فهرست مطالب

  • پیاپی 9-10 (پاییز و زمستان 1387)
  • تاریخ انتشار: 1387/10/11
  • تعداد عناوین: 10
|
  • دکتر محمد اسماعیل ریاحی صفحه 10
    تغییرات اقتصادی- اجتماعی، همراه با پیشرفت علوم پزشکی موجب کاهش مرگ و میر، افزایش طول عمر وامید به زندگی طی قرون اخیر گردیده است که در نهایت منجر به رشد جمعیت سالمندان و سالخورده شدن جمعیت گردیده است. علی رغم افزایش تعداد و نسبت سالمندان کشور در چند دهه اخیر، موقعیت و جایگاه آنان به ویژه درشهرهای بزرگ در مقایسه با گذشته تضعیف شده و آنها را با مشکلاتی مواجه ساخته است. در جوامع سنتی، سالمندان تمامی ابزارهای لازم برای اقتدار و سروری؛ به ویژه ثروت، قدرت، و حیثیت یا اعتبار اجتماعی را در اختیار داشته و با این ابزارها قادر به کسب منزلت اجتماعی برجسته و ایفای نقشهای کلیدی در خانواده و جامعه بودند. اما تحولاتایجاد شده در عرصه های اجتماعی، اقتصادی، حقوقی، آموزشی، و خانوادگی در دوران جدید، سبب کاهش و نزول موقعیت و جایگاه سالمندان در مقایسه با جوامع گذشته گردیده است. این کاهش اقتدار و منزلت سالمندان در جوامع جدید و تغییر در نقش آنها، سبب شکل گیری یک عقیده قالبی و باور عمومی گردید که سالمندان، موجوداتی ناتوانند که نمی توانند نقش فعالی در فرایند توسعه جامعه ایفا نمایند. شاید گام اول برای پیدا کردن پاسخهایی دقیق به پرسش هایی از قبیل این که آیا واقعا سالمندان نیرویی بی فایده و دور ریختنی اند؟ و چگونه می توان از توانیهای بالقوه و واقعی شان در توسعه جامعه بهره برد؟ شناسایی علل کاهش منزلت و جایگاه سالمندان در جوامع جدید باشد. در مجموع، صاحب نظران برخی از عوامل نظیر؛ سست شدن و تضعیف نقش سنتها در تنظیم روابط اجتماعی و خانوادگی، افزایش نقش وسایل ارتباطی مکتوب و فن آوریهای نوین ارتباطی در انتقال دانشها، کاهش مشارکت سالمندان در فرایند تولید اقتصادی، کاهش حجم خانواده و هسته ای شدن آن، کاهش کارکردهای نهاد خانواده، اشتغال زنان، شکاف نسلها و ایجاد فاصله بین سالمندان و فرزندان و نوه هایشان، ارزشمند شدن جوانی و ظواهر فیزیکی و جسمی افراد در دنیای مدرن، و تغییر در معماری و فضای حیاتی منازل مسکونی را به عنوان مهمترین علل کاهش جایگاه سالمندان درجوامع جدید برشمرده اند. با عنایت به چند بعدی بودن پدیده سالمندی، ارتقاء منزلت و جایگاه سالمندان و احیای مجدد آنها جهت ایفای نقش های مفید در فرایند توسعه کشور، نیازمند تلاش و هماهنگی تمامی نهادها و سازمانهای اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، حقوقی، بهداشتی و درمانی می باشد.
    کلیدواژگان: سالمند، کاهش ارزش سالمندان، افزایش جمعیت سالمندان
  • دکتر محمد علی اصلانخانی، امیر شمس، پروانه شمسی پور دهکردی صفحه 22
    هدف
    پس از گذشتن از مرز 65 سالگی معمولا سالیانه 10 درصد سالمندان استقلال خود را در یک یا چند فعالیت روزانه از دست می دهند. دلیل این امر اغلب تغییرات پسرونده عصبی – عضلانی است که عامل مهمی در کاهش توانایی تعادل و راه رفتن در این گروه از افراد است. با توجه به آنچه بیان شد، هدف پژوهش حاضر مقایسه تمرینات ذهنی، فیزیکی و ترکیبی بر تعادل ایستا و پویای سالمندان سالم بود.
    روش بررسی
    این تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با سه گروه آزمایشی است. نمونه 60 سال تشکیل دادند، که به صورت - آماری این تحقیق را 60 نفر از سالمندان مرد شهرستان شهرکرد با دامنه سنی 70 تصادفی به سه گروه آزمایشی تقسیم شدند. در این تحقیق جهت اندازه گیری تعادل ایستای سالمندان از آزمون تعادلی استفاده SEBT لک لک (ایستادن بر روی یک پا) و جهت اندازه گیری تعادل پویای سالمندان از آزمون تعادل پویای شد. پس از 8 جلسه تمرین از هر یک از گروه ها پس آزمون که مشابه با مرحله پیش آزمون بود به عمل آمد. جهتتجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی و به منظور اطمینان از همسانی 0،05) استفاده شد. >P) واریانس ها در مرحله پیش آزمون از آزمون همسانی واریانس ها (آزمون لون) در سطح
    یافته ها
    یافته های آماری پژوهشدر سه روش تمرینی (ذهنی، فیزیکی و ترکیبی) در تعادل ایستا و پویا نشان داد که بین عملکرد گروه ها در مرحله پس آزمون تفاوت معنی داری وجود دارد. آزمون تعقیبی توکی نیز نشان داد بین 0،001) و گروهی که به صورت ترکیبی (تمرین >p) گروه ترکیبی با دو گروه دیگر تفاوت معنی داری وجود داردذهنی-فیزیکی) تمرین کرده بودند نسبت به دو گروه دیگر عملکرد بهتری داشتند. همچنین عملکرد گروه تمرین. (0،029>p) فیزیکی نیز بهتر از گروه تمرین ذهنی بود
    نتیجه گیری
    با توجه به یافته های تحقیق حاضر که حاکی از پیشرفت گروه تمرین ترکیبی نسبت به دو گروه دیگر است، می توان نتیجه گیری کرد که برای افزایش قدرت عضلانی اندام های تحتانی و بهبود تعادل در سالمندان با استفاده از تمرینات قدرتی ویژه مربیان و مسئولین ذیربط می توانند از این روش تمرینی در برنامه های درمانی خود برای سالمندان بهره گیرند.
