فهرست مطالب

  • پیاپی 3 (پاییز 1386)
  • تاریخ انتشار: 1386/10/11
  • تعداد عناوین: 11
|
  • سید مسعود پورسید آقایی صفحه 5
  • نصرت الله آیتی صفحه 9
    دو دسته حدیث به ظاهر متفاوت، در مورد مسئله توبه در عصر ظهور، وجود دارد. پاره ای از احادیث، دوران غیبت را عصر فرصت ها و ظهور را زمان پایان یافتن فرصت ها معرفی کرده اند که با آمدنش مجال توبه و بازگشت از گم راهان ستانده می شود. اما تعداد دیگری از احادیث، عصر ظهور را دوران رشد و تربیت و زمان جبران ضعف های بشر می دانند. از این رو، در آن زمان باب توبه هم چنان باز و زمینه جبران کاستی ها فراهم است.
    برای جمع میان این دو دسته روایت، می توان دسته دوم را به زمان آغازین ظهور ناظر دانست که امام مهدی به هدایت و روشن گری خواهند پرداخت؛ دسته اول به زمانی اشاره دارد که آن حضرت پس از روشن گری، برای تصفیه جامعه بشری، دست به شمشیر می برند و قیام مسلحانه خود را آغاز می کنند. هم چنان که می توان موضوع دسته نخست را کسانی دانست که عالمانه و عامدانه حقایق را انکار می کنند و موضوع دسته دوم را کسانی که از سر جهل در ورطه گم راهی می افتند.
    اگر جمع یادشده پذیرفته نشود، ترجیح با دسته دوم روایات است؛ زیرا این دسته افزون بر این که با ضابطه کلی توبه پذیری در قرآن هم آهنگی دارد، از نظر کمیت و اعتبار بسیار بیشتر از دسته نخست است.
    کلیدواژگان: توبه، توبه پذیری، ظهور، هدایت، نشانه های عذاب، درخواست توبه
  • مریم محمدی آرانی صفحه 43
    نگارنده در این نوشتار مسئله امامت و ولایت را از منظر ملاصدرا بررسی می کند. از این رو، در آغاز به بررسی ولایت تکوینی و ولایت تشریعی اشاره نموده و اسفار اربعه را بر مقام ولایت تطبیق می نماید.
    مسئله برتری مقام ولایت بر نبوت از دیگر مباحث این نوشتار است که سر مقدم شدن عبودیت پیامبر اکرم بر رسالت آن حضرت در آن بیان می شود.
    نگارنده در بخش دوم مقاله خود امامت و ولایت سیاسی امامان معصوم را در باور صدرالمتالهین در زیر عناوین ذیل بررسی می کند: سیاست در سفر «من الخلق إلی الحق»، سیاست در سفر «من الحق الی الخلق»، مقام خلیفه اللهی انسان، اثبات وجود حجت الهی با استناد به قاعده امکان اشرف، کمالات و شرایط امام یا ولی، کمالات اولی، کمالات ثانوی، حکومت دینی در اندیشه حکیم ملاصدرا، ولایت سیاسی امامان و مبنای مشروعیت سیاسی.
    کلیدواژگان: امامت، ولایت، نبوت، حکومت دینی، ولایت سیاسی، صدرالمتالهین، مهدویت
  • علیرضا نودهی صفحه 67
    درباره ظهور، سه نظریه طرح شده است:1. انفجاری بودن ظهور؛ 2. تکامل تدریجی و طبیعی ظهور؛ 3. اختیاری بودن ظهور.
    شهید صدر نظریه اخیر را طرح کرده و به آن پرداخته است.
    فلسفه تاریخ به قانون مندی تاریخ می پردازد و قوانین حاکم بر تاریخ را کشف می کند. شهید صدر معتقد است قوانین حاکم بر تاریخ، به اراده و اختیار انسان مشروط است. انسان از ره گذر این قوانین، قطار تاریخ را می راند و از آن جا که ظهور پدیده ای تاریخی است، این پدیده به اختیار، انتخاب و اراده انسان مشروط می شود. بنابر این، باید برای ظهور و تعجیل در آن با استفاده از قوانین تاریخی، برنامه عملی و کاربردی درافکند.
