پیش گیری از پره اکلامپسی بررسی شده است، اما هنوز این سوال مطرح می باشد که مصرف چند سهم میوه وسبزی می تواند تاثیر پیش گیری کننده داشته باشد؟ محققین در این مطالعه در صدد یافتن پاسخ این سوال بوده اند.
    روش کار
    این مطالعه مورد– شاهدی بر روی خانم های باردار مراجعه کننده به بیمارستان آیت الله طالقانی شهر اراک انجام گرفت. روش نمونه گیری به این صورت بود که کلیه خانم های مبتلا به پره اکلامپسی بستری شده دارای شرایط ورود به مطالعه، وارد مطالعه شدند تا تعداد نمونه به 35 نفر رسید. هم چنین در همین مدت از بین خانم های باردار سالم واجد شرایط، تعداد 70 نفر به صورت تصادفی به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. دو گروه به صورت گروهی هم سان سازی شدند ابزار ارزشیابی، پرسش نامه ای بود که از طریق مصاحبه تکمیل گردید. پرسش نامه شامل دو قسمت اطلاعات دموگرافیک و اطلاعاتی در رابطه با میزان مصرف میوه و سبزی، بود. از هر خانم اطلاعات غذاهای مصرف شده در طی سه ماه قبل از بارداری و سه ماهه دوم بارداری پرسیده شده و میزان سهم میوه و سبزی در هفته استخراج شد و بین دو گروه مقایسه گردید. در تحلیل داده ها از آزمون های من ویتنی یو، لون، کی اس و کای دو استفاده گردید.
    نتایج
    میانگین میزان میوه و سبزی مصرفی در سه ماهه قبل از بارداری در گروه مبتلا به پره اکلامپسی 16/1± 69/7 سهم در هفته و در گروه سالم 87/1±43/12 سهم در هفته به دست آمد که اختلاف معنی دار آماری بین دو گروه وجود داشت(029/0 p=). این میانگین در سه ماهه دوم بارداری در گروه مبتلا به پره اکلامپسی 60/1±03/11 سهم در هفته و در گروه سالم 98/0±95/13 سهم در هفته بود که بین دو گروه بار 03/0 p=، اختلاف معنی دار آماری دیده شد. فراوانی نسبی پره اکلامپسی در گروهی که قبل از حاملگی کمتر از 25 درصد مصرف میوه و سبزی (کمتر از 5 سهم در هفته) داشتند بیشتر از گروهی بود که در بالای این درصد قرار داشتند(24/7،70/1: CI 95%، 32/2=OR، 05/0= p) هم چنین این تفاوت به طور معنی داری در سه ماهه دوم (26/4،54/1: CI 95%، 57/2=OR، 031/0 p<) نیز مشاهده شد، به طوری که افرادی که کمتر از 8 سهم در هفته میوه و سبزی مصرف کرده بودند بیشتر به پره اکلامپسی مبتلا شده بودند.
    نتیجه گیری
    از نتایج این مطالعه می توان این گونه نتیجه گیری کرد که به نظر می رسد مصرف بیشتر میوه وسبزی، با کاهش احتمال ابتلا به پره اکلامپسی ارتباط دارد. بنابراین پیشنهاد می شود که گروه های در معرض خطر مشخص شده و به آن ها در رابطه با مصرف بیشتر میوه و سبزی های تازه آموزش داده شود.
    کلیدواژگان: پره اکلامپسی، پیش گیری، میوه، سبزی
  • احمد سروریان، جمال فلاحتی، جمشید مؤمنی، آمنه علایین، زهرا محمدی صفحه 50
    مقدمه
    کاتاراکت کدورتی است که در لایه های مختلف تشکیل دهنده لنز ایجاد می شود و به انسداد یا پراکندگی شعاع های نورانی منجر می گردد. لزوم درمان جراحی برای کاتاراکت و همراهی بالای آن با آستیگماتیسم قرنیه ای ما را بر آن داشت تا با اتخاذ شیوه جدید در برش و نوع جراحی کاتاراکت، تغییرات آستیگماتیسم قرنیه ای بعد از عمل را در این بیماران بسنجیم و به نتایج کاربردی در این زمینه برسیم.
    روش کار
    این مطالعه یک مطالعه مداخله ای است که بر روی 58 بیمار (73 چشم مورد مطالعه) مراجعه کننده به درمانگاه شماره دو بیمارستان امیرکبیر اراک انجام شده است. این بیماران به روش فیکوسکشن با تانل اسکلرا تحت عمل جراحی کاتاراکت قرار گرفتندکه در برش 7 میلی متری فراون (frown) روی اسکلرا از بخیه استفاده نشد. این بیماران در چهار نوبت قبل از عمل، یک هفته، یک ماه و سه ماه بعد از عمل جراحی، کراتومتری شدند. در تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تی مستقل و تی زوجی استفاده شد.
    نتایج
    در این مطالعه، سن، جنس، چشم راست یا چپ در میزان آستیگماتیسم ایجاد شده، بی تاثیر بودند. براساس نتایج به دست آمده از تحلیل داده ها، میانگین آستیگماتیسم قبل از عمل جراحی، 1 هفته، 1 ماه و 3 ماه بعد از عمل جراحی به ترتیب 87/084/0، 88/027/0، 82/006/0 و 85/003/0- دیوپتر بود. قبل از عمل 80 درصد بیماران آستیگماتیسم کمتر از 1 دیوپتر داشتند که به عدد 94 درصد در سه ماه بعد از عمل افزایش پیدا کرد. در 89 درصد موارد تغییر نهایی آستیگماتیسم کمتر از 1 دیوپتر بوده است. اطلاعات به دست آمده نشان داد که اختلاف معنی داری در میانگین آستیگماتیسم قبل از عمل با یک هفته، یک ماه و سه ماه بعد از عمل وجود دارد(0001/0 =p).
    نتیجه گیری
    در نهایت مطالعه حاضر نشان داد که جراحی بدون بخیه فیکوسکشن با برش فراون می تواند باعث کاهش میزان آستیگماتیسم قرنیه ای قبل از عمل در بیماران شود. گرچه به دلیل القای آستیگماتیسم کنترل شده و ناچیز می توان از این روش در کلیه بیماران کاتاراکت سود جست.
    کلیدواژگان: فیکوسکشن، آستیگماتیسم، کاتاراکت، تانل اسکلرا، برش فراون
  • علی سیروس، شیرین پازکی، داود گودرزی، ملیحه یاوری، عصمت بابایی، شادی پیراسته صفحه 56
    مقدمه
    داروی کتامین خوراکی به عنوان یک ضد درد کم عارضه نسبت به مخدرها، در سندرم های مختلف مورد استفاده قرار گرفته است ولی تاثیر آن در درمان رنال کولیک بررسی نشده است. این مطالعه جهت بررسی این موضوع طرح ریزی شد.
