فهرست مطالب

  • سال چهلم شماره 3 (پاییز 1388)
  • تاریخ انتشار: 1388/08/11
  • تعداد عناوین: 10
|
  • ذبیح الله زمانی، عبدالله خدیوی خوب، ناصر بوذری، حمیدرضا جعفری صفحه 1
    در این تحقیق نشانگرهای مولکولی راپید (RAPD) برای تعیین تنوع و خویشاوندی 30 نمونه شامل 29 رقم و ژنوتیپ آلبالو و آلبالوگیلاس، و یک درخت محلب به عنوان نمونه خارج از گروه، مورد استفاده قرار گرفت. تعداد 100 آغازگر تصادفی در انجام واکنش PCR روی DNA های استخراج شده از برگ آزمایش شد که 17 آغازگر نوارهای چند شکل تولید نمودند. آغازگرهای انتخاب شده در مجموع 233 نوار در کل نمونه ها تکثیر کردند که از بین آنها 214 نوار چند شکل بودند. تجزیه کلاستر ارقام و ژنوتیپ ها بر اساس ضریب تشابه دایس و به روش UPGMA انجام گرفت. محدوده تشابه ژنتیکی آلبالوها و آلبالوگیلاس ها بین 40/0 تا 91/0 بدست آمد. بیشترین تشابه ژنتیکی بین دو ژنوتیپ آلبالو که از باغات همدان از یک محل جمع آوری شدند، و کمترین تشابه بین یک ژنوتیپ آلبالوگیلاس واقع در کلکسیون درختان میوه کمال شهر کرج و یک ژنوتیپ آلبالو که از باغات هشتگرد جمع آوری شده بود، به دست آمد. ژنوتیپ محلب با دارا بودن کمترین شباهت ژنتیکی (36/0) از ژنوتیپ های آلبالو و آلبالوگیلاس جدا گردید. در تجزیه خوشه ای، نمونه ها در حد تشابه 80/0 در 15 گروه جای گرفتند. گروه بندی نمونه های آلبالو در اغلب موارد با مناطق جمع آوری آنها مطابقت خوبی نشان داد که نشان دهنده زمینه ژنتیکی نزدیک به هم در نمونه های یک منطقه به دلیل نحوه ی معمول تکثیر بذری آلبالو در ایران است. نمونه های آلبالوگیلاس از نمونه های آلبالو جدا شده و تقریبا هر یک در گروه های جداگانه قرار گرفتند. ضریب کوفنتیکی بین ماتریس تشابه و دندروگرام در حد 92/0 r = بدست آمد که نمایانگر برازش مناسب دندروگرام به ماتریس تشابه بوده است. این آزمایش نشان داد که نشانگر RAPD برای بررسی تنوع ژنتیکی در ژنوتیپ های آلبالو و آلبالوگیلاس یک تکنیک موثر و مفید است.
  • ذبیح الله زمانی، عبدالله خدیوی خوب، ناصر بوذری، حمیدرضا جعفری صفحه 11
    نشانگر RAPD به کمک 23 آغازگر ده نوکلئوتیدی برای بررسی تنوع ژنتیکی تعدادی از ارقام گیلاس ایرانی و خارجی به کار رفت. نوارهای با وضوح بالا که دارای تکرارپذیری خوبی بودند برای محاسبات انتخاب شدند. 23 آغازگر به کار برده شده مجموعا 188 نوار تولید کردند که از بین آنها 153 نوار چند شکل بودند. تجزیه کلاستر ارقام بر اساس حضور نوار (یک) و عدم حضور نوار (صفر) با استفاده از ضریب تشابه جاکارد و به روش UPGMA انجام گرفت. بیشترین تشابه ژنتیکی (80%) بین ارقام دورگ شماره یک کرج و گیلاس شماره 28 و کمترین تشابه (30%) بین دو رقم دیررس ایتالیا و شعاع السلطنه مشاهده شد. در تجزیه خوشه ای در حد تشابه 55/0 ارقام در هشت گروه مجزا قرار گرفتند که در برخی از گروه ها ارقام ایرانی و خارجی در کنار هم قرار گرفتند. همچنین ضریب کوفتیکی بین ماتریس تشابه و دندروگرام در حد 82/0= r بدست آمد که نشان دهنده همبستگی مناسب دندروگرام با ماتریس تشابه است. وضعیت گروه بندی ارقام در تجزیه خوشه ای به میزان بالایی با گروه های ناسازگاری در گرده افشانی برخی از این ارقام همسویی نشان داد. با توجه به نتایج به دست آمده ارقام مورد بررسی از تنوع بالایی برخوردار بودند. بعلاوه، این آزمایش نشان داد که نشانگر RAPD برای گروه بندی ارقام گیلاس مناسب است.
