فهرست مطالب

The Iranian Journal of Botany - Volume:17 Issue: 2, 2012
  • Volume:17 Issue: 2, 2012
  • تاریخ انتشار: 1390/12/01
  • تعداد عناوین: 20
|
  • ایرج مهرگان صفحه 137
    آرایه شناسی Cousinia sect. Haussknechtianae (Asteraceae; Cardueae) مورد بازنگری قرار گرفت. گونه های این بخشه پراکنش محدودی در مناطق مرتفع کوهستانی مرکز، جنوب غربی و غرب ایران و شمال شرقی عراق دارند. به دلیل موسم گلدهی دیرهنگام و پراکندگی آنها در مناطق دورافتاده کوهستانی، این گونه ها کمتر شناخته شده اند. به دلیل بررسی نمونه های گیاهی زیادی که در سال های اخیر از کوه های زاگرس جمع آوری شده است، گونه های این بخشه بهتر شناخته شده اند. در این مقاله سه گونه C. komidjanensis از مرکز ایران، C. curvibracteata از جنوب غربی ایران و C. rawanduzensis از شمال شرقی عراق به عنوان گونه های جدید به دنیای علم معرفی شده اند. برای هریک از این گونه های جدید، توصیف و تصویر تیپ ارائه شده است. بر اساس نتایج، این بخشه کلا شامل هشت گونه انحصاری در ایران و شمال شرقی عراق است. لیست گونه ها، یک کلید شناسی و نقشه پراکنش برای تمامی آن ها ارائه شده است.
  • فریده عطار صفحه 150
    شرح بخش آلبیده (جنس کوزینیا، خانواده کاسنی) بر اساس اطلاعات جدید کامل می شود. پنج گونه جدید اندمیک از این بخش شرح داده شده و عکسهای آنها ارائه می گردد. گونه های C. bazoftica, C. assadii, C. yasujensis, و C. oshtorankuhensis به ترتیب نزدیک و خویشاوند گونه های C. archibaldii, C. oligocephala, C. bachtiarica, C. albidae می باشند. در بین تاکسون های جدید، گونه C. atrobracteata با توجه به صفات ریخت شناسی و پراکنش جغرافیائی، گونه ای جدا بوده و دارای خویشاوند مشخصی نیست. شرح بخش آلبیده کامل می شود. همچنین کلید شناسائی برای بخش آلبیده ارائه می گردد. با توجه به اینکه از 13 گونه فقط گونه های C. bachtiarica, C. oligocephala, C. albescens دارای چند جمع آوری بوده اند می توان بقیه گونه ها را که فقط دارای یک یا دو جمع آوری از محل های نزدیک به هم و پراکنش محدودی هستند، به عنوان گونه های آسیب پذیر و در معرض خطر درنظر گرفت.
  • زهرا احمد خان بیگی، مسعود شیدایی*، فریده عطار صفحه 158

    مورفومتری و بررسی ویژگی های گرده در 16 جمعیت از 6 گونه Cousinia با استفاده از روش های آماری یک و چند متغیره انجام گرفت. آزمون ANOVA اختلاف معنی دار گونه های مطالعه شده را در اکثر صفات کمی نشان داد که بیانگر کارایی این دسته از صفات در تفکیک گونه ها از یکدیگر می باشد. دندروگرام های بدست آمده از آنالیز صفات ریختی، جدایی جمعیت های C. microcephala را ازدیگر گونه ها نشان می دهند. همچنین نزدیکی گونه های C. tabrisiana و C. chlorocephala تایید می شود. گونه های C. urumiensis، C. hamosa و C. tenuifolia در کنار هم و یک خوشه را می سازند، در حالیکه گونه های C. wilhelminae و C. seidlitzii با فاصله به این خوشه متصل می شوند. نزدیکی گونه ها در دندروگرام صفات گرده با نتایج مورفومتری همخوانی ندارد.

