فهرست مطالب

سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران - سال بیست و نهم شماره 3 (پیاپی 115، پاییز 1390)
  • سال بیست و نهم شماره 3 (پیاپی 115، پاییز 1390)
  • تاریخ انتشار: 1391/01/22
  • تعداد عناوین: 12
|
  • صفحه 203
  • صفحه 204
  • مقالات علمی
  • دکتر علی کوشا، دکتر پریسا خوشنویس اصل، دکتر سیدنورالدین موسوی نسب، دکتر ناهید کاظمی زنجانی، دکتر عباسعلی نوریان صفحه 209
    زمینه
    آموزش مداوم به فعالیت های آموزشی پس از فارغ التحصیلی اطلاق می شود که به منظور افزایش دانش، مهارت و یا عملکرد حرفه ای فراگیران طراحی می گردد. این تحقیق به منظور بررسی نیازهای آموزشی پزشکان عمومی زنجان جهت برنامه ریزی برنامه های آموزش مدون دانشگاه علوم پزشکی زنجان طراحی شد.
    روش کار
    این مطالعه نظرات 450 پزشک عمومی شاغل در کل استان زنجان را در مورد برنامه های مدون با استفاده از پرسشنامه در زمستان 86 بررسی نمود.
    یافته ها
    پنج اولویت اول پیشنهادی پزشکان به ترتیب برنامه های مدون رادیولوژی (26 پیشنهاد)، زنان زایمان (26 پیشنهاد)، فوریت 2 (25 پیشنهاد)، اطفال 2 (24 پیشنهاد)، داخلی 9 (23 پیشنهاد) بودند. برنامه های مدون کاملا ضروری شامل فوریت های 1 (58 مورد)، مسمومیت های رایج (56 مورد)، سردرد و کمردرد (51 مورد) و مهارت های عملی فوری (46 مورد) بود. برنامه های مدون طب کار 5 و مدیریت مراکز سرپایی 1 و 2 کمترین امتیاز محاسبه شده را بدست آوردند (هر یک 35 امتیاز).بحث در کل هیچیک از تحقیقات قبلی برنامه مدون مورد درخواست پزشکان عمومی را معلوم نمی کردند. ولی این تحقیق عینا نوع برنامه های مدون موردنیاز ایشان را جهت ارایه در برنامه های آموزش مداوم مشخص کرد.
    نتیجه گیری
    5 اولویت اول برنامه مدون پزشکان عمومی شامل فوریت های 1 و 2، مسمومیت های رایج، آسم- آلرژی و رادیولژی انتخاب شدند.
    کلیدواژگان: پزشکان عمومی، برنامه آموزش مدون، نظر، زنجان، ایران
  • دکتر نادر صاکی، دکتر سهیلا نیک اخلاق، دکتر حجت الله شهبازیان، دکتر رویا محمدپور صفحه 219
    زمینه
    با توجه به شیوع سرطان های گردن و جراحی های وسیع روی این نواحی درمان های تکمیلی در این بیماران از اهمیت ویژه ای برخوردار است. یکی از مهم ترین درمان های تکمیلی، انجام رادیوتراپی در ناحیه گردن، بعد از عمل جراحی است. رادیوتراپی در ناحیه گردن می تواند اختلال عملکرد غده تیروئید ایجاد کند. مطالعه حاضر به منظور تعیین عملکرد غده تیروئید قبل و بعد از رادیوتراپی گردن در بیماران می باشد.
    روش کار
    این مطالعه آینده نگر شامل 60 بیمار با بدخیمی ناحیه گردن که کاندید رادیوتراپی بعد از عمل شده اند. موارد خروج از مطالعه شامل: انجام توتال و یا پارشیل تیروئیدکتومی و نیز بیماری که قبل از رادیوتراپی دچار اختلال در عملکرد تیروئید باشد. متغیر سن، جنس، سطح هورمون های تیروئیدی T3، T4،TSH قبل و بعد از رادیوتراپی مورد بررسی قرار می گیرند.
