فهرست مطالب

  • سال دوم شماره 2 (پیاپی 3، 1387)
  • تاریخ انتشار: 1387/10/11
  • تعداد عناوین: 7
|
  • احمدسدیدخوی، غلام جوان دولویی، حمیدرضا سیاه کوهی صفحه 1
    فاز SKS به صورت موج S از گوشته عبور می کند، در مرز هسته- گوشته به موج P تبدیل می شود، هسته خارجی را به صورت موج P طی می کند و سپس در برگشت به گوشته به موج S تبدیل می شود. اگر این فاز موج برشی از محیط ناهمسانگرد گوشته و پوسته زمین عبور کند، به دو مولفه موج برشی عمودبرهم، یکی سریع و دیگری کند قطبیده می شود. استفاده از فرایند جدایش موج برشی در محاسبه راستا و اندازه ناهمسانگردی مسیر انتشار موج، روشی است که طی دو دهه اخیر در اکثر مناطق از آن استفاده شده است. در این پژوهش از خاصیت جدایش موج برشی فاز SKS ثبت شده در لرزه نگاشت های دورلرز برای تعیین ناهمسانگردی موج برشی در گوشته گستره البرز استفاده شده است. زمین لرزه های دورلرز (با مشخصات و) که در سه ایستگاه پهن باند پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله واقع در دماوند، چاران و کاوش، و همچنین شش ایستگاه کوتاه دوره شبکه لرزه نگاری کشوری موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران واقع در فیروزکوه، دماوند، افجه، شهران، ماهدشت و قزوین ثبت شده اند، به منظور تعیین پارامترهای ناهمسانگردی در گوشته بالایی گستره البرز انتخاب شد.
    با بررسی جدایش موج برشی SKS، متوسط راستای ناهمسانگردی در گوشته و پوسته گستره البرز 12± 48 درجه محاسبه شد. این مقدار بیانگر راستای شمال شرق- جنوب غرب برای مولفه سریع موج برشی است. علاوه بر آن، نتایج این پژوهش نشان می دهد که متوسط بزرگی ناهمسانگردی در این مسیر 4ر0±5ر1 ثانیه است.
    کلیدواژگان: ناهمسانگردی، فاز SKS، لرزه نگاشت های باند پهن و کوتاه دوره، البرز مرکزی، گوشته
  • علی خلیلی، جواد بذرافشان صفحه 13
    هدف از این تحقیق، ارزیابی دوره بازگشت و مخاطره تداوم خشک سالی هواشناسی صرفا در پنج ایستگاه قدیمی و منحصر به فرد ایران که واجد بیش از یکصد سال آمار بارندگی سالانه هستند، می باشد. در تعیین دوره بازگشت و مخاطره خشک سالی در ایستگاه های مورد بررسی (جاسک، بوشهر، اصفهان، مشهد و تهران) مراحل زیر دنبال گردید: الف) در آزمون همگنی (آزمون دنباله)، داده های ایستگاه جاسک مورد تایید قرار نگرفت و همگنی چهار ایستگاه دیگر تایید شد، ب) با استفاده آزمون نیکویی برازش ()، بهترین توزیع آماری قابل برازش بر بارندگی سالانه از بین 14 تابع توزیع احتمال تعیین شد، پ) مقادیر بارندگی در هفت سطح احتمال (یا آستانه) از 1ر0 تا 7ر0 (با گام 1ر0) از توزیع برازیده استخراج شد، ت) با درنظرگرفتن بارندگی مربوط به هر یک از سطوح احتمال و کسر آن از مقادیر بارش سالانه، سال های کمبود مشخص و تداوم های خشک سالی به ازای سطوح احتمال پیش گفته در طی دوره های خشک سالی تعیین شد و ث) با استفاده از روابط مربوطه، دوره بازگشت و مخاطره خشک سالی بازای سطوح متفاوت احتمال خشک سالی و تداوم های مربوطه محاسبه شد. نتایج این تحقیق براساس سری های زمانی بارندگی سالانه در چهار ایستگاه پیش گفته روشن ساخت: الف) برای یک تداوم معین خشک سالی با افزایش احتمال وقوع خشک سالی، دوره بازگشت کاهش می یابد، و چنانچه احتمال وقوع خشک سالی ثابت بماند، با افزایش تداوم، دوره بازگشت نیز افزوده می شود، ب2) در احتمال وقوع 30 درصد خشک سالی، ایستگاه اصفهان طولانی ترین خشک سالی ها (یعنی تداوم شش ساله) را با دوره بازگشت 2000 ساله و دیگر ایستگاه ها، طولانی ترین خشک سالی ها (یعنی تداوم سه ساله) را با دوره بازگشت 51 ساله تجربه می کنند، پ) به ازای یک احتمال معین وقوع خشک سالی، با افزایش دوره پایه مورد نظر، مخاطره خشک سالی افزایش می یابد. برای نمونه مشخص شد که به ازای 50 درصد احتمال وقوع خشک سالی، مخاطره خشک سالی در ایستگاه بوشهر و تهران بیشتر از اصفهان و مشهد است.
