فهرست مطالب

پژوهش زبان و ادبیات فارسی - پیاپی 19 (زمستان 1389)
  • پیاپی 19 (زمستان 1389)
  • تاریخ انتشار: 1389/11/19
  • تعداد عناوین: 11
|
  • صفحه 0
  • ذوالفقار علامی صفحه 1
    یکی از مباحث مورد توجه و حائز اهمیت در تاریخ نقد ادبی در یونان باستان، موضوع حملات افلاطون به شعر و در مقابل دفاعیات ارسطو از آن است. با اینکه نظریات آنها بر فرضیات مشترک استوار بود و هر دو هنر را صورتی از تقلید می دانستند، اما درباره ارزش شعر و هنر و مفهوم تقلید، هم داستان نبودند. از سوی دیگر برخورداری این دو فیلسوف از دستگاه فلسفی خاص و از نبوغ و عظمتی که قرن های متمادی بر حکمت، فلسفه و نقد ادبی سایه گستر و تاثیرگذار بوده، سبب شده است تا افکار و اندیشه های آنان همچنان جای تامل و بررسی داشته باشد. از این رو در این مقاله مبانی فکری و نظام اندیشگی آنان در این رد و قبول و حمله و دفاع، بررسی و اختلاف آراء آنها تبیین شده و سپس تفاوت دیدگاه این دو درباره شعر مورد ارزیابی و سنجش قرار گرفته است.
    کلیدواژگان: شعر و هنر، تقلید، حملات افلاطون، دفاعیات ارسطو
  • فاطمه علوی، علی محمد حق شناس، فردوس آقاگلزاده، عالیه کرد زعفرانلو کامبوزیا صفحه 23
    هدف مقاله حاضر بررسی اوزانی است که هم در شعر عربی و هم در شعر فارسی به کار می رود. در این راستا نظریه گلستون و ریاد (1998) درباره اوزان شعر سنتی که منطبق بر نظریه خلیل بن احمد، «عالم نحو و واضع علم عروض» است، مورد بحث و نقد قرار می گیرد. نظریه گلستون و ریاد یکی از نظریه های تاثیرگذار در شرح و طبقه بندی علمی نظریه الخلیل است که در چارچوب وزن شناسی نوایی نوشته شده است. این نظریه در اصل براساس اوزان شعر عربی است، اما به روشنی می توان آن را به اوزان شعر فارسی اعمال کرد. واحدهای شعر در این نظریه عبارتند از: هجا، پایه، مترون، و مصراع که مشخصه بارز آنها دو عضوی بودن است. در این تحقیق ابتدا تمامی ابعاد این نظریه طرح می شود و مورد بحث و بررسی قرار می گیرد. پس از آن به بررسی الزامات نظری این چارچوب برای بررسی وزن شعر فارسی و کفایت یا عدم کفایت آن در این حوزه می پردازیم. نتایج تحقیق حاضر نشان می دهد که درک و دریافت متفاوت فارسی زبانان و عرب زبانان از شعر فارسی و عربی مبنای واج شناختی دارد.
    کلیدواژگان: وزن شناسی نوایی، پایه، مترون، مورا، جایگاه وزنی
  • صدیقه (پوران) علیپور صفحه 39
    نقد امری انتزاعی است که از واکنش ذهنی خواننده نشئت گرفته و موجب تحلیل متنی می شود، هرچند برخی از متفکران، آن را تنها تعیین کننده ارزش آثار به شمار می آورند. در نقد، اساسا با دو رویکرد (ارزیاب و تحلیل گر) مواجه هستیم که ما را به دو پدیده خوانش و تاویل برمبنای قاعده در زمانی (مولف مدار و تاریخ مدار) و قاعده هم زمانی (متافیزیک متن و واکنش خواننده) درگیر می سازد و خواننده منتقد، متن را با تمامی بافت پیچیده ساختاری اش، به کمک عناصر پنهان و آشکار برون متنی و درون متنی، نقد می کند. این مقاله با قبول باور فوق، ابتدا نظریات و ضدنظریات موجود را درباره نقد بررسی کرده؛ سپس ضمن ترسیم دیاگرام نقد، به تفسیر آن به عنوان یک شبکه هوشمند ارتباطی، از منتقد به متن و جهان متنیت می پردازد.