  • محمد سیاری، مصباح بابالار، سیامک کلانتری، هوشنگ علیزاده، محمدعلی عسگری صفحه 21
    کاربرد قبل از انبار اسید سالیسیلیک و دوره نگهداری روی فعالیت آنزیم فنیل آلانین آمونیالیاز، سرمازدگی و کیفیت میوه رقم ملس ساوه مورد آزمایش قرار گرفت. نتایج آزمایش نشان داد که با افزایش غلظت اسید سالیسیلیک شاخص سرمازدگی و نشت یونی کاهش یافت و فعالیت آنزیم فنیل آلانین آمونیالیاز افزایش پیدا کرد. کمترین میزان نشت یونی و شاخص سرمازدگی و بیشترین میزان فعالیت آنزیم در غلظت 2 میلی مولار اسید سالیسیلیک مشاهده شد. محتوای ویتامین ث و اسیدیته قابل تیتراسیون میوه های تیمار شده با غلظت های بالای اسید سالیسیلیک نسبت به میوه های شاهد بیشتر بود. در طول دوره انبارمانی، نشت یونی، شاخص سرمازدگی، فعالیت آنزیم فنیل آلانین آمونیالیاز، مواد جامد محلول و pH افزایش یافت اما محتوای ویتامین ث و اسیدیته قابل تیتراسیون کاهش یافت. این نتایج نشان می دهد که در طول دوره انبارداری، به خصوص پس از دو ماه انبارمانی سرمازدگی میوه ها افزایش پیدا می کند اما تیمار قبل از انبار میوه ها با غلظت دو میلی مولار اسید سالیسیلیک می تواند سرمازدگی را با افزایش فعالیت آنزیم فنیل آلانین آمونیالیاز و تقویت سیستم دفاعی کنترل نماید.
  • مهشاد مقومی، یونس مستوفی، علیرضا طلایی صفحه 29
    این تحقیق به منظور مطالعه اثرات تیمارهوای گرم و 1- متیل سیکلوپروپن به تنهایی و در ترکیب با یکدیگر بر کیفیت و انبارمانی میوه توت فرنگی صورت گرفت. آزمایش بر پایه فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در 3 تکرار انجام شد. تیمارها شامل تیمار گرمایی در دو سطح (دمای اتاق و? C45 به مدت 3 ساعت) و 1- متیل سیکلوپروپن در 2 سطح (0 و 1 میکرولیتر در لیتر) بودند. نمونه های موجود در هر تیمار در سردخانه با دمای صفر تا دو درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 90% برای مدت 20 روز قرار گرفتند. نمونه ها در روزهای0، 5، 10، 15و 20 روز از سردخانه خارج و برای ایجاد شرایط مشابه خرده فروشی 24 ساعت در دمای اتاق (?C25 و رطوبت نسبی 70%) نگهداری شدند. نتایج آزمایش ها نشان داد که استفاده از تیمار گرمایی به تنهایی اثر معنی داری روی درصد کاهش وزن، درخشندگی میوه و شاخص رنگی a* نداشته ولی باعث حفظ سفتی بافت میوه و جلوگیری از پوسیدگی گردید. کاربرد 1- متیل سیکلوپروپن باعث جلوگیری از توسعه رنگ قرمز میوه (شاخص (a*، حفظ سفتی میوه شده اما موجب افزایش پوسیدگی گردید. تفاوت معنی داری از نظر درصد کاهش وزن، درخشندگی میوه، TA و TSS میان میوه های تیمار شده و شاهد مشاهده نشد. تیمار گرمایی و 1- متیل سیکلوپروپن هیچکدام تاثیری در میزان ویتامین ث در دوره انبارمانی نداشته اند. اثر ترکیبی این دو تیمار باعث جلوگیری از کاهش وزن، کاهش درخشندگی میوه و حفظ سفتی بافت میوه شد اما در جلوگیری از پوسیدگی مؤثر نبود.