    یافته ها
    از 60 بیماری که مورد رادیوتراپی گردن قرار گرفتند 34 نفر زن (56.6%) و 26 نفر مرد بودند (43.3%). میانگین سنی این بیماران 58.5 سال با انحراف معیار 12.3 بوده است. تست های تیروئید در این بیماران همگی طبیعی گزارش شده بودند. میانگین میزان Total T3 قبل از رادیوتراپی 1.2±2.83 و بعد از رادیوتراپی 0.9±1.74 بوده که میزان p value=0.012 محاسبه شده است. میانگین میزان Total T4 قبل از رادیوتراپی 23.4±87.5 و بعد از آن 26.2±65.3 بود که میزان p value=0.003 محاسبه شد. میانگین میزان TSH قبل از رادیوتراپی 1.7±2.45 و بعد از آن 3.3±5.7 بود که در این مطالعه میزان p value<0.001 محاسبه شده است. 23 بیمار از 60 بیمار مورد مطالعه، هیپوتیروئید بودند (%38).
    نتیجه گیری
    توصیه می شود عملکرد تیروئید بیماران رادیوتراپی شده قبل از شروع درمان و سپس سالانه کنترل شود و در صورت ایجاد هیپوتیروییدی درمان گردد.
    کلیدواژگان: هورمون های تیروئید، رادیوتراپی، بدخیمی گردن، هیپوتیروئیدی
  • مهدی عبدالوهاب، هاجر مهدیزاده، اکرم دلیری، دکتر حسین باقری، دکتر غلامرضا علیایی، محمود جلیلی، دکتر احمدرضا باغستانی صفحه 224
    زمینه
    فلج مغزی یک اختلال رشدی عصبی است که به علت ضایعات غیرپیشرونده دائمی در یک یا چند ناحیه مغز نابالغ ایجاد می شود. ضایعات کورتکس حرکتی و راه های هرمی منجر به اسپاستی سیتی می شود. مهار اسپاستی سیتی برای افزایش تحرک اندام، جلوگیری از ضایعات پاسچرال، ایجاد استقلال در فعالیت های روزمره زندگی ضروری است. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر اسپلینت استاتیک دور سال در سه بازه زمانی بر اسپاستی سیتی اندام فوقانی و دامنه حرکتی اکستانسیون پاسیو مچ دست و آرنج کودکان فلج مغزی می باشد.
    روش کار
    روش مطالعه در این پژوهش از نوع مداخله ای و به صورت اندازه گیری تکراری می باشد. 10 کودک 6-4 ساله از میان کودکان فلج مغزی مراجعه کننده به کلینیک کاردرمانی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران انتخاب شدند. کودکان از یک اسپلینت ثابت پشت دستی به مدت 3 ماه، 2 ساعت در روز و 4 ساعت در شب استفاده کردند. در این مطالعه از مقیاس آشورث اصلاح شده برای ارزیابی اسپاستی سیتی و از گونیامتر برای ارزیابی دامنه حرکتی غیرفعال استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج مطالعه حاضر نشان دهنده کاهش معنی دار اسپاستی سیتی اندام فوقانی کودکان مورد مطالعه سه ماه بعد از استفاده از اسپلینت با p=0.003، افزایش معنی دار دامنه حرکتی باز شدن غیرفعال مچ دست یک، دو و سه ماه بعد از استفاده از اسپلینت به ترتیب با p=0.007، p?0.0001 و p?0.0001 و افزایش معنی دار دامنه حرکتی باز شدن غیرفعال آرنج دو و سه ماه بعد از استفاده از اسپلینت به ترتیب با p=0.009 و p?0.0001 می باشد.
    نتیجه گیری
    نتایج تحقیق حاضر نشان می دهد که استفاده از اسپلینت ثابت پشت دستی به مدت 3 ماه (2 ساعت در روز و 4 ساعت در شب) در کودکان فلج مغزی تاثیر معنی داری بر کاهش اسپاستی سیتی مچ دست و افزایش دامنه حرکتی باز شدن غیرفعال مچ دست و آرنج این کودکان داشته است.
    کلیدواژگان: اسپلینت، فلج مغزی، اسپاستی سیتی
  • دکتر فارس نجاری، بهرام علی اصغر زاده، عائده صدری صفحه 230
    زمینه
    در کشور ما برخلاف کشورهای صنعتی، مرگ و میر ناشی از تصادفات و حوادث بسیار نگران کننده بوده، در این راستا با افزایش روز افزون حوادث، مکانیسم های تروما که ارتباط تنگاتنگی با فرهنگ کار، اصول ایمنی جاده ها و سرعت اتومبیل ها و امکانات جامعه دارد از اهمیت خاصی برخوردار است. بررسی عوامل زمینه ساز و پاتولوژی و ایمنی رانندگی قبل از وقوع حادثه نقش مهمی در پیشگیری از شدت و میزان تروما خواهد داشت.
