فهرست مطالب

  • سال چهاردهم شماره 1 (بهار و تابستان 1391)
  • تاریخ انتشار: 1391/08/18
  • تعداد عناوین: 7
|
  • امید وثوق شریفی، اکبر یعقوب فر، سید داود شریفی، قدرت الله میرزاده، فیروز عسکری صفحه 1
    این آزمایش به منظور تعیین ارزش غذایی جلبک گراسیلاریوپسیز پرسیکا و بررسی امکان استفاده از آن در تغذیه مرغان تخم گذار انجام شد. در مرحله اول، انرژی قابل متابولیسم و ترکیبات شیمیایی جلبک اندازه گیری شد. در مرحله دوم، اثر سطوح مختلف جلبک در جیره مرغ های تخم گذار با استفاده از 100 قطعه مرغ سویه های لاین w-36، در قالب طرح کاملا تصادفی با پنج تیمار (جیره های حاوی سطوح صفر، پنج، 10، 15 و 20 درصد جلبک) و پنج تکرار، به مدت 12 هفته بررسی شد. درصد تخم گذاری، خوراک مصرفی، ضریب تبدیل، وزن تخم مرغ، توده تخم مرغ به طور هفتگی اندازه گیری شد. مقدار پروتئین خام، فیبر خام، چربی خام، کلسیم و فسفر در جلبک گراسیلاریوپسیز پرسیکا به ترتیب 05‎/23، 2‎/7، 1‎/0، 9‎/0 و 34‎/0 درصد و مقدار انرژی قابل متابولیسم ظاهری و ظاهری تصحیح شده برای ازت ترتیب 04‎/2185 و 72‎/2195 کیلوکالری در کیلوگرم بود. در تیمارهای حاوی بیش از پنج درصد جلبک میزان تخم گذاری کاهش و ضریب تبدیل افزایش یافت (05‎/0P<). توده تخم مرغ در تیمارهای حاوی بیش از 10 درصد جلبک کاهش یافت (05‎/0P<). نتایج نشان داد که می توان تا سطح پنج درصد از جلبک گراسیلاریوپسیز پرسیکا در جیره غذایی مرغان تخم گذار بدون اثر منفی بر عملکرد استفاده نمود.
    کلیدواژگان: ترکیبات شیمیایی، انرژی قابل متابولیسم، مرغان تخم گذار، عملکرد، جلبک گراسیلاریوپسیز پرسیکا
  • مهناز صالحی، ژاله میرعبدالباقی، محمد علی کمالی سروستانی صفحه 11
    برای تعیین روش مناسب دباغی پوست شترمرغ، وزن مخصوص ظاهری، ضخامت، مقاومت و کشش پذیری چرم ناحیه اصلی شترمرغ های 12 تا 14 ماهه (تعداد = 15) در روش های مختلف دباغی (کرومی، گیاهی و آلومی) مطالعه شد. میانگین وزن مخصوص ظاهری و ضخامت چرم ها به ترتیب 0‎/0 ± 7‎/0 گرم بر سانتی متر مربع و 1‎/0 ± 7‎/1 میلی متر تعیین شد. نیروی پارگی، مقاومت و کشش پذیری چرم های کرومی (9‎/4 ± 0‎/33 کیلوگرم نیرو، 9‎/23 ± 2‎/197 کیلوگرم بر سانتی متر مربع و 0‎/7 ± 3‎/53 درصد) بیشتر از چرم های آلومی (5‎/5 ± 4‎/27 کیلوگرم نیرو، 7‎/26 ± 7‎/161 کیلوگرم بر سانتی متر مربع و 8‎/7 ± 4‎/46 درصد) و چرم های گیاهی (5‎/4 ± 0‎/13 کیلوگرم نیرو، 8‎/21 ± 7‎/70 کیلوگرم بر سانتی متر مربع و 4‎/6 ± 1‎/40 درصد) بود (05‎/0P<). به طورکلی، کیفیت مکانیکی چرم شترمرغ در فرآوری دباغی کرومی بهتر از چرم آلومی و گیاهی به دست آمد.