  • مهدی حدادی نژاد، علی عبادی، محمدرضا نقوی صفحه 37
    انگور از مهمترین محصولات باغبانی جهان و ایران است. از قرن گذشته تا کنون تلاش های زیادی جهت اصلاح انگور انجام شد. در ایران تحقیق به منظور اصلاح انگور برای مصارف تازه خوری و کشمشی از سال 1375 شروع شده است. بدین منظور ارقام عسکری، یاقوتی، بیدانه سفید و بیدانه قرمز به عنوان والدهای پدری و ارقام موسکات هامبورگ، قزل اوزوم، دیزماری، رجبی سفید، علی بابا، الحقی قرمز و تبرزه به عنوان والدهای مادری انتخاب و دورگ گیری بین آنها در سال 1378 و 1379 انجام شد. از مجموع 1400 نتاج بدست آمده، 381 نتاج حاصل از 26 تلاقی کنترل شده در طی دو سال 1385 و 1386 برای صفات کمی و کیفی میوه مورد ارزیابی قرار گرفته و بمنظور تایید صحت تلاقی کنترل شده و نتیجه آن، 12 نتاج برتر و والدین پدری و مادری توسط 14 نشانگر مولکولی ریزماهواره مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج دورگ بودن نتاج مورد بررسی و تمایز ژنتیکی و فنوتیپی آنها از والدین و تفاوت ژنتیکی بین نتاج را تایید نمود. بیشترین تشابه یک والد مادری با نتاج به میزان 65/0 و بین رقم علی بابا و سه ژنوتیپ S54، S55، S40 بدست آمد. نتایج نشان داد خودگرده افشانی در والدین مادری پس از اخته کردن آنها رخ نداده است. نشانگر ریزماهواره همچنین توانست والدین و نتاج را از یکدیگر تفکیک نماید و تنها در تفکیک دو والد پدری بیدانه سفید و بیدانه قرمز به دلیل تشابه بالای آنها کارآیی لازم را نداشت. بین نتاج روابط خواهر و برادر تنی به خوبی مشخص و والدین هر یک از نتاج نیز تا حدودی مشخص گردید. در نهایت با استفاده از روش های انتساب مبتنی بر درست نمایی، ضمن کاهش خطاها، آزمون شناسایی والدین نیز با موفقیت انجام شد. بررسی چهار صفت کیفی در نتاج و مقایسه آن با والدین آنها حاکی از بهبود صفات در نتاج انتخاب شده بود.
  • بنفشه دهدشتی زاده، حسین آرویی، مجید عزیزی، غلامحسین داوری نژاد صفحه 49
    به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف ورمی کمپوست به عنوان یک ماده آلی و جایگزین برای مواد شیمیایی (کودها)، آزمایشی طی سال 86 درگلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد. در این تحقیق تاثیر 5 سطح ورمی کمپوست (0، 10، 25، 50 و 100 درصد حجمی) و 2 سطح فسفر (0 و 2 گرم سوپر فسفات تریپل به ازای هر گلدان) در قالب طرح فاکتوریل بر پایه کاملا تصادفی در سه تکرار بر خصوصیات نشاء گوجه فرنگی رقم تجاریSuper Strain B مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که زمان جوانه زدن بر اساس تعداد روز پس از کاشت در تیمار 25% به طور معنی داری سریع تر از سایر تیمارها بود. طول، قطر و میزان کلروفیل نشاء در تیمار 50 درصد ورمی کمپوست افزایش معنی داری نسبت به شاهد نشان داد. در شاخص سطح برگ تیمار 25 درصد ورمی کمپوست بیشترین میزان را نشان داد. در جذب عنصر معدنی روی تیمار 100 درصد ورمی کمپوست افزایش معنی داری نسبت به بقیه تیمارها نشان داد. در جذب عناصر معدنی آهن، مس و منگنز تیمار 50 درصد ورمی کمپوست افزایش معنی داری مشاهده شد. عنصر معدنی فسفر یک روند افزایشی با افزایش ورمی کمپوست نشان داد. درصد رطوبت ریشه و شاخساره در زمان نشاکاری در تیمار 100 درصد ورمی کمپوست از سایر تیمارها بیشتر بود. ظهور اولین گل در تیمار 25 درصد ورمی کمپوست به طور معنی داری سریع تر از بقیه تیمارها بود. سریعترین ظهور اولین میوه تشکیل شده پس از اتقال نشاءها به زمین اصلی مربوط به تیمار 25 و 50 درصد ورمی کمپوست بود که اختلاف معنی داری با سایر تیمارها نشان دادند. میزان رطوبت ریشه در پایان عمر گیاه در تیمار 100 درصد ورمی کمپوست بیشتر از سایر تیمارها بود.
