فهرست مطالب

مطالعات حفاظت گیاهان - سال بیست و پنجم شماره 3 (پاییز 1390)
  • سال بیست و پنجم شماره 3 (پاییز 1390)
  • تاریخ انتشار: 1390/08/24
  • تعداد عناوین: 13
|
  • محمدحسن راشد محصل، کمال حاج محمدنیا قالی باف، سید احمد حسینی صفحه 227
    به منظور بررسی کارایی برخی روش های مدیریت شیمیایی و مکانیکی علف های هرز با رویکرد کاهش مصرف علف کش در تولید سیب زمینی، آزمایشی در سال 1387 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 6 تیمار و 3 تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل یک نوبت کاربرد سراسری علف کش (تیمار استاندارد)، یک مرحله کولتیواسیون تنها (بین ردیف)، یک نوبت کاربرد نواری علف کش (روی ردیف)، تلفیق کولتیواسیون + کاربرد نواری علف کش به همراه شاهد آلوده و شاهد عاری از علف های هرز بودند. در تیمارهای علف کشی، متریبوزین (سنکور)4 در زمان قبل از سبز شدن سیب زمینی به میزان 1200 گرم ماده تجاری در هکتار مصرف شد. در تیمار نواری، عرض نوار سمپاشی 25 سانتی متر (یک سوم تیمار سراسری) بود. تیمارهای کولتیواسیون نیز سه هفته پس از سبز شدن سیب زمینی توسط کولتیواتور پنجه غازی انجام شد. نتایج نشان داد که اثر تیمارهای مختلف بر درصد کنترل، تراکم و زیست توده علف های هرز، شاخص سطح برگ و عملکرد سیب زمینی معنی دار بود. به طوری که بالاترین درصد کنترل علف های هرز و در نتیجه آن بیشترین عملکرد غده سیب زمینی به ترتیب در تیمارهای شاهد عاری از علف های هرز، علف کش سراسری، تلفیق علف کش نواری+ کولتیواسیون، علف کش نواری، کولتیواسیون تنها به دست آمد. علاوه بر این، تراکم و زیست توده کل علف های هرز در شاهد آلوده به علف های هرز بیشترین مقدار و در شاهد عاری از علف های هرز کمترین مقدار بود. بالاترین عملکرد غده سیب زمینی در شاهد عاری از علف های هرز (43/34 تن در هکتار) بود و بعد از آن تیمارهای کاربرد سراسری علف کش و تلفیقی به ترتیب با عملکرد غده 13/31 و 93/27 تن در هکتار در رتبه های بعدی قرار گرفتند. در این آزمایش، درصد کنترل علف های هرز و زیست توده آن ها در تیمار مدیریت تلفیقی تفاوت معنی داری با تیمار سراسری نداشت و همچنین کاهش عملکرد سیب زمینی نیز در این تیمار از حدود 10 درصد نسبت به تیمار سراسری تجاوز نکرد. بنابراین، علیرغم کاهش درصد کنترل علف های هرز و در نتیجه کاهش جزئی عملکرد سیب زمینی در تیمار تلفیقی در مقایسه با تیمار سراسری، میزان مصرف علف کش حدود 66 درصد کاهش یافت که این مساله از نظر اقتصادی و زیست محیطی اهمیت زیادی دارد.
    کلیدواژگان: کاربرد سراسری علف کش، کاربرد نواری علف کش، کولتیواتور، متریبوزین، مدیریت تلفیقی علف هرز
  • لیلا متقی نیا، قدیر نوری قنبلانی، جبراییل رزمجو، هوشنگ رفیعی دستجردی صفحه 237
    شته سبز هلو،Myzus persicae Sulzer، یکی از مهم ترین آفات مزارع سیب زمینی می باشد که قادر به انتقال ویروس های متعددی به گیاه سیب زمینی است. تغییرات فصلی جمعیت این شته در طول فصل زراعی سال 1387 در یک مزرعه ی سیب زمینی آزمایشی در اردبیل روی 10 رقم سیب زمینی به نام های گرانولا (Granola)، ساتینا (Satina)، مورن (Moren)، آئوزونیا (Aozonia)، کوزیما (Cosima)، اگریا (Agria)، کاسموس (Cosmos)، کندر (Kondor)، دیامانت (Diamant) و ساوالان (Savalan) در قالب طرح آزمایشی بلوک های کامل تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. این مطالعه با شمارش تعداد شته های موجود روی برگ های اول و پنجم بوته های این ارقام به فواصل هر سه روز یکبار انجام شد. از نظر تغییرات فصلی جمعیت شته بین ارقام مورد بررسی اختلاف معنی داری در سطح احتمال پنج درصد مشاهده شد، چنان که در طول سه ماه انجام مطالعه بیشترین جمعیت شته روی رقم آئوزونیا دیده شد. در سایر ارقام هر چند تفاوت معنی داری از نظر تراکم جمعیت شته نسبت به هم مشاهده نشد، اما کمترین تعداد شته روی ارقام کوزیما و کاسموس مشاهده شد. هم چنین معلوم شد شته سبز هلو دو نقطه ی، اوج جمعیت در اردبیل دارد. بنابراین، در شرایط آب و هوایی اردبیل و در بین ارقام مورد بررسی، شته سبز هلو ترجیح کمتری به ارقام کوزیما و کاسموس نشان داد.