    روش کار
    دراین کارآزمایی بالینی 104 بیمار مبتلا به رنال کولیک بستری در بخش اورژانس به روش بلوک بندی تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه B پتیدین(1 میلی گرم بر کیلوگرم تا حداکثر 100 میلی گرم) و دارونما و گروه A پتیدین با همان دوز و کتامین (5/0 میلی گرم بر کیلوگرم) دریافت نمودند. بیماران از نظر شدت درد بر اساس چارت VAS، شدت تهوع براساس مقیاس 3-0 و تعداد دفعات استفراغ در ساعت 1، 2 و 3 پس از دریافت دارو مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات توسط آزمون آماری تی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.
    نتایج
    میانگین میزان درد در گروه کتامین در کلیه ساعات و میانگین شدت تهوع در ساعات اول و سوم در گروه کتامین نسبت به گروه پلاسبو کاهش معنی دار داشت(05/0 p<) تعداد دفعات استفراغ نیز در گروه کتامین به میزان معنی داری کمتر از گروه دیگر بود (05/0 p<). در گروه دریافت کننده کتامین فقط در یکی از بیماران عارضه خفیف به صورت علائم سایکوتومیمتیک تظاهر نمود.
    نتیجه گیری
    با توجه به تاثیر قابل ملاحظه کتامین در کاهش درد، تهوع و استفراغ بیماران و عدم عارضه جانبی می توان از این دارو به عنوان درمان کمکی در بیماران مبتلا به رنال کولیک و در جهت کاهش میزان مصرف داروی مخدر مصرفی استفاده کرد.
    کلیدواژگان: رنال کولیک، کتامین خوراکی، درد، تهوع، استفراغ
  • علیرضا شعاع حسنی، نگار اردوزاده، امیر قائمی، راشد نظری، کسری حمدی، داود حکمت پو صفحه 64
    مقدمه
    برگ سبز چای (L Camellia sinensis) حاوی ترکیبات پلی فنلی با اثرات ضد میکربی می باشد. از آنجا که چای از نوشیدنی های بسیار پرطرفدار در ایران می باشد لذا تاثیر آن بر تشکیل بیوفیلم و کلونیزه شدن عوامل ایجاد عفونت های روده ای و عفونت های فرصت طلب بیمارستانی اهمیت زیادی دارد. هم چنین با جدا کردن ترکیبات بازدارنده تشکیل بیوفیلم می توان از آنها به عنوان نگهدارنده مواد غذایی در صنایع استفاده نمود. در این پژوهش اثر ممانعت کنندگی عصاره های چای سیاه و سبز از تشکیل بیوفیلم، در 5 باکتری از خانواده انتروباکتریاسه شامل اشریشیا کلی انتروپاتوژن، سالمونلا انتریکا سرووار تایفی موریوم، کلبسیلا نومونیه، پروتئوس میرابیلیس و شیگلا فلکسنری سنجیده شد و با هم مقایسه گردید.
    روش کار
    در این مطالعه تجربی پس از عصاره گیری نمونه ها توسط عصاره گیر Soxhlet با استفاده از حلال متانول 50 درصد و جدا نمودن مجدد در فاز اتیل استات، عصاره ها پس از استریل شدن توسط فیلتر 44/0 میکرون تا زمان استفاده در یک فانل استریل در 4 درجه سانتی گراد نگهداری شدند. از روش انتشار چاهک (طبق روش کربی بائر) برای محاسبه حداقل غلظت بازدارندگی و از روش تهیه رقت در محیط مایع برای بررسی تشکیل بیوفیلم در کشت های تیمار شده با غلظت های مختلف عصاره ها استفاده شد. ارزیابی تشکیل بیوفیلم با نمونه برداری از جدار ارلن مایر حاوی محیط های تیمار شده و کشت آن روی تریپتیکاز سوی آگار و شمارش کلنی ها و سپس مقایسه آن با کشت های شاهد صورت گرفت. تحلیل آماری داده ها با آزمون آنالیز واریانس انجام شد.
    نتایج
    اثر ممانعت کنندگی از تشکیل بیوفیلم در چای سیاه بیشتر از چای سبز بود. غلظت 5/4 میلی گرم در میلی لیتر از عصاره چای سیاه و 5 میلی گرم در میلی لیتر از عصاره چای سبز، اثر باکتریسایدی بر این میکروارگانیسم ها داشت. در میان این باکتری ها پروتئوس میرابیلیس بیشترین حساسیت به چای سیاه و اشریشیا کلی انتروپاتوژن بیشترین حساسیت را به چای سبز داشتند و کلبسیلا نومونیه بیشترین مقاومت را نسبت به هر دوی این عصاره ها نشان داد.
    نتیجه گیری
    از آنجا که چای به طور مستقیم پس از نوشیدن بر دستگاه گوارشی تاثیر می گذارد، منجر به کاهش انتروباکتریاسه ها و کاهش کلونیزاسیون آنها بر سطح سلول های اپی تلیال دستگاه گوارشی، کاهش خطر عفونت های روده ای و کاهش تولید مواد سرطان زا از قبیل اسکاتول در اثر متابولیسم این باکتری ها در روده می شود. هم چنین می توان از پلی فنل های چای به عنوان نگهدارنده مواد غذایی در صنایع نیز بهره گرفت.
    کلیدواژگان: عصاره چای سیاه و سبز، تشکیل بیوفیلم، انتروباکتریاسه، ضد باکتریایی
  • فرزانه گل آقایی، حسین سرمدیان، محمد رفیعی، نازی نجات صفحه 74
    مقدمه
    انتظار اصلی جامعه از بخش های فوریت ها، ارائه مداخلات درمانی فوری و متناسب با شدت وضعیت بالینی مراجعه کنندگان می باشد. زمان انتظار و مدت اقامت مراجعه کنندگان در بخش فوریت ها یک عامل کلیدی در ارزیابی کیفیت مراقبت دربخش های فوریت هاست. این مطالعه با هدف تعیین زمان انتظار و مدت اقامت مراجعه کنندگان به فوریت ها برحسب شدت وضعیت بالینی در مرکز درمانی آموزشی ولیعصر شهر اراک درسال 1385 صورت گرفت.
