فهرست مطالب

پزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز - سال سی و دوم شماره 1 (پیاپی 85، فروردین و اردیبهشت 1389)
  • سال سی و دوم شماره 1 (پیاپی 85، فروردین و اردیبهشت 1389)
  • تاریخ انتشار: 1389/02/11
  • تعداد عناوین: 15
|
  • قدرت اخوان اکبری، پوران اخوان اکبری، فریبا کهنمویی اقدم، مسعود انتظاری اصل صفحه 7
    زمینه و اهداف
    بی حسی رژیونال (اسپاینال و اپیدورال) روش انتخابی برای جراحی سزارین است و اغلب در جراحی سزارین الکتیو بکار می رود. در وضعیت اورژانس بی هوشی عمومی ترجیح داده می شود. هدف این مطالعه، مقایسه بین بیهوشی عمومی با تیوپنتال سدیم یا پروپوفول و بی حسی اسپاینال بر نمره آپگار نوزادان متولد شده با عمل سزارین می باشد.
    روش بررسی
    در یک مطالعه آینده نگر، 75 بیمار حامله ترم کاندید جراحی سزارین، بطورتصادفی به سه گروه 25 نفره تقسیم شدند. گروه اول، تحت بی حسی اسپاینال با لیدوکائین 5% قرارگرفتند، گروه دوم بی هوشی عمومی با پروپوفول (mg/kg2) و گروه سوم بی هوشی عمومی با تیوپنتال سدیم (mg/kg5) دریافت کردند. نمره آپگار نوزادان ارزیابی شد و در هرگروه در دقایق 1، 5، 10 و 15 پس از تولد ثبت گردید. داده ها با نرم افزار 13 -SPSS و بوسیله آزمون ANOVA مورد آنالیز قرار گرفت.
    یافته ها
    میانگین آپگار نوزادی در دقیقه اول تولد درگروه های مختلف به ترتیب زیربود: پروپوفول 31/1±04/9، تیوپنتال سدیم 41/1±80/8 آنستزی اسپاینال 93/0 ± 12/9 (636/0(p=. نتیجه اندازه گیری های نمره آپگار در هرگروه، در پنجمین دقیقه پس از تولد به ترتیب زیراست: تیوپنتال سدیم 68/0± 72/ 9، پروپوفول 77/0±44/9 آنستزی اسپاینال 56/0± 68/9 (289/0(p=. نتایج اندازه گیری های مشابه در دقایق 10و15 به این ترتیب است: تیوپنتال سدیم 65/0± 80/ 9، با پروپوفول10 و آنستزی اسپاینال 20/0± 96/9 (166/0(p=، تیوپنتال سدیم 28/0± 92/ 9، پروپوفول 10 و آنستزی اسپاینال 10 (132/0(p=.
    نتیجه گیری
    بیهوشی عمومی با تیوپنتال سدیم یا پروپوفول و آنستزی اسپاینال تاثیر معنی داری برآپگار نوزاد ندارند.
    کلیدواژگان: عمل سزارین، بی حسی اسپانیال، پروپوفول، تیوپنتال سدیم، نمره آپگار
  • محمدرضا اردلان، حمید نوشاد، هرمز آیرملو، محمد علی محجل شجا صفحه 12
    زمینه و اهداف
    اختلالات عملکرد سیستم عصبی اتونوم (ANS) مثل هیپوتانسیون وضعیتی، ناتوانایی جنسی و آریتمی بطنی از مشکلات شایع بیماران اورمیک می باشند. بنظر می رسد که علت این امر تجمع توکسینهای ناشی از اورمی در این بیماران باشد که منجر به آسیب عصبی می گردد. پاسخ پوستی سمپاتیکی (SSR) یک روش غیر تهاجمی و ساده جهت بررسی سیستم عصبی اتونوم می باشد
    روش بررسی
    در این مطالعه 30 بیمارسر پایی که تحت دیالیز صفاقی مداوم (CAPD) بودند و 30 بیمار دیگرکه همودیالیز می شدند انتخاب شده و مطالعه پاسخ پوستی سمپاتیک (SSR) در این دو گروه انجام شد.
    یافته ها
    پاسخ پوستی سمپاتیک (SSR) در 22 (3/73%) بیمار که تحت CAPD قرار داشتند دیده شد در حالیکه این مقدار در چهار مورد از افرادی که همودیالیز می شدند (3/13%) وجود داشت (001/0 (P<.
    نتیجه گیری
    بر اساس یافته های فوق این نتیجه حاصل شد که اختلال عملکرد سیستم سمپاتیک در گروه تحت همودیالیز بیشتر از گروه دیالیز صفاقی دیده می شود. این موضوع ممکن است به دلیل پالایش بهتر سموم با وزن مولکولی متوسط در دیالیز صفاقی باشد.
    کلیدواژگان: پاسخ پوستی سمپاتیک، دیالیز صفاقی، همودیالیز
  • جبار بشیری، عباسعلی گایینی، علی اکبر ابوالفتحی، افشار جعفری، حسن پوررضی، مهدی بشیری صفحه 16
    زمینه و اهداف
    مصرف کراتین مونوهیدرات به دلیل اثرات ارگوژنیکی جهت افزایش توده ی عضلانی و بهبود عملکرد ورزشی، در بین ورزشکاران جوان بسیار متداول است. در حالی که ابهامات زیادی درباره ی اثرات جانبی این مکمل بر شاخص های سلامت بویژه دستگاه قلبی- عروقی وجود دارد. از این رو، تحقیق حاضر به منظور تعیین تاثیر مصرف همزمان کراتین مونوهیدرات و هشت هفته تمرین مقاومتی بر تغییرات کراتین کیناز و ایزوزیم بافت قلبی سرم مردان غیرورزشکار انجام شد.
    روش بررسی
    17 مرد غیرورزشکار به صورت تصادفی به دو گروه تجربی: تمرین+کراتین (تعداد: 9) و کنترل: تمرین+ دارونما (تعداد: 8) تقسیم و به روش دوسویه کور مطالعه شدند. هر دو گروه به مدت هشت هفته (24 جلسه) به تمرین های مقاومتی (سه روز در هفته و هر روز سه ست 10 تکراری با شدت 75 درصد یک تکرار بیشینه) پرداختند. آزمودنی های گروه تجربی در طی پروتکل تمرینی، 250 میلی لیتر محلول کراتین مونوهیدرات (07/0 گرم/کیلوگرم/روز) مصرف کردند، اما گروه کنترل فقط دارونما (آرد گندم) خوردند. نمونه های خونی قبل و 24 ساعت پس از آخرین جلسه ی دوره ی تمرینی جمع آوری شده و با استفاده از دستگاه اتوآنالایزر میزان فعالیت آنزیم های سرمی کراتین کیناز و ایزوزیم بافت قلبی اندازه گیری شد. داده ها به صورت میانگین و انحراف استاندارد بیان شده و تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    نتایج نشان داد افزایش فعالیت کراتین کیناز و ایزوزیم بافت قلبی روش های آماری در گروه تجربی معنی دار بود (61/14±12/146=CKpre، 32/21±66/253=CKpost، 001/0P<؛ 21/1±03/10=CK-MBpre، 48/1±63/14=CK-MBpost، 007/0=P) اما در گروه کنترل معنی دار نبود (35/1±72/10=CK-MBpre، 03/2±69/11=CK-MBpost، 91/0=P)..