  • مژگان فرهنگی ثابت، احمد مجد، طاهر نژاد ستاری، علی اصغر معصومی، علی مازوجی صفحه 167
    تکوین رویان، کیسه رویانی و آندوسپرم در Astragalus eriocarpus (sect. Malacothrix)، A. glaucacanthus (sect. Poterion)، A. remotijugus (sect. Caprini)، A. chrysostachys (sect. Hymenostegis) و A. compactus (sect. Rhacophorus) بررسی شده است. تخمک ها در هر پنج گونه نیمه واژگون هستند و بافت خورش توسط دو پوسته احاطه می شود. سفت به واسطه رشد نامتقارن پوسته خارجی، زیگزاکی است. الگوی کلی رویان زایی در هر پنج گونه مشابه یکدیگر است. در هر پنج گونه تکوین کیسه رویانی از نوع علف هفت بند و تکوین رویان از نوع گل مغربی است. اختلافات اصلی در رویان زایی این گونه ها، زمان تلفیق هسته های قطبی، نمو آندوسپرم، هضم خورش، سقط رویان و از همه مهمتر نمو آویز می باشد. اندازه و شکل آویز در هر پنج گونه متفاوت است، این نتیجه با نتایج حاصل از مطالعات مولکولی در گون مقایسه شده است. در پژوهش حاضر، در گونه A. remotijugus برای اولین بار چندرویانی گزارش شده است.
  • آرزو دست پاک، علی اصغر معصومی، شاهرخ کاظم پور اوصالو، طاهر نژاد ستاری صفحه 175
    گونه Astragalus gamishluensis از ایران به عنوان گونه جدید شرح داده می شود. این گونه با توجه به کرک های دو شاخه ای، شکل رویشی درختچه ای و تعداد جفت برگچه ها در بخشه Sect. Ammodendron قرار گرفته و شبیه گونه های A. podoloboides Maassoumi،A. erwinii-gaubae Širj. & Rech. f. و A. podolobus Boiss. & Hohen. است، اما با آنها در رنگ جام، کرک های برگچه، طول پایک وکرک های آن و همچنین کرک های نیام تفاوت دارد.
  • رضا شیخ اکبری مهر، مجید قربانی نهوجی، عباس سعیدی صفحه 178
    در حین شناسایی نمونه های جمع آوری شده مربوط به جنس گون از نقاط مختلف ایران، گونه Astragalus montismishoudaghi به عنوان گونه جدید برای فلور کشور شرح داده می شود. شرح تشخیصی، شرح کامل و تصویر گونه جدید ارائه شده و با نزدیکترین خویشاوند خود (A. ledinghamii) مقایسه می گردد. نمونه تیپ در هرباریوم موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع ایران (TARI) نگهداری می شود.
  • توحیدا حسن، غلام حسن دار، انظر احمد خورو صفحه 181
    در این مقاله 22 گونه از جنس Nepeta از کشمیر هیمالیا گزارش می شود. جدای از این، تعداد 12 گونه از منطقه کشمیر و تعداد 11 گونه از منطقه لاداخ گزارش داده شد. یک گونه به نام N. salviafolia در هر دو منطقه مشترک است. تمامی گونه ها چند ساله اند ولی گونه N. annua یکساله است. شرح تاکسونومیک همه گونه ها و سیستم جدید نامگذاری آنها در مقاله ارائه می گردد.
  • سمیه ذوقی، حجت الله سعیدی، محمدرضا رحیمی نژاد صفحه 189

    موقعیت تاکسونومی دو گونه Nardurus subulatus و N. maritimus (اکنون با نام جنس (Vulpia بررسی و بر اساس آخرین طبقه بندی ها معین می گردد. این مطالعه بر روی تعداد 30 نمونه هرباریومی و 490 گیاه جمع آوری شده از سطح ایران بر اساس ویژگی های ریخت شناسی و سلول شناسی انجام شده است. مطالعات سلول شناسی 2n=2x=14 را با کاریوتیپ متقارن و کروموزومهای متاسنتریک برای هر دو گونه نشان داد. گزارش کروموزومهای گونه Lolium subulatum برای اولین بار است. مشاهدات نشان می دهد که دو گونه به آسانی از همدیگر تفکیک می شوند و از طرف دیگر شباهت گونه Loliolum subulatum با گونه های جنس Vulpia موجب پیشنهاد انتقال این گونه به جنس Vulpia می گردد.