    کلیدواژگان: سالمندان، تمرین قدرتی، تعادل ایستا، تعادل پویا، تمرینات ذهنی، فیزیکی و ترکیبی، سالمندان سالم
  • حیدر صادقی، فهیمه نقی نژاد، حمید رجبی صفحه 30
    هدف
    این تحقیق با هدف بررسی اثر حاصل از تمرینات قدرتی بر برخی پارامترهای کینماتیکی راه رفتن (طول گام، ریتم گام برداری و سرعت راه رفتن) در زنان سالمند انجام گرفت.
    157 سانتی متر)، وزن /1±5/ 61 سال)، قد (5 /53±2/
    روش بررسی
    24 زن سالمند سالم با میانگین سنی (84 28/1±3/6 کیلوگرم بر مترمربع) در این تحقیق شرکت کردند و بصورت تصادفی) BMI 69/13±7/6 کیلوگرم) و) به دو گروه مساوی کنترل و آزمایش تقسیم شدند. قدرت اندام تحتانی آزمودنیها با استفاده از آزمون پرس پا اندازه 3، پریمایر و فتوشاپ سرعت راه رفتن، ریتم راه رفتن و DMax گیری شد. با فیلم برداری و استفاده از نرم افزارهای طول یک گام قبل و بعد از دوره تمرینی اندازه گیری شد. گروه کنترل فعالیت عادی روزمره را دنبال کردند درحالی که گروه آزمایشبه مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته به تمرینات قدرتی برای اندام تحتانی و عضلات نگه دارندهبدن پرداختند. از تست تی همبسته برای بررسی تفاوتهای درون گروهی و از تست تی مستقل برای تفاوت بین گروهی 0 استفاده شد. / در سطح معناداری 05
    یافته ها
    در گروه کنترل، هیچ یکاز پارامترهای کینماتیکی اندازه گیری شده و قدرت اندام تحتانی، تغییری ایجاد نشد. درحالی که در گروه آزمایش، به استثناء ریتم راه رفتن، افزایش معناداری در اندازه های طول گام، سرعت راه رفتن و قدرت در اندام تحتانی مشاهده شد. در مقایسه بین دو گروه به استثناء ریتم راه رفتن، طول گام، سرعت راه رفتن و قدرت اندام تحتانی در گروه آزمایش افزایش معناداری نسبت به گروه کنترل نشان داد.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه تاثیر تمرین قدرتی و افزایشقدرت عضلانی در اندام تحتانی و عضلات نگه دارنده بدن را در افزایش اندازه طول گام و سرعت راه رفتن در زنان سالمند سالم تائید نمود.
    کلیدواژگان: راه رفتن، سالمند، تمرین قدرتی، کینماتیک
  • محسن سرحدی، شهرام ابوطالبی، سید علی حسینی صفحه 37
    هدف
    دستورات کلامی مربوط به نحوه هدایت توجه به حرکت یا پیامدهای آن بر اجرا و یادگیری مهارتهای حرکتی اثرگذار است. این اثرگذاری با افزایش دشواری تکلیف الگویی متفاوت می یابد. هدف بررسی حاضر آن است که اثرات نوع سطح اتکا را بر میزان تاثیرگذاری موضع توجه بیازماید.
    روش بررسی
    28 نفر سالمند 65 سال و بالاتر که در یک سال گذشته حداقل سابقه یکبار افتادن را داشته و ملاک های ورود به پژوهش را دارا بودند، از فرهنگسرای سالمند بطور نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و به محل آزمایش واقع در بخش کاردرمانی هلال احمر جمهوری اسلامی ایران انتقال داده شدند.
    در این پژوهش که بصورت طرح دو عاملی درون گروهی با اندازهگیریهای تکرارشونده انجام گرفت، پس از اخذ رضایت نامه کتبی، هر شرکتکننده به ترتیب در 6 وضعیت آزمون یعنی ابتدا در سطح اتکای ثابت و سپس سطح اتکای متحرک و نیز در ابتدا حالت پایهای (بدون موضع توجه)، سپس موضع درونی توجه و در آخر موضع بیرونی توجه قرار گرفته و نمره تعادل آنها که توسط دستگاه تعادلسنج نوروکام حاصل میشد، ثبت گردید.