  • بایزید یوسفی، سید رضا طبایی عقدایی، فرخ درویش، محمدحسن عصاره صفحه 59
    تجزیه پایداری عملکرد گل محمدی (Rosa damascene Mill) به منظور ارزیابی عملکرد و پایداری عملکرد گل و تعیین ژنوتیپ های با عملکرد بالاتر و پایدارتر اجراء گردید. تعداد35 اکسشن گل محمدی در آزمایشی با استفاده از طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مناطق مختلف اکولوژیکی کشور و طی دو سال (87-1386) مورد مطالعه قرار گرفتند. اختلافات معنی داری (01/0? p) بین اکسشن ها، مکان ها، محیط ها (سال × مکان)، اثرات متقابل اکسشن × محیط و اکسشن × مکان برای صفت عملکرد گل مشاهده گردید. اثر متقابل موجود به طور عمده از نوع متقاطع و سهم بخش غیرخطی (غیر قابل پیش بینی) آن بسیار بیشتر بود. میانگین کل عملکرد گل 14/2263 کیلوگرم در هکتار و اکسشن های اصفهان9، یزد2، آذربایجان غربی1، اصفهان7 و اصفهان1 به ترتیب با میانگین معادل63/3120، 63/2941، 62/2894، 15/2769 و 92/2716کیلوگرم برترین عملکردگل را داشتند. به طور کلی اکسشن های متعلق به مناطق گرم و خشک (مانند اصفهان و یزد) نسبت به اکسشن های با منشاء نواحی معتدله و سردسیری دارای عملکرد گل بیشتری بودند که می تواند نتیجه گزینشهای مکرر و دوره ای گلکاران منطقه برای بهبود عملکرد گل باشد. در بین مکان های مورد بررسی، کرمان با میانگین عملکرد گل 46/3635 کیلوگرم در هکتار برترین مکان بود. اکسشن های یزد2، اصفهان5، اصفهان8، اصفهان4، خوزستان1، اردبیل1، اصفهان3 و بلوچستان1 واجد شرایط پایداری عملکرد گل به روش Eberhart وRussel بوده و به عنوان اکسشن های پایدار و اکسشن های یزد2، اصفهان5، اصفهان8، اصفهان4، خوزستان1، اردبیل1، اصفهان6، اصفهان3 و بلوچستان1 به عنوان اکسشن های سازگار در مکان ها معرفی می گردند. وجود اکسشن هائی مانند یزد2 (جزو برترین اکسشن ها از نظر عملکرد گل) در ردیف پایدارترین و سازگارترین اکسشن ها مؤید آن است که یک اکسشن می تواند همزمان دارای عملکرد گل بالا و همچنین پایداری عملکرد باشد. اختصاص بخش عمده اکسشن های پایدار و سازگار به گروه اصفهان بیانگر آن است که امکان تجمیع عملکرد گل و پایداری عملکرد گل و همچنین امکان استفاده از گزینش همزمان برای عملکرد و پایداری عملکرد گل و نیز استفاده از روش های ناپارامتری مانند روش های مجموع رتبه Kang در گل محمدی وجود دارد. در نهایت با در نظر گرفتن عملکرد گل و پایداری عملکرد به صورت توام اکسشن های یزد2، اصفهان5، اصفهان8، اصفهان4 و خوزستان1 دارای.
  • اسماعیل خالقی، علیرضا دهقان، نور الله معلمی صفحه 71
    تمرهندی و آکاسیا از جمله درختان زینتی به شمار می آیند که به دلیل زیبایی در شکل، سایه دهی خوب و مقاومت بالا به گرما در فضای سبز مناطق گرم و خشک جایگاه مناسبی را پیدا کرده است. تمرهندی و آکاسیا از طریق بذر قادر به تکثیر می باشند ولی به دلیل وجود پوسته سخت بذر، جوانه زنی بذر و سبز شدن آنها به راحتی امکان پذیر نمی باشد. بر این اساس پژوهشی به منظور بررسی اثر تیمارهای مختلف خراش دهی بر شاخص های جوانه زنی بذور تمر هندی و آکاسیا بطور جداگانه و در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که بذور تمر هندی تیمار شده با اسید سولفوریک 98% به مدت 30 دقیقه بالاترین درصد جوانه زنی و بیشترین سرعت جوانه زنی و طول ریشه چه و ساقه چه را دارد. نتایج آزمایش آکاسیا نیز نشان داد که تیمار آب جوش C°90 نسبت به تیمار اسید سولفوریک 98% موجب شکست خواب بذر می شود بطوریکه تیمار آب جوش C°90 به مدت 5 ثانیه به عنوان بهترین تیمار از نظر درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، طول ریشه چه و ساقه چه توصیه می شود در حالیکه بذور تیمار شده با اسید سولفوریک غلیظ (98 %) از درصد جوانه زنی پایینی برخوردار است.