    کلیدواژگان: مقاومت، دباغی گیاهی، کشش پذیری، دباغی آلومی، دباغی کروم
  • کریم حسن پور، علی اصغر اسلمی نژاد، محمد مرادی شهربابک صفحه 19
    اثر طول دوره شیردهی بر منحنی های شیردهی و درصد چربی شیر گاوهای هلشتاین ایران مورد مطالعه قرار گرفت. تعداد 964606 و 885342 رکورد روزآزمون به ترتیب برای میزان تولید شیر و درصد چربی شیر استفاده شد. داده ها در چهار گروه (گروه یک: با طول دوره شیردهی 241 تا 300 روز، گروه دو: 301 تا 400 روز، گروه سه: 401 تا 500 روز و گروه چهار: 501 تا 600 روز) طبقه بندی شدند. تعداد نه تابع غیرخطی برای برازش منحنی ها در هر چهار گروه مورد استفاده قرار گرفت. تابع ناراشین تاکمای 1 که در قبل برای برازش منحنی تولید تخم مرغ مورد استفاده قرار می گرفت، در این تحقیق استفاده شد و در برازش منحنی شیردهی و درصد چربی شیر از صحت کافی برخوردار بود و در بعضی از مواقع، بهتر از توابع دیگر عمل میکرد. توابع وود، دیجسترا و رووک دارای بالاترین مقدار ضریب تبیین تصحیح شده بودند و تابع لژاندر در هر چهار گروه دارای پایین ترین مقدار بود. گاوهای با طول دوره شیردهی بالا نسبت به گروه های دیگر تداوم تولید بالا و در کل دوره شیردهی، تولید بالاتری داشتند. تولید شیر و تولید چربی در 305 روز در گاوهای گروه چهارم به طور قابل ملاحظه ای بالاتر از سایر گروه ها بود. در مقابل، با کاهش طول دوره شیردهی، تولید شیر به طور معنی داری کاهش نشان داد و شیب مرحله کاهشی در گاوهای گروه اول زیادتر بود.
    کلیدواژگان: ناراشین تاکما، منحنی درصد چربی، هلشتاین، منحنی شیردهی، تداوم شیردهی
  • محمد پناه، منوچهر سوری، سمیرا وره زردی صفحه 33
    تعداد 20 راس بره شیرخوار با میانگین سن یک ماه از نژاد سنجابی (10 راس نر و 10 راس ماده) با وزن اولیه به ترتیب (3‎/1±) 4‎/13 و (9‎/0±) 6‎/11 کیلوگرم به منظور بررسی اثر یک جیره تکمیلی بر ماده خشک مصرفی، سرعت رشد و خصوصیات لاشه مورد استفاده قرار گرفت. بره های هر جنس براساس وزن زنده گروه بندی شدند و به طور تصادفی در یکی از دو گروه غذایی، کنترل (شیر مادر و دسترسی آزاد به یونجه) یا تکمیلی (شیر مادر و دسترسی آزاد به یونجه و کنسانتره) در قالب یک طرح کاملا تصادفی و به روش فاکتوریل 2 × 2 پرورش داده شدند. رشد بره ها تا سن 130 روزگی ثبت و در پایان دوره، تمام بره ها برای بررسی خصوصیات لاشه ذبح گردیدند. میانگین شیر مصرفی بره های نر (685 گرم) بیشتر از بره های ماده (539 گرم) بود (01‎/0P<). افزایش وزن روزانه بره های نر بیشتر از ماده ها (240 در مقابل 163 گرم) و بره های گروه تکمیلی بیشتر از بره های گروه کنترل (259 در مقابل 145 گرم) بود (01‎/0P<). چربی لاشه بره های نر و ماده گروه تکمیلی نسبت به بره های گروه کنترل بیشتر بود (01‎/0P<). نتایج نشان داد که جیره تکمیلی باعث بهبود سرعت رشد، خصوصیات لاشه و افزایش ذخیره چربی در بره ها گردید.
