فهرست مطالب

  • سال چهل و سوم شماره 3 (پاییز 1391)
  • تاریخ انتشار: 1391/09/15
  • تعداد عناوین: 10
|
  • ابراهیم پوراحمدی، علی عبادی، منصور امیدی، علیرضا رحیمی صفحه 267
    امروزه مصرف کنندگان انگورهای بیدانه را به منظور مصرف به صورت تازه خوری و تهیه کشمش ترجیح می دهند. به این منظور یکی از اهداف مهم در اصلاح انگورهای تازه خوری تولید ارقام بیدانه جدید می باشد. یکی از روش های اصلاح ارقام بیدانه جدید استفاده از تکنیک نجات جنین است. در این پژوهش، تاثیر محلول پاشی گل ها قبل از شکوفایی با مواد تنظیم کننده رشد بنزیل آدنین (50 پی پی ام) و سایکوسل (200 پی پی ام) در ارقام فلیم سیدلس، پرلت و عسکری در شرایط باغ انجام گرفت. 50 روز بعد از گرده افشانی تخمک ها از حبه ها خارج شده و در محیط نیچ و نیچ کشت گردیدند. پس از گذشت 10 هفته از زمان کشت تخمک ها، جنین های آنها خارج گردید و در محیط نیچ و نیچ کشت شدند. سپس جنین های بازیابی شده و جوانه زده ارزیابی شدند. نتایج به دست آمده نشان داد که تیمارهای سایکوسل و بنزیل آدنین به ترتیب با 94‎/32% و 05‎/32% بر میزان جنین های بازیابی شده و با 76‎/26% و 05‎/27% بر میزان جنین های جوانه زده در مقایسه با شاهد اثر مثبت و معنی داری داشتند. مقایسه میانگین ها نشان داد که تاثیر تیمارهای سایکوسل و بنزیل آدنین بر تعداد جنین های بازیابی شده و جوانه زده در هر سه رقم یکسان بود، با این حال اختلاف آن ها با شاهد کاملا معنی دار بود.
    کلیدواژگان: جنین بازیابی شده، سایکوسل، جنین جوانه زده، بنزیل آدنین
  • اسماعیل چمنی، لیلا کشاورزی، رحیم قادری صفحه 275
    به منظور بررسی تاثیر غلظت های مختلف تیوسولفات نقره (25‎/0، 5‎/0، 1 و 2 میلی مولار)، ساکارز (5‎/2، 5، 5‎/7 و 10 درصد)، هومیک اسید (100، 500، 1000، 5000 و10000 میلی گرم بر لیتر) و بنزیل آدنین (5، 10، 20 و 40 میلی گرم بر لیتر) بر طول عمر گل های شاخه بریده میخک رقم «تمپو» آزمایشی در قالب طرح کامل تصادفی انجام شد. نتایج مقایسه میانگین تیمارهای مختلف نشان داد که غلظت های 25‎/0 و 5‎/0 میلی مولار تیو سولفات نقره، بر صفات عمر گلجائی، مقدار جذب محلول، میزان وزن تر نسبی، تفاوت معنی داری را در مقایسه با گل های شاهد (آب مقطر) نشان دادند، به طوریکه تیمار 25‎/0 میلی مولار تیو سولفات نقره با 7‎/24 روز برترین تیمار از نظر عمر گلجائی بوده و در سطح 5% تفاوت معنی داری را نسبت به سایر تیمارها نشان داد. با کاربرد بنزیل آدنین و هومیک اسید نه تنها افزایشی در طول عمر گل ها نسبت به شاهد مشاهده نشد بلکه طول عمر آنها بخصوص در غلظتهای بالا (10000-500 میلی گرم بر لیتر هومیک اسید و 40-10 میلی گرم بر لیتر بنزیل آدنین) اندکی نیز کاهش یافت. ساکارز و سایر تیمارها تفاوت معنی داری را با شاهد در صفات مختلف نشان ندادند.
