فهرست مطالب

سالمند - پیاپی 18 (زمستان 1389)
  • پیاپی 18 (زمستان 1389)
  • تاریخ انتشار: 1388/12/28
  • تعداد عناوین: 8
|
  • بتول احمدی، معصومه علی محمدیان، بهار محجوبی، رضوان میرزایی، تهمینه متوسلی صفحه 7
    اهداف
    هدف این مطالعه اپیدمیولوژیک، تعیین میزان شیوع اختلالات انسدادی دفعی و عوامل موثر بر آن در زنان 40 سال به بالا بود.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه، مقطعی 800 زن 40 سال و بالاتر ساکن منطقه 17 تهران به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب و با مصاحبه و تکمیل پرسشنامه (منزل به منزل) بررسی شدند. برای آنالیز داده ها از آزمون خی دو و آزمون تعقیبی فیشر استفاده شد.
    یافته ها
    در این مطالعه شیوع اختلال انسدادی دفع مدفوع خفیف 36/5% (حدود اطمینان 95%، 39%- 33)، متوسط 8% (حدود اطمینان 95%، 10%- 6%) و شدید 5/0% (حدود اطمینان 95%، 9/0%- 01/0%) بود. اختلالات انسدادی دفع مدفوع فقط با سن رابطه معنی دار آماری داشت (P=0/006). با افزایش میزان تحرک بدنی نسبت موارد اختلال دفع کاهش نسبی نشان داد و این روند کاهشی از نظر آماری معنی دار بود (P=0/004). بین اختلال انسدادی دفع مدفوع و بیماری های آرتروز، افسردگی و اضطراب، پوکی استخوان، سرفه مزمن، بیماری روده ای مزمن، و دیابت رابطه معنی داری وجود داشت (P<0/005)
    نتیجه گیری
    این مطالعه با مشخص کردن میزان شیوع قابل توجه اختلالات انسدادی دفعی و عوامل موثر بر آن در زنان جامعه ایرانی نشان داد که در باره این همه گیری پنهان و عوامل خطر و بازدارنده آن در بین زنان جامعه اطلاعات کمی وجود دارد و به ارزیابی و تحقیق بیشتری نیاز است. در مطالعه حاضر توجه به امر پیشگیری، غربالگری، آموزش و درمان به موقع بیماران برای ارتقای سلامت و کیفیت زندگی زنان توصیه می شود.
    کلیدواژگان: اختلالات انسدادی دفع مدفوع، اختلالات کف لگن، اپیدمیولوژی، زنان
  • عباس بیاتلو، مهیار صلواتی، بهنام اخباری صفحه 14
    اهداف
    هدف اصلی این مطالعه مقایسه توانایی اختصاص «توجه» بر تکلیف اولیه و ثانویه شناختی یا حرکتی در سالمندان با و بدون سابقه زمین خوردن بود.
    مواد و روش ها
    مطالعه علی مقایسه ای حاضر با طرح سه عاملی مختلط بر نمونه ای متشکل از 55 نفر اجرا شد. شرکت کنندگان به روش نمونه گیری غیراحتمالی ساده انتخاب شدند. 23 سالمند با میانگین سنی 72/3 سال و گزارش حداقل یک مرتبه زمین خوردن غیرترقبه در طی سال گذشته و 33 سالمند بدون سابقه زمین خوردن با میانگین سنی 69/12 سال شرکت کردند. مطالعه بر سالمندان ساکن آسایشگاه های تهران انجام شد. از آزمون های بررسی وضعیت روانشناختی (MMSE) و زمان نشستن و برخاستن (TUG) همراه با تکالیف ثانویه شناختی و حرکتی استفاده شد. شرایط آزمون به صورتی بود که شرکت کنندگان ابتدا می بایست ضمن انجام تکلیف دوگانه به تکلیف اولیه توجه داشته باشند و سپس می بایست در ضمن انجام تکلیف دوگانه توجه خود را معطوف تکلیف ثانویه می کردند. زمان و تعداد قدم ها در آزمون TUG با دوربین فیلمبرداری ثبت شد. داده ها با آزمون تحلیل واریانس مختلط برای سنجش های مکرر 2×2×2 (گروه با دو سطح، توانایی اختصاص توجه با دو سطح، و تکلیف ثانویه با دو سطح بر متغیر وابسته زمان آزمون TUG) بررسی شدند.
