فهرست مطالب

  • سال بیست و ششم شماره 3 (1389)
  • تاریخ انتشار: 1389/07/01
  • تعداد عناوین: 9
|
  • رعنا دستجردی، سیما دامیار صفحه 297
    در سال های 1384 و 1385 میزان مقاومت نسبی یازده نوع پایه رویشی سیب به بیماری پوسیدگی طوقه ناشی از قارچ Phytophthora cactorum به صورت فاکتوریل با دو فاکتور نوع پایه های سیب و سال، در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار و چهار گیاه در هر واحد آزمایشی بررسی شد. کلیه پایه ها به جز مربائی به طریق رویشی تکثیر شدند. پس از تهیه زادمایه قارچ، ارزیابی میزان مقاومت پایه های سیب به پوسیدگی طوقه در گلدان هائی که خاک آن ها به طور مصنوعی آلوده شده بود انجام شد. سه ماه پس از مایه زنی، مقاومت پایه ها با اندازه گیری طول زخم در ناحیه طوقه، مساحت شانکر ایجاد شده، درصد حلقه برداری طوقه و میزان مرگ ومیر نهال ها ارزیابی شد. تجزیه واریانس مرکب نشان داد که اثر پایه بر میانگین صفات اندازه گیری شده در سطح احتمال 1% معنی دار بود. پایه MM106 با میانگین مساحت زخم 72/4 سانتی مترمربع، میزان حلقه برداری طوقه33/89 درصد، میانگین طول شانکر 28/5 سانتی متر و 33/83 درصد مرگ ومیر نهال ها بالاترین میزان حساسیت را نشان داد. در مقایسه با این پایه، پایه های M9، آزایش و CK1 تا حد زیادی مقاوم و پایه های مربائی و MM111 نیمه حساس بودند. پایه های گمی آلماسی و CK2 نیمه مقاوم و پایه های B9، M27 و M26 تحمل نسبی در برابر قارچ داشتند. اثر متقابل سال و پایه بر صفات مذکور معنی دار نبود.
    کلیدواژگان: پایه های سیب، پوسیدگی طوقه، Phytophthora cactorum، مقاومت نسبی
  • مرتضی عسکر، امیر یزدان سپاس، اشکبوس امینی صفحه 313
    به منظور ارزیابی تحمل ژنوتیپ های گندم نان به تنش خشکی پس از مرحله گلدهی، در سال های زراعی 84-1383 و 85-1384 آزمایش هایی در شرایط آبیاری نرمال و تنش خشکی با استفاده از هیجده ژنوتیپ امید بخش گندم نان زمستانه و بینابین در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه های تحقیقاتی کرج، اراک، مشهد و میاندوآب اجرا شد. ارزیابی ژنوتیپ ها از نظر تحمل به خشکی با استفاده از شاخص های تحمل به تنش(STI)، حساسیت به تنش (SSI)، تحمل (TOL)، میانگین بهره وری(MP) و میانگین هندسی(GMP) و همچنین میانگین رتبه() و انحراف معیار رتبه (SDR) شاخص های یاد شده برای کلیه ژنوتیپ ها وترسیم بای پلات مربوطه انجام شد. نتایج تجزیه واریانس مرکب صفت عملکرد دانه نشان داد که اثر ژنوتیپ و اثر متقابل سه جانبه سال مکان ژنوتیپ در شرایط تنش خشکی و اثر متقابل سال مکان در هردو شرایط نرمال و تنش خشکی معنی دار بود. با توجه به میزان همبستگی شاخص ها با عملکرد های دو شرایط تنش و نرمال، شاخص های MP و STI به عنوان بهترین شاخص ها شناخته شدند. با استفاده از روش ترسیمی بای پلات، مقایسه مقادیر شاخص ها و م یانگین رتبه() و انحراف معیار رتبه(SDR) شاخص ها برای هر ژنوتیپ و مشاهده وضع قرارگرفتن ارقام در بای پلات مذکور ژنوتیپ ها با کد C-83-6، C-83-7 و C-83-8 به عنوان ژنوتیپ های متحمل و ژنوتیپ C-83-14 به عنوان حساس ترین ژنوتیپ نسبت به تنش خشکی شناسایی شدند.