    کلیدواژگان: بنزیل آدنین، میخک، طول عمر، هومیک اسید
  • علیرضا فرامرزپور، مجتبی دلشاد، مسعود پارسی نژاد صفحه 285
    عملکرد بالا و همچنین کیفیت مناسب از پیش شرط های لازم جهت دست یافتن به تولید سود آور خیار گلخانه ای می باشد. از طرف دیگر با توجه به بحران کمبود آب در جهان و بالاخص در ایران لازم است که در مصرف این سرمایه بزرگ صرفه جویی بعمل آید. به منظور بهینه سازی مصرف آب در کشت خاکی خیار گلخانه ای و تحت شرایط سیستم آبیاری قطره ای، با استفاده از تانسیومتر، آزمایشی در یکی از گلخانه های سبزیکاری پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران صورت گرفت. هدف از انجام این آزمایش تعیین نقطه ی بهینه پتانسیل آب موجود در خاک به منظور دستیابی به حداکثر رشد و عملکرد خیار گلخانه ای است. سه آستانه پتانسیل 25، 45 و 65 سانتی بار جهت شروع آبیاری مورد مقایسه قرار گرفتند. میزان حجم آب مصرفی در نقطه پتانسیلی 25 سانتی بار، 24‎/1 برابر بیشتر از نقطه پتانسیلی 45 سانتی بار و 03‎/2 برابر بیشتر از نقطه پتانسیلی 65 سانتی بار بود. تغییر در پتانسیل آب موجود در خاک سبب تغییر در کارایی مصرف آب گردید و با کاهش میزان حجم آب مصرفی کارایی مصرف آب افزایش یافت به طوریکه میزان کارایی مصرف آب در نقطه پتانسیلی 65 سانتی بار 48 درصد بیشتر از نقطه پتانسیلی 25 سانتی بار و 46 درصد بیشتر از نقطه پتانسیلی 45 سانتی بار بود. پتانسیل بیشتر آب در خاک سبب افزایش رشد رویشی گردید. کیفیت محصول رضایت بخش بود و تحت تاثیر سطوح مختلف رطوبتی خاک قرار نگرفت. در تیمار نقطه پتانسیلی 65 سانتی بار چون میزان کارایی مصرف آب نسبت به دو تیمار دیگر 48 درصد بیشتر بود و از طرفی دیگر چون کاهش کیفیت میوه رخ نداد در نتیجه نقطه پتانسیلی 65 سانتی بار نقطه ای بهینه جهت آبیاری خیار گلخانه ای قابل توصیه است.
    کلیدواژگان: پتانسیل آب خاک، آبیاری قطره ای، گلخانه، خیار، تانسیومتر
  • سیداحسان فیضیان، حمید دهقانی، مختار جلالی جواران، عبدالمجید رضایی صفحه 293
    خربزه یک گیاه اقتصادی و مهم است و ایران از مراکز مهم تنوع برای این محصول به شمار می رود. به منظور بررسی چگونگی عمل ژن ها، وراثت پذیری و برآورد تعداد عوامل موثر در کنترل ژنتیکی عملکرد و برخی از صفات مرتبط با آن در خربزه، نسل های 1P، 2P، 1F، 2F، 1BC و 2BC حاصل از تلاقی های میرپنجی × تاشکندی و میرپنجی × عباسعلی تهیه و در شرایط مزرعه و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار کاشته شدند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که تفاوت معنی داری بین نسل ها از نظر صفات مطالعه شده وجود دارد. در تلاقی تاشکندی × میرپنجی، برای صفات عملکرد و عملکرد قابل قبول هتروزیس مثبت و معنی دار نسبت به والد برتر مشاهده گردید (76‎/13 درصد و34‎/27 درصد). تجزیه میانگین نسل ها برای صفات با استفاده از مدل شش پارامتری نشان داد که در تلاقی تاشکندی × میرپنجی مدل ساده افزایشی – غالبیت در توجیه نحوه عمل ژنها در همه صفات بررسی شده، به غیر از روز تا رسیدگی و طول میوه کفایت می کند. با استفاده از 6 نسل این تلاقی مشخص شد که در کنترل صفات عملکرد و عملکرد قابل قبول هر دو اثرات افزایشی و غالبیت نقش دارند، ولی اثرات اپیستازی نقشی نداشتند. در تلاقی میرپنجی × عباسعلی آماره کای اسکور و نیز آزمونهای مقیاس بیانگر عدم کفایت مدل ساده افزایشی- غالبیت در کنترل صفات بررسی شده بود.