    یافته ها
    نتایج اثر خالص معنی دار گروه، توانایی اختصاص توجه، تکلیف ثانویه بر زمان و تعداد قدم ها در آزمون TUG (P<0/001) را نشان داد. اثر متقابل گروه با نوع تکلیف ثانویه بر زمان وتعداد قدم ها در آزمون TUG معنی دار (P=0/74 و P=0/39) نبود. اثر متقابل گروه با اختصاص توجه بر زمان و تعداد قدم ها در آزمون TUG معنی دار (P<0/001) بود. اثر متقابل نوع تکلیف ثانویه با اختصاص توجه بر زمان در آزمون TUG معنی دار (P=0/001) بود، ولی بر تعداد قدم ها معنی دار (P=0/4) نبود.
    نتیجه گیری
    در تحقیق حاضر سالمندان با و بدون سابقه زمین خوردن توانایی اختصاص توجه به تکلیف اولیه را داشتند که شاید بتوان ادعا کرد سالمندان به حفظ تعادل و راه رفتن بیشتر از انجام تکلیف ثانویه اهمیت می دهند. گروه سالمندان بدون سابقه زمین خوردن توانایی اختصاص توجه بهتری نسبت به گروه سالمندان با سابقه زمین خوردن نشان دادند. نداشتن توانایی اختصاص توجه یکی از عوامل مهم در اختلال تعادل و زمین خوردن است.
    کلیدواژگان: توانایی اختصاص توجه، آزمون TUG، تکلیف ثانویه شناختی و حرکتی، سالمند
  • الهام کریمی طرقبه، محمد احسانی، هاشم کوزه چیان، یدالله محرابی صفحه 21
    اهداف
    هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر پیاده روی بر عملکرد روانی اجتماعی مردان سالمند بود.
    مواد و روش ها
    پژوهش حاضر از نوع شبه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را سالمندان مرد 60 تا 75 سال ساکن سرای سالمندان کهریزک تشکیل دادند که از نظر جسمانی و سابقه پزشکی سالم ارز یابی شدند. تعداد 80 نفر از سالمندان با توجه به ملاک های ورود، انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه تجربی (1، 3 و 6 جلسه در هفته،، هر جلسه 30 دقیقه پیاده روی با شدت متوسط) و یک گروه کنترل (بدون فعالیت بدنی در طی 16 هفته) تقسیم شدند. دو پرسشنامه فرم کوتاه کیفیت زندگی مرتبط با سلامتی (SF-36) و پرسشنامه سنجش علائم افسردگی (GDS-SF) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون توسط شرکت کنندگان تکمیل شد. ملاک های ورود آزمودنی ها عبارت بودند از: دامنه سنی، داشتن رضایت و تمایل به حضور فعال و منظم در برنامه پیاده روی و برخورداری از سلامت روانی نسبی؛ وهمچنین نداشتن بیماری های دیابت، قلبی عروقی، پارکینسون، ناهنجاری های وضعیتی حاد، اختلالات عصب شناختی، اسکلتی عضلانی، فقدان سابقه بیماری های جدی به ویژه نقص بینایی، نقص در سیستم های درگیر در تعادل، نداشتن محدودیت حرکتی، ناهنجاری های کف پا، سابقه جراحی. داده ها با آزمون های تحلیل واریانس یک طرفه، همبستگی پیرسون و تعقیبی شفه در سطح معنی داری P<0/05 بررسی شدند.