    روش کار
    این مطالعه مقطعی - توصیفی در فاصله یک سال از مهر ماه 1387 لغایت پایان شهریور 1388 در بیمارستان شهدای هفتم تیر انجام شد. 29623 مصدوم مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان (به عنوان مرکز تروما) در طول یک سال مورد مطالعه قرار گرفتند. داده ها با استفاده از یک فرم جمع آوری اطلاعات و با به کارگیری نرم افزار کامپیوتری SPSS و با استفاده از جدول و نمودار و به صورت توصیفی نسبت به آنالیز داده ها اقدام شده است.
    یافته ها
    از کل 29623 مصدوم مراجعه کننده در طول یک سال، 43% آنها مربوط به تصادفات رانندگی و 57% مربوط به سایر حوادث خصوصا حوادث ساختمانی بوده که 73% از آنها را مردان و 27% ایشان را زنان تشکیل می دهند. بیشترین فراوانی در گروه سنی 29-20 با متوسط سن 28 سال و 48% بیماران توسط اورژانس 115 و مابقی توسط سایر وسایط نقلیه منتقل شده اند. 47% بیماران پس از تریاژ نیازمند بهره مندی از سرویس مشترک پزشکی مختلف بودند که حاکی از شدت جراحات اولیه و آسیب ها می باشد، به طوری که 50% از میزان تصادفات و حوادث منجر به فوت نیز در 2 ساعت اول ورود به بیمارستان بوده است. در بررسی های به عمل آمده نکته جالب کم بودن میزان مصدومین در ماه های سرد سال (دی و بهمن ماه) بوده است.
    نتیجه گیری
    توسعه حمل و نقل عمومی - افزایش ارتباطات الکترونیکی و همچنین بهبود کیفیت بیمه ها و آموزش عمومی راه کار اصلی برون رفت از وضع موجود است.
    کلیدواژگان: تصادفات، اورژانس، مرگ و میر
  • دکتر محمد تقی خرسندی آشتیانی، زهرا مختاری، دکتر فاطمه حاجی محمدی، دکتر لاله قدیریان صفحه 237
    زمینه
    تهوع و استفراغ بعد از جراحی های گوش میانی یکی از شایع ترین عوارض بعد از عمل محسوب گشته که خود زمینه ساز بروز دیگر پیامد های نامطلوب نیز می گردد. هدف این مطالعه ارزیابی اثر پروفیلاکسی 16 میلی گرم دگزامتازون وریدی بر روی تهوع و استفراغ بعد از عمل استاپدکتومی می باشد.
    روش کار
    در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور شاهددار تعداد 70 بیمار کاندید عمل استاپدکتومی به دو گروه مساوی تقسیم گشته با روش سداسیون یکسان و توسط یک جراح مورد عمل جراحی استاپدکتومی قرار گرفته در حالی که به بیماران گروه مورد، نیم ساعت قبل از عمل مقدار 16 میلی گرم دگزامتازون وریدی و به گروه شاهد 4 میلی لیتر نرمال سالین وریدی (پلاسبو) تزریق گردید. بیماران در فاصله 24-1 ساعت بعد از عمل از لحاظ بروز تهوع و استفراغ و متغیرهای وابسته مثل سرگیجه و وزوز گوش مورد بررسی قرار گرفتند.
    یافته ها
    تمامی 70 بیمار وارد مطالعه گردیدند 38 زن و 32 مرد و میانگین سنی 12±37 بود که بین دو گروه اختلاف معنی داری از این لحاظ دیده نشد. از نظر بروز تهوع و استفراغ بعد از عمل از میان 35 بیمار گروه مورد 11 نفر (4/31%) تهوع و استفراغ داشته اند که این میزان در گروه کنترل 21 نفر (60%) بوده است که با گزارش P=0.03 اختلاف معنی داری بدست آمد 95%=%299-%916، CI524%=OR.