    یافته ها
    افزایش دشواری تکلیف یعنی تغییر سطح اتکاء از ثابت به متحرک بطور کلی سطح عملکرد را پایین آورد. اما بیشترین میزان افت عملکرد در حالت موضع درونی توجه / سطح اتکای متحرک و کمترین میزان افت دوطرفه مشخصشد ANOVA عملکرد در حالت موضع توجه بیرونی / سطح اتکای متحرک دیده شد. با آزمون (P< که نوع سطح اتکا و نوع موضع توجه اثر متقابل معناداری باهمدیگر دارند. (0،001
    نتیجه گیری
    بخشی از این یافته ها، نتایج مطالعات پیشین را تایید می نمود. نتیجه جالب توجه آن بود که ارائه نکردن دستور کلامی نسبت به ارائه دستور کلامی موضع توجه درونی بهتر است.میزان اثر ارائه دستور کلامی موضع توجه بیرونی در شرایط دشواری تکلیف، بارزتر بوده و اثرات مثبت بیشتری نسبت به حالتهای دیگر موضع توجه،بر روی کیفیت حفظ تعادل می گذارد.
    کلیدواژگان: موضع توجه، دستور کلامی، تعادل، سالمندان، افتادن
  • قربان تقی زاده، علیرضا شمس الدینی، حسین کریمی، ثریا رحیم زاده رهبر صفحه 47
    اهداف
    بیماری پارکینسون یک بیماری پیشرونده می باشد که تلاش در جهت حفظ استقلال در انجام فعالیت های روزمره زندگی و مهارتهای مراقبت از خود تا حد امکان، برای این بیماران بعنوان مهمترین مساله در نظر گرفته می شود. آزمون مهارتهای مراقبت از خود (PASS) از سه بخش فعالیتهای روزمره زندگی (A.D.L.)، کاربرد ابزار در فعالیتهای روزمره زندگی I.A.D.L)) و تحرک عملکردی در زندگی روزمره (Mobility) تشکیل شده است. روایی و پایایی این آزمون تنها در طیف بسیار محدودی از ناتوانایی ها مورد مطالعه قرار گرفته است و بر روی بیماران پارکینسون اصلا انجام نشده است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی روایی و پایایی آزمون مهارتهای مراقبت از خود (PASS) در بیماران پارکینسون می باشد.
    مواد و روش ها
    آزمون PASS جهت تعیین روایی در ابتدا ترجمه شد، آزمون به همراه پرسشنامه تدوین شده جهت این کار در اختیار 5 نفر کارشناس که همگی عضو هیات علمی کاردرمانی بودند قرار گرفت. جهت تعیین پایایی نیز از مراکز توانبخشی 5 منطقه جغرافیایی شهر تهران به تعداد 50 نمونه در رده های سنی45 تا 85سالگی بصورت موارد در دسترس انتخاب گردید. پس از آن آزمون مورد نظر با استفاده از دستورالعمل PASS در دو مرحله از نظر استقلال، ایمنی و نتیجه بررسی گردید.
    یافته ها
    توافق میان نظر کارشناسان در خصوص روایی آزمون PASS برای بیماران پارکینسون از نظر استقلال (X2=5/83، DF=4)، ایمنی (X2=5/44، DF=4) و نتیجه (X2=2/45، DF=4) با اطمینان بیش از %95 وجود داشت. همچنین همبستگی آزمون-بازآزمون تست مهارتهای مراقبت از خود (PASS) برای بیماران پارکینسون از نظر استقلال با ضریب همبستگی r=0/93، ایمنی با ضریب همبستگی r=0/91 و نتیجه با ضریب همبستگی r=0/91، در سطح (P=0/01) معنی دار بود که نشان دهنده پایایی بالای این آزمون است.
    نتیجه گیری
    نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که این آزمون برای بیماران پارکینسون از پایایی و روایی بالایی برخوردار است. این یافته ها از این نظر قابل انتظار بود که در این بیماران آزمون عملکردی چندان تغییراتی نداشته و ماده های آزمون متناسب با اهداف درمانی بودند و آشنایی کافی آزمودنی ها با مهارتهای مربوطه و مرحله بندی در نمره دهی استاندارد آزمون نیز نشان دهنده پایایی و روایی قابل قبول آزمون بودند. بنابراین در کل می توان نتیجه گرفت که این ارزیابی می تواند بعنوان ابزاری مناسب در اختیار متخصصان قرار بگیرد.
    کلیدواژگان: مهارت های مراقبت از خود، آزمون PASS، روایی، پایانی، پارکینسون
  • دکتر بیژن خراسانی، دکتر احمد علی اکبری کامرانی، دکتر شهرام نظری، دکتر خطیب سمنان صفحه 53
    اهداف
    با افزایش سن شیوع سنگ صفراوی نیز رو به ازدیاد است و سنگهای صفراوی شایعترین اندیکاسیون جراحی شکمی در سالمندان میباشد. از طرفی سالمندان به خاطر بیماریهای همراه بیشتر در معرض عوارض جراحی میباشند. جراحی کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی استاندارد طلایی در درمان سنگهای صفراوی است. هدف از این مطالعه بررسی اثرات و فواید کوله سیستکتومی لاپاراسکوپیک در سالمندان و مقایسه آن با جراحی باز می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه آینده نگر از تیر8313 تا اسفند1386 کلیه بیماران سالمند (سن(60< که دارای نمره ASA<3 (American Society of Anesthesiologists score) و نیاز به کوله سیستکتومی داشتند وارد این مطالعه میشدند و به 2 گروه الف: کوله سیستکتومی باز و گروه ب: کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی تفکیک و پیامدهای حاصل از عمل جراحی شامل مورتالیتی – موربیدیتی - طول مدت بستری و مدت زمان عمل جراحی بین دو روش مقایسه می شدند.
