فهرست مطالب

لسان مبین (پژوهش ادب عرب) - سال سوم شماره 6 (زمستان 1390)
  • سال سوم شماره 6 (زمستان 1390)
  • 274 صفحه، بهای روی جلد: 40,000ريال
  • تاریخ انتشار: 1391/08/05
  • تعداد عناوین: 13
|
  • دکتر ناصر محسنی نیا صفحه 0
  • دکتر محمدصادق بصیری، راضیه نورمحمدی صفحه 1
    در این گفتار به بررسی دیدگاه های ملک الشعراء بهار (متوفای1330ش) و جمیل صدقی الزهاوی (متوفای 1932م) در باب استعمار ستیزی در اشعار آنها پرداخته می شود. با توجه به این که دو شاعر در یک زمان زندگی می کرده اند، اشتراک های زیادی میان افکار آنها دیده می شود.
    روابط متقابل میان ملل عالم به خصوص ملل هم جوار، از دیرباز مرسوم و متداول بوده است. در این میان رابطه ی فرهنگی و ادبی ملت ایران و عراق در طول تاریخ، بیش از هر ملت دیگری بوده است. در واقع ادبیات هر ملتی منعکس کننده ی اوضاع سیاسی- اجتماعی آن ملت است و تشابه افکار و مضامین ادبی علاوه بر تاثیر و تاثر شاعران و نویسندگان از یکدیگر، می تواند نشان دهنده ی نیازها و معضلات یکسان جوامع بشری باشد.
    این مقاله به روش کتابخانه ای نوشته شده که در ابتدا از مطالب مورد نیاز فیش برداری و طبقه بندی گشته و سپس به نگارش مطالب به صورت توصیفی – تحلیلی پرداخته شده است.
    در این مقاله، پس از بحث مختصری پیرامون ادبیات و اوضاع سیاسی – اجتماعی در ایران و عراق و زندگی دو شاعر، به بررسی استعمارستیزی و مخالفت با دخالت بیگانگان در نگاه آن دو پرداخته و اشعاری مناسب به عنوان شاهد آورده می شود. یکی از مهمترین فواید این پژوهش ها علاوه بر نشان دادن پیوند نزدیک ادبیات با اوضاع و احوال سیاسی و اجتماعی، درک بهتر تعامل ادبی و فرهنگی ادبیات فارسی با کشورهای عربی است.
    کلیدواژگان: ملک الشعراء بهار، جمیل صدقی الزهاوی، استعمار ستیزی، ایران، عراق
  • دکتر زهرا پارساپور صفحه 31
    هر چند عین القضات تفسیری مستقل از قرآن مجید از خود به یادگار نگذاشته است، اما سراسر آثار او مزین به آیات قرآن و تفسیر و تاویل آنست. او مراتب فهم قرآن را در چهار مرحله خلاصه می نماید:الف- مشاهده ی کلمات به شکل حروف متصل ب- عرضه ی جمال قرآن به شکل حروف منفصل ج- تحول حروف به نقط د- محو نقط و قرائت بیاض قرآن در فهم این مراتب، درک معنی و جایگاه حروف و نقط از دیدگاه عین القضات اهمیت خاصی دارد. در این مجال برآنیم تا فهم و دریافت خود را از مجموع عبارات پراکنده ای که عین القضات درباره ی مفهوم حروف، به ویژه حروف مقطعه و نیز نقط در آثار خود عرضه داشته، بیان کنیم و ببینیم آیا نگاه او در باب حروف و نقط و نیز تاویل هایش از حروف مقطعه با آنچه مفسران و عرفای پیش از او بیان کرده اند، مرتبط است یا آنچه گفته است حاصل یافته ها و دریافته های خود اوست.