    کلیدواژگان: نقد، انواع نقد، منتقد، عوامل درون متنی، عوامل برون متنی
  • مینا بهنام صفحه 67
    این پژوهش تلاش می کند حس آمیزی را بر بنیان نگاهی شناختی به ساختار زبان، مورد بررسی و بازکاوی قرار دهد. بنیان نظری این تحقیق بر نظریات جوزف استرن، معناشناس؛ استفان اولمان، زبان شناس و آزگود دانشمند روان شناس استوار شده است. نویسنده از این رهگذر تلاش می کند تا ماهیت این عنصر زبانی را از استعاره تبیین و بر فرایندهای ادراکی و تاثیرات عاطفی و ذهنی گوینده هنگام کاربرد حس آمیزی تاکید کند. از این رو پس از طرح و تشریح فرایند شکل گیری حس آمیزی، آن را به عنوان یک مقوله ادراکی و عصب شناختی مورد بررسی قرار داده، ساخت و ساختار حس آمیزی را با ذکر نمونه هایی از ادب فارسی تشریح می کند. آنگاه پدیده حس آمیزی در هنر و پدیده های زبانی (شعر و نثر) مورد بازکاوی قرار می گیرد. دستاورد علمی، پژوهش حاکی ازاین مطلب است که حس آمیزی به لحاظ ماهیت، استعاره ای است که در آن از یک مقوله ادراکی به مقوله ادراکی دیگر نوعی انتقال معنی، بربنیان تشابه و تداخل دیده می شود. این مسئله ریشه در ساختار استعاری و نظام گزینشی تفکر انسان دارد. همین امر سبب می شود که حس آمیزی در شاخه های گوناگون هنر از جمله سینما، نقاشی و موسیقی فراوان به کار گرفته شود. مکتب های ادبی نیز به حسب ایدئولوژی و تفکر گروهی خود، از حس آمیزی نه فقط برای تصویرآفرینی، بلکه برای انتقال معنی و تاثیر ادراکی بر مخاطب به گونه های متفاوتی بهره می گیرند.
    کلیدواژگان: حس آمیزی، ساختار، حواس پنج گانه، امور انتزاعی، تاثیر ادراکی و عاطفی، روان شناسی
  • علی نظری، علی فتح اللهی، پروانه رضایی صفحه 93
    تاثیر قرآن بر اشعار حافظ از زوایای مختلف از قبیل اقتباس الفاظ و مضامین، شبیه سازی ساختار و اسلوب های بیانی، بدیهی به نظر می رسد. بهره مندی حافظ از کلام بی همتا و آسمانی قرآن، به صورت پنهان و ناشناخته، رمزآلود و تاویل بردار و ای هام آور و چند کاربردی، سخن وی را در میان سخنان بشری، رنگی هنری بخشیده است. به نظر می رسد داستان موسی و عبد (خضر) در سوره کهف، الگو و مبنای حافظ در سرایش غزل پنجم دیوان (دل می رود...)، قرار گرفته است و حافظ آگاهانه و با هنرمندی تمام عیار خود، طرح، نقشه، مواد و مصالح اولیه این غزل را از داستان مذکور گرفته و با ساختاری شعری و هنری در پی بیان معانی مختلف بر آمده و داستان مذکور را به زبان شعرفارسی بازآفرینی کرده است. حضور واژه ها، عناصر، رمزها و نشانه های متعدد در متن غزل مذکور در کنار ظرفیت پذیرش تعابیر و دریافت های متداول حافظ شناسان ما را به داستان موسی و عبد در قرآن کریم رهنمون می کند. آشکارشدن راز پنهان، کشتی شکسته، دیدار آشنا، درویش بی نوا، کوشش در راه عیش، به خود نپوشیدن، به می آلودن، عذرخواهی، هات و...، بی واسطه و باواسطه، نمادها، نشانه ها و روابطی است که نویسندگان در این مقاله، در صدد تطبیق آنها بر فضا، ساختار و مضامین آیات 62 تا 82 سوره کهف می باشند.