    کلیدواژگان: صفات زراعی، خربزه، عمل ژن، هتروزیس، وراثت پذیری، تجزیه میانگین نسلها
  • پرویز نوروزی، روح انگیز نادری، مصباح بابالار، سیامک کلانتری، محسن کافی صفحه 305
    در این تحقیق اثر محلول پاشی با غلظت های مختلف اسید جیبرلیک1 (GA3) بر روی برخی شاخص های گلدهی در سال دوم گلدهی سیکلمن مورد بررسی قرار گرفت. غلظت های مورد استفاده GA3، پنج غلظت صفر، 20، 30، 40 و 50 میلی گرم در لیتر بودند. این آزمایش در قالب یک طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. شاخص های تعداد کل گل در یک دوره گلدهی، تعداد گل در اوج گلدهی، تعداد روز از محلول پاشی تا اوج گلدهی، طول گلبرگ، قطر دهانه گل و طول دمگل در این تحقیق مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که غلظت های مختلف GA3، تاثیر معنی داری بر روی تعداد کل گل در یک دوره گلدهی نداشته است. تیمار 40 میلی گرم در لیتر GA3، باعث تولید حداکثر تعداد گل در اوج گلدهی شده و نمای گلی2 را به طرز قابل توجهی افزایش داد. با افزایش غلظت GA3، تعداد روز از زمان محلول پاشی تا اوج گلدهی بتدریج کاهش یافت. حداقل تعداد روز از زمان محلول پاشی تا اوج گلدهی با استفاده از غلظت 50 میلی گرم در لیتر GA3 حاصل گردید. از طرف دیگر این تیمار با افزایش بیش از حد طول دمگل، باعث افزایش درصد دمگل های خوابیده گردید و نمای گلی را کاهش داد. در این آزمایش، اندازه گلبرگ ها و قطر دهانه گل، تحت تاثیر غلظت های مختلف GA3 قرار نگرفت.
    کلیدواژگان: گلدهی، یکلمن، نمای گلی.، محلول پاشی GA3، اسید جیبرلیک
  • ثریا موسوی، کاظم ارزانی، حمید عبدالهی صفحه 311
    پژوهش حاضر به منظور تعیین درصد خودناسازگاری در برخی از ارقام گلابی آسیایی (Pyrus serotina Rehd.) و گلابی اروپایی (Pyrus cummunis L.) در سال های 1385 و 1386 انجام پذیرفت. پس از جمع آوری دانه های گرده به منظور اطمینان از زنده بودن آنها، در شرایط درون شیشه ای مورد کشت قرار گرفتند. همچنین به منظور مطالعه میکروسکوپی رشد لوله گرده 48، 72، 96 و 120 ساعت بعد از گرده افشانی تعدادی گل برداشت و در محلول FAA تثبیت شدند. نتایج نشان داد هم زمانی در گلدهی بین ارقام گلابی آسیایی و ارقام گلابی اروپایی و بومی وجود دارد. نتایج مطالعه کشت دانه های گرده در گلابی های آسیایی و همچنین مطالعه میکروسکوپی رشد لوله گرده در تمام ارقام مورد مطالعه نشان داد که جوانه زنی دانه گرده 55 تا 70 درصد می باشد و در نتیجه دانه های گرده مورد استفاده در این آزمایش زنده و سالم بودند. همچنین رشد لوله گرده در اغلب ارقام مورد مطالعه در یک سوم انتهای خامه متوقف شد. نتایج مطالعات مزرعه ای براساس تولید میوه نهایی نشان داد که درصد تشکیل میوه در گلابی های آسیایی، اروپایی و بومی کمتر از 5% می باشد و می توان نتیجه گرفت که تمام ارقام مورد مطالعه خودناسازگار می باشند. بنابراین در برنامه های اصلاحی آینده به منظور تولید مواد گیاهی کافی و متنوع، دگرگرده افشانی در ارقام گلابی آسیایی و همچنین گلابی های آسیایی و اروپایی توصیه می گردد. به منظور تولید محصول بیشتر انجام آزمایشات گرده افشانی کنترل شده با استفاده از ارقام مختلف به عنوان والد گرده ده و والد بذری برای تعیین گروه های گرده افشانی در احداث باغ های جدید گلابی آسیایی در ایران ضروری است.