    نتیجه گیری
    استفاده پروفیلاکسی 16 میلی گرم دگزامتازون وریدی نیم ساعت قبل از جراحی به طور قابل ملاحظه ای شیوع تهوع و استفراغ بعد از عمل استاپدکتومی را کاهش می دهد.
    کلیدواژگان: دگزامتازون، استاپدکتومی، تهوع و استفراغ
  • دکتر علی اکبر ریاحین، دکتر حسینعلی حبیبی نژاد صفحه 242
    زمینه
    عوامل عفونی مختلف مانند هلیکوباکترپیلوری و کلامیدیاپنومونیه در ایجاد آترواسکلروز دخیل دانسته شده اند. ارتباط سرواپیدمیولوژیک بین عفونت کلامیدیاپنومونیه و بیماری عروق کرونر هنوز مورد بحث و اختلاف نظر است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین آنتی بادی های ضدکلامیدیاپنومونیه (IgG و IgA) و سندرم حاد کرونری است.
    روش کار
    87 بیمار مبتلا به سندرم حادکرونری و 87 کنترل (جور شده برای سن و جنس) وارد این مطالعه مورد - شاهد شدند. نمونه گیری انجام شد و آنتی بادی های ضدکلامیدیاپنومونیه با روش میکروایمونوفلوئورسانس اندازه گیری شد. مشخصات بیماران ثبت گردید و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد.
    یافته ها
    میزان سرولوژی مثبت IgG و IgA در جمعیت مورد مطالعه به ترتیب 7/43% و 9/10% بود. 38(7/43%) بیمار و 38(7/43%) شاهد از نظر سرولوژی IgG مثبت بودند (OR=1).8 بیمار (2/9%) و 11 شاهد (6/12%) از نظر سرولوژی IgA مثبت بودند (OR=0/69). اختلاف آماری معنی داری بین بیماران و گروه شاهد از نظر سروپوزیتیویتی کلامیدیاپنومونیه در تحلیل تک متغیری و چندمتغیری وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    ارتباطی بین سروپوزیتیویتی کلامیدیاپنومونیه و سندرم حاد کرونری در این مطالعه مورد - شاهد وجود ندارد. تحقیقات بیشتر به دلیل وجود نتایج متناقض توصیه می شود.
    کلیدواژگان: کلامیدیا پنومونیه، سروپوزیتیویتی، سندرم حادکرونری
  • مقالات مروری
  • دکتر عبدالله کریمی، دکتر سید علیرضا فهیم زاد صفحه 250
    نحوه برخورد صحیح و عملکرد مناسب در مواجهه با کودکی که با کاهش سطح هوشیاری به اورژانس مراجعه می کند یکی از ضروری ترین مهارت هایی است که هر پزشک اورژانس باید داشته باشد. داشتن الگوریتم تشخیصی و درمانی مشخص در مواجهه با این کودکان در هر اورژانس مانع از سردرگمی پزشک و از دست رفتن زمان حیاتی برای نجات جان بیمار می گردد.این مقاله پس از بیان نحوه گرفتن تاریخچه دقیق و معاینه عمومی و عصبی در کودکان با کاهش سطح هوشیاری به شرح علل احتمالی و تقسیم آن به علل ترومایی و غیرترومایی پرداخته است. انسفالوپاتی های ناشی از علل عفونی و تقسیم بندی کاربردی آنها در این مقاله مورد تاکید و بررسی بیشتر قرار گرفته است.