    نتیجه گیری
    نتایج نشان می دهند که مصرف مکمل کراتین مونوهیدرات ممکن است آثار نامطلوبی بر روی شاخص های آسیب میوکارد داشته باشد. با وجود این، برای شناسایی عوارض جانبی حاد و فرض مصرف مکمل کراتین مونوهیدرات در آینده نیاز به انجام مطالعات بیشتر باشد.
    کلیدواژگان: کراتین مونوهیدرات، تمرین مقاومتی، کراتین کیناز، ایزوآنزیم بافت قلبی، نسبت ایزوآنزیم بافت قلبی به کراتین کیناز
  • نادر بهاری وند، علیرضا جوادزاده، عبادالله حیدری، نازلی طاهری صفحه 21
    زمینه و اهداف
    رتینوپاتی دیابتی و ادم ماکولای دیابتی از علل مهم کاهش بینایی شدید است. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی تاثیر تزریق داخل ویتره تریامسینولون استوناید همزمان با پان رتینال لیزر فوتوکواگولاسیون بر روی ادم ماکولای دیابتی و رتینوپاتی پرولیفرایتو دیابتی از نوع پرخطر می باشد.
    روش بررسی
    این تحقیق در یک کار آزمایی بالینی از مرداد 1386 تا مرداد 1387، بر روی 50 بیمار دیابتی که به طور همزمان مبتلا به رتینوپاتی دیابتی پرولیفرایتو از نوع پرخطر و ادم ماکولای دیابتی دو چشمی بودند انجام شد. برای گروه 1 تزریق داخل ویتره ای تریامسینولون استوناید(4 میلی گرم)، پان رتینال فوتوکواگولاسیون و فوتوکواگولاسیون ماکولا (چشم راست) و گروه 2 تحت پان رتینال فوتوکواگولاسیون و فوتوکواگولاسیون ماکولا (چشم چپ) قرار گرفتند. معاینات کامل چشمی، اندازه گیری حدت بینایی، فشار داخل چشمی و OCT (Optical Coherence Tomography) در ابتدای مطالعه و طی پیگیری های 2 و 6 ماهه و آخرین معاینه (9 الی 12ماه) صورت پذیرفت.
    یافته ها
    در ماه دوم بعد از تزریق، میانگین حدت بینایی تصحیح شده در گروه 1 به میزان 33/0 35/0 و در گروه 2 به میزان 28/0 47/0. (137/0=P) بود. میانگین ضخامت مرکز ماکولا در گروه 1 درماه های 2، 6 و 12-9 نسبت به گروه دوم (91/73 ± 38/257 در مقابل 380/110± 81/341، 0005/0> P)، (54/120 ± 41/280 در مقابل 63/119 ± 86/377، 0005/0 >P) و 47/97 ± 19/311 در مقابل 53/123 ± 62/369) بودند.
    نتیجه گیری
    تزریق داخل ویتره تریامسینولون استوناید همراه با پان رتینال فوتوکواگولاسیون لیزری می تواند یک روش درمانی موثر در درمان ادم ماکولا و رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو باشد.
    کلیدواژگان: تزریق داخل ویتره تریامسینولون استوناید، ادم ماکولای دیابتی، رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو
  • حسن پوررضی صفحه 26
    زمینه و اهداف
    امروزه از تغییرات برخی شاخص های زیست شیمیایی، الکتریکی و عملکردی سیستم قلبی- عروقی بدنبال فعالیت های ورزشی برای تشخیص بیماری های قلبی استفاده می شود. لذا تحقیق حاضر در راستای بررسی تغییرات شاخص های فوق در گروهی از مردان غیر ورزشکار پس از یک وهله فعالیت ورزشی ایزومتریک بیشینه انجام شد.
    روش بررسی
    در این مطالعه ی آینده نگر، 17 مرد داوطلب سالم پروتکل تمرینی لیفت مرده را با حداکثر انقباض ارادی بیشینه و به مدت 30 ثانیه انجام دادند. میزان تغییرات شاخص های بیوشیمیایی، الکتریکی و عملکردی قلب آزمودنی ها، قبل و بعد از یک وهله فعالیت ورزشی ایزومتریک بیشینه ارزیابی و ثبت شد. داده های حاصله با استفاده از آزمون های پارامتریک t همبسته (paired) و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 01/0 بررسی شد.
    یافته ها
    یافته های آماری نشانگر افزایش معنی دار شاخص های عملکردی (ضربان قلب، فشار سیستولی، حاصل ضرب مضاعف ضربان- فشار) و زیست شیمیایی (ایزو آنزیم کراتین کیناز) قلبی- عروقی آزمودنی های مورد مطالعه (سن: 54/1±47/22 سال؛ درصد چربی: 03/1±01/17) متعاقب اجرای پروتکل بود. اما هیچ گونه تغییری مبنی بر افت یا صعود قطعه ی ST بعد از اجرای پروتکل تمرینی مشاهده نشد، در صورتی که موج T و فاصله ی QT کاهش معنی داری را نشان دادند. همچنین نتایج نشان از رابطه ی مثبت و معنی داری بین دامنه ی تغییرات ایزو آنزیم کراتین کیناز با دامنه ی تغییرات حاصل ضرب مضاعف داشت (0003/0=P؛ 73/0=r). به علاوه، رابطه ی منفی و معنی داری بین دامنه ی تغییرات موج T با دامنه ی تغییرات ایزو آنزیم کراتین کیناز (01/0=P؛ 52/0-=r)، و دامنه ی تغییرات حاصل ضرب مضاعف (002/0=P؛ 66/0-=r) مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    بر اساس یافته های مطالعه ی حاضر می توان نتیجه گرفت از روش ساده و غیرتهاجمی حاصل ضرب مضاعف (RPP) می توان برای برآورد فشار وارده به قلب درحین فعالیت های ورزشی ایزومتریک استفاده نمود.
    کلیدواژگان: ایزوآنزیم کراتین کیناز، الکتروکاردیوگرام، حاصل ضرب مضاعف، فعالیت ورزشی ایزومتریک
  • رضا قوطاسلو، سید اسماعیل ترابی صفحه 33
    زمینه و اهداف
    ویروس هپاتیت دلتا Hepatitis Delta Virus (HDV) از ویروسهای ناقص و دارای RNA تک رشته ای است. این ویروس برای تکثیر به ویروس هپاتیت (HBV) B نیازمنداست. با در نظر گرفتن شیوع بالای بیماری هپاتیت B در منطقه، این مطالعه برای تعیین شیوع سرواپیدمیولوژیک HDV در بیماران HBsAg مثبت انجام شد.
    روش بررسی
    در این مطالعه آینده نگر از اسفند 1385 تا اسفند 1386 تعداد 368 نمونه سرمی HBsAg مثبت در پنج گروه پر خطر (100 بیمار همودیالیزی، 165 دهنده خون، 90 معتاد تزریقی، 11هموفیلی و 2 بیمار تالاسمی) از سازمان منطقه ای آموزشی انتقال خون تبریز (استان آذربایجان شرقی) انتخاب گردید. کلیه نمونه های بیماران از نظر وجود آنتی بادی های ضد ویروس HDV با روش ELISA مورد بررسی قرار گرفت.. میزان ALT و AST با روش IFCC اندازه گیری شد.