  • سمیه سادات سجادی، بهروز شیران، نواز خرازیان، سعد الله هوشمند، کریم سرخه صفحه 79
    مریم گلی یکی از بزرگترین جنس های خانواده نعناع، دارای نزدیک به 1000گونه گیاهی در دنیاست. این گیاه در صنایع داروئی، غذایی و بهداشتی و آرایشی دارای کاربرد وسیع است. شباهت بسیار بالای گونه های این جنس با یکدیگر موجب دشوار بودن شناسایی گونه ها و زیر گونه های این جنس بر اساس علائم فنوتیپی شده است. یکی از روش های قوی برای شناسایی این گونه ها استفاده از نشانگر AFLP است. در این مطالعه، تنوع ژنتیکی52 جمعیت Salvia شامل 13 گونه از دو منطقه اصفهان و چهارمحال وبختیاری به همراه یک جمعیت از جنس Nepeta با استفاده از 14 ترکیب آغازگری PstI و EcoRI به همراه MseI مورد ارزیابی قرار گرفتند. از مجموع 832 نوار تکثیر شده، 830 نوار (76/99 %) چندشکل بودند توزیع مقادیر PIC بین 83/0 تا 96/0بود وبیشترین مقدار شاخص نشانگر 5/96 به دست آمد. شباهت ژنتیکی نیز دامنه تغییرات 05/0 تا 83/0 را نشان داد. دندروگرام خوشه ای تنوع زیاد بین جمعیت ها را نشان داد و جداسازی گونه ها تطابق زیادی را با تقسیم بندی گونه ها براساس گرکس آن ها در فلور ایران داشت.
  • علی فرهادی، صادق جلالی، محمدرضا نعمت اللهی صفحه 89
    طالبی یکی از گیاهان خانواده کدوئیان است که در نقاط مختلف کشور کشت و کار می شود. مالچ یا خاکپوش پلی اتیلن طی سالیان اخیر برای کشت های سبزی و صیفی و با اهداف مختلفی توسعه یافته است. به منظور بررسی اثر رنگ مالچ بر کمیت و کیفیت میوه طالبی این تحقیق طی سه سال (84، 85 و 86) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کبوتر آباد اصفهان اجرا گردید. آزمایش در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار و با شش تیمار شامل خاکپوش پلی اتیلن مشکی با رگه آلومینیومی، براق (آلومینیومی)، شفاف، قرمز، مشکی و بدون خاکپوش (شاهد) بود. پس از پهن کردن ورقه پلاستیک کشت بذر صورت گرفت. در مراحل مختلف رشد بوته مراقبت زراعی و مدیریت مزرعه اعمال شد. رشد رویشی بوته، زودرسی محصول، عملکرد کل و خصوصیات کیفی بررسی و اندازه گیری شد. تعیین کیفیت میوه با استفاده از تست پانل یا ارزیابی حسی از روش آماری مقایسه چندگانه روی خصوصیات ظاهر میوه، عطر، طعم، تردی بافت و پذیرش کلی انجام گردید. همچنین اندازه گیری میزان مواد جامد محلول میوه صورت پذیرفت. نتایج نشان داد نوع پوشش خاک تاثیر معنی داری بر عملکرد محصول داشته است. میانگین عملکرد کل سه ساله 6/48، 8/47، 7/46، 6/45، 8/44 و 6/37 تن در هکتار به ترتیب در تیمارهای مالچ پلی اتیلن مشکی با رگه آلومینیوم، مشکی، قرمز، براق (آلومینیوم)، شفاف و شاهد (بدون مالچ) حاصل شد. بیشترین میزان محصول اول فصل (پیش رس) به ترتیب مربوط به تیمارهای خاکپوش پلی اتیلن براق (آلومینیوم)، مشکی با نوار آلومینیوم، شفاف، قرمز و مشکی بوده است و نزدیک به 4 برابر میوه نوبرانه بیشتری نسبت به تیمار شاهد (بدون مالچ) تولید شده.