    روش کار
    این مطالعه تحلیلی مقطعی در دو مرحله صورت گرفت. درمرحله اول که از 20 تیر تا 30 مرداد 1385 صورت گرفت، مراجعه کنندگان به بخش فوریت ها در نوبت کاری عصرتوسط یک پرستار آموزش دیده و با تائید پزشک عمومی مقیم فوریت ها، با استفاده از مقیاس سه دسته ای ارائه شده در دستور العمل معاونت سلامت وزارت بهداشت و درمان (1380) بر حسب شدت وضعیت بالینی دسته بندی شدند. هم چنین زمان انتظار مراجعه کنندگان از ورود به فوریت ها تا معاینه توسط پزشک عمومی مقیم از طریق مشاهده و زمان سنجی ثبت شد. در مرحله دوم یک صد پرونده از بیماران دسته یک و دو، که جهت ارزیابی تخصصی در فوریت ها بستری شده بودند از نظر زمان اولین معاینه توسط متخصص و مدت اقامت در بخش فوریت ها مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین زمان انتظار بیماران برحسب شدت وضعیت بالینی و تخصص اولین پزشک معاینه کننده با استفاه از آزمون تی و آنالیز واریانس و با در نظر گرفتن 05/0= تجزیه و تحلیل شد.
    نتایج
    در مدت 6 هفته از بین 1963 مراجعه کننده درنوبت عصر، 1393 نفر (71 درصد) از نظرشدت وضعیت بالینی در دسته سه یعنی بیماران سرپایی، 179 نفر(1/9 درصد) در دسته یک یا بیماران فوری و 391 نفر(9/19 درصد) در دسته دو یا بیماران سریع دسته بندی شدند. بررسی یک نمونه صدتایی از بیماران پذیرش شده در فوریت ها نشان دادکه میانه زمان انتظار مراجعه کنندگان تا معاینه توسط پزشک عمومی مقیم 5 دقیقه بوده است. میانه و میانگین زمان انتظار بیماران پذیرش شده در بخش فوریت ها تا معاینه توسط پزشک متخصص در دسته یک(29=n) به ترتیب برابر با 225 و 156±262 دقیقه و در دسته دو (71=n) 220 و 153± 227 دقیقه بود. میانه و میانگین مدت اقامت بیماران پذیرش شده به ترتیب یک و دو روز بود. با استفاده از آزمون t، اختلاف معنی داری بین زمان انتظار بیماران تا معاینه توسط متخصص در دسته یک و دو مشاهد نشد.
    نتیجه گیری
    با توجه به طولانی بودن زمان انتظار تا معاینه متخصص، اجرای تریاژ بیماران در بخش فوریت ها ضروری به نظر می رسد. این امر مستلزم برنامه ریزی و سازماندهی لازم جهت اقامت متخصصین در مرکز درمانی-آموزشی و ارائه اقدامات تشخیصی در همه اوقات شبانه روز می باشد. با توجه به بخش عمده بیماران سرپایی استقرار یک درمانگاه عمومی شبانه روزی در مرکز، می تواند کاهش بار مراجعه به بخش فوریت ها را به دنبال داشته باشد.
    کلیدواژگان: بخش فوریت ها، زمان انتظار، مدت اقامت
  • فتح الله محقق، احمد همتا، سید محمد علی شریعت زاده صفحه 84
    مقدمه
    براساس آخرین بررسی های آماری و اپیدمیولوژیک در ایران بعد از بیماری های قلبی و عروقی و حوادث، سرطان ها سومین عامل مرگ و میر به حساب می آیند. در چنین شرایطی برنامه ریزی کنترل سرطان ها یک ضرورت بهداشتی کشور می باشد. در این رابطه فعالیت ثبت سرطان ها به عنوان جزء اساسی برنامه کنترل سرطان مطرح است زیرا اطلاعات حاصل از آن در حوزه های گوناگون از جمله بررسی های اتیولوژیک، برنامه ریزی های بهداشتی برای پیش گیری در سطوح اولیه و ثانویه و درمان های مراقبتی بیماران، کاربرد فراگیری دارد.
    روش کار
    در این پژوهش توصیفی با توجه به گزارش کشوری ثبت موارد سرطان ها در سال های گذشته، آمار مختلف سرطان ها در سال های 1385-1380 در استان مرکزی از مرکز بهداشت استان مرکزی تهیه و مورد بررسی قرار داده شد. در این رابطه اطلاعات دموگرافیک، شیوع و بروز سرطان ها، سرطان های شایع در گروه های جنسی مختلف و زمینه های مطالعات اپیدمیولوژیک تعیین گردید.
    نتایج
    در این پژوهش مشخص گردید که ده سرطان شایع در بین زنان ساکن در استان مرکزی به ترتیب عبارتند از:1- پستان 2- پوست 3- معده 4- کولورکتال 5- ریه 6- رحم 7- مثانه 8- لمفوما 9- تیروئید 10- مری. هم چنین ده سرطان شایع بین مردان ساکن استان مرکزی عبارت بودند از: 1- پوست 2- مثانه 3- معده 4- ریه 5- پروستات 6- کولورکتال 7- مری 8- لمفوما 9- بیضه 10- کیسه صفرا.
    نتیجه گیری
    در این پژوهش علاوه بر تعیین ده سرطان شایع در استان مرکزی براساس جنسیت، شایع ترین سرطان ها در زنان و مردان ساکن استان مرکزی با ده سرطان شایع درکشور مقایسه شد که بیان کننده آن بود که در برخی از سال ها فراوانی شماری از سرطان ها در استان با آمار کشوری تطبیق نمی کند و این مسئله با توجه به عوامل مختلف محیطی و اپیدمیولوژیکی تقریبا توجیه پذیر می باشد.
    کلیدواژگان: سرطان، شیوع، بروز، نظام ثبت سرطان
  • محمدرضا نفیسی، حوریه کلهر، بهنام زمانزاد، علی کریمی، عفت فرخی، مجید ولیدی صفحه 94
    مقدمه
    سویه های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA) معضلی در ایجاد عفونت های بیمارستانی شده اند. تست های روزمره تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی به علت خاصیت ناهمگنی این نوع مقاومت، برای تعیین سویه های مزبور توصیه نمی شوند. هدف از این تحقیق مقایسه یک روش فنوتیپی با ژنوتیپی در تعیین سویه های استافیلوکوکوس اورئوس مقاومت به متی سیلین در نمونه های بینی پرسنل درمانی بیمارستان است.
    روش کار
    در این تحقیق تجربی، تعداد 52 استافیلوکوک کواگولاز مثبت جدا شده با روش سرشماری از بینی 204پرسنل درمانی بخش های مختلف بیمارستان آموزشی هاجر وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، به دست آمد. حساسیت سویه ها نسبت به اگزاسیلین با روش فنوتیپی agar screen ارزیابی شد. سپس در آنها وجود ژن عامل مقاومت به متی سیلین (mecA) با روش مولکولی duplex PCR بررسی و نتایج مورد مقایسه قرار گرفتند و حساسیت ویژگی روش، تعیین گردید.
