فهرست مطالب

دانش علفهای هرز - سال چهارم شماره 2 (پیاپی 9، پاییز و زمستان 1387)
  • سال چهارم شماره 2 (پیاپی 9، پاییز و زمستان 1387)
  • 106 صفحه،
  • تاریخ انتشار: 1387/09/21
  • تعداد عناوین: 9
|
  • پرویز شیمی، ناصر جعفرزاده، آژنگ جاهدی صفحه 1
    کارائی علفکش ایزوکسابن با نام (5/12% اس سی) در کنترل علف هرز خردل وحشی (Sinapis arvensis L.) مزارع کلزای دو استان سرد سیر همدان و آذربایجان غربی، به مدت دو سال مورد آزمایش قرار گرفت. آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با هفت تیمار بشرح زیر انجام شد: مصرف 4/0 و 45/0 لیتر در هکتار ایزوکسابن پس رویشی در مرحله قبل از روزت خردل وحشی، هم به تنهایی و هم به همراه ترایفلورالین (ترفلان 48% امولسیون) به میزان 2 لیتر در هکتار قبل از کاشت و مخلوط با خاک، ترایفلورالین به تنهایی، شاهدهای با و بدون علف هرز. تعداد علف های هرز، در این آزمایش وزن خشک علف های هرز و عملکرد دانه کلزا معیار های مقایسه تیمار ها بودند. نتایج نشان داد که اگر چه حد اکثر کنترل علف های هرز تیره شب بو زیر 50% و سایر پهن برگها زیر 60% بود، لیکن همین کنترل باعث افزایش 58 در صدی عملکرد دانه کلزا گردید. بدین لحاظ، علفکش ایزوکسابن به میزان 45/0 لیتر در هکتار به صورت پس رویشی باضافه 2 لیتر ترایفلورالین به صورت پیش کشت و مخلوط با خاک را می توان در مزارع کلزا برای مهار علف های هرز تیره شب بو در مناطق سرد سیر کشور استفاده نمود.
    کلیدواژگان: تیره شب بو، ترایفلورالین، عملکرد
  • مرجانه حبیبی سوادکوهی، همت الله پیردشتی، ایرج امینی، ارسطو عباسیان، سارا کرامتی صفحه 9
    به منظور مطالعه تاثیر زمان وجین بر ترکیب گونه ای، تراکم، وزن خشک و خصوصیات فیزیولوژیکی علف های هرز ذرت Zea mays)) آزمایشی درسال زراعی 1385 در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار و 14 تیمار در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری اجرا شد. تیمارها به صورت وجین علف های هرز در مراحل مختلف فنولوژیکی رشد ذرت شامل 4 برگی، 6 برگی، 8 برگی، 10 برگی، 14 برگی، تاسل دهی به همراه تیمارهای تداخل علف هرز تا مراحل مذکور و دو تیمار وجین و تداخل علف های هرز تا انتهای فصل رشد به عنوان شاهد بود. داده های این آزمایش از طریق انداره گیری خصوصیات علف هرز تیمارهای کنترل در پایان فصل و تیمارهای تداخل در انتهای مراحل فوق بدست آمدند. نتایج نشان داد که تراکم علف های هرز در تیمارهای تداخل تا مرحله 8 برگی ذرت افزایش و بعد از این مرحله کاهش یافت ولی علف های هرز موجود با افزایش وزن خشک فشار رقابتی خود را به جامعه گیاهی وارد ساختند. همچنین تراکم و وزن خشک علف های هرز انتهای فصل در طول دوره کنترل روندی کاهشی داشت و علف هرز گاوپنبه (Abutilon theophrasti) با تراکمی در حدود 50 درصد از کل تعداد علف های هرز در طول فصل رشد به عنوان علف هرز غالب شناسایی شد و بیشترین درصد شاخص سطح برگ و سرعت رشد علف هرز نیز در طول دوره تداخل مربوط به این علف هرز بود. در این آزمایش کنترل علف های هرز بعد از مرحله 10 برگی و قبل از مرحله 4 برگی ذرت تاثیر چندانی در افزایش عملکرد ذرت نداشت.