    کلیدواژگان: عین القضات، حروف، نقط، حروف مقطعه، تاویل
  • دکتر احمد پاشازانوس، زهرا رجب زاده صفحه 48
    مما لاشک ان لهذه القصیده بین القصائد العربیه مکانه رفیعه التراث العر، لانها انشدت حضره النبی(ص) وبها نال کعب بن زهیر العفو بعد ان اهدردمه، إن هذا الشرح ا «بانت سعاد» لابن هشام الانصاری، صاحب کتاب «المغنی» القیم من اجود ما خلفه فی العربیه. لانه قام بشرح هذه القصیده التی تشتمل علی سبعهوخمسین بیتا بالتفصیل و استشهد بالآیات القرآنیه و الاحادیث النبویه و الشواهد الشعریه و امثال العرب،و له نظرات صرفیه و بلاغیه إضافه إلی نظراته النحویه و اللغویه و استعمل آراء النحاه الآخرین.هذا المقال نظره عابرهإلی شخصیهابن هشام العلمیهولاسیماالنحویهومنهجه شرح القصیده.
    کلیدواژگان: ابن هشام، مذهبه النحوی، کعب بن زهیر و شرح بانت سعاد
  • دکتر محمدرضا حاجی اسماعیلی صفحه 58
    بررسی های آوایی زبان عربی در نیمه ی قرن دوم هجری همراه با تالیف کتاب «العین» به دست خلیل بن احمد تبیین گردید. مقاله ی حاضر، پژوهشی است در حوزه ی توصیف واج های عربی و اندام های صوتی بر اساس اندیشه های آواشناختی خلیل بن احمد و با تاکید بر این نکته که این ادیب برجسته ی نحوی به مثابه ی بنیان گذار دانش آواشناسی زبان عربی به طرح مباحثی پرداخته که تجوید پژوهان در قرون پسین، همگی تحت تاثیر اندیشه های وی بوده و با استمداد از دیدگاه های او به آواشناسی توصیفی پرداخته اند. نتیجه اینکه دانش تجوید قرآن در بستر زبان شناسی عربی تکون یافته است.
    کلیدواژگان: تجوید، آواشناسی، حرف، مخرج، صفت، خلیل بن احمد
  • دکتر تورج زینی وند، پروانه ستایش نیا صفحه 74
    سرزمین های عربی در دوره ی انحطاط، زیر سلطه ی حاکمان تاتاری و ترک بوده و ویژگی بارز این حکومت ها در ستم و بیداد،آزار و اذیت، دسیسه و آشوب خلاصه می شده است. جامعه درچنین اوضاعی، پیوستگی و استواری خود را از دست داده بود و هر لحظه رو به فروپاشی پیش می رفته است. افزون بر این، عصبیت های قومی و رقابت های سیاسی - دینی بار دیگر اوج گرفته بود و نوشته های ادیبان، رو به سستی نهاده و سروده های شاعران سست و بی مایه شده بود. این ناتوانی ادبی و نابسامانی اجتماعی و اقتصادی، نتیجه ی اوضاع سیاسی- اجتماعی آن روزگار بوده است که مغولان، ترکان و مملوکیان برای سرزمین های عربی به ارمغان آورده بودند. یافته و فرضیه ی اساسی این جستار که در چارچوب های نقد جامعه شناختی ادبی نگاشته شده است، چنین است که شعر دوره ی انحطاط، یکی از منابع راستین شناخت اوضاع اجتماعی آن دوره به شمار می آید. در این پژوهش، براساس معیارهای جامعه شناختی ادبی، به بررسی، تحلیل و بازتاب موضوع های اجتماعی همچون: رخدادهای اجتماعی، وضعیت طبقات اجتماعی، نقد و شکایت از اوضاع جامعه،گرایش توده های مردم به ادبیات، فقر و اوضاع نامناسب اقتصادی، اخلاق اجتماعی، مالیا ت های سنگین، حسرت و اندوه بر اوضاع گذشته، باده نوشی و باده سرایی، گرایش به زهد و تصوف و توسل به پیامبر(ص) در شعر شاعران برجسته ای همچون: بوصیری، الشاب الظریف، بهاءالدین الزهیر، ابن نباته، صفی الدین حلی و... پرداخته شده است.
    محورهای اساسی این پژوهش عبارتند از:الف)پیشگفتاری درباره ی جامعه شناختی ادبی و اوضاع اجتماعی عصر انحطاط.
    ب)پردازش و تحلیل موضوع های اجتماعی در شعر این دوره بر اساس معیارهای جامعه شناختی ادبی.
