فهرست مطالب

دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - سال هفتادم شماره 4 (پیاپی 136، تیر 1391)
  • سال هفتادم شماره 4 (پیاپی 136، تیر 1391)
  • تاریخ انتشار: 1391/04/06
  • تعداد عناوین: 10
|
  • مقاله اصیل
  • آرام احمدی، رجبعلی صدرخانلو، سیامک سلامی، عباس احمدی صفحه 205
    زمینه و هدف
    مصرف بعضی از داروهای آنتی سایکوتیک تاثیر شدیدی بر باروری جنس نر دارد. اثرات هیپوفیزی و تغییر در غلظت سرمی بعضی از هورمون ها مثل پرولاکتین، LH و FSH تاثیرات مختلفی بر تولید اسپرم دارد. در این مطالعه اثر داروی سولپراید بر روی کیفیت، میزان آسیب DNA و وضعیت بلوغ هسته اسپرم مطالعه شد.
    روش بررسی
    24 موش نر سوری بالغ (سن: 8-6 هفته) به سه گروه تیمار، کنترل شم و کنترل تقسیم شدند. به مدت 45 روز روزانه به گروه تیمار محلول سولپراید به میزان mg/kg40 و به کنترل شم حلال دارو به صورت داخل صفاقی تزریق شد. گروه کنترل چیزی دریافت نکرد. پس از این مدت تمامی موش ها به روش جابه جایی گردن کشته شده، اپیدیدیم به روش جراحی خارج شد و درml 1 محیط کشت Human Tubal Fluid (HTF) به مدت نیم ساعت در داخل انکوباتورCO2 به منظور شناورسازی اسپرم ها گذاشته شد. تعداد، قدرت تحرک و قدرت زیست پذیری اسپرم ها مورد بررسی قرار گرفت. هم چنین کیفیت بلوغ هسته و میزان آسیب DNA اسپرم توسط رنگ آمیزی آنیلین بلو و آکریدین اورنج ارزیابی شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد در موش های گروه درمانی، کاهش چشمگیری در تعداد و قدرت تحرک اسپرم ها مشاهده شد و تعداد اسپرم های غیرطبیعی در مقایسه با دو گروه دیگر افزایش معنی داری داشت (05/0P<). کاهش مشخصی در قدرت زیست پذیری و بلوغ هسته اسپرم ها دیده شد و میزان آسیب DNA در مقایسه با گروه های دیگر افزایش چشمگیری یافت (05/0P<).
    نتیجه گیری
    مشخص شده داروی آنتی سایکوتیک سولپراید دارای اثرات منفی بر پارامترهای اسپرم در موش های درمان شده است و در تعدادی از نمونه ها هیپوگنادیسم ثانویه ایجاد می کند.
    کلیدواژگان: سولپراید، کیفیت اسپرم، آسیب DNA، بلوغ هسته
  • بهزاد برادران، بختیار ترتیبیان، بهروز بقایی، امیر منفردان صفحه 212
    زمینه و هدف
    آنزیم های التهابی و رادیکال های آزاد از جمله عوامل موثر بر دستگاه ایمنی هستند اما در مورد این که این عوامل تا چه اندازه ای بیان ژنی سوپراکسیداز دیسموتاز 1 (SOD-1) را در زنان ورزشکار و به خصوص در تمرینات شدید تحت تاثیر قرار می دهند، اطلاع دقیقی در دست نیست. هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط بیان ژن سوپراکسیداز دیسموتاز 1 با آنزیم لاکتات دهیدروژناز و رادیکال های آزاد در زنان ورزشکار با تمرینات شدید می باشد.
    روش بررسی
    15 زن ورزشکار شهر ارومیه (24-22 سال) به طور داوطلبانه و پس از اخذ رضایت نامه (در سال 1389) در تحقیق حاضر شرکت کردند. در سه وضعیت پایه، پس از انجام آزمون ورزشی (سرعت: 12 کیلومتر بر ساعت، شیب: پنج درجه، زمان: 20 دقیقه) و سه ساعت بعد از آن (ریکاوری)، خون گیری از ورید بازویی به عمل آمد. برای اندازه گیری mRNA آنزیم سوپر اکسیداز دیسموتاز 1 (SOD-1) از روش Real time-PCR و برای H2O2 و لاکتات دهیدروژناز از Eutoanalyzer استفاده شد.
    یافته ها
    سطح LDH در هر دو مرحله (بعد از فعالیت و ریکاوری) افزایش معنی داری داشت (009/0 P1=و 026/0P2=) اما غلظت H2O2 فقط در مرحله ریکاوری افزایش معنی داری یافت (002/0P=) غلظت mRNA آنزیم SOD-1 نیز در هیچ یک از مراحل فعالیت افزایش معنی داری دیده نشد (05/0P=). هم چنین از لحاظ آماری فقط ارتباط بین mRNA آنزیم SOD-1 و تغییرات H2O2 معنی داری گزارش شد (014/0P=).