    کلیدواژگان: کاهش سطح هوشیاری، کوما، انسفالوپاتی، کودکان
  • مقاله گزارش موردی
  • دکتر حبیب الله پیروی، دکتر شاپور شاه قاسم پور، دکتر افشین فتحی، دکترنگین زند صفحه 269
    لنف ادم عبارت از تجمع غیرطبیعی مایع لنف در نسوج زیرجلدی است که به دلیل اختلال در درناژ لنف، ناشی از نقایص مادرزادی (اولیه) و یا اکتسابی (ثانویه) عروق لنفاوی می باشد. علامت اولیه، ادم خود به خود در اطراف پا (foot) و ساق است. علایم در لنف ادم نوع دیررس (Tarda) پس از 35 سالگی، بارز می شود. در لنف ادم زودرس، علایم ممکن است یک یا دو طرفه باشد و ادم معمولا به آرامی به طرف بالای ساق گسترش می یابد و طی ماه ها یا سال ها تمامی عضو را در گیر می کند. بیماران در مراحل اولیه لنف ادم ممکن است به درمان های نگهدارنده و Conservative پاسخ دهند، مانند درمان های فیزیکی از قبیل CDT(complex decongestive therapy) و بالا نگه داشتن (elevation) عضو و پروفیلاکسی آنتی بیوتیک. در مرحله استقرار بیماری، تاثیر درمان های فوق زودگذر است و مطالعات اخیر در طب باز ساختی (egenerativer) نشانگر آن است که درمان با سلول های بنیادی و لنفانژیوزنز حاصله از آن، ممکن است روش درمانی جدیدی، فراروی این بیماران بگشاید.مطالعه حاضر به صورت تجربی Experimental از نوع قبل و بعد می باشد. در این مطالعه یک بیمار مبتلا به لنف ادم اولیه (نوع praecox اندام تحتانی) که به درمان های طبی (مانند CDT و ionelevat عضو و...) پاسخ مناسب نداده بود، کاندید دریافت سلول های بنیادی اتولوگ شد. برای بیمار GCSF نوترکیب انسانی به صورت زیرجلدی با دوز 5 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم، روزانه تجویز شد تا سلول های پیش ساز (stem/progenitor cells) از مغز استخوان رها شوند. پس از رسیدن گلبول های سفید به حد کافی در خون محیطی (حدود 25000 در میلی لیتر خون)، سلول های تک هسته ای از خون محیطی جدا و تغلیظ شد و سپس در مسیر آناتومیک لنفاتیک های اندام تحتانی، از کشاله ران چپ تا نواحی دیستال ساق چپ، تزریق گردید.از این مطالعه، می توان چنین نتیجه گرفت که تزریق سلول های بنیادی خون محیطی (پس از تحریک مغز استخوان باGCSF) در بیمار مبتلا به لنف ادم اولیه اندام تحتانی، روش درمانی موثر جهت بهبود درناژ لنف و به تبع آن بهبود علایم بیمار می باشد و می تواند افق درمانی جدیدی برای درمان بیماری های صعب العلاج بگشاید.
    کلیدواژگان: لنف ادم اولیه، سلول های بنیادی، اتولوگ، GCSF
  • نامه به سردبیر
  • دکتر عبدالحمید حسابی صفحه 274
  • دکتر مسلم بهادری صفحه 279
|
  • Ali Koosha, Parisa Khoshnevis Asl, Seied Nouradin Moussavinasab, Abasali Nourian, Nahid Kazemi Zanjani Page 209
    Background
    Continuous Medical Education (CME) programs are those educational activities held after graduation to ameliorate physician's knowledge, skill and professional practice. This study was conducted to evaluate general practitioner’s educational needs about effectiveness of the CME programs held by Zanjan University of Medical Sciences
    Methods
    This study was conducted by using questionnaires on 450 general physicians working in Zanjan province who have attended CME programs from Nov 2008 to Feb 2009.
    Results
    The five first priorities proposed by physicians were Radiology (26), Gynecology (26), Emergency 2 (25), Pediatrics 2 (24) and Internal medicine 9 (24). The most useful programs were Emergency 1 (58), Poisoning (56), Practical emergency (46), Headache and low back pain (51), and the least were out patient centers management (35),and occupational medicine (35).
    Conclusion
    The five first priorities of CME programs for general physicians were determined as Emergencies1&2, Poisoning, Asthma-Allergy, and Radiology.
  • Nader Saki, Soheila Nikakhlagh, Hojatallah Shahbazian, Roya Mohammadpour Page 219
    Background
    Because of prevalence of head and neck cancer and extensive surgery in this area, complementary therapies in these patients are of particular importance. One of the most important complementary therapies is head and neck radiation therapy after surgery. Radiation therapy in head and neck can interfere on the thyroid gland function. The aim of this study is to determine the relationship between head and neck cancer radiotherapy and thyroid function after surgery.
    Methods
    This study is an analytical epidemiological study on all patients who admitted for head and neck surgery in Imam Khomini hospital in 2007-2008. These patients candidate for complementary radiotherapy postoperatively. Exclusion criteria include: total for partial thyroidectomy, impaired thyroid function before radiotherapyand patients with a history of thyroid dysfunction. Levels of thyroid hormones (T3, T4, TSH) is recorded before and after radiotherapy. Age, sex, hormone levels before and after radiotherapy and the number of patients with hypothyroidism are reviewed.
