فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 133 (هفته اول خرداد 1390)
  • پیاپی 133 (هفته اول خرداد 1390)
  • تاریخ انتشار: 1390/03/01
  • تعداد عناوین: 5
|
  • فائزه محمدهاشم، پروانه نیک پور، مجتبی عمادی بایگی صفحه 327
    مقدمه
    استفاده از RNAی سالم جهت به کارگیری در روش های ژنتیک مولکولی مانند میکرواری و Real-time polymerase chain reaction یا RT-PCR کمی، ضروری به نظر می رسد. کار با RNAیی با کیفیت پایین، ممکن است نتایج بعدی حاصل از کار بر روی این RNA را تحت تاثیر قرار دهد. در مطالعه ی حاضر بر آن شدیم با مقایسه و بهینه سازی روش های مختلف استخراج RNA با استفاده از کیت های متفاوت و تیمار با آنزیم DNase، به روشی استاندارد جهت استخراج RNAی از بافت های منجمد انسانی دست یابیم.
    روش ها
    با استفاده از کیت های RNX plus سیناژن، RNeasy Mini و RNeasy Plus Mini کیاژن، استخراج RNAی کل از بافت های منجمد انسانی شامل معده (40 عدد)، گلیوما (5 عدد) و پستان (15 عدد) صورت گرفت و به منظور از بین بردن DNAی ژنومی، از تیمار با DNase استفاده شد. پس از استخراج RNA، کیفیت و کمیت آن با استفاده از اسپکتروفوتومتری و ژل الکتروفورز مورد بررسی قرار گرفت. بعد از سنتز cDNA، روش RT-PCR با استفاده از پرایمرهای اختصاصی طراحی شده برای ژن TBP انجام شد و نتایج با استفاده ی از الکتروفورز ژل آگارز مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    RNAی استخراج شده با کیت RNX plus سیناژن بعد از تیمار با DNase نتایج مناسبی در واکنش RT-PCR نشان نداد. RNAی استخراجی با کیت RNeasy Mini کیاژن به دلیل استفاده ی از DNase در مراحل استخراج RNA و کیت RNeasy Plus Mini نیز به دلیل داشتن ستون حذف کننده ی DNA ژنومی کیفیتی خوب برای واکنش RT-PCR داشتند.
    نتیجه گیری
    ترکیب کیت RNaesy Mini، محلول کیازل و استفاده ی از DNase طی مراحل استخراج، مناسب ترین روش جهت استخراج RNA از بافت های منجمد انسانی بوده و RNAی استخراجی می تواند با اطمینان جهت آزمایش های مولکولی پایین دستی مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: استخراج RNA، بافت انسانی، بیان ژن
  • رسول محمدی، سید حسین میرهندی، محمدحسین یادگاری، شهلا شادزی، نیلوفر جلالی زند صفحه 336
    مقدمه
    کاندیدیازیس بیماری قارچی شایعی است که توسط گونه های مختلف جنس کاندیدا ایجاد می شود. از آنجایی که روش های سنتی برای شناسایی این مخمر ها وقت گیر و در مواردی ناموفق است، تکنیک های جدید مولکولی مبتنی بر تفاوت های DNA رویکردی مفیدتر و دقیق تر است. هدف از مطالعه ی حاضر شناسایی گونه های رایج عامل ایجادکننده ی این بیماری و بررسی شیوع آن ها در شهر اصفهان با استفاده از روش PCR-RFLP بود.
    روش ها
    DNAی ژنومی مخمر از کشت تازه و با استفاده از فیلتر های FTA استخراج و ناحیه ی ITS1-ITS2 با روش PCR تکثیر و با استفاده از آنزیم محدودالاثر MspI برش داده شد. محصولات RFLP روی ژل آگارز الکتروفورز گردید و گونه ی مخمر بر حسب تفاوت الگوی باند های به دست آمده شناسایی شد.
    یافته ها
    182 جدایه از نقاط مختلف بدن مورد بررسی قرار گرفت. 86 جدایه (2/47 درصد) به عنوان کاندیدا آلبیکنس، 31 جدایه (17 درصد) کاندیدا پاراپسیلوزیس، 19 جدایه (4/10 درصد) کاندیدای کفیر (سدوتروپیکالیس)، 15 جدایه (2/8 درصد) کاندیدا تروپیکالیس، 14 جدایه (7/7 درصد) کاندیدا گلابراتا، 14 جدایه (7/7 درصد) کاندیدا کروزه ای و 3 جدایه (6/1 درصد) کاندیدا گیلیرموندی شناسایی شدند. در مجموع 2/47 درصد گونه های آلبیکنس و 8/52 درصد گونه ها غیر آلبیکنس بودند.
    نتیجه گیری
    افزایش گونه های غیر آلبیکنسی به دلیل مقاومت های دارویی بیش تر آن ها به دارو های ضد قارچی نسبت به گونه ی آلبیکنس از موضوعات مهم عفونت های قارچی است که بیانگر ضرورت بررسی های دقیق تر اپیدمیولوژیک است. این مطالعه می تواند راه گشای محققان برای مطالعات کاربردی تر باشد.
    کلیدواژگان: شناسایی، فراوانی، کاندیدا، PCR، RFLP
  • منصور ثالثی، سمیه صادقی حداد زواره، پیمان نصری، نسرین نامداری قرقانی، زیبا فرج زادگان صفحه 344
    مقدمه
    مطالعات محدود نشان داده اند که مصرف بروموکریپتین باعث تخفیف تظاهرات تعدادی از بیماری های روماتولوژیک شده است. با توجه به قیمت ارزان بروموکریپتین و عوارض ناچیز آن، بر آن شدیم تا اثر درمانی بروموکریپتین بر بیماری آرتریت روماتوئید را ارزیابی کنیم.
    روش ها
    در یک مطالعه ی نیمه تجربی تصادفی شده ی دو سو کور 80 بیمار مبتلا به آرتریت روماتوئید در دو گروه مورد و شاهد بررسی شدند. معیار ورود به مطالعه، ابتلا به بیماری بعد از 16 سالگی و وجود بیماری فعال با وجود درمان دارویی، اندکس فعالیت بیماری بیشتر از 2/3 (DAS یا Disease Activity Score) بود. به گروه مورد و شاهد علاوه بر دارو های استاندارد، به ترتیب روزانه 5 میلی گرم بروموکریپتین و قرص های دارونما داده شد. افراد مورد مطالعه به مدت 3 ماه تحت پیگیری قرار گرفتند. نتایج آماری با استفاده از آزمون Paired-t جهت مقایسه ی اندکس فعالیت بیماری DAS28 تفسیر شد.
    یافته ها
    میانگین سنی این بیماران در گروه مورد و شاهد به ترتیب 0/13 ± 2/46 و 5/12 ± 9/45 سال بود. میانگین سطح سرمی پرولاکتین و نمره ی DAS قبل از مداخله در گروه مورد به ترتیب 9/6 ± 7/11 و 2/1 ± 2/4 و در گروه شاهد به ترتیب 2/6 ± 3/11 و 4/1 ± 6/4 بود (05/0 > P). میانگین سطح سرمی پرولاکتین و نمره ی DAS در بیماران گروه مورد بعد از مداخله به ترتیب 1/7 ± 6/10 و 3/1± 7/3 بود که نسبت به قبل از مداخله تفاوت داشت.
    نتیجه گیری
    با توجه به یافته های ما در این مطالعه به نظر می رسد بروموکریپتین در کاهش فعالیت بیماری موثر بوده و می توان از آن در بهبود علایم بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید بدون ترس از عوارض جانبی بهره برد.
    کلیدواژگان: بروموکریپتین، آرتریت روماتویید، پرولاکتین، اندکس فعالیت بیماری
  • حسن رزمجو، حسین عطارزاده، لیلا رضایی*، هوشنگ احمدیان، کبری نصراللهی، محمدرضا اخلاقی، حمید فشارکی، آزاده کرمی صفحه 353
    مقدمه