    کلیدواژگان: شته سبز هلو، سیب زمینی، ترجیح
  • وحیده عرفانی پور قاسمی، عصمت مهدیخانی مقدم، حمید روحانی صفحه 243
    به منظور شناسایی نماتدهای انگل گیاهی در مزارع سیب زمینی، طی سالهای 85 و 86 ازمزارع سیب زمینی شهرستان های استان خراسان رضوی جمعا 55 نمونه خاک و60 غده آلوده جمع آوری گردید. برای استخراج نماتدها از خاک، کشتن نماتدها، ثابت کردن آن ها و انتقال به گلیسیرین روش تکمیل شده دگریس مورد استفاده قرار گرفت. شناسایی گونه ها بر اساس صفات ریخت شناسی و ریخت سنجی صورت گرفت و تعداد 16 گونه متعلق به 12 جنس مربوط به فرو راسته Tylenchomorpha شناسایی گردید که گونه Aphelenchoides brassicae برای اولین بار از ایران گزارش می شود. گونه Helicotylenchus indicus همزمان از فراریشه رزماری در پردیس دانشگاه فردوسی مشهد نیز جمع آوری گردید. گونه های Pratylenchus neglectus، Geocenamus rugosus، Heterodera schachtii، Heterodera trifolii، Zygotylenchus guevarai بیشترین پراکندگی را در بین گونه ها دارا بودند.
    کلیدواژگان: نماتد، سیب زمینی، Tylenchomorpha، خراسان رضوی
  • مهتاب پیمبری، مینا کوهی حبیبی، غلامحسین مصاحبی، کرامت الله ایزدپناه صفحه 250
    طی دو فصل زراعی 1383 و 1384 تعداد 260 نمونه برگ لوبیا با علائم موزائیک، رگبرگ نواری و قاشقی شدن برگ ها از مزارع استان های فارس، کهگیلویه و بویر احمد، اصفهان و تهران جمع آوری گردید. با انجام آزمون سرولوژیکیELISA با استفاده از آنتی سرم BCMV آلودگی 110 نمونه به این ویروس تائید گردید. واکنش سه ژنوتیپ ks-21478 (لوبیا چیتی)، ks-31170 (لوبیا قرمز) و ks-41235 (لوبیا سفید) نسبت به BCMV با مایه زنی آنها با جدایه BCMV فارس مورد بررسی قرار گرفت. 15-10 روز پس از مایه زنی، بوته ها با استفاده از آزمون ELISA مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج به دست آمده بیانگر 4/65% آلودگی در ژنوتیپ چیتی، 1/58% آلودگی در ژنوتیپ قرمز و 6/3% آلودگی در ژنوتیپ سفید بود. از ژنوتیپ های لوبیا قرمز و چیتی مایه زنی شده، تعداد 25 گیاه و از ژنوتیپ لوبیا سفید تعداد 35 گیاه انتخاب شده در آزمون RT-PCR و IC-RT-PCR با استفاده از آغازگرهای اختصاصی BCMV، مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج بیانگر تکثیر قطعه ای به طول 890 جفت باز، در گیاهان الیزا مثبت ژنوتیپ های قرمز و چیتی و تعداد محدودی از گیاهان الیزا منفی بود. نتیجه آزمون RT-PCR و IC-RT-PCR در 25 بوته از ژنوتیپ لوبیا سفید که فاقد علائم بوده و نتایج آزمون الیزا در مورد آنها منفی بود، نیز مثبت ارزیابی گردید. بذور بوته های لوبیایی که در شرایط گلخانه آلوده شده بودند جمع آوری و در شرایط گلخانه مجددا کشت شدند. بوته های حاصل از کاشت بذور ژنوتیپ های چیتی، قرمز و سفید در مرحله دو برگی جهت تعیین میزان بذرزاد شدن BCMV با استفاده از آزمون های DAS-ELISA و IC-RT-PCR مورد بررسی قرار گرفتند. میزان انتقال با بذر در ژنوتیپ های چیتی (ks-21478) قرمز (ks-31170)و سفید (ks-41235) به ترتیب 3/78، 8/79 و 9/54 درصد برآورد گردید.
    کلیدواژگان: BCMV، ژنوتیپ های لوبیا، بذرزادی، IC، RT، PCR
  • ابراهیم ایزدی دربندی، نجمه نساری، فرزانه آذریان صفحه 258
    آب معمولترین حامل برای رقیق کردن و کاربرد علف کش ها می باشد. بر اساس بررسی های انجام شده کیفیت آب نقش مهمی را در کارایی کاربرد علف کش ها دارد. به منظور بررسی تاثیر سختی آب بر کارایی علف کش توفوردی آزمایشی در سال 1388 در شرایط کنترل شده به صورت فاکتوریل و در قالب طرح آماری کاملا تصادفی در 3 تکرار در دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد. تیمارها شامل مقادیر کاربرد علف کش توفوردی در 6 سطح (0، 1000، 1250، 1500، 1750 و 2000 میلی لیتر در هکتار)، میزان کربنات کلسیم بعنوان شاخص سختی آب در 6 سطح (0،100، 300،600،1000،1500 قسمت در میلیون) و علف هرز در دو سطح (سلمه تره و تاج خروس ریشه قرمز) بودند. پس از سبز شدن گیاهان سم پاشی در مرحله 6 تا8 برگی علف های هرز انجام شد و 2 هفته بعد از پاشش درصد بقا و وزن خشک علف های هرز اندازه گیری شد. برای تحلیل نتایج آزمایش، تجزیه واریانس داده های آزمایش جهت ارزیابی پاسخ گیاهان به تیمارهای آزمایش با معادله 4 پارامتری سیگموییدی برازش داده شد و مقدار علف کش لازم برای 50 درصد بازدارندگی رشد علف های هرز (ID50) محاسبه شد. نتایج نشان دادند مقدار کاربرد علف کش و سختی آب تاثیر معنی داری (01/0 p
  • نرگس موسوی محولاتی، مهدی مدرس اول صفحه 266
    فونستیک زنجرک های مزارع چغندرقند شهرستان مشهد و چناران طی سال های 1386 تا 1388 بررسی گردید. نمونه برداری با تور حشره گیری انجام گرفت. گونه ها با توجه به ویژگی های ریخت شناسی داخلی و خارجی به ویژه اندام های تناسلی حشره نر شناسایی و توسط متخصصان بین المللی تائید شدند. در این بررسی هفده گونه متعلق به پانزده جنس و چهار خانواده (یازده گونه از خانواده Cicadellidae، چهار گونه از خانواده Delphacidae، یک گونه از خانواده Tettigometridae و یک گونه از خانواده (Cixiidae شناسایی شدند. با توجه به منابع علمی موجود گونه Metidiocerus impressifrons (Kirschbaum 1868) اولین گزارش برای فون حشرات ایران می باشد و گونه های زیر برای اولین بار از استان خراسان رضوی گزارش می شوند: Euscelis alsius، Phlepsius intricatus، Macrosteles quadripunctulatus، Neoaliturus fenestratus، N. guttulatus، Batrachomorphus irroratus، Pentastiridius leporinus، Asiraca clavicornis، Laodelphaxstriatellus، Sogatellavibix، Unkanodes tanasijevici، Tettigometra pseudovittelina کلید شناسایی گونه های معرفی شده در این تحقیق ارایه شده است.