    Results
    There was 60 patients, 34 women (56.6%) and 26 male (43.3%). The mean age was 58.5 years, SD was 12.3. Thyroid tests in all patients were reported normal. Average amount of Total T3 before radiation therapy was 2.83±1.2 and after radiation therapy 1.74±0.9. P value level was 0.012. Average Total T4 levels before radiotherapy was 87.5±23.4 and after radiotherapy was 65.3±26.2. P value level was 0.003. Mean TSH levels before radiotherapy was 2.45±1.7 and after radiotherapy was 5.7±3.3. P value level was 0.000. 23 patients of 60 patients were hypothyroid (38%).
    Conclusion
    There is a relationship between head and neck radiotherapy and hypothyroidism. We recommended controlling thyroid hormone function before and after treatment and then annually and also treating hypothyroidism if it occurred.
  • Mehdi Abdolvahab, Hajar Mehdizadeh, Akram Daliri, Hossein Bagheri, Alireza Aliaeie, Mahmoud Jalili, Ahmadreza Baghestani Page 224
    Background
    Cerebral Palsy (CP) is a neurodevelopmental disorder caused by non-progressive lesions in single or multiple locations in the immature brain. Lesions of motor cortex and pyramidal tracts can lead to spasticity. Inhibition of spasticity is necessary to increase extremity mobilization, prevent postural abnormalities and provide independence in daily living activities. The purpose of this study was to determine the effects of volar static splint spasticity and range of motion of upper extremity in children with Cerebral palsy in threeperiods of time.
    Methods
    The design of this study was experimental and repeated measurements. Ten children with Cerebral palsy aging 4-6 years old were non-randomly selected among children referred to occupational therapy Clinic of rehabilitation Faculty of Tehran University of Medical Sciences. Children used dorsal static splint for three months (2 hours at day and 4 hours at night). In this study, Modified Ashworth Scale was used to evaluate spasticity and a Goniometrewas used to measure passive range of motion.
    Results
    The results of this study showed significant reduction in the upper limb spasticity after 2 months (p≤0.0001) and significant increase in wrist passive range of motion after one, two and three months (p=0.007, p≤0.0001 and p≤0.0001, respectively) and significant increase in elbow passive range of motion after two (p=0.009) and three (p≤0.0001) months.
    Conclusion
    This study shows that use of dorsal static splint in children with Cerebral palsy for 3 months has significant effects on reduction of upper limb spasticity and increasing passive range ofmotion of the wrist and elbow joints.
  • Fares Najari, Bahram Asghar Zade, Aede Sadri Page 230
    Background
    In contrast to developed countries mortality rate due to car accidents are very high in Iran. It seems that culture, roads safety, car speed and roads facilities are impotant in increasing accident- related traumas. his study evaluate the reasons behind high rate of traumas and Low leval of driving immunity in Iran.
    Methods
    This study was a deseriptive cross sectional study which performed between September 2008 until 2009 in ermergency department of Hafte-Tir Hospital. All traumatized patients were evaluated and data were analyzed ay spss.
    Results
    Of 29623 wounded patients in a 1 year period 43% were due to road traffic accidents and 57% due to other reasons. 73% were men. Most were between 20-29 years old. 48% were referred by emergency service (115) 47% of cases needed other medical services after triage and overally 50% of death rate was in first 2 hours after Hospital arrival. The Lowest rate of trauma was in winter months.
    Conclusion
    Development of public transportation, improving ecommunication and medical insurance and public education are the 3 main ways for changing this situation.
  • Mohammad Taghi Khorsandi, Ashtiani, Zahra Mokhtari, Fatemeh Hajimohammadi, Laleh Ghadirian Page 237
    Background
    Nausea and vomiting after middle ear surgery as one of the most common complications after surgery is considered to become the ground for the incidence of other adverse consequences. The aim of this study was to evaluate the effect of 16 mg prophylactic intravenous dexamethasone on postoperative nausea and vomiting after stapedectomy.