    یافته ها
    یافته ها نشان دادند عملکرد روانی اجتماعی مردان 60 تا 75 سال، پس از 16 هفته پیاده روی افزایش داشت (F=29/400 و P=0/001). و با افزایش جلسات هفتگی تمرین، اثربخشی پیاده روی نیز بیشتر شد. در حالی که بین گروه های مداخله با تمرین 1 جلسه و 3 جلسه در ارتباط با بهبود عملکرد روانی اجتماعی تفاوت معنی داری مشاهده نشد (P>0/05).
    نتیجه گیری
    انجام پیاده روی منظم با مقدار تمرینی اثربخش و استاندارد برای سالمندان می تواند زمینه ارتقای کیفیت زندگی آنان را فراهم سازد. از این رو طرح ریزی فعالیت های بدنی نظام دار و منطقی برای سالمندان زیر نظر مربیان آگاه بر پایه یافته های تحقیق پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: پیاده روی، کیفیت زندگی، عملکرد روانی اجتماعی، سالمندان
  • بهنام قاسمی، اکبر اعظمیان جزی، پرستو نوری صفحه 30
    مواد و روش ها
    در پژوهش نیمه تجربی حاضر 30 زن سالمند سالم به صورت هدفمند انتخاب و سپس به طور تصادفی به دو گروه مساوی کنترل و تجربی تقسیم شدند. تعادل پویای آزمودنی ها با تست عملکردی «زمان برخاستن و رفتن» اندازه گیری شد. گروه تجربی به مدت سه جلسه در هفته در یک برنامه 12 هفته ای تمرینات عملکردی شرکت کردند. در حالی که گروه کنترل در هیچ گونه تمرین ورزشی شرکت نداشتند. از آزمون T همبسته برای بررسی تفاوت درون گروهی و از آزمون T مستقل برای بررسی تفاوت بین گروهی در سطح معناداری (P<0/05) استفاده شد.
    یافته ها
    تعادل پویای گروه کنترل بعد از 12 هفته تمرین عملکردی تغییر معنی داری نداشت (P=0/11). زمان آزمون «برخاستن و رفتن» به عنوان شاخص تعادل پویا، در گروه تجربی از لحاظ درون گروهی و بین گروهی به طور معنی داری کاهش یافت (P=0).
    نتیجه گیری
    تمرینات عملکردی می تواند تعادل پویای زنان سالمند را به نحو موثری بهبود بخشیده نقش به سزایی در زندگی سالم زنان سالمند داشته باشد.
    کلیدواژگان: تعادل پویا، تمرینات عملکردی، زنان سالمند
  • محمد اسحاق افکاری، مهناز صلحی، حبیبه متین، فاطمه حسینی، مرتضی منصوریان صفحه 37
    اهداف
    هدف از انجام پژوهش، بررسی تاثیر مداخله آموزشی بر مبنای الگوی «پرسید» در ارتقاء کیفیت زندگی سالمندان بود.
    مواد و روش ها
    پژوهش نیمه تجربی حاضر بر 54 نفر از سالمندان تحت پوشش فرهنگسرای سالمندان تهران (1388) انجام شد. سالمندان به روش نمونه گیری مستمر، در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. برای مداخله آموزشی از پرسشنامه محقق ساخته. طراحی شده بر اساس سازه های الگوی اموزشی «پرسید» و برای سنجش کیفیت زندگی، از پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت استفاده شد. کیفیت زندگی سالمندان قبل و یک ماه بعد از مداخله آموزشی(چهار جلسه آموزش به سالمندان و یک جلسه آموزش برای کارکنان در خصوص شیوه های زندگی سالم) بررسی شد. داده ها با آزمون های آماری مک نمار، تی مستقل و تی زوجی بررسی شدند.
    یافته ها
    میانگین نمره کل اجزاء مدل «مدل پرسید» شامل عوامل مستعد کننده (آگاهی و نگرش)، عوامل قادر کننده، عوامل تقویت کننده، عوامل رفتاری و در نتیجه کیفیت زندگی سالمندان گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل، پس از مداخله آموزشی (P<0/05) اختلاف معنی داری را نشان داد.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد می توان با مداخله آموزشی الگوی «پرسید» کیفیت زندگی سالمندان را افزایش داد.