    کلیدواژگان: زنجرک، چغندرقند، چناران، فونستیک، مشهد
  • تغییرات تراکم، پراکنش فضایی و نمونه برداری دنباله ای جمعیت شکارگرهای مهم شته خوار در مزارع گندم منطقه‎ی گرگان
    علی افشاری صفحه 276
    به منظور مطالعه ی تغییرات تراکم و پراکنش فضایی و نیز طراحی یک برنامه ی نمونه برداری دنباله ای با دقت ثابت برای جمعیت شکارگرهای مهم شته خوار، طی دو فصل زراعی 1385 و 1386 با استفاده از تور حشره گیری از مزارع گندم پنج ناحیه ی مختلف در اطراف گرگان به صورت هفتگی نمونه برداری به عمل آمد. با استفاده از شاخص ها و مدل های مختلف، پراکنش فضایی جمعیت شکارگرها برآورد شد و به کمک نمونه برداری دنباله ای مدل گرین، تعداد نمونه ی لازم و معادلات خطوط تصمیم گیری به منظور برآورد میانگین جمعیت آن ها محاسبه گردید. جمعیت کفشدوزک های هفت نقطه ای (L. Coccinella septempunctata) و شطرنجی (Propylea quatuordecimpunctata L.) و مگس های سیرفید Eupeodes corollae (Fabricius) و Episyrphus balteatus (De Geer) به ترتیب 75/18، 25/14، 54/41 و 02/6 درصد از جامعه ی شکارگرها را به خود اختصاص دادند. به استثنای مگس E. corollae، ضرایب تیلور سه شکارگر دیگر با عدد یک اختلاف معنی داری نداشتند و پراکنش جمعیت آن ها از نوع تصادفی بود. برازش پراکنش جمعیت شکارگرها با مدل پواسون نیز نشان داد که توزیع فضایی جمعیت آن ها در بیش تر تاریخ های نمونه برداری از نوع تصادفی بود. بر اساس نتایج نمونه برداری دنباله ای، تعداد نمونه ی لازم جهت قطع خطوط تصمیم گیری به دو عامل تراکم جمعیت و دقت مورد انتظار بستگی داشت، به طوری که در دقت 25/0، تعداد نمونه ی لازم جهت برآورد میانگین جمعیت کفشدوزک C. Septempunctata از 400 عدد در تراکم 033/0 به 41 عدد در تراکم 6/0 و تعداد نمونه ی لازم برای برآورد میانگین جمعیت کفشدوزک P. quatuordecimpunctata از 775 عدد در تراکم 02/0 به 10 عدد در تراکم 8/1 کاهش یافت. تعداد نمونه ی لازم جهت برآورد میانگین جمعیت مگس های E. corollae و E. balteatus نیز بر حسب تراکم جمعیت آن ها به ترتیب بین 4 تا 400 و 57 تا 175 عدد نوسان داشت. به طور کلی، استفاده از تور حشره گیری در تراکم های بالای جمعیت، روش مقرون به صرفه ای می باشد، اما در تراکم های پایین جمعیت، رسیدن به دقت 25/0 مستلزم برداشتن تعداد زیادی نمونه است. توصیه می گردد که دقت و سودمندی روش تور حشره گیری با سایر روش های نمونه برداری مقایسه گردد تا بهترین روش جهت نمونه برداری از جمعیت شکارگرهای شته خوار در مزارع گندم مشخص شود.
    کلیدواژگان: تغییرات جمعیت_پراکنش فضایی_نمونه برداری دنباله ای_شته های گندم_شکارگرها و گرگان
  • زهرا گلستانی کلات، غلامحسین مروج، مجید عزیزی ارانی، سعید هاتفی صفحه 286
    سوسک چهار نقطه ای حبوبات Callosobruchus maculatus یکی از آفات کلیدی حبوبات در انبار است که به حبوبات مختلف مانند لوبیا چشم بلبلی، نخود، عدس، ماش و باقلا خسارت وارد می کند. جهت کنترل جمعیت این آفت، در چند دهه اخیر حشره کشهای سازگار با محیط زیست بویژه ترکیبات با منشا گیاهی بسیار مورد توجه محققین قرار گرفته است. هدف از این تحقیق، بررسی میزان سمیت تنفسی اسانس گیاهان آویشن-شیرازی (Zataria multiflora) و اسطوخودوس (Lavandula angustifolia) بر سوسک چهار نقطه ای حبوبات است. اسانس آویشن شیرازی و اسطوخودوس توسط دستگاه کلونجر استخراج شد. آزمایشات زیست سنجی اسانس ها بر حشرات کامل 1 تا 2 روزه نر و ماده سوسک چهار نقطه ای حبوبات در شرایط دمایی °C 1±29، رطوبت نسبی 5±60% و تاریکی در ظروف شیشه ای درپوش دار به حجم 27 میلی لیتر انجام شد. با تعیین شاخص های LC50، LC90 و معادلات پروبیت مرگ و میر-غلظت توسط نرم افزار POLO - PC، سمیت تنفسی اسانس ها مقایسه و ارزیابی شد. سمیت تنفسی اسانس ها با غلظت اسانس و مدت زمان اسانس دهی همبستگی مثبت و معنی دار داشت (Pvalue< 0.05). حشرات نر در مقایسه با افراد ماده نسبت به اسانس ها حساسیت بیشتری داشتند. حشرات نر و ماده به اسانس آویشن شیرازی در مقایسه با اسانس اسطوخودوس حدود 10-9 برابر مقاوم تر بودند. مقادیرLC50 برای اسانس آویشن شیرازی معادل 329 وμl.L-1 562 و برای اسانس اسطوخودوس معادل 34 و μl.L-1 54 به ترتیب علیه افراد نر و ماده محاسبه گردید. نتایج این بررسی نشان داد که اسانس دو گیاه مورد بررسی اثرات حشره کشی مناسبی بر سوسک چهار نقطه ای حبوبات داشتند، لذا تحقیقات بیشتر به منظور کاربرد آنها علیه این آفت جهت حفاظت محصولات انباری توصیه می شود.