    کلیدواژگان: خشک سالی هواشناسی، دوره بازگشت خشک سالی، ریسک خشک سالی، تداوم خشک سالی، ایستگاه های هواشناسی قدیمی ایران
  • احمدی گیوی، داود پرهیزکار صفحه 25
    بررسی توزیع بارش سالانه کشور در دهه اخیر، بااستفاده از اطلاعات سازمان هواشناسی کشور، نشان از تغییر آن از نظر شدت و بسامد وقوع نسبت به میانگین بلند مدت دارد. در این مقاله اثر احتمالی ارتباط از دور انسو بر بارش های سالانه ایران در دوره 1971 - 2000 بررسی شده است. داده های بارش تجمعی ماهانه و سالانه برای 43 ایستگاه از سازمان هواشناسی کشور و داده های مربوط به سال های فعالیت انسو در فازهای گرم و سرد از مرکز نوا NOAA)) تهیه شده اند. ابتدا شش نمونه از شدیدترین سال های فعالیت انسو در دوره سی ساله، سه النینو و سه لانینا، انتخاب و سپس بررسی توزیع بی هنجاری بارش سالانه کشور در این فازها (برحسب سال های خورشیدی و آبی) صورت گرفته است. به علاوه، ارتباط بین بی هنجاری بارش سالانه کل کشور و شاخص نینوی اقیانوسی (هم از نظر علامت و هم از نظر شدت) در این فازها و همچنین میزان همبستگی بین شاخص نینوی اقیانوسی و بارش سالانه 43 ایستگاه همدیدی کشور در دوره سی ساله، مورد بررسی قرار گرفته است.
    نتایج بررسی توزیع بی هنجاری بارش سالانه کشور در فازهای گوناگون فعالیت انسو، نشان می دهد که در هیچ یک از فازها، توزیع سالانه بارش از الگو و روندی خاص تبعیت نمی کند. مقایسه بی هنجاری های بارش سالانه کل کشور و شاخص نینوی اقیانوسی نیز حاکی از آن است که اگرچه از نظر علامت در پنج مورد از شش مورد بررسی شده همخوانی وجود دارد، ولی از نظر شدت بی هنجاری های بارش در هر یک از فازها، تفاوت اساسی دیده می شود. برای نمونه، قوی ترین النینو بین سه مورد با کمترین بی هنجاری بارش مثبت و قوی ترین لانینا بین سه مورد، به جای بی هنجاری منفی بارش، با بی هنجاری مثبت بارش همراه بوده است. مقادیر ضرایب همبستگی ضعیف بین شاخص نینوی اقیانوسی و بارش سالانه 43 ایستگاه کشور در دوره سی ساله نیز نتایج فوق را تایید می کند. نتیجه مهم آن که فقط با تعیین فاز انسو نمی توان بی هنجاری بارش سالانه، چه از نظر علامت و چه شدت، را پیش بینی کرد. علت احتمالی می تواند مربوط به برهم کنش پیچیده و غیر خطی اثر انسو با دیگر پدیده های بزرگ مقیاس جوی و اقیانوسی مانند مانسون، نوسان اطلس شمالی و نوسان مادن-جولین باشد.