    کلیدواژگان: شاخص برگ، سرعت رشد، مراحل فنولوژیکی
  • احمد زارع، حمید رحیمیان مشهدی، حسن علیزاده، محسن بهشتیان مسگران صفحه 21
    به منظور ارزیابی بر همکنش کود نیتروژن و علف کش نیکوسولفورون بر علف های هرز مزارع ذرت، آزمایشی در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران در سال زراعی1387-1386 به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتورهای آزمایشی شامل مقادیر مختلف کود نیتروژن (0، 180، 270 و 360 کیلوگرم در هکتار) و دز علف کش نیکوسولفورون (0، 20، 40، 60 و 80 گرم ماده موثر در هکتار) بودند. نتایج نشان داد که علف های هرز مزارع ذرت نسبت به مقدار بالای کود نیتروژن (360 کیلوگرم در هکتار) واکنش مثبت نشان داده و به جز علف هرز تلخه سایر علف های هرز در این تیمار وزن خشک بیشتری را نسبت به سایر تیمارها به دست آوردند. بهترین دز علف کش جهت کنترل مناسب علف های هرز، دزهای 60 و 80 گرم ماده موثر در هکتار به همراه مقادیر کود نیتروژن 180 و 270 کیلوگرم در هکتار به دست آمد. با افزایش کود نیتروژن به 360 کیلوگرم در هکتار جهت کنترل مناسب علف های هرز نیاز به دزهای بالاتری از علف کش می باشد، چرا که با در اختیار داشتن منابع، علف های هرز رشد بیشتری می کنند. نتایج مربوط عملکرد گیاه ذرت نیز از روند مشابهی با پاسخ علف های هرز نسبت به مقادیر کود و علف کش برخوردار بودند که این ناشی از وابستگی زیاد عملکرد گیاه زراعی به وزن خشک علف های هرز بود. بطور کلی، با در نظر گرفتن عومل اقتصادی و مسایل زیست محیطی می توان مقدار کود نیتروژن 270 کیلوگرم و دوز 60 گرم (ماده موثره) نیکوسولفورون را برای کنترل مناسب علف های هرز (تقریبا 85 درصد) و همچنین بالاترین میزان عملکرد (یازده هزار کیلوگرم در هکتار) توصیه کرد. همچنین برای رسیدن به عملکرد یازده تن در هکتار باید 180 کیلوگرم کود نیتروژن به همراه 70 گرم علف کش و یا 360 کیلوگرم کود نیتروژن به همراه 80 گرم علف کش استفاده نمود.
    کلیدواژگان: وزن خشک علف هرز، تلخه، دوزهای کاهش یافته، عملکرد دانه
  • محمدحسن هادی زاده صفحه 33
    به منظور بررسی پاسخ گیاهان زراعی مختلف به باقی مانده علفکش سولفوسولفورن در قالب آزمون زیست سنجی، آزمایشی در قالب طرح اسپیلت پلات در سه تکرار در مزرعه و گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد به اجرا در آمد. دو تیمار مصرف کود حیوانی و عدم مصرف آن همراه با دو میزان مصرف علفکش توصیه شده (6/26 گرم ماده تجارتی در هکتار) و تقریبا 30 درصد بیشتر(7/33 گرم در هکتار) در نظر گرفته شد. همزمان با برداشت گندم (98 روز پس از سمپاشی)، نمونه ای از خاک تازه هر کرت، به لیوان های یکبار مصرف پلاستیکی منتقل و بذر گیاهان آفتابگردان، کلزا، سویا، لوبیا، نخود، عدس، سورگوم، جو، ذرت و چغندر قند کشت شد. اثر باقی مانده علفکش در طی 24 روز از زمان کاشت به صورت علائم بدشکلی شامل تورم و کوتاه شدن ریشه و زردی و اپی ناستی اندامهای هوایی در سویا، لوبیا، آفتابگردان، چغندر قند و کلزا نمایان شد. هر چند سولفوسولفورن بر جوانه زنی تاثیر نداشت ولی با متوقف کردن رشد باعث شد تعدادی از بوته های سبز شده تا پایان دوره آزمون زیست سنجی از بین رفته و شدیدترین خسارت با بیشترین تعداد بوته از دست رفته مربوط به کلزا بود. سویا و عدس در مرتبه های بعدی قرار گرفتند. وزن خشک تک بوته کلزا در خاک حاوی کود بطور معنی-داری بیشتر از خاک بدون کود و در میزان مصرف بیشتر علفکش کمتر از مصرف توصیه شده بود. وزن خشک سایر گیاهان عموما در خاک حاوی کود بیشتر از خاک بدون کود، و در میزان مصرف توصیه شده علفکش بیشتر از مصرف افزوده بود که در هیچ مورد معنی دار نشدند.
