فهرست مطالب

Crop Protection - Volume:1 Issue:1, 2012
  • Volume:1 Issue:1, 2012
  • 86 صفحه،
  • تاریخ انتشار: 1391/05/05
  • تعداد عناوین: 8
|
  • راحیل اسدی، علی اصغر طالبی، جعفر خلقانی، یعقوب فتحی پور، سعید محرمی پور، مجید عسکری سیاهویی صفحه 1
    این تحقیق به منظور ارزیابی واکنش تابعی وابسته به عمر در زنبور پارازیتویید Psyllaephagus zdeneki Noyes & Fallahzadeh (Hymenoptera: Encyrtidae) روی تراکم های مختلف پوره های پسیل زیتون، Euphyllura pakistanica Loginova (Hemiptera: Psyllidae) انجام شد. به دلیل داشتن رفتار تغذیه از میزبان و پارازیتیسم، هر دو وی‍ژگی رفتاری در قالب واکنش تابعی روزانه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج رگرسیون لوجیستیک نشان دهنده واکنش تابعی نوع دوم در همه عمر زنبور پارازیتویید بود. زمان دستیابی و قدرت جستجوی زنبور پارازیتویید با استفاده از معادله راجرز تعیین شد. بیشترین قدرت جستجو برای پارازیتیسم و تغذیه در پنج روز اول عمر حشرات کامل مشاهده شد. زمان دستیابی برای پارازیتیسم و تغذیه با افزایش عمر زنبور ماده افزایش یافت. بیشترین قدرت جستجو و کمترین زمان دستیابی برای میزبان های مورد حمله قرار گرفته (پارازیتیسم و تغذیه) به ترتیب در روز پنجم و دوم و حداکثر پارازیتیسم و تغذیه به ترتیب در روز دوم و سوم عمر حشرات کامل تعیین شد. بر اساس نتایج به دست آمده زنبور پارازیتویید P. zdeneki از توانایی قابل توجهی به عنوان عامل کنترل بیولوژیک پسیل E. pakistanica برخوردار است و بیشترین کارایی را در روزهای دوم تا پنجم عمر حشرات کامل دارد.
    کلیدواژگان: Psyllaephagus zdeneki، واکنش تابعی، Euphyllura pakistanica
  • بهرام ناصری، فروغ رحیمی نمین صفحه 17
    کرم غوزه پنبه Helicoverpa armigera (Hübner) به عنوان یکی از آفات اقتصادی مهم خسارت شدیدی به محصولات کشاورزی مختلف در ایران و بسیاری از کشورهای جهان وارد می کند. تاثیر پنج هیبرید ذرت شامل SC260، SC500، SC700، SC704 و DC370 روی فعالیت آنزیم لیزوزیم همولمف لارو سن ششم H. armigera و رابطه آن با برخی پارامترهای زیستی آفت در اتاقک رشد (دمای 1 ± 25 درجه سلسیوس، رطوبت 5 ± 65 درصد و دوره 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی) بررسی شد. نتایج نشان داد که فراوانی لاروهای با فعالیت بالای سیستم ایمنی به جز هیبرید SC260 روی سایر هیبریدهای ذرت کمتر از حشرات دارنده فعالیت پایین سیستم ایمنی بودند. میانگین غلظت لیزوزیم در همولمف لارو روی SC260 بیشترین (01/0 ± 096/0 میلی گرم بر میلی لیتر) و روی DC370 کمترین (007/0 ± 060/0 میلی گرم بر میلی لیتر) بود. طولانی ترین دوره شفیرگی روی SC500 (49/0 ± 00/12 روز) و کوتاهترین آن روی SC700 (19/0 ± 37/10 روز) بود. باروری روزانه و کل H. armigera روی DC370 بیشترین (به ترتیب 85/9±68/61 و 30/49 ± 89/196 تخم) و روی SC260 کمترین تعداد (به ترتیب 88/5 ± 60/20 و 80/18 ± 71/52 تخم) بود. نتایج این پژوهش می تواند اطلاعات پایه ای را به منظور مدیریت H. armigera روی هیبریدهای ذرت ارائه نماید.