    فتورفرکتیو کراتکتومی (Photorefractive keratectomy یا PRK) یک روش مناسب در اصلاح میوپی خفیف، متوسط، شدید و آستیگماتیسم است. به دلیل گزارش چندین مورد عوارض تهدیدکننده ی بینایی، اثربخشی PRK هیپروپیک کمتر از PRK میوپیک شناخته شده است. این مطالعه با هدف بررسی تغییرات انکساری بعد از PRK برای اصلاح هیپروپی بالاتر از 3 دیوپتر و وضعیت انکساری و تغییرات آستیگماتیسم همراه آن طراحی شد.

    روش ها

    در این مطالعه ی مداخله ای 30 چشم با عیب انکساری کروی 3+ تا 11+ دیوپتر و آستیگماتیسم صفر تا 75/4- دیوپتر بررسی شدند. تمام بیماران تحت لیزر اگزایمر با دستگاه تکنولاس 217z قرار گرفتند و12 ماه بعد معادل اسفریک (SE) و رفرکشن و دید اصلاح نشده (UCVA) و بهترین دید اصلاح شده (BCVA) و وضعیت قرنیه ثبت گردید و با مقادیر قبل از عمل مقایسه شد.

    یافته ها

    متوسط عیب انکساری کروی بعد از عمل 1+ (از 2- تا 5+) دیوپتر و متوسط آستیگماتیسم 95/0- (از 25/0- تا 2-) دیوپتر و میانگین SE 55/0 دیوپتر گردید. BCVA در 4/83 درصد بی تغییر ماند یا بهتر شد (Log MARقبل از عمل 10/0 و Log MAR بعد از عمل 11/0 بود) اما 5 چشم (6/16 درصد) یک یا دو خط افت کرد. در 6/46 درصد رفرکشن در محدوده ی 1± دیوپتر و در 80 درصد در محدوده ی 2± دیوپتر از مقدار هدف بود. 18 چشم (66 درصد) کدورت در حد 5/0 یا صفر و یک چشم کدورت درجه ی 3 داشتند و هیچ کدام کدورت درجه 4 نداشتند.

    نتیجه گیری

    اگرچه PRK در درمان هیپروپیک می تواند در تعدادی از بیماران باعث بهبود وضعیت انکساری شود ولی به دلیل قابلیت پیش بینی ضعیف نتایج در هیپروپی بالا به خصوص در همراهی با آستیگماتیسم توصیه نمی شود.

    کلیدواژگان: فتورفرکتیو کراتکتومی، هیپروپی، آستیگماتیسم
  • مجتبی احمدی نژاد، سهیلا شکرالهی، امیر حسین داورپناه جزی صفحه 362
    مقدمه
    تومورهای بدخیم اولیه ی دیواره ی قفسه ی صدری نادر است و حدود 5 درصد کل تومورهای دیواره ی قفسه ی سینه را تشکیل می دهد. استئوسارکوم اولیه ی دنده شیوع بسیار کمی دارد و بیشتر در جوانان دیده شده است.
    گزارش مورد: ما مرد 70 ساله ای را معرفی می کنیم که سابقه ی یک توده ی بسیار بزرگ دیواره ی قفسه ی صدری را از حدود 30 سال قبل می داد که به تدریج بزرگ تر شده بود. این توده تحت رزکشن و بازسازی قرار گرفت و در بررسی پاتولوژی، تشخیص Well differentiated osteosarcoma گزارش شد.
    کلیدواژگان: استئوسارکوم، تومور اولیه ی دیواره ی سینه
|
  • Faezeh Mohammad Hashem, Parvaneh Nikpour, Modjtaba Emadi-Baygi Page 327
    Background
    Utilizing an intact RNA is essential while performing molecular genetics methods like microarray and quantitative Real-time polymerase chain reaction (RT-PCR). Using RNA with poor quality may affect the results of downstream manipulations. Our aim in the current study was to compare and optimize various procedures for RNA extraction by using different kits and DNase treatment to find a standard method for RNA extraction from human frozen tissues.•
    Methods
    Using Cinnagen RNX plus solution, Qiagen RNeasy Mini Kit and Qiagen RNeasy Plus Mini Kit, total RNA was extracted from human frozen tissues comprising stomach (#40), glioma (#5) and breast (#15). For genomic DNA elimination, extracted RNA was treated with DNase enzyme. After RNA extraction, its quantity and quality was assessed by spectrophotometry and gel electrophoresis. After cDNA synthesis, RT-PCR technique by specific primers designed for TBP gene was performed and results were assessed by agarose gel electrophoresis.•
    Finding
    Extracted RNA by Cinnagen RNX plus solution did not show good results in RT-PCR after DNase treatment. Extracted RNAs by Qiagen RNeasy Mini Kit and Qiagen RNeasy Plus Mini Kit were of high quality for RT-PCR reaction because of using DNase treatment during the extraction procedure and an additional genomic DNA elimination column respectively.•
    Conclusion