    نتیجه گیری
    فعالیت شدت فزاینده باعث افزایش سطح H2O2 و LDH در زنان ورزشکار می شود، اما از بین آن ها تنها افزایش رادیکال های آزاد بر بیان ژن SOD-1 تاثیر معنی داری دارد.
    کلیدواژگان: سوپراکسیداز دیسموتاز 1، لاکتات دهیدروژناز، پراکسید هیدروژن، زنان، ورزش
  • محمد مهدی سلطان دلال، مجید مجرد، زهره صالحی پور، هدی عطاپور مشهد، رضا رئوفیان، زهرا رجبی صفحه 220
    زمینه و هدف
    پروبیوتیک ها باکتری های فلور نرمال هستند که در صورت مصرف کافی علاوه بر فواید تغذیه ای، دارای فواید بهداشتی نیز خواهند بود. این فواید بهداشتی که شامل جلوگیری از اسهال های باکتریایی، اگزماهای پوستی و به تازگی جلوگیری و حتی کنترل سرطان های مختلف نیز می باشد. تاکنون مکانیسم های مختلفی مثل تحریک سیستم ایمنی، تعدیل ترکیب جمعیت فلور نرمال دستگاه گوارشی، ادراری و تناسلی و جلوگیری از فعالیت آنزیم های سرطان زای مدفوعی برای اثرات پروبیوتیک ها شناسایی شده است. با توجه به تراکم بالای فلور نرمال در روده و ماهیت اکثرا تک گیر سرطان های کولورکتال، این سرطان ها جزو کاندیداهای اصلی درمان با پروبیوتیک ها محسوب می شوند. در این مطالعه اثرات مستقیم پروبیوتیک لاکتوباسیلی بر سلول های توموری مورد بررسی قرار گرفت.
    روش بررسی
    از کشت باکتری ها، مایع رویی و عصاره باکتریایی تهیه شده و سلول ها توسط این مواد تیمار شدند. تاثیر این مواد بر تکثیر سلولی با استفاده از روش Microculture Tetrazolium Test (MTT)، نکروز سلولی با استفاده از بررسی Lactate Dehydrogenase assay (LDH assay) و آپوپتوز سلولی با استفاده از بررسی میزان فعالیت کاسپاز سه مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    مایع رویی لاکتوباسیل ها باعث کاهش تکثیر سلولی و افزایش آپوپتوز سلول ها می شود اما بر میزان نکروز سلولی تاثیری ندارد. اما هنگامی که سلول های سرطانی در معرض عصاره لاکتوباسیل ها قرار می گیرند، این عصاره ها علاوه بر کاهش تکثیر سلولی و افزایش آپوپتوز سلولی منجر به نکروز سلول نیز می شود.
    نتیجه گیری
    استفاده از پروبیوتیک های لاکتوباسیلی باعث کاهش تکثیر سلول های توموری کولورکتال در مراحل اولیه سرطانی می شود.
    کلیدواژگان: پروبیوتیک، سرطان کولورکتال، لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس، لاکتوباسیلوس کازئی
  • هدیه مرادی تبریز، گلرخ الفتی، علی احمدی، فرزانه نیکی صفحه 228
    زمینه و هدف
    شایع ترین نوع سرطان مثانه، تومور سلول ترانزیشنال می باشد. سیکلواکسیژناز-2 (COX-2)، آنزیم کلیدی تولید پروستاگلاندین ها، به عنوان یک مولکول جدید برای درمان هدف مند در این تومور معرفی شده است. در این تحقیق، به بررسی بروز این مارکر در تومورهای ترانزیشنال مثانه و ارزیابی ارتباط آن با شاخص های بالینی- پاتولوژیکی از جمله درجه و مرحله تومور پرداختیم.
    روش بررسی
    این مطالعه مقطعی، طی سال های 1385 تا 1390 در بخش پاتولوژی بیمارستان سینا تهران انجام گرفت. گزارشات پاتولوژی بیماران با تشخیص قطعی تومور ترانزیشنال مثانه که تحت عمل برداشتن از طریق پیشابراه قرارگرفته بودند، بازبینی و 40 بیمار انتخاب گردید. سپس بلوک های پارافینی آن ها از نظر بروز COX-2 به روش ایمونوهیستوشیمی مورد ارزیابی قرار گرفت. رنگ پذیری بیش تر از 5% سلول های توموری به عنوان بروز مثبت در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    COX-2 در 5/52% بیماران بروز یافت. تومورهای با درجه بدخیمی بالا بروز بالاتری از این مارکر را نسبت به دیگر درجات تومور نشان دادند (5/87%) و اختلاف معنی داری بین درجات مختلف تومور از نظر بروز COX-2 وجود داشت (0001/0>P). سن بیماران هم با این مارکر مرتبط بود (03/0=P). بالعکس، این مارکر با متغیرهایی از جمله جنس، تهاجم لنفاتیک و مرحله تومور ارتباط معنی داری نداشت (05/0
    نتیجه گیری
    مارکر COX-2 در بیش از نیمی از بیماران ما دیده شد و ارتباط واضحی با تمایز تومور داشت. بنابراین این مولکول ممکن است یک مارکر توموری مفید در ارزیابی تومورهای مثانه باشد.