    کلیدواژگان: نقد، جامعه شناختی، شعر عربی، عصر انحطاط
  • دکتر محمدعلی سلمانی مروست، علی اصغر یاری، راضیه قاسمیان نسب صفحه 107
    هر چند اصطلاح بینامتنی در دهه های اخیر مطرح شده است، اما این پدیده با همه ی انواع خود از دیرباز در ادبیات اسلامی کاربرد داشته است. شایع ترین نوع این پدیده، کاربرد آیات، واژگان و معانی قرآنی یعنی اقتباس در آثار ادبی است. ادیبان و شاعران معاصر نیز به این امر بی توجه نبوده اند. یکی از شاعران معاصر عرب که از مضامین و واژه های قرآنی بسیار سود جسته و جایگاه ویژه ای را در این عرصه به خود اختصاص داده است، بدوی جبل شاعر سوری، متولد 1903م است. از جمله دلایل جایگاه ویژه ی وی، می توان به آشنایی او با قرآن کریم در کودکی و تسلط بر آن اشاره کرد. البته این تنها دلیل استفاده ی وی از واژگان و مضامین قرآنی نیست؛ شاید عامل اصلی، آن باشد که وی خواست تا در جو خفقانی که می زیست، حقایق را با استفاده از آیات قرآنی به صورت رمز و نماد روشن سازد و به علاوه، آن معنویت از دست رفته را به جامعه بازگرداند و شعر خود را با بهترین واژگان که همان واژه های قرآن است، مزین نماید. این تحقیق بر آن است تا ضمن تعیین موارد کاربرد واژه های قرآنی، این موارد را نیز بررسی و تحلیل نماید. قابل ذکر است که در این خصوص مطالعاتی صورت گرفته و به چاپ رسیده است و این تحقیق می تواند تکمله ای برای آن مطالعات یا نگرشی دوباره و جدید به موضوع باشد.
    کلیدواژگان: بدوی جبل، بینامتنی لفظی، بینامتنی قرآنی
  • مجاهد غلامی، دکتر حسین آقاحسینی صفحه 125
    پا به پای تکوین بلاغت در زبان عربی و پارسی و با این قصد که چیرگی و مهارت در صناعات و محسنات ادبی نموده شود و قدر و قربی برای شاعر فراهم آورد، گروهی از شاعران ایرانی و عرب طرح سرودن قصیده هایی را ریختند که شاعر در هر بیت از آن، آوردن یک یا چند صنعت بدیعی در معنای عام و شامل، عناصر دانش بیان و تا حدی معانی را بر خود التزام می کرد و در واقع فرهنگ مختصری از بلاغت را با سروده ی خود عرضه می داشت. این قصیده ها که بعدها به «بدیعیه» موسوم شدند، نخست در شعر پارسی و کمی پس از آن در شعر عربی رواج یافت. قصاید بدیعیه در هر یک از این دو زبان ویژگی ها و مشخصه هایی دارند که آن ها را از بدیعیات دیگر باز می نمایاند. این مقاله، ترجمان بدیعیه سرایی در دو زبان پارسی و عربی، سیر تاریخی و بیان تفاوت ها و تشابهات آن هاست.
    کلیدواژگان: بلاغت، بدیع، قصیده ی مصنوع، بدیعیه
  • دکتر محمدحسن فوادیان، علی صیادانی صفحه 147
    عبدالعزیز بن سرایا الحلی ملقب به صفی الدین از شاعران بزرگ شیعی قرن هفتم است که در انواع قالب های شعری طبع آزمایی کرده است. از ویژگی های شعری او، روانی لفظ و زیبایی سبک است. او بعد از بوصیری، اولین کسی است که در بدیع شعر سروده وآن را در قالب یک فن در آورده است. حماسه های او شهرت بسیار دارد. علت کثرت اشعار حماسی در دیوان شاعر و شهرت آن، روحیه ی جنگاوری وی و نیز مرگ مظلومانه ی دایی اش بوده است. محور اصلی این حماسه ها، فخر به خود و قومش است. وی در حماسه ها و فخریاتش سخت تحت تاثیر متنبی است و در سایر مضامین نیز از شاعران گذشته تقلید کرده است. می توان گفت حماسه ها و فخریات شاعر از یکدیگر تفکیک ناپذیر است. شاعر در حماسه های خود از آیات و قصه های قرآنی بهره برده و تا حد زیادی مسائل مختلف جامعه ی آن روزگار را در شعر خود به تصویر کشیده است.