  • حامد خدایاری، حجت الله سعیدی*، محمدرضا رحیمی نژاد، تاکائو کوماتسودا صفحه 200

    تعداد محدودی مارکرهای ریزماهوارک مناسب برای بررسی تنوع وراثتی گونه ی H. bulbosum وجود دارد. در این مطالعه قابلیت انتقال ریزماهوارک های جو زراعی به گونه ی H. bulbosum و تنوع پذیری آنها مورد بررسی قرار گرفته است. از 93 زوج پرایمر SSR آزمایش شده همگی در گونه ی H. vulgare (11 نمونه بذر) قطعاتی از DNA را تکثیر نمودند ولی تنها 46 زوج از آنها (61/51%) قابلیت انتقال به گونه H. bulbosum (5 نمونه بذر) با سطح قابل ملاحظه ای از تنوع را نشان دادند. در گونه ی H. murinum که به عنوان برون گروه استفاده شده بود 22 زوج پرایمر SSR (65/23%) قابلیت انتقال نشان دادند. در PCR انجام شده با استفاده از 48 مارکر SSR تعداد 546 آلل در کل جمعیت ها تشخیص داده شد. تعداد آلل ها در هر جایگاه وراثتی SSR بین 3 تا 13 با میانگین 375/11 آلل بود. مقدار PIC محاسبه شده برای هر مارکر بین 161/0 تا 621/0 با میانگین 477/. بود. مقدار PIC در گونه ی H. vulgare (با میانگین 639/0) به طور معنی داری بالاتر از H. bulbosum (با میانگین 316/0) بود. در دندروگرام حاصل جمعیت ها بر اساس گروه های تاکسونومیک از هم جدا شدند که نشان دهنده ی کارآیی این مارکرها برای مطالعه فیلوژنی درون این گروه است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که مایکروساتلایت های جو زراعی برای بررسی تنوع وراثتی گونه ی H. bulbosum مناسب هستند

  • الهام رضایی، حجت الله سعیدی، محمدرضا رحیمی نژاد صفحه 212

    در این تحقیق موقعیت جنس Cynosurus در ایران مورد بررسی قرارگرفته است. نتایج نشان می دهد که از این جنس دو گونه C. echinatus و C. effuses در ایران انتشار دارند. در مجموع تعداد 13 نمونه هرباریومی و جمع آوری جدید با استفاده ازویژکی های کمی و کیفی مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتند. کلید شناسایی و شرح گونه ها به همراه تصویر ارائه و وضعیت رویشگاه آنها توصیف می گردد. همچنین کاریوتیپ گونه C. echinatus نمایش داده می شود

  • گلاله مصطفوی، مصطفی اسدی، طاهر نژادستاری، فریبا شریف نیا، ایرج مهرگان صفحه 220
    مطالعه برای بازنگری جنس Minuartia درایران، منجر به معرفی گونه جدید Minuartia sabalanica به دنیای علم شد. این نمونه که از شمال غربی ایران جمع آوری شده، از نظر ریخت شناسی به M. rimarum، گونه ای انحصاری مناطق مرکزی ترکیه، و نیز M. umbellulifera که قبلا از ترکیه و ایران شناخته شده بوده، نزدیک است. صفات تشخیصی گونه جدید بحث شده است. هم چنین دیاگنوز لاتین، شرح و تصویر گونه جدید آورده شده است.
  • صدیقه یوسف نعنایی، مصطفی اسدی صفحه 227
    گونه Gaillonia dezfulensis به عنوان گونه ای جدید از کو ه سالن در شمال دزفول در استان خوزستان نامگذاری و معرفی می گردد. این گونه با گونه های نزدیک به آنG. bruguieri و G. kandaharensis مقایسه می گردد و با داشتن برگهای به ظاهر سه لوبه به خوبی از سایر گونه ها متمایز می گردد..
  • مهری دیناروند صفحه 230
    طی نگارش تیره Potamogetonaceae برای فلور ایران و شناسایی نمونه های جمع آوری شده از دریاچه گهر گونه Potamogeton alpinus Balb. برای اولین بار شناسایی و به عنوان گزارش جدیدی برای فلور آبزی ایران معرفی می شود.
  • سونا آخوندنژاد، طاهر نژادستاری، علی ستاریان، یونس عصری، محمدباقر باقریه نجار صفحه 233