    کلیدواژگان: قرآن، حافظ، بینامتنی، غزل، موسی، عبد
  • کاظم دزفولیان، فرزاد بالو صفحه 125
    نظریه پردازان ادبی معاصر، از چشم اندازهایی مختلف ژانرهای ادبی را مورد نقد و بررسی قرار داده اند. دراین میان، میخائیل باختین نظریه پرداز بزرگ روس، جایگاه ویژه ای دارد. وی با تاکید بر اصطلاح کلیدی «منطق مکالمه» درمیان انواع ادبی، تنها نوع ادبی رمان و آن هم رمان های داستایفسکی را واجد ماهیت گفتگویی و چند آوایی می شمرد. بر همین اساس، باختین آثار حماسی و تراژدیک را فاقد خصلت مکالمه ای می داند. در نظر وی، تک آوایی و تک صدایی برچنین آثاری حاکم است و صدای راوی بر فراز صداهای شخصیت های داستان شنیده می شود. ما در این مقاله برآنیم تا با استناد به آراء و اندیشه های باختین، و با محوریت شاهنامه فردوسی این مدعا را مورد نقد و بررسی قرار دهیم و با ذکر پاره ای از داستان ها و مولفه های بنیادین شاهنامه، بر منطق گفت و شنودی آن، تصریح و تاکید نماییم.
    کلیدواژگان: شاهنامه، منطق مکالمه، رمان، حماسه، چندآوایی، تک آوایی، دیگری، کارناوال
  • بهروز محمودی بختیاری، میترا علوی طلب صفحه 157
    نظامی گنجه ای همواره به عنوان یکی از بزرگ ترین خالقان آثار داستانی گنجینه ادب فارسی به شمار آمده است، با این همه، آثار پژوهشی در زمینه شناخت ساز و کار قصه گویی و داستان پردازی او بسیار اندک و انگشت شمارند. از سوی دیگر، معدود پژوهش های صورت گرفته نیز هم خود را مصروف توصیف زندگی نظامی و تشریح نکته های ادبی و دقایق معانی اشعار وی کرده اند، اما در عرصه های دیگری همچون کند و کاو در زمینه شیوه یا شیوه های قصه گویی نظامی و باز نمودن مایه های اندیشه او، هنوز هم جای خالی بسیار احساس می شود، که همین مسئله انگیزه بررسی الگوهای قصه گویی و روایت در آثار نظامی را در نگارندگان این مقاله به وجود آورده است.
    به منظور انجام این پژوهش، از میان «گنج»های پنج گنج نظامی، منظومه هفت پیکر برگزیده شد، زیرا به لحاظ شیوه قصه گویی و برخورداری از جنبه های نمایشی از دیگر «گنج»ها بویژه لیلی و مجنون و خسرو و شیرین متمایز است. بر همین اساس، در این مقاله کوشش بر آن بوده است تا با بهره گیری ازاصول و روش های پیش اندیشیده مستتر در دو رهیافت بنیادی نقد امروز، ساختگرایی و نشانه شناسی، جنبه های نمایشی و داستانی هفت پیکر مورد تحلیل و موشکافی قرار گیرد. هدف از این کار در مرتبه نخست، ارائه شگردها و فنون داستان سرایی و شناخت عناصر نمایشی هفت پیکر و در مرتبه بعد فراهم آوردن امکان استفاده از آثار نظامی، در اقتباس ها و آثار داستانی و نمایشی جدید است. برای دستیابی به این هدف، جنبه های نمایشی موجود در این اثر در چهارچوب مطالعات مربوط به شخصیت شناسی، موقعیت نمایشی، کشش، کنش و واکنش، تعلیق و شخصیت های کنش گر بررسی شده اند، تا هرگونه اقتباس و برداشت تازه و علمی از این اثر برای اهدف نمایشی چهارچوبی علمی داشته باشد.
    کلیدواژگان: ساختار، نشانه، جنبه های نمایشی، شخصیت، هفت پیکر
  • لیلا صادقی صفحه 187
    در این مقاله، نقش های مختلف سکوت بلیغ در چارچوب نظری میشل افرات (2008) را به مثابه بخشی از ارتباط کلامی و به معنای غیاب هرگونه عنصر زبانی مورد بررسی قرارمی دهیم که با توجه به تقسیم بندی رومن یاکوبسن (1956) از اجزاء کلام و نقش هایی که برای هر کدام از انواع کلام قائل است، صورت می گیرد. برای ملموس شدن مبحث سکوت ارتباطی و چگونگی کارکرد آن، که مبحثی نو در زبانشناسی ادبی به شمار می آید، به مطالعه متون مختلف ادبیات داستانی و همچنین تاثیر کاربرد هر نقش سکوت در روایت داستان می پردازیم که به عنوان شگردی به منظور چگونه گفتن مطلبی به واسطه نگفتن آن برای ایجاد ارتباط موفق مطرح می شود. پرسش این پژوهش، چگونگی عملکرد نقش های ششگانه سکوت در برابر گفتار است و هدف آن دست یافتن به شگردهای روایی است که به واسطه نگفتن ایجاد می شود. نتیجه حاصله نشان می دهد که سکوت نقش مهمی در فعال سازی نقش خواننده در خوانش متن برعهده دارد.