    این مقاله به بررسی و کنکاش در بخشی از دیوان او یعنی حماسه ها پرداخته است.
    کلیدواژگان: صفی الدین، شعر، حماسه، فخریات، تقلید
  • دکتر علی اکبر محسنی صفحه 168
    درباره ی جوانب مختلف نهج البلاغه، پژوهش های شایسته ای صورت گرفته، ولی در مورد یکی از ابعاد مهم بلاغی آن، یعنی«اسلوب قصر»، تاکنون مقاله ای نگارش نیافته است. این درحالی است که عرب برای بیان اهمیت مضمون جمله ای، از روش های تاکیدی گوناگونی بهره می گیرد که مهمترین و موکدترین آنها، «اسلوب قصر» است. «قصر» یعنی«تخصیص چیزی به چیزی و نفی ماسوای آن به روشی مخصوص». وجه تاکید قصر، آن است که دو جمله در یک عبارت کوتاه فشرده می شوند. روش های رایج و مشهور آن نیز شش
    روش
    نفی و «الا»، «ضمیر فصل»، «انما»، «تقدیم»، «بل، لکن ولا» و «ال جنس» است که در نهج البلاغه نیز استعمال شده اند. این مقاله برآن است تا پس از توضیح کوتاهی درباره ی ویژگی های فنی و زیبایی شناختی اسلوب قصر، حساس ترین دغدغه های فکری امام علی (ع) را در حوزه ی قدرت، حکومت و سیاست با توجه به این اسلوب، به عنوان قوی ترین شیوه ی تاکید سخن مورد بررسی قرار دهد. آن حضرت به این شیوه، مضامین مهمی را چون: نگاه ابزاری به قدرت و حکومت برای تحقق عدالت، امنیت و گسترش آگاهی، ویژگی های حکومت حق همچون: حق محوری، بی اعتنایی حاکمان به دنیا و قدرت، صداقت درگفتار و کردار، انتقادپذیری و فروتنی مدیران، آگاهی آنان بر ابعاد دین، انتخاب مشاوران امین، توجه به آسایش و رفاه عمومی و اجتناب از استبداد، ظلم، خدعه و فشار مالیاتی و... مورد تاکید قرار داده اند.
    کلیدواژگان: اسلوب، قصر، سیاست، قدرت، اخلاق، نهج البلاغه
  • دکتر مهدی ممتحن، مهدی رضا کمالی بانیانی صفحه 193
    نقد روانشناختی اساسا اثر ادبی را به عنوان بیان حالات ذهن و ساختار شخصیتی نویسنده که در یک قالب داستانی ارائه شده است، بررسی می کند. این رویکرد در دهه های نخستین قرن 19 پدید آمد و بخشی از جریانی بود که طی آن رویکرد بیانگرانه ی ماهیت ادبیات، جایگزین دیدگاه های رمانتیک و نگرش های پیشین مبتنی بر تقلید و کاربردی بودن ادبیات گردید. در سال 1827، «تامس کار لایل» بیان کرد که مساله ی معمول نزد بهترین منتقدان ما در عصر حاضر سوالی است اساسا روانشناختی که باید با کشف و تعریف مشخص ماهیت منحصر به فرد شاعر از روی شعرش پاسخ داده شود. در طول تاریخ نظریه های فروید و یونگ هماره از اصلی ترین نظریات در خصوص روانکاوی و روانشناختی تلقی شده اند. این دو تصورات گوناگونی از ضمیر ناخود آگاه داشته و نظریات بسیار مهمی در این ارتباط بیان کرده اند. در این مقاله سعی گردیده که با توجه به سیر انفسی طرفه بن عبد در یکی از قصیده هایش(الغزل و الفخر) ردپاهای شاعر از سفر درونی اش تجزیه و تحلیل گردیده و همچنین با تطبیق این نشانه ها با آموزه های روانکاوی فروید و یونگ،موقعیت شاعر در هر بیت مشخص شده و نقدی روانشناختی بر کل شعر صورت گیرد.