    کلیدواژگان: سالمند، الگوی پرسید، کیفیت زندگی
  • سپیده جنتی، مهدی سهرابی، سیدرضا عطارزاده حسینی صفحه 46
    اهداف
    این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی تمرین های هاتایوگا بر تعادل ایستا و پویای زنان سالمند صورت گرفت.
    مواد و روش ها
    جامعه آماری این مطالعه نیمه تجربی را زنان سالمند شهر مشهد (1388) تشکیل دادند که داوطلب شرکت در پژوهش بودند. 29 زن سالمند سالم (دامنه سنی 56-72 سال) به روش در دسترس و داشتن ملاک های ورود (عدم وجود سابقه بیماری پوکی استخوان پیشرفته، جایگزینی لگن، کوری تدریجی، پارکینسون، سرگیجه، و جراحی در یک سال گذشته) در نمونه آماری قرار گرفتند. تعادل ایستا و پویا به ترتیب از طریق آزمون ثبات وضعیتی و خطر افتادن به وسیله دستگاه تعادلی بایودکس قبل و بعد از مداخله سنجیده شد. برنامه تمرینی هاتایوگا در سه جلسه (یک ساعت) درهفته و به مدت هشت هفته اجرا شد؛ تحلیل آماری داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل واریانس و t همبسته در سطح معناداری α=0.05 انجام شد.
    یافته ها
    یافته های پژوهش نشان داد که برنامه تمرینی هاتا یوگا به مدت 24 جلسه تاثیر معناداری بر تعادل ایستا: ثبات کلی (P=0/001)، تعادل قدامی-خلفی (P=0/002)، تعادل داخلی-خارجی (P=0/006) و همچنین تعادل پویای زنان سالمند داشت (P=0/01).
    نتیجه گیری
    با توجه به اثر بخشی برنامه تمرینی هاتایوگا بر تعادل ایستا و پویا به نظر می رسد برنامه تمرینی با بهبود قدرت عضلانی زنان سالمند به ویژه استقامت و قدرت عضلات در اندام تحتانی واحتمالا با افزایش کارایی سیستم حرکتی و عصبی و تقویت سازوکار گیرنده های عمقی عضلات و مفاصل بر تعادل اثر داشته و به کاهش خطر زمین خوردن در زنان سالمند منجر شده است.
    کلیدواژگان: هاتایوگا، تعادل ایستا، تعادل پویا، زنان سالمند
  • فاطمه مختاری، نوشاد قاسمی صفحه 53
    اهداف
    پژوهش حاضر باهدف مقایسه سلامت روان و کیفیت زندگی سالمندان ساکن سرای سالمندان و سالمندان عضو کانون بازنشستگی صورت گرفت.
    مواد و روش ها
    در پژوهش علی مقایسه ای حاضر، جامعه آماری شامل کلیه سالمندان ساکن سرای سالمندان و سالمندان عضو کانون بازنشستگی شهر شیراز (1389) بود. نمونه آماری شامل 60 سالمند (30 مرد و 30 زن) ساکن دو سرای سالمندان که از طریق نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب و60 سالمند (30 مرد و 30 زن) عضو کانون بازنشستگی بود که از طریق گروه های جور شده انتخاب شدند. از پرسشنامه های سلا مت عمومی (GHQ-28)، پرسشنامه کیفیت زندگی (SF-36)، و مشخصات جمعیت شناختی استفاده شد. داده ها با ازمون t مستقل و تحلیل واریانس دوطرفه بررسی شدند.
