فهرست مطالب

پزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز - سال سی و چهارم شماره 1 (پیاپی 97، فروردین و اردیبهشت 1391)
  • سال سی و چهارم شماره 1 (پیاپی 97، فروردین و اردیبهشت 1391)
  • تاریخ انتشار: 1391/03/22
  • تعداد عناوین: 20
|
  • مهدی امیر نیا، شهلا بابایی نژاد، محمدرضا رنجکش، داور شهبازی صفحه 7
    زمینه و اهداف
    استفاده از ابزار تشخیصی درماتوسکوپی برای تشخیص ضایعات پیگمانته پوستی بر اساس یکسری از معیارهای تشخیصی ساده و راحت استوار است و حتی از آن می توان برای پیگیری های مکرر بیماری مثل موارد مشکوک به ملانوم و سایر بدخیمی های پوستی غیر ملانوسیتیک (BCC، سبورئیک کراتوزیس و...) استفاده کرد.
    مواد و روش ها
    در یک مطالعه توصیفی - تحلیلی، 67 بیمار مشکوک به کارسینوم سلول بازال یا خال ملانوستیک صورت به طور تصادفی انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. از اول تیر ماه سال 1388 لغایت خرداد ماه سال 1389 هجری شمسی به مدت 12 ماه، ضایعه بیماران با استفاده از ابزار تشخیصی درماتوسکوپی بررسی و نتایج با تشخیص پاتولوژیکی بر نمونه بیوپسی مورد مقایسه قرار گرفت.
    یافته ها
    در این مطالعه، میانگین سنی بیماران، 9/18± 5/49 سال بود که در محدوده سنی 82-24 سال قرار داشتند.25 نفر(41 درصد) از بیماران مرد و 36 نفر (59 درصد) زن بودند. معیار Asymmetry به تنهایی در 14 مورد (23 درصد) از بیماران، معیار Blue-white structures به تنهایی در 1 مورد (6/1درصد) وجود داشت. معیار Atypical network به تنهایی در هیچ یک از بیماران وجود نداشت. در 27 مورد (6/46 درصد) از بیماران تشخیص خالهای ملانوسیتیک، 28 مورد (3/48 درصد) کارسینوم سلول بازال و 3 مورد (2/5 درصد) تشخیص mixed گذاشته شد که ارتباط بین جنسیت بیماران و تشخیص درماتوسکوپیک در بیماران از لحاظ آماری معنی دار بود (0001/0=P). در مورد کارسینوم سلول بازال حساسیت و ویژگی روش درماتوسکوپی به ترتیب 100 درصد و 97 درصد است ودر موردخالهای ملانوسیتی 96.4 و97 درصد می باشد.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه گویای آن است که حداقل اهمیتی که می توان برای درماتوسکوپی در نظر گرفت این است که هرچند در حال حاضر نمی توان آنرا بعنوان جایگزین پاتولوژی در تعیین بدخیم یا خوش خیم بودن ضایعات قرار داد، ولی می توان از آن در بالا بردن دقت تشخیص بالینی و سوق دادن ضایعات بدخیم missed شده به طرف بررسی پاتولوژیکی و حتی در ارزیابی بعدی ضایعات مشکوک یا عود کننده بهره جست.
    کلیدواژگان: درماتوسکوپی، کارسینوم سلول بازال، خال ملانوسیتیک
  • پروین باستانی، سکینه حاج ابراهیمی، رقیه همدانی، آیدا پرسوز اسکویی صفحه 13
    زمینه و اهداف
    عملکرد جنسی مناسب یکی از عوامل مهم امنیت خانواده و کیفیت زندگی زنان می باشد. عملکرد جنسی زنان از عوامل متعددی متاثر می شود. به نظر می رسد تغییرات آناتومیک کف لگن با ایجاد ضعف و پرولاپس احشاء کف لگن باعث اختلال در رفتار جنسی می شود. این مطالعه جهت بررسی تاثیر ترمیم پرولاپس احشاء لگنی در بهبود عملکرد جنسی با تاکید بر حفظ مخاط واژن طراحی شده است.
    مواد و روش ها
    در یک مطالعه آینده نگر از اول اسفند ماه 86 تا آخر تیرماه 87، سی بیمار زن که بعلت پرولاپس احشاء لگنی، اختلال عملکرد جنسی، با یا بدون بی اختیاری ادراری به کلینیک ارولوژی زنان واقع در مرکز آموزشی، درمانی امام رضا (ع) مراجعه کرده بودند، وارد مطالعه شدند. جهت ارزیابی اولیه بیماران از پرسشنامه های ICIQ-SF و PISQ-R استفاده گردید. بیماران تحت عمل جراحی اسلینگ مجرای ادراری و کولپورافی با حفظ مخاط واژن قرار گرفتند. و سه ماه پس از عمل مجددا پرسشنامه PISQ-R جهت ارزیابی عملکرد جنسی بیماران تکمیل شد و سپس وضعیت قبل و بعد بیماران با استفاده از تست های آماری مقایسه شد.
    یافته ها
    کلیه بیماران با بی اختیاری ادراری حین مقاربت پس از عمل بهبودی کامل پیدا کردند و عملا ترس از بی اختیاری و یا خروج توده از مهبل باعث اختلال عملکرد جنسی آنان نشد. در 4/63% از بیماران یا درد بهبود یافته بود و یا تشدید نشده بود. با این وجود تماس جنسی و علاقه به مقاربت کاهش یافته بود (1٪=P) و میزان رضایت مندی از عملکرد جنسی غالبا بدون تغییر مانده بود (13٪=P).
    نتیجه گیری
    علیرغم اینکه این روش جراحی باعث افزایش درد حین مقاربت در بیماران نشده است به نظر می رسد اختلال عملکرد جنسی چند عاملی است و عمل جراحی کولپورافی در مجموع رضایتنمندی بیماران را افزایش نداده است.
    کلیدواژگان: اختلال عملکرد جنسی، بی اختیاری ادراری، کولپورافی
  • یوسف بافنده، حسین عمارلو، مر تضی قوجازاده صفحه 17
    زمینه و اهداف
    برای تعیین بقای بیماران سیروتیک شاخص های مختلفی مانند Child – Pugh score و MELD Score استفاده می شوند. اما به جهت اینکه هرکدام دارای مشکلاتی هستند اخیرا نقش پیش بینی کنندگی سدیم در رابطه با بقای این بیماران مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه تعیین نقش غلظت سدیم، در پیش بینی میزان بقای بیماران مبتلا به سیروز کبدی می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه توصیفی -تحلیلی 106 بیمار مبتلا به سیروز جبران نشده واجد معیارهای ورود به مطالعه که طی 9 ماه به بیمارستان امام رضای دانشگاه علوم پزشکی تبریز مراجعه کرده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران که همگی در ابتدای پژوهش زنده بودند طی یکسال و به فواصل سه ماهه مورد پیگیری قرار گرفتند و وضعیت بقا یا عدم بقای آنها ثبت گردید.
    یافته ها
    میانگین سطح سرمی سدیم در بیماران زنده meq/l22/4 ± 64/141 و در بیماران فوت شده meq/l 18/5 ± 66/137 بود (P < 0.001). بررسی سطوح مختلف سدیم سرم برحسب وضعیت بیماران نشان داد که مقادیر پایین سدیم بیشتر به افراد فوت شده تعلق داشت بطوریکه در سدیم سرمی کمتر از meq/l 130، 7/85 درصد از بیماران فوت کرده بودند. در بین بیماران مورد مطالعه سطح سدیم meq/l 5/132 دارای حساسیتی معادل 83 درصد بود و در سطح سرمی سدیم 125،حساسیت به 100 درصد رسیده بود.
    نتیجه گیری
    سطح سرمی سدیم، علاوه بر سایر شاخص های موجود به عنوان یک شاخص مستقل در پیش بینی بقای بیماران سیروز جبران نشده کبدی مفید واقع می شود و به نظر می رسد افزودن آن به MELD Score قدرت پیش بینی آنرا افزایش می دهد.
    کلیدواژگان: سیروز پیشرفته، سدیم سرم، میزان بقا
  • امیر بهرامی، فاطمه سلطانی اصل صفحه 22
    زمینه و اهداف
    بررسی های مقطعی، شروع اختلالات عملکرد تیروئید را در افراد مبتلا به دیابت نوع1، بین %18-4 گزارش کرده اند. اکثر مطالعات انجام شده، بررسی های مقطعی بوده و مطالعات طولی بسیار اندک است. از آنجا که عدم تشخیص به موقع و اصلاح مناسب اختلال عملکرد تیروئید در مبتلایان به دیابت نوع1، می تواند تاثیرات منفی متعددی بدنبال داشته باشد، لذا غربالگری بیماران برای اختلالات عملکرد تیروئید، هم در موقع تشخیص دیابت و هم بصورت برنامه ریزی شده هر چند مدت یکبار در جریان پیگیری بیماران ضروری است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی وضعیت عملکرد تیروئید، پروالانس و انسیدانس اختلالات اتوایمیون تیروئید و سیر طبیعی(Natural history) اختلالات تیروئید ایجاد شده در پیگیری بلند مدت جمعیت بزرگی از بیماران مبتلا به دیابت تیپ1 بود.