    کلیدواژگان: زیست سنجی، سولفونیل اوره، کود حیوانی، میزان مصرف، کلزا، گندم
  • سیدوحید اسلامی، فاطمه افغانی، سهراب محمودی صفحه 47
    اثر عوامل محیطی بر جوانه زنی و دوام بذور علف پشمکی در شرایط آزمایشگاهی و مزرعه تحقیق شد. علف پشمکی قادر به جوانه زنی در طیف وسیعی از دما (6/15، 10/20، 15/25، 15/30 و 20/35 درجه سانتی گراد) بود. با این وجود درصد جوانه-زنی بسته به دامنه دمایی متفاوت بود و نتایج نشان داد که حداکثر جوانه زنی علف پشمکی در دمای 10/20 درجه سانتی گراد (91 درصد) در تاریکی مداوم و حداقل آن در دمای 20/35 درجه سانتی گراد (5 درصد) در روشنایی/تاریکی رخ داد. شوری بالا بازدارنده شدید جوانه زنی علف پشمکی بود، به طوری که بیشترین جوانه زنی در غلظت صفر میلی مولار کلرور سدیم (شاهد) رخ داد (89 درصد). افزایش غلظت شوری جوانه زنی را بشدت کاهش داد و جوانه زنی در غلظت 320 میلی مولار کاملا متوقف شد. نتایج این مطالعه نشان داد که افزایش pH در دامنه 4 تا 8 سبب افزایش درصد جوانه زنی این علف هرز شد. افزایش pH به بالاتر از 8 باعث کاهش معنی دار درصد جوانه زنی شد. در آزمایش دیگری که بذور در اعماق مختلف خاک در مزرعه پس رسی شدند، افزایش عمق دفن بذر از صفر تا 10 سانتی متر سبب تسریع در پس رسی و جوانه زنی شده و کمترین جوانه زنی در سطح خاک مشاهده شد.
    کلیدواژگان: اسیدیته، پس رسی، جوانه زنی، شوری
  • محمدحسن راشد محصل، ابراهیم ایزدی صفحه 59
    آب و نیتروژن از مهمترین عوامل مورد نیاز برای رشد گیاهان هستند. بطوری که علف های هرز برای کسب آنها با گیاهان زراعی به رقابت می پردازند. از آنجا که جذب نیتروژن از خاک توسط گیاه همراه جریان توده ای آب است، لذا رقابت برای آن به رقابت برای آب وابسته است. این بررسی به منظور ارزیابی تاثیر مقدار کاربرد نیتروژن بر تعامل رقابتی ذرت و تاج خروس تا مرحله تاسل دهی کامل ذرت و بر اساس روش سری های جایگزینی با نسبت های مختلف کاشت 0:100، 25:75، 50:50، 75:25 و100:0 از تاج خروس:ذرت در سال 1388 و در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد. آزمایش به صورت فاکتوریل و در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. عوامل مورد بررسی عبارت بودند از رطوبت خاک در دو سطح 50 و 25 درصد ظرفیت زراعی و کاربرد نیتروژن در سه سطح (0، 200 و 400 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار). نتایج نشان دادند که افزایش کاربرد نیتروژن منجر به افزایش معنی دار (p≤0.05) در تولید ماده خشک ذرت و تاج خروس در کشت خالص آنها شد و با وجود پاسخ بهتر تاج خروس به افزایش کاربرد نیتروژن در مقایسه با ذرت، توان رقابتی ذرت را نیز افزایش داد. تنش خشکی تولید ماده خشک هر دو گیاه را به طور معنی دار کاهش داد و مزیت نسبی کاربرد نیتروژن را از بین برد، به طوری که افزایش کاربرد نیتروژن در ذرت در این شرایط توجیهی نداشت.