    یافته ها
    آنتی بادی ضد ویروس HDV در 8 نفر از بیماران همودیالیزی (8%)، 3 نفر از 165 اهدا کننده خون (8/1 %)، 3 نفر از 90 معتاد تزریقی (10 %) و 2 نفر از 11 بیمار هموفیلی مثبت بودند، ولی آنتی بادی ضد HDV در بیماران تالاسمی منفی بود.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج این بررسی بالاترین میزان آلودگی با HBsAg در گروه پرخطر (معتادان تزریقی و همودیالیز) بدست آمد. آنالیز نتایج آماری ارتباط معنی داری را در رابطه با سن و جنس بیماران نشان نداد (5. /.= p). شهر تبریز در ناحیه اندمیک عفونتهای ویروس هپاتیتD قرار گرفته است بنا بر این انجام مطالعات بیشتر در گروه های در معرض خطر بهمراه سایر عوامل موثر و پارامترهای مختلف کاملا«ضروری است.
    کلیدواژگان: ویروس هپاتیت دلتا، هموفیلی، همودیالیز، تالاسمی، معتاد تزریقی
  • فرزانه حسینی، مرتضی مهاجری امیری، بیژن بمبئی، سهیلا مرادی بید هندی صفحه 39
    زمینه و اهداف
    باکتری اشریشیا کلی مولد سم وروتوکسین عامل بیماری های مهمی در انسان می باشد. بررسی حضور و شیوع ژن های کد کننده سموم مذکور در سویه های جداشده از عفونت های ادراری با توجه به سرو تایپ O آنها از اهداف این بررسی بوده اند.
    روش بررسی
    از تعداد 300 نمونه ی ادرار افراد مبتلا به عفونت ادراری، اشریشیا کلی از طریق کیت تشخیصی انتروباکتریاسه شناسایی گردید. برای سروتایپینگ، بترتیب سویه ها با آنتی سرم پلی والان و منو والان مورد آزمون قرار گرفتند. سویه های مول وروتوکسین از طریق PCR مشخص شدند و با کشت سویه ها در محیط سوربیتول مکانکی آگار، سرو تایپ های O157 از گروه های غیر O157 تفکیک شدند. برای نشان دادن بیان ژنهایvtx2، vtx1 از روش آگلوتیناسیون سریع و پاسیو لاتکس استفاده گردید.
    یافته ها
    از کل نمونه های ادراری، 180 مورد از نظر اشریشیاکلی کشت مثبت داشتند که از آنها 158 مورد واحد ژنهایویروالانس بودند و همه آها بعد از کاربرد روش آگلوتیناسیون سریع و پاسیولاتکس، اثر سمی نشان دادند. 24 درصد نمونه ها بصورت گروه O157 و 76 درصد بصورت گروه غیر O157 طبقه بندی شدند. شایعترین ژنهای ویروالانس در سویه های O26 یافت شدند که واجد ژنهای vtx1 بودند.
    نتیجه گیری
    یافته های ما نشان داد که شیوع سویه های مولد سم ورو توکسین غیر O157 عامل عفونت ادراری جدا شده در شهر تهران بیشتر از سویه های O157 بوده است. استفاده از روش های PCR و ایمونولوژیک امکان شناسایی دقیقتر سویه های مولد ورو توکسیکوژنیک O157از غیر O157 را میسر می سازد.
    کلیدواژگان: اشریشیا کلی، ورو توکسین، PCR، سروتایپینگ
  • محمد باقر حسینی، محمد حیدرزاده، میر جلیل ملکی صفحه 45
    مقدمه
    یرقان نوزادی یکی از شایعترین مشکلات در طی دوره نوزادی است. این مطالعه با هدف تعین ارتباط بیلی روبین توتال اندازه گیری شده از طریق پوست با (Bilichek) با مقادیر سرمی آن با دو روش دیازو و اسپکتروفوتومتریک طرا حی و اجرا شده است.
    روش بررسی
    در یک مطالعه مقطعی توصیفی، تحلیلی که بر روی گروهی از نوزادان ترم و نزدیک به ترم مبتلا به زردی از آبان 1385 تا آذر 1386 انجام گرفت، بیلی روبین توتال این نوزادان با سه روش دیازو، اسپکتروفتومتری و بیلی چک تعیین گردید. نتایج جمع آوری شده بوسیله روش های آماری مجذور کا و ضریب پیرسون مورد بررسی و تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.
    یافته ها
    از 85 نوزاد مورد مطالعه 47 نفر مذکر و 38 نفر مونث بودند. میانگین سطح بیلی روبین توتال در سه روش دیازو، اسپکتروفتومتری و بیلی چک به ترتیب) 39/4 ± 74/16(،)57/4 ± 16/16(و)48/3 ± 73/14(بود. رابطه خطی معنی دار مستقیمی بین بیلی روبین توتال چک شده با سه روش بیلی چک، دیازو و اسپکتروفوتومتری وجود داشت (001/0>P). حساسیت روش بیلی چک در مقایسه با روش دیازو (بعنوان استاندارد طلائی) 82/94درصد، ویژگی آن 5/44درصد، ارزش اخباری مثبت و منفی آن به ترتیب 57/78 درصد و 80 درصد بود.
    نتیجه گیری
    روش اندازه گیری بیلی روبین از ورای پوست با بیلی چک یک روش ساده و با دقت بالا در تعیین سطح بیلی روبین توتال نوزادان می باشد.
    کلیدواژگان: بیلی روبین توتال سرم، نوزاد، زردی
  • محمدرضا صدقی پور، سید حسن موسوی صفحه 50
    زمینه و اهداف
    زخم شدید قرنیه، یکی از موارد اورژانس چشم پزشکی است. هدف از این مطالعه تعیین عوامل مستعد کننده، علل میکروبی ایزوله شده و نتایج درمان در بیماران بستری با زخم قرنیه شدید بود.
    روش بررسی
    در یک مطالعه آینده نگر بین سالهای 1385-1384 تمام بیمارانی که بعلت زخم شدید قرنیه در بیمارستان نیکوکاری تبریز پذیرش شده بودند، با نمونه برداری از محل زخم مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعه در تمامی نمونه های جمع آوری شده، با رنگ آمیزی گرم و کشت انجام گرفت.
    یافته ها
    از 100 بیمار مورد بررسی در این مطالعه، 65% مذکر و 35% مونث بودند. 31% بیماران کشاورز بودند. جراحی قبلی چشم در 30% از چشم ها انجام گرفته بود. شایعترین ارگانیسم ایزوله شده، استافیلوکوک اپیدرمیدیس (58%) بوده و قطره های سفازولین و جنتامایسین شایعترین آنتی بیوتیکهای مصرفی (89%) بود و 74% از بیماران با درمان دارویی بهبود یافتند.
    نتیجه گیری
    در این مطالعه استافیلوکوک اپیدرمیدیس شایعترین ارگانیسم ایزوله شده و جراحی قبلی چشم شایعترین عامل مستعد کننده برای زخم شدبد قرنیه بود.
    کلیدواژگان: زخم قرنیه، عوامل مستعد کننده، میکروبیولوژی، پاسخ به درمان
  • علی اکبر طاهراقدم، مهناز طالبی، مهدی فرهودی، جعفر مجیدی، مهناز فاتح برومند صفحه 55
    زمینه و اهداف
    بیماری آلزایمر یک اختلال نورودژنراتیو می باشد که به واسطه از دست دادن حافظه و اختلال عملکرد شناختی مشخص می گردد. مشخصات نوروپاتولوژیک بیماری شامل وجود پیچه های نوروفیبریلاری و پلاک های پیری است. تحقیقات این فرضیه را مطرح نموده اند که سطح خونی فلزات ممکن است کلید آسیب و احتمالا درمان در بیماری آلزایمر باشند. یکی از این عناصر مورد شک آهن است. هدف از این مطالعه بررسی میزان آهن سرم در بیماران مبتلا به آلزایمر می باشد.