    کلیدواژگان: گندم نان، تنش خشکی، عملکرد دانه، شاخص های حساسیت و تحمل به خشکی، بای پلات
  • صادق نبوتی، مصطفی آقایی سربرزه، رجب چوکان، فرنگیس قنواتی، گودرز نجفیان صفحه 331
    در این مطالعه 59 ژنوتیپ گندم دوروم موجود در بانک ژن گیاهی ملی ایران در مزرعه تحقیقاتی مؤسسه تحقیقات اصلاح وتهیه نهال و بذر کرج به صورت مشاهده ای، از نظر صفات زراعی و مورفولوژیک و صفات مرتبط با کیفیت دانه در سال زراعی 88-1387 مورد بررسی قرار گرفتند. چهار رقم ویری ناک، سوایسون (گندم نان)، دنا و زردک(گندم دوروم) نیز به عنوان شاهد که بین ژنوتیپ ها کاشته شدند (با 14 بار تکرار). هر ژنوتیپ در دو ردیف 5/2 متری روی یک پشته کاشته شد. نتایج آزمایش تنوع بالائی را در ژنوتیپ ها از نظر صفات مورد مطالعه نشان داد. عملکرد دانه ژنوتیپ ها از 5/300 تا 5/868 گرم در مترمربع متغیر بود. درصد پروتئین دانه رابطه مثبت و معنی داری با صفات طول پدانکل، درصد خوابیدگی، میزان رسوب زلنی و سختی دانه و رابطه منفی و معنی داری با صفات طول سنبله، وزن هزار دانه، تعداد و وزن دانه در سنبله داشت. گروه بندی ژنوتیپ ها با استفاده از تجزیه کلاستر به روش UPGMA نشان داد که برخی از گروه ها برای بعضی از صفات ارزش بالاتر از میانگین داشتند. در تجزیه مؤلفه های اصلی، سیزده متغیر بررسی شده به چهار مؤلفه با واریانس نسبی تجمعی 1/72 % اهش یافت. با توجه به نتایج به دست آمده ژنوتیپ های شماره 15 (Wc-45704) و شماره 52 (P.S.No 3) داشتن خصوصیات زراعی و کیفیت دانه مطلوب مثل عملکرد دانه بالا، درصد خوابیدگی پایین، زودرسی، تعداد کم دانه چروکیده، درصد پروتئین مطلوب، اندیس گلوتن بالا و حجم رسوب SDS مناسب، نسبت به ژنوتیپ های دیگر در این مطالعه برتر بودند و می توانند در برنامه های به نژادی برای بهبود این صفات استفاده شوند.
    کلیدواژگان: گندم دوروم، ژنوتیپ ها، تنوع ژنتیکی، صفات زراعی، کیفیت دانه
  • امیرحسن امیدی، محمدرضا شهسواری، شهپر مطلبی پور، احمدعلی محمدی صفحه 351
    به منظور تعیین سازگاری و واکنش لاین های گلرنگ بهاره به شرائط مختلف محیطی، تعداد هفت لاین امیدبخش در چهار منطقه کرج، اصفهان، اسلام آباد غرب و زرقان در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار و به مدت دو سال زراعی (83-1381) مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که در اکثر مناطق و سال های مورد بررسی تفاوت معنی داری بین لاین ها وجود دارد. با توجه به معنی دار نبودن آزمون یکنواختی واریانس خطاهای آزمایشی، تجزیه واریانس مرکب برای سال ها و مناطق مورد بررسی انجام شد که اثر متقابل سال× مکان، رقم × سال و همچنین سال × مکان× رقم در سطح احتمال 1% معنی دار بودند. برای تعیین پایداری عملکرد دانه و روغن لاین ها بر اساس روش ابرهارت و راسل، فرانسیس و کاننبرگ و روش رتبه بندی اقدام شد. نتایج تجزیه رگرسیونی بر عملکرد دانه و روغن نشان داد که اثر متقابل ژنوتیپ× محیط (خطی) معنی دار و برازش مدل رگرسیونی مناسب است بنابراین لاین های مورد بررسی بر اساس شیب رگرسیونی و میانگین عملکرد دانه و روغن و همچنین انحراف از خط رگرسیون گروه بندی شدند. با توجه به نتایج فوق و نتایج مربوط به ضریب تغییرات محیطی (CV%) لاین های جدید I.L.111 و اصفهان14 به ترتیب با عملکردهای 1660 و1611 کیلوگرم در هکتار با سازگاری عمومی خیلی خوب در تمام محیط ها به عنوان ژنوتیپ های مطلوب شناسائی شدند.