    مورفولوژی دانه گرده چهار تاکسون از جنس ممرز در ایران با استفاده از میکروسکوپ نوری و الکترونی مورد مطالعه قرار گرفت. هدف از مطالعه بررسی ریخت شناسی دانه گرده جنس ممرز و یافتن صفات مناسب در خصوص گرده شناسی این جنس در ایران است. دانه های گرده این جنس سه و چهار یا پنج منفذی و کم و بیش نیمه کشیده هستند. شکل منفد کم و بیش گرد، تزئینات سطح اگزین مخروطی نامنظم و در انتها نوک دار است. Carpinus orientalis subsp. macrocarpa و C. betulus var. parva به ترتیب دارای بزرگترین و کوچکترین دانه گرده هستند (96/3 ± 18/35 و 18/0 ± 95/24 میکرومتر).

  • کمیلجان ش. توجیبوف صفحه 238
    طی مطالعه فلور ارتفاعات چات کال (جنوب غرب تیان شان، ازبکستان) دو گونه به عنوان گزارش جدید برای فلور ازبکستان تشخیص داده شدند. این گونه ها عبارتند از: Atraphaxis laetevirens (Ledeb.) Jaub. et Spach (تیره علف هفت بند) و Noccaea ferganensis (N. Busch) Czerep. (تیره شب بو). تصاویر نمونه های هرباریومی برای هر دو گونه ارایه می گردد.
  • اعظم عبدالله زاده، شاهرخ کاظم پور اوصالو، علی اصغر معصومی صفحه 244

    این مطالعه آنالیز فیلوژنتیکی داده های توالی های nrDNA ITS برای 62 تاکسون شامل 55 گونه Salix و دو گونه ی Populus به عنوان برون گروه و توالی های trnL-F کلروپلاستی برای 14 گونه Salix استفاده شد. آنالیز فیلوژنتیکی با استفاده از روش های بیشینه ی صرفه جوئی (Maximum Parsimony) و Bayesian انجام گرفت. فیلوژنی حاصل از توالی های nrDNA ITS نشان داد که همه ی پنج زیرجنس رایج Salix به استثنای زیرجنس مونوتیپیکLongifoliae تک تبار نمی باشند. همچنین اکثر بخشهای Salix تک تبار نمی باشند. آنالیزها نشان داد که Salix humboldtiana، بومی آمریکای جنوبی و مکزیک، در قاعده درختان به عنوان خواهر بقیه گونه های Salix قرار گرفته است. گونه های ایرانی Salix در سرتاسر درخت پراکنده هستند. چندین جایگاه پلی مورفی نوکلئوتیدی در nrDNA ITS در S. zygostemon، S. acmophylla و S. elymaitica شناسایی شد، که نشان می دهد این تاکسون ها احتمالا منشا هیبریدی دارند. در مورد S. zygostemon داده های trnL-F نشان دادند که این گونه با S. cinerea و S. elbursensis بصورت پلی تومی هستند. در حالیکه در درختnrDNA ITS جایگاه آن نامعلوم است. داده های حاضر پیشنهاد می کنند که ممکن است منشا Salix مناطق معتدله گرم در دنیای جدید و گونه زائی بعدی آن در مناطق سرد نیمکره ی شمالی باشد.

  • بهمن اسلامی، علیرضا نقی نژاد * صفحه 254

    گونه Solanum sisymbriifolium (Solanaceae) برای اولین بار برای فلور ایران گزارش می شود و تصویری از آن ارائه می گردد.