    روش بررسی
    در یک مطالعه مورد-شاهدی یک ساله گروهی از بیماران با تشخیص قطعی بیماری آلزایمر توسط مقیاس زوال کلی Global deterioration scale (GDS) از نظر شدت بیماری مورد بررسی قرار گرفتند. میزان آهن سرم نیز بروش جذب اتمیک در هر بیمار اندازه گیری شد. همچنین، میزان آهن سرم در گروه کنترل نیز اندازه گیری و با گروه بیمار مقایسه شد. در نهایت، رابطه بین میزان آهن سرم و شدت بیماری مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    50 بیمار (26 مذکر و 24 مونث) با سن متوسط 69/6 ± 34/71 (87-56) سال و 50 فرد سالم (17 مذکر و 33 مونث) با سن متوسط 39/6 ± 96/68 (81 – 60) سال وارد مطالعه شدند. (p به ترتیب 069/0 و 072/0). میزان آهن سرم در گروه مورد و شاهد به ترتیب (part per million) ppm 16/0 ± 41/0 و ppm 20/0 ± 46/0 (229/0 = P). سطح آهن سرم در بیماران با شدت بیماری درجه 2 کمتر از بقیه درجات بر اساس GDS بود و در مقایسه با گروه شاهد اختلاف معنی داری داشت (017/0 = P). همبستگی معنی داری بین سطح آهن سرم و شدت بیماری وجود نداشت (186/0 = r و 195/0 = P).
    نتیجه گیری
    مطالعه فعلی نشان داد که از نظر میزان آهن سرم تفاوت معنی دار آماری بین بیماران مبتلا به آلزایمر و افراد سالم وجود ندارد.
    کلیدواژگان: آلزایمر، آهن، دمانس
  • فرزانه فیروزه، محمد تقی اخی، مهوش اسکویی صفحه 61
    زمینه و اهداف
    افزایش شیوع روزافزون عفونت با انتروکوک ها و توانایی این میکروارگانیسم ها در ایجاد عفونتهای خطرناک مثل آندوکاردیت، سپتی سمی، مننژیت و عفونت دستگاه ادراری لزوم مطالعه و بررسی بیشتر در این زمینه را نشان می دهد. در این مطالعه الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی در ایزوله های انتروکوک جدا شده از نمونه های بالینی مورد بررسی قرار گرفت.
    روش بررسی
    از سال 1381- 1380 انتروکوکوس های ایزوله شده از نمونه های مختلف بالینی جمع آوری شد. مقاومت آنتی بیوتیکی نسبت به آنتی بیوتیک های رایج و وانکومایسین به روش دیسک آگار دیفیوژن صورت پذیرفت. برای آنتی بیوتیک وانکومایسین، تعیین حداقل غلظت مهار کننده MIC (Minimum Inhibitory Concentration) به روش ماکرو دایلوشن براث تست بر اساس کمیته استاندارد های بالینی و آزمایشگاهی CLSI (Clinical and Laboratory Standards Institute) انجام گرفت. حضور یا عدم حضور DNA پلاسمیدی در میان انتروکوک های مقاوم و حساس به وانکومایسین مقایسه گردید.
    یافته ها
    از 52 ایزوله انتروکوکسی جدا شده اکثرا انتروکوکوس فیکالیس (3/92 درصد) بوده و تنها تعداد کمی انتروکوکوس فیسیوم (7/7 درصد) جدا گردید و در میان باکتری های جدا شده دو ایزوله مقاوم به ونکومایسین (8/3درصد) وجود داشت (MIC ≥ 8μg/ml). با روش دیسک دیفیوژن مقاومت نسبت به آنتی بیوتیک های اگزا سیلین (100%)، پنی سیلین (1/98%)، کوتریماکسازول (2/94%)، داکسی سایکلین (84/6%)، جنتامایسن (2/69%)، آمپی سیلین (7/57%)، نیتروفورانتئین (6/34) و نیز مقاومت چندگانه در میان جدا شده ها مشاهده گردید. باندهای پلاسمیدی 4.5 kb، 17.2kb و23.5kb فقط در دوایزوله مقاوم به وانکومایسین مشاهده گردید.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان دهنده پیدایش ایزوله های انتروکوکهای مقاوم به وانکومایسین در میان انتروکوکها بود. مقاومت انتروکوک ها نسبت به اکثر آنتی بیوتیک های معمول افزایش یافته است..
    کلیدواژگان: انتروکوکوس، مقاومت آنتی بیوتیکی، وانکومایسین
  • حسین قلی زاده، عباس بخشی پور، مجید محمود علیلو، مهدی ایمانی صفحه 68
    زمینه و اهداف
    تعامل بین سبک های شخصیتی خاص با استرس، افراد را مستعد افسردگی می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی نظریه آسیب پذیری شناختی بک در مورد ارتباط سبک های شخصیتی جامعه گرایی وخود گردانی با رخداد های تنش زای زندگی در بیماران افسرده بود.
    روش بررسی
    تعداد 100 نفر از بیماران افسرده به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جامعه آماری پژوهش حاضر را بیماران مراجعه کننده به کلینیکهای روانپزشکی و مراکز مشاوره شهر تبریز تشکیل می دادند. آزمودنی ها به پرسشنامه های افسردگی بک (BDI-II)، افسردگی زونگ، پرسشنامه سبک شخصیتی(PSI-II)، و پرسشنامه رخدادهای تنش زای زندگی پاسخ دادند.
    یافته ها
    ارتباط معناداری بین سبک شخصیتی به عنوان عامل زمینه ساز افسردگی و رخدادهای تنش زای زندگی به عنوان عامل آشکارساز افسردگی، وجود داشت، به این ترتیب که افراد جامعه گرا هنگامی که با استرسهای مربوط به جدایی، از دست دادن و اختلال در ارتباطات بین فردی و افراد خودگردان هنگامی که با استرس های مربوط به شکست مواجه می شدند، افسردگی را تجربه می کردند. شخصیت جامعه گرایی اغلب در زنها و شخصیت خودگردان بیشتر در مردها دیده شد. اما یافته ها از ارتباط بین علایم افسردگی با سبک های شخصیتی حمایت نکردند.
    نتیجه گیری
    افراد جامعه گرا و خودگردان در صورت مواجهه با استرسهای همخوان با شخصیت خود، افسردگی را تجربه می کنند.
    کلیدواژگان: جامعه گرایی، خودگردانی، رخدادهای تنش زای زندگی، آسیب پذیری شناختی، افسردگی
  • شبنم محمدی، منصوره موحدین، سید جواد مولی صفحه 73
    زمینه و اهداف
    خانواده ژنی CatSper 1-4 کانالهای کلسیمی منحصر به فردی را در اسپرم کد می کنند. این ژنها تنها در بیضه بیان می شوند و حضور آنها برای تحرک و قدرت باروری اسپرم ضروری می باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر سلنیوم بر روی بیان ژنCatSper در موش مسن بوده است.