    مواد و روش ها
    386 بیمار با دیابت تیپ1 که قبل از ابتلا به دیابت بیماری شناخته شده تیروئید نداشتند، از 1 تا 17 سال (میانگین 4±8/9) بطور منظم تحت پیگیری قرار گرفتند. تمامی بیماران هر 12-6 ماه از نظر تیروئید معاینه و غلظت سرمی TSH در اولین مراجعه و TSH و تیتر Anti TPO در فواصل منظم هر 2-1 سال تا پایان مطالعه اندازه گیری شد. در پایان مدت پیگیری، اطلاعات لازم از پرونده بیماران استخراج و با نرم افزار آماری SPSS ویرایش 15 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    از بین 386 بیمار مبتلا به دیابت نوع1 (159 مذکر و 227 مونث) با میانگین سنی 7/7±6/15سال، 63 نفر (%3/16) در طول مدت پیگیری دچار اختلال عملکرد تیروئید شدند. 29 بیمار (%5/7) کم کاری بالینی، 24 مورد (%2/6) کم کاری تحت بالینی، 9 نفر (%3/2) پرکاری تیروئید و 2 نفر تیروئیدیت بعد از زایمان به هم زدند. از بین افراد با اختلال عملکرد تیروئید، 54 نفر (%7/85) مونث و 9 نفر (%3/14) مذکر بودند (001/0>p). در این بررسی طولی در 115 مورد (%30) از بیماران تیتر آنتی بادی تیروپراکسیداز مثبت بود. از بین 115 بیمار دارای آنتی بادی تیروپراکسیداز مثبت، 57 مورد (%4/50) در طی پیگیری دچار اختلال عملکرد تیروئید بودند. در نمودار کاپلان مایر، %50 قبل از 10 سال از زمان شروع دیابت و %50 افراد بعد از 10 سال دچار مشکل تیروئید شدند. بررسی به تفکیک جنسیت نشان داد که بیماران مذکر، در صورت ابتلا به اختلال اتوایمیون تیروئید، بیماری را در فاصله زمانی کوتاهتری(4 سال بعد از شروع دیابت)، نسبت به زنان (بعد از 11 سال) بروز دادند (002/0=p). اختلال عملکرد تیروئید با متغیرهایی همچون جنس، طول مدت پیگیری، طول مدت دیابت، سابقه فامیلی بیماری های اتوایمیون تیروئید و سابقه شخصی ابتلا به سایر اختلالات اتوایمیون در ارتباط بود.
    نتیجه گیری
    مطالعه حاضر نشان می دهد که اختلالات اتوایمیون تیروئید در بیماران مبتلا به دیابت نوع1، از بروز بالایی برخوردار است. تعداد بیشتری از این افراد در جریان پیگیری بلند مدت دچار اختلالات تیروئید می شوند. غربالگری سالانه بیماران با دیابت نوع 1 برای بیماری های اتوایمیون تیروئید توصیه می شود.
    کلیدواژگان: دیابت نوع1، اختلالات اتوایمیون تیروئید، آنتی بادی ضد تیروئید، اختلال عملکرد تیروئید
  • منصور بیرامی، علی اقبالی، حسین قلیزاده صفحه 28
    زمینه و اهداف
    هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه ویژگی های شخصیتی بر اساس مدل پنج عاملی شخصیت، با علایم افسردگی، ناامیدی و افکار خودکشی در جمعیت دانشجویی بود.
    مواد و روش ها
    جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سال تحصیلی 90-1389 بودند که براساس جدول مورگان از بین آنها 200 نفر به صورت نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. آزمودنی ها به پرسشنامه های افسردگی بک (BDI-II)، آزمون NEO-FFI-R، مقیاس ناامیدی بک (BHS) و مقیاس انگاره پردازی خودکشی بک (BSSI) پاسخ دادند. برای تحلیل داده های پژوهش از آزمون همبستگی و رگرسیون چندگانه استفاده شد.
    یافته ها
    یافته ها نشان دادند که ارتباط معنادار مثبتی بین عامل روان رنجوری با افسردگی، افکار خود کشی و ناامیدی وجود دارد. همچنین برون گرایی و با وجدان بودن با نشانه های افسردگی، ناامیدی و افکار خودکشی رابطه منفی و معنا داری وجود دارد. عامل روان رنجوری 73 درصد از واریانس افسردگی، 61 درصد از واریانس نا امیدی و 59 درصد از واریانس خودکشی را تبیین می کند.
    نتیجه گیری
    به طور کلی می توان گفت که روان رنجوری یک عامل مرتبط با خلق پایین، ناامیدی و افکار خودکشی است، در حالی که برون گرایی و با وجدان بودن رابطه ای منفی با این متغیرها دارند.
    کلیدواژگان: شخصیت، مدل پنج عاملی، افسردگی، نا امیدی، افکار خود کشی، دانشجو
  • عزیز جوانپور هروی، حسن اکبری بیرق صفحه 35
    «اخلاق پزشکی» دانشی میان رشته ای است که موضوع آن مسائل و مباحث اخلاقی در حوزه علوم پزشکی است و در شاخه های مختلف علوم پزشکی به عنوان حرفه، پژوهش های پزشکی و سیاستگذاری نظام سلامت مطرح هستند. محتوای این مباحث از رشته های گوناگون دانش و معرفت بشری به اخلاق پزشکی وارد شده و در شکل گیری این حوزه از دانش دخیل بوده اند. در این میان، فلسفه اخلاق، حقوق، الهیات، فقه، ادبیات، جامعه شناسی، روان شناسی، اقتصاد و تاریخ، تاثیر و نقش بیشتری داشته اند. این شاخه از معارف بشری همچون دیگر مفاهیم در متون فارسی جایگاه ویژه ای دارد. از این جهت در این مقاله بازتاب اخلاق پزشکی در این متون کاویده می شود چرا که اخلاق یکی از زمینه های اصلی فرهنگ زبان فارسی است و بسیاری از این متون منعکس کننده علم و فلسفه آن می باشند. علم پزشکی در متون ادب فارسی از تقدس ویژه ای برخوردار بوده است. هدف از تحقیق حاضر، یافتن بازتاب اخلاق پزشکی میان طبیبان ایرانی، در متون دسته اول فارسی است و مولفان بر اساس روش استقرایی می کوشند، نشان دهند که متون فارسی نه تنها سرشار از پندها و اندرزهای اخلاقی است که بخشی از آن، دربرگیرنده ویژگی های اخلاقی طبیبان است. در سفارش های بزرگان ادب فارسی می توان نوع نگاه و اندیشه آنان را در باب اخلاق پزشکی بررسی کرد و نتیجه اخلاقی مورد نظر را بر مبنای آداب و سنن و عقیده شاعران و نویسندگان به دست آورد. خوانش این متون نشان می دهد که اخلاق طبیب در خلقیات و روحیات او جمع می گردد و در این باب علاوه بر حسن برخورد با بیمار و اخلاق حسنه ای همچون رازداری و امانت و درستکاری، به رابطه متقابل پزشک و بیمار توجه زیادی شده است.
    کلیدواژگان: اخلاق، اخلاق پزشکی، ادبیات فارسی
  • حمزه حسین زاده، بهزاد علی اکبر شربیانی، رضا موثقی، جعفر رحیمی پناهی، مسعود نادرپور صفحه 43
    زمینه واهداف
    اکثر جراحی های گوش میانی توسط میکروسکوپ انجام می گیرد که در آن عاری بودن فیلد عمل از خون نقش تعیین کننده ای در دید جراح و در نتیجه کیفیت جراحی دارد. روش های مختلفی برای کاهش فشار خون سیستمیک با هدف نیل به منظور فوق وجود دارد. دو مورد از بهترین روش ها شامل بیهوشی کامل وریدی (TIVA) با ترکیب پروپوفول و رمی فنتانیل و روش بیهوشی استنشاقی با ایزوفلوران می باشد. این مطالعه تغییرات همو دینامیک ناشی از این دو روش را در جراحی های گوش میانی با هم مقایسه کرده است.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه 60 نفر بزرگسال با وضعیت فیزیکی کلاس I،II (انجمن بیهوشی آمریکا) که قبلا کاندید جراحی گوش میانی شده اند، انتخاب شده و در دو گروه 1 (روش استنشاقی) و گروه 2 (روش کامل وریدی) برای جراحی فوق بیهوش می شدند، سپس از نظر تغییرات همودینامیک حین عمل در عمق بیهوشی برابر با هم مقایسه می شدند. نوع مطالعه، کار آزمائی بالینی تصادفی –یک سویه کور-می باشد.
    یافته ها
    دو گروه از نظر سن و جنس همسان بودند. تغییرات فشار متوسط شریانی٬ میزان رضایت جراح از خونریزی محل عمل٬ میانگین اندکس بیسپکتورال و میانگین اشباع اکسیژن شریانی طی زمان مطالعه بین دو گروه تفاوت معنی دار آماری نداشت. میانگین ضربان قلب بعد از انتوباسیون و نیز در طی عمل جراحی به طور معنی داری در گروه 1 بیشتر از گروه 2 بود.
    نتیجه گیری
    با حفظ اندکس بیسپکتورال در محدوده 5±45 طی جراحی های گوش میانی میزان افت فشارمتوسط شریانی و میزان رضایت جراح در دو روش بیهوشی استنشاقی (با ایزوفلوران) و روش بیهوشی کامل وریدی (با پروپوفول و رمی فنتانیل) تفاوت معنی داری با هم ندارد ولی میزان افت ضربان قلب در روش بیهوشی کامل وریدی به طور معنی داری بیشتر از روش استنشاقی است.