    کلیدواژگان: سیکلواکسیژناز، 2، ایمونوهیستوشیمی، تومور سلول ترانزیشنال، مثانه
  • نوشین بیات، مجید شهرتی، امین صبوری، زهرا عباسی، غلامحسین علیشیری، بیتا نجفیان صفحه 236
    زمینه و هدف
    گزینه های درمانی متعددی از جمله کلسی تونین برای بیماران مبتلا به کاهش تراکم استخوان پیشنهاد شده است. (CTX) C–telopeptide of Type I Collagen یکی از مارکرهای جدید روند جذب استخوانی می باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات اسپری بینی کلسی تونین در زنان یائسه با کاهش تراکم استخوان با ارزیابی مارکر جذب استخوانی CTX بوده است.
    روش بررسی
    این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تک گروهی بر روی 105 خانم یائسه مبتلا به استئوپنی مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان بقیه الله (عج) دارای تراکم استخوانی کم تر از 5/1- انحراف معیار انجام گرفت. CTX و سایر مارکرهای آزمایشگاهی قبل و شش ماه بعد از درمان روزانه با اسپری بینی کلسی تونین (200 واحد) و قرص کلسیم (mg1000) و ویتامین D (400 واحد) ارزیابی شد و مقایسه شد.
    یافته ها
    در نهایت 52 بیمار در مطالعه باقی ماندند که در ایشان مارکر CTX سرمی به صورت معنی داری از 03/2±10/3 به 82/1±61/2 پیکومول بر لیتر تغییر یافت (001/0P<) در صورتی که سطح سرمی کلسیم، آمینوترانسفرازهای کبدی، پاراتورمون و آلکالین فسفاتاز کاهش داشته ولی این کاهش از لحاظ آماری معنی دار نمی باشد (05/0P>).
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد اسپری بینی کلسی تونین از طریق جلوگیری از جذب نسج استخوانی که توسط مارکر CTX نمایان می شود، علاوه بر جلوگیری از پیشرفت بیماری، در درمان بیماران مبتلا به کاهش تراکم استخوان می تواند موثر باشد هر چند مطالعه ها با حجم نمونه بیش تر و همراه گروه کنترل ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: استئوپنی، کلسی تونین، C- telopeptide of type I collagen (CTX)، مارکر جذب استخوانی
  • لیلی صفدریان، نوش آفرین ستاری دیبازر، آرش احمدزاده، بتول قربانی یکتا صفحه 242
    زمینه و هدف
    اختلال اندوتلیال، می تواند بر میزان باروری در زنان مبتلا به تخمدان پلی کیستی موثر باشد. شاخص اتساع وابسته به جریان Flow Mediated Dilatation (FMD) در بیماران دچار تخمدان پلی کیستی مختل می باشد. هدف این طرح مقایسه دو روش تحریک تخمک گذاری به وسیله لتروزول (Letrozole) یا لتروزول همراه با گنادوتروپین منوپازی انسانی Human Menopausal Gonadotropins (HMG) در بیماران نابارور با سندرم تخمدان پلی کیستی مقاوم به کلومیفن سیترات بر اساس یافته های سونوگرافی شریان براکیال می باشد.
    روش بررسی
    مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسوکور می باشد. افراد مراجعه کننده به مرکز ناباروری بیمارستان دکتر شریعتی در سال 1390-1389 که دارای معیارهای ورود بودند بررسی اتساع وابسته به جریان (FMD) و سونوگرافی ترانس واژینال به عمل آمد و به دو گروه تحت درمان با لتروزول و تحت درمان با لتروزول +HMG تقسیم شدند. پس از پایان دریافت برنامه دارویی متغیرها ثبت و آنالیز شد.
    یافته ها
    نتایج درمان در گروه لتروزول در 15 بیمار (7/57%) موفق و در 11 بیمار (3/42%) شکست خورد در ارتباط با گروه لتروزول +HMG، 18 بیمار (5/54%) دارای درمان موفق و در 15 بیمار (5/45%) درمان شکست خورد. میانگین FMD در گروه با نتایج درمانی موفق 10±42/19% و در گروه با نتایج ناموفق 2/7±57/18% بود این اختلاف از لحاظ آماری معنی دار نبود (712/0P=).
    نتیجه گیری
    در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستی مقاوم به کلومیفن، لتروزول به تنهایی می تواند به اندازه لتروزول همراه با گنادوتروپین در تحریک تخمک گذاری موثر باشد. بین یافته های سونوگرافی داپلر شریان براکیال در گروه لتروزول در ترکیب با گنادوتروپین با لتروزول به تنهایی تفاوت معنی داری وجود نداشت.