    یافته ها
    نتایج پژوهش نشان داد که بین دو گروه سالمند در متغیر های کیفیت زندگی (t=8/41 و P<0/001) و سلامت روان (t=16/4 و P<0/001) و تمام اندازه های خرده مقیاس این دو متغیر تفاوت معنی داری وجود دارد. همچنین اثرات معنی دار مستقلی برای متغیر های سن، جنس، شغل و سطح اقتصادی در تعیین واریانس دو متغیر کیفیت زندگی و سلامت روان مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    یافته های پژوهش حاکی از تفاوت معنی دار فاحش بین کیفیت زندگی، سلامت روان و کلیه خرده مقیاس های این دو متغیر بود. و در همه موارد، برتری با سالمندان عضو کانون بازنشستگی بود. علاوه بر این شواهد، حاکی از آن است که متغیر های جمعیت شناختی می تواند بر اثر محل سکونت نقش تعدیل کننده د اشته باشند. هرچند میزان این تعدیل کنندگی چندان قابل ملاحظه نیست.
    کلیدواژگان: سلامت روان، کیفیت زندگی، سالمندی، سرای سالمندان
  • داود قادری صفحه 64
    اهداف
    هدف اصلی این مطالعه مقایسه توانایی اختصاص «توجه» بر تکلیف اولیه و ثانویه شناختی یا حرکتی در سالمندان با و بدون سابقه زمین خوردن بود.
    مواد و روش ها
    مطالعه علی مقایسه ای حاضر با طرح سه عاملی مختلط بر نمونه ای متشکل از 55 نفر اجرا شد. شرکت کنندگان به روش نمونه گیری غیراحتمالی ساده انتخاب شدند. 23 سالمند با میانگین سنی 72/3 سال و گزارش حداقل یک مرتبه زمین خوردن غیرترقبه در طی سال گذشته و 33 سالمند بدون سابقه زمین خوردن با میانگین سنی 69/12 سال شرکت کردند. مطالعه بر سالمندان ساکن آسایشگاه های تهران انجام شد. از آزمون های بررسی وضعیت روانشناختی (MMSE) و زمان نشستن و برخاستن (TUG) همراه با تکالیف ثانویه شناختی و حرکتی استفاده شد. شرایط آزمون به صورتی بود که شرکت کنندگان ابتدا می بایست ضمن انجام تکلیف دوگانه به تکلیف اولیه توجه داشته باشند و سپس می بایست در ضمن انجام تکلیف دوگانه توجه خود را معطوف تکلیف ثانویه می کردند. زمان و تعداد قدم ها در آزمون TUG با دوربین فیلمبرداری ثبت شد. داده ها با آزمون تحلیل واریانس مختلط برای سنجش های مکرر 2×2×2 (گروه با دو سطح، توانایی اختصاص توجه با دو سطح، و تکلیف ثانویه با دو سطح بر متغیر وابسته زمان آزمون TUG) بررسی شدند.
    یافته ها
    نتایج اثر خالص معنی دار گروه، توانایی اختصاص توجه، تکلیف ثانویه بر زمان و تعداد قدم ها در آزمون TUG (P<0/001) را نشان داد. اثر متقابل گروه با نوع تکلیف ثانویه بر زمان وتعداد قدم ها در آزمون TUG معنی دار (P=0/74 و P=0/39) نبود. اثر متقابل گروه با اختصاص توجه بر زمان و تعداد قدم ها در آزمون TUG معنی دار (P<0/001) بود. اثر متقابل نوع تکلیف ثانویه با اختصاص توجه بر زمان در آزمون TUG معنی دار (P=0/001) بود، ولی بر تعداد قدم ها معنی دار (P=0/4) نبود.
    نتیجه گیری
    در تحقیق حاضر سالمندان با و بدون سابقه زمین خوردن توانایی اختصاص توجه به تکلیف اولیه را داشتند که شاید بتوان ادعا کرد سالمندان به حفظ تعادل و راه رفتن بیشتر از انجام تکلیف ثانویه اهمیت می دهند. گروه سالمندان بدون سابقه زمین خوردن توانایی اختصاص توجه بهتری نسبت به گروه سالمندان با سابقه زمین خوردن نشان دادند. نداشتن توانایی اختصاص توجه یکی از عوامل مهم در اختلال تعادل و زمین خوردن است.