    کلیدواژگان: اسانس گیاهی، سمیت تنفسی، آویشن شیرازی، اسطوخودوس، آفات انباری، لوبیا چشم بلبلی
  • حسن قهاری، مهرداد عمواقلی طبری صفحه 296
    کرم ساقه خوار برنج (Chilo suppressalis Walker) از آفات کلیدی گیاه برنج در شمال ایران می باشد. با توجه به اهمیت آگاهی از تغییرات جمعیت در مدیریت آفات، بررسی تغییرات جمعیت این آفت در مزارع برنج بخش مرکزی استان مازندران (ایستگاه تحقیقاتی برنج آمل) طی سال های 1384 و 1385 انجام شد. اولین شب پره های نر و ماده در فصل زراعی 1384 به ترتیب در بیستم و سی ام اردیبهشت و در سال 1385 به ترتیب در دهم و بیستم اردیبهشت در طبیعت مشاهده شدند. اولین دستجات تخم و لاروهای آفت به ترتیب در دهم و بیستم خرداد 1384 جمع آوری گردیدند. این آفت دارای سه نسل در بخش مرکزی مازندران بود که اوج تراکم حشرات کامل نسل اول آن در سال زراعی 1384 در بیستم خرداد، نسل دوم در سی ام تیر و نسل سوم در اوایل شهریور و در سال زراعی 1385 به ترتیب پانزدهم خرداد، سی ام تیر و بیست و پنجم مرداد مشاهده گردیدند. بر اساس نتایج پژوهش در سال زراعی 1384، تراکم جمعیت شب پره های نر و ماده در نسل های اول و سوم تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشتند اما بیشترین تراکم جمعیت شب پره های نر و ماده متعلق به نسل دوم بود، در حالی که در سال زراعی 1385 پروانه های نسل اول تراکم بالاتری نسبت به نسل های دوم و سوم داشتند. بیشترین تعداد دستجات تخم شمارش شده در سال زراعی 1384 مربوط به نسل اول 6 ±22 دسته تخم و برای نسل های دوم و سوم به ترتیب 4 ±14 و 3 ±11 عدد شمارش گردید. نتایج بررسی ها در سال زراعی 1384 نشان داد که طول دوره ی رشد و نمو نسل اول حدود 40 روز و برای نسل های دوم و سوم به ترتیب 20 و 25 روز و این ارقام در سال زراعی 1385 به ترتیب 40، 30 و 20 روز بود. بررسی تعداد شب پره های نر و ماده ی شکار شده از اردیبهشت تا شهریور 1384 نشان داد که اگرچه در ابتدای ظهور نسل های اول و دوم، تعداد نرها نسبت به تعداد ماده ها بیشتر بود، اما به تدریج تعداد ماده ها افزایش یافته و در نهایت نسبت جنسی در تمام نسل ها به نفع ماده ها بود. در این پژوهش، تاثیر شرایط آب و هوایی روی تغییرات جمعیت مراحل مختلف زیستی کرم ساقه خوار برنج نیز مورد ارزیابی قرار گرفت.
    کلیدواژگان: تغییرات جمعیت، کرم ساقه خوار برنج، Chilo suppressalis، مازندران
  • ملیحه لک زایی، محمدحسن سرایلو، محسن یزدانیان صفحه 306
    این مطالعه به منظور تعیین رژیم غذایی بهتر و ارزان تر برای پرورش انبوه این حشره ی مفید انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تکرار و 5 مشاهده انجام شد. در بررسی حاضر از سه رژیم غذایی شامل مخلوط 1:1:1 عسل، مخمر و آب مقطر، مخلوط 1:1:1 عسل، مخمر و عصاره ی تخم بید غلات و مخلوط 1:1:1 عسل، مخمر و عصاره ی تخم شب پره ی مدیترانه ای آرد استفاده شد. آزمایش ها روی حشرات کامل نسل هفتم در شرایط دمایی 2±25 درجه ی سانتی گراد، رطوبت نسبی 5±60 درصد و دوره ی نوری 14 ساعت روشنایی و 10 ساعت تاریکی انجام شدند. تاثیر رژیم های غذایی روی برخی از ویژگی های زیستی حشرات کامل از جمله طول دوره های پیش از تخمریزی، تخمریزی و پس از تخمریزی، طول عمر حشرات کامل نر و ماده، باروری، میانگین وزن یک تخم و درصد تفریخ تخم ها بررسی شد. نتایج نشان دادند که کم ترین طول دوره ی پیش از تخمریزی (49/0±66/6 روز) و بیش ترین طول دوره ی تخمریزی (09/1±57/28 روز)، طول عمر حشرات نر (89/0±73/45 روز) و ماده (59/0±73/37 روز)، باروری (05/23±0/795 عدد تخم به ازای هر فرد ماده) و تفریخ تخم ها (82/2±98/84 درصد) متعلق به حشرات تغذیه شده از رژیم غذایی حاوی عصاره ی تخم شب پره ی مدیترانه ای آرد بود. همچنین میانگین وزن یک تخم، متعلق به حشرات تغذیه شده از این رژیم غذایی، 00/0 ±069/0 میلی گرم به دست آمد که با بیش ترین مقدار مشاهده شده (00/0 ±070/0 میلی گرم) در سطح احتمال 5 درصد تفاوت معنی داری نداشت. در نتیجه می توان گفت که رژیم غذایی حاوی عسل، مخمر و عصاره ی تخم شب پره ی مدیترانه ای آرد به عنوان بهترین رژیم غذایی می-باشد.