    کلیدواژگان: شهید صدر، ظهور، دکترین ظهور، فلسفه تاریخ، تکامل، اختیار، جبر تاریخ، مهدویت و انتظار
  • مختار اصلانی صفحه 85
    مشعشعیان دولتی است که با ادعای مهدویت شکل گرفت. مؤسس این دولت سیدمحمد بن فلاح از علمای حوزه حله بود که در سال 828 قمری ادعای مهدویت نمود و با این ادعا توانست نظر بیشتر قبایل خوزستان را به خود جلب کند. وی بعد از جنگ های متمادی توانست در سال 845 قمری در شهر هویزه حکومت تشکیل دهد. صفویان در سال 914 قمری به حکومت مستقل آنان یورش بردند و از آن زمان به بعد، بیش از دویست سال به صورت حکم رانان تابع بر این منطقه حکومت کردند.
    کلیدواژگان: مشعشعیان، دولت، مهدویت، سیدمحمد، مهدی، ظهور، جنبش
  • رسول رضوی صفحه 99
    حکومت سربداران اولین قیام مردمی بود که در مقابل مغول قیام کرد و آنان را از سریر قدرت در خراسان بزرگ به زیر کشید. این حکومت علاوه بر ظلم ستیزی دو راه کار جدید نیز ارائه نمود: اولین راه کار، تقریب بین تشیع و تصوف بود که برای اولین بار و قبل از سیدحیدر آملی توسط شیخ خلیفه آغاز و شاگردش شیخ حسن جوری بعد از وی آن را ترویج کرد و بعدها سرمشقی برای حکومت صفویه گشت.
    دومین راه کار دولت سربداران، ترویج فرهنگ انتظار و تشویق مردم برای ظهور امام زمان بود که این اندیشه را نیز شیخ خلیفه و شاگردش شیخ حسن جوری ترویج می کردند، ولی درویش عزیز آن را به افراط کشاند که به ظهور دولت مهدوی در طوس به مدت شش ماه انجامید. در آن دولت، به نام «السلطان محمد المهدی» سکه زدند. خواجه علی مؤید این افراط را تصحیح نمود و آن گاه برگزاری مراسم و آیین انتظار که در حله و کاشان نیز رواج داشت، تنزل یافت و خواجه علی مؤید، ضمن ضرب نام امام مهدی بر روی سکه های سربداران، مردم را به انتظار ظهور آن حضرت تشویق نمود و از افتادن در افراطی که درویش عزیز دچار آن شده بود، بر حذر داشت.
    کلیدواژگان: سربداران، تصوف، سلطان محمد، سکه، خواجه علی مؤید، شیخ حسن جوری، انتظار، شهید اول، شیخ خلیفه، المهدی
  • فرج الله قاسمی صفحه 111
    عدالت، از مقوله های بااهمیتی است که دانش مندان جهان اسلام و اندیشه وران سیاسی غرب از دیرباز بدان توجه داشته اند. از این رو، عدالت سیاسی نیز به رغم اندک بودن گستره بحث درباره آن، از موضوعات اساسی به شمار می رود. این نوشتار، عدالت سیاسی را در اندیشه مهدوی با اندیشه سیاسی رالز، مفهوم شناسی و به گونه تطبیقی بررسی می کند. این دو اندیشه درباره عدالت سیاسی در مبانی و اصول تباین دارند؛ زیرا یکی بر آموزه های وحیانی مبتنی و دیگری بر آموزه های محسوس و جسمانی مبتنی است. عدالت سیاسی مهدوی، جهان شمول به شمار می رود، ولی عدالت سیاسی رالز بر جامعه لیبرال منطبق است. با وجود این، شباهت هایی در پی آمدها و سازوکارهای برآمده از اندیشه جان رالز و اندیشه مهدوی به چشم می خورد.
    کلیدواژگان: عدالت، عدالت سیاسی، عدالت سیاسی مهدوی، عدالت سیاسی رالز
  • مرتضی داوودپور صفحه 131
    هر امر مهمی به اندازه اهمیتش در معرض خطر ها و آسیب هاست. مقوله مهم مهدویت هم از این قاعده برکنار نیست. امروزه در جوامع مختلف، افراد سودجو و استکبار جهانی به رهبری صهیونیسم، با رواج و گسترش خرافات، بحران هویت منتظران حضرت را تبلیغ می کنند. این مسئله لزوم شناخت ریشه ها و خاستگاه خرافات و توجه به پی آمدهای آن را به همه مصلحان و منتظران ظهور حضرت گوش زد می کند.