    کلیدواژگان: گلرنگ بهاره، ژنوتیپ × محیط، عملکرد دانه
  • سونا حسین آوا، مریم تاتاری، داود جوادی مجدد، ژاله ساعدی صفحه 367
    قوه نامیه دانه گرده پنج رقم فندق به نام های گرچه، نگرت، پشمینه، گردویی و گرد اشکورات به منظور بررسی مدت زمان ماندگاری و دستیابی به رقم گرده دهنده مناسب مورد ارزیابی قرار گرفتند. در آزمایش اول، نیمی از دانه های گرده در دمای اتاق (C ° 1±25) و نیمی دیگر در یخچال (C ° 4) قرار داده شدند. پس از گذشت 24 ساعت، 5، 10 و 20 روز، دانه های گرده در محیط کشت حاوی10، 15 و 20 درصد ساکارز و 10 گرم در لیتر آگار با 5/6 pH= کشت شدند. نتایج نشان داد که استفاده از 15 درصد ساکارز در محیط کشت، بیشترین درصد جوانه زنی را به دنبال داشت. پس از گذشت 20 روز میانگین جوانه زنی دانه گرده ارقام گرد اشکورات، پشمینه، گرچه، گردویی و نگرت در دمای C ° 4 به ترتیب 48/54، 67/42، 21/42، 59/35 و 41/31 درصد بود. در آزمایش دوم، ارقام کاسفورد، دوباسه و سکورپ با پنج والد پدری بررسی شده در آزمایش اول گرده افشانی شدند. گرده افشانی آزاد، به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. با توجه به نتایج به دست آمده، گرده افشانی آزاد و گرده دهنده های گرچه و گردویی به ترتیب با میانگین های 37/51، 83/49 و 51/45 و ارقام سکورپ و دوباسه به عنوان والد مادری با میانگین های 03/55 و 92/52، بیشترین تعداد میوه را تشکیل دادند. گرده افشانی آزاد دوباسه و سکورپ و نیز تلاقی دانه گرده گرچه با والدین مادری دوباسه و سکورپ بیشترین میانگین تشکیل میوه را به دنبال داشتند. رقم کاسفورد با میانگین 75/19، بیشترین میانگین درصد میوه های پوک را تولید کرد.
    کلیدواژگان: فندق، ارقام، دانه گرده، گرده دهنده، تشکیل میوه
  • عبدالستار دارابی صفحه 383
    به منظور بررسی اتر گزینش و خودگرده افشانی بر خصوصیات زراعی لاین های نتاجی حاصل از توده محلی پیاز بهبهان آزمایشی به مدت پنج سال (83-1378) در مزارع منطقه بهبهان و ایستگاه تحقیقات کشاورزی بهبهان انجام شد. در سال اول پانصد سوخ از دو مورفوتیپ غالب (سفید و قرمز) انتخاب و در انبار کنترل نشده نگهداری شدند. در سال دوم یکصد سوخ از هر مورفوتیپ که دارای خاصیت انباری مطلوبی بودند کاشته شدند. در زمان گلدهی خودگرده افشانی به وسیله ایزوله کردن چترهای هر سوخ درون کیسه پارچه ای انجام شد. در سال سوم بذرهای حاصل از اولین خودگرده افشانی کاشته شدند. در پایان سال سوم 57 لاین برتر انتخاب شدند. در سال چهارم سوخ های 57 لاین انتخابی برای خودگرده افشانی دوم کاشته شدند. در سال پنجم بذرهای حاصل از دومین خودگرده افشانی کاشته و 28 لاین برتر گزینش شدند. نتایج حاصل نشان داد که در اثرپس روی خویش آمیزی سرعت رشد نتاج کاهش یافت، به طوری که درصد خروج گیاهچه ها از خاک، درصد زنده ماندن نشاءها، ارتفاع برگ، قطر و وزن متوسط سوخ در نسل های حاصل ازخودگرده افشانی اول و دوم به میزان قابل توجهی در مقایسه با توده اولیه کاهش یافت. خودگرده افشانی همچنین سبب طولانی شدن دوره رشد و نمو گیاهچه در خزانه شد ولی در اثر گزینش درصد بولتینگ و درصد دو قلویی به مفدار زیادی کاهش یافت و همچنین در نسل منتج از خودگرده افشانی دوم ناخالصی رنگ مشاهده نشد.