    یافته ها
    از تعداد311 بیمار کوله سیستکتومی شده206 نفر زن و105 نفر مرد بودند. میانگین سنی بیماران71/4 سال بود 157 بیمار تحت عمل باز و 154 بیمار نیز تحت کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی قرار گرفتند 18. بیمار ASA score=I و 193 بیمار ASA score=II و 100 بیمار ASA score=III داشتند.میزان مورتالیتی و موربیدیتی در گروه ب به ترتیب %2 و صفر و مدت اقامت در بیمارستان نیز 1/1 روز که نسبت به گروه الف کمتر و از نظر آماری نیز معنی دار بود.
    نتیجه گیری
    کوله سیستکتومی لاپاراسکوپیک یک روش انتخابی برای بیماران سالمند است و نتایج عمل کوله سیستکتومی لاپاراسکوپیک نیز نسبت به عمل باز بهتر است.
    کلیدواژگان: جراحی، لاپاروسکوپی، سالمندان، کوله سیستکتومی
  • دکتر سعید شاه حسینی، دکتر حسین تقدیسی، دکتر مهدی رهگذر، دکتر رضا فدای وطن صفحه 60
    اهداف
    هدف این مطالعه ارزیابی ارتباط بین شاخص بارتل و برون ده کلینیکی در بیماران سالمند بالای 60 سال در خلال پیگیری 4 هفته بعد از بستری اولیه این بیماران بود.
    مواد و روش ها
    این پژوهش یک مطالعه طولی آینده نگر بود 50 مرد و 56 زن سالمند بیمار که در بخش اورژانس پذیرش شده بودند و معیارهای ورود (داشتن سن بالای 60 سال و رضایت از شرکت در پژوهش) را داشتند، مورد مطالعه قرار گرفتند. تمام بیماران مورد بررسی بعد از 4 هفته از بستری اولیه مورد ارزیابی قرار گرفتند.
    یافته ها
    در پیگیری برون ده مشخص شد %81/1 سالمندان بیمار پس از چهار هفته مرخص، %8/5 آنان کماکان بستری و %10/4 از کل بیماران فوت کرده اند. همچنین نتایج نشان داد بازافزایش یک واحد به نمره کل بارتل شاس ترخیص در مقایسه با مرگ %20 افزایش پیدا می کند. همچنین با افزایش یکسال به سن بیماران از نمره کل بارتل آنان مقدار 0/23 واحد کم می شود.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان می دهد که بیماران سالمند دارای سن بالاتر یا نمره کلی بارتل بدو مراجعه پایین تر در وضعیت خطرناک تری بوده و احتیاج به توجه و مراقبت ویژه دارند.
    کلیدواژگان: شاخص بارتل، نتایج کلینیکی، سالمند
  • اردشیر افراسیابی فر، دکتر پرخیده حسنی، دکتر مسعود فلاحی خشکناب، دکتر فریده یغمایی صفحه 66
    اهداف
    آگاهی از تجارب سالمندان مبتلا به سکته قلبی می تواند به تعیین نیازها، مشکلات، و نیز بهبود کیفیت زندگی آنها کمک کند، اما اطلاعات اندکی درباره تجارب آنان از سکته قلبی وجود دارد. در پژوهش حاضر، تجربه بیماران سالمند از سکته قلبی و رویکرد مقابله با بیماری مورد مطالعه قرار گرفته است.
    مواد و روش ها
    این مقاله بخشی از مطالعه بزرگتری است که با رویکرد گراندد تئوری انجام شده است. با هشت بیمار مبتلا به سکته قلبی سنین 65 سال به بالا که به صورت نمونه گیری هدفمند و نظری انتخاب شدند، مصاحبه گردید. مصاحبه نیمه ساختار یافته روش اصلی جمع آوری داده ها بوده و تا زمان اشباع داده ها ادامه یافت. داده ها بطور همزمان با جمع آوری اطلاعات با استفاده از روش اشتراوس و کوربین تحلیل گردید. اعتبار داده ها بر اساس معیارهای پیشنهادی لیکنولن و گوبا تایید شد.
    یافته ها
    تجارب سالمندان از سکته قلبی در دو درونمایه زندگی در سایه ترس، زندگی با محدودیت طبقه بندی شده اند و راهبردهای مقابله ای تحت عنوان بازگشت به زندگی فعال نام گذاری شده است. درونمایه زندگی در سایه ترس دارای زیر طبقات ترس از مرگ و سکته مجدد، ترس از ناتوانی جسمی، و ترس از وابسته شدن به دیگران می باشد. درونمایه زندگی با محدودیت شامل زیر طبقات احساس بی قدرتی جسمانی، علایم جسمی، و تمکین از دستورات/خانواده می باشد. درونمایه بازگشت به زندگی فعال شامل تفکر مثبت و خود اتکایی می باشد.