    کلیدواژگان: بیهوشی کامل وریدی، بیهوشی استنشاقی٬ ثبات همودینامیکی٬ اندکس بیسپکتورال، رضایت جراح
  • عارفه داودی، حسن رضازاده، محمدحسین صومی، آزاد رحمانی، سیما لک دیزجی، عاطفه الله بخشیان صفحه 48
    زمینه واهداف
    عوارض بعداز عمل جراحی گاستروکتومی در بیماران کانسر معده تاثیر مهمی بر تمام جنبه های کیفیت زندگی این بیماران دارد. این پژوهش به منظور بررسی تاثیر آموزش برنامه خود مراقبتی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان معده بعد از گاسترکتومی در بیمارستانهای شهر تبریز انجام گرفت.
    مواد و روش ها
    بدین منظور 54 بیمار مبتلا به سرطان معده کاندید گاسترکتومی در دو گروه تجربی و شاهد انتخاب و داده ها با استفاده از سه پرسشنامه دموگرافیک، کیفیت زندگی بیماران سرطانی و کیفیت زندگی بیماران سرطان معده با روش مصاحبه جمع آوری گردید. در گروه تجربی آموزش برنامه خود مراقبتی به روش چهره به چهره به مدت 30 دقیقه قبل از ترخیص انجام شد. کیفیت زندگی بیماران در هر دو گروه در دو مرحله قبل از عمل جراحی و یک ماه بعد از ترخیص به وسیله پرسشنامه های مذکور سنجیده شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که کیفیت زندگی کلی بر اساس پرسشنامه کیفیت زندگی بیماران سرطانی، قبل و بعد از مداخله در گروه شاهد و تجربی معنی دار نبود، ولی در گروه تجربی در ابعاد کیفیت زندگی گلوبال (04/0P=)، عملکرد عاطفی(04/0P=) و مشکلات جسمی(03/0P=) اختلاف معنی داری مشاهده شد. کیفیت زندگی کلی بیماران بر اساس پرسشنامه کیفیت زندگی اختصاصی بیماران سرطان معده، قبل و بعد از مداخله در گروه شاهد معنی دار نبود ولی در گروه آزمون با (04/0P=) تفاوت معنی دارگردید و در ابعاد سختی بلع (01/0P=) درد و ناراحتی در معده (001/0P=) و مشکلات روحی و روانی (04/0P=) کیفیت زندگی افزایش نشان داد، اختلاف میانگین کیفیت زندگی کلی بین دو گروه، قبل و بعد از اجرای مداخله بر اساس دو پرسشنامه معنی دار نبود. ولی در ابعاد عملکرد عاطفی (006/0) و روحی روانی(007/0P=) تفاوت وجود داشت.
    نتیجه گیری
    اجرای برنامه خود مراقبتی بعد از گاسترکتومی، علاوه بر اینکهکیفیت زندگی کلی را بر اساس پرسشنامه اختصاصی بیماران سرطان معده افزایش داده، بر ارتقاء کیفیت زندگی در برخی ابعاد روحی و روانی، عاطفی و کیفیت زندگی گلوبال و بر کاهش مشکلات جسمی و مشکلات مربوط به خوردن نیز موثر واقع شد.
    کلیدواژگان: آموزش، مراقبت از خود، کیفیت زندگی، سرطان معده، گاسترکتومی
  • محمد مهدی سلطان دلال، فرناز شامکانی، محمد کاظم شریفی یزدی، جلیل فلاح، محمدحسین سروش برحقی، هدروشا ملاآقامیرزایی، آیلار صباغی، ترانه پیمانه عابدی محتسب، رضا قوطاسلو، محمد تقی اخی، محمد آذرسا صفحه 56
    زمینه و اهداف
    آنزیمهای بتالاکتاماز وسیع الطیف یکی از دلایل بروز مقاومت دارویی در ایزوله های اشریشیاکلی است. هدف از این تحقیق بررسی الگوهای حساسیت آنتی بیوتیکی نسبت به انتی بیوتیک های بتالاکتام و تحقیق پیرامون وجود ژن (TEMbla) در ایزوله های اشرشیاکلی جمع اوری شده ازنمونه های بالینی می باشد.
    مواد و روش ها
    در مدت 5 ماه، 188 ایزوله اشرشیاکلی از بیمارستان های امام رضا (ع) و شهید مدنی تبریز و مراکز درمانی خوی جمع آوری واز طریق تست های افتراقی، تعیین هویت شدند. برای تعیین الگوی حساسیت جدا شده ها نسبت به انتی بیوتیک ها، از روش Disk diffusion استفاده گردید. تولید ESBLs در ایزوله های مقاوم به سفتازیدیم بوسیله CDT تعیین گردید. PCR جهت کشف وجودژن (TEMbla) مورد استفاده قرار گرفت.
    یافته ها
    از 94 ایزوله جمع آوری شده از تبریز به ترتیب 29(85/30%) و 38 (42/40%) مورد مقاوم به سفتازیدیم و سفوتاکسیم بودند که در میان آنها 38 (71/56%) ایزوله به عنوان تولید کننده ESBL تشخیص داده شدند. هفت و هشتادونه درصد (89/7%) از ایزوله های تولید کننده ESBL حاوی ژن blaTEM بودند. از94 ایزوله جمع آوری شده از خوی 24 (53/25%) مورد مقاوم به سفتازیدیم و 25(59/26%) ایزوله مقاوم به سفوتاکسیم کشف گردید. در میان ایزوله های مقاوم به بتا لاکتام ها 24(12/52%) مورد تولید کننده ESBL بدست آمد که 5/12% از آنها حاوی ژن blaTEM بودند.
    نتیجه گیری
    تشخیص این نوع مقاومت ها با استفاده از روش های ملکولی به همراه روش های فنوتیپی و کنترل مصرف آنتی بیوتیک ها امری ضروری تلقی می شود.
    کلیدواژگان: اشرشیاکلی، تبریز، خوی، مقاومت آنتی بیوتیکی، ESBL، blaTEM
  • علی سلیمانی، صابر علی زاده، مهران سیف فرشد، لطفعلی حقیری، مهدی محمدزاده، احمد کوشا، علیرضا زمستانی، حمید حسینی صفحه 63
    زمینه واهداف
    تب مالت یکی از بیماری های شایع عفونی مشترک بین انسان و حیوان است که سالانه حدود 500 هزار مورد از آن در سطح دنیا مشاهده می شود. این بیماری غالبا«افرادی که با دام و فرآورده های آنها سر و کار دارند را درگیر میکند اگرچه بیماری در اغلب کشورهای توسعه یافته کنترل شده است ولی هنوز این بیماری در ایران به صورت بومی وجود دارد لذا هدف این مطالعه بررسی اپیدمیولوژیکی تب مالت انسانی در استان آذربایجان شرقی می باشد.
    مواد و روش ها
    کلیه موارد جدید تب مالت انسانی شناسایی شده در استان در فاصله سالهای 84-87 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
    یافته ها
    از تعداد5732 بیمار بررسی شده 3146 (8/54%) مورد مرد بودند. بروز سالیانه تب مالت در هر 100 هزار نفر از 27 تا 113 در فاصله سالهای80 تا 1384 روند افزایشی داشته و از 1385 موارد بروز بتدریج رو به کاهش گذاشت تا اینکه در سال 1388 به 45 در 100 هزار نفر رسید دامنه سنی بیماران 1 تا 92سال و میانگین سنی مبتلایان 18±9/30 سال بود، از بین تمام موارد بیماری 1462 (259/25%) مورد در گروه سنی 15 الی25 سال و 952 (9/16%) مورد در گروه سنی 25الی 35 سال قرار داشت کودکان زیر 10 سال 8/9% کل موارد بیماری را تشکیل می دادند از اردیبهشت تا خرداد بیشترین موارد بیماری گزارش گردید. مردان کشاورز و زنان خانه دار بیشترین موارد بیماری را داشتند. 4/86 درصد از افراد سابقه مصرف شیر و فرآورده های شیری و نیز80 درصد افراد سابقه تماس با دام را ذکر کردند.
    نتیجه گیری
    بروسلوز به عنوان یکی از مهمترین مشکلات سلامتی در استان آذربایجان شرقی بوده و کنترل آن نیازمند تلاش عوامل درگیر بخصوص وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی و وزارت جهاد کشاورزی می باشد.
    کلیدواژگان: تب مالت، اپیدمیولوژی، ایران
  • علی صدیقی، اصغر علمی، حسین اصلانی، یحیی کیانی صفحه 70
    زمینه و اهداف
    شکستگی های تنه تیبیا امروزه یکی از شایعترین شکستگی ها می باشند. درمان انتخابی این شکستگی ها جااندازی بسته و تثبیت با میله داخل کانال (IM Rod) اینترلاک می باشد که بدلیل سختی انجام آن در همه مراکز امکان جااندازی بسته وجود نداشته و لذا از روش جااندازی باز استفاده می شود. هدف مطالعه حاضر ارائه روشی آسان برای جااندازی بسته این شکستگی ها می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه آینده نگر از نوع تجربی، 30 بیمار با شکستگی تنه تیبیا تحت جا اندازی بسته و تثبیت با میله داخل کانال اینترلاک روی تخت معمولی با کمک پایه (Post) کنار تخت قرار گرفتند. بیماران بمدت یکسال از نظر میزان جوش خوردگی، حرکت مفاصل، عفونت، راستای اندام، بازگشت به سطح فعالیت قبلی و توانائی استفاده از توالت ایرانی پی گیری شدند.