    کلیدواژگان: تنش خشکی، عملکرد نسبی، شاخص تهاجم، ضریب تهاجم نسبی
  • علیرضا یوسفی، حسن محمدعلیزاده، محمد علی باغستانی، حمید رحیمیان صفحه 69
    به منظور بررسی جنبه های مختلف رقابت علف های هرز توق و تاج خروس در تراکم های منفرد و توام با سویا آزمایش هایی در سال 1386 و 1387درمزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران در قالب طرح فاکتوریل بر پایه بلوک-های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. در این آزمایش تداخل دو گونه توق (در تراکم های صفر، 2، 4 و 8 بوته در متر ردیف سویا) و تاج خروس (در تراکم های صفر، 4، 8 و12 بوته در متر ردیف سویا) در قالب 16 تیمار مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تداخل توام توق و تاج خروس در تراکم حداکثر هر کدام از آنها به ترتیب 86 و70 درصد در سال اول و دوم عملکرد دانه سویا را کاهش داد. همچنین نتایج مقایسه قدرت رقابتی توق و تاج خروس نشان داد که تاثیر توق بر عملکرد دانه بیشتر از تاج خروس بود. بطوریکه اثر تداخل هر بوته توق بر عملکرد دانه سویا در سال اول و دوم آزمایش به ترتیب برابر با 37/2 و 91/1 بوته تاج خروس بود. تراکمی از توق که موجب 50 درصد کاهش عملکرد در سویا شد در سال اول و دوم به ترتیب 3/2 و 25/6بوته در متر ردیف بود. در حالی که در تداخل با تاج خروس 50% کاهش عملکرد برای سال اول و دوم به ترتیب در تراکم 9/5 و 19/12 بوته در متر ردیف اتفاق افتاد.
    کلیدواژگان: رقابت چند گونه ای، سویا، توق، تاج خروس
  • سیروان بابایی، حسن علیزاده، محمدرضا جهانسوز، حمید رحیمیان مشهدی، مهدی مین باشی معینی صفحه 79
    به منظور بررسی اثر چند نوع کود شیمیایی بر کنترل گل جالیز در گوجه فرنگی، پژوهشی در بخش تحقیقاتی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران طی سالهای 1387 و 1388 در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. تیمارها شامل کودهای اوره، نیترات آمونیوم و فسفات آمونیوم هر یک در مقادیر 150 و 300 کیلوگرم در هکتار و سولفات آمونیوم در مقادیر 250 و 500 کیلوگرم در هکتار بود. نتایج بدست آمده نشان داد که تیمارهای سولفات آمونیوم 250 کیلوگرم در هکتار و فسفات آمونیوم 150 کیلوگرم در هکتار بهترین عملکرد گوجه فرنگی داشتند و از نظر آماری با شاهد بدون گل جالیز تفاوت معنی داری نداشتند. تیمارهای فسفات آمونیوم و اوره 150 کیلوگرم در هکتار و سولفات آمونیوم 250 کیلوگرم در هکتار نیز بیشترین وزن خشک اندام هوایی و ریشه گوجه فرنگی و نیترات آمونیوم 150 و 300 کیلوگرم در هکتار کمترین مقدار وزن خشک ریشه گوجه فرنگی را داشتند. وزن خشک اندام هوایی و غده گل جالیز در تیمارهای فسفات آمونیوم 150 و 300 کیلوگرم در هکتار بیشترین مقدار نسبت به شاهد دارای گل جالیزبود و تیمارهای نیترات آمونیوم 150 و 300 کیلوگرم در هکتار کمترین مقدار نسبت به شاهد بودند. سولفات آمونیوم به میزان 250 کیلوگرم در هکتار تاثیر معنی داری بر کاهش اتصال و رشد گل جالیز و همچنین بهبود عملکرد و صفات گوجه فرنگی نسبت به شاهد دارای گل جالیز داشت.
