فهرست مطالب

مجله علمی پزشکی جندی شاپور - سال هشتم شماره 1 (پیاپی 60، بهار 1388)
  • سال هشتم شماره 1 (پیاپی 60، بهار 1388)
  • تاریخ انتشار: 1388/01/11
  • تعداد عناوین: 16
|
  • نامه به سردبیر
  • مقالات پژوهشی
  • محمد فکور، افسانه نژادحسینی صفحه 4
    الگوی شیوع انواع مختلف دررفتگی در مناطق مختلف دنیا متفاوت می باشد و شناخت آن در هر منطقه اهمیت بسزایی در برنامه ریزی آموزشی و درمانی دارد. هدف مطالعه حاضر بررسی الگوی فراوانی در رفتگی مفاصل اندامهای تحتانی و فوقانی در مراجعه کنندگان در بیمارستان امام خمینی اهواز (که یک مرکز آموزشی درمانی در بسیاری از موارد ارجاع تروماهای استان خوزستان می باشد) بود.
    روش بررسی
    این مطالعه به صورت مقطعی توصیفی در بین بیماران مراجعه کننده بستری و سرپایی به بخش ارتوپدی بیمارستان امام خمینی اهواز طی سال 1384 انجام گردید. این پژوهش بر اساس چک لیستی 64000 پرونده بیمارستان(62000 سرپایی اورژانس و 2000 بیمار بستری بخش ارتوپد) از نظر وجود دررفتگی، مفصل گرفتار در اندامهای فوقانی وتحتانی، سن، جنس، سمت گرفتار، ضایعات همراه، علت بروز ضایعه، باز یا بسته بودن دررفتگی جمع آوری اطلاعات صورت پذیرفت.
    یافته ها
    128 مورد در رفتگی وجود داشته که مردان 109(85درصد) و زنان 19(15درصد)، سمت گرفتار راست 67(3/52 درصد) چپ 61(7/47درصد)، وجود شکستگی همراه دررفتگی (64درصد)، نیاز به بستری 39(5/30درصد)، مفاصل درگیر در تمام موارد یک مفصلی بودند. شایع ترین سن وقوع دررفتگی در دهه سوم زندگی مشاهده شد و در بیش از 77درصد موارد دررفتگی در سنین 40-10 سالگی قرار داشت. ضایعه عصبی همراه فقط در یک مورد گزارش شد ولی ضایعه شریانی در هیچ بیماری دیده نشده است. در رفتگی بسته در 126 نفر (4/98درصد) وجود داشت. شایع ترین مکانیزیم دررفتگی به دنبال تصادف 71 (5/55درصد) بود که بیشترین دررفتگی در اندام فوقانی 94 (4/73درصد) و در شانه 27 (1/21درصد)، مفصل MP دست21 (4/16درصد) به ترتیب و در اندام تحتانی هیپ 24 (8/18درصد) شایعترین مفاصل گرفتار بوده اند و از میان شکستگی و دررفتگی ها بیشترین تایپ، شکستگی و در رفتگی گالزی 26 (3/20درصد) قرار داشته است.
    نتیجه گیری
    بیشترین دررفتگی در جنس مذکر، در اندام فوقانی و در سمت راست و در دهه سوم زندگی مشاهده شد بیشترین عامل دررفتگی تصادف بود که بیشترین مفصل گرفتار در اندام فوقانی، شانه و در اندام تحتانی، هیپ بوده است اکثر موارد با بستری کوتاه مدت در بخش اورژانس ارتوپدی درمان شده اند و فقط در یک مورد ضایعه عصبی همراه مربوط به عصب اولنا گزارش شده بود.
  • مهدی فرزادنیا، نفیسه ثقفی، مهدی موزونی، پرویز معروضی صفحه 10
    Objective: Assisted reproduction treatment (ART) entails a risk of ectopic pregnancy and early pregnancy loss. Serum ß-human chorionic gonadoropin (ß-hcg) has been found to be predictive of pregnancy outcome. Our aim was to determine whether serum ß-hcg levels obtained 16 days after ovulation are reliable predictors of pregnancy outcome.
    Subjects and Methods: In this retrospective study, 200 women who have achieved a pregnancy through ART treatment at the infertility clinic of Mashhad Medical Sciences University were evaluated. The treatment included IUI in 196 (98%), ICSI in 2 (1%) and IVF in 2 (1%). Serum samples were obtained on days 16 and serum ß-hcg concentration was measured by immune-radiometric assay.
    Results: The mean age at treatment was 29 (range 19–35 y). One hundred and sixty women aged above 30 y and 40 cases aged below 30 y. Out of 200 patients with ART cycles 175 cases were found to be viable pregnancies (live fetus at 20 weeks gestation) and 25 patients resulting in spontaneous abortion. A statistically significant difference was found between the mean ß-hcg value of the non-viable and viable pregnancies (P
  • کامبیز امیری، فرامرز زکوی، طاهره امیدی پور، زینب جلالی صفحه 18
    جهت ترمیم دندانهای درمان ریشه شده پرمولر ماگزیلاری درمانهای متنوعی وجود دارد که هر یک دارای معایب و مزایایی می باشند. یکی از این درمان ها استفاده از ترمیم اینله کامپوزیتی توسط کامپوزیت های تقویت شده با رشته های فایبر است که علاوه بر داشتن گیر و استحکام کافی و زیبایی قابل قبول، تطابق بیشتر و نشت کمتری نسبت به رستوریشن های ریختگی دارد.
    روش بررسی
    در این مطالعه تجربی آزمایشی، تعداد 72 دندان پرمولر اول ماگزیلاری سالم و بدون پوسیدگی با اندازه های مشابه جمع آوری شد و سپس به طوریکه CEJ آنها 2 میلیمتر بالاتر از سطح رزین باشد در رزین آکریل خودپخت مانت شدند.در مرحله بعدی نمونه ها به طور تصادفی در 6 گروه 12 تایی تقسیم شدند. گروه اول(کنترل مثبت) شامل دندان های سالم و گروه دوم(کنترل منفی) شامل دندان های درمان ریشه شده با حفرات مزیو اکلوزو دیستال (MOD) که باکس پروگزیمالی آن ها تا 1 میلیمتر به زیر CEJ گسترش یافته بود، می شدند گروه های سوم و چهارم شامل دندانهای درمان ریشه شده با حفرات MOD و با کف پوش (لاینر) Nulite F2 (نوعی کامپوزیت تقویت شده و سخت شونده نوری - شیمیایی) و کامپوزیت تقویت شده با رشته های فایبر Nulite F بازسازی شده، بودند. در گروه های پنجم و ششم: کلیه مراحل درمان ریشه، تراش و قرار دهی کامپوزیت لاینر Nulite F2 مشابه گروه سوم و چهارم انجام شد، با این تفاوت که نمونه های این دو گروه با کامپوزیت معمولی خلفی(3M-P60 USA) بازسازی و ترمیم گردیدند. ابتدا نمونه های هر 6 گروه به میزان 500 بار ترمو سیکل شدند. نمونه های آماده شده در گروه های اول، دوم، سوم وپنجم توسط ماشین آزمایش بین المللی(Universal Testing Machine،Zwick Z020، Germany) با سرعت mm/min 5/0 میلیمتر در دقیقه تحت نیرو قرار قرار گرفتند. نمونه های آماده شده در گروه های چهارم و ششم ابتدا به میزان 1000،000 بار در دهان مصنوعی تحت ضربه قرار داده شدند و سپس توسط ماشین آزمایش بین المللی تحت نیرو قرار گرفتند. داده ها توسط آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون های مقایسات چند گانه تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    میانگین مقاومت به شکست برای گروه اول 091/2کیلو نیوتن،گروه دوم 862/0کیلو نیوتن،گروه سوم 577/1 کیلو نیوتن،گروه چهارم 431/1 کیلو نیوتن، گروه پنجم 296/1 کیلو نیوتن و گرو ه ششم 170/1 کیلو نیوتن بود. طبق آنالیزهای آماری بین گروه های 1و 2 و سایر گروه ها اختلاف معنا داری مشاهده گردید. گروه سوم نیز با گروه های 5 و6 و گروه چهارم با گروه 6 اختلاف معنا داری نشان دادند.