    یافته ها
    متوسط سنی بیماران 70/11±30/32 سال بود. متوسط زمان عمل در گروهی که در 48 ساعت اول عمل شدند 5/13±7/62 دقیقه و در گروهی که بعد از 48 ساعت عمل شدند 62/15±68 دقیقه بود. سه مورد دچار محدودیت فلکشن زانو شدند. آسیب عصبی، عروقی و عفونت عمقی مشاهده نشد. زمان شروع جوش خوردگی بطور متوسط 45/1 ±93/5 هفته بود و بازگشت به فعالیتهای عادی بعد از 13/2±83/9 هفته میسر شد. تاخیر در جوش خوردن در 10% موارد، کوتاهی در 10% و چرخش غیرطبیعی در 7/16%موارد وجود داشت.
    نتیجه گیری
    میزان موفقیت روش بکار گرفته در جااندزی شکستگی ها 100% بود و نتایج آن مشابه سایر روش های جا اندازی بسته می باشد. یک مورد بدلیل محدودیت فلکشن زانو قادر به استفاده از توالت ایرانی نشد که این امر باعث نارضایتی وی گردید. میزان چرخش غیر طبیعی و کوتاهی در حدی نبودند که باعث مشکل در عملکرد اندام شوند. نهایتا«7/96% بیماران قادر به انجام فعالیتهای قبل از شکستگی بوده و از نتیجه عمل راضی بودند. پایه کنار تخت یک روش بسیار موثر برای جااندازی بسته شکستگی های تنه تیبیا بوده و برای کسب نتایج مطلوب باید اهمیت حصول دامنه حرکتی کامل زانو و مچ پا بطور موکد با بیماران بحث شود.
    کلیدواژگان: شکستگی تنه تی بیا، جااندازی بسته، اینترلاک با میله داخل کانال (IM Rod)، تخت معمولی، پایه (Post) کنار تخت
  • حمیده عظیمی، فریده گلفروشان، مهناز جابریان، شهلا تلقینی صفحه 75
    زمینه و اهداف
    آکتینیک کراتوزها ضایعاتی پیش بدخیم ناشی از اشعه ماوراء بنفش هستند که ریسک تبدیل به SCC را دارند. لذا تشخیص و درمان زود هنگام آنها اهمیت بسزایی دارد. در حال حاضر کرایوتراپی شایع ترین روش درمانی می باشد، با این حال روش های تخریبی فقط روی ضایعات کلینیکی اثر کرده و در درمان ضایعات ساب کلینیکی کاربرد ندارند. از این رو بنظر می رسد ترکیب آن با درمانهای دارویی موضعی روش مناسب تری باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی کرایوتراپی و ژل آکنالن 1/0% (یک رتینوئید موضعی) در مقایسه با کرایوتراپی و دارونما در درمان ضایعات آکتینیک کراتوز می باشد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه بصورت کارآزمایی بالینی تصادفی دو سویه کور انجام گرفت که در آن 112 بیمار با تشخیص بالینی حداقل 5 ضایعه آکتینیک کراتوز در صورت یا اسکالپ وارد مطالعه گردیدند. بیماران بطور تصادفی وارد یکی از دو گروه درمانی کرایوتراپی و آکنالن1/0% یا کرایوتراپی و دارونما به مدت 100 روز شدند. تعداد ضایعات در روزهای صفر، 40، 70 و 100 بررسی گردید.
    یافته ها
    یکصد بیمار با متوسط تعداد 66/3 ± 54/7 ضایعه برای گروه آکنالن1/0% و 60/3 ± 20/7 برای گروه پلاسبو در روز صفر، مطالعه را به پایان رساندند. در گروه آکنالن1/0% متوسط تعداد ضایعه به 71/2 ± 44/3 (متوسط درصد کاهش: 8/3±79/54%) در روز 100 و در گروه پلاسبو به 97/2 ± 68/3 (متوسط درصد کاهش: 5/4 ± 60/48%) کاهش یافت. این تغییرات از لحاظ آماری معنی دار نبودند(62/0=P). میزان عوارض جانبی بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشت.
    نتیجه گیری
    کرایوتراپی و ژل آکنالن 1/0% در طی مدت 100 روز نمی تواند بیشتر از کرایوتراپی تنها در درمان ضایعات آکتینیک کراتوز کمک کننده باشد.
    کلیدواژگان: آکتینیک کراتوز، کرایوتراپی، ژل آکنالن (آداپالن) 1، 0%
  • مصطفی فرحبخش، احمد کوشا، اکرم ذاکری، خدیجه ولی زاده صفحه 81
    زمینه و اهداف
    سنجش سلامت جامعه و پراکندگی آن و نیز عوامل موثر بر آن برای سیاست گزاری و برنامه ریزی در نظام سلامت امری ضروری است. سازمان بهداشت جهانی چارچوب شاخصهای خلاصه و ترکیبی و تعیین بار بیماری ها را برای سنجش سطح سلامت و پراکندگی آن در کشورها ابداع نمود. این مطالعه برای تعیین بار بیماری های شایع در استان آذربایجان شرقی طراحی و اجرا شد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه بر اساس الگوی تعیین بار بیماری ها در پروژه بین بخشی سازمان بهداشت جهانی طراحی و اجرا شد. در این پروژه DALY (Disability Adjusted Life Years) به عنوان شاخص بار بیماری استفاده شد. سالهای از دست رفته بر اثر مرگ زودرس بر اساس داده های جمعیتی سرشماری سال 1385 و مرگ های ثبت شده سال 1386 در نظام ثبت علتی مرگ و میر محاسبه شد. برای محاسبه سالهای سپری شده با ناتوانی از نتایج به دست آمده برای استان آذربایجان شرقی در پروژه ملی تعیین بار بیماری ها در سال 1382 استفاده شد.
    یافته ها
    در استان آذربایجان شرقی در سال 1386 بار بیماری ها 739266 سال بود. 274530 سال آن در اثر مرگهای زودرس و 464736 سال در اثر ابتلا به بیماری ها و ناتوانی های حاصله بود. در هر دو جنس 16/9 درصد بار بیماری ها در اثر بیماری های ایسکمیک قلبی، 57/7 درصد در اثر حوادث ترافیکی، 39/4 درصد در اثر بیماری های عروقی مغز، 15/4 درصد در اثر افسردگی بود. 78/5 درصد مرگهای در اثر سکته قلبی در زیر 40 سال اتفاق می افتد. 17 درصد مرگها در زیر 50 سال اتفاق می افتد.
    نتیجه گیری
    بیماری های قلبی عروقی، بیماری های روانی و حوادث بار اصلی بیماری ها را در استان آذربایجان شرقی ایجاد می نمایند. شاخصهای خلاصه سلامت سیاستگزاران را در تعیین مشکلات سلامتی هر منطقه یاری می رساند. با توجه به اهمیت شاخص DALY در اختصاص منابع پیشنهاد می گردد در سطح استان ها با جمع آوری داده های مرگ و ابتلا، شاخص DALY محاسبه گردد.
    کلیدواژگان: بار بیماری، آذربایجان شرقی، DALY، ناتوانی، مرگ زودرس
  • محمدرضا محمدی فلاح، علی طهرانچی، امیر حسین شرفی صفحه 88
    زمینه و اهداف
    در این مطالعه به روش quasi experimental بین خرداد 1385 تا فروردین 1386، 30 بیمار با رفلاکس مثانه ای حالبی (43 حالبی رفلاکسی) تحت عمل اندوسکوپیک الکتروکواگولاسیون قرار گرفتند. بیماران در فاز اول 3 تا 6 ماه پس از عمل از نظر میزان موفقیت و عوارض زودرس پس از عمل تحت پیگیری قرار گرفتند و در فاز دوم بیماران بهبود یافته در طی سه سال پس از عمل جراحی از نظر پایداری عمل و عوارض دیررس تحت عمل جراحی تحت پیگیری و مطالعه قرار گرفتند و نتایج با استفاده از آزمون chi – square و T مستقل توسط نرم افزار SPSS بررسی و آنالیز شدند. ملاحظات اخلاقی لحاظ و رضایت نامه اخذ شد.
    مواد و روش ها
    بین خرداد 1385 تا فروردین 1386، 30 بیمار با رفلاکس مثانه ای حالبی (43 حالبی رفلاکس) تحت عمل آندوسکوپیک الکتروکواگولاسیون قرار گرفتند. بیماران در فاز اول 3 تا 6 ماه پس از عمل از نظر میزان موفقیت و عوارض زودرس پس از عمل تحت پیگیری قرار گرفتند و در فاز دوم بیماران بهبود یافته در طی سه سال پس از عمل جراحی از نظر پایداری عمل و عوارض دیررس تحت عمل جراحی تحت پیگیری و مطالعه قرار گرفتند و نتایج با استفاده از آزمون Chi – square و T مستقل توسط نرم افزار SPSS بررسی و آنالیز شدند. ملاحظات اخلاقی لحاظ و رضایت نامه اخذ شد.
    یافته ها
    30 بیمار (43 واحد رفلاکس) تحت عمل جراحی قرار گرفتند. بهبودی کامل در 8/69% بیماران مشاهده شد. عوارض اولیه، شامل علائم تحریکی و هماچوری بود که در چند روز اول پس از عمل برطرف گردید. در فاز دوم 20 بیمار (28 واحد حالبی) تحت مطالعه قرار گرفت، که موفقیت ماندگاری 100% بود و هیچگونه عوارض طولانی مدت حاصل از عمل در این بیماران مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
    تکنیک آندوسکوپیک الکتروکواگولاسیون روش کم تهاجمی با نتایج مشابه سایر روش های آندوسکوپیک و پایدار با عوارض گذرا می باشد.