  • شادمان شکروی، رقیه سیاه بالایی، سارا جرجانی، ندا سلطانی صفحه 257
    در این مطالعه، یک گونه جدید Hapalosiphon fontinalis (C. Agardh) Bornet از خانواده و راسته Stigonemataceae, Stigonematales، برای اولین بار از ایران گزارش شده است. شناسایی با روش چند وجهی شامل تنوع مورفولوژیکی در ارتباط با تغییرات اسیدیته و غلظت دی اکسید کربن در شرایط محدود نوری (μE m-2s-1 2) صورت پذیرفت. نظر به تنوع بیولوژیکی سیانوفیتا، سعی بر تاکید بر ویژگی های غالب برای شناسایی بوده است. در این مقاله توصیفی جدید از گونه Hapalosiphon fontinalis در ارتباط با ویژگی های مورفولوژیکی در استان گلستان بیان شده است.
  • زهرا یزدانبخش*، رمضان علی خاوری نژاد، مسعود شیدایی، مریم کشاورزی صفحه 263

    هدف از این تحقیق، مطالعه صفات تشریحی و استفاده از آنها به منظور دستیابی به صفات تشریحی افتراقی برگ جهت تفکیک بهتر گونه های جنس Oryzopsis s. l. می باشد. بدین منظور، ساختار تشریحی برگ (بشره پشتی و برش عرضی) در 10 گونه از جنس Oryzopsis s. l. در ایران برای اولین بار مورد بررسی قرار گرفت. در این تحقیق 43 صفت کمی و کیفی در 23 جمعیت کدگذاری و ارزیابی شدند. این صفات در میان گونه ها متغیر، اما در بین نمونه های یک گونه ثابت بودند. سپس نتایج با استفاده از روش های آماری PCA, NJ, UPGMA مورد بررسی قرار گرفتند. آنالیز فاکتور بر اساس تجزیه به مولفه های اصلی نشان داد که متغیرترین صفات در بین گونه ها عبارتند از: تعداد و شکل سلول های کوتاه، شکل سلول های بلند، شکل دیواره سلول های بلند، وضعیت سلول های کوتاه، شکل سلول های حبابی، طول و تعداد سلول های بلند، تعداد دستجات آوندی، تمایز شعاعی مزوفیل، اسکلرانشیمی شدن سلول های غلاف درونی دسته های آوندی، عرض سلول های سیلیسی، حضور یا عدم حضور کرک های بلند در سطح شکمی و شکل سطح پشتی می باشند. سپس کلید شناسایی برای گونه های جنس Oryzopsis s. l. ارائه می شود.

  • مهرو حاجی منیری، صالح کامیابی صفحه 276
    ریخت شناسی، آناتومی، شیمی و توزیع گونه Rhizocarpon viridiatrum (Rhizocarpaceae, Lichenized Fungi) بر اساس مشاهده 357 نمونه جمع آوری شده از استان خراسان رضوی در سال های 2006 و 2007 به همراه تحلیل ترکیبات گلسنگی در یک نمونه و بررسی منابع ارائه می شود.
|
  • I. Mehregan Page 137
    Taxonomy of Cousinia sect. Haussknechtianae is revised. The species belonging to this section have limited distribution in high mountainous areas of C, SW and W Iran, and NE Iraq. Due to their late flowering time and remote mountainous areas of distribution, they are poorly known. Thanks to the examination of extensive collections from Zagros mountain range in recent years, species of C. sect. Haussknechtianae are now better known. In this paper three new species, i.e. C. komidjanensis from C Iran, C. curvibracteata from SW Iran and C. rawanduzensis from NE Iraq are described as new to science. A short diagnosis, an English description and an image of holotypes for each of these three new species are given. According to the results, C. sect. Haussknechtianae includes overall eight species endemic to Iran and N Iraq. A synopsis of all species belonging to this section, an identification key to the species and a map of distribution of species are given. In addition, C. hergtiana is here lectotypified.
  • F. Attar Page 150
    Description of sect. Albidae Bunge (Cousinia Cass., Asteraceae) is completed based on new data. Five new endemic species belonging to sect. Albidae Bunge are described and photographed. Cousinia bazoftensis, C. assadii, C. yasujensis, and C. oshtorankuhensis are allied to C. archibaldii, C. oligocephala, C. bachtiarica, and C. albida respectively. Among new taxa C. atrobracteata from Azerbaijan province seems to be an isolated species, based on the morphological characters and geographical distribution, and does not have any distinct related species. Cousinia ottonis Bornm. is considered as a new synonym of C. eburnea Bornm. Description of sect. Albidae is completed. A diagnostic key is provided for the section. The species of sect. Albidae have very restricted distribution "exception C. bakhtiarica, C. oligocephala and C. albescens" and can be regarded as vulnerable and endangered species.
  • Z. Ahmad-Khanbeygi, M. Sheidai, F. Attar Page 158