    کلیدواژگان: Helicoverpa armigera، لیزوزیم، پارامترهای زیستی، هیبریدهای ذرت
  • علیرضا رحیم زاده، مرضیه رشید، عزیز شیخی گرجان، بهرام ناصری صفحه 27
    موریانه های زیرزمینی یکی از مهمترین آفات ساختمان ها، ابنیه تاریخی و محصولات کشاورزی در برخی از نقاط ایران هستند. استفاده از قارچ های بیمارگر به عنوان حشره کش های میکروبی، معمولا بخشی از کنترل بیولوژیک و مدیریت حشرات آفت محسوب می شود. بیماریزایی قارچ بیمارگر Metarhizium anisopliae (Metschnikoff) Sorokin (DEMI 001) که از گونه Rhynchophorus ferrugineus (Oliver) جداسازی شد، روی دو گونه موریانه یAmitermes vilis (Hagen) و Microcerotermes gabrielis (Weidner)تحت شرایط آزمایشگاهی، انجام و نتایج حاصل از آن با هم مقایسه گردید. سوسپانسیون های اسپورهای قارچ در پنج غلظت 101,102، 103، 104 و 106 اسپور در میلی لیتر به منظور محاسبه LC50 و LT50 آنها تهیه و جهت تعیین LC50 و LT50 M. anisopliae، آزمایش زیست سنجی روی کارگر هر دو گونه موریانه انجام شد. مقدار LC50 اندازه گیری شده پس از تیمار دو گونه موریانه یA. vilis و M. gabrielis با قارچ M. anisopliae به ترتیب 103 × 5/8 و 102 × 2/0 اسپور در میلی لیتر و LT50 گونه M. gabrielis نیز در پنج غلظت آزمایش شده کمتر ازA. vilis مشاهده گردید. براساس نتایج حاصل از زیست سنجی، قارچ M. anisopliae بیشترین تاثیر را در کنترل گونه ی M. gabrielis در مقایسه با موریانه ی گونه ی A. vilis داشت.
    کلیدواژگان: LT50، LC50، Metarhizium anisopliae، Microcerotermes gabrielis، Amitermes vilis
  • عباسعلی زمانی، مصطفی حقانی، کتایون خردمند صفحه 35
    زنبورهای پارازیتوئید (Hymenoptera: Braconidae: Aphidiinae) Aphidius colemnai Viereck وA. matricariae (Haliday) به عنوان موثرترین عوامل کنترل بیولوژیک پتانسیل بالایی برای کنترل شته Aphis gossypii Glover (Hemiptera: Aphididae) دارند. در این تحقیق تاثیر پنج دمای مختلف (10، 15، 20، 25 و 30 درجه سلسیوس) روی پارامترهای تولید مثل زنبورهای پارازیتوئید A. colemani و A. matricariae در شرایط رطوبت نسبی 5 ± 65 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی با 20 تکرار انجام شد. برای تعیین پارامترهای تولید مثلی، تخم های یک روزه زنبورهای پارازیتوئید روی پوره سن سوم شتهA. gossypii پرورش داده شد و اطلاعات مربوط به مراحل مختلف رشدی تا مرگ آخرین فرد به طور روزانه ثبت گردید. نتایج نشان داد که نرخ های ناخالص باروری و بارآوری هر دو گونه زنبور به طور معنی داری در دماهای مختلف تغییر کرد (P < 0.05). بیشترین میزان میانگین تخم های بارور در روز برای زنبورهایA. matricariae و A. colemani به ترتیب در دماهای 25 و 30 درجه سلسیوس مشاهده شد. نتایج این تحقیق برای طراحی برنامه مدیریت تلفیقی (IPM)شته پنبه روی خیار در شرایط گلخانه کاربرد دارد.