    کلیدواژگان: توانایی اختصاص توجه، آزمون TUG، تکلیف ثانویه شناختی و حرکتی، سالمند
|
  • Ahmadi B. (Phd), Alimohamadian M(Msc), Mahjobi B(Md), Mirzaei R(Md), Motevaseli T Page 7
    Objective
    The aim of this study is to determine the prevalent of Fecal OutletObstruction (FOO) and associated risk factors in women aged 40 and older.
    Material And Methods
    In this cross sectional study, a total of 800 women wererandomly selected via cluster sampling among residents of area zone 17 of Tehranand were interviewed at home. Data was analyzed using Chi-square and Fisher exacttests.
    Results
    Prevalence for FOO cases was mild 36. 5% (95% CI, 33–39%), medium8%(95% CI, 6–10%) and acute 0. 5% (95% CI, 0. 01–0. 9%) which was onlyassociated with age increase (p=0. 006). There is a significant relationship betweenphysical activity and morbidity of FOO (P=0. 004). FOO was associated withdepressive and anxiety disorders, osteoarthritis, osteoporosis, diabetes, chroniccough, and chronic inflammatory bowel disease (P<0. 005).
    Conclusions
    This study underscores the prevalence rate of FOO symptoms and its underlying factors. It also considers lack of knowledge about this hidden epidemicproblem and its protective factors among women in Iranian community; andrecommends further research to determine effective strategies for prevention,education, screening and early treatment to promote women's health and quality oflife.
  • Bayatloo A. (Msc), Salavati M. (Phd), Akhbari B Page 14
    Objective
    The main goal of this studywas to determine the ability of elderly adults to selectively allocate attentional demands on walking during secondary motor andcognitive tasks.
    Materials And Methods
    in this prospective three factors mixed design, 33 elderlyadultswithout a history of falls and 23 elderly adults with a history of falls wereasked to performtimed up and go test (TUG), either alone or simultaneously withsecondary cognitive (backward days of week) or motor (transferring coins) tasksunder two instructional sets (a) focus primarily on the primary postural task (b)focus primarily on the secondary motor or cognitive tasks. Time and number ofsteps on TUG, cognitive and motor tasks score were videotaped. demographics,kolmogorove-smirnov, independent t-test, two way and three way mixed ANOVAwere used for analyzing data.
    Results
    using three way ANOVA to compare performance of elderly adults withand without a history of falls to measure the flexibility of allocation of attention, results showed both groups had ability to allocate attention toward primary posturaltask and non-fallers represented better attention of allocation than fallers. whenparticipants perform secondary motor task, time of TUG increased compared tocognitive task.
    Conclusion
    our study confirmed thw ability to allocate attention toward theprimary task but non-fallers have more attention than fallers. it is suggested thatinability to allocate attention could be one important factor among others thatcontribute to balance constraints during gait in fallers. elderly adults sacrificeperformance on the secondary task in order to optimize their gait and balance.
  • Karimi Torghabeh E(Phd), Ehsani M(Phd), Koozechian H(Phd), Mehrabi Y Page 21
    Objective
    The purpose of current semi-experimental study was a survey on effect of 16 week walking on psychosocial functioning related to quality of life among 60to 75 years old men.
    Materials And Methods
    For this reason, short form of health-related quality of lifequestionnaire (SF-36) and Geriatric Depression Scale (GDS) had been distributed tothe subjects at 2 times of pre-test and posttest. Statistical sample of current studywas 60 to 75 years old men who placed at Kahrizak house and assessed byconsidering physically and medical background. Also factors of entrance to theintervention like age range, satisfaction and intention to participate in walkingprogram, no history of diabetic, cardiovascular, Parkinsonism diseases and postural,neurological, musculoskeletal disorders, lack of having clinical background likevisual disorders or disordering on equilibrium system, lack of motor limitation, footprint disorders, having surgery and mental health had been determined and assessed.Finally after primary studies, 80 person selected and categorized accidentally to the3 experimental group (1, 2, 3 sessions per week, 30 min walking with moderateintension at every sessions) and one control group (without physical activity inperiod of 16 week). Data analyzed by employing ANOVA, Pearson coefficient andscheffe post-hoc tests at the significance level of P< 0.05.