    کلیدواژگان: الغزل و الفخر، طرفه بن عبد، زمینه های روانشناسی، ناخودآگاهی، آموزه های یانگ و فروید
  • دکتر محمدرضا نجاریان صفحه 218
    ابوالحسن محمدبن اسماعیل لامعی گرگانی، از شعرای بنام اواسط قرن پنجم هجری است که در اشعارش تابع همان سبک و روش شاعران دوره ی اول غزنوی است و گاه بعضی از قصاید آنان را جواب گفته است. اشعار لامعی در وصف طبیعت و مدح بزرگان عصر خویش را بحقیقت می توان گلچینی از سه دیوان فرخی و عنصری و منوچهری دانست. تشبیهات گوناگون و اوصاف او از بیابان و اسب و رسوم و مظاهر مختلف طبیعت، خواننده را به یاد منوچهری می اندازد؛ اما جرات او در به کاربردن لغات مهجور عربی در برخی از قصاید از منوچهری نیز بیشتر است. او در مدح ابوالحسن علی بن محمد لامیه ای 56 بیتی سروده که تا حدی شبیه لامیه ی معلقه ی امروالقیس با 82 بیت است. ساختار کلی قصیده ی لامعی؛ همچون شاعر جاهلی با ایستادن بر اطلال و آثار خانه ی محبوب و گریستن شروع شده و پس از تغنی به یاد روزگاران خوش و گریستن بر رنج فراق و حسرت ایام وصال، قصد رحیل می کند و در نهایت، به مدح ممدوح می پردازد.
    از آنجا که معلقه ی امروالقیس دارای سه بخش اساسی است: توقف شاعر بر اطلال و آثار خانه ی محبوب و یاد ایام وصال و گریستن او، وصف ماجراهای عاشقانه ی خود مخصوصا در روز داره جلجل و وصف آنچه به هنگام آوارگی و بی خانمانی دیده است، نگارنده سعی دارد تا در این مقاله اشعار لامعی را از نظر ساختار و مضمون و تصویر با معلقه ی امروالقیس مقایسه نماید و وجوه تشابه و تفارق آنها را تبیین کند.
    کلیدواژگان: لامعی، امروالقیس، ادبیات تطبیقی، قصیده، ساختار، مضمون، تصویر
  • دکتر احمدرضا یلمه ها صفحه 241
    بی تردید در بین زبانهای مختلف دنیا، زبان و ادبیات عرب بیشترین تاثیر را بر ادب فارسی نهاده است. پس از ورود اسلام واژه های عربی کم کم به زبان فارسی راه پیدا کرد. این امر در آغاز نوعی مبادله ی واژگان محسوب می گردید؛ به گونه ای که اعراب بسیاری از واژگان و اصطلاحات را از ایرانیان اخذ نموده و بعضی لغات را به ایرانیان می دادند. اما این روند در طول سالهای بعد تغییر یافت و کم کم ورود اصطلاحات، ترکیبات، مضامین و مفاهیم شعری زبان عربی به فارسی افزونی یافت. ابن معتز عباسی، شاعر معروف اواسط قرن سوم هجری، در میان شاعران عرب در زمینه ی وصف، یکی از تاثیرگذارترین شاعران بر سروده های پس از خود است. وی از بزرگترین شاعران وصاف ادبیات عربی است که به چیره دستی در تشبیه شهرت یافته و در هر یک از زمینه های دهگانه ی فخر، غزل، مدح، معاتبات، طردیات، وصف، خمریات، رثاء، زهد و هجا، قطعات و قصایدی سروده است. امیر معزی نیشابوری، شاعر معروف قرن پنجم هجری از شاعرانی است که با شعر ابن معتز آشنایی کامل داشته و بسیاری از مضامین و تشبیهات شعری وی را در شعر خود به کار برده است. این پژوهش بر آن است تا با رویکردی تطبیقی به بررسی مضامین مشترک شعر امیرمعزی و ابن معتز بپردازد.