    Morphological and palynological studies were performed on 16 populations of 8 species of the genus Cousinia sect. Cousinia in Iran, using morphological and pollen characteristics. The ANOVA test showed significant difference for almost all quantitative characters indicating the use of such characters in species delimitation. Trees obtained from morphological characters separated populations of C. microcephala from the other species, while the populations of C. tabrisiana and C. chlorocephala show affinity to each other. The species of C. urumiensis, C. hamosa and C. tenuifolia show affinity to each other and form a separate subcluster and the populations of C. wilhelminae and C. seidlitzii join these species with some distance. However, palynological tree did not agree with morphology tree.

  • M. Farhangisabet, A. Majd, T. Nejadsattari, A.A. Maassomi, A. Mazouji Page 167
    The development of the megagametophyte, embryo and the endosperm in Astragalus eriocarpus (sect. Malacothrix), A. glaucacanthus (sect. Poterion), A. remotijugus (sect. Caprini), A. chrysostachys (sect. Hymenostegis) and A. compactus (sect. Rhacophorus) were examined. The ovule are campylotropous, bitegmic and crassinucellate; integuments form a zig-zag shaped microphyle. The embryogenesis was similar in the species. Megagametophyte development follows the monosporic Polygonum type and the embryo development follows the Onagrad type. The fusion of the polar nuclei, development of the endosperm, digestion of the nucellus, seed abortion and suspensor development show major differences among studied species. Furthermore, the size and shape of the suspensor is quite variable among the five species. These characters are compared with the other species of Astragalus and also their phylogenetic significance is discussed. Also we describe a case of polyembryony for the first time in A. remotijugus.
  • A. Dastpak, A. A. Maassoumi, S. Kazempour Osaloo, T. Nejadsattari Page 175
    Astragalus gamishluensis (Fabaceae) is described from Iran. It belongs to Astragalus sect. Ammodenderon due to its medifixed hairs, suffruticose habit and few pairs of leaflets. It resembles A. podoloboides, A. erwinii-gaubae and A. podolobus, from which it differs mainly in color of corolla, leaflets indumentums, length of stipe and indumentums of it and pod indumentums.
  • R. Sheikh Akbari Mehr, M. Ghorbani Nohooji, A. Saidi Page 178
    During investigation on the genus Astragalus L., in various geographical regions of Iran, a new species (A. montismishoudaghi) was recognized and thus described here. This new species is closely related to A. ledinghamii, with some morphological differences and a great geographical disjunction.
  • T. Hassan, G. H. Dar, A. A. Khuroo Page 181
    The present communication pertains to twenty two species of Nepeta recorded from the Kashmir Himalaya. Out of these twelve species were recorded from Kashmir region and eleven from Ladakh region. One species i.e. N. salviaefolia is common to both the regions. All the species are perennial but for N. annua, which is an annual. A taxonomic account of all the species, following recent nomenclature has been presented herewith.
  • S. Zoughi, H. Saeidi, M. R. Rahiminejad Page 189

    The taxonomic status of the two species previously treated as Nardurus subulatus (now Loliolum subulatum) and Nardurus maritimus (now Vulpia unilateralis) are reviewed and improved according to the latest classifications for these taxa. A critical study of 30 herbarium specimens and 490 plant individuals collected all around Iran were studied based on the morphological and cytological characters. Cytological analysis showed that 2n = 2x = 14 and all karyotype symmetry indices indicated symmetric karyotypes for both species with metacentric chromosomes. This is the first report on chromosome number of Loliolum subulatum. Two species were clearly separated by morphological data and a close relationship between both species and two species of Vulpia (V. persica and V. hirtiglomis), used as controls, was observed. Regarding high similarity between Loliolum subulatum and the species of Vulpia we propose to transfer this species to the genus Vulpia.