    Methods
    In a randomized double-blind controlled trial study, 70 patients candidate for stapedectomy divided into two equal groups, using the same sedation by single surgeon. While the case group received 16 mg Dexamethasone half an hour before surgery, thecontrol group received 4ml intravenous saline as a placebo. Patients controlled 1-24 hours after the surgery in terms of nausea and vomiting and dependent variables such as vertigo and tinnitus.
    Results
    70 patients (38 females and 32 males) were enrolled in this study. The rate of postoperative Nausea and vomiting in Case group was 31/4% (equal to 11 paticents) and in control group was 60% (equal to 21 patients). The different was statisticall significant(p=%3).
    Conclusion
    The prophylactic use of 16 mg intravenous dexamethasone half an hour before surgery can significantly reduce incidence of nausea and vomiting after stapedectomy.
  • Ali Akbar Riabin, Hosseinali Habibinejed Page 242
    Background
    Various infectious agents like Helicobacter pylori and Chlamydia pneumoniae have been suggested for the development of atherosclerosis. The seroepidemiological association between Chlamydia pneumonia infection and coronary artery disease is still controversial. The purpose of this study is to investigate the association between anti-chlamydia pneumoniae antibodies(IgG and IgA) and acute coronary syndrome.
    Methods
    87 patients and 87 controls (matched by age and sex) were recruited into this case-control study from Febraury 2009 to January 2010. Sampling was done and anti-Chlamydia pneumoniae antibodies were measured using microimmunofluorescence method. Characteristics of population were recorded and statistical analysis was performed using SPSS software.
    Results
    The overall prevalence of anti-Chlamydia pneumoniae IgG and IgA were 43% and 10%,respectively.38 (43.7%) patinets and 38 (43.7%) controls were positive for IgG (OR=1). 8(9.2%) patients and 11 (12.6%) controls were positive for IgA (OR=0.69). There was no statistically significant difference between patients and controls in seropositivity of Chlamydia pneumoniae in uni- and multi-variate analysis.
    Conclusion
    There is no association between Chlamydia pneumoniae seropositivity and acute coronary syndrome in this case-control study. More investigations are suggested because of controversial results.
  • Abdollah Karimi, Ali Reza Fahimzad Page 250
    True approach and appropriate behavior to the child with loss of consciousness whom referred to emergency room is one of the important skills of every physician. If there is defined diagnostic and therapeutic algorithm in the emergency room for managing these children, it help physicians not to be confused and save golden time for survival of the patients. After describing the history taking, physical and neurologic exams’ skills in children with loss of consciousness, this article explain the etiological factors which are classified into traumatic and nontraumatic agents. Infectious encephalopathies and applied classification of them are more evaluated and emphasized in our paper.
  • Habibillah Peyravi, Shapour Shahghasem Pour, Afshin Fathi, Negin Zand Page 269
    Abnormal accumulation of lymph in subcutaneous tissue is called lymphedema, which in turn, is due to lymph drainage disorder. It can be primary (congenital), or secondary (acquired). Primary lymphedema may be present at birth, and may spread to one or more extremity, face or external genital organs. Praecox lymphedema is the most common form of primary lymphedema (94%), it commonly presents in females, (male/female: 10/1). The disorder appears in adolescence. Edema usually presents in the affected foot or leg. Conversely, the tardive form, presents after 35years of age. The early stages of the disease may partly respond to conservative therapies such as CDT (complex decongestive therapy), or limb elevation or antibiotic prophylaxis, but when the disorder progresses toward the advanced stages, the effectiveness of above treatments are minimal and temporary. To date current researches in regenerative medicine, exhibits that, stem cell therapy-induced angiogenesis, may provide new approaches for these patients. This study is an experimental study. A case of praecox lymphedema which wasn’t responsive to medical conservative therapies, was the candidate for autologous stem cell transplantation. Recombinant human GCSF was injected subcutaneously, (5μg/kg body weight) to mobilize stem/progenitor cells from bone marrow to the circulation. After reaching the WBC count to about 25000 cells per ml, MNCs were separated from peripheral blood, then concentrated and injected along the lower limb lymphatic pathway. As a result, this study shows that autologous stem cell transplantation, in the case of primary lower limb lymphedema, is a new optional treatment to improve lymph drainage and subsequent alleviation of signs and symptoms and improvement in the patient’s quality of life.