    کلیدواژگان: ادبیات تطبیقی، شعر فارسی، شعر عربی، امیر معزی، ابن معتز عباسی، مضامین مشترک
|
  • Dr. Mohammad Sadeq Basiri, Razieh Noormohammadi Page 1
    In this section, we will study Malekoshoara Bahar and Jamil sedghi Zahavi’s point of views about sacking. In consider to this subject whom these two poets live in the same time, their ideas are the same. The relationship between different nations especially the nations which are neighbor to each other were from the ancient time. The cultural relationship between Iran and Iraq nation were more than the other nations. In fact, the literature of every nation shows the social political situation of thoughts and literal subjects in addition to influence on poets and writers shows the needs and problems of that society. This article is written in the library way which at first it has been summarize and categorized then described its materials. In this article, after the brief discussion about literature and social and political situation in Iran and Iraq and these two poet’s life, consider to sacking and disagree with enemies’ interference in their poems. One of the most important benefits of these studies more than showing the close relationship between literature and social-political situations is showing the relationship between Persian political and social situation with Arabic countries.
    Keywords: Malekoshoara Bahar, Jamil Sedghi Zahayi, Iran, Iraq
  • Dr. Zahra Parsapoor Page 31
    Although Ayn al-Quzzat doesn’t have any independent interpretations of the Quran, his works are full of verses and their interpretations. He outlined four steps in understanding of Quran: a) observation of words as connected letters. b) Presentation of the Quran beauty as detached letters. c) The transformation of letters to the points. d) Disappearance of points and reading the white of Quran. Understanding these processes requires comprehending the meaning of the letters from his points of view. In this article we try to shed light on his scattered phrases about letters. Also we are going to see whether his view about letters and points is relevant to what the commentators and mystics have said before him?
    Keywords: Ayn al Quzzat, Letters, Points, Moqattaat letters, Interpretation
  • Dr. Ahmad Pasha Zanus, Zahra Rajab Zadeh Page 48
    A glimpse at the grammatical qualification of Ibn-e- Hashem in his description of the ode “Banat Soad” of Ka’b ibn –e- Zohair reveals that this one is quite distinguished among the most prominent Arabic literary works as it was read before the Islam’s holy prophet, and that it was for this work that the holy prophet forgave Ka’b ibn –e- Zohair after he had ordered his life to be taken. The description of the above-mentioned ode by Ibn-e- Hashem Ansari, the author of the valuable book “Moghni Al-labeib”, is among the best works left from him. He decorated the 57-stanza ode with detailed and comprehensive descriptions based on Quran verses, prophetic narratives and Arabic literary grounds. The ode, also involves rhetorical ornamentations along with syntactic and lexicalcommentaries, as well as the commentaries and theories of other grammarians. This article investigates, in particular, the methodology and grammatical approach used by Ibn-e- Hashem in description and explanation of the said ode.
    Keywords: Ibn, e, Hashem, his religious ideas, his grammatical theory, Kab ibn –e, Zohair, description of “Bant Saad”
  • Dr. Mohammad Reza Haji Ismaeli Page 58
    Phonetic analysis of Arabic language has been begun with the publication of Khalil –Ibn– Ahmad's book, "Al-Ayn", in the second century A.H. The presented paper is a research on description of Arabic phonemes and vocal organs according to phonetic opinions of Khalil –Ibn– Ahmad. This great literary man as a founder of phonology in Arabic language influences ortheopy researchers in later ages and helps to presentation of descriptive phonetics. Finally we conclude that Quran ortheopy have been accomplished in the context of Arabic linguistic.