    کلیدواژگان: پارازیتوئیدهای شته، Aphis gossypii، پارامترهای تولید مثل، دما
  • صمد جمالی، ضیاءالدین بنی هاشمی صفحه 41
    در بررسی قارچ های همراه با آسکوکارپ های پنج گونه دنبل بیابانی شامل Terfezia claveryi, Tirmania nivea, T. pinoyi, Picoa juniperi وP. lefebvrei طیف وسیعی از فلور قارچی، از 94 نمونه آسکوکارپ که طی سال های 1384 تا 1388 از مناطق مختلف ایران شامل استان های فارس، سیستان و بلوچستان، کرمان، آذربایجان شرقی، خوزستان، کرمانشاه و هرمزگان جمع آوری شده بودند به دست آمد. 32 گونه قارچی متعلق به 21 جنس، از نمونه های آسکوکارپ، روی دو محیط کشت گلوکز – چاپک آگار و گلوکز – چاپک آگار حاوی 20 درصد نمک طعام به دست آمد. Penicillium chrysogenum، P. citrinum، P. griseofulvum، P. brevicompactum، P. crustosum،P. oxalicum، Aspergillus carbonarius، A. niger، A. flavus وA. terreus معمول ترین قارچ های همراه با آسکوکارپ گونه های فوق بودند. تعداد گونه های قارچی جدا شده روی محیط گلوکز - چاپک آگار کم و شامل چهار جنس و ده گونه بود. Penicillium و Aspergilus فراوان ترین و دو گونه Paecilomyces lilacinus و Scopulariopsis halophilica به میزان بسیار کم روی این محیط کشت رشد کردند. دیگر گونه های قارچی قادر به رشد روی این محیط کشت نبودند.
    کلیدواژگان: دنبل های بیابانی ایران، Terfezia claveryi، Tirmania nivea، T. pinoyi، Picoa juniperi، P. lefebvrei
  • فرزانه سادات سیدطالبی، پریا ترک، محمدرضا دیلمقانی، رضا طلایی حسنلویی صفحه 49
    قارچ بیمارگر حشرات Beauveria bassianaیکی از مهم ترین بیمارگرها در بندپایان است که می تواند نقش مهمی در تنظیم جمعیت کنه های گیاهی در کشاورزی داشته باشد. در این مطالعه، ترکیب اثر یک جدایه بومی از قارچ بیمارگر حشرات B. bassiana (EUT105)و عصاره اتری از گیاه Ginkgo biloba علیه کنه تارتن دولکه ای بررسی شد. در ابتدا اثر غلظت های 5، 10 و 20% از biloba G. روی تندش کنیدی و رشد میسلیومی محاسبه شد. سپس توانایی تشدیدکنندگی بین قارچ B. bassiana وbiloba. G برای کنترل هم زمان علیه این آفت سنجیده شد. فقط غلظت 20% از عصاره اتری اثر بازدارندگی معنی داری روی رشد مسیلیومی داشت. زمانی که قارچ همراه با غلظت های 5 و 10% از عصاره استفاده شد، مرگ و میر کنه های ماده به طور معنی داری افزایش پیدا کرد. بنابراین اثر تشدیدکنندگی بین این جدایه بومی از B. bassianaو عصاره اتری G. biloba برای کنترل کنه تارتن دولکه ای وجود دارد.