    روش بررسی
    30 سر موش نر سوری 12-10 ماهه و 30 سر موش نر سوری 3-2 ماهه بطور تصادفی به سه گروه (کنترل، شم و آزمون) تقسیم شدند. به گروه کنترل هیچ تزریقی انجام نشد. به گروه شم، نرمال سالین به صورت داخل صفاقی تزریق شد. گروه های آزمون دوز (Na2Seo3، 2/0mg/kg) سلنیوم به صورت داخل صفاقی و به مدت 5 هفته دریافت کردند. بعد از 21، 28، 35 و42 روز از شروع تزریقات، موشها به روش در رفتگی مهره های گردن شدند و یکی از بیضه ها برای واکنش RT-PCR-Semi-Quentitative استفاده شد. از نمونه های بیضه RNA استخراج و ژن β2m بعنوان کنترل داخلی انتخاب شد. محصول واکنش RT-PCR در ژل آگارز عکسبرداری و شدت نسبی بیان ژن با نرم افزار uvidoc سنجیده شد. در ضمن رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی اسپرمها جهت جایابی پروتئینCatSper انجام شد. سپس داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سطح معنی داری 05/0P< در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که افزایش معنی داری در میانگین بیان ژن CatSper موش های گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل وجود دارد (05/0 P<). درمان با سلنیوم در موشهای مسن شدت نسبی بیان ژنی بیشتری را در مقایسه با موشهای بالغ نشان داد. رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی محل قرار گیری پروتئینهای CatSper را در ناحیه اصلی دم اسپرم و ناحیه آکروزومی سر اسپرم جایابی کرد.
    نتیجه گیری
    سلنیوم باعث افزایش بیان ژن CatSper (یکی از ژنهای مسئول تحرک اسپرم) می شود.
    کلیدواژگان: سلنیوم، بیان ژن، موش
  • حمید میرزایی، محمدرضا نهایی، سیدعلی طاهری، ستار اکبری نخجوانی صفحه 80
    زمینه و اهداف
    سویه O157:H7 اشریشیاکلی عامل اسهال خونی و سندرم اورمی همولیتیک (Haemolytic uremic syndrome) شناخته شده است. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر مصرف شیر تخمیر شده با بیفیدوباکتریوم آنگولاتوم به عنوان یک پروبیوتیک پر مصرف بر عفونت ناشی از اشریشیاکلی O157:H7در موش های سوری بود.
    روش بررسی
    در این مطالعه تعداد 45 موش سوری 6 تا 8 هفتگی ماده بطور تصادفی به 5 گروه 9 سری شامل گروه کنترل (A)، گروه آلوده (B)، گروه غیر آلوده تغذیه شده با پروبیوتیک (C)، گروه پیش آلوده تغذیه شده با پروبیوتیک (D) و گروه پس آلوده تغذیه شده با پروبیوتیک (E) تقسیم شدند. به هر کدام از موش های گروه B،D،E تعداد CFU g-1 108× 5/1 ازE. coli O157:H7 از طریق سوند داخل معدی خورانده شد. موشهای گروه C به مدت 14 روز، گروه D به مدت 7 روز بعد از آلوده شدن و گروه E به مدت 7 روز قبل از آلوده شدن روزانه 5/0 میلی لیتر شیر تخمیر شده با بیفیدوباکتریوم آنگولاتوم دریافت نمودند و در روزهای قبل از آلوده شدن، 3، 5، 7 و 9 روز بعد از آلوده شدن تعداد سلول های E. coli O157:H7 در مدفوع موش ها با روش کشت مخلوط در محیط کشت سوربیتول مکانکی آگار و تایید با آنتی سرم اختصاصی E. coli O157 شمارش شدند.
    یافته ها
    در هیچ کدام از مراحل کشت از موش های گروه کنترل (A) و گروه غیر آلوده تغذیه شده با پروبیوتیک (C)، باکتری زنده اشریشیاکلی O157:H7 جدا نشد. بر اساس آزمون های آماری تفاوت معنی داری بین میانگین تعداد کل سلول های دفع شده در گروه B]105× (81/2 ± 53/11[وD CFU g-1-1]105× (56/0± 67/2)[(01/0p<) و نیز گروهB]105× (81/2 ± 53/11 [و E cfu g-1]105× (57/0± 47/1) [مشاهده گردید (01/0p<).
    نتیجه گیری
    مصرف شیر تخمیر شده با بیفیدوباکتریوم آنگولاتوم در مسمومیت با اشریشیاکلی O157:H7، شدت و طول مدت بیماری را کاهش می دهد.
    کلیدواژگان: اشریشیاکلی، بیفیدوباکتریوم آنگولاتوم، تخمیر پروبیوتیک
  • صمد هژیر، کمال الدین حسن زاده، یدالله احمدی عصربدر، حسین کوشاور صفحه 86
    زمینه و اهداف
    در بیماران دچار بزرگی خوش خیم پروستات، اندازه گیری مقدار باقیمانده ادراری در مثانه یک معیار تجربی برای تشخیص، درمان و پیگیری می باشد. هدف این مطالعه ارزیابی دقت سونوگرافی در اندازه گیری مقدار باقیمانده ادراری در مثانه در مقایسه با روش استاندارد و دقیق اندازه گیری بوسیله زدن کاتتر به مثانه می باشد.
    روش بررسی
    این مطالعه در 60 بیمار متوالی که طی سال 1386 با تشخیص بزرگی خوش خیم پروستات در بخش ارولوژی بستری شده بودند انجام شد. میانگین سن بیماران 33/8±10/67 سال بود. در تمامی بیماران با مثانه پر و بعد از ادرار کردن ابتدا باقیمانده ادارای بوسیله سونوگرافی در حالت خوابیده و بلافاصله بعد از آن با زدن کاتتر به مثانه اندازه گیری شد.
    یا فته ها: در این مطالعه، تعداد کل 60 بیمار مطالعه شدند (متوسط سن 33/8±10/67 سال).تفاوت سونوگرافی و اندازه گیری با کاتتریزاسیون در مقادیر ادرار باقیمانده کمتر از 50 میلی لیتر، 86/0±89/7 میلی لیتر، در مقادیر ادراری 100-51 میلی لیتر، 87/1±46/14 میلی لیتر و در مقادیر ادراری بیشتر از 100 میلی لیتر، 99/2±73/32 میلی لیتر بود.
    نتیجه گیری
    در بیمارانیکه بزرگی خوش خیم پروستات دارند سونوگرافی از راه شکم یک روش غیرتهاجمی برای تعیین مقدار باقیمانده ادراری است.
    کلیدواژگان: بزرگی خوش خیم پروستات، باقیمانده ادراری، سونوگرافی
|
  • Godrat Akhvan Akbari, Pooran Akhvan Akbari, Fariba Kahnamoyi Agdam, Masood Entezari Asl Page 7
    Background And Objectives
    Regional anesthesia (spinal and epidural) is the method of choice for cesarean surgery, and frequency used during elective cesarean section. In emergent situation, general anesthesia is preferred. The aim of this study was to compare between general anesthesia and spinal anesthesia on neonate's Apgar score delivered by cesarean surgery.
    Materials And Methods
    In a prospective study, 75 patients who were candidate for cesarean section with term fetus were randomly divided into three groups each 25 patients. The first group underwent spinal anesthesia with 5% Lidocaine, second group received general anesthesia with propofol (2mg/Kg) and third one anesthetized generally with thiopental sodium (5mg/kg). Apgar score of neonates were evaluated and recorded in each group at 1,5,10 and 15 minutes after delivery. Data were analyzed with SPSS.13 software by ANOVA test.