    Results
    Results showed that psychosocial functioning of men with 60 to 75 years old increase by influence of 16 week walking and increase of exercise sessions leadto more effectiveness of walking. Also there was no significant different betweenpsychosocial functioning of subjects within 1 session and 3 sessions experimentalgroups (p>0. 05).
    Conclusion
    On the basis of results, we can say that doing regular walking withefficient and standard dosage for elderly people, can increase their quality of life.Furthermore designing and action operating regular walking program for elderlymen on the basis of special, logical and systematic pattern under the supervision ofaware coaches have been recommended on the basis of results.
  • Ghasemi B. (Phd), Azamian Jazi A. (Phd), Noori P Page 30
    Objective
    Falling in the elderly is common and dynamic balance has direct effecton it. Therefore, we decided to study the effect of functional training on dynamicbalance in healthy elderly women.
    Materials And Methods
    Thirty healthy elderly women were purposefully selectedas subjects and then randomly divided into two equal groups (control andexperimental groups). The dynamic balance was measured by functional test (TUG).The control group didn’t participate in any exercise training, but the experimentalgroup performed functional training for 12 weeks. Differences between the pre andpost tests were tested with a paired t-test and the differences between the two groupswere tested with an independent t-test. The criterion for significance was set at P >0.05.
    Results
    Dynamic balance didn’t have any significant changes following functionaltraining after 12 weeks in control groups (P= 0.11). The time of TUG test as adynamic balance index, in the within and between groups analysis, in theexperimental groups significantly decreased (P = 0/ 000).
    Conclusion
    Functional training can effectively improve dynamic balance and socan play a significant role in healthy life in older women.
  • Afkari Me(Phd), Solhi M(Phd), Matin H(Msc), Hoseini F(Msc), Mansoorian M Page 37
    Objective
    The aim of this study was to investigate the efficiency of educationalintervention based on PRECEDE educational method in the promotion of quality oflife among the aged under the coverage of Tehran Cultural House of Aged People2009.The population of the aged [people] is increasing in all parts of the world even indeveloping countries. The increase of the number of the aged has created aninternational trend to increase the quality of life for them. The purpose ofperforming this project is to study the impact of educational interference based onPRECEDE model in promoting the quality of life of the aged.
    Materials And Methods
    This semi-empirical research was performed on 54 agedpeople who were under the coverage of Tehran Cultural House for the Aged in2009. The aged people were put in two groups of test and control by using themethod of continuous sampling. For educational sampling, the designedquestionnaire based on PRECEDE model under the name of PRECEDE model andbased on the components of PRECEDE theory were used. In order to assess thequality of life, the WHO questionnaire of the quality of life was used and the qualityof life of the aged people in two groups before and after one month from theeducational intervention were compared.
    Results
    The average total score of the components of PRECEDE model includingpredisposing factors (awareness and attitude), enabling factor (skills), reinforcingfactors (personal satisfaction and encouragement by companions), behavioral factors(healthy behaviors) in the test group changed as compared with the control groupwith a pless than 0.05.Consequently, opposite to the group control, the quality of life of the aged people oftest group showed a meaningful difference before and after educational interventionwith a p quality less than 0.05.
    Conclusion
    It seems it will be possible to increase the quality of life of the agedwith educational intervention through PRECEDE model.
  • Jannati S. (Msc), Sohrabi M. (Phd), Attarzadeh Hoseini R Page 46
    Objective
    The aim of current study was to determine the effects of Hata yogatraining on dynamic and static balances of elderly women in Mashhad.