|
  • Page 1
    RAPD markers through an application of 23 decamer primers were employed for genetic diversity analysis of some sweet cherry cultivars. Bands with good resolution and high repeatability were selected for evaluations. The 23 primers produced 188 bands, among which, 153 were polymorphic. Cluster analysis of the cultivars was performed based on the presence (1) and absence (0) of the bands, using Jaccard's similarity coefficient and UPGMA method. The highest similarity (0.80) was detected between Doraghe Shomareye Yeke Karaj and Gilase Shomareye 28 while the lowest (0.30) between Dir-rese Italia and Shoaosaltan cultivars. In cluster analysis at a distance of 0.55 similarity, the cultivars were divided into 8 sub-clusters in some of which Iranian and foreign cultivars stood side by side with each other. Cophenetic coefficient of R=0.82 between similarity matrices and the dendrogarm showed the goodness of fit for the dendrogram and similarity data. Grouping of cultivars through cluster analysis was shown to be highly in line with the reported pollination incompatibility groups of some of these cultivars. According to the obtained results, there was a relatively high diversity observed among the examined cultivars. Besides, this experiment showed RAPD markers to be a proper technique for studying the genetic diversity in sweet cherry.
  • Page 11
    RAPD markers were employed to determine the diversity among 29 genotypes and cultivars of sour and Duke cherry as well as a Mahaleb tree genotype as an outgroup. A number of 100 random primers were examined for PCR reactions on the template DNAs extracted from leaves, of which 17 primers produced polymorphic bands. These 17 selected RAPD primers produced 233 bands, among which, 214 were polymorphic. Cluster analysis of the cultivars was performed based on Dice’s similarity coefficient and UPGMA method. Genetic similarities between sour and Duke cherry samples varied from 0.40 up to 0.91. The highest similarity was detected between two sour cherry genotypes both from Hamedan orchards (collected from one place), and the lowest between a Duke cherry from Kamalshahr fruit trees collection and a sour cherry genotype from Hashtgerd orchards. Mahaleb with the lowest similarity of 0.36, stood apart from all the other genotypes individually in the cluster. At distance of 0.80 similarity in the cluster, genotypes were divided into 15 groups. Grouping of sour cherry samples at most instances was in good accordance with their origin place of growth. This reflects the close genetic background of the samples from one place due to the usual seed propagation of sour cherries in Iran. Samples of Duke cherries were separated from sour cherries and each placed in individual groups. Cophenetic coefficient between similarity matrices and the dendrogram (r= 0.92) showed the goodness of fit for dendrogram and the original similarity matrix. This survey showed RAPD markers to be useful for studies of the genetic diversity in sour and Duke cherry.
  • Page 21
    Effects of pre-storage application of Salicylic Acid (SA) and storage periods were investigated on Phenylalanine Ammonia Lyase (PAL) activity, Chilling Index (CI) and quality of pomegranate (Punica granatum) cv. Malase Saveh. The results showed that with increase in SA concentration up to 2mM, CI and Ion Leakage (IL) were reduced while PAL activity being increased. The lower IL and CI vc the high or PAL activity were observed at 2 mM of SA concentrations. Control fruits (dipped in water) had a lower ascorbic acid content as well as lower Titratable Acidity, while (TA) higher total Soluble Solids (TSS). During storage, IL, CI, PAL activity, TSS and pH increased while ascorbic acid content and TA declined. The results indicate that during pomegranate storage, especially after a lapse of 2 months, injury of fruits due to chilling increased but pre-storage application of SA (especially in 2mM concentration) reduced the chilling injury via increasing activity of PAL and improving the resistance mechanism of the fruits.
  • Page 29
    An investigation was carried out to study the effect of sole heat treatment and sole 1- Methyl Cyclo Propine (1- MCP) as well as in combination on storage quality of strawberries. The factorial experiment was conducted using a completely randomized design of three replications. Treatments included heat treatment at two levels (room teperature, 45°C for 3h) and 1- MCP at two levels (0, 1µl l-1). Fruits were stored at 0-2°C and 90% Relative Humidity (RH) for up to 20 days followed by 24h at 25°C and 70% RH (a simulation of market conditions). Samples were taken following 0, 5, 10, 15 and 20 days of storage. The results indicated that heat treatment did not significantly affect weight loss, fruit lightness and a* value whereas it did affect preservation of fruit firmness and decay inhibition. The 1-MCP application inhibited red color development (a* value) and firmness loss but in the meantime increased decay in treated fruit. No significant differences were observed in weight loss, fruit lightness, TA, and TSS between 1-MCP treated and control fruits. Neither heat treatment nor 1-MCP affected during storage ascorbic acid content. A combination of the two treatments decreased weight loss, fruit lightness and maintained fruit firmness but was not effective in decay control.