    کلیدواژگان: رفلاکس مثانه ای حالبی، الکتروکواگولاسیون، سیستوسکوپی، Vesicoureteral Reflux، Electrocoagulation، Cystoscopy
  • حسن محمدی پورانوری، مریم داودی، محمدحسین بخشایی صفحه 93
    زمینه و اهداف
    تجویز مخدر داخل نخاعی یکی از روش های اداره بی دردی پس از عمل جراحی است. مطالعات تجربی نشان داده اند که نیتروگلیسیرین جلدی قادر به افزایش بی دردی حاصل از مخدرهاست. مطالعه به منظور تعیین اثر نیتروگلیسیرین جلدی بر بی دردی ناشی از ترکیب سوفنتانیل و لیدوکائین داخل نخاعی در بیماران تحت جراحی ارتوپدی انجام شد.
    مواد و روش ها
    در این کارآزمایی بالینی دو سوکور که در سال 1383 در بیمارستان مباشر کاشانی همدان انجام شد؛ 24 بیمار کاندید عمل جراحی پلاک گذاری درشت نی یا نازک نی به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در تمامی بیماران بی حسی نخاعی با تزریق100 میلی گرم لیدوکائین 5 %و 5 میکروگرم سوفنتانیل انجام شد. 25 دقیقه پس از تزریق در 12 بیمار(گروه نیتروگلیسرین) برچسب نیتروگلیسیرین جلدی و در 12 بیمار دیگر(گروه دارونما) بر چسب دارونما بر روی قفسه سینه چسبانده شد. طول مدت بی دردی، وقوع درد، مصرف مسکن و سنجش بصری درد (VAS) در 24 ساعت پس از عمل ارزیابی گردید. داده ها با آزمون های آماری تی و دقیق فیشرتحلیل شدند.
    یافته ها
    سن، جنس، قد و وزن بیماران دوگروه یکسان بود (05/0p<). میانگین مدت زمان بی دردی در گروه نیتروگلیسیرین (02/971/15 ساعت) به طور معنی داری طولانی تر از گروه دارونما (93/008/5 ساعت) بود (001/0=P). وقوع درد طی 24 ساعت پس از عمل در گروه نیتروگلیسیرین % 50 و در گروه دارونما % 100 بود (014/0=P). میزان مصرف مسکن (01/0=P) و میانگین VAS (034/0=P) در 24 ساعت پس از عمل در گروه نیتروگلیسیرین کمتر بود.
    نتیجه گیری
    براساس یافته ها، نیتروگلیسیرین جلدی طول مدت بی دردی پس از عمل با سوفنتانیل و لیدوکائین داخل نخاعی را افزایش داده و شدت درد و مصرف مسکن را کاهش می دهد.
    کلیدواژگان: بی حسی نخاعی، درد پس از عمل جراحی، سوفنتانیل، لیدوکائین، نیتروگلیسیرین
  • محسن ورمزیار، محمد نوری، مسعود پزشکیان، محمدرضا رشیدی، مائده طالبی، اکبر دربین، امیر مهدی زاده صفحه 97
    زمینه و اهداف
    یافته های اخیر نشان داده است که شرایین کرونری فاقد بافت چربی اپیکارد، علیه پیشرفت آترواسکلروزیس محافظت شده هستند، بطوریکه بافتهای چربی با خاصیت آتروژنیکی بالا، میزان تبادل بالایی از اسیدهای چرب، با دیواره شرایین مجاور خود را دارند. همچنین گزارش شده که ترکیب چربی های رژیم غذایی، تنوع و مقدار اسیدهای چرب در بافت چربی را تعیین می کند. با توجه به خاصیت آتروژنیکی متفاوت اسیدهای چرب گوناگون، در مطالعه حاضر تاثیر رژیم غذایی غنی از کلسترول بر الگوی اسیدهای چرب بافتهای چربی اپیکارد در خرگوشها مورد بررسی قرار گرفت.
    مواد وروش ها
    16 خرگوش سفید نیوزیلندی به طور تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. گروه کنترل رژیم استاندارد (نرمال) دریافت کرد، در حالیکه گروه آزمایش با رژیم غذایی غنی از کلسترول طی دو ماه تغذیه شد. در پایان خرگوشها بیهوش و 1 الی 5 میلی گرم بافت چربی اپیکارد جدا گردید و ترکیب اسیدهای چرب بافتهای چربی به روش گاز کروماتوگرافی تعیین مقدار شدند.
    یافته ها
    رژیم غذایی با کلسترول بالا، موجب افزایش معنی دار LDL و تری گلیسرید و کاهش معنی دار HDL گردید. بعد از دو ماه در بافت چربی اپیکارد، اسیدهای چرب 16:0، t18:1 و SFA افزایش معنی دار (05/0>P) نشان داد، در حالیکه اسیدهای چرب 12:0، 18:1، 18:2، 18:3، MUFA، PUFA، ω3، ω6 یک کاهش معنی داری (05/0>P) داشت.
    نتیجه گیری
    مصرف رژیم غذایی غنی از کلسترول در طی دو ماه موجب افزایش معنی دار اسیدهای چرب آتروژن و کاهش معنی دار اسیدهای چرب ضد آتروژن در بافت چربی اپیکارد می گردد.
    کلیدواژگان: اسیدهای چرب، بافت چربی، اپیکارد، ر~~~~~~ژیم غذایی کلسترول
  • حمیده هریزچی، شهلا بابایی نژاد، سارا صنیعی صفحه 103
    زمینه و اهداف
    داروهای مختلفی در درمان درماتیت سبورئیک استفاده شده است اما کارایی بسیاری از آنها در کارآزمایی های بالینی تصادفی بررسی نشده است. این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی دو سویه کور برای بررسی اثربخشی کرم تربینافین 1 درصد در مقایسه با کرم کتوکونازول 2 درصد و دارونما در بیماران مبتلا به درماتیت سبورئیک صورت طراحی شده است.
    مواد و روش ها
    90 بیمار پس از اخذ رضایت نامه کتبی به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند (هر گروه 30 نفر). میانگین سنی جمعیت مورد مطالعه 60/11 ± 15/33 سال بود. بیماران 4 هفته روزی 2 بار از یکی از داروها استفاده کردند. شدت بیماری بر اساس اریتم، پوسته گذاری و خارش که هرکدام از صفر تا 3 درجه بندی شد، در شروع کارآزمایی، هفته 4 و هفته 12 ثبت شد. مشخصات دموگرافیک و شدت بیماری سه گروه در شروع مطالعه متعادل بود.
    یافته ها
    میانگین ± انحراف معیار اسکور کل در گروه های تربینافین، کتوکونازول و دارونما به ترتیب از 02/2 ± 04/5، 50/1 ± 04/5 و 71/1 ± 97/4 در شروع مطالعه به 47/2 ± 78/1، 43/2 ± 81/1 و 74/1 ± 73/3 در هفته دوازدهم کاهش یافت. میانگین اسکور کل در گروه های کتوکونازول و تربینافین کاهش قابل توجه نسبت به گروه دارونما داشت (003/0 P=). اما گروه کتوکونازول و گروه تربینافین تفاوت معناداری با یکدیگر نداشتند (05/0 P>). عارضه جانبی جدی گزارش نشد و میزان عود و عارضه جانبی بین سه گروه تفاوت معنی داری نداشت.
    نتیجه گیری
    کرم تربینافین 1 درصد و کرم کتوکونازول 2 درصد در درمان درماتیت سبورئیک موثر و ایمن هستند.
    کلیدواژگان: درماتیت سبورئیک صورت، تربینافین، کتوکونازول
  • محمدرضا اردلان صفحه 109
    ویروس HTLV-1 Human T Cell Lymphotropic Virus عامل دو بیماری شناخته شده انسانی می باشد که عبارتند از: ATLL (Adult T Cell Leukemia/Lymphoma) و میلوپاتی ناشی از ویروس HTLV-1 HAM) HTLV-1 associated Myelopathy). در اینجا بیماری معرفی می شود که با تظاهرات جلدی مشابه لیویدورتیکولاریس و علائم روماتوژیک مانند آرترالژی و تست مثبت فاکتور روماتوئید به عنوان یک بیماری روماتولوژیک تحت بررسی قرار گرفت و در نهایت با تظاهرات کم خونی ترومبوسیتوپنی، عدم توانایی راه رفتن و درگیری کلیه مراجعه نمود. بعلت سرولوژی مثبت HTLV-1 و ارتشاح لنفوماتوز پوست تشخیص ATLL ناشی از HTLV-1 داده شد.
  • لیدا سبکتکین صفحه 112
    نکروز چربی زیرجلدی (subcutaneous fat necrosis) دوره نوزادی یک پدیده نادر و خوش خیم در نوزاد ترم وPost term می باشد که بعلت زجرجنین رخ می دهد. این حالت گذرا بوده ولی هیپرکالسمی ممکن است عارضه بالقوه تهدید کننده حیات در روند این بیماری خودبخود محدود شونده باشد. بیمار مورد معرفی نوزاد پسر 15 روزه می باشد که بعلت بروز ندول های سفت و اریتماتو در ناحیه پشت و بازو به درمانگاه مراجعه و در بیوپسی ضایعه، نکروز چربی زیرجلدی برای بیمارمطرح شد.