    محیط های اجتماعی و خانوادگی که به فقر فرهنگی در زمینه مهدویت دچار و مبتلا هستند، بستر خرافه پرستی را فراهم می کنند و از سویی، ضعف نظارت اجتماعی و نبود الگوهای رفتاری مناسب و خلا هویتی، به شیوع و گسترش خرافه گرایی مساعدت می کنند و پی آمدهای مختلفی از جمله سردرگمی ارزش ها، سلب اعتماد عمومی، از هم گسیختگی نظم اجتماعی و مخدوش شدن تربیت دینی را به دنبال می آورد. اما اسلام با تاکید بر تفکر و تعقل در امور نظری و پرهیز از تقلید کورکورانه در حوزه رفتار و عمل، به مبارزه با خرافه پرستی دعوت می کند که نمونه شاخص و الگوی عمل آن پیامبر اکرم است. میثاق اجتماعی نیز در این مسئله بسیار اهمیت دارد؛ زیرا زدودن خرافات در جامعه، نیازمند آن است.
    کلیدواژگان: خرافه، خرافه دینی، هویت، کنترل اجتماعی، نظم اجتماعی، فقر فرهنگی
  • غلام رضا صالحی صفحه 143
    از جمله عوامل مهم در شناخت کامل نظام تربیتی حضرت مهدی و تبیین تمایز و افتراق این مکتب بزرگ تربیتی از دیگر مکاتب جهان، بیان اهداف تربیتی آن است که با اهداف تربیتی اسلام ناب و آموزه های قرآنی مطابقت کامل دارد. کارکرد بیان اهداف تربیتی، اهداف تربیتی در رابطه انسان با خداوند متعال، اهداف تربیتی در رابطه انسان با خودش، اهداف تربیتی در ارتباطات فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی انسان، اهداف تربیتی در رابطه انسان با طبیعت، از محورهای اساسی این مقاله است که به تبیین آنها پرداخته ایم.
    کلیدواژگان: تربیت، نظام تربیتی، هدف، منابع هدف، تقوا، معرفت، عبادت، شکر، علم آموزی، خودسازی، غرایز، ارتباط فرهنگی، ارتباط اقتصادی، ارتباط اجتماعی، ارتباط سیاسی، طبیعت
  • سید حسن آصف آگاه صفحه 163
    سوشیانس یا سوشیانت نام عمومی سه پسر زرتشت است که در آخرالزمان از نطفه وی متولد می شوند. این سه موعود زرتشتی یعنی هوشیدر، هوشیدرماه و سوشیانس در آخرالزمان هریک در سر هزاره ای ظهور می کنند تا اوضاع نابسمان جهان و مردمان را سامان بخشند. نام سوشیانس، به خصوص به آخرین منجی و موعود تخصیص یافته که آخرین مخلوق اهورامزدا نیز خواهد بود.
    کلیدواژگان: موعود، زرتشت، هوشیدر، هوشیدرماه، سوشیانس، آخرالزمان، هزاره، استوت ارته، شوشیانت، بی مرگان و جاودانان، بهرام ورجاوند، پشوتن
  • امیرعلی حسن لو صفحه 181
    صهیونیسم و بهائیسم هردو از اندیشه امپریالیسم و استعمار به منظور سرکوب مسلمانان و از بین بردن فرهنگ اسلام برآمده اند. صهیونیسم برای آشوب گری در بین ادیان بزرگ جهان و به هم ریختن ساختار هم بستگی بین ادیان به وجود آمده است. این ادیان بشر را بر محور توحید گردهم می آورند تا در سایه صلح و زندگی مسالمت آمیز تعالی و رشد دهند. صهیونیسم در نقطه ای مستقر شده که پیروان ادیان بزرگ یهود، مسیح و اسلام سال ها در آن زندگی مسالمت آمیز داشته اند.
    بهائیسم نیز برای از بین بردن اندیشه امید به آینده به وجود آمده است. به همین علت، شیعه را که معرف مصداق حقیقی منجی بشر است، آماج تیرهای مسموم خود قرار دادند و اندیشه بهائیت را در ایران بر روی رسوب های فکری علی محمد باب بنیان نهادند. دولت های استبدادی مورد حمایت استعمارگران، مامور حمایت از این اندیشه بودند. از این روی، میان بهائیسم و صهیونیسم پیوندهایی وجود دارد، ازجمله این پیوندها مرکزیت و رسمیت بهائیت در قلب اسرائیل، حمایت رسمی رهبران بهائی از اسرائیل و داشتن شرکت های تجاری مشترک، اهداف و انگیزه های دیگر است.