    Results
    Average neonatal Apgar's in first minute of delivery in different groups was as the followings: propofol 9.04±1.31, sodium thiopental 8.80±1.41 and spinal anesthesia 9.12±0.93 (P=0.636).The result of apgar score measurements in each group at fifth minutes after delivery was as the following: sodium thiopental 9.72±0.67, propofol 9.44±0.77 and spinal anesthesia 9.68±0.56 (P=0.289). The results of the same measurements at 10th and 15th minutes are as the following succedingly: sodium thiopental: 9.80±0.65, propofol: 10 spinal anesthesia 9.96±0.20 (P=0.166) and sodium thiopental 9.92±0.28, propofol 10, spinal anesthesia 10(P=0.132).
    Conclusion
    General anesthesia with sodium thiopental or propofol and spinal anesthesia didnt have any significant effect on neonatal Apgar.
    Keywords: Cesarean section, Spinal anesthesia, Propofol, Thiopental sodium, Apgar score
  • Mohammad Reza Ardalan, Authors Hamid Noshad, Hormoz Ayromlou, Mohammad Ali Mohajel Shoja Page 12
    Background And Objectives
    Autonomic nervous system (ANS) dysfunction such as postural hypotension, impotence and ventricular arrhythmia are common problems in uremic patients. It is thought that they are due to retained uremic toxins that lead to neuronal damage. Sympathetic skin response is a non-invasive and simple examination of Autonomic nervous system.
    Materials And Methods
    In his study 30 patients on continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD) and 30 patients on hemodialysis (HD) were allocated and Sympathetic skin response (SSR) study was performed in these two groups.
    Results
    SSR was intact in 22 of PD patients (73.3%), while it was detectable only in 4 patients (13.3%) on HD (P<0/001).
    Conclusion
    We concluded that sympathetic nervous system impairment was more prominent in HD than CAPD patients. It would be because of better clearance of middle molecule toxins with moderate molecular weight in peritoneal dialysis.
    Keywords: Sympathetic skin response, Peritoneal dialysis, Hemodialysis
  • Authors Jabbar Bashiri, Abasali Gaeeni, Aliakbar Abolfathi, Afshar Jafari, Hassan Purrazi, Mahdi Bashiri Page 16
    Background And Objectives
    Creatine monohydrate (CrM) ingestion is a popular ergogenic aid among young athletes to enhance muscle mass and exercise performance. However, there are controversies about the adverse effects of this supplement particularly cardiovascular system. Therefore, this study was conducted to determine the effect of CrM ingestion during eight weeks of resistance training on serum CK & CKMB in non-athlete men.
    Materials And Methods
    Seventeen non-athlete healthy male volunteers were randomly divided into experimental (n=9) and control (n=8) groups and participated in a randomized and double-blind design. All subjects completed 24 sessions of weight training (3d/w, and 3 sets/10 reps with 75% 1RM) in eight weeks period. Experimental subjects consumed 250 ml Creatine monohydrate supplementation solution (0.07 g/kg/day) during the training protocol, but control group was took placebo (wheat flour). Venous blood samples were obtained before the training and 24 h after the last session of weight training. Serum CK and CKMB activities (IU/L) of samples were measured. Data was expressed as Mean ± SD and statistically analyzed by statistical methods.
    Results
    The results indicate that CK and CKMB activities were significantly increased in experimental group (CKpre: 146.12±14.61; CKpost: 253.66±21.32 IU/L, P<0.001; CK-MBpre: 10.03±1.21; CK-MBpost: 14.63±1.48 IU/L, P=0.007) while, CKMB activity change was not significant in control group (CKpre: 130.33±18.16; CKpost: 162.50±20.53 IU/L, P<0.009; CK-MBpre: 10.72±1.35 IU/L; CK-MBpost: 11.69±2.03 IU/L, P=0.91).
    Conclusion
    This observation suggests that CrM ingestion might have adverse effects on myocardium damage indices. However, more research is needed to identify the acute and chronic side effects of Creatine monohydrate supplementation in the future.
    Keywords: Creatine Monohydrate, Resistance Training, CK, CKMB Activity, CKMB, CK Ratio
  • Authors Naser Baharivand, Alireza Javadzadeh, Ebadellah Heidari, Nazli Taheri Page 21
    Background And Objectives
    Diabetic retinopathy and macular edema are the most important cause of severe visual loss. At this study we evaluated the effectiveness of combined Intra Vitreal Triamcinolone Acetonide with panretinal laser photocoagulation on concomitant diabetic macular edema and high risk proliferate diabetic retinopathy.
    Materials And Methods
    In a non randomized clinical trial, between Aug 2005 to Aug 2006 on 50 diabetic patients with advanced proliferative diabetic retinopathy and CSME were entered. Group 1 received Panretinal Photocoagulation and Macular Photocoagulation and Intra Vitreal Triamcinolone Acetonide (4mg) (right eye) and group 2 received only Panretinal Photocoagulation and Macular Photocoagulation (Left eye). Complete ophthalmologic examination, fluorescein angiography and optical coherence tomography (OCT) were performed before intervention and 2, 6 and 9-12 month after intervention in each groups.
    Results
    Two months after intervention Mean BCVA in group 1 was 0.35 0.33 and in group 2 was 0.47 0.28, (P=0.137). Mean centeral forveal thichness after 2, 6 and 9-12 months between two groups were as the following (257.38 73.91 P<0005 vs 341.81 110.380), (280.41 120.54 P<0005 vs 377.86 119.63) and (311.19 97.47 P=0.043 vs 369.62 123.53).
    Conclusion
    Combination of intra vitreal triamcinolone acetonide injection with panretinal laser photocoagulation may be effective treatment on concomitant diabetic macular edema and proliferative diabetic retinopathy.
    Keywords: Intravitreal triamcinolone acetonide, Ddiabetic macular edema, Proliferative diabetic retinopathy
  • Authors Hassan Pourrazi Page 26
    Background And Objectives
    Recently, exercise-induced biochemicals, electrical and functional changes of cardiovascular system are used as a diagnostic measurement in the field of cardiology. Therefore, this study was conducted to investigation the above parameters in a group of untrained males after one bout of maximal isometric exercise (MIE).
    Materials And Methods
    In this prospective study, we entered 17 healthy untrained young male volunteers. They performed a dead-lift exercise on the maximal voluntary contraction (MVC) for 30 second. Rate-pressure product (RPP), serum CK-MB and ECG monitoring were recorded before and immediately after one bout of maximal isometric exercise in each participant. Data were expressed as means ± S.E and analyzed by paired t-test and Pearson´ correlation coefficient at α≤0.01.
    Results
    The results indicate that all functional indices (HR, SP & RPP) and serum CK-MB were statistically increased in the participants (aged = 22.47±1.54 year; BF% = 17.01 ± 1.03) after the training protocol. Indeed, T wave and QT interval were significantly changed after MIE but ST segment was not changed after the protocol. Thus, the results indicate meaningful linear correlation between and RPP and CK-MB (r=0.73; P<0.0003) and between T wave changes with RPP (r=-0.66; P <0.002) and CK-MB (r=-0.52; P <0.01).
    Conclusion
    Based on the present findings, it can be concluded that the rate-pressure product can be used as a simple and noninvasive method for estimating cardiac strain during isometric exercises.