    کلیدواژگان: نوزاد، نکروز چربی زیرجلدی، هیپرکالسمی
  • فهیمه کاظمی راشد، الهام اسلامی صفحه 114
    پیلونفریت آمفیزماتو(مولد گاز) از عفونتهای کلیوی با در صد مرگ و میر بسیار بالا می باشد. در اغلب مبتلایان این بیماری، سابقه دیابت شیرین در بیمار گزارش شده است. علائم بیماری معمولا به صورت پیلونفریت مقاوم به درمان و تشخیص قطعی با CT اسکن است. استراتژی درمانی به صورت استفاده از آنتی بیوتیک و تخلیه عفونت می باشد. در موارد نادری ممکن است تظاهرات غیرمعمولی از بیماری وجود داشته باشد. در این گزارش دو بیمار با پیلونفریت آمفیزماتو که در آنها یکی از تظاهرات بیماری فتق مغبنی بوده است بررسی و معرفی شده اند.
    کلیدواژگان: آمفیزماتو، پیلونفریت، فتق مغبنی
|
  • Mehdi Amirnia, Shahla Babaie Nejad, Mohammad Reza Ranjkesh, Davar Shahbazi Page 7
    Background And Objectives
    Dermatoscopy can be applied to diagnose pigmented skin lesions and to follow up of suspicious cases of melanoma or other non-melanocytic skin malignancies. The aim of the present study was to compare dermatoscopic and histopathologic results in basal cell carcinoma (BCC) and melanocytic nevus of face.
    Materials And Methods
    In an analytical-descriptive study, 67 patients suspected with BCC or melanocytic nevi of face were randomly selected. The skin lesions were evaluated with dermatoscope and results were compared with pathological diagnosis of biopsied samples.
    Results
    Based on the dermatoscopic study, asymmetry, blue-white structures, and atypical network were present in 14 (23%), 1 (1.6%) and none of the patients, respectively. Furthermore, 27 cases (46.6%) were diagnosed with melanocytic nevi, 28 (48.3%) with BCC and 3 (5.2%) were considered as mixed type. There was significant correlation between gender and dermatoscopic diagnosis (P=0.0001). Sensitivity and specificity of dermatoscopy in diagnosis of the BCC was 100% and 97%, respectively. These values were respectively 96.4% and 97% in diagnosis of the melanocytic nevi.
    Conclusion
    Dermatoscopic study can be not only helpful in improving clinical diagnosis while guiding missed malignant lesions to pathologic evaluations, but also useful in evaluating further suspicious or recurrent cases.
    Keywords: Dermatoscopy, Basal Cell Carcinoma, Melanocytic nevi
  • Parvin Bastani, Sakineh Hajebrahimi, Rogayeh Hamedani, Aida Parsouz Oskuei Page 13
    Background And Objectives
    Pelvic floor organ prolapse or relaxation may cause female sexual dysfunction. This study designed to evaluate effects of pelvic organ prolapse repair with preservation of vaginal epithelium on sexual function.
    Materials And Methods
    In a prospective study, 30 female patients with pelvic organ prolapse, female sexual dysfunction with or without incontinence were recruited. The patients were initially assessed using ICIQ-UISF and PISQ-R questionnaires. Three months after modified colporrhaphy and mid urethral sling, PISQ-R was filled out again for all patients to evaluate the sexual function. Thereafter, the patients’ conditions before and after surgery were compared with statistical analysis.
    Results
    After surgery, none of the patients had incontinence or mass sensation during intercourse. Moreover, they had no sexual dysfunction due to incontinence or pelvic organ prolapse. Although 63.4% of the patients had no pain or dyspareunia because of surgery, sexual desire significantly reduced (P=0.01) and sexual satisfaction did not change (P=0.13).
    Conclusion
    Although modified method of colporraphy did not induce dyspareunia, it did not change sexual satisfaction rate. It seems that female sexual dysfunction is multifactorial and only colporrhaphy is not effective.
    Keywords: Female Sexual Dysfunction, Pelvic Organ Prolapse, Urinary Incontinence
  • Yousef Bafandeh, Hossein Ammarlu, Morteza Gojazadeh Page 17
    Background And Objectives
    Although there are different indices to predict survival of cirrhotic patients such as Child-Pugh score and MELD Score, the anticipatory role of serum sodium concentration has been considered recently. The aim of this study was to evaluate the role of serum sodium level in prediction of the survival of cirrhotic patients.
    Materials And Methods
    In a descriptive-analytical study, 106 patients with decompensated cirrhosis were recruited during 9 months. All the patients were followed up at three-month intervals for one year with emphasis on their survival status.
    Results
    The mean serum sodium level in expired patients was 137.66±5.18 meq/L versus 141.64±4.22 meq/L in live cases (P<0.001). Furthermore, the majority of the expired cases had low levels of sodium; in a group of sodium level <130 meq/L, 85.7% died at the follow up period. In addition, the serum sodium cut-off values of 132.5 and 125 meq/L respectively resulted in sensitivity of 83% and 100% in prediction of the survival.
    Conclusion
    Serum sodium level can be used as an independent survival predictor in decompensated cirrhotic patients and it seems that combination of sodium with MELD score can be a better indicator.
    Keywords: End, stage liver disease, Cirrhosis, Serum sodium level, Survival
  • Amir Bahrami, Fatemeh Soltani Asl Page 22
    Background And Objectives
    Missing the diagnosis of thyroid dysfunction in type 1 diabetes mellitus (DM) may have many deleterious consequences. Screening of these patients for thyroid abnormalities at initial diagnosis of type I DM may identify only a small proportion of affected subjects. The aim of this study was to determine thyroid functional status, the prevalence of thyroid autoimmunity, their natural history and the results of long term follow up of a large cohort of population with type 1 DM.
    Materials And Methods
    A total of 386 type 1 diabetic patients with no known thyroid dysfunction prior to diagnosis of diabetes were enrolled into the study and followed up from 1 to 17 years. (9.8±4 years) Clinical examination was performed and serum TSH and thyroperoxidase antibodies titer were measured at first presentation and repeated at regular intervals.
    Results
    Among 386 studied patients with type 1 DM, aged 15.6±7.7 years, sixty three (16.3%) patients developed thyroid dysfunction during the follow up period; fifty three (13.8%) subjects with hypothyroidism, 9 patients (2.3%) with hyperthyroidism, and 2 patients with postpartum thyroiditis. In this longitudinal study, 115 (30%) patients had high titers of TPO antibodies in their sera. Using Caplan-Meier curve, 50% of subjects developed thyroid abnormalities during the first 10 years after diagnosis of type 1 DM.
    Conclusion
    The results of this study showed that thyroid dysfunction was more prevalent in type 1 diabetic patients. A large proportion of individuals developed thyroid dysfunction during the long term follow up.
    Keywords: Type1 Diabetes Mellitus, Autoimmune Thyroid Disease, Thyroperoxidase Antibody, Thyroid Dysfunction
  • Mansour Bairami, Ali Eghbali, Hossein Gholizadeh Page 28
    Background And Objectives
    The aim of this study was to investigate the interaction between personality traits according to five factor model and depression, hopelessness and suicidal ideation among students.
    Materials And Methods
    The population of this study was the students of Tabriz University of Medical Sciences & Health Services, of which 200 students were randomly selected by simple method. All students were asked to complete the Beck Depression Inventory (BDI-II), NEO-FFI-R, Beck Hopelessness Scale (BHS) and Beck Scale for Suicide Ideation (BSSI).
    Results
    There was a significant positive relationship between neuroticism and depression, hopelessness and suicidal ideation. Moreover, there was a significant negative relationship between extroversion and conscientiousness with depression, hopelessness and suicidal ideation. Neuroticism could explanation 73% of depression, 61% of hopelessness and 59% of suicidal ideation.
    Conclusions
    Neuroticism has positive relation with low mood, hopelessness and suicidal ideation, whereas extroversion and conscientiousness have negative significant relationship with these factors.
    Keywords: Personality, Five factor model, Depression, Hopelessness, Suicidal ideation, Student
  • Aziz Javanpour Heravi, Hassan Akbari Beiragh Page 35
    Medical ethics is an interdisciplinary science which proceeds to morality issues and subject matters in the field of medical sciences. Medical ethics is also considered in different branches of the medical sciences including professions, medical researches and health system policy making. Several fields of human knowledge and insight including philosophy, law, sociology, psychology, economics and history contribute to the content of this topic. The medical ethics has been widely issued in the Persian literature. The aim of the present study was to explore reflection of the medical ethics among the Persian physicians using the first class Persian texts. Accordingly, Persian texts were not only filled with the ethical advices, but also included ethical characteristics of the physicians. Furthermore, these texts reveal that physician’s morality aggregates in his temperament and mentality. Moreover, the patient-physician relationship as well as issues such as secrecy, honesty and uprightness has been widely discussed in the Persian texts.
    Keywords: Ethics, Medical Morality, Persian literary Texts
  • Hamzeh Hosseinzadeh, Behzad Aliakbar Sharabiani, Reza Movassagi, Jafar Rahimi Panahi, Masood Naderpour Page 43
    Background And Objectives
    Most of the middle ear surgeries are performed by using microscope and bloodless surgical field plays an important role in the vision of surgeon and consequently in the quality of surgery. There are different methods to reduce systemic blood pressure to overcome bleeding. Two of the best methods are total intravenous anesthesia (TIVA) with propofol plus remifentanil and inhalation anesthesia with isoflorane. This study aimed at comparing hemodynamic changes of these two methods of anesthesia in middle ear surgery.