    Keywords: Ortheopy, phonetics, Khalil–Ibn– Ahmad, letter, adjective, organ of pronunciation
  • Dr. Touraj Zainivand, Parvaneh Setayesh Nia Page 74
    Arab land in the age of Deterioration was under the dominance of Tatar and Turk rulers. The significant feature of these governments was oppression offense conspiracy and chaos. In such situation the society lost its unity and solidarity and approached eruption step by step. Ethnic conflicts and politicalreligious struggles increased again. Scholarly writings started to fade and the poems of poets became weak and meaningless. This literary weakness and social and economic disorder rooted in the political situation of the days that Moguls Turks and Mamlukis had created in Arab lands. In this study it has been tried to investigate the reflexion of social situation in the poetry of the age of Deterioration. The main points of this research include: Analysis and investigation of the society in this period The reflexion of social situation in the poetry of this period and its role in the creation of poetic themes
    Keywords: Critical, A sociological Approach to the Poetry, Arabic poetry, the Age of Deterioration
  • Dr. Mohammad Ali Salmani Marvast, Ali Asqar Yari, Razieh Qasemian Nasab Page 107
    Although in recent decades the term of intertextuality has been suggested, but this phenomenon has been used in Islamic literature. Arab and Persian poets in past had directly and indirectly have been borrowed from the Holy Quran and we know that poetry is closely related to Quranic heritage. Badavi Jabal, Syrian poet, was born in 1903. He is also one of the poets. This paper will study concepts of intertextuality in Badavi Jabal's poem, his use from rich culture of Quran and influence of Quranic phrases in his poem. Perhaps it is said Quran heritage reflects in the Muslim poets is not far from the mind, be said that in addition to the natural rate reflects in Badavi's poetry, his use of the Quranic culture was done with specific objectives, Among which can be pointed to these cases: use of Quranic symbols in his poetry (because of the inability for expression of national and political demands), to create Spirit epic in his poetry and to make beauty the poem.
    Keywords: Badavi Jabal, Verbal intertextuality, Quranic intertextuality
  • Mojahed Gholami, Dr. Hosein Agha Hoseini Page 125
    Simultaneous with genesis of rhetoric in Arabian and Persian language, and with this assumption that skill in rhetoric be shown and cause a altitude for poet, some Iranian and Arabian poet, designed poetries that poet force himself to coming one or several rhetorical art in every verse of that and really present a concise collection of rhetoric by his poem. Thereafter this kind of poem named "badiieh" prevails first time in Persian poetry and then in Arabian poetry. In these two languages this kind of poetry has difference quality and traits. This article is explanatory of composing of "badiieh" in Persian and Arabian literature, historical progress and their differences and similarities.
    Keywords: Rhetoric, Artifact qasideh, Badiieh
  • Dr. Mohammad Hassan Foadian, Ali Sayyadani Page 147
    Abd al-aziz Ibn Saraya Al-Hillî so-called “Safî al-Din” is one of the great Shiite poets in the seventh century. After Busirî, he was the first poem who composed in Embellishments and has made it as a technique. Some features of his poetry are eloquence and beauty of style. He has experienced various forms of poetry and his epics are of good fame. Cause of multiplicity of epic poems in his poetical works is his warlike spirit and his uncle’s death. The main axis of these epics is his glory in himself and his people. He is hardly influenced by Mutanabbî in his Epics and Boasting Poems and in other subjects has imitated of past poets. It can be said that poet’s Epics and Boasting Poems are inseparable. The poet, in his epics, employed Quranic tales and verses. He has largely show different facts of his days in his poetry. This article is concerned to study in a part of his court.
    Keywords: Safî al Dîn, epic, boasting Poems, imitation
  • Dr. Ali Akbar Mohseni Page 168
    “Nahj-ol-belagha” has been studied from various perspectives, but an important rhetorical feature of this text, namely “the method of Ghasr”, has often been ignored. In Arabic, various emphatic strategies are employed to highlight the significance of topics, the most important of which is “Ghasr”. “Ghasr” means “to dedicate something to something else and to deny its counterarguments using a specific method”. The emphatic point about “Ghasr” is that two sentences are compacted and reduced to one sentence. There are six well known strategies to achieve this as follows: denial and “ella”, “pronoun of fasl”, “ennama”, “taghdim”, “bal, laken, and la”, and “al of jens”, which have been used in “Nahj-ol-belagha”. In the present paper, after a brief explanation of technical and aesthetic features of “method of Ghasr”, an attempt will be made to highlight Imam Ali’s (AS) concerns regarding power, government, and politics. Imam Ali (AS) has employed this rhetorical strategy to discuss and emphasize the following issues: regarding power and governance as tools to materialize justice, security and awareness, propagating justice, ignoring power and worldly benefits by rulers, truthfulness, accepting criticism, humbleness, having a sound command of religion, appointing truthful advisers, avoiding dictatorship and unjust taxes, etc.