    نتیجه گیری
    با توجه به افزایش مقاومت به شکست در دندانهای درمان ریشه و ترمیم شده با کامپوزیتهای تقو یت شده با رشته های فایبر (NuliteF) و اختلاف معنا دار آنها در مقایسه با کامپوزیتهای معمولی خلفی3MP60 و همچنین سایر خواص انها در قیاس با سایر کامپوزیتها، می توان گفت که از کامپوزیتهای تقویت شده با رشته های فایبرNulite F به عنوان روشی قابل قبول و البته زیبا برای بازسازی دندانهای درمان ریشه شده پرمولر ماگزیلاری می توان استفاده کرد
  • احمد بهروز، ناهید شهبازیان، آذر احمدزاده صفحه 24
    هدف
    استفراغ وخیم بارداری یا هیپرامزیس گراویداروم بیماری وخیم و تحلیل برنده ای است که در 3/0 تا 2 در صد زنان باردار مشاهده می شود. این بیماری با استفراغ شدید و طولانی، کم آبی بدن (کاهش وزن)، کتوزیس و ضعف عضلانی مشخص می شود. اقدامات درمانی رایج، همیشه و به ویژه در موارد شدید مؤثر نیست. در چنین مواردی تجویز داوری پردنیزولون توصیه شده است، اما هنوز برای تجویز آن توافق نظر وجود ندارد. هدف از این بررسی، تاثیر تجویز پردنیزولون خوراکی در کنترل استفراغ وخیم بارداری و کاهش حملات تهوع و استفراغ، موارد و مدت بستری مبتلایان به این بیماری در بیمارستان های دانشگاهی اهواز بود.
    روش بررسی
    این پژوهش از فروردین 1385 لغایت اسفند 1386 به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی روی زنان مبتلا به استفراغ وخیم بارداری که در بیمارستان های دانشگاهی شهر اهواز بستری شده بودند صورت گرفت. در ابتدا بیماران در دو گروه (پردنیزولون و پلاسبو) قرار داده شدند. هر دو گروه تحت درمان متداول (پرومتازین، متوکلوپرامید، مایع درمانی وریدی و ویتامین های تکمیلی B1، B6) قرار گرفتند و چنانچه پاسخ درمانی بدست نمی آمد وارد مطالعه می گردیدند. به گروه پردنیزولون، روزانه 20 میلی گرم پردنیزولون دو بار تا زمان فروکش کردن علایم (و سپس قطع تدریجی دارو طی چند هفته) و در گروه پلاسبو قرص مولتی ویتامین تجویز گردید. سپس یافته های هر دو گروه جمع آوری گردید و با یکدیگر مقایسه شدند..
    یافته ها
    تعداد 54 زن باردار در قالب دو گروه (پردنیزولون: 28 نفر و پلاسبو: 26 نفر) وارد مطالعه شدند. متوسط سن در هر دوگروه هنگام بستری 5/4±22 سال بود. متوسط سن بارداری در گروه پردنیزولون 3/2 ± 7/10 هفته و در گروه پلاسبو 7/1±4/8 هفته بود. از میان زنان، 55 نفر تک قلو و یک نفر دوقلو باردار بود. از گروه پردنیزولون، 10 نفر (71/35 درصد) و از گروه پلاسبو 15 نفر (68/57 درصد) بیش از یک هفته در بیمارستان بودند(18/0 P=). در مدت اقامت در بیمارستان ازگروه پردنیزولون، تنها 4 نفر(14درصد) ولی از گروه پلاسبو12نفر(46درصد) استفراغ شدید داشتند(01/0>P). از گروه پردنیزولون 12 نفر (43درصد) و از گروه پلاسبو19 (73درصد) نفر مجددا بستری شدند(05/0>P). در گروه پردنیزولون، پتیالیسم (خروج بزاق و کف از دهان) در 6 نفر از 12 نفر (50درصد) و در گروه پلاسبو یک نفر از 4 نفر (25درصد) بعد از یک هفته بهبود یافت(05/0 P=).
    نتیجه گیری
    تجویز پردنیزولون خوراکی در بهبود علایم زنان مبتلا به استفراغ وخیم بارداری مؤثر است. به دلیل کمی حجم نمونه در پژوهش حاضر، مطالعه در سطح وسیع تر توصیه می شود.
  • عبدالرسول نیکخوی، زینب شبانی، سیده ثریا اشرفی زاده صفحه 31
    هدف
    دیابت ملیتوس شایع ترین علت آمپوتاسیون های غیر تروماتیک در دنیا محسوب می شود که معمولا با یک زخم در اندام تحتانی شروع می گردد. هدف از این مطالعه، تعیین ارتباط بین میزان قطع پای دیابتیک، متغیرهای چون باسن، جنس، محل زندگی، طول مدت بیماری دیابت، طول مدت درمان بیماری دیابت، طول مدت زخم پا و طول مدت عفونت پا بود.
    روش بررسی
    این مطالعه از نوع مقطعی تحلیلی بر روی پرونده افراد بستری شده در بیمارستان رازی اهواز در طی سال های 83 81 که عفونت پای دیابتی داشته اند، انجام شده است. اطلاعات موجود از پرونده این افراد در طرح وارد شده است.
    یافته ها
    بیشترین فراوانی نسبی سنی در افراد با زخم دیابتی که منجر به آمپوتاسیون شده بودند در سنین 69 60 سال مشاهده شد. رابطه معناداری بین میزان آمپوتاسیون در افراد با زخم پای دیابتی و متغیرهای جنس، سن، محل زندگی، طول مدت زخم پا و طول مدت عفونت پا مشاهده نگردید(05/0 p>). در حالیکه بین میزان آمپوتاسیون با طول بیماری دیابت و طول مدت درمان بیماری دیابت ارتباط معناداری یافت شد(05/0 p)
  • محمدجواد طهماسبی بیرگانی، محمدعلی بهروز، حجت الله شهبازیان، نیما حمزیان، سیدمجتبی کربلایی صفحه 38
    هدف
    در روش میدان معادل، هدف، تعیین میدان مربعی یا دایره ای است که از نظر درصد دوز عمقی، معادل میدان درمانی باشد. در این زمینه تا کنون روش های مختلف تجربی یا نیمه تجربی ارائه شده است که کاملا موفق نبوده اند. هدف ما از این مطالعه بدست آوردن روشی کاملا تئوریک مبتنی بر قوانین فیزیکی حاکم بر برهمکنش پرتوها با ماده است، به گونه ای که از نظر سرعت، سهولت و دقت،قابل استفاده در مراکز پرتو درمانی باشد.