    Materials And Methods
    The present study enjoys the semi-experimental design.The statistical population of the study, which has been carried out in 2009, wereelderly women of Mashhad who were voluntarily invited to participate in theresearch. 29 healthy elderly women aged 56-72 years old have been selected whohaven’t had any disease history during the last one year such as: advancedosteoporosis, hip replacement, glaucoma, Parkinson’s disease, common occurrencesof dizziness, or any surgery. Before and after doing the Hata yoga training programwhich was performed in 3- sessions of 1- hour during 8 weeks; Dynamic and staticbalances were evaluated by fall risk test and postural stability test respectively byBiodex Balance System. Finally data were analyzed by using Variance analysis(GLM-repeated measures) and Dependent T-test and the significance of results wasα= 0/05.
    Results
    The effects of 24 sessions of Hata yoga training were significant on static balance: overall(p=0/001), anterior-posterior(p=0/002), medial-lateral(p=0/006) anddynamic balance of elderly women (p=0/00).
    Conclusion
    Considering the positive influence of Hata yoga training on dynamicand static balances, it is concluded that Hata yoga training has led to theimprovement muscle strength among elderly women particularly endurance andstrength of muscles in lower extremity and may increase the efficiency of neuromotorsystem and improve somatosensory of muscles and joints by ameliorating theexisted balance and decreasing fall risk in elderly women.
  • Mokhtari F(Msc), Ghasemi N Page 53
    Objectives
    The aim of this study was to compare the quality of life and mentalhealth, among the elderly people who were living in nursing homes and elderlypeople who were members of retired club of Shiraz city.
    Materials And Methods
    This research was a descriptive cross-sectional study. The sample of study selected among the elderlys living in nursing homes in shirazcity(30 male & 30 female out of a total of 260) and members of the retired club inshiraz(30 male & 30 female out of total of 360) through random cluster sampling innursing homes and matched samples in club. Data were collected by quality of lifeSF-36 and GHQ-28 questionaries and biographical inventory. Collected data wereanalized by spss-15 software. Due to this action, Independent T-test were used tocompare the averages of two groups. and analysis of variance.
    Results
    average score of Quality of life of the elderly living in nursing homes was83. 85 with (p<. /…) and std. deviation 5/26 and in members of retired club was 93.13 with (p<. /…) and std. deviation 5/51. and also the average score of mental healthin elderlys who were living in nursing homes was 54. 05 with (p<0/000) and std.deviation 8/. 8 and in members of retired club was 28. 60 with (p<0/000) and std.deviation 8/88.
    Conclusion
    Findings indicate a significant difference in all subscales of quality oflife and mental health between two groups of elderly people living in nursing homesand those who live at home, and all findings suggests a better condition for elderlypeople who live at home. Also results indicate that demographic variables canmoderate the effects of living condition.
  • Ghaderi D Page 64
    Objectives
    The aim of this study was to survey relationship between religiousorientation and happiness in elderly man and woman in Tehran.
    Materials And Methods
    The present study was descriptive and causal-Comparative. In order to survey the relationship between religious orientationand happiness among the elderly men and women in Tehran 389 aged peopleabove 60 years including 247 men and 142 women were selected by multi stagecluster sampling. The research instruments were Allport religion orientationquestionnaire and happiness inventory of Oxford.
    Results
    The result showed that religion orientation and happiness in elderly manand woman (P<0/01) have significant positive relationship. The amount ofhappiness among these who had religion internal orientation were further thatwho had external religions orientation(P<0/01). The relationship between religionexternal orientation and happiness in both elderly men and women was notsignificant. The amount of happiness among old women was significantlyfurther that old men (P<0/01). The elderly woman in two internal and externalreligion orientation in general earn higher markers than elderly men(P<0/01).
    Conclusion
    The result shows that there is positive relationship betweenreligion orientation and happiness among elderly men and women. We concludethat people with internal religion orientation were happier in both genders.On the confirm of most studies in the field of religion psychology we couldconclude that the elderly women are more religious than elderly men. Moreresearch in the field of studied varieties can represent brighter data.