    Materials And Methods
    In this single-blinded clinical trial, 60 adults candidate for elective middle ear surgery were randomly divided into two groups: group 1 was anesthetized with isoflorane and group 2 was anesthetized with TIVA. Thereafter, the hemodynamic changes of two groups were compared during surgery with equal bispectral index system (BIS) range.
    Results
    There were no statistically significant differences between two groups regarding the mean arterial pressure (MAP), BIS and SaO2 as well as degree of the surgeon’s satisfaction with bleeding severity in operating field. The mean heart rate after intubation and also during surgery in group 1 was significantly higher than group 2.
    Conclusion
    During middle ear surgery with BIS ranged 45±5, the degree of decrease in MAP and also the degree of surgeon’s satisfaction would not be significantly different between inhalation anesthesia (with isoflorane) and TIVA (with propofol plus remifentanil). However, a decrease in heart rate in TIVA method is more than that in the inhalation method.
    Keywords: Total Intravenous Anesthesia, Inhalation anesthesia, Hemodynamic stability, Surgeon satisfaction, Bispectral Index System
  • Arefeh Davoodi, Hassan Rezazadeh, Mohammad Hossein Somi, Azad Rahmani, Sima Lak Dizaji, Atefeh Allah Bakhshian Page 48
    Background And Objectives
    Complications after gastrectomy have an important effect on all dimensions of quality of life in patients with gastric cancer. The purpose of this study was to define the effect of educating self-care program on the quality of life in patients with gastric cancer after gastrectomy in Tabriz Hospitals.
    Materials And Methods
    Fifty four patients with gastric cancer undergoing gastrectomy were studied in two groups: experimental and control. Data were collected using three questionnaires: demographic, quality of life in patients with cancer, and quality of life in patients with gastric cancer. Experimental group was educated about self-care program face to face for 30 minutes. The quality of life in patients with gastrostomy in both groups before surgery and one month after discharge was assessed.
    Results
    Before and after educating self-care program, the overall quality of life based on QLQ-C30 questionnaire in experimental and control groups was not statistically significant, but in experimental group significant differences were observed in global quality of life (P=0.04), emotional function (P=0.004), and physical problems (P=0.03). The overall quality of life based on QLQ-STO22 questionnaire before and after the educating self-care program in control group was not significantly different, but in experimental group significant differences were observed (P=0.04). Also in this group, some dimensions such as dysphagia (P=0.01), stomachache (P=0.001) and emotional problem (P=0.04) the quality of life improved. The mean difference was not significant in overall QOL between two groups, before and after intervention. However, differences were significant in the emotional (P=0.006) and psychological dimension (P=0.007).
    Conclusion
    Education of self-care program after gastrectomy was effective on improving overall QLQ based on QLQ-STO22 questionnaire in test group and also was effective in improving some dimensions of quality of life such as psychological, emotional and global QLQ and effective on reducing physical and eating problems.
    Keywords: Education, Self, care, Quality of life, Gastrectomy, Stomach neoplasm
  • Mohammad Mehdi Soltan Dalal, Farnaz Shamkani, Mohammad Kazem Sharifi Yazdi, Mohammad Hosien Seroush Barhaghi, Hedrosha Molla Aghamirzaei, Aylar Sabbaghi, Jalil Fallah, Peimaneh Abedi Mohtasab, Mohammad Azarsa, Mohammad Taghi Akhi, Mohammad Azarsa Page 56
    Background And Objectives
    Extended-spectrum β-lactamases (ESBLs) enzymes are one of the reasons for accruing drug resistance in E. coli isolates. The aim of this research was to investigate the antibacterial susceptibility patterns of isolates to β-lactam antibiotics and also to study the presence of blaTEM gene in E. coli isolates.
    Materials And Methods
    During 5 months, 188 isolates of E. coli were collected from Imam Reza and Shahid Madani hospitals of Tabriz and clinical centers of Khoy and identified by differential tests. In order to determine resistant patterns of isolates to antibiotics, disk diffusion method was used. The production of ESBLs in isolates resistant to ceftazidime was determined by combined disk test (CDT). Polymerase chain reaction (PCR) was carried out for the detection of blaTEM.
    Results
    Of 94 isolates collected from Tabriz, 29 (30. 85%) and 38 isolates (40. 42%) were respectively resistant to ceftazidime and cefotaxime, among which 38 (56. 71%) cases were recognized as ESBL producer. Moreover, 7. 89% of ESBL producer isolates contained blaTEM gene. In 94 isolates collected from Khoy, 24 (25. 53%) resistant isolates to ceftazidime and 25 (26. 5%) isolates resistant to cefotaxime were recovered. Among β-lactam resistant isolates of Khoy, 24 (52. 12%) ESBL producer were obtained, of which 12. 5% contained blaTEM gene.
    Conclusion
    ِDetecting this type of resistance using molecular methods coupled with phonotypic methods and taking control of antibiotic is considered essential.
    Keywords: Escherichia coli, Antibiotic Resistance, blaTEM, Extended, Spectrum Beta, Lactamase
  • Ali Soleimani, Saber Alizadeh, Mehran Seaif Farshad, Ahmad Kusha, Mehdi Mohamdzadeh, Lotfali Haghiri, Alireza Zemestani, Hamid Hoseini Page 63
    Background And Objectives
    Brucellosis is the most common zoonotic infection worldwide. Despite the control of the disease in many developed countries, it remains endemic in Iran. The aim of this study was to describe the epidemiology of human brucellosis in East Azerbaijan province of Iran.
    Materials And Methods
    All new diagnosed cases of brucellosis surveyed in surveillance system during 2001-2009 were analyzed.
    Results
    Of 5732 surveyed patients with the mean age of 30.9±18 years, 3146 (54.8%) were male. The annual incidence rate of brucellosis per 100,000 populations increased from 27 to 113 in 2001 and 2005, respectively. Thereafter, it decreased to 45 in 2009. Children under the age of 10 years constituted 9.8% of all the patients. Most of the cases were reported between May and July. Moreover, farmer men and housewives had the highest numbers of the disease. In addition, 86.4% of the patients reported consumption of unpasteurized milk and dairy products and 80% of patient reported contact of animal.
    Conclusion
    Brucellosis is an important public health concern in East Azerbaijan province of Iran.
    Keywords: Brucellosis, Epidemiology, Iran
  • Authors Ali Sadighi, Asghar Elmi, Hossein Aslani, Yahya Keiani Page 70
    Background And Objectives
    Fractures of the tibial shaft are the most common fractures. The preferred treatment of these fractures is closed reduction and interlocking IM Rod that is not available in all medical centers; hence the open methods are used. The objective of this study was to present a simple and easily available method for closed reduction of these fractures.
    Materials And Methods
    In a prospective study, 30 patients with tibial shaft fractures underwent closed reduction and interlocking IMR fixation on a radiolucent table with a side post. The patients were followed up for union, range of motion, infection, alignment, and return to preinjury activities and ability to use the Iranian lavatory.
    Results
    The mean age of the patients was 32.30±11.70 years. In a group of patients underwent surgery within first 48 hours, the mean duration of union was 62.7±13.5 minutes and for operations performed after 48 hours it was 68±15.62 minutes. In 3 patients there was limited knee flexion. There was neither neurovascular injury nor deep infection. The mean time for union was 5.93±1.45 weeks and return to normal daily activities was possible at 9.83±2.13 weeks. There was delayed union in 10%, shortening in 10% and malrotation in 16.7% of the patients. Our method was successful in 100%. Ultimately, 96.7% of the patients were satisfied by surgery and were able to do preinjury activates.
    Conclusion
    The post at the side of table provides a very effective way for closed reduction of tibial shaft fractures.
    Keywords: Tibial shaft fractures, Closed reduction, Interlocking IMR, Conventional table, Side post
  • Hamideh Azimi, Farideh Golforoushan, Mahnaz Jaberian, Shahla Talghini Page 75
    Background And Objectives
    Actinic keratoses (AKs) caused by chronic UV radiations have the potential to progress to squamous cell carcinoma (SCC). Cryotherapy is the most frequently employed method focused on lesions; however it is not useful for treatment of early or subclinical AKs. Therefore, combination therapy with topical agents may be more efficient. The aim of this study was to compare efficacy of cryotherapy and acnalen gel 0.1% (a topical retinoid) with cryotherapy and placebo in the treatment of AKs.
    Materials And Methods
    In a randomized, double-blind, placebo-controlled trial, 112 outpatients with clinical diagnosis of AKs on face or scalp with at least 5 lesions were enrolled. The patients were randomized into two groups: cryotherapy and placebo or cryotherapy and acnalen 0.1% gel for a period of 100 days. Lesion counts were assessed at baseline, 40, 70 and 100 days after cryotherapy.
    Results
    One hundred patients with the mean number of 7.54±3.66 lesions for treatment group and 7.20±3.60 lesions for placebo group at baseline completed the study. In acnalen group the mean number of lesions reduced to 3.44±2.71 (mean reduction: 54.79 ± 3.8 %) at day 100, while in placebo group it reduced to 3.68±2.97 (mean reduction: 48.60±4.5 %). This difference was not statistically significant (P=0.62). Adverse events were not significantly different between the groups.