    روش بررسی
    در این روش، با به حساب آوردن قوانین تضعیف نمایی و عکس مجذور فاصله دسته پرتو فوتونی در دو انرژی MV6 و MV18 اشعهX شتابدهنده خطی واریان C 2100 و انرژی MeV 25/1 مربوط به پرتو گامای کبالت60 بیمارستان گلستان اهوازو با معادل قرار دادن سهم پرتوهای پراکنده حاصل از میدان درمانی و مربع معادل این میدان، طول ضلع مربع معادل را محاسبه می کنیم.
    یافته ها
    از آنجاییکه در این روش، محاسبات بر اساس هندسه نواحی درمانی، با در نظر گرفتن انرژی پرتو و مکان شیلدها انجام شده است، مطابقت بسیار خوبی با نتایج دوزیمتری نشان می دهند.(با اختلاف کمتر از 2درصد). این ملاحظات در مراجع قبلی درنظر گرفته نشده است. ضمنا محاسبات بصورت کامپیوتری برای هر میدان نامنظم درمانی قابل انجام و سهل الوصول می باشند.
  • آزیتا کاویانی، کبری زارع پور صفحه 56
    هدف
    هدف این مطالعه ارزیابی استحکام پیوند سیستم Self – etch adhesive مورد آزمایشlichtenstein) (AdheSE،vivadent با سه روش آماده سازی عاج بود.
    روش بررسی
    تعداد 66 دندان پرمولر سالم انسانی به 3 گروه تقسیم شدند (22= n) یک سطح صاف عاجی ایجاد شد. در گروه اول: دندان با اسید فسفریک 35% اچ شد، سپس ماده AdheSE استفاده شد. در گروه 2: تنها ماده AdheSE استفاده شد. در گروه 3: مراحل کار مانند گروه 2 بود، اما بعد از اچ، سطح دندان بوسیله 5% Naocl دپروتئینه شد. بعد از 500 سیکل حرارتی نمونه ها توسط Cross head تیغه ای با سرعت نیم میلی متر در دقیقه شکسته شدند. اطلاعات بدست آمده توسط آنالیز واریانس یک عاملی و تست دانکن ارزیابی شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که در مقایسه گروه 1 با گروه های 2و3 اختلاف معنی داری وجود داشت ولی در مقایسه گروه های 2و3 با هم دیگر اختلاف معنی داری وجود نداشت استحکام پیوند هنگام استفاده از اسید فسفریک و بدنبال آن استفاده از عامل bonding با میانگین (MPa 72/25) از نظر آماری بیشتر از دو گروه دیگر بود. در گروه 2 که شامل استفاده از عامل bonding خود اچ کننده به تنهایی بود، کمترین میزان استحکام پیوند دیده شد.
    نتیجه گیری
    در صورتی که از ماده bonding خود اچ کننده برای ترمیم دندانها استفاده می شود، اسید اچ کردن اضافی سطح دندان باعث افزایش گیر و استحکام پیوند ترمیم می گردد
  • سیدمحمد علوی، غلامحسین سفیدگران، فرح کرمی صفحه 63
    مقدمه
    بیماری سل یک مشکل بهداشت جهانی محسوب می شود. یکی از مهمترین و مؤثر ترین راه های کنترول آن آموزش بهداشت می باشد. برنامه ریزی در این زمینه منوط به دانستن نیازهای بهداشت عمومی می باشد. هدف از انجام این مطالعه سنجش آگاهی مردم از بیماری سل بود.
    روش بررسی
    این مطالعه یک بررسی مقطعی تحلیلی بود که در سال 1383 در دو شهر بهبهان و امیدیه استان خوزستان که دارای شاخص های اپیدمیولوژیک سل متفاوت اند (بهبهان با بروز 13 در صد هزار از امیدیه با بروز 28 در صد هزار وضعیت مطلوب تری دارد) انجام شد. از 975 نفر از مراجعین به مراکز بهداشت خواسته شد تا به سؤالاتی در مورد بیماری سل پاسخ دهند. اطلاعات مورد نیاز از طریق تکمیل پرسشنامه(با پایایی و اعتبار بترتیب 92درصد و 98درصد) اخذ گردید. داده ها توسط نرم افزار SPSS12 و آزمون تی تست در سطح اطمینان 95درصد تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    از مجموع کل 975 نفر مورد مطالعه546 نفر (56درصد) مر بوط به شهر بهبهان و 429 نفر (44درصد) مر بوط به شهر امیدیه بودند. میانگین امتیازات آگاهی از بیماری سل در بهبهان 26 و در امیدیه 14 بود. میانگین آگاهی از انتقال بیماری سل در بهبهان 10 ودر امیدیه 6 بود. میانگین امتیازات آگاهی از راه های مقابله با بیماری سل در بهبهان 13 ودر امیدیه 9 بود. در تمام این موارد بین دو شهر تفاوت معنادار بود(05/0 p
  • عبدالرحیم مسجدی زاده، علی محمد فروغ مند، حمید گله داری، نجمه رنجی صفحه 70
    مقدمه
    مشخصه بیماری پولیپوز آدنوماتوز فامیلی (FAP) حضور صدها تا هزاران پولیپ ادنوماتوز در کولون و رکتوم می باشد و چنانچه درمان نشود منجر به سرطان کولون می گردد. این بیماری توارثی دارای الگوی آتوزومی غالب می باشد و به علت جهش در ژن APC در سلول های germ line رخ می دهد. ژن APC در روی کروموزم 5(q) (21-22) واقع و شامل 21 اگزون می باشد. اگزون 15 این ژن به عنوان نقطه داغ برای جهش های ژنی تشخیص داده شده است.این بیماری 5/0 تا 2 درصد همه موارد سرطان کولورکتال را شامل می شود در این مطالعه سعی بر این بود تا فراوانی جهش در اگزون 15 ژن APC در بیماران FAP بررسی شود.
    روش بررسی
    در این مطالعه مقطعی توصیفی 12 بیمار مبتلا به FAP و 11 نفر از بستگان درجه اول آن ها مورد بررسی ژنتیکی قرار گرفتند. استخراج DNA از نمونه های خونی بیماران و بستگان به کمک روش های روتین و استاندارد رسوب دهی انجام گرفت. سه ناحیه جهش پذیر از اگزون 15 از ژن APC با سه جفت پرایمر با استفاده از روش های PCR و SSCP (single strand conformation polymorphism) بررسی و آنالیز گردید.
    یافته ها
    در 7 بیمار و 2 نفر از بستگان با متد SSCP باندهای نابجا مشاهده گردید که بعد از تعیین توالی، 5 بیمار (24 تا 35 سال) جهش frame shift (inst 3196-3195)داشتند. و در دو بیمار و دو نفر از خویشاوندان آن ها نیز علیرغم مثبت بودن SCCP هیچگونه جهشی مشاهده نگردید.
    نتیجه گیری
    تقریبا در 50درصد از بیماران FAP مورد مطالعه دارای جهش در اگزون 15 در ژن APC بودند؛ البته در این مطالعه ناحیه کوچکی از ژن APC مورد تحقیق قرار گرفت و همه بیماران نیز دارای جهش یکسان بودند.
  • سیدمحمدحسن عادل، صدیقه فیاضی، محمدحسین حقیقی، حاجی آرمند صفحه 79
    هدف
    فوریت های فشار خونی یکی از موارد شایع اورژانس های داخلی بوده که در صورت عدم درمان به موقع با مرگ و میر بالا همراه می باشد. استفاده از داروی نیفیدیپین زیر زبانی برای کاهش و کنترل فوریت های فشار خون رایج است. نیفیدپین داروئی با شروع اثر سریع بوده که در روش تجویز زیر زبانی آن سرعت نزول فشار خون سریع می باشد و لذا می تواند با عوارض احتمالی ایسکمی میوکارد و مرگ ناگهانی قلبی همراه باشد. در نتیجه جهت یافتن روشی مطمئن تر و بی خطر تر در تجویز این دارو به مقایسه اثر آن در روش زیر زبانی با روش جویدن- قورت دادن پرداخته شد.