    کلیدواژگان: انسو، النینو، لانینا، بی هنجاری بارش سالانه و شاخص نینوی اقیانوسی
  • عبدالحمید انصاری صفحه 39
    از مشتق قائم درنقش فیلتر به طور گسترده در مرحله تفسیر بی هنجاری های میدان پتانسیل استفاده می شود. با استفاده از این فیلتر جزئیات موجود در نقشه برجسته تر و بی هنجاری ها متمایزتر می شوند. لیکن مشکل استفاده از این نوع فیلتر این است که با کاربرد آن ضمن برجسته شدن بی هنجاری ها (سیگنال ها) نوفه های موجود در نقشه نیز برجسته می شود. به طور معمولا استفاده از این فیلتر به مشتق قائم مرتبه اول و دوم محدود می شود. اخیرا در روش جدیدی از فیلتر مشتق قائم با مرتبه غیرصحیح(اعشاری) استفاده می شود تا تعادلی مناسب بین نوفه و سیگنال موجود در تصویر برقرار شود. این روش هنگامی مفید است که تغییرات بی هنجاری برداشت شده در سرتاسر نقشه یکنواخت باشد. به همین دلیل روش جامع و انعطاف پذیر نسبت به ماهیت گوناگون داده ها تهیه نقشه ای است که مرتبه مشتق قائم در نقاط گوناگون آن متفاوت باشد. این روش بر مبنای انحراف استاندارد داده های قرار گرفته در پنجره ای با ابعاد معین که روی داده ها حرکت می کند استوار است. در این نوشته کاربرد این روش روی داده های مصنوعی مدل منشور قائم و همچنین روی داده های مغناطیس هوایی چهارگوش آباده و داده های گرانی حوزه وایت واترزرند افریقای جنوبی شرح داده شده است.
    کلیدواژگان: مشتق قائم، مرتبه غیرصحیح، انحراف استاندارد، گرانی سنجی، مغناطیس سنجی، چهارگوش آباده
  • محمدعلی نصر اصفهانی، علیرضا محب الحجه، فرهنگ احمدی گیوی صفحه 51
    در این تحقیق تفاوت توزیع برخی کمیت های هواشناختی مهم در فازهای مثبت و منفی NAO درجنوب غرب آسیا بررسی شده است. برای این کار از داده های تحلیل مجدد مرکز NCEP/NCAR در ماه های دسامبر، ژانویه و فوریه از 1950 تا 2005 میلادی در محدوده ای از 90 درجه غربی تا 90 درجه شرقی و 20 درجه تا 80 درجه شمالی استفاده شده است. از 168 ماه این دوره براساس شاخص مرکز نوا، دو دسته ماه های بحرانی مثبت (29 ماه) و ماه های بحرانی منفی (33 ماه) به دست آمده و سپس میانگین هماد بی هنجاری کمیت های انتخابی در این ماه ها بررسی شده است. همچنین به منظور بررسی نقش امواج بسامد کم در منطقه، یک پالایه ای پایین گذر به ارتفاع ژئوپتانسیلی تراز 500 هکتوپاسکال اعمال شده و میانگین داده های پالایش شده در این ماه ها به دست آمده است. علاوه بر این، میانگین هماد بی هنجاری تابش موج بلند خروجی نیز در ماه های مثبت و منفی محاسبه و تحلیل شده است.
    نتایج نشان می دهد که بیشترین تفاوت در کمیت های انتخابی بین فازهای مثبت و منفی، در ناحیه ی اقیانوس اطلس شمالی بوده است و در جنوب غرب آسیا این تفاوت کمتر است. نقشه های میانگین بی هنجاری ضخامت، هوای گرم تر را در فاز منفی و هوای سردتر را در فاز مثبت NAO روی اقیانوس اطلس نشان می دهد که براساس نقشه های خط جریان به دلیل تفاوت الگوی شارش های بی هنجار در این دو فاز است. در تراز 300 هکتوپاسکال تندی باد جت جنب حاره در جنوب غرب آسیا در فاز مثبت در حدود 8 متر بر ثانیه بیش از فاز منفی است که می تواند به شکل گیری چرخندهای بیشتر و قوی تر در این ناحیه کمک کند. تفاوت الگوی تابش موج بلند خروجی در فاز منفی نسبت به فاز مثبت به خوبی نشانگر تغییرجهت مسیر توفان اطلس است که سبب نفوذ رطوبت بیشتر به سوی مدیترانه و جنوب اروپا شده است. در همین فاز، در بیشتر نواحی خاورمیانه، ابرناکی بیشتری نسبت به فاز مثبت مشاهده می شود. با توجه به نمودارهای خطوط جریان، این ابرناکی در نواحی جنوبی بیشتر متاثر از اقیانوس هند و در نواحی شمالی متاثر از اقیانوس اطلس است.