    نتیجه گیری
    سالمندان مبتلا به سکته قلبی به دلیل تهدید ناگهانی سلامتی و زندگی، تنش های شدید و محدودیت های زیادی را تجربه می کنند. اتخاذ رویکردهای مثبت مقابله ای می تواند بازگشت به زندگی طبیعی را تسهیل نموده و کیفیت زندگی آنان را بهبود بخشد.
    کلیدواژگان: تجربه، سالمند، گراندد تئوری، سکته قلبی
  • فردین علی پور، حمیرا سجادی، آمنه فروزان، اکبر بیگلریان، علی جلیلیان صفحه 75
    اهداف
    جمعیت جهان بسرعت در حال سالمند شدن است امروزه در اکثر جوامع، سالمندی به عنوان یک مسئله مهم مطرح است. سالمندی فرآیند طبیعی در زندگی انسان و حاصل فرسایش تدریجی ارگانهای حیاتی است. عوامل فردی مانند سن، جنس، نژاد و ویژگی های اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی در زمان و میزان آن تاثیر گذارند. همزمان با افزایش کمیت سالمندان توجه به کیفیت زندگی سالمندان و شناسایی عوامل موثر بر آن جهت سیاستگزاریهای جامع و صحیح برای این قشر از افراد جامعه از اهمیت زیادی برخوردار است. در این مقاله به بررسی وضعیت کیفیت زندگی سالمندان منطقه 2 تهران پرداخته شده است.
    مواد و روش ها
    مطالعه حاضر مطالعه ای مقطعی و از نوع تحلیلی می باشد که اطلاعات آن با استفاده پرسشنامه های کیفیت زندگی مخصوص سالمندان (لیپاد) و چک لیست متغیرهای زمینه ای در یک نمونه 100 نفری از سالمندان منطقه 2 تهران جمع آوری شده است و به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات حاصله از آزمونهای کولموگروف - اسمیرنوف (K-S)، آنالیز واریانس یک طرفه (One way Anova) و آزمون تی (T.Test) استفاده شد.
    یافته ها
    از جمعیت 100 نفری این تحقیق 70 نفر را مردان و 30 نفر را زنان سالمند تشکیل می دادند. اکثریت واحدهای مورد پژوهش 61) درصد) در دامنه سنی 60-70 سال بودند، میانگین سنی برای مردان حدود70 سال و برای زنان حدود 69 سال بود. بین مردان و زنان سالمند در تمام ابعاد کیفیت زندگی اختلاف آماری معناداری وجود داشت (P<0/05) و در تمامی ابعاد کیفیت زندگی مردان سالمند بالاتر بود. افراد متاهل و با تحصیلات بالاتر و دارای مسکن شخصی از کیفیت زندگی بالاتری برخوردار بودند.
    نتیجه گیری
    عوامل مختلفی بر کیفیت زندگی سالمندان تاثیرگذار می باشند که شناخت این عوامل جهت برنامه ریزی بهتر در مورد سالمندان و توانمندسازی آنان از اهمیت خاصی برخوردار است.
    کلیدواژگان: سالمندان، کیفیت زندگی، پرسشنامه لیپاد
  • محمد رضا شهبازی، مجید میرخانی، نیکتا حاتمی زاده، مهدی رهگذر صفحه 84
    اهداف
    این مطالعه با هدف ارزیابی میزان ناتوانی در سالمندان شهر تهران انجام شده است. این تحقیق تلاش دارد با شناسایی و ارزیابی ناتوانی سالمندان در حوزه های مختلف با استفاده از ابزار WHODAS II سیاستگذاران و برنامه ریزان امور سالمندی را در تعیین خدمات موردنیاز سالمندان کمک کند.
    مواد و روش ها
    این مطالعه به روش توصیفی و تحلیلی انجام شده است. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه WHODAS II نسخه 36 سوالی بدون احتساب روز که توسط پرسشگر و با مصاحبه تکمیل می شد، جمع آوری گردید. نمرات خام کسب شده بر اساس الگوریتم سازمان جهانی بهداشت به امتیاز 0-100 تبدیل گردید. تعداد 600 نفر از افراد 60 ساله و بالاتر شهر تهران در این پژوهش با مراجعه به منزلشان مورد مصاحبه قرار گرفتند. روش انتخاب مصاحبه شوندگان، طبقه بندی خوشه ای بود. داده های حاصل با استفاده از آزمون های آماری خی دو، من ویتنی، کروسکال والیس و ضریب همبستگی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    میانگین نمرات ناتوانی سالمندان شهر تهران 33.3 با انحراف معیار 25/9 بود. از این میان نمرات ناتوانی برای زنان 33/6 با انحراف معیار 23/8 و برای مردان 33/0 با انحراف معیار 28/1 بود. میانگین نمرات ناتوانی سالمندان شهر تهران در میان مردان و زنان اختلاف معناداری نداشت (P>0/05). و میانگین نمرات ناتوانی سالمندان شهر تهران با افزایش سن افزایش پیدا می کرد (P>0/05) بیشترین ناتوانی آنان در حوزه های مورد بررسی مربوط به تحرک و جابجایی، انجام وظایف خانه و خانواده و مشارکت در جامعه بود.