    کلیدواژگان: سولفات آمونیوم، فسفات آمونیوم، نیترات آمونیوم، اوره
  • سعید شهبازی، حمید رحیمیان مشهدی، حسن علیزاده صفحه 91
    به منظور بررسی اثر تداخل علف هرز تاج خروس بر قابلیت جذب، مصرف، و میزان نور دریافتی توسط کنجد، در سال1387 آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه پژوهشی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران اجرا شد. عوامل مورد بررسی در این آزمایش شامل تراکم های مختلف تاج خروس (0، 2، 4، 8، 16 در مترمربع) و ارقام کنجد (اولتان، ناز تک شاخه، ورامین2822 و کرج 1) بودند. نتایج نشان داد که توزیع سطح برگ گونه ها در طول تاج پوشه دارای تابع مثلثی است و ارتفاعی که در آن حداکثر تراکم سطح برگ قرار دارد در بین ارقام مختلف کنجد و تراکم های مختلف تاج خروس متفاوت بود. با افزایش تراکم علف هرز تاج خروس و شاخص سطح برگ آنها، از میزان جذب نور توسط ارقام مختلف کنجد کاسته شد و ارقام اولتان، ورامین 2822، کرج 1 و ناز تک شاخه در شرایط رقابت با تاج خروس به ترتیب 12، 47، 32، و42 درصد کاهش جذب نور در مقایسه با تیمار شاهد داشتند. متوسط کارایی مصرف نور در ارقام اولتان، ورامین 2822، کرج 1 و ناز تک شاخه به ترتیب 18.6، 35، 7/27 و7/21 درصد در تراکم های مورد آزمایش تاج خروس کاهش یافت. بالاترین کارایی مصرف نور را رقم اولتان داشت.
    کلیدواژگان: تداخل، شاخص سطح برگ، تراکم، کارایی مصرف نور
|
  • P. Shimi, N. Jafar-Zadeh, A. Jahedi Page 1
    Wild mustard (Sinapis arvensis L.) and other brassica weeds are important in oilseed rape fields which, in addition to lowering yields, will adversely affect extracted oil quality. In this trial, efficacy of isoxaben (Cent 7, 12.5%SC) to control brassica weeds (in particular wild mustard), and other broad leaf weeds in oilseed rape fields of Hamedan and West Azarbaijan (with cold climate), was tested in a two-year experiment. The experiment was Randomized Complete Block Design with the following seven treatments in 4 replications: 0.4 and 0.5 L/ha of isoxaben used post emergence before rosette stage of Sinapis arvensis, alone or plus trifluralin (Treflan 48% EC) at 2 L/ha, trifluralin at 2L/ha, Weedy and weed free checks. Weed number, dry weight of weeds and oilseed rape yield were the data collected to compare treatments. Results showed that although, at best, Brassica weeds were controlled below 50%, and other broad leaf weeds under 60%, but a yield increase of 58% was observed. Therefore, It was suggested that use of 0.45 L/ha of isoxaben (post emergence) + 2 L/ha of trifluralin (pre plant incorporated) could be a recommendation for weed control in oilseed rape of cold regions.
  • Marjaneh Habibi Savadkoohi, Hemmatollah Pirdashti, Iraj Amini, Arasto Abbasian, Sara Keramati Page 9
    In order to investigating the effect of weeding time on the species composition, plant density, dry weight and physiological characteristics of weeds in corn (Zea mays (L.) cv. SC 704), a field study was conducted at Sari Agricultural Science and Natural Resources University in 2006. The experiment consisted of 14 treatments which laid out in a randomized complete block design with 4 replications. The treatments included weed free and weed infested period to 4th leaf (V4), 6th leaf (V6), 8th leaf (V8), 10th leaf (V10), 14th leaf (V14), tasseling (T) and harvest stages (Full season weed infestation and weed control were the checks). Results showed that weeds density increased when weeds were allowed to grow until corn V8 stage and decreased after this stage, however, weeds could affect on corn plants because of increasing their dry weight and competitive ability. Results showed that weeds density and dry weight significantly decreased with increasing of weed control period length. Generally, velvetleaf (Abutilon theophrasti) with density around 50 percentage of total weed density during growing season has recognized as dominant weed and highest percentage of leaf index in weed infested period related to velvetleaf. Result indicated the peak competition period of weeds in corn crop was between V4 to V10 stages, thus if the weeds are controlled within this period, corn yield would be protected against a significant seed yield reduction.