    کلیدواژگان: بالتوری سبز_Chrysoperla carnea_مکمل غذایی_بید غلات_شب پره ی مدیترانه ای آرد
  • ناصر بیک زاده، بهروز جعفرپور، حمید روحانی، دیک پیترز، افشین حسنی مهربان صفحه 314
    در پاییز 1388، در یکی از گلخانه های کشت آلسترومریا (Alstroemeria sp.) (خراسان رضوی-مشهد)، علائم شبیه آلودگی های توسپوویروسی (به صورت نکروز) بر روی برگ، ساقه، دمبرگ و گل برخی گیاهان مشاهده گردید. از گیاهان آلوده عصاره گیری شده و این عصاره به تعدادی گیاه محک تلقیح گردید. بر روی اطلسی (Petunia hybrida) و سلمه (Chenopodium quinoa) علائم آلودگی به صورت زخم های بافت مرده موضعی ظاهر شد. علائم آلودگی بر روی تاتوره (Datura stramonium) و Nicotiana benthamiana ابتدا به صورت زخم های بافت مرده موضعی بوده و سپس علائم بافت مردگی سیستمیک ظاهر گردید. بر روی N. glutinosa. نیز لکه های بافت مرده سیستمیک مشاهده شد. تلقیح مکانیکی آلسترومریا با عصاره تهیه شده از نمونه های آلوده آلسترومریا، ناموفق بود. با استفاده از آنتی بادی تهیه شده بر علیه نوکلئو پروتئین (Nucleoprotein; N) ویروس هایTomato spotted wilt virus(TSWV)، Tomato yellow ring virus(TYRV)،Iris yellow spot virus(IYSV)، Impatiens necrotic spot virus(INSV)، Groundnut bud necrosis virus(GBNV)، Tomato chlorotic spot virus(TCSV)، Groundnut ring spot virus(GRSV) و Chrysanthemum stem necrosis virus(CSNV)، نمونه های آلوده با آزمون الایزا (DAS-ELISA) مورد بررسی قرار گرفته و نتایج نشان داد که این نمونه ها به TYRV آلوده هستند. به منظور بررسی نمونه ها با آزمون RT-PCR، RNA کل از N. benthamiana که علائم آلودگی داشتند، با استفاده از تریزول استخراج گردید. در نتیجه آزمون PCR با استفاده از پرایمرهای اختصاصی برای تکثیر ژن N ویروسTYRV، یک قطعه DNA در حدود 805 جفت باز تکثیر گردید. توالی آمینواسیدی این قطعه، پس از تعیین، در GenBank با رس شمارHQ154130(Accession number) ثبت گردید. این توالی با توالی آمینواسیدی پروتئین N توسپوویروس های موجود در GenBank مقایسه گردید و مشخص شد که 99 درصد با توالی آمینواسیدی پروتئین N ویروسTYRV از استان های فارس (رس شمار ABH07703)، تهران (رس شمارAAV98587) و مرکزی (رس شمارACT09488) شباهت دارد. به منظور تعیین استرین ویروس، از پرایمرهای اختصاصی در آزمون RT-PCR استفاده گردید و مشخص شد که این جدایه، استرین گوجه فرنگی ویروسTYRV است. همچنین، این ویروس با استفاده از Thrips tabaci از تاتوره های آلوده به سالم منتقل گردید. این اولین گزارش از آلودگی یک گیاه تک لپه (آلسترومریا) به TYRV می باشد.
    کلیدواژگان: آلسترومریا، Tomato yellow ring virus(TYRV)، استان خراسان رضوی، ایران
  • یاسر قراجه داغی*، صمد خاقانی نیا، رضا فرشباف پورآباد، ابراهیم زرقانی صفحه 325

    بررسی هایی به منظور جمع آوری و شناسایی مگس های میوه (Fruit fly) در شهرستان عجب شیر (استان آذربایجان شرقی) طی سال های 1388 تا 1389 انجام شد. در این مطالعه، هفت گونه متعلق به جنس Tephritis Laterille، 1804 جمع آوری و شناسایی شد. از این گونه ها، Tephritis nigricauda Low، 1856 برای اولین بار از ایران گزارش می شود. برای گونه های مورد شناسایی، کلید ارایه شده است. گونه ها شامل T. cometa Low، 1840، T. formosa Low، 1844، T. hurvitzi Freidberg، 1758، T. hyoscyami L.، 1981، T. nigricauda Low، 1856، T. postica Low، 1844 و T. praecox Low، 1844 می باشند.

    کلیدواژگان: مگس های میوه، Tephritidae، Tephritis، عجب شیر، ایران
  • مهرداد عمواقلی طبری، حسن قهاری صفحه 329
    تاثیر تراکم های مختلف لاروی ساقه خوار برنج (Chilo suppressalis Walker) روی میزان آلودگی بوته های برنج و عملکرد محصول طی سال های 1385 تا 1387 در شرایط کنترل شده (داخل قفس) در موسسه ی تحقیقات برنج مازندران مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین تیمارهای مختلف از نظر تاثیر تراکم های مختلف لاروی روی درصد جوانه ی مرکزی خشک شده، درصد خوشه های سفید شده و عملکرد محصول تفاوت معنی دار وجود داشت. به طوری که بیشترین درصد جوانه ی مرکزی خشک شده و خوشه های سفید شده مربوط به تراکم 32 عدد لارو بر مترمربع و کمترین آن مربوط به شاهد (بدون رهاسازی لارو) بود. همچنین بیشترین عملکرد محصول مربوط به تیمار شاهد و کمترین آن مربوط به تیمار 32 عدد لارو به دست آمد.