    Keywords: CK, MB, ECG, RPP, Isometric exercise
  • Siroos Jedary Seifi, Reza Gotaslou, Seyed Esmaeel Torabi Page 33
    Background And Objectives
    Hepatitis Delta Virus (HDV), is a defective single strand RNA virus that requires the provision of hepatitis B virus (HBV) infection for its replication and expression. According to prevalence of HBV infection in this area, this study was carried out to determine the seroprevalence of HDV among hepatitis B surface antigen HBsAg - positive individuals.
    Materials And Methods
    In this prospective study from March 2007 to March 2008, 368 HBsAg- positive samples in five high risk groups; 100 Hemodialysis subjects, 165 blood donors, 90 intravenous drug addicts, 11hemophilic and 2 thalassemia patients from Tabriz Regional Educational Blood Centre in East Azerbaijan province of Iran were enrolled. All cases were evaluated for the presence of anti-HDV antibodies using commercially available ELISA method. ALT and AST levels also measured with IFCC method.
    Results
    Anti-HDV antibody was positive in 8 of 100 hemodialysis subjects (8%), 3 of 165 blood donors (1.8%), 9 of 90 intravenous drug addicts (10%), 2 of 11 hemophilic patients, but anti-HDV antibody was negative in 2 thalassemia sera.
    Conclusion
    Considering to the results of this study, the highest rate of HBsAg positive were found in high risk group (intravenous drug addicts and Hemodialysis) and there were no significant relation between age and sex in patient group (P > 0.05). Tabriz city is located in endemic area of Hepatitis D virus infections, so more study in different high risk group infections with effective factors and parameters is completely essential.
    Keywords: Hepatitis Delta Virus, Hemophilia, Hemodialysis, Thalassemia, Drug addict
  • Authors Farzaneh Hosseini, Morteza Mohajeri Amiri, Bijan Bambaei, Soheila Moradi Bidhendi Page 39
    Background And Objectives
    Verocytotoxin-producing: Escherichia coli strains are important human pathogens. Here we studied the prevalence of virulence genes and O stereotyping in strains isolated from urine samples.
    Materials And Methods
    In this study, 300 urine samples from individuals with urinary tract infections E. coli was isolated using enterobacteriase diagnostic kit. The strains were examined with polyvalent and monovalant antiserum for O-serotyping. Verocytotoxin-producing E. coliv strains were characterized by polymerase chain reaction. O157 groups were distinguished from non O157 groups by culturing in sorbitol macconkey agar. Rapid Passive Latex Agglutination (RPLA) technique was performed in order to find the expression of vtx1 and vtx2 genes.
    Results
    From total number of 300 urine samples, 180 samples had positive culture result for E. coli of these, 158 strains had virulence genes and all of them showed a toxic effect after applying Rapid Passive Latex Agglutination technique. Twenty four percent of samples were classified as O157 group and 76% as non O157 group. The most prevalent virulence genes were found in O26 strains containing vtx1 genes.
    Conclusion
    Our findings showed that non-O157 verocytotoxin-producing E.Coli is more prevalent than O157 strains in our study.
    Keywords: Escherichia coli, Verotoxin, PCR, Serotyping
  • Mohammad Bagher Hosseini, Mohammad Heidarzadeh, Mir Jalil Maleki Page 45
    Background And Objectives
    Neonatal jaundice is one of the most common problems during neonatal period. The objective of this study was to determine whether measurement of total serum Bilirubin (TSB) by transcutaneous method (BiliCheck) correlates with spectrophotometric and Diazo methods or not.
    Materials And Methods
    In a cross-sectional and descriptive study from October 2006 to November 2007 total Serum bilirubin levels were measured in a group of term neonates with hyperbilirubinemia by three
    Methods
    Diazo, spectrophotometric and Bilicheck, data were gathered and analyzed by Pierson’s Correlation Coefficient and Chi square tests.
    Results
    The study group consisted of 85 infants with hyperbilirubinemia (M/F 47/38). Result of measurement of total serum Bilirubin with: Diazo, spectrophotometric and Bilicheck were (16.74 ± 4.39) mg/dl, (16.16 ± 4.57) and (14.73 ± 3.48), respectively. Significant direct liner correlation was found between total serum bilirubin measured by Bilicheck, Diazo and spectrophotometric methods. Sensitivity, specificity, positive and negative predictive values of Bilicheck method in comparison with Diazo method were 94/82%, 44/5%, 78/57% and 80%, respectively.
    Conclusion
    Transcutaneous Bilirubinometry by Bilicheck is a simple and accurate method for measurement of serum Bilirubin level in neonates.
    Keywords: Total Serum Bilirubin, Neonate, Jaundice
  • Mohammad Reza Sedghipour, Seyed Hasan Mousavi Page 50
    Background And Objectives
    Severe corneal ulcer is an ocular emergency. The aim of this study was to identify the predisposing factors, microbial isolates and therapeutic results of patients with corneal ulcer.
    Materials And Methods
    In a prospective study, between" 2003-2004" all patients with corneal ulcer, who admitted to Nikookari hospital, were evaluated by corneal scraping. All samples were studied by gram staining and micro biological culture.
    Results
    Corneal scraping was performed in 100 patients (M/F = 65/35, 51-80 years). Thirty one percent were farmer. Previous corneal surgery had been performed in 30% of patients. The most common organism in gram stain was staphylococcus Epidermidis (58%) and topical Cephazolin and Gentamycin were used in 89% of cases. Corneal ulcer was healed in 74% of patients with medical therapy.
    Conclusion
    In this study, staphylococcus epidermidis was the most common organism and previous eye surgery was the most predisposing factor for development of corneal ulcer.
    Keywords: Corneal ulcer, Predisposing factors, Microbiology, Response to treatment
  • Ali Akbar Taheraghdam, Mahnaz Talebi, Mehdi Farhoodi, Jafar Majedi, Mahnaz Fateh Boroumand Page 55
    Background And Objectives
    Alzheimer disease (AD) is a neurodegenerative disorder manifested by memory lost and other cognitive dysfunctions. Its neuropathological characteristics include presence of neurofibrillary tangles and senile plaques. It has been hypothesized that the stored metals might be the key to the damage. One of these suspected elements is iron. This study aimed at evaluating the serum ferrous level in a group of patients with AD.
    Materials And Methods
    In a one year case-control study, a group of patients with definite diagnosis of Alzheimer disease were evaluated by Global Deterioration Scale (GDS) for their disease severity, the serum ferrous level also has been measured by atomic absorption method in each individuals. We also measure the serum ferrous level in a group of controls. The serum ferrous level was compared between the case and the control groups, and also its relation with disease severity was assessed.
    Results
    Fifty patients, (26 / 24 M / F mean age of 71.34±6.69) and 50 healthy persons, (17/33 M / F mean age of 68.96±6.39).The serum ferrous level was 0.41±0.16 ppm and 0.46±0.20 ppm, respectively (P=0.229).There was no significant correlation between the serum ferrous level and the severity of Alzheimer disease (r=0.186, P =0.195).
    Conclusion
    The current study showed that there is no significant difference between patients with Alzheimer disease and healthy controls in terms of the serum ferrous level.
    Keywords: Alzheimer Disease, Iron, Dementia
  • Farzaneh Firoozeh, Mohammad Taghi Akhi, Mahvash Oskouei Page 61
    Background And Objectives
    Enteroccoci organism producing life threatening infections such as endocarditis, septicemia, meningitides and urinary tract infections create a state of necessity of more research in this area. Hence we studied the antibiotic susceptibility patterns of Enterococci isolated from clinical samples.