    کلیدواژگان: پیاز، آزاد گرده افشانی، خودگرده افشانی، گزینش، توده محلی
  • اشکبوس امینی، مجتبی وهابزاده، اسلام مجیدی هروان، داود افیونی، محمدتقی طباطبایی، محمدحسین صابری، غلامعباس لطفعلی آینه، سید ذبیح الله راوری صفحه 397
    به منظور بررسی اثر متقابل ژنوتیپ × محیط، با هدف تعیین سازگاری و پایداری عملکرد دانه لاین های جدید گندم نان در مناطق دارای آب و خاک شور معتدل کشور، تعداد هفده لاین جدید پیشرفته گندم نان به همراه ارقام روشن،کویر و بم، به عنوان ارقام شاهد متحمل به تنش شوری، درقالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه های یزد، بیرجند و اصفهان در شرایط تنش شوری (EcSoil =8-14 ds/m و EcWater =8-12 ds/m) به مدت دو سال زراعی (83-1381) ارزیابی شدند. بر اساس نتایج تجزیه واریانس مرکب دو ساله اثرهای مربوط به ژنوتیپ، سال× مکان، ژنوتیپ× سال و اثر متقابل سه جانبه ژنوتیپ × سال × مکان معنی دار بود. با توجه به نتایج بررسی پایداری و سازگاری با روش ها ومعیارهای مختلف پایداری، لاین هایMS-81-14، MS-81-4، MS-81-3 و MS-81-5 به عنوان لاین های پرمحصول و پایدار شناسائی شدند. لاین MS-81-14 با شجره 1-66-22/Inia با داشتن بیشترین عملکرد دانه (470/5تن درهکتار)، بالاترین مقدار معیار گزینش همزمان برای عملکرد و پایداری (23= YS)، بیشترین مقدار ضریب تبیین (%4/97 R2 =)، کمترین میانگین رتبه (42/3 R=)، انحراف معیار رتبه پایین (609 / 4 = SDR)، واریانس پایداری (σ i 2) غیرمعنی دار و اکووالانس ریک (Wi)پایین به عنوان لاین با عملکرد بالاو پایدار و سازگار با مناطق معتدل دارای آب و خاک شور شناسایی وانتخاب شد.
    کلیدواژگان: پایداری و سازگاری عملکرد دانه ژنوتیپ های گندم نان با استفاده از معیارهای مختلف پایداری در شرایط تنش شوری
  • مظفر روستایی، سیدابوالقاسم محمدی، اسلام مجیدی هروان، احمد عمری، رضا حق پرست صفحه 413
    در این بررسی به منظور ارزیابی میزان تجمع مواد فتوسنتزی در دانه لاین های اینبرد نوترکیب گندم نان حاصل از تلاقی رقم آذر2 و 87Zhong 291، تعداد 144 رقم و لاین نوترکیب، در قالب طرح لاتیس مربع با سه تکرار و در دو شرایط تنش خشکی و آبیاری تکمیلی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم مراغه در سال زراعی86- 1385 مطالعه شد. تفاوت بین ژنوتیپ ها از نظر صفات مختلف زراعی و فیزیولوژیکی در دو شرایط تنش خشکی و آبیاری تکمیلی معنی دار بود. میانگین عملکرد دانه ژنوتیپ ها در شرایط تنش خشکی و آبیاری تکمیلی به ترتیب 928 و 2547 کیلوگرم در هکتاربود. در شرایط تنش خشکی بیشترین و کمترین عملکرد دانه به ترتیب 1935 و 272 و در آبیاری تکمیلی به ترتیب 3805 و 1086 کیلوگرم در هکتار بود. در تنش خشکی در هفته های اول تا چهارم به ترتیب 6/10، 9/24، 6/52 و 9/11 درصد ماده خشک در دانه انباشته شد که نشان دهنده تجمع بیش از 88 درصد از ماده خشک دانه در شرایط تنش در سه هفته اول بعد از گرده افشانی بود. ضریب همبستگی بین افزایش وزن دانه با سرعت پرشدن دانه در شرایط تنش در هفته اول و دوم به ترتیب **76/0 = r و *48/0 = r ولی در هفته چهارم همبستگی ضعیف بود. نتایج مذکور نشان دهنده اهمیت تجمع ماده خشک دانه در شرایط خشکی در هفته های اول بعد از گرده افشانی است. ژنوتیپ هائی که در شرایط تنش خشکی توانایی تولید بیشتر محصول را داشتند از ویژگی هائی مانند زودرسی، ارتفاع بوته بیشتر، وزن هزاردانه بالا و سرعت انباشت بالاتر مواد فتوسنتزی در هفته های اول بعد از گرده افشانی برخوردار بودند.