    کلیدواژگان: کرم ساقه خوار برنج، تراکم لاروی، جوانه مرکزی خشک شده، خوشه های سفید شده، عملکرد
|
  • M. H. Rashed Mohassel, K. Hajmohammadnia Ghalibaf, S. A. Hosseini Page 227
    In order to study of chemical and mechanical weed management methods and their integration in potato (Solanum tuberosum), a field experiment was done in 2008 at Ferdowsi University of Mashhad Research Field. Experimental design was completely randomize block design with 6 treatments and 3 replications. Treatment included broadcast herbicide application (standard treatment), between row cultivation, banded herbicide application (in-row), between row cultivation+banded herbicide (integrated treatment), and weed free and weed infested (controls). metribuzin (sencor) was applied as pre-emergence at 1.2 kg/ha product in all herbicide treatments. In broadcast and banded herbicide treatments, sencor was applied on entire plot and in row (in a 25 cm band over the row), respectively. Cultivation treatment was done 3 weeks after potato emergence. Results were showed significant effects of treatments on weed control percentage, density, and biomass, potato leaf area index and yield. Highest weed control percentage and so highest potato yield was obtained in weed free control, broadcast herbicide, cultivation+banded herbicide, banded herbicide and cultivation treatments, respectively. Highest potato yield was obtained in weed free control (34.43 t/ha) and after that broadcast herbicide (31.13 t/ha) and banded herbicide+cultivation (27.93 t/ha) resulted in higher yield than other weed control practices. Difference of weed control percentage, density, and biomass in banded herbicide+cultivation and broadcast treatments was not significant, also potato yield in banded herbicide+cultivation reduced no more than 10% relative to broadcast herbicide. Despites lower weed control level and potato yield in integrated treatment, herbicide use decreased 66% relative to broadcast application, which has significant importance from economical and environmental point of view.
  • L. Mottaghinia, G. Nouri Ganbalani, J. Razmjou, H. Rafiee Dastjerdi Page 237
    Myzus persicae Sulzer is one of the serious pests in potato fields which has the ability of transmitting several viruses to the potato crop. Throughout summer of 2008, field studies were carried out in Ardabil to evaluate the seasonal population fluctuation of this aphid on 10 potato cultivars: Granola, Satina, Moren, Aozonia, Cosima, Agria, Cosmos, Kondor, Diamant and Savalan. Density of aphids on both first and fifth compound leaves of these cultivars was counted every three days. Analysis of variance showed significant differences among the cultivars. The highest density of aphid was on Aozonia cultivar. Even though there were no significant differences between the other cultivars but the lowest numbers of aphids were on Cosima and Cosmos cultivars, respectively. Two peaks of aphid's population were observed in Ardabil. Consequently, in Ardabil's climate condition and among the tested cultivars, M. persicae showed less preference toward Cosima and Cosmos.
  • V. Erfani Poor Ghasemi, E. Mahdikhani Moghadam, H. Rouhani Page 243
    In order to identify the plant parasitic nematodes of potato fields, 55 soil samples and 60 infested tuber samples were collected from different fields in Khorasan Razavi province during 2005-2006. Soil samples were washed and nematodes were extracted by centrifugal flotation technique. According to De Grisse, the extracted nematodes were fixed and transferred to glycerin. Baermann funnel method was used for extracting nematodes from tuber samples. In this survey, 16 species belonging to 12 genera of infra order Tylenchomorpha were identified based on morphological and morphometrical characters. Aphelenchoides brassicae is new record from Iran and Helicotylenchus indicus was collected from potato fields and rhizospher Rosmarinus officinalis in campus of Ferdowsi university of Mashhad at the same time. Pratylenchus neglectus, Geocenamus rugosus, Heterodera schachtii, Heterodera trifolii and Zygotylenchus guevarai were the most frequent and dominant species.
  • M. Peyambari, M. Koohi Habibi, Gh. Mosahebi, K. Izadpanah Page 250
    In 2004 and 2005 growing seasons, 260 bean leaf samples with mosaic, vein-banding, and leaf-rolling symptoms were collected from bean fields of Fars, Kohgiluye va Boyer-Ahmad, Isfahan and Tehran provinces. ELISA test (DAS-ELISA and Indirect-ELISA), using BCMV antiserum, confirmed infection of 110 samples to BCMV. A selected isolate of BCMV from Fars province was inoculated on three bean genotypes (butter bean ks-21478, kidney bean ks-31170 and navy bean ks-41235). Ten to fifteen days after inoculation, plants were tested for the presence of virus by ELISA (DAS-ELISA and Indirect-ELISA). According to the results, the percentages of infected plants to BCMV were 65.4% for butter bean genotype, 58.1% for kidney bean genotype and 3.6% for navy bean genotype. The twenty five inoculated plants of each butter bean and kidney bean genotypes and the thirty five inoculated plants of navy bean genotype were tested by RT-PCR and IC-RT-PCR using specific primers of BCMV. Based on results, the amplification of an 890 bp fragment was detected in ELISA positive of butter bean and kidney bean genotypes as well as some ELISA negative plants. The twenty five symptomless and ELISA negative plants of navy bean genotype had also positive amplification in RT-PCR and IC-RT-PCR tests. To determine the rate of seed transmission in the three genotypes, infected bean plants were maintained in greenhouse until seed production and the seeds were harvested and planted. The plants which grew from these seeds were analyzed at two-leaf stages for the presence of BCMV using DAS-ELISA and IC-RT-PCR. The seed transmission rates in butter bean (ks-21478), kidney bean (ks-31170) and navy bean (ks-41235) genotypes were 78.3%, 79.8% and 54.9%, respectively.