    کلیدواژگان: سرعت رشد، خصوصیات لاشه، مصرف شیر، جنس، نژاد سنجابی
  • حمیدرضا انصاری رنانی، حمیدرضا باقرشاه صفحه 41
    به منظور مقایسه خصوصیات نخ خانه و فرش دست بافت، تعداد 40 جلد پوست گوسفند به دو گروه تقسیم گردید. در گروه اول، پشم از روی پوست با استفاده از پشم چین برقی چیده شد و در گروه دوم، الیاف با استعمال 15 درصد ماده شیمیایی سولفید سدیم برداشت گردید. نتایج نشان داد که قطر الیاف دباغی (3‎/2 ± 3‎/39 میکرومتر) بیشتر از الیاف چیده شده (7‎/0 ± 3‎/36 میکرومتر) بود (05‎/0P<). طول دسته الیاف دباغی (7‎/0 ± 3‎/3 سانتی متر) کمتر از الیاف چیده شده (2‎/0 ± 3‎/5 سانتی متر) بود (05‎/0P<). درصد ازدیاد نسبی طول تا حد پارگی نخ های تهیه شده از پشم دباغی بیشتر از نخ های حاصل از پشم چیده شده بود (05‎/0P<). استحکام نخ های تهیه شده از پشم دباغی 7‎/1 گرم نیرو بر تکس بود که در مقایسه با نخ های حاصل از پشم چیده شده (1‎/2 گرم نیرو بر تکس) تفاوت معنی داری داشت. تفاوت نخ های حاصل از پشم دباغی و چیده شده از نظر درصد رنگ پذیری و ثبات رنگ در برابر شستشو و نور، معنی دار بود. ضخامت تحت فشار بار متحرک و ثابت از نمونه های فرش تهیه شده با پشم دباغی و چیده شده به ترتیب 00‎/88 و 40‎/88 واحد و 46‎/91 و 09‎/93 واحد بود. استفاده از پشم های دباغی به دلیل کاهش استحکام و ثبات رنگ نخ و افزایش میزان رنگ پذیری، آسیب شدیدی بر کیفیت فرش های پشمی وارد می کند و باید روش های دیگری برای جدا کردن پشم از پوست مورد بررسی و تحقیق قرار گیرد.
    کلیدواژگان: سولفید سدیم، پشم چیده، نخ خامه، فرش دست بافت، دباغی
  • بابک عنایتی، قدرت الله رحیمی صفحه 49
    ژن فاکتور موثر بر رشد بتا به عنوان ژن موثر و مهم در فرآیند رشد و تمایز سلولی شناخته شده است. به منظور بررسی چندشکلی ژن فاکتور موثر بر رشد بتا-3 (TGFB3) از 160 قطعه مرغ مولد ایستگاه اصلاح نژاد مرغ بومی مازندران به طور تصادفی خون گیری شد. استخراج DNA به کمک روش نمکی بهینه یافته و تکثیر یک قطعه به طول 295 جفت باز (بخشی از اینترون 4، کل اگزون 5 و بخش کوچکی از اینترون 5) با استفاده از یک جفت آغازگر اختصاصی انجام شد. قطعه تکثیر شده بعد از هضم به کمک آنزیم BsiYI دو آلل + و به ترتیب با فراوانی 8037‎/0 و 1961‎/0 را آشکار نمود. فراوانی ژنوتیپ های «+/+»، «+/-» و «-/-» به ترتیب 6645‎/0، 2784‎/0 و 0569‎/0 برآورد شدند. آنالیز آماری نتایج به دست آمده نشان داد که وجود یک آلل + در ژنوتیپ می تواند میانگین صفات وزن بدن در سنین یک روزگی و هشت هفتگی را به صورت معنی داری درمقایسه با ژنوتیپ -/- افزایش دهد که نشان دهنده نقش تاثیرگذار آلل + در افزایش ارزش فنوتپی وزن بدن در جوجه ها می باشد (05‎/0>P)‎. در پایان می توان چنین نتیجه گیری نمود که نشانگر مورد مطالعه به همراه دیگر فرم های آللی ثبت شده در جایگاه ژنی TGFB3 می تواند در درک هر چه بهتر کنترل ژنتیکی نرخ رشد در جوجه ها مفید باشد.