    کلیدواژگان: اتساع وابسته به جریان، سندرم تخمدان پلی کیستی، گنادوتروپین منوپازی انسانی، لتروزول
  • محمدپارسا حسینی، حمید سلطانیان زاده، شهرام اخلاق پور، علی جلالی، مهرداد بخشایش کرم صفحه 250
    زمینه و هدف
    بیماری های ریوی و در راس آن سرطان ریه از شایع ترین و خطرناک ترین بیماری هایی هستند که روزانه افراد زیادی را به کام مرگ می کشانند. در این مقاله یک سیستم کمک تشخیصی مکانیزه جهت شناسایی ندول های ریوی به عنوان یکی از علایم اصلی بیماری های ریه ارایه خواهد شد.
    روش بررسی
    در یک کارآزمایی بالینی 25 بیمار ریوی مراجعه کننده به بیمارستان مسیح دانشوری تهران که در تصاویر HRCT آن ها ندول ریوی مشاهده گردید به طور تصادفی به دو گروه مورد با جمعیت پانزده (9 زن و شش مرد با میانگین سنی 63/5±43 سال) و گروه ناظر با جمعیت ده (شش زن و چهار مرد با میانگین سنی 91/4±39 سال) تقسیم شدند. با اعمال روش های پردازش و تحلیل تصاویر پزشکی و استفاده از الگوریتم های شناسایی آماری الگو سیستمی مکانیزه جهت شناسایی خودکار ندول ریوی ارایه گردید.
    یافته ها
    به وسیله روش های بخش بندی تصاویر پزشکی نسج اصلی ریه ها از بقیه تصاویر دو بعدی جدا شدند. در مرحله بعد موارد مشکوک شامل رگ، برونش، ندول و غیره به صورت رنگی برچسب گرفتند. سپس ویژگی های مشخصه ندول ها به دست آمدند. در نهایت جهت کلاسه بندی با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی ندول های موجود در تصویر از بقیه موارد تفکیک و مشخص گردیدند.
    نتیجه گیری
    با توجه به پیچیدگی و ساختارهای متنوع ندول ها و تعداد زیاد تصاویر سی تی مربوط به کات های مختلف ریه، پیدا کردن ندول ریوی از میان موارد مشکوک کاری دشوار، زمان بر و با احتمال خطای انسانی برای پزشکان متخصص می باشد. خروجی سیستم پیشنهادی به خوبی (05/0P<) ندول ریوی را از موارد مشکوک آشکار ساخته است.
    کلیدواژگان: سیستم کمک تشخیص کامپیوتری، تصاویر سی تی اسکن، شناسایی نودل ریوی، پردازش و تحلیل تصاویر پزشکی، شناسایی آماری الگو
  • مشکلات رایج بالینی
  • فریده اخلاقی، ویدا تقی پور بازرگانی، جمشید جمالی صفحه 257
    زمینه و هدف
    خون ریزی بعد از زایمان از مهم ترین علل مرگ و میر مادری می باشد که با تخمین درست حجم خون ریزی و قابل درمان مناسب است. هدف از این مطالعه تعیین صحت تخمین حجم خون ریزی با ارزیابی دیداری بود.
    روش بررسی
    این مطالعه توصیفی- مقطعی با شرکت 199 نفر از کادر آموزشی درمانی در بخش زنان سه بیمارستان آموزشی مشهد در سال 1389 انجام شد. ابتدا خصوصیات شغلی، تحصیلی و سابقه کار شرکت کنندگان ثبت شد. سپس با استفاده از کیسه های خون تاریخ گذشته صحنه هایی، مشابه خون ریزی بعد از زایمان در شش حجم (500، 1000، 1500، 2000، 2500، 3000 میلی متر) بازسازی شد. شرکت کنندگان با مشاهده هر صحنه خون ریزی حجم آن را تخمین و درمان لازم را در فرم ثبت می کردند. ارتباط بین حجم واقعی خون ریزی و میزان تخمین حجم خون ریزی و درمان انتخابی شرکت کنندگان و هم چنین شغل و مدت سابقه کار آنان تجزیه تحلیل آماری شد.
    یافته ها
    ارزیابی دیداری صحیح در حجم های مختلف بین 3/14% تا 52% بود. بین شغل شرکت کنندگان در مطالعه و درمان های صحیح انتخابی با آزمون Fisher’s exact test و بین تخمین صحیح حجم خون ریزی و سابقه کار با آزمون Student’s t-test ارتباط معنی داری وجود نداشت (05/0P<). بین انتخاب درمان صحیح و سابقه کار نیز ارتباط معنی داری نبود (05/0P<).
    نتیجه گیری
    ارزیابی دیداری خون ریزی در اکثر شرکت کنندگان در مطالعه دقیق نبود. جهت پیشگیری از مرگ و میر مادران آموزش جهت کسب مهارت تخمین حجم خون ریزی ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: تخمین چشمی، از دست دادن خون، درمان خون ریزی
  • گزارش کوتاه
  • علی اکبر رهبری منش، مریم موبدی، پیمانه علیزاده طاهری صفحه 264
    زمینه و هدف
    سپتی سمی از علل مهم مرگ در اطفال است. در این مطالعه فراوانی عوامل خطر سپتی سمی در کودکان بررسی گردید.