  • E. Izadi Darbandi, N. Nessari, F. Azarian Page 258
    Water is the most common carier used to dilute herbicides and their application. Researches had shown that water quality is an important factor in some herbicide efficacy. In order to study the effect of water hardness on 2,4-D efficacy, an experiment was carried out under controlled conditions in 2010 at the College of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad. Experimental treatments included herbicides doses at 6 levels (0, 1000, 1250, 1500, 1750 and 2000 ml ha-1), calcium carbonate concentration in water as index of water hardness at 6 levels(0, 100, 300, 600, 1000 and 1500 ppm) and weeds at 2 levels (redroot pigweed and common lamsquarter), were evaluated as a completely randomized design in a factorial arrangement with three replications. Spray was done at 6-8 weeds leaf stage and two weeks after spray weeds survival and shoot dry matter was measured. For results analysis, data analysis of variance was done and plants response to 2,4-D doses in deferent water hardness levels was fitted with 4 parametric sigmoidal equation to the shoot biomass data as a function of the herbicide doses and was used to calculate the herbicide dose for 50 % inhibition of plants shoot growth inhibition (ID50). Results showed herbicide rate and water hardness had significantly effect(P
  • N. Moosavi Mahvelati, M. Modarres Awal Page 266
    A faunistic survey on Auchenorrhyncha associated with sugar beet was conducted During 2007- 2009 in Mashhad and Chenaran. specimens were collected with sweeping net and determined using available identification keys according to the external and internal morphological characteristics specially male genitalia. Species were confirmed by national scientists. In this study seventeen species belonging to fifteen genus and four families including 11 species of Cicadellidae, four species of Delphacidae, one specie of Tettigometridae and one species of Cixiidae) were identified. According to the available refrences the species Metidiocerus impressifrons (Kirschbaum 1868) is a new record for the fauna of Iran and new species for the fauna of Razavi khorasan are: Euscelis alsius, Phlepsius intricatus, Macrosteles quadripu-nctulatus, Neoaliturus fenestratus, N. guttulatus, Batrachomorphus irroratus, Pentastiridius leporinus, Asiraca clavicornis, Laodelphax striatellus, Sogatella vibix, Unkanodes tanasijevici, Tettigometra pseud-ovittelina Identification key for introduced species is represented.
  • Density, Spatial Distribution and Sequential Sampling of Main Aphidophagous Predators in Winter Wheat Fields of Gorgan, Northern Iran
    A. Afshari Page 276
    In order to investigate density fluctuation and spatial distribution of the main aphidophagous predators and develop a fixed-precision sequential sampling plan, a weekly sweepnet sampling was conducted at five winter wheat fields in Gorgan region in northern Iran, during two growing seasons of 2006 and 2007. Spatial distribution of the predators was described by fitting data to Poisson (random) distribution, as well as by calculating three dispersion indices. A sequential sampling plan was also developed using the fixed-precision method of Green for estimating the mean density of predator's population. Four species of Coccinella septempunctata L., Propylea quatuordecimpunctata L., Eupeodes corollae (Fabricius) and Episyrphus balteatus (De Geer) comprised 18.75, 14.25, 41.54 and 6.02 percent of the predator's community, respectively. For all predators, with the exception of E. corollae, the parameters b of Taylor’s power law did not differ significantly from one, indicating that populations of them exhibited random spatial distribution. Fitting population’s frequency data to distribution models also showed that Poisson (random) distribution provided a good fit to the population frequencies during most of the wheat growing season. Sequential sampling results showed that the number of sample units required to stop sampling was depended upon mean population abundance and desired level of precision. So that, for C. septempunctata, at density of 0.033-0.6 adult/10 sweepnet and precision level of 0.25, the required sample size ranged from 400 to 41 sweepnets. At the same time, for P. quatuordecimpunctata, at density of 0.02-1.8 adult/10 sweepnets, the required sample size ranged from 775 to 10 sweepnets. For E. corollae and E. balteatus, required sample size ranged from 4 to 400 and 57 to 175 sweepnets, respectively. Regarding number of sample units, at high density of predators, sweepnet sampling was a cost-effective method to estimate predator's population density, whereas at low population levels, sweepnet sampling was a time-consuming method and a quite large sample was required to achieve the desired precision of 0.25. Therefore, we recommend the comparison of precision and efficiency of sweepnet with other sampling procedures to determine the best sampling method for estimating population density of predators in wheat fields.
  • Z. Golestani, G. Moravvej, M. Azizi-Arani, S. Hatefi Page 286
    The cowpea weevil, Callosobruchus maculatus is the one of the most destructive pests of the dried seeds including cowpea, chickpea, lentil, mung bean and broad bean. In the last few decades, the use of environmental friendly insecticides, particularly plant-based compounds, has attracted attention of many researchers. The objective of the present work was to evaluate the fumigant toxicity of the essential oils extracted from the aromatic species, Zataria multiflora and Lavandula angustifolia on the cowpea weevil, C. maculatus. The essential oils from Z. multiflora and L. angustifolia were extracted using a Clevenger apparatus. Bioassays were conducted on both sexes of one-2 day old C. maculatus adults within the enclosed 27 ml glass vials under 29±1ºC, 60±5% RH and dark condition. Differences in toxicities between essential oils were made by comparing the estimates of LC50s, LC90s and probit mortality-concentration regression lines provided by POLO-PC computer software. The toxicities of both materials were significantly and positively associated with concentration and exposure time. The males were more sensitive than females. The insects of both sexes were 9-10 times more tolerant to the extract from Z. multiflora comparing to that from L. angustifolia. The 24h LC50 values of Z. multiflora oil were 329 and 562 µlL-1 and the counterpart values of L. angustifolia oil were 34 and 54 µlL-1 for males and females, respectively. The results showed the essential oils from L. angustifolia can be a good candidate for more and practical assays.