    کلیدواژگان: سکوت ارتباطی، روایت، نقش ارتباطی، غیاب
  • مهدی نیک منش، سونا سلیمیان صفحه 213
    در چند دهه ای که روایت شناسی به عنوان علم مطرح شده است، روایت شناسان کوشیده اند تا با دست یافتن به الگوهای روایتی مشخص درباره مقوله های مختلف روایت، به کشف ساختار جهانی آن نائل شوند. از جمله مهم ترین این مقوله ها، مبحث زمان در روایت است که نظریه پرداز فرانسوی، ژرارد ژنت، نظریه مستقلی درباره «عامل زمان و نقش و جایگاه آن در روایت» مطرح کرده است. از نظر ژنت، زمانمندی روایت با در نظر داشتن سه محور: نظم، تداوم و بسامد شکل می گیرد که پژوهشگر با بررسی ترتیب، طول و تناوب زمان روایی در مقایسه با زمان واقعی، به جایگاه عنصر زمان در روند گسترش طرح داستانی دست می یابد.
    بررسی زمان روایت در نمایشنامه «زنان مهتابی، مرد آفتابی»، نشان می دهد که یثربی با بر هم زدن نظم منطقی عنصر زمان و در حرکت از زمان تقویمی به زمان متن به گزینش های مختلفی دست یازیده و به نقل روایت های گذشته نگر و آینده نگر پرداخته است. کارکرد این گزینش ها و نوع خاص زمانمندی آنها در طراحی اجزای پیرنگ و بویژه ارائه عنصر تعلیق، نقش بسزایی دارد. علاوه بر این، بررسی تداوم و بسامد نقل وقایع در این نمایشنامه، روشن می سازد که کنش های آن از ضرباهنگ و شتابی متناسب با مقصود نویسنده برخوردار است. از نظر اصول داستان-پردازی، شتاب روایت رخدادها و تکرار و بسامد آنها ارتباط مستقیم و معناداری با محتوای نمایشنامه برقرار کرده است.
    کلیدواژگان: چیستا یثربی، زنان مهتابی، مرد آفتابی، ژرارد ژنت، روایت، زمان روایت، نظم، تداوم، بسامد
  • سعید بزرگ بیگدلی، تقی پورنامداریان، حسینعلی قبادی، سیدعلی قاسم زاده صفحه 237
    بروز و ظهور اساطیر در رمان های فارسی کوششی است جریان ساز که رمان نویسان برای دستیابی به دو انگیزه اساسی: یکی ارائه تفسیری موافق با دریافت خویش از اوضاع دنیای پیرامون خویش و دیگری بازتاب ارزش های زیباشناسانه و پرجذبه، از خود نشان داده اند.
    پژوهش حاضر، با روش توصیفی تحلیلی و مرور بر اسناد ادبی معاصر، در پی تحلیل چگونگی و سیر انعکاس، دلایل بازسازی و بازپردازی مضامین و روایت های اسطوره ای ملی و مذهبی در حوزه رمان های فارسی است. بنابر نتایج این پژوهش، بیشترین رویکرد رمان نویسان به بازسازی و بازآفرینی اسطوره ها به دهه های چهل و پنجاه برمی گردد؛ یکی از دلایل اصلی ظهور این رویکرد، شکست نهضت مردمی ملی شدن صنعت نفت در اثر کودتای 28 مرداد است. اما پس از انقلاب اسلامی، بیشترین بازآفرینی اسطوره ها در رمان، دهه های هفتاد و هشتاد دیده می شود که به دلایلی عمدتا متفاوت از دلایل پیش از انقلاب چون پیروی گسترده نویسندگان از جریان های مدرنیستی و پسامدرنیسم، تمایل زیباشناختی، تقویت و احیای جنبه های ملی، بازگشت به سرچشمه های بومی به جای تقلید از غرب است.