    Materials And Methods
    Between 2001-2002 enterococci were isolated from different clinical speciments. Antibiotic susceptibility of isolates were examined with disk diffusion test to vancomycin and other panel of antibiotics. For vancomycin, minimum inhibitory concentrations (MICs) were also determined by macro-dilution broth according to Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) method. The presence of plasmids in vancomycin resistant and vancomycin susceptible enterococci was also compared.
    Results
    From a total number of 52 enterococci isolates the majority of isolates were E. faecalis (92/3%) while only E. faecium were isolated in (7/7%). Two (3.8%) out of 52 isolates were VRE, with MIC of 8 ≥ μg/ml to vancomycin. Among 52 isolates, we found resistance to oxacillin in (100%); penicillin: 98.1%, co-trimoxazole: 94.2%, doxycycline: 84.6%, gentamicin: 69.2%, nitrofurantoin: 34.6%, ampicillin: 57.7%. Plasmid bands of 4.5, 17.2, 23.5kb were only observed in two vancomycin resistant isolates.
    Conclusion
    The findings of this study show an emerging of vancomycin resistant enterococci among resistant entrococci. Resistance of enterococci isolates against majority of common antibiotics has been increased.
    Keywords: Entrococci, Antibiotic resistance, Vancomycin
  • Page 68
    Background And Objectives
    Interaction between special personality style and stress is a predisposing factor for depression. The aim of this study was to evaluate the theory of cognitive vulnerability of beck about the relation between sociotropy / autonomy personality styles and stressful life events in patients with depression.
    Materials And Methods
    One hundred depressive patients were selected non randomly from consequtive referees to psychiatric and psychological clinics of Tabriz university of medical sciences. All patients were asked to complete the Beck Depression Inventory (BDI-II), Personal Style Inventory (PSI-II), and Stressful Life Events questionnaire.
    Results
    There was a significant relationship between personality style, as a predisposing factor, and stressful life events, (P<0/01). Depression was experienced by sociotropy people, when they were encountered with loss experience, separation and interpersonal problems. Depression was experienced by Autonomous people, once they were frustrated and they had experienced failures. Sociotropy was seen more among women and autonomy was more observed among men. But there was not any significant difference between depression symptoms and personal style.
    Conclusion
    In conclusion when sociotropic and autonomic people combat with congruent stress they often experience depression episodes.
    Keywords: Sociotropy, Autonomy, Stressful life events, Cognitive vulnerability, Depression
  • Shabnam Mohammadi, Mansooreh Movahedin, Seyed Javad Mowla Page 73
    Background And Objectives
    CatSper 1-4 are a unique family of sperm cation channels that are restrictly expressed in the testis and play an important role in sperm motility and male fertility. Aim of this study was to evaluate the effects of selenium, on the expression of CatSper genes in aged male mice.
    Materials And Methods
    Thirty 11-13 months aged male mice and thirty adult male 2-3 months old mice were randomly divided into three groups. Control group received no injection. Sham group received intraperitoneally normal saline injection. Experimental groups of male mice received intraperitoneal injection of selenium (Na2Seo3) 0.2 mg/kg daily for 5 weeks in row. Animals were scarified on days 21, 28, 35 and 42 after Selenium treatment and one of the testes extracted and used for Semi-Quentitative RT-PCR. RT-PCR reaction was performed for both CatSper and β2m genes. After gel electrophoresis, the intensity of each band was quantified using Uvidoc Software. We used immunohistochemistry to determine the location of CatSper protein. SPSS software was used for data analysis. P<0.05 was considered as significant.
    Results
    The results revealed that there was significant up-regulation of CatSper gene experimental groups compared to the control ones (P<0.05). Selenium treatment in the aging male mice caused more CatSper expression compared to the adult ones (P<0.05). Results of immunohistochemistry staining showed that CatSper proteins were localized in main part of the sperm tail and acrosomal region.
    Conclusion
    Selenium treatment in aging subjects could up-regulate CatSper gene expression which is one of the responsible genes of sperm motility.
    Keywords: Selenium, Gene expression, Testis, Mice
  • Hamid Mirzaei, Mohammad Reza Nahaei, Seyed Ali Taheri, Sattar Akbari Nakhjevani Page 80
    Background And Objectives
    E. coli O157:H7 strain is known cause of bloody diarrhea and haemolytic uremic syndrome (HUS). The aim of this study was to determine the effect of milk fermentation by Bifidobacterium angulatum as a probiotic on infection induced by E. coli O157:H7 in mice.
    Materials And Methods
    In this study 45 female mice, 6-8 weeks age were randomly divided into 5 groups, each containing 9 mice. Control group (A), Infected group (B), non-infected group feeded by probiotic (C), pre-infected group feeded by probiotic (D) and post-infected group feeded by probiotic (E). Each of the mouse in groups (B, D) and (E) received 1.5×108 CFU of E. coli O157: H7 by intra gastric tube. Group (C) feeded with 0.5 ml of B. angulatum fermented milk daily for 14 days, group (D) and group (E) were feeded with 0.5ml of B. angulatum fermented milk daily for 7 days before and after infection respectively. Stools of the mice were examed for E. coli O157:H7 before getting infected and on days 3, 5, 7 and 9 after getting infected. For identification of E. coli O157:H7 we used MacConkey sorbitol agar medium. Specific antiserum also was used for more confirmation.
    Results
    Alive E. coli O157:H7 was not isolated in control group (A), and non-infected group feeded with the probiotic (C). Statistical analysis showed significant differences between groups B (11.53±2.81) ×105 and D (2.67±0.56) ×105 cfug-1 (P<0.01) and B (11.53±2.81) ×105 and E (1.47±0.57) × 105 cfug-1 (P<0.01).
    Conclusion
    Consumption of milk fermented by B. Angulatum shortens the duration of E. coli O157:H7 and reduces the severity of the illness.
    Keywords: Escherichia coli, Bifidobacterium angulatum, Fermentation, Probiotic
  • Samad Hazhir, Kamaleddin Hasanzadeh, Yadollah Ahmadi Asr Badr, Hossein Kooshavar Page 86
    Background And Objectives
    Measurement of postvoid residual (PVR) urine volume in patients with benign prostatic hyperplasia (BPH) is a practical method for diagnosis, treatment and follow-up of these patients. This study was conducted to evaluate the accuracy of Ultrasound study method in compare with standard bladder catheterization for measurement of PVR volume.
    Materials And Methods
    In this prospective study that was done between January to November 2007 consecutive patients who were admitted in the Urology unite because of BPH evaluated were enrolled. All patients were examined with full bladder, and after voiding PVR volume was measured by ultrasound in supine position. Immediately after ultrasound examination the bladder was catheterized and the PVR determined accurately.
    Results
    In this study total number of 60 patients were studied (67.10 8.33 years). In dose with PVR volumes lower than 50 ml the mean difference between ultrasound measurement and catheterization measurement was 7.89±0.86ml, in those with PVR volumes between 51-100 ml the mean deference was 14.46±1.87, and with PVR volumes higher than 100ml the mean difference was 32.73±2.99 ml.
    Conclusion
    Conventional transabdominal ultrasound is a roughly reliable method for assessing the residual urine volume in patients with BPH.
    Keywords: BPH, PVR, Sonography