  • H. Khodayari, H. Saeidi, M. R. Rahiminejad, T. Komatsuda Page 200

    Limited numbers of microsatellite markers are available for genetic characterization of Hordeum bulbosum which comprises the secondary genepool of cultivated barely. The objective of this study was to evaluate the transferability of microsatellite markers from H. vulgare to H. bulbosum and a preliminary evaluation of their polymorphism. From ninety-three pairs barley SSR primer tested for transferability, all of them amplified DNA segments in H. vulgare (11 accessions) and 48 pairs (51.61%) were transferable to the H. bulbosum (5 accessions) with high level of polymorphism. Twenty-two (23.65%) SSR markers showed transferability to H. murinum used as outgroup. A total of 546 alleles were detected by 48 transferred primer pairs in all accessions. The number of alleles per locus ranged from 3 to 13 with an average of 11.375 alleles per locus. The PIC values were ranged from 0.161 to 0.621 with an average of 0.477. The value of PIC in H. vulgare (average PIC = 0.639) was significantly higher than H. bulbosum (average PIC = 0.316). In dendrogram generated based on SSR data accessions were divided into groups related to their taxonomic classifications, indicating the efficiency of barley SSRs for phylogenetic analyses in H genome containing species in the genus Hordeum. Based on the results of this study, it can be suggested that the cross species transferable barley SSRs are valuable molecular tools, for genetic diversity analyses in the H. bulbosum for which limited number of microsatellite markers are available. This study provided a set of efficient SSR markers from publicly available barley microsatellite markers for the genetic characterization of H. bulbosum.

  • E. Rezaei, H. Saeidi, M. R. Rahiminejad Page 212

    In this research, the taxonomic status of the genus Cynosurus in Iran has been briefly reviewed. The results showed that two species Cynosurus echinatus L. and C. effusus Desf. are growing in Iran. A total of 13 herbarium and new collected specimens belonging to this genus were analyzed using 61 qualitative and quantitative morphological characters. A taxonomic key, descriptions and habitats of two species with images has been presented. Also, characteristics of the karyotype of C. echinatus is provided.

  • G. Mostafavi, M. Assadi, T. Nejadsattari, F. Sharifnia, I. Mehregan Page 220
    A progressive revision of the Iranian material belonging to Minuartia L. (Caryophyllaceae) led to the recognition of a new species Minuartia sabalanica based on the material from NW Iran. The new species is morphologically related to M. rimarum, an endemic only known from the central and southern Turkey, and M. umbellulifera known from Turkey and Iran. Diagnostic characters of the new species are discussed. In addition, a Latin diagnosis, description and illustration of the new species are given.
  • S. Yusef Naanaie, M. Assadi Page 227
    Gaillonia dezfulensis is described as a new species from Salan mountain in N. Dezful, Khuzestan province. The new species is distinguished by having opposite apparently three lobed leaves. It is compared with its closest relative Gaillonia bruguieri A. Rich.ex DC., and G. kandharensis Ehrend.& Qarar ex Ehrend. & Schonb.
  • M. Dinarvand Page 230
    For the preparation of Flora of Iran (Potamogetonaceae), Potamogeton alpinus was collected from Gahar lake (Lorestan province) and is reported as a new record for Iranian flora.
  • S. Akhondnezhad, T. Nejadsattari, A. Sattarian, Y. Asri, M. B. Bagheriieh Najjar Page 233

    Pollen morphology of four taxa of the genus Carpinus growing in Iran was examined, using light (LM) and scanning electron microscopy (SEM). The main aim of this study is to determine the pollen morphology of this genus in Iran and finding the pollen characteristics. The pollen grains are triporate, tetraporate and pentaporate and more or less subprolate. The shape of pores are more or less circular, the surface sculpture of exine is irregularly cone-shaped and the apex is pointed. C. orientalis Miller subsp. macrocarpa (Willk.) Browicz and C. betulus var. parva have the largest and smallest pollen size (mean = 35.18 ± 3.96 µm) and (mean = 24.95 ± 0.18 µm), respectively.