    کلیدواژگان: بهائیت، صهیونیسم، پیوند، امپریالیسم، مهدویت
|
  • Nusratollah Ayati Page 9
    There are two types of traditions narrated from the members of the prophet’s household and his progeny (peace be upon them, all being chaste, pure and immaculate), about the subject of “penitence” in the period of Advent (Imam Mahdi’s Arrival).Some of the traditions have introduced the Time of Absence as the time of opportunities and the Advent as the time of those opportunities to be ended. This means that with the coming of Imam Mahdi (PBuH), the respite for penitence and return will be taken away from the ill-doers.Some other traditions hold that the period after the Advent is the time for development and reformation. It is the time for: compensation of weaknesses of humanity. Therefore, the doors are open to penitence and the grounds are provided for improvement of defects.Now, in order to put the two types together, we can conclude that the second ones are looking to the first days of the Advent during which the Imam starts to guide and direct people and the first types are related to the time when the Imam draws his sword out to improve and purify the society of humans. As for the first type, we may think of those exposed to the Imam’s policy as the people who have gone astray and deny the realities knowingly. And for the second traditions we can think of those who have become misled because of their ignorance only.If the combination of two types of traditions is not accepted, the prefer ability should be given to the second type of traditions since the people of this kind are more harmonious with the general rule of accepting repentance mentioned in the Quran and they are much more in number than the first type of traditions; moreover, there are more traditions narrated about them in comparison with the traditions regarding the first group.
  • Maryam Muhammadi Arani Page 43
    This article is going to investigate the subject of leadership (Imamate) and the subject of guardianship (wilayat) from the viewpoint of Mulla Sadra. On this basis, it first refers to the guardianship in genesis (the starting point of creation) and then points to the guardianship on the basis of religious law, adapting the four volumes (Asfar Arba’a) to the position of guardianship.The subject of priority of guardianship over prophethood is another part of the discussions in this article, which is the secret of priority of worshiping of the Great Prophet of Islam over his prophetic mission.The writer of this article has explained, in the second part, the leadership and the guardianship of the immaculate Imams according to the belief of Mulla Sadra (the grand theologian) under the following titles:a-Policy while Traveling: from creatures to God,b-Policy while Traveling: from God to His creatures,c-Position of Man as Successor of God on the Earth, d-Substantiation for the Existence of the Imam, the Argument of Truth, Based on the Rule for the Possibility of the Noblest Accomplishments,e-The Imam’s, or the Guardian’s Conditions,f-The First Accomplishments,g-The Second Accomplishments,h-The Religious Government in the View of Mulla Sadra,i-Political guardianship of the Imams,j-The Basis for Political Legitimacy.
  • Ali Reza Noudehi Page 67
    There are three theories given about the Advent of Mahdi:1-unexpectedness of the Advent,2-gradual evolution and natural advancement of the Advent,3-optionality of the Imam’s Advent.The third theory is the one Shahid Sadr has propounded and dealt with.The philosophy of history of Sadr deals with the history to be rule-governed. It discovers the laws governing history. He believes that the laws are conditioned with the volition and the will-power of man. It is the man who drives the train of history. Since the Advent is a historical phenomenon, it must be conditioned by the power, volition and the choice of man.Therefore, we have to use applicable, practical plans with the help of historical laws or rules to hasten and accelerate the Advent and Arrival of Imam Mahdi (PBuH).
  • Mukhtar Aslani Page 85
    Musha’sha’ian (the Resplendent) formally and officially started their activities from the year 828 Hijri to 764 Hijri in the vast area of Khuzistan and established a government in the city of Huwayza. The founder of this government was Sayyed Muhammad –ibn– Fallah, one of the religious authorities in the Theological School of Hella. He claimed to be Imam Mahdi and was able to attract the attention of the most people in Khuzistan by this claim. It was, of course, after some prolonged wars that he could establish his state in 754 Hijri in the city of Huwayza, but then he was defeated by the Safavids after they attacked the city and put an end to Musha’sha’ian independent government in 914 Hijri. However, as assigned rulers, Musha’sha’ian could stay for 200 years in that vast area with their own belief.
  • Rassul Razawi Page 99
    The government of Sarbedaran was the first rising of the people against the Mongols in Khurassan, which smashed their throne of power in that vast province. In addition to their confrontation with that oppression, Sarbedaran presented two strategies. The first was to cause an approximation between Shiism and Sufism that had been promulgated for the first time, before Sayyed Haydar Amoli, by Shaykh Khalifa and after him by his disciple, Shaykh Hassan Juri, and it was used as an example afterwards, by the Safavids. The second strategy of Sarbedaran’s government was the propagation of the policy of “Awaiting” (Intizar) and encouraging the people to be waiting for the appearance of Imam of Time, Mahdi (PBuH). Such a thought was also developed by Shaykh Khalifa and his disciple, Hassan Juri, but was inclined toward exaggeration and excessiveness afterwards by Darvish Aziz resulting in the appearance of a Mahdi government in the city of Tus for six months. Even coins were minted with the name of Sultan Muhammad Mahdi in that time; but that overdoing was improved by a man called Khaja Ali Mu’ayyad, by changing the name on the coins to: Imam Mahdi (May God hasten his advent). Also, the ceremonies that were celebrated in Hella and Kashan for that kind of Intizar were much reduced with the announcement of Khaja to the people, that they should only be waiting for the arrival the real Imam Mahdi (PBuH). So, the excessiveness was thrown aside by the encouragement of Khaja Ali and so the mistake of Darvish Aziz was corrected.