    کلیدواژگان: گرده افشانی، دانه گرده، رشد لوله گرده، تشکیل میوه، خودناسازگاری
  • محبوبه زارع مهرجردی، محمدرضا بی همتا، منصور امیدی، محمدرضا نقوی صفحه 323
    آرتمیزینین یک سزکوئی ترپن لاکتون است که توسط گیاه Artemisia annua تولید می شود و در حال حاضر موثرترین دارو علیه بیماری مالاریا می باشد. این ترکیب به همراه مشتقاتش در درمان بیماری های هپاتیت B و سرطان های مختلف نیز کاربرد دارد. با وجودی که سنتز شیمیایی آن امکان پذیر است ولی به دلیل ساختار پیچیده و عملکرد پایین آن از لحاظ اقتصادی مناسب نمی باشد. از آنجایی که این گیاه به عنوان تنها منبع تجاری تولید، مقادیر بسیار پایینی از آن را تولید می کند، تلاش برای افزایش تولید این ترکیب دارویی ارزشمند ضروری به نظر می رسد. در این مطالعه، تاثیر الیسیتوری چهار هورمون جیبرلیک اسید(GA3)، سیتوکنین (2-iP)‎، متیل جاسمونات (MeJA)‎ و سالیسیلیک اسید (SA)‎ بر روی تولید آرتمیزینین در زمانهای مختلف پس از اعمال تیمار مورد بررسی قرار گرفت. مشاهده شد که MeJA بیشترین تاثیر را بر روی افزایش تولید آرتمیزینین در مقایسه با سه هورمون دیگر داشته، 2iP و SA در رتبه بعد و GA3 کمترین تاثیر را نسبت به سایرین داشته است. بنابراین هورمون MeJA به دلیل تحریک بیشتر و نیز تاثیر افزایشی یکنواخت بر روی تولید آرتمیزینین در زمانهای مطالعه شده، کاندیدای مناسبی برای انجام مطالعات بیشتر جهت استفاده از آن برای کاربرد در سطح مزرعه می باشد.
    کلیدواژگان: آرتمیزینین، متیل جاسمونات، سالیسیلیک اسید، سیتوکنین، جیبرلیک اسید
  • پدرام عصار، مجید راحمی، لیلا تقی پور صفحه 331
    ژوهش حاضر به منظور بررسی اثر تیمارهای پس از برداشت اسپرمیدین و پوترسین بر کیفیت انباری میوه کیوی رقم ’هایوارد‘ انجام شد. در آبان ماه سال 1389 میوه ها از باغ تحقیقاتی شرکت باغداری فجر ساری دست چین شد و به آزمایشگاه فیزیولوژی پس از برداشت انتقال یافت. میوه ها به مدت 4 دقیقه در محلول اسپرمیدین یا پوترسین (هر کدام در غلظت های 5‎/0، 1 و 5‎/1 میلی مولار) غوطه ور شدند و از آب مقطر به عنوان شاهد استفاده شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار انجام گردید. پس از 2 ماه انبارمانی (5 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 5 ±90 درصد) نتایج نشان داد که کاربرد پس از برداشت پلی آمین های اسپرمیدین و پوترسین به صورت مطلوبی بر ویژگی های کیفی میوه کیوی رقم ’هایوارد‘ تاثیر گذار بود و میزان تاثیر هر تیمار به نوع و غلظت پلی آمین مورد استفاده بستگی داشت. میوه های تیمار شده نسبت به شاهد کاهش وزن و درصد کل مواد جامد محلول آب میوه کمتری داشتند و میزان اسید کل آب میوه، ویتامین ث و سفتی بافت در آن ها بیشتر بود. اسیدیته میوه های تیمار شده با شاهد تفاوت معنی داری نداشتند. به طور کلی تیمار اسپرمیدین در غلظت 5‎/1 میلی مولار بهترین تیمار به لحاظ حفظ خصوصیات کمی و کیفی میوه ها بود.