    کلیدواژگان: Beauveria bassiana، Tetranychus urticae، عصاره، Ginkgo biloba، تشدیدکنندگی
  • مصطفی خنامانی، یعقوب فتحی پور، حمیدرضا حاجی قنبر، امین صدارتیان صفحه 57
    پارامترهای تولید مثل و امید به زندگی کنه ی تارتن دولکه ایTetranychus urticae Koch روی هفت رقم بادمجان (اصفهان، دزفول، شند آباد، نیشابور، بندر عباس، جهرم و برازجان) در شرایط آزمایشگاهی با دمای 1±25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5±60 درصد و دوره ی نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که نرخ ناخالص تفریخ کنه ی تارتن دو لکه ای از 59 درصد روی رقم بندرعباس تا 83 درصد روی رقم دزفول متغیر است. نرخ ناخالص باروری روی ارقام ذکر شده در بالا به ترتیب 726/59، 430/31، 443/31، 461/14، 328/19، 035/16 و 560/20 (تخم/ماده) و نرخ خالص باروری روی این ارقام، به ترتیب 804/25، 496/17، 139/15، 620/7، 931/5، 526/7 و 947/11 (تخم/ماده) بود. بیشترین و کمترین مقدار نرخ خالص بارآوری به ترتیب 735/20 (تخم/ماده) روی رقم اصفهان و 495/3 (تخم/ماده) روی رقم بندرعباس بود. همچنین، بیشترین مقدار نرخ ناخالص بارآوری (994/47 تخم/ماده) روی رقم اصفهان و کمترین مقدار این پارامتر (390/11 تخم/ماده) روی رقم بندرعباس بود. میانگین تخم گذاشته شده در هر روز از 040/2 تا 560/6 (تخم/ماده) متغیر بود که کمترین آن روی رقم نیشابور و بیشترین آن روی رقم اصفهان بود. امید به زندگی کنه های بالغ یک روزه، روی ارقام ذکر شده در بالا به ترتیب 550/7، 380/8، 820/5، 850/4، 440/5، 330/5، و 950/3 روز تخمین زده شد. مقایسه پارامترهای تولید مثل کنه ی تارتن دو لکه ای روی ارقام مورد مطالعه نشان داد که رقم اصفهان، حساسترین رقم و رقم نیشابور، مقاوترین رقم نسبت به این آفت می باشند. یکی از مهمترین اجزای یک برنامه ی مدیریتی تلفیقی آفات، استفاده از گیاهان مقاوم می باشد.
    کلیدواژگان: بادمجان، کنه تارتن دولکه ای، پارامترهای تولید مثل، امید به زندگی، آنتروپی جدول زندگی
  • نجمه ایوبی، دوستمراد ظفری، منصوره میرابوالفتحی صفحه 67
    سویا Glycine max (L.) Merr. یکی از مهمترین دانه های روغنی جهان محسوب می شود. یکی از عوامل محدودکننده کشت سویا، بیماری پوسیدگی ریشه و طوقه است. در این بررسی اثر 12 گونه Trichoderma، در شرایط آزمایشگاهی و اثر این گونه ها در ترکیب با Bradyrhizobium japonicum در گلخانه در کنترل Phytophthora sojae و رشد رویشی سویا ارزیابی شد. بررسی های آزمایشگاهی شامل: کشت متقابل، آزمون ترکیبات فرار، متابولیتهای خارج سلولی فیلتر شده بودند که گونههای T. virens،T. orientalis و T. brevicompactum در آزمون کشت متقابل، T. atroviride در آزمون ترکیبات فرار سبب بیشترین بازداری شدند. به منظور بررسی اثر ترکیبات فیلتر شده تریکودرما بر بازداری از رشد هیف P. sojae شش غلظت مختلف از این ترکیبات در محیط کشتCMA تهیه شد. نتایح نشان داد که ترکیبات فیلتر شده خارج سلولی تمامی گونه ها سبب بازداری رشد هیف شدند، غلظت های مختلف اثر بازدارندگی متفاوتی داشته و بیشترین بازدارندگی مربوط به T. virens و T. brevicampactom بود. بررسی های گلخانه ای به صورت دو آزمایش، شامل: بررسی اثر گونه های تریکودرما و Bradyrhizobium japonicum به تنهایی و در ترکیب با هم در کنترل بیماری پوسیدگی فیتوفتورایی سویا به روش تیمار بذر و اثر تریکودرما و B. japonicum بر شاخص های رشدی گیاه انجام گرفت. در آزمایش اول درصد جوانه زنی بذور، مرگ گیاهچه، رت و شدت بیماری اندازه گیری شد که گونه T. brevicompactum به تنهایی و در ترکیب با باکتری موثرترین گونه بود. در آزمایش دوم بذور آغشته به تریکودرما و باکتری به طور معنی داری باعث افزایش رشد گیاه سویا شدند که کارامدترین تیمارها ترکیب گونه های T. spirale، T. brevicompactum و T. orientalis با باکتری بودند. بنابراین نتایج نشان داد که گونه T. brevicompactumکه بیشترین گونه جمع آوری شده بعد از گونه T. harzianumدر ایران می باشد، به تنهایی و در ترکیب با باکتری موفق ترین گونه در کنترل P.sojae و افزایش رشد گیاه سویا می باشد.