    روش بررسی
    در این مطالعه نیمه تجربی 160 بیمار مبتلا به فوریت فشار خون از طریق نمونه گیری مبتنی بر هدف و با آرایش تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شده و مورد مطالعه قرار گرفتند. بعد از تطبیق دو گروه با هم، در یک گروه از شکل کپسول 10 میلی گرمی زیر زبانی و در گروه دوم از شکل جویدنی- قورت دادن با همان دوز استفاده شد. ابزار گردآوری داده ها شامل یک فرم اطلاعاتی و یک دستگاه فشار سنج نیمه اتوماتیک جیوه ای بود. فرم اطلاعاتی از دو بخش تشکیل شده بود، بخش اول مربوط به اطلاعات مورد نیاز پژوهش در دو قسمت اطلاعات دموگرافیک و بخش دوم مربوط به لیست ثبت مقادیر فشار خون (سیستولیک، دیاستولیک، متوسط و ضربان قلب) در دقایق 5 الی120 بعد از مصرف نیفیدیپین به دو روش بوده است. بیمارانی به مطالعه وارد می شدند که فشار خون مساوی و یا بالاتر از 210 روی 125 میلی متر جیوه بدون علائم صدمه حاد اعضاء حیاتی داشتند. فشار خون و ضربان قلب در مرحله اول قبل از دارو یک مرتبه و در مرحله دوم شش مرتبه در دقایق 5،10،20،30،60و120 بعد از مصرف دارو کنترل گردید. اطلاعات جمع آوری شده به صورت کمی و کیفی بودند که به وسیله آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. آزمونهای مورد استفاده شامل آزمون تی زوج و کای دو بودند.
    یافته ها
    سرعت کاهش فشار خون سیستولیک در بیماران در گروه زیر زبانی و جویدن - قورت دادن در دقایق 5،10،20 بعد از نیفیدیپین به ترتیب در سطح(04/0 P =)،)01/0 (P =و)06/0P= (اختلاف معنا داری را نشان داده از طرفی سرعت کاهش فشار خون دیاستولیک در این مدت اختلاف معنا داری نشان نداده در دو گروه تقریبا یکسان بود. از دقیقه 30 به بعد سرعت کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک در دو روش به هم نزدیک شده بود(05/0 > p). تغییرات در تعداد ضربان قلب در دو روش تفاوت عمده ای نداشته ولی میانگین آن رو به افزایش بوده است. مصرف کپسول نیفیدیپین در دو روش مصرفی زیر زبانی و جویدن- قورت دادن در طی مدت درمان به میزان 23درصد متوسط فشار خون پایه را کاهش داده بود. میان بین فشار خون متوسط شریانی قبل و بعد از درمان اختلاف معنا داری وجود داشت.(0001/0 P =). همچنین ارتباط معنا داری میان سرعت کاهش فشار خون در دو روش زیر زبانی و جویدن- قورت دادن به عنوان متغیر وابسته با سن، جنس، سابقه وجود بیماری، ریسک فاکتورها و داروهای مصرفی ضد فشار خون به عنوان متغیر مستقل دیده نشد.
    بحث: با توجه به سرعت بالای کاهش فشارخون سیستولیک در روش زیر زبانی در 20 دقیقه اول می توان از روش جویدن- قورت دادن با نتایج مشابه از نظر تاثیر دارو پس از این زمان استفاده نمود.روش جویدن- قورت دادن می تواند ایمن تر و مناسب تر در درمان فوریتهای فشارخونی باشد.
  • عبدالحسین مقبل، عنایت الله سلیمی، مهشید کاوند صفحه 89
    هدف
    ایبوپروفن دارویی از خانواده داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی است که جهت تسکین دردهای متوسط تا شدید به کار می رود. درعین حال این دارو اثرات نامطلوب ثابت شده ای مانند گاستریت را بر دستگاه گوارش تحمیل می نماید؛ لذا فرموله کردن این ماده بصورت شیاف به خصوص جهت استفاده در اطفال کمک بزرگی به پزشکان در تجویز دارو جهت بیماران نیازمند و بدون اراده بلعی و یا کودکان حساس به مصرف خوراکی می باشد. به علاوه به نظر می رسد مسئله فراهمی زیستی و انحلال ناموفق این دارو بشکل شیاف مشکل اساسی آن در عدم عرضه آن به بازار دارویی بوده است.
    روش بررسی
    در این مطالعه مقادیر مختلف دارو(50 و100میلی گرم) با اندازه ذره ای متفاوت 60 و100میکرون در پایه وایتپسول H15و W35و بتاسیکلودکسترین با مقادیر مختلف 5 و10درصدبه عنوان کمک کننده به انحلال دارو در محیط سیلیکلون دی اکسید کلوئیدی بهمراه توئین 80 به نسبتهای 25/0 و5/0 و1 درصد به منظور عوامل سوسپانسیون کننده و قوام بخش در فرمولاسیون شیاف ایبوپروفن مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از پایه وایتپسولH15، توئین80 با غلظت 5/0درصد، اندازه ذره ای 60 میکرون، استفاده از10درصد بتا سیکلودکسترین به عنوان افزاینده حلالیت و کاربری 100 میلی گرم دارو در فرمولاسیون بهترین نتایج را در آزادسازی به موقع دارو از پایه نشان داده بود. ضمن آنکه استفاده از 5/0درصد ماده سلیکیون دی اکساید کلوئیدی حین ساخت جهت ایجاد یکنواختی و پخش بهتردارو در شیاف ها، محتوای یکنواخت تری به شیاف های تولیدی می بخشد.
    نتیجه گیری
    بنظر میرسد از مجموع فرمولاسیونهای ساخته شده با عوامل متغیر هیچکدام تفاوت معنی داری با هم نداشتند (05/0p>)و تنها فرمولاسیون برتر بود که با آزاد کردن 75 درصد از داروی خود در 52/42 دقیقه نسبت به فرمولاسیوهای دیگر تفاوت معنی داری داشت
  • صفحه 100
    مقدمه
    اختلالات گیجگاهی فکی یا TMD (Temporomandibular disorders) واژه ای کلی است و به مشکلات کلینیکی که عضلات جونده، مفصل گیجگاهی فکی یا هر دو را درگیر می کند اطلاق می شود. میزان شیوع TMD در جوامع مختلف بین 12 تا 20 درصد و با احتساب علائم ساب کلینیکال تا 65 درصد برآورد شده است. سن شایع اختلالات گیجگاهی فکی نیز بین 20 تا 40 سالگی گزارش گردیده است. شیوع این ناراحتی در زنان بیش از مردان است. در بعضی از مطالعات، ارتباط بین درمان های ارتودنسی و اختلالات مفصل گیجگاهی فکی بررسی شده است، ولی نتایج مطالعات درمان ارتودنسی را به عنوان عاملی برای گسترش عوارض اختلالات گیجگاهی فکی معرفی نکرده است. هدف از این مطالعه، تعیین فراوانی انواع مال اکلوژن در بیماران مبتلا به TMD و ارتباط بین آن ها در بیماران مبتلا به TMD مراجعه کننده به کلینیک دانشکده دندانپزشکی اهواز بود.