  • Ahmad Zare, Hamid Rahimian Mashhadi, Hassan Alizadeh, Mohsen Beheshtian Mesgaran Page 21
    To evaluate the interaction of nitrogen rates and Nicosulfuron dosages on corn weeds and corn yield, a factorial experiment based on randomized complete blocks design was conducted at Research Fields of University of Tehran in 2009. The nitrogen application rates were 0, 180, 270 and 360 kg ha-1 with nicosulfuron herbicide being applied at 0, 20, 40, 60 and 80 g ai ha-1. Each treatment combination was replicated three times. The result illustrated that all weed spices, except Russian Knapeweed (Acroptilion repens) showed a positive response to the highest level of nitrogen fertilizer (i.e 360 kg ha-1) where weeds dry weights increased markedly. The lowest weed biomass production was observed with herbicide dosages of 60 or 80 g ai ha-1 and nitrogen application rate of 180 or 270 kg ha-1. The more nitrogen fertilizer used (i.e. 360 kg ha-1), the higher herbicide dosages needed to effectively control the weeds as more resource might be available for their growth. The responses of corn yield to N rate and herbicide dose were similar to those of weeds as there was a close relationship between weed biomass productions and corn yields. Overall, given the economical costs and environmental consequences of fertilizer and herbicide applications, one may recommend a N application rate of 270 kg ha-1 with 60 g ai ha-1 nicosulfuron in terms of both acceptable weed control (almost 85%) and obtaining a high corn yield (almost 11000 kg ha-1).in additional to achieve 11000 kg ha-1 should use 180 kg ha-1 N fertilizer with 70 g ai ha-1 or 360 kg ha-1N fertilizer with 80 g ai ha-1.
  • Mohammad Hassan Hadizadeh Page 33
    In order to study the responds of some crops to sulfosulfuron residues in soil of wheat field, a split-plot factorial experiment was conducted at the research field of Faculty of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad in three replications. Main plots were the application of animal manure at 40 t ha-1 and no application, and subplots included sulfosulfuron application dose (recommended and 30% overdose). The bioassay test using sunflower, canola, soybean, bean, pea, lens, sorghum, barley, corn and sugar beet was set at 98 days after the herbicide application in greenhouse conditions. Results showed 24 days after seeding in the pots the most sensitive crop based on dry weight per plant was canola which had lower weight in the un-amended soil or higher application rate. Soybean and lens were the next sensitive crops respectively. The damage symptoms of the herbicide included roots stunt, chlorosis and epinasty in the shoots were more obvious in bean, soybean, sugar beet and canola.
  • Seyed Vahid Eslami, Fatmemeh Afghani, Sohrab Mahmoodi Page 47
    The effects of environmental factors on germination and longevity of downy brome seeds were examined in laboratory and field experiments. Downy brome could germinate in a broad range of temperatures (15/6, 20/10, 25/15, 30/15, and 35/20ºC). The germinability, however, was different depending on the temperature range and the results showed that the highest germination was occurred in 20/10ºC (91%) under continuous dark regime, while the lowest germination percentage was observed in 35/20ºC (5%) under light/dark conditions. Salinity showed significant adverse effect on germination of this weed, so that the highest germinability was at 0 concentration of NaCl (89%). Increased salinity levels significantly decreased downy brome germination and its germination completely ceased at 320 mM NaCl. This study indicated that increasing pH in the range of 4 to 8 resulted in enhanced germination percentage, while further increase of pH significantly reduced germinability. Another experiment in which seeds were after-ripened at different depths in the field showed that increased burial depths from 0 to 10 cm accelerated seed after ripening and the lowest germination occurred in the seeds which were placed on the soil surface.
  • Mohammad Hassan Rashed Mohassel, Ebrahim Izadi Page 59
    Water and nitrogen are the most important factors in plant competition. Since of nitrogen uptake by plants depend on water mass flow, and competition for nitrogen is depend to water availability in soil. In order to study the effect of drought stress and nitrogen application rate on corn-redroot pigweed interaction, a factorial experiment was conducted under greenhouse condition based on replacement series method in which different planting ratios of pigweed and maize component of 0:100, 25:75, 50:50, 75:25 and 100:0 pigweed: corn to corn teaseling stage in 1388 year at Faculty of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad research greenhouse. Treatments included soil water availability in soil at 2 levels (25 and 50 FC) and nitrogen application rate at 3 levels (0, 200 and 400 kg per hectare). Results showed that both corn and pigweed dry mater increased significantly (p≤0.05) with increasing nitrogen application rate in normal soil water condition. It also enhanced corn competitive ability with pigweed. But drought stress decreased both plants dry mater production of both corn and pigweed with nitrogen application. It also had not any advantage for corn yield.