    Combining Qiagen RNeasy Mini Kit, Qiazol solution and DNase treatment during the extraction procedure is the most suitable method for RNA extraction from human frozen tissues and the extracted RNA can be used with assurance in downstream molecular techniques.
  • Rasoul Mohammadi, Hossein Mirhendi, Mohammad Hossein Yadegari, Shahla Shadzi, Nilufar Jalalizand Page 336
    Background
    Candidiasis is a widespread fungal disease caused by different candida spp. Traditional methods for these yeasts, are time-consuming and in some cases are not successful. New molecular techniques based on differences in DNA targets are faster and more useful. The aim of this study was identification of the most medically common Candida species by PCR-RFLP analysis and their prevalence in Isfahan, central Iran.
    Methods
    Yeast genomic DNA was extracted from living cultures using FTA-filters and ITS1-ITS2 region was amplified by PCR and was digested by the restriction enzyme MspI. RFLP products were loaded on agarose gel and yeast species were identified acorging to differences in their band patterns.
    Finding
    One hundered and eighty two isolates were evaluated from different body locations comprising nail, vagina, groin, blood, wound etc, from which 86 isolates (47.2%) were identified as C. albicans, 31 (17%) as C. parapsilosis, 19 (10.4%) as C. kefyr, 15 (8.2%) as C. tropicalis, 14 (7.7%) as C. glabrata, 14 isolates (7.7%) as C. krusei, 3 isolates (1.6%) as C. guilliermondii. Totally 47.2% isolates were C. albicans and 52.8% isolates were non-albicans spp.
    Conclusion
    Increasing of non-albicans species and their more resistance to antifungal drugs than C. albicans is an important topic of fungal infections that needed precise epidemiological surveys. This study can be a leader for more applicable studies.
  • Mansour Salesi, Somayeh Sadeghi Haddadzavareh, Peyman Nasri, Nasrin Namdari Gharaghani, Ziba Farajzadegan Page 344
    Background
    Limited studies have shown that the administration of Bromocriptine leads to clinical improvement in a number of rheumatic patients. Low price of Bromocriptine and its trivial side effects lead the authors to investigating the effect of Bromocriptine on rheumatoid arthritis (RA) disease activity.
    Methods
    In a randomized controlled double-blinded quasi-experimental study the effectiveness of Bromocriptine in treating rheumatoid arthritis was evaluated. 80 patients were divided in two groups (experiment and placebo. The inclusion criteria were the presence of active rheumatoid arthritis (DAS > 3.2) in spite of medical treatment. In addition to the standard medications, the case group received single oral doses of 5 mg bromocriptine and the control group received placebo tablet and were followed up for three months. Independent T-test was used to compare DAS28 in the two groups. P < 0.05 was considered significant.
    Finding
    The mean ages of the experiment and placebo groups were 46.2 ± 13.0 and 45.9 ± 12.5 respectively. Before the starting pf the intervention in the experiment group, the mean values of PRL and DAS were 11.7 ± 6.9 and 4.2 ± 1.2, and the mean values of PRL and DAS in the placebo group were 11.3 ± 6.2 and 4.6 ± 1.4 respectively (P > 0.05). After the intervention the mean values of serum PRL level and DAS in the experiment group were 10.6 ± 7.1 and 3.7 ± 1.3 respectively, that were different with those of before the intervention (P < 0.05).
    Conclusion
    Our findings suggest that Bromocriptine might be effective in decreasing the rheumatoid arthritis disease activity index, without any concerns about side effects.
  • Hassan Razmju, Hossein Attarzadeh, Leila Rezaei, Hushang Ahmadian, Kobra Nasrollahi, Mohammadreza Akhlaghi, Hamid Fesharaki, Azadeh Karami Page 353
    Background