    کلیدواژگان: تابش موج بلند خروجی، نوسان اطلس شمالی (NAO)، فاز مثبت و منفی، پالایه
  • بهنام حسینی شعار، عبدالرحیم جواهریان، مجتبی صدیق عربانی صفحه 65
    در طول دو دهه اخیر هیدرات های گازی به واسطه دلایل متعددی به عنوان موضوع مورد توجه تحقیقات و بررسی های اقیانوسی بوده است که مهم ترین دلیل بررسی آنها پتانسیل تامین سوخت انرژی آینده جهان است. هیدرات های گازی بلور های یخ مانندی هستند که در آنها مولکول های آب با پیوند هیدروژنی محفظه هایی برای محبوس کردن گازهای هیدروکربوری و غیرهیدروکربوری تشکیل داده است. روش های متعددی برای پی جویی هیدرات های گازی وجود دارد که در این میان، بررسی آنها با استفاده از روش های لرزه ای از اهمیت ویژه ای برخوردار است. وجود شرایط ترمودینامیکی مناسب، حضور گاز و آب به میزان کافی و وجود مسیرهای مهاجرت گاز از اعماق به رسوب های سطحی برای تشکیل هیدرات های گازی ضروری است و در ارزیابی و پی جوئی های این منبع انرژی، بررسی این شرایط امری ضروری است. همچنین حضور هیدرات های گازی و گاز آزاد محبوس شده در زیر آن باعث ایجاد تغییر در خصوصیات کشسان رسوبات میزبان می شود و رد و نشان هایی را بر داده های لرزه ای باقی می گذارد که شناسایی و پی بردن به حضور آنها را با روش های لرزه ای ممکن ساخته است. از مهم ترین نشانه های لرزه ای هیدرات های گازی می توان به بازتاب کننده شبیه ساز بستر، لکه تخت و لکه روشن اشاره کرد. بنابراین حضور هیدرات های گازی در داخل رسوبات میزبان با استفاده از نشانه های لرزه ای قابل شناسایی و نابه هنجاری های مرتبط با هیدرات های گازی و نشانه های آنها با استفاده از نشانگرهای لرزه ای قابل بررسی است. در این مقاله شرایط تشکیل و پایداری هیدرات های گازی در بخش ایرانی دریای عمان با استفاده از مقاطع لرزه ای دوبعدی مورد بررسی قرار گرفته است و حضور هیدرات های گازی نیز با استفاده از نشانه های لرزه ای مربوطه به اثبات رسیده و خصوصیات مربوط به آنها نیز با استفاده از نشانگرهای قدرت بازتاب و قطبیدگی ظاهری، مورد تایید قرارگرفته است. همچنین از نشانگر تجزیه طیفی نیز برای بررسی اثر میرایی هیدرات های گازی بر دامنه ی امواج لرزه ای استفاده شده است. این نشانگر نیز وجود زون حاوی هیدرات های گازی را به اثبات رسانده است و می توان به استفاده از این منبع انرژی در آینده امیدوار بود.