    کلیدواژگان: گندم، خشکی، زودرسی، تجمع و مواد فتوسنتزی
  • مظفر روستایی، داود صادق زاده اهری، مقصود حسن پور حسنی، اسماعیل زاد حسن، رضا حق پرست، مصطفی آقایی سربرزه، کورش نادرمحمودی صفحه 433
|
  • R. Dastjerdi, S. Damyar Page 297
    An experiment was conducted to evaluate relative resistance to P. cactorum, the casual agent of apple crown rot, in eleven apple rootstocks. The experiment was in factorial (with apple rootstocks and year factors) on the basis of completely randomized design with three replications. Each plot consisted of four young plants. All rootstocks excluding Morabbaei, were propagated vegetatively. One year old rootstocks were evaluated in pots containing soil inoculated artificially with inoculum of P. cactorum. Disease response of the rootstocks was assessed three months after inoculation based on canker length (cm), crown girdling (%), mortality (%) and mean canker area (cm2). The analysis of variance on pooled data showed that effect of rootstock on measured characterestics was significant at 1% probability level. MM106 rootstock was highly susceptible (mean canker area: 4.72 cm2, crown girdling: 89.33%, canker length: 5.28cm and mortality (%): 83.33%). M9, Azayesh and CK1 rootstocks were resistant and Morabbaei and MM111 rootstocks were moderately susceptible compared to the highly susceptible rootstock.. Gami almasi and CK2 rootstocks were moderately resistant and M26, M27 and B9 rootstocks showed relatively tolerance responces to P. cactorum. Interaction between year and rootstock was not significant.
  • A. Yazdansepas, A. Amini Page 313
    An experiment was conducted under normal and post-anthesis drought stress conditions using RCBD with three replications at Karaj, Arak, Mashhad and Miandoab Agricultural Research Stations in 2004-05 and 2005-06 cropping seasons to evaluate the tolerance of 18 facultative and winter wheat genotypes to drought stress. Combined analysis of variance was done on grain yield. Tolerance and susceptibility of the genotypes to drought stress were calculated using Stress Tolerance Index (STI), Stress Susceptibility Index (SSI), Tolerance (TOL), Mean Productivity (MP), Geometric Mean Productivity (GMP), and SDR. Interaction of year × location in normal condition and effect of genotype and interaction of year × location and genotype × year × location were significant in stress condition. Correlation coefficients of indices with grain yield in normal and stress conditions showed MP and STI as the most appropriate indices for selection of tolerant genotypes. Using biplot,, SDR and drought tolerance and susceptibility indices, determined genotypes C-83-6, C-83-7 and C-83-8 as the most tolerant genotypes and genotype C-83-14 as the most susceptible genotype.