    روش بررسی
    این مطالعه توصیفی با بررسی پرونده پزشکی تمام بیماران یک ماهه تا 15 ساله مبتلا به سپسیس دارای کشت خون مثبت، بستری در بیمارستان بهرامی در سال های 90-1389 انجام گرفت. اطلاعات مربوط به سن، جنس، بیماری زمینه ای، وسایل پزشکی به کاربرده شده، میکروارگانیسم عامل سپسیس استخراج و در فرم جمع آوری اطلاعات ثبت گردید و سپس آنالیز آماری انجام شد.
    یافته ها
    از کل 94 بیمار مورد بررسی 3/54% پسر، 1/51% زیر یک سال، 3/54% دارای بیماری زمینه ای (1/18% بدخیمی، 7/11% بیماری کلیوی) و 34% دارای اختلال رشد بودند، میکروارگانیسم های جدا شده از کشت خون شامل: 82% باکتری گرم مثبت (8/63% استاف کواگولاز منفی 6/10% استاف اورئوس) بود. کاتتر وریدی محیطی در 100%، کاتتر ادراری در 3/4%، شالدون در 4/5%، لوله گذاری داخل تراشه در 4/7%، لوله بینی- معده ای در 4/9% از بیماران وجود داشت. مورتالیتی 3/6% بود.
    نتیجه گیری
    در بیمارستان بهرامی شیرخوران و بیماران مبتلا به بدخیمی و بیماری کلیوی در خطر بالاتری برای ابتلا به سپسیس قرار دارند و احتمال ایجاد سپسیس با باکتری های گرم مثبت بیش تر است.
    کلیدواژگان: سپتی سمی، عوامل خطر، کودکان
  • مطالعه موردی
  • حمید زاهدی، آناهید ملکی صفحه 270
    زمینه
    داروهای توپیکال چشمی می توانند با درجات متفاوتی به طور سیستمیک جذب شوند و قابلیت ایجاد عوارض سیستمیک جدی را دارا هستند. به ویژه کودکان در برابر بروز عوارض سیستمیک داروهای توپیکال چشمی که دوز آن ها مطابق با وزن آن ها تجویز نمی شود، آسیب پذیر هستند.
    معرفی بیمار: در این گزارش عوارض سیستمیک ناشی از استفاده هم زمان داروهای توپیکال فنیل افرین، تتراکایین، تروپیکامید و آتروپین را در یک پسر 17 ساله کاندیدای ویترکتومی عمیق در بیمارستان فارابی در سال 1389 بررسی می کنیم. پس از چند بار استفاده از ترکیب این قطره ها بیمار دچار علایم افزایش فشارخون و کاهش هوشیاری می شود.
    نتیجه گیری
    تعداد قطره ها و چندین بیمار استفاده پیاپی از قطره ها می تواند سبب بروز عوارض ناشی از مصرف زیاد این قطره ها شود استفاده از غلظت پایین دارو، استفاده از یک نوع دارو، قطره های کوچک دارو و مسدود کردن سوراخ مجرای اشکی برای به حداقل رساندن جذب دارو نتایجی هستند که از این مطالعه به دست آمد و لازم است که جهت پیشگیری از دوز توکسیک در بدن بیمار رعایت شوند.
    کلیدواژگان: عوارض سیستمیک، داروهای توپیکال چشمی، فنیل افرین، تتراکایین، تروپیکامید، آتروپین، افزایش فشارخون، کاهش سطح هوشیاری
|
  • Aram Ahmadi D.V.M., Rajab-Ali Sader Khanlou D.V.Sc, Siamak Salami (Phd), Abbas Ahmadi D.V.Sc Page 205
    Background
    Use of certain antipsychotic drugs has severe effects on fertility in males. Hypothalamus and hypophysial impressions and changes in plasma hormones concentration like prolactin, LH and FSH can affect sperm production. In this study, we investigated the effects of sulpiride on sperm quality, maturation and DNA damage.
    Methods
    Twenty for adult male mice (age: 6-8 weeks) were divided into three groups. The treatment group received 40 mg/kg sulpiride solution and the control sham group was given carrier of the drug intraperitoneally (IP) daily for 45 days but the control group received nothing. Finally, all the mice were sacrificed by cervical dislocation and their cauda epididymis were removed surgically. The excised specimens were placed in 1 ml HTF medium and incubated for 30 min in CO2 incubator to allow the spermatozoa to swim out. Later, sperm count, motility and viability were analyzed. Additionally, sperm chromatin quality and DNA integrity were assessed by aniline blue and acridine orange staining.
    Results
    Significant decrease in sperm motility and count were observed in the treatment group while the number of abnormal sperm increased as compared with the other two groups. Sperm viability and DNA maturation showed significant reduction and the rate of DNA damage increased in comparison with the control sham and the control groups (P<0.05).