    کلیدواژگان: ژن TGFβ3، چندشکلی، وزن بدن، مرغ بومی مازندران، ارزش ژنوتیپی
  • محمود حقیقیان رودسری، محمد روستایی علیمهر، مریم صفدریان، سید عبدالحسین ابوالقاسمی صفحه 59
    به منظور بررسی اثر جایگزینی کنجاله سویا با کنجاله کلزا کم گلوکوسینولات آزمایشی با استفاده از 320 جوجه گوشتی در سن یک هفتگی با میانگین وزن 111 گرم انجام شد. جوجه ها به دو گروه چهار دسته ای تقسیم و هر دسته در چهار قفس 10 قطعه ای توزیع شدند. به ترتیب 30 و 45 درصد پروتئین کنجاله سویا جیره گروه یک و جیره گروه دو به وسیله کنجاله کلزا جایگزین شد. مقدار صفر واحد آنزیم، 500 واحد آنزیم فیتاز، 600 واحد آنزیم سافیزیم جی پی 800 و 500 واحد فیتاز + 600 واحد سافیزیم جی پی 800 به جیره چهار دسته از هر دو گروه اضافه شد. نتایج نشان داد اثر متقابل سطوح کنجاله کلزا و آنزیم ها بر ضریب تبدیل خوراک و افزایش وزن معنی دار بود. در سطح 30 درصد جایگزینی پروتئین سویا با کنجاله کلزا بهترین ضریب (8‎/1) تبدیل متعلق به دسته بدون آنزیم بود. در سطح 45 درصد جایگزینی ضریب تبدیل دسته بدون آنزیم (43‎/2) از دسته مخلوط آنزیمی (03‎/2) بیشتر بود. به طورکلی، دوره پایین ترین میزان افزایش وزن (30‎/42 گرم) مربوط به تیمار 45 درصد پروتئین از کنجاله کلزای بدون آنزیم بوده است. نتایج نشان داد که می توان از کنجاله کلزا برای تامین 30 درصد پروتئین جیره استفاده نمود و در صورت افزودن آنزیم به جیره می توان پروتئین جیره را تا 45 درصد با کنجاله کلزا تامین نمود.
    کلیدواژگان: عملکرد، کنجاله کلزا، سافیزیم جی پی 800، جوجه های گوشتی، فیتاز
|
  • Omid Vosough Sharifi, Akbar Yaghoubfar, Seyed Davoud Sharifi, Ghodratollah Mirzadeh, Firouz Askari Page 1
    This study was conducted to determine the nutritional value of seaweed Gracilariopsis persica and to evaluate its utilization in layer nutrition. Metabolizable Energy and chemical composition of seaweed were measured. 100 Hy-line W-36 hens were allocated to five dietary groups with five treatment group (experimental diets containing zero, five, 10, 15 and 20 percent seaweed) and it lasted for 12 weeks. Egg production, feed intake, feed conversion ratio, egg weight and egg mass were measured weekly. The results showed that the CP, CF, EE, Ca and P of the seaweed were 23.05, 7.2, 0.1, 0.9 and 0.34 percent, respectively. Apparent Metabolizable Energy and Apparent Metabolizable energy corrected for nitrogen were 2185.04 and 2195.72 Kcal/Kg, respectively. The treatments contain more than five percent seaweed, decreased egg production and increased feed conversion ratio (P< 0.05). There was significant decrease in egg mass for more than 10 percent seaweed treatments (P< 0.05). These results showed that usage of five percent seaweed Gracilariopsis persica in the layer hen's diet doesnt have negative effect on production performances.