  • S. Nabovati, M. Aghaee Sarbarzeh, R. Choukan, F. Ghanavati, G. Najafian Page 331
    Fifty nine durum wheat genotypes obtained from the National Plant Gene Bank of Iran along with two bread wheat checks (Vee/Nac and Soissons) and two durum checks (Dena and Zardak) were evaluated for quantitative and qualitative traits in an observational experiment in 2008-2009 at Seed and Plant Improvement Institute, Karaj, Iran. Each genotype was planted in two lines 2.5 m long. The checks were repeated 14 times among the rows. Descriptive data analysis showed presence of a vast genetic variability among the genotypes for the recorded traits. For example grain yield varied between 300.5-868.5 gm-2. Correlation analysis among agronomic and grain quality traits revealed positive correlation between protein percentage and plant heigh t, length of peduncle, lodging susceptibility, Zeleny, hardness and had negative significant correlation with length of spike, thousand-kernel weight, number and weight of grains per spike. Principal component analysis reduced 13 variables to four components by 72.1% cumulative proportional variance. Results showed genotypes no. 15 (Wc-45704) and 52(P.S.No3) with good quantitative and qualitative traits such as high grain yield, low lodging susceptibility, early maturity, low number of shriveled seeds, higher protein percentage, high gluten index and SDS sedimentation, were the best genotypes among the experimental genotypes.
  • A. H. Omidi, M. R. Shahsavari, S. Motalebipour, A. A. Mohammadi Page 351
    The seed and oil yields stability of seven spring safflower advanced lines were evaluated in four different environmental conditions of Karaj, Isfahan, Islamabad and Zarghan in a randomized complete block design with four replications for two years (2002 -2004). The results showed significant differences among the genotypes in different locations and years. After homogeneity test for error variances, combined analysis of variance was performed. F test of different sources of variation revealed that the effect of genotype × year × location interaction was significant (P < 1%). Stability of genotypes were evaluated using Eberhart and Russell and Francis and Kannenberg methods. The results showed significant differences for the main effects of genotype and environment × genotypes and deviation from regression. According to the classification of genotypes based on the mean of seed and oil yields, coefficient of regression equal to unity and less deviation from regression and coefficient of variability (CV%), lines I.L.111 and Isfahan-14 with the highest seed yield (1660 and 1611 kgha-1, respectively) and stability were selected as desirable genotypes.
  • S. Hoseinava, M. Tatatri, D. Javadi Mojadad, J. Saedi Page 367
    Pollen grain viability of five hazelnut cultivar Gerche, Negret, Pashmineh, Gerdoii and Gerd-e-Eshkevarat was evaluated to investigate the storage time and select the best pollinizer among them. In the first experiment, half of pollen grains were stored at room temperature (25 ± 1°C) and the rest in refrigerator (4°C). After 24 hours, 5, 10 and 20 days, pollen grains were cultured on medium culture containing 10, 15 and 20% sucrose and 10 gl-1 agar (pH=6.5). The highest percentage of pollen germination was observed in medium containing 15% sucrose. After 20 days the mean pollen germination of Gerde-e-Eshkevarat, Pashmineh, Gercheh, Gerdoii and Negret cultivars was 54.48, 42.67, 42.21, 35.59 and 31.41% respectively at 4°C. In the second experiment, Kasford, Dubase and Secorp cultivars were pollinated with five male parents. Open pollination was considered as control. Open pollination and pollination with Gercheh and Gerdoii as male parents (means 51.37, 49.83 and 45.51, respectively) and Secorp and Dubase cultivars as female parents (means 55.03 and 52.92) had the highest mean of fruit set. Open pollination of Dubase and Secorp and cross pollination between Gercheh with Dubase and Secorp had also the highest mean of fruit set. Kasford cultivar with mean 19.75 produced the highest mean of blank fruit percentage.
  • A. Darabi Page 383
    To study the effects of selection and selfing, on progeny lines of Behbahan landrace onion, a five year (1999-2004) experiment was conducted five year at farms of Behbahan region and Behbahan Agriculture Research Station. In the first year, 500 bulbs of two morphotypes (white and red) of Behbahan landrace onion were selected and stored in non controlled storage. In the seconed year, 100 bulbs of each morphotype were selected and planetd. The umbles of each buld were isolated by cloth bags at flowering time. In the third year, self pollinated seeds from each bulb were planted and 57 progeny lines were selected. Bulbs of selected progeny lines were planted for then second selfing in the fourth year. In the fifth year, seeds of the second self pollinated bulbs were planted and 28 progeny lines were selected. The results showed that the growth rate of progeny lines decreased as compared with the source line, due to inbreeding depression, and consequently seedlings emergence percent, seedlings survival percent, leaf hight, mean bulb weight, mean bulb diameter and bulb storability were also decreased. In the other hand duration of seedlings growth of progeny lines in nursery increased compared to the source line. However, the bolting and doubling bulb percent of progeny lines were considerably lower than source line. Bulb off color was not observed in the progeny lines after the second selfeing.