    نتایج
    23 مورد از 52 استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده (44درصد) به لحاظ فنوتیپی نسبت به اگزاسیلین مقاوم بودند، ولیکن 27 مورد از52 ایزوله مزبور (52 درصد) واجد ژن mecA بودند. این مطالعه نشان داد که روش فنوتیپی agar screen در مقایسه با روش ژنوتیپی PCR برای تعیین سویه های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین به ترتیب دارای حساسیت و ویژگی 5/81 و 96 درصد می باشد.
    نتیجه گیری
    روش oxacillin agar screen در مقایسه با duplex PCR، روشی فنوتیپی ساده، کم هزینه و کاربردی است که با داشتن جواب های مثبت کاذب نسبتا پائین، برای تائید سویه های مشکوک مقاوم به متی سیلین مناسب است ولی با داشتن جواب های منفی کاذب نسبتا بالا، جهت غربال گری اولیه سویه های MRSA از بینی ناقلین سالم شاغل در بیمارستان ها مناسب نمی باشد.
    کلیدواژگان: عفونت های بیمارستانی، مقاومت به متی سیلین، استافیلوکوکوس اورئوس، واکنش زنجیره ای پلیمراز
  • میترا هاتفی، صدیقه مهرابیان، اشرف سادات نوحی، رباب رفیعی طباطبایی صفحه 102
    مقدمه
    در این تحقیق، اثر ضدجهش زایی عصاره الکلی بره موم (پروپولیس) به وسیله آزمون ایمز در برابر دو ماده جهش زای آزید سدیم و پتاسیم پرمنگنات، در غیاب و حضور میکروزوم های کبدی موش (S9) مورد بررسی قرار گرفته است.
    روش کار
    در این مطالعه تجربی ابتدا از غلظت های متفاوتی از عصاره الکلی بره موم (5-1/0) درصد، جهت تعیین محدوده ی اثر باکتریوسایدی (MIC) بر روی سویه های آزماینده استفاده شد. سپس با استفاده از روش آزمون ایمز، اثر ضدجهش زایی در محدوده ی غیرسمی بررسی شد. در این آزمون از سویه های مختلف سالمونلا تیفی موریوم به نام های TA100 و TA97 استفاده شد که هر یک حامل یک جهش انتخابی در اپرون هیستیدین خود می باشند. سویه های جهش یافته -His بر روی پلیت حاوی حداقل مواد معدنی و گلوکز در حضور مواد شیمیایی جهش زا مورد آزمایش کشت داده شدند و به این ترتیب فقط آن دسته از باکتری هایی که با جهش برگشتی، His+ شده بودند، قادر به رشد و تشکیل کلنی بودند. وجود ماده ی ضدجهش (عصاره الکلی بره موم) در کنار ماده ی جهش زا، میزان کلنی های برگشتی را کاهش داده که با شمارش تعداد آن ها می توان با استفاده از فرمول، میزان ممانعت از جهش را محاسبه کرد. اختلاف بین متوسط تعداد کلنی های برگشتی در هر پلیت در ارتباط با ماده ی جهش زا، توسط نرم افزار آماری SPSS و با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه تجزیه و تحلیل گردید.
    نتایج
    مقادیر MIC به دست آمده به روشنی نشان داد که عصاره ی الکلی بره موم در غلظت 5 درصد دارای خاصیت ضدباکتریایی علیه سالمونلا تیفی موریوم می باشند. از سوی دیگر در مورد غلظت های4-1/0 درصد این خاصیت مشاهده نشده و معلوم گشت که عصاره ی الکلی می تواند در این غلظت ها، اثرات جهش زایی مواد شیمیایی فوق را در یک وضعیت دوز- پاسخ خنثی نماید.
    نتیجه گیری
    در پایان ما به این نتیجه رسیدیم که عصاره الکلی بره موم به واسطه ی دارا بودن انواع ترکیبات مهم مانند فلاونوئیدها دارای خواص ضدجهشی بوده و بالاترین میزان ممانعت از جهش، در غلظت 4 درصد مشاهده شد که با نتایج حاصل از به کار بردن مخلوط میکروزومی نیز هماهنگی داشت. مکانیزم عمل ضدباکتریایی بره موم پیچیده بوده و هیچ شباهتی با سایر آنتی بیوتیک های کلاسیک ندارد، اما باید به این نکته اشاره کرد که بره موم، مانع از تقسیم سلول باکتریایی می شود. بعضی از محققین معتقدند که بره موم می تواند مانع از فعالیت RNA پلیمراز وابسته به DNA شود.
    کلیدواژگان: بره موم، ضدجهش زایی، میکروزوم، سالمونلا تیفی موریوم
  • دکترجمشیدانصاری صفحه 111
    مقدمه
    تیفلیت عارضه ای در دستگاه گوارش و روده است که در اثر نوتروپنی شدید و طولانی ایجاد می شود. بیماری غالبا در بیماران لوسمی که شیمی درمانی های قوی دریافت کرده اند و یا سایر تومرها با شیمی درمانی گروه تاکسان ایجاد می شود. این عارضه با تب، نوتروپنی، درد عمومی شکم، به خصوص ربع تحتانی راست و احتمالا توده شکمی در این ناحیه همراه است. این عارضه با مرگ و میر نسبتا بالایی همراه است لذا تشخیص و درمان به موقع آن اهمیت ویژه ای دارد. در این مقاله یک مورد تیفلیت بلافاصله پس از پایان شیمی درمانی تومر سمینوم بیضه گزارش می شود.
    مورد: بیمار مردی 44 ساله، مورد شناخته شده سمینوم بیضه که دو ماه قبل از بستری شدن با بزرگی بیضه راست مراجعه و پس از جراحی درپاتولوژی تشخیص سمینوم داده می شود. در بررسی های انجام شده در سی تی اسکن یک غده لمفاوی به اندازه 5/3 سانتی متر در ناحیه پاراکاوال گزارش شده بود و بر اساس آن بیمار کاندیدای شیمی درمانی با داروهای اتوپوزاید و سیس پلاتین گردید که با شروع شیمی درمانی بلافاصله یک روز پس از شیمی درمانی بیمار دچار علائم درد شکم، تب و دفع خون زیاد از روده می شود و با تشخیص تب نوتروپنی و سپس تیفلیت بستری و درمان برای وی آغاز می گردد.