    Conclusion
    The study showed that sulpiride has negative effects on sperm parameters in treated animals and in some cases it could cause secondary infertility.
    Keywords: DNA damage, nuclear maturation
  • Behzad Baradaran (Phd), Bakhtiar Tartibian (Phd), Behrouz Baghaiee (Msc), Amir Monfaredan (Msc) Page 212
    Background
    Inflammatory enzymes and free radicals are important factors affecting the immune system. However, there seems to be no detailed information about the extent to which these factors can affect superoxide dismutase 1 gene expression in female athletes, especially in incremental exercises. Therefore, the aim of the present study was to investigate the correlation between superoxide dismutase 1 gene expression with lactate dehydrogenase (LDH) and free radicals in female athletes after an incremental intensity exercise.
    Methods
    Fifteen 22-24 year old female athletes from Urmia, Iran voluntarily participated in the study after completing an informed consent form in 2010. Venous blood samples were collected in three stages: prior to, immediately and 3 h after an incremental exercise (12 km/h at a 5% gradient for 20 min). Real-time PCR was used to assess superoxide dismutase1 (SOD-1) gene expression as was an autoanalyzer for hydrogen peroxide (H2O2) and LDH concentrations.
    Results
    LDH concentration significantly increased in both stages of the exercise (immediately and 3 h after the exercise), (respectively, P=0.009 and P=0.026), but H2O2 concentration significantly increased only in the recovery phase (P=0.002). SOD-1 mRNA did not significantly increase in any stage of the exercise (P=0.05). Moreover, there was only a significant correlation between SOD-1 mRNA and H2O2 increase (P=0.014).
    Conclusion
    Incremental exercise increased H2O2 and LDH levels in female athletes but only free radicals had a significant effect on SOD-1 gene expression.
    Keywords: athlete, female, hydrogen peroxide, lactate dehydrogenase, superoxide dismutase
  • Mohammad Mehdi Soltan Dallal (Phd), Majid Mojarrad (Phd), Zohre Salehipour (Msc), Hoda Atapour Mashhad (Msc), Reza Raoofian (Phd), Zahra Rajabi (Msc) Page 220
    Background
    Probiotic microorganisms are living normal flora of human body that have nutritional value and health benefits when administered in adequate amounts. The health benefits include prevention of bacterial diarrhea, skin eczema and recently understood, prevention and control of various cancers, as well. Different mechanisms such as stimulating the immune system, modifying the composition of gastrointestinal and genitourinary tract normal flora and prevention of the carcinogenic activity of fecal enzymes have been identified for their probiotic activity. Due to the high density of the normal flora in the gut and also preferentially sporadic nature of colorectal cancers, these cancers are among the main candidates of treatment trials with probiotics. In this study, direct effects of probiotic lactobacilli on colon cancer tumor cells were studied.
    Methods
    Supernatant fluid and bacterial extracts were prepared and CaCo-2 cells were treated by these materials. Subsequently, the effects of the aforesaid elements were evaluated on cell proliferation, cell necrosis and cell apoptosis by MTT assay, LDH assay and caspase-3 activity.
    Results
    The supernatants of lactobacilli decreased cell proliferation and increased cell apoptosis but they did not have any effect on cell necrosis. In contrast, when cancerous cells were treated by lactobacilli extract, it lead to cell necrosis in addition to reduction in cell proliferation and increase in cell apoptosis.
    Conclusion
    The use of lactobacillus probiotics may reduce proliferation of tumor cells in the early stages of colorectal cancers.
    Keywords: colorectal cancer, lactobacillus acidophilus, lactobacillus casei, probiotic
  • Hedieh Moradi Tabriz (Md), Golrokh Olfati (Md), Ali Ahmadi (Md), Farzaneh Niki A.Sc Page 228
    Background
    Transitional Cell Carcinoma (TCC) is the most common type of urinary bladder cancer. Cyclooxygenase-2 (COX-2), a key enzyme in prostaglandins biosynthesis, has been introduced as a new candidate for targeted therapy in this cancer. In this study, we investigated the expression of COX-2 in urinary bladder TCCs and its relationship with clinicopathological parameters such as tumor grade and stage.
    Methods
    This cross-sectional study was performed in the Pathology department of Sina Hospital in Tehran, Iran during 2006-2011. Pathology reports of patients with definite diagnosis of urinary bladder TCCs who had undergone Transurethral Resection (TUR) were reviewed and 40 cases were selected. Subsequently, COX-2 expression was assessed immunohistochemically by the examination of paraffin embedded tissue blocks. Staining in more than 5% of tumor cells was considered as positive expression.
    Results
    COX-2 was expressed in 52.5% of the patients. High-grade tumors revealed a higher (87.5%) COX-2 expression versus other grades of the lesions and there was a statistically significant difference in COX-2 expression between them (P<0.001). Patient's age was also related to the expression of this marker (P=0.03). In contrast, this marker did not correlate with other characteristics including gender, lymphatic invasion or tumor stage. In addition, perineurial or vascular invasions were not detected in any of the patients.