    Keywords: Gracilariopsis persica, Chemical composition, Seaweed, Layer hens, Metabolisable energy, Performance
  • Mahnaz Salehi, Jaleh Mirabdolbaghi, Mohammad Ali Kamali Sarvestani Page 11
    The study was consequently investigated effect of different tanning methods on apparent density, thickness, tensile strength and also extension percentage in three different tanning (chromic, alum and vegetable) of grown part of ostrich skins (n = 15; 12 to 14 months). Average apparent density and thickness of leathers were 0.7 ± 0.0gr/cm2 and 1.7 ± 0.1 mm, respectively. The breaking load, tensile strength and extension of chromic tanning leather (33.0 ± 4.9 kgf, 197.2 ± 23.9 kgf/cm2 and 53.3 ± 7.0 percent) were more than alum tanning leather (27.4 ± 5.5 kgf, 161.7 ± 26.7 kgf/cm2, 46.4 ± 7.8 percent) and vegetable tanning leathers (13.0 ± 4.5 kgf, 70.7 ± 21.8 kgf/cm2 and 40.1 ± 6.4 percent). However, the best physical quality was found in the chromic tanned leather for ostrich skin proccesing related to alum and vegetable leathers.
    Keywords: Alum tanning, Extension, Vegetable tanning, Tensile strength, Chromic tanning
  • Karim Hasanpour, Ali Asghar Aslaminejad, Mohammad Moradi Shahrbabak Page 19
    The effects of days in milk (DIM) on the curves of milk yield and milk fat percentage in Holstein cows of Iran were studied. A total of 964,606 and 885,346 test day records were used for milk yield and milk fat percentage, respectively. The data were grouped in four classes including: 1) 240 < DIM < 301, 2) 300 < DIM < 401, 3) 400 < DIM < 501 and 4) 500 < DIM < 601 days. To fit the curves, nine non-linear models for every one of the classes were applied. The Narushin & Takma 1 function which previously has been used for fitting the production and growth characteristics of chickens was used in this study. It showed a relatively high goodness of fit in fitting milk yield and milk fat percentage curves compared to other functions. Wood, Dijkstra and Rook functions showed higher Adjusted R2 whereas the third order Legendre polynomial function showed the lowest value in all the classes. The cows had longer lactation period, showed higher persistency and yielded higher daily milk at peak and post peak stages of lactation period. The forth class of cows yielded considerably higher milk and fat (based on 305 day production) compared to other groups. On the contrary, the rate of reduction of milk yield was significantly high for cows located in the lowest lactation length class and the slope of declining stage of milk yield curve was sharper.
    Keywords: Fat percentage curve, Narushin, Takma, Holstein, Lactation curve, Persistency
  • Mohammad Panah, Manouchehr Souri, Samira Varahzardi Page 33
    20 one-month-old Sanjabi suckling lambs (ten males and ten females with initial liveweight of 13.4 ± 1.3 and 11.6 ± 0.9, respectively) were used to assess the effect of ad libitum creep mixture on dry mater intake, live weight gain and carcass characteristics. The lambs were blocked within sex according to their live weight and randomly allocated to one of two treatments, control (free suckling and free choice of alfalfa) or supplementary (ad libitum creep mixtures with free suckling and free choice of alfalfa) in a 2 × 2 factorial arrangement. The study was continued for 100 days and at the end of the experimental period, all lambs were slaughtered to assess carcass characteristics. Average daily milk intake of males was higher than females (P< 0.01). Daily live weight gain (g/d) was significantly (P< 0.01) higher in males than females (240 vs. 163 g/d) and in the supplementary group than the control (259 vs. 145 g/d). Fat tissue in both male and female lambs in supplementary group was significantly (P< 0.01) more than that in the control. It could be concluded that the creep mixture diet improved growth rate and carcass characteristics and the fat content of the lambs.