    نتیجه گیری
    ایجاد تیفلیت فقط محدود به لوسمی و درمان با تاکسان ها نیست و داروهای دیگر شیمی درمانی هم می توانند باعث تیفلیت شوند. ضمنا نوتروپنی و تیفلیت در افراد حساس می تواند بلافاصله پس از شیمی درمانی اتفاق بیفتد و زمان رسیدن به افت شدید گلبول های سفید بسیار کوتاه باشد.
    کلیدواژگان: تیفلیت، شیمی درمانی، سمینوم بیضه
  • احمد رضا بهروزی، محمود امینی صفحه 117
    مقدمه
    آنوریسم کاذب یک هماتوم ضربان دار است که به صورت عارضه خونریزی دهنده در بافت نرم ایجاد می شود که در اکثر موارد عروق محیطی را درگیر می کند. آنوریسم کاذب شریان فمورال عارضه نادری است که به طور عمده به دنبال کاتتریزاسیون قبلی شریان رخ می دهد اما به ندرت ممکن است با تروما نیز ایجاد شود. در این مقاله یک مورد آنوریسم کاذب شریان فمورال معرفی می شود.
    مورد: بیمار خانمی است 24 ساله که 10 روز پیش از مراجعه به دنبال سقوط، دچار زخمی در بخش خلفی تحتانی ران پای راست شده و تحت ترمیم پوست قرار گرفته است. بعد از یک هفته به تدریج درد و تورم پیشرونده ناحیه تحتانی ران و زانو، تب و لرز و لنگش برای بیمار ایجاد شده است. در معاینه فلکسیون 90 درجه زانو، تورم، گرمی وتندرنس ناحیه تحتانی ران مشهود بود. نبض دورسالیس پدیس وتیبیالیس خلفی لمس نمی شد. برای بیمارآزمایش خون، گرافی ساده، سونوگرافی داپلرو MRI اندام تحتانی راست انجام شد و در نهایت با تشخیص آنوریسم کاذب شریان فمورال، تحت عمل جراحی برداشتن توده و پیوند از ورید صافن پای مقابل قرار گرفت.
    نتیجه گیری
    در بیماران با سابقه ترومای نفوذی و علائم ناشی از عفونت، بایستی به احتمال ایجاد آنوریسم کاذب توجه داشت. در این موارد انجام سونوگرافی برای تشخیص قطعی ضروری است و اندازه آنوریسم و علایم بیمار تعیین کننده روش درمان می باشند.
    کلیدواژگان: آنوریسم کاذب، شریان فمورال، عروق، محیطی، آنوریسم
|
  • Leyla Amjad *, Ahmad Amjad, Fathalah Fallahian, Sara Saadatmand Page 1
    Introduction
    Pollen grains are male gametophytes of flowering plants that with self interference in fertilization have an important role in plant fertilization, increasing fertilization and improving quality of products. Pollen grains are of important allergenic plants and 80-90% of allergens have plant origin. Achillea plant has medical usage and grows in different regions of the country. This research is done in order to acquire scientific information pertaining to pollen grains allergenicity in their development stages and comparing mature and immature pollen grains allergenicity.
    Materials And Methods
    In this experimental study Achillea plant pollen grains in different developmental stages were collected around Isfahan city and samples were studied using light and electronic microscopy (SEM). Pollen extracts were prepared by incubating pollen grains in phosphate buffered saline, PH: 7.4. The allergenicity experiment was done on male Guinea pigs (Hartley strain, 350-500g weight, 4-6 week-old, Pausteur institute of Iran) and electrophoresis of proteins was done on 12% SDS- polyacrylamide gel. Data were analyzed using one way ANOVA and Duncan test.
    Results
    Images of light and electronic microscopy showed pollens from ellipse-spherical type, with two colpate and echinate exine. The skin tests in Guinea pigs treated with pollen extracts indicated wheal with diameter larger than control group. In clinical tests, the numbers of eosinophils, neutrophils and IgE were increased in animals treated with pollen extract comparing control group. In SDS- PAGE protein profiles, 6 richly colored protein bands were seen in mature pollens in 14.4 to 66 KD and 5 slightly colored protein bands in immature pollens in 14.4 to 45 KD.
    Conclusion
    This research shows changes of immature pollens` ellipse morphology to spherical form in mature pollens, partial increasing in accumulation and height of exine surface echins, changes in quality and quantity of immature and mature pollen grains and difference in their allergenic severity.
  • Kurush Basami *, Zahra Mahdavi, Malahat Nikravan Mofrad, Hamidreza Kohestani, Nayyereh Baghcheghi Page 10
    Introduction
    Urinary tract infection is one of the most common nosocomial infections that mainly occur after instrumentation in urinary tract, particularly after urinary catheterization. This study was conducted to assess disinfection's effects of meatus and urinary catheter with 10% Povidone Iodine ointment on incidence of bacteriuria in hospitalized patients of neurological unit of Shohadaye Tajrish hospital in iran. Methods and Materials: This study, is a randomized clinical trail which is done on Seventy stroke's patients that were catheterized by urologic expert's selected on convenience sampling and randomly divided to tow groups (Experimental group: 35 patients, Control group: 35 patients). In the experimental group, meatus and catheter drainage tube junction were disinfected daily and spigot was disinfected tow times a day by PVP10% ointment. In the control group the cares were done by normal saline. In days: 2,5,8,11,14 a urine sample was sent to lab for culture. The maximum period of study was 14 days.
    Results
    Incidence of bacteriuria in experimental and control groups were 20% and 42.9%, respectively. Relative risk was 2.14. In patients with positive urine cultures: puri was 85.7% in experimental group and 86.6% in control group. Clinical symptoms of UTI were seen in 28.6% in experimental group and 33.3% in control group.
    Conclusion
    This study showed that application of povidone-iodine 10% ointment for disinfection meatus and catheter drainage tube junction is effective to prevent catheter-associated urinary tract infection in male patients.
  • Javad Baharara *, Farhang Hadad, Alireza Ashraf, Elham Khanderoo Page 19
    Introduction
    The increasing use of the electromagnetic field producer sets in daily living causes concerns about these waves on human health. The effects of extremely low frequency electromagnetic field (50 Hz) on induction of chromosomal damages on bone marrow erythrocytes of male Balb/C mouse has been investigated in this research.
    Materials And Methods
    This is an experimental study in which the laboratory system of producing electromagnetic with low frequency (50 Hz) was used. Five week old male Balb/C mice were divided into three controls, sham-exposed and experimental groups. The experimental mice exposed were exposed to electromagnetic field (50 gauss) for 4 days (12 hours/day). After treatment, the chromosomal damages were assessed using micronucleus test in polychromatic erythrocytes and resultant quantity data were analyzed using t and Mann-Whitney test.