    نتیجه گیری
    نتایج این پژوهش نشان داد که میانگین نمرات ناتوانی سالمندان شهر تهران از میزان بالایی به ویژه در تحرک و جابجایی، انجام وظایف خانه و خانواده و مشارکت در جامعه برخوردار است. بنابراین لازم است توجه بیشتری به بیماری ها، اختلال ها و آسیب هایی که منجر به ناتوانی در میان سالمندان می شود از طریق اقدامات پیشگیرانه، درمان بموقع و موثر و توانبخشی بهنگام آنها داشته و در جهت طراحی و تامین وسایل کمکی موردنیاز و مناسب سازی محیط های داخل منزل و محیط های بیرونی نیز عمل نمود.
    کلیدواژگان: سالمند، ناتوانی، WHODAS II
|
  • Mohammad Esmaeil Riahi Page 10
    Over the past two centuries, the rapid socio-economic transformations along with substantial advances in medicine have resulted in decrease of mortality rate, the significant increase of life expectancy, and the growth of the population aging. In despite of the increased proportion of elderly in the recent periods, their status has significantly decreased. Elderly in the traditional societies had high levels of mastery and authority, especially power, wealth, and prestige. In the light of these assets, they were able to play the vital role in both family and society. However, experiencing rapid changes in the society and family at the present time, the status of elderly is no longer as high as before. The falling trend of elderly's status in the modem societies has resulted in the formation of such stereotypes as elder are not able to take part actively in society. It is important to find exact responses to such questions as whether elderly are useless? and how society can profit their potential and actual abilities? In this regard, the first step is the investigation about roots of decreasing status of old people in the modem world. Overall, the literature review shows that the followings are amongst the most important factors affecting the status of elderly in the modem societies: the decreasing importance of traditional values to control social interaction, the increasing role of mass media and new forms of information technologies to transfer knowledge and science, the decreasing demand to elderly' participation in economic activities, the substantial decreasing in the family size and the emergence of nuclear family, the decreasing responsibilities and duties of family as a social institution, the increasing trend of women employment, the increasing generational gap, the increasing value of youth and beauty, and changing the architecture of residences. Since aging is a multidimensional phenomenon, every effort to empowerment of elderly and increasing their status is necessitated to coordinate and cooperate of all social, economic, political, legal, and medical institutions.
    Keywords: Aging, Elderly, Status, Traditional, modem societies
  • Mohammad Ali Aslankhani, Amir Shams, Parvane Shamsipour Dehkordi Page 22
    Objectives
    After age of 65, annually 10 percent of older adults> loss their independent in one or more daily task. Because of decreasing changes in neuromuscular system that is important factor in loss the balance and walking ability in this group of people. In according to these sentences, the aim of this research was to the comparison of mental, physical and mixed practices on static and dynamic balance in health older adults.Methods & Materials: The study is semi-experimental with pre and post test design and three experimental groups. Statistical sample included 60 older adults> with age range of 60-70 years from Shahre-kord, that randomly divided to three experimental groups. In this research, the Stroke stands test (standing with one leg) were used to measure the static balance and Star Excursion Balance Test (SEBT) test was used to measure the dynamic balance. After 8 session of training, subject of each group participated in post test that similar to pretest. The data were analyzed by one way ANOVA and Tukey post hoc and in order to detect the homogeny of variances, Leaven>s test was used in level of P<0.05.
    Results
    Statistical results in three training methods (mental, physical and mixed) in static and dynamic balance showed significant difference between groups performance in post test. Further, result of Tukey post hoc show that there is significant difference between mixed group with other groups (P<0.001) and subjects in this group had a better performance than other groups. Furthermore, the performance of physical practice group was better than mental practice group (P<0.029).
    Conclusion
    according to result of percent study that show improvement in static and dynamic balance in mixed group, it could be concluded that, for increase in muscle strength in lower extremity and promote older adults> balance by strength training, coaches and related affairs can use this training method in their specific programs for older adults.
    Keywords: Elderly, Resistance training, Static, dynamic balance, Mental, Physical training
  • Heydar Sadeghi, Fahimeh Naghi Nejad, Hamid Rajabi Page 30
    Objectives
    This study was under taken to consider the effect of strength training on some kinematics parameters of gait (step length, cadence and speed walking).Methods & Materials: Twenty-four healthy elderly women (with average and standard deviation age of 61.53±2.84 years, height of 157.1±5.5 cm, weight of 69.13±7.6 kg and BMI 28.1±3.6 kg/m) participated in this study. The strength of lower limb assessed using leg press test. The subjects were randomly divided in to control and experimental group. Video camera, 3DMax, Premier and Photoshop soft ware’s were used to measure speed walking, cadence and step length before and after training program. The control group continued their daily activity, while experimental group were in eight weeks for strength training for lower limb and body stabilizer muscles. Within group differences using T-test for independent groups and between group differences were analyzed using by T-test for dependent group before and after training at significant level of 0.05.
    Results
    The changes of speed walking and lower limb strength werent significant in control group. While significant differences observed in step length and speed walking and lower limb strength in experimental group. In comparison between groups, except of cadence, step length, speed walking and lower limb strength showed significant increase in experimental group.
    Conclusion
    The results confirmed the effectiveness of strength training and increasing lower limb and stabilizer muscles strength on step length and speed walking in healthy elder women.