    Conclusion
    Cryotherapy and acnalen 0.1% gel during 100 days cannot be more helpful than cryotherapy alone in the treatment of clinical AKs.
    Keywords: Actinic keratoses, Cryotherapy, Acnalen (Adapalene) 0.1% gel
  • Mostafa Farahbakhsh, Ahmad Koosha, Akram Zakery, Khadije Valizadeh Page 81
    Background And Objectives
    Measurement of level and distribution of the health and also the related factors is necessary for policy making and planning in health system. World health organization (WHO) invented the summary measures of health and global burden of diseases framework for measurement of health level and health problems in all countries. This study was aimed at determining the burden of common diseases in East Azerbaijan province.
    Materials And Methods
    In accordance with WHO multidisciplinary GBD (global burden of disease) framework, DALY (disability adjusted life years) was used for calculation of the burden of diseases. For calculation of Years of Life Lost (YLL), result of 2006 population census and death registries of 2007 were used. Years lost due to Disability (YLD) were obtained from data of national burden of diseases project in 2002.
    Results
    In 2007, the DALY was 739266 years, of which 274530 years were due to premature deaths and 464736 years due to disabilities. In both genders, ischemic heart disease formed 9.16% of the DALY, car accidents 7.57%, cerebrovascular accident 4.39%, and depression 4.15%. Moreover, 5.78% of myocardial infarction deaths occurred under 40 years.
    Conclusion
    Cardiovascular diseases, mental disorders and accidents formed most of the burdens of diseases in East Azerbaijan.
    Keywords: Burden of disease, DALY, East Azerbaijan, Premature Death, Disability
  • Mohammad Reza Mohammadi Fallah, Ali Tehranchi, Amirhosein Sharafi Page 88
    Background And Objectives
    Endoscopic electro-coagulation method has been suggested for the treatment of vesicoureteral reflux (VUR) in recent years. The aim of the present study was to evaluate the efficacy and postoperative complications of endoscopic electro-coagulation method in patients with VUR.
    Materials And Methods
    Thirty patients with VUR were operated via endoscopic electro-coagulation. At the first phase of study (3-6 months after surgery) patients were followed up to evaluate early complications and operation success. At the second phase, the operated patients were followed up to evaluate the late complications within three years after surgery.
    Results
    The results showed that 69.8% of the patients were cured completely. Early complications consisted of irritative symptoms and hematuria which were relieved few days after surgery. Twenty patients were followed for 3 years and no late complication was seen and operational permanency was 100%.
    Conclusion
    The endoscopic electro-coagulation method is less invasive and has similar outcome to other VUR endoscopic surgery methods.
    Keywords: Vesicoureteral Reflux, Electro, coagulation, Endoscopic
  • Authors Hasan Mohammadi Pouranvari, Maryam Davoudi, Mohammad Hossein Bakhshaie Page 93
    Background And Objectives
    Administration of intrathecal opioid is one of the postoperative analgesia management methods. Experimental data suggested that transdermal nitroglycerine can enhance analgesic effect of opioids. The study was done to assess the effect of transdermal nitroglycerine on analgesia of intrathecal sufentanil and lidocaine in patients undergoing orthopedic surgery.
    Materials And Methods
    In this prospective, double blinded, clinical trial, 24 patients scheduled for plating of tibia or fibula were randomized into two groups. In all of the patients, spinal anesthesia was done with 100 mg lidocaine 5% and 5 g sufentanil. Twenty five minutes after injection, in 12 patients (nitroglycerine group) transdermal nitroglycerine patch and in the other 12 patients (placebo group) placebo patch was applied on the chest wall. Duration of analgesia, pain occurrence, analgesic consumption and visual analogue scale (VAS) within 24 hours after the operation was assessed.
    Results
    The mean duration of analgesia was longer in nitroglycerine group (15.719.02 hrs) than the placebo group (5.080.93 hrs) (P=0.001). Pain occurrence in 24 hours after operation was 50% in nitroglycerine group and 100% in placebo group (P=0.01). The mean analgesic consumption (P=0.01) and VAS (P=0.03) was lower in the nitroglycerine group in 24 hours after operation.
    Conclusion
    Transdermal nitroglycerine prolongs the duration of postoperative analgesia following intrathecal sufentanil and lidocaine, and reduces pain score and rescue analgesic consumption.
    Keywords: Anesthesia, Spinal, Lidocaine, Nitroglycerine, Pain, Postoperative Sufentanil
  • Authors Mohsen Varmazyar, Mohammad Nouri, Masood Pezeshkian, Mohammad Reza Rashidi, Maedeh Talebi, Akbar Darbin, Amir Mehdizadeh Page 97
    Background And Objectives
    Recent findings have shown that coronary arteries free from epicardial adipose tissue are protected against atherosclerosis progress. The adipose tissues with high atherogenic property have high exchange rate of fatty acids with the vicinity arteries wall. Moreover, composition of the lipids in diet has been found to determine the diversity and amount of fatty acids in the adipose tissue. Considering the different atherogenic properties of various fatty acids, the present study aimed at evaluating the effect of high cholesterol diet on epicardial adipose tissues fatty acids profile in rabbits.
    Materials And Methods
    Sixteen New Zealand white rabbits were randomly divided into two equal groups. The control group received normal standard diet, whereas the study group was fed with the high cholesterol diet for two months. At the end of the study, the rabbits were anesthetized, 1-5 mg of the epicardial adipose tissue was removed and fatty acids composition of adipose tissues was determined by gas chromatography.
    Results
    High cholesterol diet caused a significant increase in LDL and triglyceride and a marked decrease in HDL. After two months, in the epicardial adipose tissue, fatty acids 16:0, 18:1t and SFA showed a significant increase (P<0.05), whereas fatty acids 12:0, 18:1, 18:2, 18:3, MUFA, PUFA, ω3 and ω6 had a significant decrease (P<0.05).
    Conclusion
    Consumption of high cholesterol diet for two months resulted in a significant increase in atherogenic fatty acids and a decrease in anti-atherogenic fatty acids in the epicardial adipose tissue.
    Keywords: Fatty acids, Adipose tissue, Epicardial, Cholesterol diet
  • Authors Hamideh Herizchi, Shahla Babaie Nejad, Sara Saniee Page 103
    Background And Objectives
    Previous uncontrolled trials have suggested that topical terbinafine 1% cream could be useful in the treatment of seborrhoeic dermatitis. The aim of the present study was to evaluate the clinical efficacy of topical terbinafine 1% cream in patients with facial seborrhoeic dermatitis.
    Materials And Methods
    Ninety outpatients with seborrheic dermatitis were randomized into three groups: topical terbinafine 1% cream (n=30), topical ketoconazole 2% cream (n=30), and placebo (n=30). The patients received one of these treatments twice daily for 4 weeks. Clinical evaluation of erythema, scaling and itching, each scored on a 0-3 scale was recorded at weeks 0, 4, and 12.
    Results
    At baseline, the mean total clinical score was 5.04±2.02, 5.04±1.50 and 4.97±1.71 in the terbinafine, ketoconazole and placebo groups, respectively. At week 12, the mean total clinical score was 1.78±2.47, 1.81±2.43 and 3.73±1.74 in the terbinafine, ketoconazole and placebo groups, respectively. A significant decrease in the mean total clinical score was found in the terbinafine and ketoconazole groups compared with the placebo group (P=0.003), while response to terbinafine was not significantly different from that to the ketoconazole (P>0.05).
    Conclusion
    Terbinafine 1% cream had a comparable efficacy and safety profile to that of ketoconazole 2% cream in the treatment of facial seborrheic dermatitis.
    Keywords: Facial seborrhoeic dermatitis, Terbinafine, Ketoconazole
  • Mohammad Reza Ardalan Page 109
    HTLV-1 (human T-cell lymphotropic virus) is the cause of two recognized human diseases; Adult T cell Leukemia/Lymphoma (ATLL) and HTLV-1 associated myelopathy (HAM) syndromes. Here, we report a patient who presented with confluent-violaceous maculopapular skin lesions, arthralgia and positive serology for rheumatoid factors. Later, the patient presented with thrombocytopenia anemia, walking disability and renal involvement. Future workup discovered the diagnosis of ATLL lymphomatous involvement and HTLV-1 positivity.
    Keywords: Human T, cell Lymphotropic Virus, thrombocytopenia, Lividoreticularis
  • Lida Saboktakin Page 112
    Subcutaneous fat necrosis of the newborn is an uncommon, benign process in full-term and post-term neonates who experienced a perinatal distress. It is a transient condition however, hypercalcemia may be a potentially life threatening complication of this otherwise self-healing process. Here, we describe a 15-day newborn boy presented with a history of firm subcutaneous nodules and overlying erythema which were located on the back and the arm. In the biopsy of the lesion, subcutaneous fat necrosis was diagnosed.
    Keywords: Neonate, Subcutaneous fat necrosis, Hypercalcemia
  • Fahimeh Kazemi Rashid Page 114
    Emphysematous pyelonephritis is a gaseous necrotizing renal infection with high mortality and morbidity. In most of the cases, patients have the history of diabetes mellitus. The disease usually presents with pyelonephritis unresponsive to treatment and is diagnosed with CT scan. Treatment usually requires surgery and antibiotics. In rare cases, patients have unusual presentation of the disease. Here, we report two patients with inguinal hernia symptoms and emphysematous pyelonephritis.
    Keywords: Emphysematous, Inguinal hernia, Pyelonephritis