    کلیدواژگان: بن مایه، روایت اسطوره ای، نقد اسطوره ای، رمان فارسی
|
  • Zolfaghar Allami Page 1
    One of the interesting and significant discussions in the history of literary criticism in Greek classical literature is Plato’s oppositions to poetry and Aristotle’s defense of it. Although their assumptions were based on common grounds and both considered art as a type of mimesis, but they were not of the same view on the value of poetry and the concept of mimesis. Their special philosophical thought system and genius which undoubtedly shaped and influenced philosophy and literary criticism through decades, has always been open to study and criticism. this article is an attempt to investigate the bases of their intellectual and ideational systems according to which they evaluate poetry.
  • Fatemeh Alavi, Ali Mohammad Haghshenas, Ferdos Aghagolzadeh, Alieh Kord Zafaranloo Kambozia Page 23
    This paper aims at studying the meters which are common between Arabic and Persian poems. To this end, we examine and discuss the theory of Golston and Riad (1998) about classical meters. These classical meters in turn are driven from the theory of metrics by Khalil Ibn Ahmad, the famous grammarian and the founder of Aruz (prosody). Golston and Riad's theory is one of the well-known theories in scientific interpretation and classification of Alkhalil meters, and is written in the framework of prosodic metrics. Though this theory is essentially for Arabic meters, it's vividly applicable to Persian meters, too. Metric units of this theory are: syllable, foot, metron, and hemistich the dominant property of which is "binarity". Here we first examine the different dimensions of the theory and then study the theoretical implications of it in the realm of Persian meters. Findings of this research show that the distinct appreciation of the Arab and the Persian about their respective verses has its roots in phonology.
  • Sedighe (Pooran) Alipoor Page 39
    Criticism is an abstraction originating from the readers’ mental feedbacks and leading to the analysis of the texts. While some scholars see this the only way to evaluate literary works, criticism basically deals with diachronic (author-based and history-oriented) and synchronic (metaphysics of text and reader’s feedback) readings. Critical reading examines a text and judges it considering all its complex structural texture with the help of textual or meta-textual explicit and implicit elements. With such an approach, this paper, first, attempts to study the pros and cons of criticism, and then drawing a diagram for criticism, interprets it as an intelligent communications network from critics to texts and the world of textuality.
  • Mina Behnam Page 67
    This essay tries to study synaestesia with a cognitive approach to the structure of language. Its theoretical framework is provided by Joseph Stern (semantician), Stefan Ulmann (linguist), and Osgood (psychologist).The author tries to explain the symbolic nature of this linguistic phenomenon as well as the speaker’s perceptional process while using it, and its emotional and mental effects on them. When explained the formation process of synaestesia, we will study it as a neurological and perceptional category. Then, we will provide some examples from Persian literature to clarify the structure of synaestesia. At last, we will come to rethinking synaestesia in art and linguistic phenomena (poetry and prose). According to the finding of the research, synaestesias is a metaphor in which a particular meaning, common to a given perceptional domain, projects to another domain to which it no longer is usual. The basis of such a transition is a kind of similarity and interference between the two domains. In general, this possibility comes from man’s selective system of thinking and his capability to use metaphor. That is why it is frequently seen in different fields of art, including cinema, painting and music. Literary schools use synaestesia differently, not just for creating images, but to communicate special meaning, and to impress the audience.
  • Ali Nazari, Ali Fatolahi, Parvaneh Rezaee Page 93
    It is obvious that Hafez poetry is completely affected by the Quran in its words, expressions, phrases, structure and style. This has made his word symbolic, ambiguous, multilayer in content, and artistic. His fifth sonnet has been inspired by the story of Moses and Abd (Khedhr) in the Quran. He must have consciously and skillfully got use of the plot of the story and combined it with the elements of Persian poetry. Key words and phrases making the reader of the sonnet associate them with the verses from the Quran including ‘unveiling the mystery’, ‘wrecked ship’, ‘visiting the familiar one’, ‘the man of poverty’, ‘struggle for joy and pleasure’, ‘getting addict by wine’, and begging apology’ directly or indirectly are the signs and symbols whose compatibility with the content of the verses 62 and 82 in the Surah of Kahf (cave) the author tries to examine.