    کلیدواژگان: هیدرات های گازی، نشانه های لرزه ای، نشانگرهای لرزه ای، خصوصیات کشسان، دریای عمان
  • محمدرضا قائم مقامیان، سمیه احمدزاده، نوربخش میرزائی صفحه 79
    در این مقاله، پهنه بندی بیشینه شتاب جنبش زمین در گستره خسارت دیده زمین لرزه 4 اسفند 1383 (22 فوریه 2005) داهوئیه- زرند عرضه شده است. بدین منظور با استفاده از روش های گوناگون آماری و روابط تضعیف، شتاب در نقاط متفاوت خسارت دیده محاسبه شده است. در روش آماری با استفاده از مقادیر بیشینه شتاب ثبت شده در ایستگاه های شتاب نگاری محدوده مه لرزه ای زمین لرزه 1383 داهوئیه- زرند و روابط درون یابی عکس فاصله وزنی، شتاب جنبش زمین در نقاط گوناگون گستره، برآورد شده است. در بررسی آماری ضریب توان عکس فاصله وزنی با استفاده از شاخص جذر میانگین مربعات خطا بهینه شده است. سپس رابطه بهینه شده به منظور برآورد مقادیر شتاب در گستره خسارت دیده به کار گرفته شده است. در روش دوم با استفاده از رابطه تضعیف نسل جدید کمپل و بزرگنیا (2008) و رابطه فوکوشیما (2003)، بیشینه شتاب در مناطق خسارت دیده برآورد شده است. با کمینه کردن تفاوت مقادیر شتاب های برآورد شده و ثبت شده در ایستگاه های شتاب نگاری، ضرایب روابط تضعیف تصحیح شده و از روابط تصحیح شده در تعیین شتاب نقاط خسارت دیده نیز استفاده شده است. نتایج حاصل از تخمین مقادیر شتاب با روش های متفاوت نشان می دهد که رابطه تضعیف فوکوشیما (2003) از دقت بیشتری در تعیین شتاب نسبت به سایر روش ها برخوردار است.
    کلیدواژگان: بیشینه شتاب جنبش زمین، روش عکس فاصله وزنی، رابطه تضعیف نسل جدید، روابط تضعیف تصحیح شده، زمین لرزه 1383 داهوئیه، زرند، گستره خسارت دیده
|
  • Ahmad Sadidkhouy, Golam Javandoloei, Hamidreza Siahkohi Page 1
    SKS phase passes through the mantle as an S wave; it converts to a P wave at the core-mantle boundary (CMB) beneath the source, travels through the fluid outer core, and then converts back to an S wave at the CMB on the receiver side. When a shear wave (SKS) propagates through an anisotropic media, it is partitioned into orthogonally polarized fast and slow shear waves. This property is referred to as shear wave splitting. In this study we used shear wave splitting of SKS phase from teleseismic events to identify and estimate the shear wave anisotropy in the upper mantle of the Alborz region. In this study, to find stable splitting measurement with small error, we selected the automate analysis window by performing a grid search over 210 windows. The selected teleseismic events (and) were recorded by 3 broadband seismic stations, DAMV, CHTH and THKV (belongs to IIEES network) and by 5 short period seismic stations, FIR, DMV, AFJ, MHD and GZV (belongs to IGTU network). They used to determine anisotropy parameters in upper mantle and crust beneath the Alborz region. In this study the average direction of anisotropy in mantle and crust of the Alborz region is estimated about 48±12 degree by study on shear wave splitting of SKS phase. Thus, the fast azimuth of anisotropy oriented approximately in NE-SW direction too. Moreover our results showed that the magnitude of anisotropy is about 1.5±0.4 seconds.
    Keywords: Anisotropy, SKS phase, Broadband, short period seismograph, Central Alborz, Mantle
  • Ali Khalili, Javad Bazrafshan Page 13
    The aim of the study is to evaluate the return period and risk of drought duration in five ancient and unique stations of Iran, having more than one-hundred annual precipitation data. For determining the return period and risk of drought in the stationsof interest (including Jask, Bushehr, Isfahan, Mashhad and Tehran) the following stages were performed: a) Applying a homogeneity test (i.e., Run test) on annual precipitation series was indicated the Jask station unlike other stations which were homogenous, is non-homogenous, b) Using a goodness-of-fit test (), the most suitable distribution function for annual precipitation data was selected from among fourteen functions, c) Based on the best-fit function obtained for each station, the amount of precipitation for seven probability levels (Thresholds) from 0.1 to 0.7 (with step 0.1) were determined, d) With respect to the precipitation of each probability level and subtracting it from annual precipitation data during record period, dry periods were indicated and drought duration for each dry period was computed, and e) The two statistical characteristics of drought including return period and risk were calculated with different mathematical equations. The results based on the annual precipitation series of four aforesaid stations showed: a) For a given drought duration, as the probability of occurrence of precipitation increases the return period decreases, or with a certain probability of occurrence of precipitation, as increasing drought duration the return period also increases, b) For the probability of occurrence of drought 30 %, the longest drought in Isfahan (i.e., six-year duration) and other stations (i.e., three-year duration) occur once each 2000 and 51 years, respectively, and d) for a certain probability of drought occurrence, as increasing the basic period, the risk of drought increases. For instance, for the probability of occurrence of drought 50 %, it was identified that the drought risk in Bushehr and Tehran station is more than Isfahan and Mashhad.