  • H. Ghahari, M. Amoughli Tabari Page 296
    Striped rice stem borer, Chilo suppressalis Walker (Lepidoptera: Pyralidae) is a major pest of rice in northern Iran. Regarding to the importance of population dynamics studies in pest management programs, the population fluctuations of C. suppressalis was studied in central part of Mazandaran province (Rice Research Centre of Mazandaran) during 2005-2006. The male and female moths were firstly observed in 9th and 19th May 2005, and 29th April and 9th May 2006, respectively. The first egg masses and larvae were collected in 30th May and 10th June 2005, respectively. C. suppressalis had three generations in central part of Mazandaran province, which the peak of density was observed at 9th June, 20th July, 23rd August, respectively in 2005, and 5th June, 20th July and 16th August in 2006. The highest population density of both males and females moths in 2005 was observed in the 2nd generation, while the first generation had the highest population density than the 2nd and 3rd ones in 2006. The highest population density of egg masses was counted for the 1st generation (22±6 egg masses), and were 14±4 and 11±3 egg masses for the 2nd and 3rd generations, respectively. The generation time in 2005 was 40, 20, and 25 days for the 1st, 2nd and 3rd generations, respectively, and 40, 30, and 20 days in 2006. Captures of moths in light traps through 20th April until 20th August 2005 indicated that the male counts were more than the females at the beginning of the first and second generations, but the sex ratio gradually deviated toward females. In this research, the climate's effect on the population fluctuations of different life stages of C. suppressalis was evaluated too.
  • M. Lakzaei, M.H. Sarailoo, M. Yazdanian Page 306
    In order to find out a better and cheaper artificial diet for mass rearing of common green lacewing, Chrysoperla carnea, an experiment was conducted using Completely Randomized Design (CRD) with 4 replications and 5 observations. In this study were used three diets [a mixture of honey, yeast and distilled water (1:1:1), a mixture of honey, yeast plus extract of Angomois grain moth eggs (1:1:1) and a mixture of honey, yeast plus extract of Mediterranean flour moth eggs (1:1:1)]. Experiments were run at 14L:10D, 25±2 ºC and 60±5% RH on 7th generation adults. The effect of different diets was studied on biological parameters such as pre-oviposition, oviposition and post-oviposition periods, longevity of male and female, fecundity, average weight of one egg and egg hatchability. Results revealed that the mixture of honey, yeast and extract of Mediterranean flour moth eggs (1:1:1) showed the minimum pre-oviposition period (6.66±0.49 days) and longest oviposition period (28.57±1.09 days), longevity of male (45.73±0.89 days) and female (37.73±0.59 days), highest fecundity (795.0±23.05 eggs per female) and egg hatchability (84.98±2.82 %). Also the average weight of one egg laied by females fed on this diet obtained 0.069±0.00 mg that didn’t show significant difference (P≤0.05) with maximum observed amount (0.070±0.00 mg). So it is clear that the diet contains honey, yeast and extract of Mediterranean flour moth eggs is the best.
  • N. Beikzadeh, B. Jafarpour, H. Rouhani, D. Peters, A. Hassani-Mehraban Page 314
    In October 2009, in one of the alstroemeria (Alatroemeria sp.) greenhouses, located in Khorasan Razavi province, tospovirus-like symptoms (necrosis) were observed on stems, petioles, flowers and leaves of some plants. Sap extracts from these plants were mechanically inoculated to indicator plants. Necrotic local lesions were observed on Petunia hybrida and Chenopodium quinoa. Necrotic local lesions followed by a systemic necrosis that caused the death of the plants were observed on Datura stramonium and Nicotiana benthamiana. On inoculated N. glutinosa plants, systemic necrotic spots were developed. Mechanical backinoculation on alstroemeria was failed. Leaves of symptomatic plants were tested for Tomato yellow ring virus (TYRV), Iris yellow spot virus (IYSV), Tomato spotted wilt virus (TSWV), Impatiens necrotic spot virus (INSV), Groundnut bud necrosis virus (GBNV), Groundnut ring spot virus (GRSV), Tomato chlorotic spot virus (TCSV) and Chrysanthemum stem necrosis virus (CSNV) with antisera specific to the viruses (raised against nucleocapsid protein) in double-antibody sandwich-ELISA. The reaction with antisera specific to TYRV was positive. Total RNA was extracted from the infected N. benthamiana plants for reverse transcription-PCR amplification with TYRV specific primers which amplified a fragment near 805bp band covering the nucleocapsid protein gene. This fragment was sequenced (Acc. No. HQ154130) and showed 99% amino acid sequence identity with TYRV from Fars (Acc. No. ABH07703), Tehran (Acc. No. AAV98587) and Markazi (Acc. No. ACT09488) provinces. To identify the virus strain, specific primers were used and TYRV-t strain was identified. Also the virus was transmitted from the infected D. stramonium plants to the healthy leaves of the host by Thrips tabaci. To our knowledge, this is the first report of natural infection of a monocotyledon plant by TYRV.
  • Y. Gharajedaghi, S. Khaghaninia, R. Farshbaf Pour Abad, E. Zarghani Page 325

    In order to identify the fruit flies of the genus Tephritis Laterille, 1804 (Diptera: Tephritidae) in Ajabshir region- East Azarbaijan province, a faunistic study was conducted during 2009-2010. In total, seven species were identified which all of them are as new records for the studying area and one species marked with an asterisk is being newly reported for Iran insect fauna: Tephritis cometa Low, 1840; T. formosa Low, 1844; T. hurvitzi Freidberg, 1758; T hyoscyami L., 1981; *T. nigricauda Low, 1856; T. postica Low, 1844 and T. praecox Low, 1844. A key for identification of the species is provided.

  • M. Amoughli Tabari, H. Breif Report) Ghahari Page 329
    The effect of different larval density of Chilo suppressalis Walker was evaluated through 2006-2008 on rice infestation in controlled condition of the cages. The results indicated that there were significant effects between dead hearts, white heads and crop yield. The highest dead hearts and white heads were related to the treatment of 32 larvae per m2 and the lowest ones were obtained in control (without release of larvae). Also, the highest crop yield was determined for the treatment control and the lowest was related to the treatment 32 larvae per m2.