    Results
    Results showed that frequency of micronucleated polychromatic erythrocytes of experimental group (14/35±1/589) was more than Sham-exposed (8/958±1/049) and control group (7/65±0/768) significantly (p<0/05).
    Conclusion
    Extremely low frequency electromagnetic field (50 Hz) causes chromosomal damages induction in polychromatic erythrocytes of bone marrow male Balb/C mouse.
  • Alireza Shahab Jahanlou, Fazlallah Ghofranipour *, Alireza Sobhani, Masoud Kimmiagar, Maryam Vafaei Page 27
    Introduction
    Quality of life (QOL) has become an important concept in medical research. Some research has shown a curvilinear relationship between QOL and glycemic control, but some did not so. The aim of this study is to investigate different aspects of QOL and also assess the hypothesis in diabetic patients.
    Materials And Methods
    In a cross-sectional study, a random sample of adult diabetic outpatients (n=110) were selected and completed the WHO-QOL assessment instruments. In addition HbA1c was measured in these patients by calorimetric method. Patients were divided in to 3 groups: 1-good control (HbA1c<7), 2-fair control (7≥HbA1c<9) and 3-poor control (HbA1c≥9). QOL was assessed by measuring physical, psychological, social and environmental domains. Data were analyzed with one way ANOVA (Tukey as post hoc), Chi2 and Mann-Whitney, and correlation tests.
    Results
    A significant correlation was seen between BMI and glycemic control, physical and social aspects, physical and environmental aspects, psychological and environmental aspects, and social and psychological aspects. No significant difference was seen between mean score of different dimensions of QOL in relation to HbA1c changes. The mean score of each dimension in relation to glycemic control showed that, better score of psychological, environmental and social dimensions is seen in patients with fair glycemic control. But regarding the overall score of QOL this is completely reverse. The mean score of physical dimension is decreased with increasing HbA1c. There was no correlation between other domains of QOL and glycemic control.
    Conclusion
    In this survey higher quality of life was seen in fair glycemic control in social, environmental and psychological dimensions, but physical dimension in patients was decreased when HbA1c was increased. Regarding the overall score of QOL it can be seen that the lowest score of QOL is in patients with fair glycemic control which is in contrast with curvilinear hypothesis.
  • Fatemeh Darreh *, Manijeh Kahbazi Page 35
    Introduction
    The vast majority of children with febrile seizure have a normal long term out come, but their parents are always worrying about recurrent febrile seizure. With attention to controversy in treatment a precise knowledge of the short and long term side effect is an important prerequisite for assessing the various treatment strategies. In this study we evaluated the efficacy of intermittent Diazepam and continuous Phenobarbital for the prophylaxis of recurrence of febrile seizure.
    Materials And Methods
    In this clinical trial study 100 children with febrile seizure treated with intermittent Diazepam were compared with 100 children with febrile seizure treated with continuous Phenobarbital. Diazepam (1 mg/kg/d) was administered orally every eight hours during all febrile illness and Phenobarbital (3-5 mg/kg/d) was administered daily. Data were analyzed by chi-square and t-test.
    Results
    During a mean follow up of 19 months, recurrence rates in the two groups were similar (14%). 74% of children receiving Phenobarbital had side effects versus 26% receiving Diazepam. (p=0.00001). Mean of fever in year was 3.2 ± 1.4 in Phenobarbital group and 3.0 ± 1.1 in which had no significant difference.
    Conclusion
    Oral Diazepam, given only when fever is present, is safe and reduces the risk of recurrent febrile seizure.
  • Nasrin Roozbahani *, Mahtab Attarha, Naeemeh Akbari Torkestani Page 42
    Introduction
    Preeclampsia is one of the three major causes of death in pregnant women. Researcher believed that consuming proper nutrients can be a solution. In the last few years, the effect of type of fruits and vegetables on prevention of preeclampsia has been investigated, but there are still questions about the proper amount (unit) of fruits and vegetables.
    Materials And Methods
    This case-control study was done on pregnant women referring to Thaleghani hospital in Arak. 35 pregnant women with preeclampsia were selected as case, and 70 healthy pregnant women as control group. The two groups were matched. Data were collected with a questionnaire consisting of two parts, first demographic information and second information about the amount of consumed fruits and vegetables. Each woman was questioned about food consumption 3 month before and during second trimester of her pregnancy. Portion of fruits and vegetables was calculated per week and then compared between the two groups. K-S, Leven, Mann-Whitney, and Chi2 tests were used for analyzing data.
    Results
    In preeclampsia group, 3 month before pregnancy mean consumption of fruits and vegetables was 7.69±16 per week, and in healthy group was 12.43±1.87. There was a significant difference between the two groups (p=0/029). In the second trimester of pregnancy the mean was 11.03±1.6 and 13.95±0.98 in case and control group, respectively. Differences were significant (p=0.03). Incidence of preeclampsia was increased in group with less than 25% consumption of fruits and vegetables before pregnancy (less than 5unit per week) (P=0.05, OR:2.32, 95%CI:1/7, 7/24). This difference was also significant in the second trimester (P<0/03, OR:2.57, 95% CI:1/4, 54/29). Also in women who consume less than 8 units per week, the incidence of preeclampsia was increased.
    Conclusion
    It was concluded that it seems there is relationship between consumption of fruits and vegetables with decreasing occurrence of preeclampsia. So researchers suggest that high risk groups of women be identified and educated to consume fruits and vegetables.
  • Ahmad Sarvarian *, Jamal Falahati, Jamshid Momeni, Ameneh Alaeen, Zahra Mohammadi Page 50
    Introduction
    Cataract is a type of tarnish observable opacity in different layers constituting the lens and will cause light occlusion or scattering. Necessity for treatment of Cataract via surgery and its close relation with corneal astigmatism, when we applied a new method in cutting and type of cataract surgery, led us to measure the post-operation corneal astigmatism changes in frown incision Phacosection.
    Materials And Methods
    This interventional study has been done on 73 eyes(58 patients). These patients were gone under Cataract surgery via no stitch frown incision scleral tunnel phacosection method. In this study we have 7mm external scleral incision with no suture. They were Keratometerized in four separate periods including pre-operation, one week, one month and three months post- operation. Data was analyzed using independent and paired t-tests.