    Keywords: Strength training, Gait, Kinematics, Female elderly
  • Mohsen Sarhadi, Shahram Aboutalebi, Seyed Ali Hosseini Page 37
    Objectives
    Verbal instructions related to directing the focus of attention to the movement itself or to its effects on or outcomes in the environment affects learning and performing movement skills. The pattern of these effects differs with increase in task difficulty. The goal of this study was to explore the effects of support surface and attention focus on the balance in elderly.Methods & Materials: Twenty-eight elderly (65 & older) with a history of one or more falls in the last year were participated in the study. The design of the study was two factors within group with repeated measures. Participants were tested in two conditions of moving and stable support surface and three conditions of baseline, internal, and external focus of attention.
    Results
    Difference in support surface from stable to moving (i.e. increasing task difficulty) generally decreased the level of performance. There was a strong interaction between conditions off support surface and conditions of attention focus (P<0.001). The maximum decrease in performance happened in internal focus of attention/moving support surface and the minimum decrease occurred in external focus of attention/moving support surface.
    Conclusion
    The effectiveness of the external focus of attention was most significant and more beneficial to the balance performance in the moving unstable support surface (increased task difficulty) than other conditions of attention focus. The interesting finding was that not instructing at all is more effective on balance performance than internal focus of attention instruction in elderly people with a history of falling.
    Keywords: Internal-external focus of attention, Verbal instruction, Balance, Elderly, Falling
  • Ghorban Taghizadeh, Alireza Shams Aldini, Hossein Karimi, Soraya Rahimzadeh Page 47
    Objectives
    The Parkinson's disease is a progressive phenomenon that effort for maintain of independence in functional and self-care skills is considered as one of the most important aspects of their life. PASS (Performance Assessment of Self Care Skills) evaluates the activities of daily living (ADL), instrumental activities of daily living (IADL), and functional mobility (MOB) of the patients. Validity and reliability of this test has been evaluated in few disabilities and it has never been performed on patients with Parkinson's disease. The purpose of the present study was to assess the validity and reliability of PASS in evaluating the self-care skills of patients with Parkinson's disease.Methods & Materials: PASS was first translated into Persian and' after minor modifications, was given to 5 specialists (all were occupational therapists) along with a questionnaire especially designed for this purpose. For the purpose of testing the reliability 50 patients with Parkinson's disease aging 45-85 years were no randomly selected from 5 geographic regions of Tehran. The test and retest was performed on 2 consecutive days using the PASS manual for evaluating the self-care skills of the patients for 3 aspects of independence, safety, and outcome. Pearson correlation coefficient was measured between the results using SPSS 11package.
    Results
    There was a significant agreement (P=95%) between the scores of 5 specialists in all 3 aspects of independence (X2=5.83, DF=4), safety (X2=5.44, DF=4), and outcome (X2=2.45, DF=4). Pearson correlation coefficient for test-retest results was 93%, 91%, and 91% for independence, safety, and outcome respectively (P=0.01) which is indicative of very high reliability of PASS for evaluating self-care skills of patients with Parkinson's disease.
    Conclusion
    The results of the present study indicate that PASS is highly valid and reliable in evaluating the self-care skills of patients with Parkinson's disease. These results were not unexpected in the sense that' as long as the standards of test performance are observed, there should be no difference between the test-retest results of the same patient performed in 2 sessions. One other important aspect is patient education and familiarization with the test procedure. This aspect was tried to be effectively observed during the tests. It can be concluded from the results of this study that PASS is an appropriate tool for assessment of the self-care skills of patients with Parkinson's disease by rehabilitation specialists including occupational therapists.
    Keywords: Parkinson, Pass, Validity, Reliability, Self-care skills
  • Bijan Khorasani, Ahmadali Akbari Kamrani, Shahram Nazari, Khatib Semnan Page 53
    Objectives
    The most common indication for abdominal surgery in elderly (65 & older) is gallstone disease.The elderly are more prone to complication of such surgery due to their other co-morbidity and thus they may benefit mostly from a safer method of surgical procedure. The purpose of this study was to evaluate the safety and outcome of laparoscopic cholecystectomy in elderly compare to the conventional method.Methods & Materials: Via prospective study from June 2005 to March 2008 included all patient older than 60 years of age who underwent cholecystectomy by open (Group A) and laparoscopic (Group B) method in Milad Hospital.The demographic data (sex age), American Society of Anesthesiologists’ (ASA) score, postoperative mortality morbidity, length of stay and operative time were recorded for each patient and were compared between two methods. Data of patient’s analysis by SPSS with chi-square and t test.
    Results
    The study included 311 elderlies (34% men and 66% women). Hundred fifty-seven patients underwent open cholecystectomy; 154 patients underwent laparoscopic cholecystectomy. The mean age was 7141 years. The outcome in group B (laparoscopic) included: morality 0%, morbidity 2%, postoperative hospital stay 1 days, mean operation time was 40 minutes. In group A(open): mortality and morbidity rate were 21% and 12% respectively with postoperative hospital stay 331 days and similar operation time as group A.
    Conclusion
    Laparoscopic cholecystectomy is the gold standard treatment and safe procedure in elderly patient and aging is not considered to be a contraindication laparoscopic surgery in such patients.