    Keywords: Method of Ghasr”, politics, management, “Nahj, ol, belagha
  • Dr. Mehdi Momtahan, Mehdi Reza Kamali Baniani Page 193
    Psychology critique investigates essentially the literal work as expression of author mind states and personal structure presented in a story form. This appeared early in 19th century, and was part of a current during which the expressional approach of literature nature substituted romantic approach and previous attitude towards literature being imitational and practical. In 1827, Toms karloyal stated that usual matter near the our best critics in present age is a question essentially psychological that must be answered by discovery and known definition of unique nature of the poet from his poem. During history, Feroid and young theories always have been considered the most principal theories on psychology and psychiatric. These two had different imaginations of unconsciousness, and had very important theories on this. In this article it has been attempted to analyze the poet traces from his internal trip in respect to self revolution Torfe_Ebn_Abd in one of his odes (Al_ghazal and Al_fakhr).also by adapting these signs to Feroid and Young psychological instruction, the poet position determined in each verse and a psychological critique occurred on whole poem.
    Keywords: Al, ghazal, Al, fakhr, Torfe, Ebn, Abd, psychological attractions, uncounciousness, Yung, Feroid instructions
  • Dr. Mohammad Reza Najjarian Page 218
    Abol-Hasan Mohammad Ibn Ismail Lameie Gorgani, who lived in the mid-5th century, is one of well-known poets that his works are based on the style practiced in early Ghaznavid dynasty. Some of his poems are a response to the odes of that period. His poems describe nature or eulogize the elite of his time may be, indeed, considered as an imitated amalgam of Farrokhi, Onsori and Manouchehri's anthologies. The reader reminds Manouchehri's works by his metaphorical descriptions of deserts, horses and other manifestations of nature. However, he outdared Manouchehri in using obsolete Arabic words in some of his odes. Lameie has composed 56 couplets in the honor of Abol-Hasan Ali-Ibn Mohammd Lamiehi. These verses are somewhat like Emra-al-Qeys's Moallaqheh with 82 couplets. Structure of his odes like a vulgar poet who moaning over the relics of his beloved's deserted home, goes on by singing in the memory of good old days while shedding tears of regret for missing his beloved and ends in taking a leave with a final eulogy. Emra-al-Qeys's Moallaqheh being composed of these three basic parts too, namely standing on the relics of the beloved's home while wailing, telling love stories especially on Darat Joljol day and describing his experience of vagrancy. The present article aims at the structure, theme and imagery of Lamei's poems in comparison and contrast with Emra-al-Qeys's Moallaqheh.
    Keywords: Lameie, Emra, al, Qeys, Comparative literature, Odes, Structure, Theme, Images
  • Dr. Ahmad Reza Yalameha Page 241
    Among different languages of the words, Arabic language and literature has the greatest impact on the Persian literature. After entrance of Islam to Iran, Arabic words gradually entered to Persian language. At first, this process was mutual and both languages lent words to each other and borrowed from each other. Over the time, this process changed and many idioms, compounds, concepts and poetic meanings entered to Persian literature. Ibn Motaz Abbasi is the famous poet of the middle third century and very influential in the field of describing. This poet was very good at simile and composed poetry in ten components of Boasting Poem, Ghazal, Panegyric verse, Motebat, Rejections, Description, Anacreontic Verse, Death- Elegy, asceticism and Syllable. Amir Moezi Neyshaboori the famous poet of the fifteen century was completely familiar with the poetry of Ibn Motaz. He has used many concepts and similes of Ibn Motaz in his poetry. This research by using a comparative approach has tried to study the common concepts in the poetry of Amir Moezi and Ibn Motaz.
    Keywords: Comparative literature, Persian poetry, Arabic Poetry, Amir Moezi, Ibn Motaz Abbasi, Common Concepts