    Results
    Age, sex and left or right eye had no influence on astigmatism. Mean pre- operation astigmatism was 0.84 ± 0.87D, mean astigmatism 1 week post- operation was 0.27 ± 0.88 D, 1 month post- operation 0.06 ± 0.82 D, and three months post-operation was -0.03 ± 0.85 D (P= 0.0001). Before operation, 80% of the patients did have an astigmatism rate less than 1D that increased to 94.5% in three months period after operation and in 89% of the cases, the ultimate change in astigmatism has been found lower than 1D. The obtained information revealed that there is a meaningful difference between pre-operation astigmatism and the same after one week, one month and three months post-operation(P= 0.0001). Independent sample t and paired t-test were used to analyse data.
    Conclusion
    Our study indicated that the no stitch frown incision scleral tunnel phacosection surgery can reduce pre-op corneal astigmatism, and because of induction of the slight controlled astigmatism we can apply this technique for all cataractic patients
  • Ali Cyrus *, Shirin Pazoki, Davoud Goodarzi, Malihe Yavari, Esmat Babayee, Shadi Piraste Page 56
    Introduction
    Oral Ketamine is used as a low side effect analgesic in comparison with opioids, in different pain syndromes. This study is designed to evaluate the effect of oral Ketamine in renal colic treatment.
    Materials And Methods
    In this clinical trial study 104 patients with renal colic, hospitalized in emergency department, were divided in to two groups by Random block design. Group B received Pethidine (1 mg/kg up to 100 mg) and placebo, and group A received Pethidine with the same dose and Ketamine (0.5 mg/kg). All patients were assessed for pain by using VAS chart, for nausea by a 0-3 scale and for the number of vomiting; at baseline and 1, 2 and 3 hours after taking drug. The results were analyzed by t-test.
    Results
    Average pain score and vomiting in all times and nausea score in one and three hours after receiving drugs were reduced significantly in patients who took Pethidine and Ketamine comparing patients who took Pethidine and placcbo(p < 0.05).
    Conclusion
    Regarding the significant effect of Ketamine in reduction of pain, nausea and vomiting without side effects, it is possible to use Ketamine as an adjuvant drug in treatment of renal colic and to reduce narcotic dosage.
  • Alireza Shoae Hassani, Negar Ordouzadeh, Amir Ghaemi *, Rashed Nazari, Kasra Hamdi, Davoud Hekmatpour Page 64
    Introduction
    Extracts of leaves from Camellia sinensis L contains polyphenolic components with antimicrobial activity. In this investigation biofilm inhibitory effects of black and green tea extracts were defined for five members of enterobacteriacea family including: Enteropathogenic Escherichia coli, Shigella flexneri, Proteus mirabilis, Klebsiella pneumoniae and Salmonella enterica serovar Typhimurium. Because tea is the most widely drunk beverage in Iran, therefore investigation of its effects on enterobacterial biofilm formation and colonization is very important.
    Materials And Methods
    In this experimental study after extraction of samples with Soxhlet extractor in water/ methanol solution, further extraction took place in Ethyl acetate phase. The extracts preserved in 4oC refrigerator after sterilization by 0.44 µ filters. Well diffusion (Kirby Bauer) and broth dilution methods were used for evaluation of minimum inhibitory concentration of biofilm formation in black and green tea extracts treated cultures. Evaluation of biofilm formation was assayed by observation of colony forming unit of cultured bacteria per milliliter by sampling from Erlenmeyer flask wall scratching onto Tripticase soy agar medium and comparing the results with controls. Analysis of data was done using analysis of variance.
    Results
    Biofilm inhibitory effects of black tea were greater than green tea. The concentration of 4.5 mg/ml of black tea and 5mg/ml of green tea had bactericidal effects against examined bacteria. On Mueller Hinton agar, Proteus mirabilis was more sensitive to black tea; EPEC was more sensitive to green tea and Klebsiella pneumoniae showed more resistance to both extracts.
    Conclusion
    Due to the fact that gastrointestinal tract is directly affected with consumed beverage, the high concentration of tea entered in lumen can reduce the number of enterobacteriaceae and can reduce their carcinogenic amine products. Thus it plays an important role in inhibition of gastrointestinal lymphoma and colon carcinoma. Also application of tea polyphenols as a food preservative can be useful.
  • Farzaneh Golaghaie *, Hossein Sarmadian, Mohammad Rafiie, Nazi Nejat Page 74
    Introduction
    Delivery of immediate medical interventions appropriate to the severity of clinical status of patients is a main public expectation of emergency departments. Waiting time and length of stay are the key measures to asses the quality of care in emergency departments. This study is done to investigate the waiting time and length of stay of attendants to emergency department of Vali-e-Asr Hospital, Arak-Iran.
    Materials And Methods
    This analytical cross-sectional research was conducted in a general emergency department of a teaching hospital in Arak to asses the waiting time and length of stay of patients. In the first stage of the study all attendants during a 6 weeks period were classified regarding to the severity of their clinical status by an educated nurse and a general practitioner using a three category scale (guideline) presented by ministry of Health and Medical Education (2001). Also waiting time for a general practitioner visit was measured and documented by the resident general practitioner. In the second stage, a sample of 100 documents of patients in group 1 and 2 admitted for specialist visit were assessed for the waiting time and length of stay in emergency department. Mean of waiting time according to patients clinical status and the specialty of the first physician were analyzed by t-test and ANOVA (p =0.05).
    Results
    During a 6 weeks period, of 1963 patients, 179(9.1%) were categorized as emergent (category 1), 391(19.9%) urgent (category 2) and 1393 (71%) non urgent. The mean waiting time for general practitioner visit was 5 minutes. The median and mean of waiting time for specialist visit in group 1 and 2 of patients were 225 and 262±156, 220 and 227±153 minutes, respectively. The median and mean of length of stay was 1 and 2 days, respectively. No differences were found between waiting time of various specialties visit in patients of categories 1 and 2.
    Conclusion
    Regarding the long waiting time for specialist visit, using triage in emergency departments is necessary. This needs planning and organization for the presence of specialists in the hospital, over the time. Also regarding the large number of nonurgent patients, 24 hours presence of a general practitioner is necessary.
  • Fathallah Mohaghegh, Ahmad Hamta *, Mohammad Ali Shariatzade Page 84
    Introduction
    Based on statistical and epidemiological studies, cancer is the third most common cause of death after heart diseases and accidents, therefore planning to control cancer is essential for public health. Cancer registration is an important part of cancer control, and the collected data could be useful in etiological studies, and health programming to prevent and treat the disease. In this study cancer incidence and cancer registration in Markazi province investigated.
    Materials And Methods
    In this descriptive study, data related to cancer were collected from the health center of Markazi province, from 2001 to 2006. Then the prevalence and incidence of different kind of cancer were determined.