  • A. Amini, M. Vahabzadeh, E. Majidi Heravan, D. Afiuni, M. T. Tabatabaei, M. H. Saberi, G. Lotfali Aineh, S. Z. Ravari Page 397
    To study genotype × environment interaction and determine the stability and adaptability of grain yield of bread wheat under salinity stress conditions in temperate zone areas of Iran, field experiments were conducted with 17 new advanced bread wheat lines together with three salinity tolerant checks cultivars Roshan, Kavir and Bam, using randomized complete block design with three replications under salinity stress conditions(EcSoil =8-14 ds/m, EcWater =8-12 ds/m). Experiments were carried out in three experimental stations in Yazd, Birjand and Isfahan during 2005-06 and 2006-07 cropping seasons. Combined analysis of variance for grain yield showed significant differences among the genotypes (P<0.05). The location × year and genotype × year and genotype × location × year interactions were also significant (P<0.01). Analysis of different stability parameter revealed that lines MS-81-14, MS-81-4, MS-81-3 and MS-81-5 were more high yielding and stable genotypes with good adaptability to salinity stressed conditions, among them line MS-81-14 with average grain yield of 5.470 tha-1,YS=23, R=3.42, SDR=4.609, R2 =97.4%, non-significant stability variance (σ i2), low Wricke's ecovalance(Wi) and also with good adaptability and agronomic chacteristics was identified as the most high yielding and stable genotype.
  • M. Roustaii, S. A. Mohammadi, E. Majidi Heravan, A. Amri, R. Haghparast Page 413
    In order to study drought tolerance in bread wheat, 142 recombinant inbred lines in F8 generation, derived from a cross between Azar 2 (winter type) and 87Zhong 291 (facultative type) was used. Experiment was conducted in a randomized block design with three replications under drought stress and supplementary irrigation during 2006-07 cropping season, at Maragheh Experimental Station of the Dryland Agricultural Research Institute. Analysis of variance revealed significant differences among genotypes for different agronomical and physiological traits in two experimental conditions. Average of grain yield under drought and irrigated conditions were 928 and 2547 kgha-1, respectively. Under drought and irrigated conditions, grain yields ranged from 272 to 1935 kgha-1 and 1086 to 3805.4 kgha-1, respectively. Accumulation of photosynthesis assimilates in grains were 10.64, 24.89, 52.61 and 11.86 percent in the first, second, third and fourth weeks after anthesis, respectively, under drought condition. More than 88 percent of photosynthesis assimilates, accumulated in the third week after anthesis. Correlation coefficients of grain weight with grain filling rate in the first and second weeks after anthesis were r=0.76** and r=0.048* respectively. In most of the lines, total photosynthesis assimilate accumulation finished in the third week after anthesis. The results indicated that traits such as date to heading, date to anthesis, 1000 kernel weight and grain filling relative were important selection criteria for drought tolerance in wheat breeding programs.
  • M. Roustaii, D. Sadeghzadeh Ahari, M. Hassanpour Hosni, E. Zadhassan, R. Haghparast, M. Aghaee Sarbarzeh, K. Nadermahmoudi Page 433
    Research was conducted to develop and release new improved winter wheat (Triticum aestivum L.) cultivar suitable for cold and mild-cold rainfed areas of Iran. In 1988/89 cropping season Fenkang15/Sefid was created by crossing between Fenkang15 and Sardari (Sefid local cultivar)) in Karaj. Based on agronomic traits, and biotic stress tolerance under field conditions, a new line of Fenkang15/Sefid was selected. The new line was evaluated in main cold and mild-cold DARI research stations together with 16 other wheat lines, including the widely grown improved check cultivars Sardari and Azar 2. Results indicated that the new line had higher and stable grain yield at Maragheh and Ardebil areas. It was early-mild in maturity, with mean grain yield of 2420 kgh-1 (in seven years of evaluation in cold and mild cold research stations). The plant height of the new line is 81cm, 1000 kernel weight is 36 g, grain color is red and its protein content is 11-12.5%. Based on these results, the new line was officially released in 2007 through the Agricultural, Education and Extension Organization, under the name of Rasad.