    Keywords: Meteorological drought, Drought Return Period, Drought Risk, Drought Duration, Ancient Meteorological Stations of Iran
  • Farhang Ahmadi-Givi, Davood Parhizkar Page 25
    An analysis of annual rainfall over Iran for a period of 30 years (1971-2000) shows a significant variability in spatial and temporal distributions of rainfall as well as its frequency and intensity. In this paper, the likely effects of ENSO on the rainfall anomalies are investigated. The accumulated monthly and annual rainfalls from 43 synoptic stations are taken through Islamic Republic of Iran Meteorology Organization (IRIMO) and the ENSO activity years are obtained from NOAA. Three cases of strong cold phase (La-Nina) and three cases of strong warm phase (El-Nino) of ENSO in the period of this study have been selected. Then, the distribution of annual rainfall anomalies for these cases is studied. Also, the relation between the annual rainfall anomalies and Oceanic Nino Index (ONI), from the sign and magnitude view point, for the selected cases is examined. These investigations have been done for both solar and agriculture (from autumn of one year to the next) years. In addition, the correlation between the ONI and the annual rainfall of the 43 stations for the total 30 year period of study is calculated. The results of the distribution of annual rainfall anomalies for the above cases indicate that there is no certain relation between the rainfall anomalies over Iran and the different phases of ENSO activity. The comparison of annual rainfall anomalies and the ONI anomalies shows that although there is consistency between the signs of anomalies in five of the cases, but the magnitudes are substantially inconsistent. For example, the most intense El-Nino is associated with the least positive rainfall anomalies and the most intense La-Nina is associated with positive rainfall anomalies, instead of a negative anomaly. The weak correlation between the ONI and the annual rainfall of the 43 stations for the period of 30 years confirms the above results. The key result is that it is not possible to predict the sign and magnitude of annual rainfall anomalies having the phase of ENSO activity. The possible reason being that ENSO has a complex and nonlinear interaction with other phenomena such as Monsoon, North Atlantic Oscillation (NAO), and Madden-Julian Oscillation (MJO).
    Keywords: ENSO, El-Nino, La-Nina, annual rainfall anomalies, Oceanic Nino Index
  • Kamal Alamdar, Abdolhamid Ansari Page 39
    Vertical derivative is used in interpretation of potential field anomalies extensively. This filter enhances the details and sharpens anomalies. However difficulty is that by this filter the noises are increased as signals are enhanced. This filter is used with first and second orders normally. However recently vertical derivative is applied with non – integer order, in order to produce a good equilibrium between signal and noise. This method is preferred when anomaly variation throughout the survey area is uniform. In this regard in areas with different types of data compiling a map with different order of vertical derivative is the best methodology. This method is based on calculating standard deviation on a moving window over the study area. In this paper the application of this method on vertical prismatic model and over aeromagnetic data of Abadeh region are discussed.