    کلیدواژگان: ویتامین ث.، سفتی بافت، کیوی، پلی آمین ها، درصد کاهش وزن
  • زهرا حطری، ذبیح الله زمانی، وحیده ناظری، لیلا تبریزی صفحه 337
    کاکوتی یکی از گیاهان دارویی و معطر است که پراکنش وسیعی در ایران دارد. در این پژوهش نشانگر مولکولی RAPD با استفاده از 16 آغازگر برای تعیین تنوع ژنتیکی در 39 نمونه کاکوتی tenuior Ziziphora از 21 منطقه جغرافیایی ایران استفاده شد. تعداد 100 باند چند شکل از 110 باند تکثیری ایجاد گردید که با استفاده از نرم افزار NTsys آنالیز داده ها انجام شد و ضریب تشابه جاکارد جهت محاسبه تشابه میان نمونه ها استفاده گردید. میزان تشابه محاسبه شده بر اساس باندهای چند شکل در دامنهای از 19‎/0تا 77‎/0 قرار داشت و میانگین تشابه نیز برابر با 43‎/0 بود. بیشترین قطعات تکثیر شده چند شکل 12 عدد و مربوط به آغازگرTIBMBA-06 بود، در حالیکه آغازگر TIBMBB-13 با 3 باند کمترین قطعات چند شکل را داشتند. متوسط تعداد باند برای هر آغازگر 9‎/6 و متوسط باندهای چند شکل 3‎/6 برآورد گردید. تجزیه خوشه ای بر پایه ماتریس تشابه و با روش UPGMA صورت گرفت. بر اساس تجزیه خوشه ای، در ضریب تشابه 43‎/0 نمونه های کاکوتی به 6 گروه تقسیم شدند. بر اساس ماتریس تشابه، کمترین شباهت (19‎/0) مربوط به دو نمونه مشهد و اسلامیه یزد با فاصله جغرافیایی زیاد و بیشترین شباهت (77‎/0) بین دو نمونه از یاسوج از یک منطقه جغرافیایی بود. نتایج حاکی از وجود تنوع ژنتیکی بالایی در میان نمونه های مورد بررسی بوده است.
    کلیدواژگان: مولکولی تجزیه، تجزیه خوشه ای، تشابه ژنتیکی، تجزیه ژنتیکی، کاکوتی
  • تیمور جوادی صفحه 345
    در این پژوهش، نقش پاکلوبوترازول در کاهش اثرات تنش خشکی و بازیافت بعد از خشکی در نهال های گلابی رقم بیروتی بررسی شد. بعد از کاشت، پاکلوبوترازول بصورت خاکی به مقدار 0، 15‎/0 و 3‎/0 گرم در گلدان استفاده شد. سه ماه بعد از کاشت، نهال ها در معرض سه تیمار تنش آبی (0، 4‎/0- و 8‎/0- مگاپاسکال خاک) قرار گرفتند. نتایج نشان داد که پاکلوبوترازول به طور موثری پارامترهای رویشی را کاهش داد. رشد نهال ها، میانگین مساحت برگ، قطر تنه، وزن خشک قسمت هوایی و وزن خشک کل گیاه در تیمارهای پاکلوبوترازول کاهش یافت، اما بین تیمار 15‎/0 و 3‎/0 گرم در گلدان پاکلوبوترازول، از نظر آماری تفاوتی مشاهده نشد. پاکلوبوترازول تاثیری بر شاخص پایداری غشاء نداشت. مقدار کلروفیل a، b و کل تحت تاثیر تیمار خشکی و پاکلوبوترازول قرار گرفت و اثرات متقابل آنها از نظر آماری معنی دار نشد. مقدار کلروفیل کل در تیمار15‎/0 و 3‎/0 گرم پاکلوبوترازول در بیش ترین حد و در تیمار شاهد در کم ترین مقدار بود. بیش ترین مقدار پرولین (4‎/73 میکرومول بر گرم وزن خشک) و کربوهیدراتهای محلول کل (35‎/2 گرم در صد گرم وزن خشک) در اوج تنش آبی در تیمار خشکی 8‎/0- مگاپاسکال بود. سرعت فتوسنتز، هدایت روزنه ای و تعرق (59‎/4 میلی مول بر متر مربع در ثانیه) در اوج تنش و در تیمار خشکی 8‎/0- مگاپاسکال نسبت به سایر تیمارها در حداقل بودند و در زمان شروع آزمایش و دو روز بعد یکسان بود. میزان گاز کربنیک زیر روزنه ای در اوج تنش آبی در تیمار خشکی 8‎/0- مگاپاسکال در بیش ترین حد بود. در زمان شروع آزمایش و دو روز بعد از آبیاری مجدد تفاوتی بین تیمارها مشاهده نشد. به طور کلی از نتایج این آزمایش چنین استنباط می شود که پاکلوبوترازول از طریق تاثیر بر خصوصیات رویشی، بیوشیمیایی و تبادلات گازی زمینه را برای تحمل بهتر خشکی در گلابی رقم بیروتی فراهم می کند.