    کلیدواژگان: کنترل بیولوژیک، T. brevicompactum، Phytophthora sojae، Bradyrhizobium japonicum
|
  • Rahil Asadi, Ali Asghar Talebi, Jafar Khalghani, Yaghoub Fathipour, Saeid Moharramipour, Majeed Askari Siahooei Page 1
    This study was conducted to evaluate the age-specific functional response of Psyllaephagus zdeneki Noyes & Fallahzadeh (Hymenoptera: Encyrtidae) at different nymph densities of olive psyllid، Euphyllura pakistanica Loginova (Hemiptera: Psyllidae). Due to parasitoid behaviour of feeding and parasitizing the host، both traits were separately explored on a daily functional response. Results of logistic regression revealed a type II functional response of the wasp independent of their ages. The handling time (Th) and searching efficiency (a) were estimated using the Rogers equation. The highest searching efficiency for both parasitism and feeding was observed in the first five days of the adult age. The handling time for parasitism and host feeding increased with the age of female wasp. The highest searching efficiency and shortest handling time for host attacked (Parasitism and feeding) were gained in day 5 and day 2 and maximum parasitism and host feeding in days 2 and 3 of adult female age، respectively. We conclude that P. zdeneki demonstrated a reasonable performance as a potential biocontrol agent by feeding and parasitism of E. pakistanica which gained its maximum efficiency within 2 to 5 days of its life.
    Keywords: Psyllaephagus zdeneki, functional response, Euphyllura pakistanica
  • Bahram Naseri, Foroogh Rahimi Namin Page 17
    The cotton bollworm, Helicoverpa armigera (Hübner), which is known as one of the most important economic pests, can cause severe damage to different crops in Iran and many countries of the world. The effect of five maize hybrids: SC260, SC500, SC700, SC704 and DC370 on lysozyme activity in the hemolymph of sixth instar of H. armigera using lytic zone assay and its association with some fitness parameters of this pest was studied in growth chamber (25 ± 1˚C, 65 ± 5% RH and a photoperiod of 16:8 (L: D) h). Our results indicated that except on SC260, the frequency of high immune-activated larvae on the other maize hybrids was lower than that of low immune-activated larvae. The mean lysozyme concentration in H. armigera larval hemolymph was the highest on SC260 (0.096 ± 0.01 mg/ml) and lowest on DC370 (0.060 ± 0.007 mg/ml). The longest pupal period was on SC500 (12.00 ± 0.49 days) and the shortest was on SC700 (10.37 ± 0.19 days). Daily and total fecundities of H. armigera were the highest on DC370 (61.68 ± 9.85 and 196.89 ± 49.30 eggs, respectively) and lowest on SC260 (20.60 ± 5.88 and 52.71 ± 18.80, respectively). The results of this study can provide fundamental information for management of H. armigera on maize hybrids.
    Keywords: Helicoverpa armigera, lysozyme, fitness parameters, maize hybrid
  • Alireza Rahimzadeh, Marziyeh Rashid, Aziz Sheikhi Garjan, Bahram Naseri Page 27
    Subterranean termites are one of the most important pests of buildings, historic monuments and agricultural crops in some parts of Iran. Using entomopathogenic fungi as microbial insecticides is usually a part of biological control and insect pest management. The pathogenicity of entomopathogenic fungus, Metarhizium anisopliae (Metschnikoff) Sorokin (DEMI 001) isolated from Rhynchophorus ferrugineus (Oliver) was compared against two subterranean termites, Amitermes vilis (Hagen) and Microcerotermes gabrielis (Weidner) under laboratory conditions. Suspensions of the fungus spores at five concentrations of 101, 102, 103, 104, 106 spores ml-1 were prepared to define LC50 and LT50. To determine LC50 and LT50 of M. anisopliae, bioassays were carried out on worker casts of both termite species. LC50 values for A. vilis and M. gabrielis were 8.5 × 103 and 0.2 × 102 spores ml-1, respectively. LT50 value for M. gabrielis was shorter than that of A. vilis at all five concentrations tested. According to the results of the bioassay, M. anisopliae was more effective for controlling M. gabrielis than that for A. vilis.