    Conclusion
    COX-2 expression was seen in more than half of our patients and it had a marked relation to tumor differentiation. Accordingly, this molecule may be a useful tumor marker in the assessment of urinary bladder cancers.
    Keywords: cyclooxygenase, 2, immunohistochemistry, transitional cell carcinoma, urinary bladder
  • Noushin Bayat (Md), Majid Shohrati (Phd), Amin Saburi (Md), Zahra Abbasi Pharm D., Gholam-Hossein Alishiri (Md), Bita Najafian (Md) Page 236
    Background
    Various therapeutic options such as calcitonin have been suggested for patients with low bone density, despite uncertain efficacy in most patients. C-telopeptide of type I collagen (CTX) is a new bone marker used for the assessment of bone resorption. The aim of this study was to evaluate the therapeutic effects of nasal spray calcitonin in women with osteopenia via serum CTX and other laboratory tests.
    Methods
    We conducted a self controlled clinical trial in 2009 on 105 women of menopausal age diagnosed in Baqiyatallah Hospital Clinic with osteopenia based on a bone mineral density score of 1.5 SD lower than peak bone mass. The patients were assigned to receive nasal spray calcitonin (200 IU/day), calcium (1000 mg/day) and Vit-D (400 IU/day) for 6 months. Serum CTX and other laboratory parameters were measured before and after the treatment. The data were analyzed by SPSS, version 17, using t-tests and a P<0.05 was considered statistically significant.
    Results
    Fifty-two patients completed the study and the mean CTX level decreased significantly from 3.10±2.03 to 2.61±1.82 pmol/lit (P<0.001), but total serum levels of PTH, Ca, AST, ALT and Alkaline Ph decreased insignificantly.
    Conclusion
    It seems that nasal spray of calcitonin is significantly effective in preventing disease progression and treatment of low bone density by inhibiting bone tissue resorption indicated by CTX although further studies with larger samples sizes and inclusion of control groups are warranted.
    Keywords: bone, calcitonin, c, telopeptide of type I collagen, osteopenia, bone resorptive marker
  • Lili Safdarian (Md), Nooshafarin Satari Dibazar (Md), Arash Ahmadzadeh (Md), Batool Ghorbani Yekta (Phd) Page 242
    Background
    Endothelial dysfunction can influence fertility rate in women with polycystic ovary syndrome (PCOS) as flow mediated dilatation (FMD) is impaired in patients with the disease. The aim of this study was to compare two methods of ovulation induction by letrozole or letrozole plus human menopausal gonadotropins (HMGs) in infertile women with PCOS who were resistant to clomiphene citrate based on brachial artery ultrasound findings.
    Methods
    In this double -blind randomized clinical trial, 59 infertile women who had the inclusion criteria for PCOS were evaluated in the Infertility Clinic of Shariati Hospital in Tehran, Iran in 2010-2011. The patients were assigned to two letrozole and letrozole plus HMG groups and were evaluated for FMD in the brachial artery by transvaginal ultrasonography. Later, the values were recorded and analyzed statistically.
    Results
    In the letrozole group, infertility treatment was successful in 15 (57.7%) but it failed in 11 (42.3%) patients. In letrozole plus HMG group, the treatment was successful in 18 (54.5%) while it failed in 15 (45.5%) patients. The mean FMD values in the groups with successful and unsuccessful treatment results were 19.42±10% and 18.57±7.2%, respectively, but the difference was not statistically significant (P=0.712). Moreover, the average endometrial thickness in groups with successful and unsuccessful treatment results were 8.4±1.3 mm and 9.8±3.9 mm, respectively but the difference was not significant either (P=0.06).
    Conclusion
    In infertile women with polycystic ovary syndrome that are resistant to clomiphene, letrozole or letrozole combined with gonadotropin can be equally effective for ovulation induction.
    Keywords: flow mediated dilatation, human menopausal gonadotropins, letrozole, polycystic ovary syndrome
  • Mohammad Parsa Hosseini (Msc), Hamid Soltanian-Zadeh (Phd), Shahram Akhlaghpoor (Md), Ali Jalali (Phd), Mehrdad Bakhshayesh Karam (Md) Page 250
    Background
    Lung diseases and lung cancer are among the most dangerous diseases with high mortality in both men and women. Lung nodules are abnormal pulmonary masses and are among major lung symptoms. A Computer Aided Diagnosis (CAD) system may play an important role in accurate and early detection of lung nodules. This article presents a new CAD system for lung nodule detection from chest computed tomography (CT) images.