  • Page 37
    Grapevine is among some of the most important horticultural crops in the world and as well in Iran. Since last century attempts have been made throughout the world to improve grapes. Research in grape breeding for the purpose of improving table grape as well as raisin traits has started since 1996 in Iran with crossing some selected Seedless (Askary, Yaghoti, Bidane Sefid (Sultana) and Bidane Ghermez (Red¬-Sultana) as male parents) and Seeded (Muscat of Hamburg, Ghezel Uzum, Dizmary, Rajabi Sefid, Ali Baba, Alhaghi Ghermez and Tabarze as female parents) cultivars in 1999. Out of 1400 progenies obtained from 26 different controlled crosses, 381 which have so far produced fruits were evaluated during the growing seasons of 2006 & 2007 for qualitative and quantitative traits. For a certification of trueness of the controlled cross and the obtainede, in results this study, 12 superior progenies with their male and female parents were evaluated throught microsatellite molecular markers. Results revealed that the superior progenies had been hybrids, having genetic and phenotypic differences from their parents and from themselves. The highest similarity between a seed parent and its progenies was about 0.65 and belonged to Alibaba cultivar and the three S54, S55, S40 progenies. Results indicated that self-pollination had not occurred in female parent. SSR efficiently discriminate parents and progenies. However, it couldnt demonstrate a clear discrimination of Bidane Sefid (Sultana) and Bidane Ghermez (Red¬-Sultana) as male parents due to their high similarity. The relationship was well established among progenies, with the parents of some progenies determined to some extent. Finally Likelihood Based Assignment was employed through which were reduced errors and parentage analysis successfully made. Parents and progenies were finally evaluated through 4 qualitative traits which indicated that the that progenies were improved as compared to their parents.
  • Page 49
    An investigation was conducted on the effects of vermicompost as an organic matter and a substitute for fertilizers during year 2007 in Ferdowsi University of Mashhad (FUM). Vermicompost was applied at five levels (0, 10, 25, 50, 100%) and phosphorus at two levels with 3 replications for each treatment, as a Factorial based on Completely Randomized Design for super strain B tomato cultivar. The results indicated that seed germination occurred earlier in the 25% vermicompost treatment. The transplant diameter, length as well as its chlorophyll content were higher in the 50% vermicompost content as compared to control. Leaf Area Index (LAI) was highest in the 25% content treatment. Zinc at 100% with Fe, Cu, and Mn at 50% level of vermicompost showed their highest absorption by transplants. Phosphorus absorption increased by increase in the levels of vermicompost. The moisture precent of root and foliar was more than other treatments in 100% vermicompost treatment at planting time. The first flowering occurred earliest in the 25% level of vermicompost treatment. First fruits appeared in the 25 and 50 % vermicompost level treatments. The highest root moisture was observed in 100 perecent vermicompost treatments.
  • Page 59
    Yield stability in Rosa damascena Mill was analyzed as a part of the National Project carried out by Research Institute of Forests and Rangelands of Iran. Thirty- five accessions of Damask rose (Rosa damascena Mill.) from various regions were evaluated for performance and stability of flower yield in region of different echological conditions for two years of 2007 and 2008 using a randomized complete block design of three replicatins. Significant differences (p?0.01) were observed for accessions, environments, locations, and as well for accession×environment and accession×location intractions. Accession×environment and accession×location intractions were mainly crossover interactions, a large portion of which was accounted for by non-linear (unpredictable) components. Grand mean for flower yield was 2263.14kg/ha. The accessions of Isfahan9, Yazd2, West Azarbaijan1, Isfahan7 and Isfahan1 with 3120.63, 2941.63, 2894.62, 2769.15 and 2716.92 kg/ha respectively produced the highest flower yield among the studied accessions. Kerman with an average flower yield of 3635.46 kg/ha produced the highest yield among the studied locations. In addition accessions from such arid zones as Yazd2 and Isfahan accessions’ group showed higher flower yields than those from moderate and cold zones. The accessions of Yazd2, Isfahan5, Isfahan8, Isfahan4, Khouzestan1, Ardabil1, Isfahan3 and Balouchestan1 were stable and Yazd2, Isfahan5, Isfahan8, Isfahan4, Khouzestan1, Ardabil1, Isfahan6, Isfahan3, Balouchestan1 and Isfahan10 were adaptable accessions for flower yield as based on the Eberhart and Russel method characteristics (bi or regression coefficient of yield over environmental index equal to unity, Sdi2 or variance due to deviation from regression equal to zero and mean of yield without significant difference with total mean of accessions or higher than that). The. ..