    Keywords: Vertical derivatives, non- integer, standard deviation, Gravity, Magnetic, Abadeh quadrangle
  • Mohammad Ali Nasr-Esfahany, Alireza Mohebalhojeh, Farhang Ahmadi-Givi Page 51
    This paper is devoted to the study of the differences in distribution of some important meteorological quantities over the South West of Asia (SWA) between the positive and negative phases of the North Atlantic Oscillation (NAO). The data used are winter time gridded fields of wind as well as geopotential height at different levels and mean sea level pressure (MSLP), each at four times a day, taken from the NCEP/NCAR reanalysis data sets for a 55-year period from 1950 to 2005. The spatial resolution of data is 2.5×2.5 in longitudinal and latitudinal directions covering a grid from 90W to 90E in longitude and from 20N to 80N in latitude. The 168 months of this period are divided into two categories of critical months: 29 positive and 33 negative NAO months. For a selected number of meteorological quantities, the ensemble mean of the anomaly fields at critical positive and negative months are calculated. A low-pass filter is applied to the 500hPa geopotential height to filter disturbances with periods of less than 10 days and then the ensemble mean of the anomaly of the filtered 500hPa geopotential height as well as the outgoing long-wave radiation are calculated for the two above groups of months.For the selected quantities, the results show that the differences between the two phases of NAO take their maxima over the North Atlantic Ocean and fall to much lower values over the SWA. In critical positive (negative) months there is a cold (warm) air anomaly over the North Atlantic that is due to the differences of flow anomaly between the two phases of NAO. The mean wind-speed of the subtropical jet at 300hPa level over the SWA in critical positive months is about 8 ms-1 greater than that in critical negative months. The intensification of the subtropical jet at positive months is expected to lead to the formation of stronger than normal cyclones over the SWA. The corresponding differences between the patterns of outgoing long-wave radiation indicate a southward displacement of the Atlantic storm track in negative phase associated with which there is a noticeable transport of warm and humid air to the Mediterranean region and south of Europe. In most of the SWA, the cloudiness is higher over the negative phase than the positive phase. With regard to streamline maps at 700hPa, the sources of the observed changes in cloudiness in the south and north of the SWA seem to be the Indian and Atlantic oceans, respectively.
    Keywords: outgoing long wave radiation, NAO, positive, negative phase, filter
  • Behnam Hosseini Shoar, Abdolrahim Javaherian, Mojtaba Sadiq-Arabani Page 65
    During the past two decades, marine researches have focused on gas hydrates because of many reasons that the most important of them is future energy resource potential. Gas hydrates are ice-like crystals that form a rigid cage of water molecules and entrap hydrocarbon and non-hydrocarbon gas by hydrogen bonding. There are many methods for prospecting gas hydrates. Seismic methods are the most applicable tools to study them. The presence of the suitable thermodynamic conditions, gas and water in appropriate amount and gas migration pathway from depth to sea floor sediment are necessary for growth and stability of gas hydrates and evaluation of these conditions are necessary for prospecting gas hydrates. The occurrence of gas hydrates and free gas in host sediments changes the elastic properties and makes them detectable with seismic methods. The important seismic indicators of gas hydrates are bottom simulating reflector, flat spot and bright spot. Therefore, the presence of the gas hydrates in host sediments are detectable with seismic indicators and the study of the gas hydrate anomalies are applicable with seismic attributes. In this article, the appropriate conditions for growth and stability of gas hydrates in OmanSea were examined with 2D seismic sections, the occurrence of the gas hydrates in sediments was proven with seismic indicators and the properties of their indicators were studied with reflection strength and apparent polarity attributes. Also the effect of the gas hydrates in attenuation of seismic wave amplitude was studied with spectral decomposition attribute. The results of this study prove the presence of gas hydrates in OmanSea.
    Keywords: Gas hydrates, seismic indicators, seismic attributes, Elastic properties, OmanSea
  • Mohammad Reza Ghayamghamian, Sommayeh Ahmadzadeh, Norbakhsh Mirzaei Page 79
    In this paper, seismic zonation of peak ground acceleration (PGA) in the damaged areas of 2005 February 22 Dahooiyeh-Zarand earthquake is presented. The PGA is evaluated in the damaged areas with both interpolation technique and attenuation relationships. In the interpolation method, PGA is estimated in different regions using inverse distance weighting (IDW) method and recorded PGA at the stations located in meizoseismal area of Dahooiyeh-Zarand (2005) earthquake. The optimum power of IDW method for best estimation of PGA is decided from the root mean squared error statistic. Then, IDW is applied to estimate PGA in the damaged areas where no records of PGA were available. In the second step, The PGA is estimated in the damaged areas using attenuation relationships of both Campbell and Bozorgnia (2008) and Fukushima (2003) attenuation relationships. Furthermore, the attenuation relationships were corrected by minimizing the difference between estimated and recorded PGA at the recording stations, where the PGA of mainshock was available. The results revealed that the estimated PGAs from the Fukushima (2003) attenuation relationship provides more accurate results than those derived from the other methods. Corresponding.
    Keywords: Seismic Zonation, peak ground acceleration, inverse distance weighting method, attenuation relationships, 2005 Dahooiyeh-Zarand earthquake, damaged areas