    Keywords: Elderly, Laparoscopic cholecystectomy, Complications, Elderly sureness
  • Saeid Shah Hosseini, Hossein Taghdisi, Mehdi Rahgozar, Reza Fadaye Vatan Page 60
    Objectives
    Among the elderly patients who are admitted in emergency departments, there is a sub-population of frail elderly who needs particular attention. The purpose of this study was to explore relationship between Barthel index and clinical outcome in elderly patients aged over 60 during a week follow up after initial admission.Methods & Materials: The method was a prospective cohort study. Fifty men and 56 women patients who were admitted in emergency department and met our inclusion criteria (age over 60 and having consent) were included in the study. All patients had been followed for 4 weeks after initial admission.
    Results
    During the follow up period, 81.1% of total patients were discharged home, 8.5% were still hospitalized and 10.4% were died. The result showed that for every extra unit of total Barthel index, the chance of discharging home in comparison with death is increased by 20%. More over; for every one year patients aged more, total Barthel index is decreased by 23% of score unit.
    Conclusion
    The findings of this study suggest that the elder patients with less Barthel index score are more likely to experience death and bad clinical outcome and need particular attentions.
    Keywords: Barthel index, Clinical outcome, Elderly
  • Masoud Falahi Khoshknab, Parkhideh Hasani, Ardeshir Afrasiabifar, Farideh Yaghmaei Page 66
    Objectives
    Awareness of elderly patient's experiences of myocardial infarction can assist to identify their need, problems, as well as promote their quality of lives. However, there is a little information about how elderly people experience myocardial infarction. This study aimed to explore elderly patients experience with myocardial infarction and their coping strategies.Methods & Materials: This paper is a part of a larger grounded theory. Eight old age patients (65+ years) with first time myocardial were interviewed as purposeful and theoretical sampling. Semi-structure interviews were used for data collection. Data collection and analysis were simultaneously conducted using Strauss and Corbin's grounded theory approach. The trustworthiness of data is confirmed through Lincoln and Guba' s criteria.
    Results
    Elderly patient's experiences of myocardial infarction were categorized as two main themes include: living in the shadow of fear, live with limitation, and their coping strategies namely as return to active life. Living in the shadow of fear is consisted of sub themes named fear of death/reinforcing, fear of physical inability, and fear of dependency on others. Live with limitation composed of feeling of physical incapacity, bodily symptoms, and adherence of medical regimen/family. Return to active life includes positive thinking and self-reliance.
    Conclusions
    Elderly people with first time myocardial infarction experience severe stresses and more limitations due to suddenly threatening their lives and health. Adopting positive coping strategies could facilitate return to normal life and promote their quality of life.
    Keywords: Experience, Elderly, Grounded theory, Myocardial infarction
  • Fardin Alipour, Homeyra Sajadi, Ameneh Foruzan, Akbar Biglarian, Ali Jalilian Page 75
    Objectives
    The world population is graying increasingly and in the most countries, aging is seen as a critical issue. Aging is a natural process In human life and comes out from gradual erosion of vital organs. age, sex and ethnicity as individual factors and social, cultural and economical traits influence the aging time and grade. as the elderly quantity and number increases, attention to living quality in the elderly and determine of influential factors to correct and comprehensive policy making regarding this people has an importance. In this article we study the quality of life status in district's 2 elderly (Tehran).Methods & Materials: Study is a cross-sectional, analytical type that needed information has gathered by elderly specific questionnaire (lipad) and background variables checklist, in a 100 person sample. Kolmogrof and Smimof's (K-S) test and One Way Anova and T-test have used for data analyzing.
    Results
    Sample comprised from 70 men and 30 women and the most of subjects were between 60-70 years old, (M=70) for men and (M=69) for women. There was an significant difference between men and women in all dimensions of quality of life (P<0.05) and the men were high in all dimensions of quality of life. those who were married and high educated and had their own housing were high in quality of life.
    Conclusion
    The elderly quality of life is under the influence of various factors that determining and finding of those factors, is very important in better planning regard to this class of society and their empowerment.
    Keywords: Elderly, Quality of life, Lipad questionnaire
  • Mohammad Reza Shahbazi, Majid Mirkhani, Nikta Hatamizadeh, Mehdi Rahgozar Page 84
    Objectives
    The purpose of this study is to assess disability among older persons, 60 years old or older, helping policy makers and program planners concerned elderly issues to provide proper services.Methods & Materials: The study included 600participants were chosen in a systemic classified cluster using 36-Item Interviewer Administered, without day codes version of world health organization disability schedule II (WHODAS II). It was assessed by comparing the converted points of the initial five scale points into one hundred scale points as the algorithm method presented by the WHO. Data analyzed by SPSS 11.5 with Chi- square, Mann- Whitney and Kruskal- Walis tests.
    Results
    Mean score of disability among older persons was 33.3(SD=25.9), men 33.0(SD=28.1) and women 33.6(SD=23.8). There was no significant difference on mean scores between men and women (P>0.05), but there was significant difference between age groups (P<0.05). Mean scores increased dramatically with increasing age groups. The greatest scores belonged to domains; Getting around, Life activities and Participation in society respectively.
    Conclusion
    In comparison with other research the mean score of disability among older persons who lived in Tehran was high, especially in domains has mentioned above. Therefore it is necessary to pay more attention to prevention and treatment of diseases, disorders and impairments which caused disability on the right time. Also it is required to provide aid equipments and physical adaptation to decrease disability in the elderly.
    Keywords: Older persons, Disability, Whodas Ii