    Keywords: Amitermes vilis, Microcerotermes gabrielis, Metarhizium anisopliae, LC50, LT50
  • Abbas Ali Zamani, Mostafa Haghani, Katayoon Kheradmand Page 35
    The aphid parasitoids، Aphidius colemnai Viereck and A. matricariae (Haliday) (Hymenoptera: Braconidae: Aphidiinae) have high potential as the most effective biological control agents for controlling the cotton aphis Aphis gossypii Glover (Hemiptera: Aphididae). In this investigation، the effect of five constant temperatures (10، 15، 20، 25 and 30 °C) on the reproductive parameters was studied at 65 ±5% relative humidity and a photoperiod of 16L: 8 D hours In this study، the newly laid (one- day old) eggs were reared on third instar nymphs of cotton aphid، and the pupal and adult stages of the parasitoids were recorded daily، until the last individual was found dead. The experiments were carried out with 15 replications at each temperature. The results revealed that the gross fecundity and fertility rates were significantly different at all tested temperatures for both species (P
    Keywords: Aphid parasitoids, Aphis gossypii, Reproductive parameters, temperatures
  • Samad Jamali, Zia Banihashemi Page 41
    Fungi associated with ascocarps of Terfezia claveryi, Tirmania nivea, T. pinoyi, Picoa lefebvrei and P. juniperi in Iran showed a wide range of genera and species in 94 samples collected during 2005–2009 from different regions including Fars, Systan and Baluchestan, Kerman, East Azarbaijan, Khuzestan, Kermanshah and Hormozgan provinces. Thirty two species belonging to 21 genera were recovered from ascocarps of truffles on two culture media. Penicillium chrysogenum, P. citrinum, P. griseofulvum, P. brevicompactum, P. crustosum, P. oxalicum, Aspergillus carbonarius, A. niger, A. flavus and A. terreus were the most common fungal species isolated on glucose–Czapek agar medium. The number of fungal species recovered on 20% NaCl–Czapek agar were less (4 genera and 10 species). The most abundant fungal genera belonged to Penicillium and Aspergillus. Also, Paecilomyces lilacinus and Scopulariopsis halophilica could grow on Czapek agar medium amended with 20 % NaCl. Other fungal species were not able to grow on this medium.
    Keywords: Terfezia claveryi, Tirmania nivea, T. pinoyi, Picoa lefebvrei, P. juniperi, Iranian desert truffles
  • Farzaneh Sadat Seyed, Talebi*, Paria Tork, Mohammad, Reza Dilmagani, Reza Talaei, Hassanloui Page 49
    The entomopathogenic fungus Beauveria bassiana (Bals.) Vuill. is one of the important arthropod pathogens that can play an important role in the regulation of mite populations in agricultural ecosystems. In this study, the combined effect of a native isolate of fungus B. bassiana (EUT105) and ether-extract of plant, Ginkgo biloba was evaluated against the two-spotted spider mite, Tetranychus urticae Koch. At first, effect of three concentrations 5, 10 and 20% of G. biloba was evaluated on B. bassiana conidial germination and mycelial growth. Then, potential synergism between B. bassiana and G. biloba was investigated in order to incorporate both in the control of this pest. Only the 20% concentration of plant extract had significantly inhibitive effect on germination and mycelial growth. The mortality of adult female T. urticae increased significantly when B. bassiana was applied with 5 and 10% concentrations of G. biloba extract. Hence, there is a synergistic effect between this native B. bassiana and ether-extract of G. biloba in controlling the two-spotted spider mite.