  • Kazem Dezfoliyan, Farzad Baloo Page 125
    Contemporary literary theorists have examined different literary genres from different standpoints. Among them Mhkail Bakhtin, a distinguished Russian literary critic, stands out from the rest. Highlighting his key concept of dialogism, Bakhtin among different literary genres singles novel, especially Dostoyevsky’s novels as possessing dialogic or polyphonic quality where the voice of narrator isn’t dominant. In this article we aimed at examining compatibility of Ferdosi’s Shahnameh with Bakhtin’s views. Findings of the research show that some of the stories have dialogic and polyphonic quality.
  • Behrooz Mahmoodi-Bakhtiari, Mitra Alavitalab Page 157
    Nezami Ganjavi has always been recognized as one of the greatest creators of fictional masterpieces of Persian literature. However, the studies on his method of narration and characterization are so few in number. On the other hand, most of the works available have dealt with Nezami's life, his literary innovations, and explanations about the difficult verses of him. This shows that there is a lot to be done about his method of storytelling, as well as the patterns of his fictional narrations.This study has chosen Haft Peykar from Nezami's five "treasures", since the dramatic patterns in this work seem to be more vivid, and on the basis of the methods available in structuralism and semiotics, it has been tried to present the reader the dramatic aspects of this work. In order to achieve this aim, issues such as characterization, dramatic situation, action and results, suspense and the active characters have been taken into account so that the proper framework may be provided for further adaptations or rewritings of Haft Peykar.
  • Leila Sadeghi Page 187
    The purpose of the present article is to examine the different functions of silence as a part of linguistic communication as well as the absence of any kind of linguistic element. Based on the Organon-Model by Karl Buhler, Roman Jacobson (1956) distinguishes six communication functions, each associated with a dimension of the communication process. Michael Ephratt (2008) has revised the same model, considering (Eloquent) silence as a linguistic sign which conveys information in the referential, emotive, conative, phatic, metalinguistic functions. To shed light on the issue, we study several literary texts to show how communicational silence, which is a new issue in literary linguistics, and its functions are applied to transferring a message or narrating a story. It can be considered as a narrative technique in order to say something through blank, absent or deferred elements. The question of the article is how six communication functions of silence could apply to expressing something. The result of the study showed that silence has a significant role in activating reader's role in reading a text.
  • Mehdi Nikmanesh, Soona Salimian Page 213
    In the few decades that narratology has been introduced as a science, narratologists have tried to explore its universal structure by finding specific narrative patterns for different aspects of story writing, including narrative time. The French theorist, Gerard Genette, has posed an autonomous theory on "the parameter of time and its function and place in narration". According to him, timing arrangement in a narration is got through order, duration, and frequency. Studying and contrasting them against real time, one can determine the place of time in the process of story. Studying narrative time of in the play of "Moonlight Women, Sunny Man" by Chista Yaserbi shows that Yasrebi, avoiding the usual time sequence, and moving from chronological time to the text time, has made different selections and provided flashback and futurist narratives. Such selections and their especial timing plays a significant role in arranging the components of the plot, as well as suspense. Moerover, studying duration and frequency of the events narrated in this play, shows that the events enjoy an appropriate beat and speed according to the author's purpose. Regarding principles of narratology, there is a direct and significant correlation between content of the play and the speed of narrating the events, their repetition and frequency.
  • Saeid Bozorg Bigdeli, Taghi Pournamdarian, Hossein Ali Ghobadi, Seyed Ali Ghasemzadeh Page 237
    The emergence of mythology in the contemporary Persian novels, as the dominant literary discourse, is an epoch making movement. Based upon their vision and socio- political situation, many of the contemporary authors have used mythology in order to achieve two main goals: one, to present an interpretation of the world around, and the other, to enhance the esthetic and attractive values which they are to present in their works.According to the findings of the research, novelists within the 1340’s and 1350’s showed most concern toward restructuring and reproducing myth ever. A main reason was the authors’ nostalgias caused by the events such as the defeat of folk movement and the coup of Mordad 28th which mad long and deep impression on them. The most tendencies to myths in post-revolution period can be seen in 1370’s and 1380’s. However, the authors’ motivations differ from those of the pre-revolution period. A vast number of writers follow modernist and postmodernist movements and aesthetical tastes; some try to strengthen and revive national features, turn back to their traditional origins rather than pure imitating the West.The present research seeks to study and analyze how the mythological theme and narratives have been reflected, reproduced in the contemporary Iranian novels from mordad 28th 1332 to 1387.