    روش بررسی
    این تحقیق مقطعی توصیفی با استفاده از مصاحبه و مشاهده روی 216 بیمار 20 تا 60 سال (با میانگین سنی 9/31) سال مبتلا به اختلالات گیجگاهی فکی انجام شد. برای تعیین ارتباط میان مال اکلوژن و TMD از برنامه نرم افزاری SPSS و تست مقایسه نسبت ها استفاده شد.
    یافته ها
    شیوع TMD در زنان 76/59 درصد، در مردان 3/40 درصد و در گروه سنی 30-20 سال 9/50 درصد بدست آمد. شایعترین علامت TMD صداهای مفصلی(1/61درصد) و نادرترین آن محدودیت در حرکات طرفی فک (7/3درصد) بود. 7/15درصد افراد دارای اکلوژن نرمال، 8/58درصد مال اکلوژن CL I، 8/9درصد مال اکلوژن CL II d1، 5/11درصد مال اکلوژن CL II d2، 2/4درصد مال اکلوژن CL III،6/10درصد کراس بایت،3/8 درصد این بایت، 8 /40درصد اورجت غیر نرمال،1/30درصد اوربایت غیر نرمال و 8/59درصد کرودینگ بودند. فراوانی اپن بایت خلفی و اوربایت کاهش یافته در TMD قابل توجه و معنا دار است(001/0 P=) ولی در مورد سایر انواع مال اکلوژن و TMD رابطه ای یافت نشد.
    نتیجه گیری
    شیوع TMD در اهواز در زنان بیش از مردان و شایعترین سن شیوع نیز 30-20 سال بود. همچنین شایعترین علامت TMD صداهای مفصلی و نادرترین علامت محدودیت در حرکات طرفی استخوان فک بود.
  • سیدمجتبی موسویان، داود دربان صفحه 108
    مقدمه
    در بین عوامل باکتریایی که در ایجاد باکتریمی یا سپتیسمی دخالت دارند، استافیلوکوک ها از اهمیت بالایی برخوردار هستند. کلونیزاسیون این باکتری ها روی پوست و نازوفارنکس و همچنین زنده ماندن آن ها به مدت طولانی بر سطوح خشک، موجب تسهیل انتشار آن ها به ویژه از پرسنل بیمارستانی به بیماران و در نتیجه گسترش عفونت های بیمارستانی می شود. هدف اصلی این مطالعه، تعیین فراوانی گونه های استافیلوکوک در بیماران مبتلا به باکتریمی بستری در بیمارستان های مختلف شهر اهواز بود..
    روش بررسی
    در این مطالعه مقطعی توصیفی که از اوایل دی ماه 1384 تا اواخر خرداد 1385 صورت گرفت، محیط های کشت خون مثبت بیماران مبتلا به باکتریمی، بستری در بخش های مختلف چهار بیمارستان(شفا، رازی، گلستان و طالقانی) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مورد بررسی قرار گرفتند. در این بررسی، سه نمونه خون جمع آوری شده به فاصله 2 ساعت به محیط های کشت خون تلقیح شد و محیط هایی که 2 نمونه آن ها از نظر جنس استافیلوکوک مثبت شده بودند برای تعیین گونه مورد آزمایش بیشتر قرار گرفتند. پس از جداسازی کلنی ها و رنگ آمیزی آن ها، تعیین هویت گونه ها توسط تست های بیوشیمیایی استاندارد و بر اساس جداول مربوطه صورت گرفت.
    یافته ها
    از 88 مورد باکتریمی ناشی از باکتری استافیلوکوکوس در بیمارستان های مورد مطالعه، 36 مورد (41درصد) از آنها ناشی از استافیلوکوکوس اورئوس بود. موارد باکتریمی ناشی از گونه های مختلف کوآگولاز منفی از جمله: استافیلوکوک های اپیدرمیدیس، لوگدوننسیس، همولیتیکوس، کوهنی و گزیلوسوس به ترتیب معادل32(36درصد)، 10(11درصد)، 6(7درصد) 2(5/2درصد) و 2(5/2درصد) مورد بودند. بیشترین میزان جداسازی استافیلوکوک ها از بیمارانی بود که در بخش های سوختگی بیمارستان طالقانی(4/19درصد)، شیمی درمانی بیمارستان شفاء(17درصد) و عفونی بیمارستان رازی(17درصد) بستری شده بودند. هم چنین بالاترین میزان ایزوله استافیلوکوکی(2/60درصد)، از بیماران زن مبتلا به باکتریمی و اکثرا«(نزدیک به 85درصد) نیز استافیلوکوک های کوآگولاز منفی بودند.
    نتیجه گیری
    این پژوهش نشان داد که استافیلوکوک های کوآگولاز منفی شایع ترین گونه های جداشده استافیلوکوکی (60درصد) از بیماران مبتلا به باکتریمی در بیمارستان های مورد مطالعه بوده اند. میزان شیوع این گونه ها در بیماران بستری در بیمارستان شفا، 85درصد بوده که با توجه به اختلال و ضعف در سیستم ایمنی اغلب بیماران مورد مطالعه ما، میزان وفور بالای این گونه از استافیلوکوک ها می تواند به عنوان یک ریسک بالای عفونت در مبتلایان به باکتریمی استافیلوکوکی در نظر گرفته شود. به طور کلی نتایج حاصل از این بررسی، اهمیت نظارت و توجه بیشتر بر کنترل استافیلوکوک ها، به ویژه کوآگولاز منفی های غیرشایع در عفونت های بیمارستانی را نمایان می سازد.
  • محمد نعیمی، نازنین ابدالی صفحه 117
    هدف
    بررسی ارتباط یافته های رادیولوژیک و آندوسکوپیک در بیمارانی که سپتوم و دیواره لترال بینی شان با هم تماس دارند و علائم سینونازال بیماران.
    روش بررسی
    در 59 بیمار که با شکایات رینولوژیک مراجعه نمودند علائم کلینیکی ثبت شده و وجود نقطه تماس در سیتی اسکن بینی وسینوسهای پارانازال بررسی و ثبت گردید و وجود ارتباط بین نقطه تماس شکایات و علایم بالینی سینونازال توسط ازمونهای اماری محاسبه و با منابع و مقالات دیگر مقایسه گردید. بیمارانی که انحراف شدید تیغه بینی داشتند و یا کورنه هیپرتروفی یا بول اتموئید بزرگ و یا کورنه هیپرتروفی پارادوکس داشتند از مطالعه خارج شد.