    Results
    Results showed that the top ten cancers among women were: 1-Breast 2-Skin 3-Stomach 4-Colorectal 5-Lung 6-Uterus 7-Bladder 8-Lymphoma 9-Thyroid 10-Esophagus, and the ten most prevalent cancers among men were: 1-Skin 2-Bladder 3-Stomach 4-Lung 5-Prostate 6-Colon and Colorectal 7-Esophagus 8-Lymphoma 9-Testese 10-Gall bladder.
    Conclusion
    In this investigation we also compared cancer incidence and distribution in Markazi province with national rates and our results showed that in some years, cancer statistics is different from national statistics which it may be due to different environmental and epidemiological factors.
  • Mohammad Reza Nafisi *, Huriyeh Kalhor, Behzad Zamanzad, Ali Karimi, Efat Farokhi, Majid Validi Page 94
    Introduction
    Methicillin resistant staphylococcus aureus strains are the most important agents of nosocomial infections. The conventional antibiotic susceptibility methods such as disk diffusion are not suitable for detection of these strains due to their heteroresistancy. Therefore, in this study, agar screen and duplex-PCR were compared in determination of methicillin resistant Staphylococcus aureus (MRSA) strains isolated from nose of personnel in Hajar hospital of Shahre-kord, 2007.
    Materials And Methods
    In this experimental study a total of 204 nasal swabs from personnel of Hajar hospital over a period of 6 months were collected. The specimens were cultured on mannitol salt agar for primary isolation and identification of Staphylococcus aureus strains and their susceptibility pattern to oxacillin was assessed using agar screen method. Finally, using duplex PCR, the isolates were tested for the presence of mecA gene. Results were compared and sensitivity and specificity of the method was determined.
    Results
    In this study, 23 of the 52 (44%) Staphylococcus aureus isolates were resistant to oxacillin using agar screen method. However, mecA gene was detected in 27 of the 52 strains (52%). Our results showed that the sensitivity and specificity of agar screen method in determination of MRSA strains were 81.5% and 96%, respectively comparing with PCR.
    Conclusion
    Oxacillin agar screen, comparing PCR, is an inexpensive, applied and phenotypical method with low false positive and suitable for screening of MRSA. However, due to its relatively high false negative results is not appropriate for screening of MRSA strains isolated from hospital-employed nasal carriers.
  • Mitra Hatefi *, Sedigheh Mehrabian, Ashraf Sadat Nouhi, Robab Rafiee Tabatabaee Page 102
    Introduction
    In this study, antimutagenesis effect of ethanolic extract of propolis by Ames test against two mutagenic substances named azide sodium and potassium permanganate in the presence and the absence of microsomal homogenate of mouse liver (S9) has been investigated.
    Materials And Methods
    In this experimental study at first, different concentrations of ethanolic extract of propolis (0.1-5%) for determining minimum inhibitory concentration (MIC) against tester strains were used. Then by Ames test, antimutagenesis effect was assessed in nontoxic extent. In this test, various strains of Salmonella typhymurium (TA100 and TA97) that contained selective mutation in their operon histidine, were used. Mutant strains (His-) were grown on culture media containing minimum salt and glucose in the presence of mutagen substances above. So only those bacteria that were reversed by mutation (His+) could grow and form colonies on culture media. If antimutagen (EEP) and mutagen substances were gathered, reversed mutation would be reduced and the rate of mutation inhibition could be calculated by means of formula. The differences between the averages of revertants per plate of the sample in relation to the mutagens were analyzed using SPSS software and one-way ANOVA.
    Results
    The resulted MIC values clearly showed that ethanolic extract of propolis at 5% concentration has antibacterial activity against Salmonella typhymurium, but in 0.1-4% concentrations, such effects were not seen. Findings also showed that propolis in such concentrations could neutralize mutagenic effects of those substances in a dose dependent manner.
    Conclusion
    Finally we found that ethanolic extract of propolis that contains different kinds of major and important substances like flavonoids, has good antimutagenic effects and the best concentration for obtaining such effect is in 4% which also was confirmed with microsomal results. The mechanism of antibacterial effect of propolis is complex and it has no analogy to any classic antibiotics, but it should be emphasized that bacterial cell division is inhibited by propolis. Some researchers also argue that propolis could inhibit DNA-dependent RNA polymerase.
  • Jamshid Ansari * Page 111
    Introduction
    Typhlitis is a complication in GI tract specially in ileum and cecum due to sever prolonged neutropenia. The syndrome usually occurs in patients with leukaemia who take aggressive chemotherapy or in solid tumor treated with taxane base regimen. The syndrome is accompanied with neutropenia, fever, generalized abdominal pain specially in right lower quadrant and probably a mass in this area. Case: The patient is a 44 year old man which was presented with enlargement of right testes since two months ago. In sonographic evaluation of testes a mass was defined and surgery was done for him, which pathologic result was seminoma. Staging workup was done and in CT Scan a lymph node with size of 35 mm was detected in paracaval area. According to this result the patient received chemotherapy with Cisplatin and Etoposide. One day after completion of chemotherapy he developed abdominal pain, fever and bloody diarrhea and referred to hospital and admitted with diagnosis of typhlitis.
    Conclusion
    Typhlitis is not restricted to a complication of leukaemia treatment or taxane base chemotherapy and other cytotoxic drugs can induce this problem. On the other hand, neutropenia and typhlitis can occur immediately after chemotherapy in sensitive patient and so the time of nadir value of white blood cell is too short.
  • Ahmad Reza Behrouzi *, Mahmoud Amini Page 117
    Introduction
    A pseudoaneurysm is a pulsetile hematoma secondary to bleeding into soft tissue, which involves peripheral vessels in the most cases. A femoral artery pseudoaneurysm that is a rare complication, mainly occurs following prior arterial catheterization but it may also be formed with trauma. In this article a superficial femoral artery is reported. Case: The patient is a 24 years old woman who was admitted with a wound in the posteroinferior region of right tight 10 days before her recent referral. The skin of the wound had been repaired. After 1 week; pain, progressing swelling in inferior region of tight and knee, fever, shivering and limping were presented. In physical examination, 90 degree flexion of knee, edema, warmth and tenderness in inferior region of tight were observed. Any pulse of dorsalis-pedis and posterior-tibialis was not touched. In the next step; blood laboratory test, simple X-ray, Doppler sonography and magnetic resonance imaging (MRI) of right lower limb were accomplished. Finally, with the diagnosis of femoral artery pseudoaneurysm, excision of the pseudoaneurysm with reverse saphenous vein grafting was performed.
    Conclusion
    Pseudoaneurysm should be noticed in patients with history of penetrating trauma and symptoms due to infection. In these cases sonography is necessary to get the exact diagnosis. The size of aneurysm and patient’s symptoms, determine the method of treatment.