    کلیدواژگان: تنش آبی، پارامترهای رشدی، پاکلوبوترازول، تبادلات گازی، گلابی
|
  • Ebrahim Poorahmadi, Ali Ebadi, Mansour Omidi, Alireza Rahimi Page 267
    Consumers prefer seedless grapes for table and raisin grape industry. Release of new superior seedless grape cultivars is one of the main objectives in grape breeding programs. Embryo rescue is one of the techniques to develop a new seedless cultivar. Therefore, in this study, the effects of bud flower spraying with BA (50 ppm) and CCC (200 ppm) before blooming were studied in ‘Flame Seedless’ ‘Perlette’ and ‘Askari’. Ovules were extracted 50 days past pollination, cultured on medium and then their embryos were dissected out of ovules and cultured in NN medium. Recovery and germination of embryos were evaluated. Spraying flowers with BA and CCC resulted in 32.94 and 32.05% of recovered embryos and 26.76 and 27.05% of germinated embryos, respectively, which both had significant differences with control.
    Keywords: Stenospermocarpic, Germinated embryos, Benzyladenine, Recovered embryos, Chlormequate
  • Esmaeil Chamani, Leyla Keshavarzi, Rahim Ghaderi Page 275
    An experiment was conducted to study the effects of different concentrations of Silver thiosulfate (STS) (0.25, 0.5, 1 and 2 mM), Sucrose (2.5, 5, 7.5 and 10 %), Humic acid (100, 500, 1000, 5000 and 10000 ppm) and Banzyl adenine (5, 10, 20 and 40 ppm) on vaselife of cut ‘Tempo’ carnation flowers. The experiment was arranged in a compeletly randomized design. The results of means comparison indicated that STS at rates of 0.25 and 0.5 mM exerted significant (p<0.05) and positive effects on vase life, solution uptake and relative fresh weight as compared to control. However, the highest vase life (24.7 days) was obtained by STS at the rate of 0.25 mM, which was significantly (p<0.05) more than control (15.8 days) and other treatments. Application of BA and Humic acid not only did not increase vase life, but also at their high concentrations (Humic acid at rates of 500-10000 mg/l and BA at rates of 10-40 mg/l) slightly decreased the flower’s vase lives. Sucrose as well as other treatments did not affect the other evaluated traits
    Keywords: Vase life, Carnation, Banzyladenine, Humic acid
  • Alireza Faramarz Pour, Mojtaba Delshad, Masoud Parsi Nejad Page 285
    High yield of top quality crop is a prerequisite for profitable production of greenhouse produced cucumber. On the other hand, because of water deficit in Iran it is necessary to economize in this scarce and valuable input. An experiment was carried out in the experimental greenhouse of University College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran to optimize water use in soil culture of greenhouse cucumber, applying drip irrigation as a irrigating system and tensiometer as the moisture measuring instrument. The aim of this research was to determine a suitable starting point of soil water potential at which irrigation pumps would start to operate and while growth and yield of greenhouse cucumber would be at its optimal state. Three water potentials for starting the irrigation system (-25, -45, and -65 centibar) were compared. Results showed the volume of applied water was 1.24 times higher in the -25 centibar treatment than in the -45 one and 2.03 times higher than that in -65 centibar treatment. The treatments had significant effect on water use efficiency. Decrease in volume of applied water resulted in increase of water use efficiency. Water use efficiency was 48 percent higher in -65 centibar treatment in comparison with -25 centibar and 46 percent higher in the -65 centibar as compared with -45 centibar treatment. Increase in soil water enhanced the vegetative growth. Yield quality was acceptable and not seriously affected by different soil moisture levels. Because of better water use efficiency of -65 centibar treatment as compared with the other ones and no serious change in fruit quality and quantity parameters, it can be concluded that a pump starting point of -65 centibars is recommendable for soil based greenhouse cucumber irrigation.