    یافته ها
    در این مطالعه شیوع نقطه تماس مخاط بینی در وضعیت فیزیولوژیک بینی 6/13درصد بود و بین علائم بیمار از قبیل سردرد، درد صورت، گرفتگی بینی و وجود نقطه تماس هیچ ارتباط معنی داری وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    نقطه تماس مخاط بینی نقطه تماس توسط آندوسکوپی ویا سیتی اسکن تشخیص داده می شود. تشخیص نقطه تماس در وضعیت فیزیولوژیک بینی توسط سی تی اسکن بینی و سینوسهای پارانازال بدست می آید. با توجه به عدم وجود ارتباط معنی دار بین وجود نقطه تماس و علائم بیمار از جمله سردرد، درد صورت وگرفتگی بینی به نظر می رسد امکان بهبود علائم به طور پایدار، با رفع نقطه تماس توسط جراحی نامحتمل است
  • گزارش موردی
  • عبدالحسین معصومی، خشایار احمدی صفحه 124
    پاراگانگلیوماها از جمله تومورهای نادر در ناحیه سر و گردن می باشند و هنوز در مورد نحوه تشخیص آنها بحث وجود دارد. از سال 1880 تا کنون 80 مورد از این بیماری گزارش شده است. در این مطالعه یک مورد از پاراگانگلیوما با منشاء عصب واگ گزارش شده است. در این مورد، یک آنژیوگرام، احتمال تومور را داخل عصب واگ را برای ما مطرح کرد و عمل جراحی و خارج سازی تومور، تشخیص عارضه را تایید کرد.
|
  • Fakoor M., Nejad-Hoseini A Page 4
    Objects: The aim of this study was to review of incidental pattern of upper and lower extremity joints dislocations among patients in Imam Khomeini Hospital, Ahvaz in 2005 for the first time which is the referral university hospital in the province of Khuzestan, Iran.Subjects and
    Methods
    This was a retrospective and descriptive study among in and out patients in orthopedic surgery department of Imani Khomeini hospital during 2005 on the basis of a total amount of 64000 cases (62000 outpatient and 2000 admitted cases).The study was done for the presence of any dislocation, involved limb, age, sex, side of the involvement, accompanying injuries, mechanism of injury, open or closed dislocation.
    Results
    There was a total amount of 128 dislocations (Men=85% Women =l5%) 52.3% in the right side and 47, 7% in the left side 64% of dislocations accompanied by a fracture and 30,5% needed hospital admission. In all cases there was only one joint involvement and the most common age of joint dislocation was in the third decade of life more than 77% of dislocation occurred among patients between 10-40 years old. Neurological damage was found in only one case and there was no vascular injury. Incidence of closed dislocation was 98.4% and the most common mechanism of injury as accident (32.8%).Joint dislocations were more common in the upper extremity (73.4%) in shoulder (21.1%) and in hand Mp joint (16.4%) In the lower extremity hip dislocation was more common (81. 8%).Gallezia fracture dislocation was the most common form of a fracture dislocation combination (20.3%).
    Conclusion
    Dislocation was more common in the male gender, upper extremity, right side and third decade of life. Accident was the most common mechanism of joint dislocation. Shoulder was the most common dislocated joint in the upper extremity and hip was so in the lower extremity. Most cases required short term admission in the Emergency Orthopedic Department and only one case of ulnar nerve injury was discovered among joint dislocation cases.
  • Farzadnia M., Saghafi N., Mozoni M., Marozi P Page 10
    Objective
    Assisted reproduction treatment (ART) entails a risk of ectopic pregnancy and early pregnancy loss. Serum ß-human chorionic gonadoropin (ß-hcg) has been found to be predictive of pregnancy outcome. Our aim was to determine whether serum ß-hcg levels obtained 16 days after ovulation are reliable predictors of pregnancy outcome. Subjects and
    Methods
    In this retrospective study, 200 women who have achieved a pregnancy through ART treatment at the infertility clinic of Mashhad Medical Sciences University were evaluated. The treatment included IUI in 196 (98%), ICSI in 2 (1%) and IVF in 2 (1%). Serum samples were obtained on days 16 and serum ß-hcg concentration was measured by immune-radiometric assay.
    Results
    The mean age at treatment was 29 (range 19–35 y). One hundred and sixty women aged above 30 y and 40 cases aged below 30 y. Out of 200 patients with ART cycles 175 cases were found to be viable pregnancies (live fetus at 20 weeks gestation) and 25 patients resulting in spontaneous abortion. A statistically significant difference was found between the mean ß-hcg value of the non-viable and viable pregnancies (P<0.001).
    Conclusions
    A single serum ß-hcg level 16 days after ovulation provides a useful predictor of pregnancy outcome.
  • Amiri K., Zakavi F., Omidi Pour T., Jalali Z Page 18
    Objective
    There are many restorative designs for root canal treated maxillary premolars that each of which have their own advantages and disadvantages. One of this treatments is composite inlay restoration with fiber-reinforced composite which has sufficient retention, strength and acceptable apearence,as well as more compatibibility and less leakage than cast-metal restoration.Material sand
    Methods
    In this -experimental study, after calculating a sample groups, 72 sound maxillary premolar teeth with the same size were chosen and fixed in acrylic resin so that the CEJ was 2 mm upper than the level of resin. the sample were randomly divided in to six groups of 12. Group 1(positive control): intact teeth. Group 2 (negative control): root canal treated with MOD cavity preparation that had been extended 1 mm below CEJ. Group 3 and 4:root canal treated teeth with MOD cavity preparation for fiber- reinforced (Nulite F) composite inlay using Nulite F2 liner. Group 5 and 6: these groups were prepared in the same way as groups 3 and 4, differing in that, this specimens were restored by 3MP60 composite instead of Nulite F. Following restoration, all specimens was termocycled 500 times. Specimens of groups 1,2,3,5 were loaded by the universal testing machine (Zwick z020,Germany) at speed of 0.5 mm/min. specimens in groups 4& 6 onset were loaded by artificial mouth 1000,000 times then loaded by universal testing machine. Finally the results was analyzed using ANOVA test and comparasion multiple tests.
    Results
    average fracture resistance for first group was 2.091 killo nioton,(kn) second group was 0.862kn, third group was 1.577 kn, fourth group was 1.431 kn, fifth group was 1.296 kn and sixth group was 1.170 kn. According to data analysis the deference between first and secovd groups to other groups was significant. Fracture resistance of 3th group with 5 &6 groups and 4 th group with 6 group have significant deference.
    Conclusion
    because of increasing of the fracture resistance in endodontically treated teeth that restorated with fiber-reinforced composite (Nulite F) and their significant deference in comparasion with conventional posteror composite (3MP60) as well as their other properties, can say that we can use fiber – reinforced composite as an acceptable method for reconstruction of endodotically treated maxillary pre molar
  • Behrooz A., Shahbazian N., Ahmadzadeh A Page 24
    Objective
    Hyperemesis gravidarum (HEG) is a debilitating illness affecting 0.3- 2% of pregnant women. It is characterized by continuous vomiting, dehydration, ketosis and muscle weakness. Conservative measures are not effective in severe cases. In these conditions, prednisolone therapy has been used, but yet there is no consensus on the therapy. The aim of this study was to assess the effect of prednisolone therapy in control of symptoms in women with HEG.Subjects and
    Methods
    a randomized, placebo-controlled trial was conducted on women with HEG who were admitted at Ahvaz University`s hospitals from April 2006 to March 2008. Initially, they were divided in two (Prednisolone and placebo) groups. The prednisolone group was administered oral daily prednisolone (20 mg bid) until improved, and then tapered off over a few weeks, while the control group was given a placebo (multivitamin) with the same manner. All women also received promethazine, metoclopramide, intravenous fluids with electrolytes and vitamin supplements (B1, B6).
    Results
    finally, 54 women in two groups (steroid: 28, placebo: 26) were analyzed. The mean age in both groups at admission was about 22 years. The mean gestational age at randomization was 10.7 (± 2.3) weeks in the prednisolone group and 8.4 (± 1.7) weeks in the placebo group. Among prednisolone group only 10 (35.71%) women versus 15 (57.68%) women in the placebo group needed hospital cares for women more than one week (P= 0.18). Severe vomiting was seen only in 4 (14%) patients in the prednisolone group compared with 12 (46%) in the placebo group (P=0.01). Nineteen women (73%) in the placebo, compared with 12(50%) in the prednisolone group, were readmitted for hyperemesis (P=0.03). After one week, ptyalism was seen in 6 (6/12) in the prednisolone group versus in one (1/4) in placebo group (P=0.59).