  • K. Sh. Tojibaev Page 238
    During study of the flora of Chatkal Mt., SW Tien Shan, Uzbekistan, two new record species were recognized for the flora of Uzbekistan. These species are Atraphaxis laetevirens (Ledeb.) Jaub. et Spach (Polygonaceae) and Noccaea ferganensis (N. Busch) Czerep. (Brassicaceae). Photos of herbarium specimens of these species are provided.
  • A. Abdollahzadeh, S. Kazempour Osaloo, A. A. Maassoumi Page 244

    This study represents phylogenetic analyses of nrDNA ITS for 62 accessions of 55 Salix species and two Populus species as outgroups using maximum parsimony and Bayesian methods. A subset of 14 species of Salix sampled for nrDNA ITS was included in a phylogenetic analysis using trnL-F region. The resulting nrDNA ITS phylogeny revealed that all five currently recognized Salix subgenera except the monotypic subgenus Longifoliae are not monophyletic. Likewise, most of Salix sections are not monophyletic. The analysis showed that Salix humboldtiana, native to South America and Mexico, positioned at the base of the tree as sister to the remaining Salix species. The Iranian Salix species are scattered across the tree. Several polymorphic nucleotide sites of nrDNA ITS were detected for Salix zygostemon, S. acmophylla and S. elymaitica. This indicates that these taxa may have a hybrid origin. In the case of Salix zygostemon, trnL-F data showed that it was nested a polytomy containing S. cinerea and S. elbursensis. While on the nrDNA tree, its position is unclear. Meanwhile, the data suggested that Salix may have been originated in warm temperate regions of the new world and then diversified in both warm and cold temperate regions of northern hemisphere.

  • B. Eslami, A. Naqinezhad Page 254

    Solanum sisymbriifolium Lam. (Solanacaeae) is reported as a new record for Iranian flora and an illustration of it is given.

  • Sh. Shokravi, R. Siahbalaie, S. Jorjani, N. Soltani Page 257
    In this study, a new morphospecies, Hapalosiphon fontinalis (C. Agardh) Bornet (Stigonemataceae, Stigonematales) is reported for Iran. Identification was done in a multidisciplinary way including morphological variations in relation to pH and carbon dioxide concentration fluctuations at limited irradiance (2 μE m-2 s-1). Regarding biological versatility of Cyanophyta, it has been tried to emphasize on the most prominent traits for identification and determination. A new description of the species has been presented regarding morphological characterization in Golestan Province.
  • Z. Yazdanbakhsh, R.-A. Khavarinejad, M. Sheidai, M. Keshavarzi Page 263

    The aim of this project is to find diagnostic characters from anatomical features for species separation in Oryzopsis s. l. in Iran. Leaf anatomical structures (dorsal epidermis and cross section at the middle of leaf) of 10 species from Oryzopsis s. l. were studied for the first time. In this research, 43 quantitative and qualitative characters in 23 populations were measured and evaluated. These characters were varied among species, but stable between specimens of one species. Observed variations were investigated using statistical methods (PCA, NJ, UPGMA). Factor analysis based on principle component analysis revealed that most variable characters among Oryzopsis s. l. species are the number and shape of short cells, long cells shape, form of long cells walls, situation of short cells, shape of bulliform cells, length and number of long cells, number of vascular bundles, radial differentiation in mesophyll, sclerification of inner bundle sheath cells, width of silica bodies, presence or absence of macrohairs in adaxial surface and shape of abaxial surface. In addition, an identification key using anatomical characters is presented for Oryzopsis s. l. species in Iran.

  • M. Haji Moniri, S. Kamyabi Page 276
    Morphology, anatomy, chemistry and distribution of the species Rhizocarpon viridiatrum (Rhizocarpaceae, Lichenized Fungi) in NE Iran are presented based on observations from 357 samples collected in Razavi Khorasan province during 2006-2007, an analysis of lichen substances and a literature survey.