  • Alireza Yousefi, Hassan Alizadeh, Mohammad Ali Baghestani, Hamid Rahimian Page 69
    The presence of weed in soybean is a serious threat to crop yield. Little research has addressed multiple weed species interference in soybean. Field experiments were conducted at the Research Farm of University of Tehran, Karaj, Iran, during the growing season of 2007 and 2008 to determine the influence of density of single and multispecies populations of common cocklebur and redroot pigweed on soybean yield and competitive abilities of weeds. Common cocklebur and redroot pigweed seeds were sown concurrently with soybean and established at selected density within 15 cm on either side of soybean row. The experimental design was factorial based on randomized complete block design with three replications. Results showed that soybean grain yield was significantly affected by weed competition. Soybean yield loss due to competition was 86% and 70% in first and second experiment, respectively. Soybean yield was affected more by common cocklebur than by redroot pigweed. Common cocklebur at a density of 2.3(in 2007) and 6.25(in 2008) plants per m-1 of row reduced soybean yield by 50%. In contrast, same reduction in soybean yield from redroot pigweed was obtained at density of 5.9 and 12.1 in 2007 and 2008, respectively. Competitive effect of common cocklebur was equivalent with 2.37 and 1.91 plant of redroot pigweed density in 2007 and 2008, respectively.
  • Sirwan Babaei, Hassan Alizadeh, Mohammad R. Jahansouz, Hamid Rahimian Mashahadi, Mehdi Minbashi Moeini Page 79
    An outdoor pot-experiment was conducted to evaluate the effect of various fertilizers on reduction Phelipanche aegyptiaca damage in tomato at Research Farm of University of Tehran, Karaj, during 2008 and 2009. Experimental design was a randomized complete block with four replications. Treatments comprised ammonium nitrate, ammonium phosphate and urea each at rates of 150 and 300 kg/ha and ammonium sulfate at 250 and 500 kg/ha. In this research control pot for the first year was sowing Phelipanche aegyptiaca seed and in the second year, control without Phelipanche aegyptiaca seed also was included. Results in the first year showed that Ammonium sulfate applied at 250 and 500 kg/ha and control without broomrape was the most effective treatments in increasing tomato yield and reducing broomrape damage. Ammonium phosphate and urea both at 150 kg/ha and ammonium sulfate at 250 kg/ha had most tomato dry weight while the minimum was belonged to ammonium nitrate used at 150 and 300 kg/ha. Ammonium phosphate applied at rates of 150 and 300 kg/ha decreased aerial and tuber dry weight of broomrape more than other treatments. According to these results applying ammonium sulfate at 250 kg/ha for broomrape control in tomato is the best treatment
  • Saeed Shahbazi, Hamid Rahimain, Hassan Alizadeh Page 91
    Field experiment was carried out during 2008 growing season at the research farm of University of Tehran, Karaj, Iran, to evaluate the interference effects of redroot pigweed (Amaranthus retroflexus L.) on light interception and RUE of four Sesame cultivars. Experimental design was a randomized complete block with three replications per treatment. The first factor was the sesame cultivars including, Otlan (Multiculum), Varamin 2822, Naz Uniculm and Karaj 1 (Uniculm cultivars). The second was the redroot pigweed density at five levels: 0, 2, 4, 8, and 16 plant m2. The results indicated that leaf area distribution in the canopy has a triangular function and the height, in which maximum leaf area redroot pigweed was observed, was not the same among treatments. Light interception by sesame cultivars under redroot pigweed interference decreased by 12, 47, 32, and 42 percent for Oltan, Varamin 2822, Naz Uniculum and Karaj 1, respectively, compared to control. Redroot pigweed interference reduced RUE by 18.6, 35, 27.7, and 21.7 percent for Oltan, Varamin 2822, Naz Uniculum and Karaj1 respectively, compared to control. The highest RUE was observed in Oltan cultivar.