    Conclusion
    Prednisolone therapy is useful in resolution of symptoms in women with hyperemesis gravidarum. Further study with a larger size is recommended.
  • Nikkhooy A., Shabani Z., Ashrafizadeh S Page 31
    Objective
    Diabetic mellitus is the most prevalent etiology for non traumatic amputations in the world that usually begin with a wound in lower extremities. About 15% of diabetic patients will have wound in their foot. According to texts there is relation between amputation and some factors like: male sex, neuropathy, vascular diseases, uncontrolled blood sugar, diabetes lasting more than 10 years and abnormal biomechanics of foot. The aim of this study was to determine the relationship between the rate of amputation of diabetic foot with some other variables of patients such as age, sex, where they live and also with specific factors of disease (like lasting time of diabetes, diabetes treatment).Subjects and
    Methods
    This is an analytical descriptive study that performs retrospective work on the file of patients with diabetic foot infection who were admitted in Razee hospital in Ahvaz between years 1381-1383. A total of 198 patients were divided in two groups (with and without amputation) statistical analyses were employed using SPSS for windows by different tests.
    Results
    The results showed, that there was not an significant relationship between the rate of amputation and sex, age, site of living, last time of foot wound and foot infection (P>0.05), but there was meaningful relationship between the rate of amputation with the duration of diabetes and the treatment of the disease (P<0.05).
    Conclusion
    According to the results there is a suggestion for screening and precocious distinguish of diabetes and immediate treatment for diabetic patient, Also it is recommended to screen for people with positive family history for diabetes aged less than 45 and in patients more than 45 years overall condition every 3 years for preventing of vascular problems.
  • Tahmasebi Birgani Mj, Behrooz Ma, Shahbazian H., Hamzian N., Karbalaee Sm Page 38
    Objective
    The aim of this study was to obtain relatively theoretical methods based on physical rules in interaction of radiation with matters which can be sensitively, rapidly and easily used in different radiotherapy centers.Subjects and
    Methods
    In this study with the aid of the exponential attenuation rules of photon beams and inverse square distance rule, in 6MV and 18MV energy of 2100C Varian accelerator X-ray and 1.25MeV energy of Cobalt-60 γ-ray in Ahvaz Golestan Hospital and considering the scatter radiation of therapeutic field and irregular field to be equal, the side of equivalent square field were calculated.
    Results
    In this method, since the calculation was done taking into account the situation of the field, energy and position of the shield, a very good agreement with dose measurements showed (with error, less than 2%). Not all of these considerations are taken into account in previous methods. In addition, the calculations can be done on a computer for each therapeutic irregular field.
  • Kaviani A., Zarepoor K Page 56
    Objective
    The aim of this study was to evaluate the bond strength of self- etch adhesive system (AdheSE) with three dentin conditioning methods.
    Materials And Method
    Sixty six human intact premolar was divided into 3 group (n=22), a flat dentin surface was made. In group 1: The tooth was etched by phosphoric acid (%35), then bonding material of AdheSE was used. In group 2: only bonding material was used. In group 3: The procedure was as the first group, but after etching, the tooth surface was deproteinized by Naocl (%5). Then with a cylindrical composite models were made. Thermolcycling was performed using 500 cycle, and subjected to a blade (cross head) with the speed of 0.5 mm / min. Collected data was analyzed using 1 way ANOVA test in addition to a Duncan test.
    Results
    Results revealed that hypochlorite sodium (Naocl) decreased the bond strength. when acid phosphoric and then dentin bonding agent were used, mean bond strength (25.72 MPa) was the most. Excess etching increases the bond strength.Conclsion: When the self etching adhesives are used for repair of teeth, excess etching increases the bond strength.
  • Alavi S. M, Sefidgaran Gh, Karami F Page 63
    Objective
    Tuberculosis (TB) is a global health problem. One of the most important and effective ways of TB control is health education. Health planning depends on public health needs. The aim of this study was to assess the general population's knowledge about tuberculosis. Subjects and
    Methods
    This study is a comparative descriptive study which was conducted in 2004 in Behbahan and Omidieh, two cities in Khuzestan province with different TB epidemiological index. Nine hundred and seventy five individuals referring to health centers of these cities were asked to answer questions about TB. Data were obtained from questionnaires with 92% reliability and 98%validity and were analyzed with SPSS software using t test with 95 % confidence.
    Results
    Of total 975 individuals 546 (56%) were living in Behbahan and 429 (44%) in Omidieh. Mean knowledge score for signs and symptoms, transmission and control of tuberculosis in Behbahan and Omidieh were 26, 10, 13 and 14, 6, 9 respectively. There was a significant difference in tuberculosis knowledge between two cities (P<0.05).
    Conclusion
    This study showed that public knowledge about TB and it's control and management in Behbahan city is higher than in Omidieh city.
  • Masjedi Zadeh Ar, Foroughmand Am, Galehdari H., Ranji N Page 70
    Objective
    . The aim of this study was to estimate mutation frequency in exon 15 of APC gene in Khuzestan FAP patients and their relatives Subjects and
    Methods
    We have analyzed 12 patients and 11 individual among their relatives. DNA extraction from EDTA treated whole blood was performed by routine salting out method. Three hotspot regions of axon 15 from APC gene were amplified separately with three primer pairs by PCR and the fragments have been analyzed for putative mutations by single stranded conformation polymorphism (SSCP) according to standard protocols and subsequent sequencing.
    Results
    we found aberrant bands by SSCP method in seven patients and two related members, that compared with data from sequence analysis yield following
    Results
    five patients (24 to 35 years old) carried novel frame shift mutation (3195-3196insT) leading to premature protein. In two patients whose SSCP were positive, no mutations in their two relatives were identified.
    Conclusion
    In this report we have used SSCP as pre-screening method for mutation analysis of our samples and found putative mutations in nine of them. After sequencing, only in five samples "true mutation" could be confirmed It is intersting that approximately 50% of Khuzestan FAP patients carry mutation in axon 15 of APC gene. Noteworthly, in this work only a small region of the APC gene was subject of the investigation and interestingly, all patients showed the same new mutation. Studies with large number of samples can help us to know, whether this new mutation is predominant or even exclusive within Khuzestan FAP patients.
  • Adel Smh, Fayazei S., Haghighi Mh, Armand H Page 79
    Objective
    Hypertensive emergency is one of the most important conditions in the emergency department with high mortality and morbidity if not treated effectively. Hypertensive emergency is commonly treated with sublingual nifedipine. This drug is very short acting and it may decrease blood pressure suddenly, resulting in dangerous side effects such as myocardial ischemia and sudden cardiac death. We intended to find of a safer route of administration. Therefore, we compared the rate of blood pressure decline following sublingual and chewing-swallowing routes of administration.Subjects and
    Methods
    A quasi-experimental clinical study was performed on 160 patients with hypertensive emergency. All patients with blood pressure ≥210/125 mmHg and without sign of end organ damage were selected randomly into those receiving sublingual or chewing-swallowing 10 mg nifedipine capsules. The data collection tools consisted of an information sheet and a semi-automatic sphygmomanometer. Information sheet had two parts, the first was related to demographic data and the second part was the check list of blood pressure (systolic, diastolic, mean) and heart rate at 5, 10, 20, 30, 60 and 120 minutes after administration. All data include quantitative and qualitative were analyzed with paired comparison, t-test and Chi-square.