    Keywords: Growth rate, Sanjabi breed, Carcass characteristics, Sex, Milk intake
  • Hamid Reza Ansari, Renani, Hamid Reza Baghershah Page 41
    Forty sheep skins were allocated into two groups. Group one was sheared using shearing machine and group two was chemically dewooled using 15 percent sodium sulfide. Results indicated that fibre diameter of slipewool (39.3 ± 2.3 µm) was significantly (P< 0.05) higher than the sheared wool fibers (36.3 ± 0.7 µm), but staple length of slipewool (3.3 ± 0.7 cm) was significantly (P< 0.05) lower than the sheared wool fibers (5.3 ± 0.2 cm). Percentage of relative length increase in yarns of slipewool was significantly (P< 0.05) higher than the sheared wool fibers. Staple strength of yarns made from slipewool was 1.7 gf/t which was considerably different from yarns made of sheared wool (2.1 gf/t). Percentage of color absorption, washing color fastness, light color fastness of yarns made of slipewool was considerably different from similar value of sheared wool. Thickness of carpets under dynamic and static force of the yarn made from slipewool (88.00 and 88.40 unit) was different from that of yarn made from sheared wool (93.09 and 91.46 unit). Use of slipewool in hand-woven carpet should be avoided due to decrease in yarn strength, color fastness and increased in color absorption. Other methods of skin dewooling should be considered.
    Keywords: Pile yarn, Slipewool, Sodium sulfide, Sheared wool, Hand, woven carpet
  • Babak Enayati, Ghodratollah Rahimi Page 49
    The transforming growth factor B (TGFB) subfamily is one of the most important groups of genes that are involved in development of growth and cell differentiation. In order to detect polymorphism in TGFB3 loci, blood samples were collected randomly from 160 breeder hens of Mazandarn native fowls breeding station. DNA was extracted using modified salting out method and a DNA fragment of 295 bp from TGFB3 loci was amplified (part of intron 3, exon 4 and small part of intron 4) using a specific primer pairs. The digested amplified fragment with BsiYI enzyme revealed two + and – alleles with the frequency of 0.8037 and 0.1961, respectively. The frequencies of "+/+", "+/-" and "-/-" genotypes were estimated at 0.6645, 0.2784 and 0.0569, respectively in studied population. The statistical analysis showed that the existence of one + allele in the genotypes significantly (P ≤ 0.05) increased the means of body weight at one day and eight week of age in comparison with "-/-" genotype which indicates the importance of this allele in body weight gain in chickens. It can be concluded that the studied marker site, together with the other documented variants in TGFB3 locus, can be very useful to obtain a better understanding of the genetic control of growth rate in chickens.
    Keywords: Phenotypic value, TGFβ3 gene, Body weight, Polymorphism, Mazandaran native fowls
  • Mahmoud Haghighiyan Roudsari, Mohammad Roostaei Alimehr, Maryam Safdarian, Seyed Abdolhossein Abolghasemi Page 59
    The effect of replacement of soybean meal protein with low glucosinolate rapeseed meal was investigated in an experiment with 320 one-week old broilers with an average live weight of 111 g. Chicks divided into two groups and each further subdivided into four subgroups. To each subgroup, four cages of 10 chicks per cage allocated. 30 and 45 percent of soybean meal protein of the diet of group (1) and group (2) replaced with rapeseed meal respectively. Levels of enzyme were zero, 500 units of phytase, 600 units Safizym GP 800 and a mixture of 500 units of phytase and 600 units of Safizym GP 800 added to the diets. Results showed that the interactions of levels of rapeseed meal and enzymes on the feed conversion and live weight gain were significant. In 30 percent replacement level, the best feed conversion (1.8) were belong to diets with no enzyme and in 45 percent of replacement, the feed conversion of diets with no enzyme (2.43) were higher than the diets with mixture of enzyme (2.03). The lowest values of live weight gain in the total period (42.30 g) was belonged to 45 percent replacement of rapeseed meal without enzyme. Overall result shown that the rapeseed meal can be used to provide 30 percent of the diet protein but in the case of adding enzyme to the diet, up to 45 percent of protein can be provided by the rapeseed meal.
    Keywords: Safizym GP 800, Broiler chicks, Phytase, Performance, Rapeseed meal