    Keywords: Beauveria bassiana, Tetranychus urticae, ether, extract, Ginkgo biloba, synergism
  • Mostafa Khanamani, Yaghoub Fathipour, Hamidreza Hajiqanbar, Amin Sedaratian Page 57
    Reproductive performance and life expectancy of the two-spotted spider mite (TSSM), Tetranychus urticae Koch were determined on seven eggplant cultivars (Isfahan, Dezful, Shend-Abad, Neishabour, Bandar-Abbas, Jahrom and Borazjan) at 25 ± 1°C, 60 ± 5% R.H. and a photoperiod of 16:8 (L:D) hours. The results revealed that the TSSM gross hatch rate varied from 59% on Bandar-Abbas to 83% on Dezful. The gross fecundity rate was 59.726, 31.430, 31.443, 14.461, 19.328, 16.035 and 20.560 eggs/female and the net fecundity rate was 25.804, 17.496, 15.139, 7.620, 5.931, 7.526 and 11.947 eggs/female on the above-mentioned cultivars, respectively. The highest and lowest value of the net fertility rate was 20.735 eggs/female on Isfahan and 3.495 eggs/female on Bandar-Abbas, respectively. Also, the gross fertility rate was the highest on Isfahan (47.994 eggs/female) and the lowest on Bandar-Abbas (11.390 eggs/female). The values of the mean eggs per day varied from 2.040 to 6.560 eggs/female, which was minimum on Neishabour and maximum on Isfahan. The life expectancy of one-day-old adults of the TSSM was estimated to be 7.550, 8.380, 5.820, 4.850, 5.440, 5.330 and 3.950 days on the above-mentioned cultivars, respectively. Comparison of the reproductive parameters of the TSSM on the examined cultivars revealed that Isfahan was the most susceptible cultivar and Neishabour was the most resistant cultivar to this pest. Using resistant host plants is one of the most important components of an integrated pest management program.
    Keywords: Eggplant, Tetranychus urticae, Reproductive parameters, Life expectancy, Life table entropy
  • Najmeh Ayoubi, Dostmorad Zafari, Mansoureh Mirabolfathy Page 67
    Soybean, Glycine max (L.) Merr is one of the most important oilseed plants in the world and Phythophthora root and crown rot is a significant limiting factor for its planting. In the present study the antagonistic effect of 12 Trichoderma spp. in vitro and these Trichoderma spp. in combination with Bradyrhizobium japonicum in vivo on Phytophthora sojae and soybean growth were tested. In laboratory tests the effects of Trichoderma isolates were studied in dual culture, volatile compounds and culture filtrate metabolites. The most hyphal growth inhibitions were obtained using T. virens, T. orientals and T. brevicompactum in dual culture tests and T. atroviride in volatile compounds test. The effects of Trichoderma culture filtrates on P. sojae hyphal growth were studied at six concentrations in CMA medium and the results showed that culture filtrates of all species inhibited the hyphal growth and that different concentrations had different inhibitory effects. The most inhibition was obtained by T. virens and T. brevicampactom culture filtrates. The greenhouse tests were carried out as two experiments. In the first experiment the effects of coated seeds with Trichoderma isolates and B. japonicum, alone and in combinations, on control of P. sojae and in the second experiment the effect of these two biocontrol agents on soybean growth, alone and in combinations, were assayed. In the first experiment, germination percentage, damping-off, seedling vigour index (SVI) and disease severity were measured and results showed that T. brevicompactum as alone and in combinations, was the most effective species. In the second experiment, coated seeds with Trichoderma isolates and B. japonicum, as alone and in combinations, significantly promoted the growth of treated seeds and the most effective species were T. orientals, T. brevicompactum and T. spirale. Hence, results indicate that T. brevicompactum, as the second most common species after T. harzianum in Iran, was the most successful species applied individually and in combinations with B. japonicum to act as biocontrol agent for P. sojae and was also able to promote plant growth.
    Keywords: biocontrol, Trichoderma brevicompactum, Phytophthora sojae, Bradyrhizobium japonicum