    Photorefractive keratectomy or PRK is a good way to correct mild, moderate and severe myopia and astigmatism. Because of several reports about the sight threatening of Hyperopic PRK, it’s effectiveness is less known. This study was done to characterize the refractive changes after excimer laser PRK for correction of hyperopia > 3 diopters and to assess refractive state and changes in astigmatism after 1year.

    Methods

    In an interventional study, thirty eyes of nineteen patients were participated. Their mean refractive error was +5.45 diopters and mean astigmatism was -1.42D. All of the patients were treated by Technolas 217-z excimer laser. Post operative SE (sphere equivalent), UNCVA (uncorrected visual acuity), BCVA (best corrected visual acuity) and all of the complications examined at 12 months later.

    Finding

    The mean post operative refraction was +1.00D (range-2.00 to +5.00), the mean SE was 0.55D and mean astigmatism was -0.95D (range -0.25 to-2.00D). Mean BCVA was unchanged or improved in 83.4% of cases (pre op log MAR = 0.10 and post op log MAR = 0.11) but five eyes (16.6%) lost 1 or 2 lines of snellen BCVA. In 46.6% refraction was within +/-1.00D and 80% was within +/-2.00 from target refraction. The grade corneal haze in eighteen eyes (66%) was 0 or 0.5 and in one eye was 3 and neither developed to grade 4.

    Conclusion

    Hyperopic PRK has a low predictability for high hyperopia but it is effective for low hyperopia. We do not recomended PRK in highly hyperopic-astigmatic eyes.

  • Mojtaba Ahmadinejad, Soheila Shokrolahi, Amir Hossein Davarpanah Jazi Page 362
    Background
    Primary malignant tumors of the chest wall are rare and include about 5 percent of all chest wall tumors. Primary osteosarcoma of the rib has very low prevalence and mostly exists in young age. Case Report: We present a 70-year-old man with a very large tumor of the chest wall, becoming gradually larger, for about 30 years. It underwent resection and reconstruction and was reported to be well differentiated osteosarcoma in pathological study.