    Methods
    Twenty-five adult patients with lung nodules in their CT scan images presented to the National Research Institute of Tuberculosis and Lung Disease, Masih Daneshvari Hospital, Tehran, Iran in 2011-2012 were enrolled in the study. The patients were randomly assigned into two experimental (9 female, 6 male, mean age 43±5.63 yrs) and control (6 female, 4 male, mean age 39±4.91 yrs) groups. A fully-automatic method was developed for detecting lung nodules by employing medical image processing and analysis and statistical pattern recognition algorithms.
    Results
    Using segmentation methods, the lung parenchyma was extracted from 2-D CT images. Then, candidate regions were labeled in pseudo-color images. In the next step, some features of lung nodules were extracted. Finally, an artificial feed forward neural network was used for classification of nodules.
    Conclusion
    Considering the complexity and different shapes of lung nodules and large number of CT images to evaluate, finding lung nodules are difficult and time consuming for physicians and include human error. Experimental results showed the accuracy of the proposed method to be appropriate (P<0.05) for lung nodule detection.
    Keywords: CAD system, CT scan, nodule detection, image processing, medical image analysis, statistical attern recognition
  • Farideh Akhlaghi (Md), Vida Taghipour Bazargani (Md), Jamshid Jamali (Msc) Page 257
    Background
    Postpartum hemorrhage is a leading cause of maternal morbidity and mortality that is preventive by appropriate estimation of blood loss and its treatment. This study was undertaken to evaluate the accuracy of visual estimation of postpartum hemorrhage by clinicians and co worker who work in the obstetrics department.
    Methods
    In this descriptive observational study, 199 educational/clinical personnel participated who worked in the obstetrics department of 3 training hospital in Mashhad in 2010. First characteristic of their occupation, educational and period of work experience recorded. Then scenes similar of postpartum hemorrhage were rebuilt by using of expired whole blood in five different volume (500, 1000, 1500, 2000, 2500, 3000 cc). Participants looked each scenes and estimated volume and necessary treatment and record in forms. Data were analyzed by SPSS software version 12 and fisher and student tests and relation between accurate volume of hemorrhage and estimated volume and treatment, occupation and experience of participants were determined.
    Results
    Accuracy visual estimation of blood loss in different volume of postpartum hemorrhage was between 14.3% to 52%. There was no significant association between the position of the participants and accuracy of their estimation and proposed treatments. There was no association between the staff's work experience and accuracy of their estimation.
    Conclusion
    Visual estimation of blood loss was not accurate in the majority of participants. For prevention of maternal morbidity and mortality education is necessary that to be skilled for accurate estimation of blood loss.
    Keywords: blood loss, treatment of hemorrhage, visual estimation
  • Aliakbar Rahbarimanesh (Md), Maryam Mobedi (Md), Peymaneh Alizade Taheri (Md) Page 264
    Background
    Sepsis is a leading cause of death in infants and children. In this study, we determined sepsis risk factors in children admitted in Bahrami Hospital.
    Methods
    Medical records of 94 patients with septicemia and a positive blood culture were reviewed in this study. The patients had been admitted during 2010-2011 in different wards of Bahrami Pediatric Hospital. Variables including age, gender, underlying diseases, causative agents and use of medical devices were extracted from the medical records and analyzed statistically.
    Results
    54.3% of the cases were male and 51% were below 1 year of age. 54.3% had underlying diseases including malignancy (18.1%) and renal disease (11.7%), which were the most common causes. Failure to thrive (FTT) was detected in 34% of the cases. 82% of the causative bacterial agents were gram positive bacteria and the most common organisms were coagulase negative staphylococci (63.8%) and staphylococcus aureus (10.6%). IV-catheters (100%), NG tubes (9.6%), urinary catheters (4.3%) had been used in the patients. The mortality rate was 6.3%.
    Conclusion
    This study showed that septicemia was more prevalent in infants and the most common underlying diseases were malignancy and renal disease, respectively. Gram positive bacteria were the most common cause of septicemia.
    Keywords: children, risk factor, septicemia
  • Hamid Zahedi (Md), Anahid Maleki (Md) Page 270
    Background
    Drugs applied topically to the eye may be absorbed systemically to a substantial degree, with the potential to cause serious systemic side-effects. Children may be particularly vulnerable to systemic effects of topically applied agents as topical doses are often not weight-adjusted.
    Case Presentation
    This article describes a case of serious systemic side-effect by the use of topical phenylephrine, tetracaine, tropicamide and atropine in a 17-year old boy candidate for deep viterectomy in Farabi Hospital in 1389. Following application of the aforesaid eye drops, the patient developed hypertension and subsequent loss of conciseness.
    Conclusion
    Several types of eye drops and their repeated use can lead to their systemic absorption and medical complications due to overdose. Strategies to minimize systemic absorption should be applied, including use of low concentrations of ophthalmic drugs, administration of one type of the drug, use of microdrops and punctal occlusion to minimize absorption via the nasolacrimal duct. While administering ophthalmic drops, one should take these precautions to minimize the systemic effects of the drugs to prevent subsequent complications.
    Keywords: atropine, phenylephrine, systemic side, effects, tetracaine, topical ophthalmic medications, tropicamide