  • Page 71
    Tamarinda (Tamarindus indica) and Indian Gum Arabica (Acacia Arabica) are two ornamental trees of beautiful shape, extensive shading, and tolerant to high temperatures, making them suitable alternatives for landscape design in warm- arid regions. Tamarinda and Indian Gum Arabica are commonly propagated by seed. However, seed physical dormancy causes delay in seed germination. This study was carried out to investigate the effects of different scarification treatments on the germination parameters of Tamarinda and Indian Gum Arabica. A completely randomized design of three replications was employed. Results revealed that the highest tamarinda seed germination percentage, germination rate, length of root and stem were obtained from seeds treated with 98% concentrated sulphuric acid for a duration of 30 minutes. Also, results concerning Indian Gum Arabica indicated that seed dormancy was overcome by the seeds being boiled in water at 90?C as compared to the treatment involving 98% concentrated sulphuric acid. Boiling the seeds in water at 90?C for 5 seconds was recorded as the best treatment, while germination percentage of the seeds treated by 98 % concentrated sulphuric acid was observed to be low.
  • Page 79
    Salvia is known in slang by the name sage. This plant is one of the most populated members of the flowered plants of the family Laminacea with approximately 1000 species in the world. The plant has a wide practical usage in food industries, cosmetics and health care. There exist much similarity and interconnection among Salvia species as a result of which the recognition of species and sub-species among them is problematic when based on the phenotypic element. Amplified Fragment Length Polymorphism (AFLP) analysis is a rapid and efficient method for producing DNA fingerprints and molecular characterization. In this study, 52 populations of Salvia belonging to 13 different species were collected from Chaharmahal va Bakhtiary and from Esfahan Provinces along with one spacimen Nepeta as an "out group". A total of 14 AFLP primer combinations used, generated 832 bands of which 830 (%99.76) were polymorphic. PICs ranged from 0.84 to 0.96 and maximum Marker Index (MI) estimated as 96.5. Genetic similarity ranged from 0.05 to 0.83. Cluster analysis showed high diversity among populations. Grouping of species was in agreement with classification of species based on Grex as proposed by Hedge in Flora Iranica.
  • Page 89
    Cantaloupe (Cucumis Melo var reticulatus) belongs to cucurbitaceae family and is cultivated in various parts of Iran. Polyethylene mulches have recently been used in vegetable growing, for different purposes. To study the effects of different polythylehe mulches on the qualitative and quantitative characteristics of cantaloupe, an experiment was conducted in Kaboutar-abad Agricultural Research Station, during 2005-2007 using a randomized complete block design, of 4 replications. Six polyethylene treatments (black with aluminum strips, aluminum, transparent, red, black and control, vis no without mulch). Seeds were sown following spread of the the mulches and then usual cultural practices carried out during the growing season. Vegetative growth, early maturity, total yield as well as qualitative characters were assessed. Fruit quality was determined through test panel, using the characteristics of fruit appearance, odor, flavor, tendernecc, and total acceptability. Total Soluble Solids (TSS) of fruits were also determined. Results showed the significant effect of mulch application on yield. Means of total yield (average of 3 years) were 48.6, 47.8, 46.7, 45.6, 44.8 and 37.6 t/ha for mulches of black with aluminum strip, black, red, aluminum, transparent and control, respectively. The highest early yield was observed in mulch applied treatments. Vegetative growth was higher in mulch applied treatments, and this was more obvious at early growth periods. There was no significant effect observed on fruit quality. Fruit quality in all mulch treated treatments were judged as medium, however, fruits of control in year 2006 got higher scores for flavor and total acceptability and as well benefitted from a higher quality. Total soluble solids in control was 0.8% higher than in other treatments.