    Results
    The results of this study showed that there was significantly greater fall in the rate of blood pressure in the sublingually-treated group compared with chewing-swallowing group at 5, 10 and 20 minutes after taking 10 mg nifedipine (P = 0.04, 0.01, 0.06 respectively). There was no significant difference in diastolic blood pressure between both groups during the time of study. After 30 minutes the fall in systolic and diastolic blood pressures in both groups was similar. There was no significant difference in heart rate among both groups but there is some trend to the increase the rate. There was 23% decrease in mean basic blood pressure among the patients before and after treatment in sublingual and chewing-swallowing groups (P=0.0001). There was no significant correlation of blood pressure abatement rate in both groups as dependent variables of age, sex, positive history of risk factors and current drugs as independent variable.
    Discussion
    The chewing-swallowing route may be safer than sublingual route since it reduces pressure less rapidly during the first 20 minutes of administration.
  • Moghbel A., Salimi E., Kavand M Page 89
    Objective
    Ibuprofen is a none-steroidal anti-inflammatory drug that is used for intensive to moderate inflammatory pains. This drug imposed some gastrointestinal (GI) disorders such as gastritis to the GI tract. Thus, preparation of Ibuprofen suppository especially for pediatrician who manage an anesthetic children with disability of swallowing or children sensitive to oral dosage forms is very useful. Besides, some difficulties with poor dissolution rate and bioavailability of the drug in the form of suppositories have been reported. Therefore, the aim of this study was to find an opportunity for solving the problem.
    Materials And Methods
    In this study the effect of different quantities of drug (50,100 mg), of two sizes (60,100 m) in the base of Witepsol H15 and W35were used. Also, β-cyclodextrin in different concentrations of 5% and10% for enhancing solubility and colloidal silicon dioxide for uniformity of suppository drug content and Tween 80 with 0.25,0.5and 1 percent concentrations were used in consecutive tests.
    Results
    The results of different evaluations indicated, that, a better formulation could be prepared using Witepsol H15 with 100 mg Ibuprofen (60micron particle size),0.5%Tween 80,10% β-cyclodextrin and 0.5% colloidal silicon dioxide. The release of Ibuprofen in this formulation was 75% at 42.52min.
    Conclusion
    Comparison of all formulations showed no significant difference in most parameters (P>0.05)excepting the formulation with Tween80 and β-cyclodextrin which showed a significant differences(P< 0.05) in drug release.
  • Khanehmasjedi M., Bassir L., Azyzi A. Page 100
    Objective
    Temporomandibular disorders (TMD) is one of the most common problems in the head and neck area. Depending of its indexes, the prevalence of TMD among different societies has been reported differently by various researchers. The aim of this study was to determine the incidence of types of malocclusion in patients with temperomandibular disorders referred to dental school of Ahvaz during 2005-2006.
    Materials And Methods
    This descriptive cross -sectional study was based on interview and observation of 216 twenty to sixty year old patients with the average of 31.6 years of age that suffering from TMD. To determine the relationship between malocclusion and TMD the SPSS software and proportional comparison test was used.
    Results
    The prevalence of TMD was 59.76% in females, 40.3% in males and 50.9% in patients between 20 to 30 years old. The most common sign of TMD was joint sounds (61.1%) and the less common was limitation in lateral jaw movement. 15.7% of the patients had normal occlusion, 58.8% Cl I malocclusion, 9.8% Cl II d1 malocclution, 11.5% Cl II d2 malocclusion, 4.2% Cl III malocclusion, 10.6% Crossbite, 8.3% open bite, 40.8% abnormal overjet, 30.1% abnormal overbite, and 59.8% had crowding.
    Conclusion
    The prevalence of TMD was higher in females than males, and the age of prevalence was 20-30. The most common sign of TMD was joint sounds and the less common was limitation in lateral jaw movement. The prevalence of posterior open bite and decreased overbite in TMD group was significant (p=0.000), but there was no relationship between other types of malocclusion and TMD.
  • Moosavian M., Darban D. Page 108
    Objectives
    Among bacterial agents involved in bacteremia or septicemia, Staphylococci has a high importance. Surviving on dry surfaces for long times, in addition to colonization on skin and nasopharynx facilitates the spreading of these bacteria particularly from hospital personnel to patients causes increase in nosocomial infections. The main purpose of this study was detection of Staphylococci species and determination of their frequency among bacteremic hospitalized patients in Ahvaz city, Iran.
    Materials And Methods
    In this cross-sectional study, positive blood cultures collected from patients with Staphylococcal bacteremia were surveyed. These patients were hospitalized in four hospitals dependent to Ahvaz Jundishapur University of Medial Sciences, since Jan.2005 to June.2006. Three blood samples, taken at 2-hour intervals were inoculated into the bottles of culture medium. The samples belonged to the patients with two staphylococcal positive cultures out of 3 samples, were studied. Isolated colonies were stained by Gram`s method and their species were determined by standard biochemical tests.
    Results
    Thirty six (41%) out of 88 Staphylococcal-induced bacteremia cases in Golestan, Talaghani, Razi and Shafa hospitals of ‌Ahvaz caused by Staphylococcus aureus and the other cases of bacteremia caused by coagulase-negative species were as following:: 32 S. epidermidis (36%), 10 S. lugdunensis (11%), 6 S. heamolyticus (7%), 2 S. cohnii (2.5%), and 2 S. xylosus (2.5%). In adition, the most of Staphylococcal isolates belonged to the patients who were hospitalized in burn sections (19.4%), chemotherapy (17%) and infectious section of Razi hospital (17%). The highest number of Staphylococci species (60.2%) was isolated from female patients.
    Conclusions
    The results of our study showed that coagulase-negative Staphylococci was the most common isolate (60%) in the patients with staphylococcal bacteremia. This rate was 85% in Shafa hospital (a centre for thalassemic and patients under chemotherapy). Therefore, special attention is needed to be given to immunocompromised patients, who are the greater risk of bacteremia caused by Staphylococci species. We suggest that attention should be taken during disease surveillance especially for detection of the uncommon coagulase-negative Staphylococci in nosocomial diseases.
  • Naeimi M., Abdali N Page 117
    Objective
    the aim of the present study was to evaluate the prevalence of nasal mucosal contact point in rhinology patients and association between contact point and sinunasal symptoms. Subjects and
    Methods
    We compare the sinunasal problem and contact point(endoscopic & imaging) in 59 patients without (sever septal deviation,chorneal hypertrophy.large ethmoid bula and paradox turbinate) by fisher aaaaaaaa7 chi squre test and review the literature.
    Results
    The prevalance of nasal mucosal contact point in our study is 13/6 percent,there is no association between contact point and patient s symptom such as headache, facial pain, nasal blockage.
    Conclusion
    Nasal mucosal contact point occur between the septum and structure of the lateral nasal wall and contact point can be visualized either endoscopically or radiologically on CT scan.The nasal mucosal contact point in the physiological status of the nose is best detected on CT scan of paranasal sinus. As we found no association with headache, facial pain and nasal blockage and contact point, it appears unlikely that surgery is relieving these symptoms permanently by relief of contact points.
  • Massoumi Sah, Ahmadi Kh Page 124
    Paragangliomas are neoplasms that arise from paraganglionic "bodies" of the autonomic nervous system. These paraganglia are distributed symmetrically and segmentally in the para-axial regions of the trunk and are typically related to arterial vasculature and cranial nerves of the ontogenetic gill arches. We repot a case of vagal paraganglioma with all diagnostic therapeutic approach which has not been reported previously in this manner.