  • Farajollah Qassemi Page 111
    One of the important discussions over which great thinkers of Islamic World and Western political scholars have deliberated since a long time ago has been the subject of “justice”. Following the discussion, political justice has also been of some essential importance among many thinkers in the world. In this article, I have tried to investigate “political justice” in Mahdism and in the political thought of Rales in an adaptive, comparative, and conceptual way. What the writer has found out is the following: There is a marked difference in grounds and principles between the two perspectives concerning political justice, because the first is based upon the teachings of Revelations and the other on physical, tangible realizations. The political justice of Mahdism is global and universal but that of John Rales is to be used for a liberal society. However, we may find a few similarities by deliberating on both discussions being concluded at the end. Some of the applied issues in the view of John Rales seem to be identical to those resulted from the thoughts in the doctrine of Mahdism.
  • Murtaza Dawoodpur Page 131
    Every important affair may be exposed to some dangers and injuries with regard to its degree of importance, in the length of time and the doctrine of Mahdism is not an exception to this rule. We are witnessing the propaganda to produce Crisis for the identity of Imam Mahdi and the fact of Intizar (Awaiting) in today’s different societies with the circulation of Superstitions by a number of profiteering individuals and some great powers led by Zionism. The necessity for the location and indication of the roots and sources of such superstitions must be found and the followers of the Imam Mahdi (PBuH) who are awaiting him must be warned of the results.Many social environments and family situations that don’t have enough knowledge about Mahdism will naturally provide the suitable places for superstions. On another side, cultural poverty, weakness in the social control and lack of appropriate models for treatments help the spread and growth of such an inclination toward superstitions.Some different results are the following:Confusion of values, lapse of confidence, disruption of social order and harmful religious education, etc.However, Islam calls everybody to think and deliberate on theoretical affairs, to abstain from blindly imitating other ones in the scope of beliefs in order to fight superstitional ideas. The clear example of such a challenger and defender was the great Prophet of Islam. Removing superstitions out of social grounds needs social agreement and promise.
  • Gholam Reza Salehi Page 143
    Including the important things that assist us to understand completely the educational system of Imam Mahdi (PBuH) and to distinguish such a great educational school from other schools in the world is to express the educational purposes in this Islamic school which are in agreement with Islamic teachings in the Holy Quran. The main subject of this article has been to enumerate the following and discuss: Educational aims,Educational aims of man in relation with God, the Exalted,Educational aims of man in relation with himself,Educational purposes of the people in cultural relations,Educational, purposes of the people in cultural relations,Educational, economical, social and political purposes,Educational purposes of man in relation with Nature, all of which are essential points to have been discussed and clarified in this article.
  • Sayyed Hassan Assef Agah Page 163
    Sushians or Sushiant is a common name in the religion of Zoroastrian given to the three sons of Zoroaster, who will be born of his sperm at the End of Time.These three awaited Zoroastrians: Hushidar, Hushidar Mah and Sushians, will, each, appear at the start of every millennium so that they give order to the confused world and its people. The name: Sushians is specially given to the last Savior and the Awaited, who will also be the last being created by Ahura Mazda.
  • Amir Ali Hassan Lu Page 181
    Zionism and Bahaism are both the results of Imperialism and the thought of Colonialism, which have been brought about in order to suppress the Muslims and remove the Islamic culture. Zionism came into existence to produce disturbance among the great religions of the world and to destroy their structure of interdependence that could bring together all believers in humanity around the axis of monotheism by living peacefully in the shade of exaltation and prosperity. Zionism has been established in a place where the followers of Islam, Christianity and Judaism have lived at each other’s side for long years in comfort and serenity.Also, they set up Bahaism in order to destroy the base of prospects for the hope in the future; the hope that all religions have publicized but have not been informed of its application. For this reason, they have aimed at Shiism in their plot with their poisoned arrows by setting up Bahaism settled on the mental sediments of a person called Ali Mohammad Bab to suppress Shiism which has always been the introducer of the real savior of humanity. Then they set up some despotic states putting them on a mission to support the colonizers. Thus, they produced some connections between Bahaism and Zionism, making Bahaism official in the center of Israel, supporting Bahai leaders, establishing commercial companies to follow their common profits or many other stimuli there.