    Keywords: Soil Water Potential, Greenhouse, Tensiometer, Drip irrigation, Cucumber
  • Seyed Ehsan Feyzian, Hamid Dehghani, Mokhtar Jalali Javaran, Abdol Majid Rezaei Page 293
    Melon is an economically important crop and Iran is considered as its diversity center. To investigate gene action, heritability and number of effective factors for yield and related traits, six generations, namely: P1, P2, F1, F2, BC1, and BC2 of two crosses of Mirpanji × Tashkandi and Mirpanji × Abasali were produced and evaluated in the spring of 2008, applyig a complete block design of three replications. Significant differences were observed among generations for all the traits. In Mirpanji × Tashkandi, a positive significant cross heterosis over the more dominant parent was found for yield as well as for the acceptable yield (13.76 and 27.34% respectively). Estimates of gene effects as based upon a six-parameter model (according to Mather and Jinks in Mirpanji × Tashkandi cross) showed that a simple additive-dominance model is adequate for the evaluated characteristic except for days to maturity and for fruit length. Both additive and dominance gene effects were important in the governing and acceptable yields in Mirpanji × Tashkandi cross, while epistatic genetic effects were not important. Chi square and Joint Scaling Tests in Mirpanji × Abasali cross indicated that a simple additive-dominance model was not adequate for the evaluated characteristic, while epistatic genetic effects did prove their importance.
    Keywords: Cucumis melo, Agronomic traits, Generation mean analysis, Gene action, Hetrosis., Heritability
  • Parviz Norouzi, Roohangiz Naderi, Mesbah Babalar, Siamak Kalantari, Mohsen Kafi Page 305
    The effect of gibberellic acid (GA3) spraying on some characteristics of cyclamen flowering trend during the second flowering year was investigated. GA3 sprays were applied in concentrations of 0, 20, 30, 40, and 50 mg/l. The trial was carried out as a randomized complete design of three replications. The total flower count, flower count during the flowering peak, days from spraying to flowering peak, petal length, flower spout diameter and petiole length were measured. Results showed that different concentrations of GA3 had no effect on the total flower count throughout the flowering period. The highest flower count during the flowering peak was achieved with 40 mg/l concentration of GA3. The floral display was also incredibly increased using this concentration of the GA3. Increase in GA3 concentration, resulted in decreasing the days from spraying to flowering peak. Use of 50 mg/l concentration of GA3, resulted in a minimum day count from spraying to flowering peak. On the other hand, this concentration of GA3, resulted in an inordinate of the increase petiole length, lowering the floral display. Petal size and flower spout diameter were not affected by different concentrations of gibberellic acid.
    Keywords: Floral display, Cyclamen, Gibberellic acid, GA3 spraying
  • Soraya Mousavi, Kazem Arzani, Hamid Abdollahi Page 311
    The present research was conducted to determine the percent self-incompatibility in some Asian pear (Pyrus serotina Rehd.) as well in European pear (Pyrus communis L.) cultivars. The experiment was carried out during 2006 and 2007 growing seasons. Pollen grains were collected and tested for viability using in-vitro pollen culture. For microscopic examination of pollen tube growth in the style, pollinated flowers were sampled and fixed in the FAA solution after 48, 72, 96 and 120 hour post pollination. At the time of flowering stage and during both seasons, Asian and European pear cultivars exhibited a reasonable overlap of flowering. Pollen viability test on Asian pear (as well as microscopic examination of pollen tube growth) in all the studied cultivars showed 55 to 70% pollen germination, indicating that pollen grains involved in the experiment were healthy and viable, although in most of the studied cultivars pollen tube stopped growth at a one third point to style ending. Results as based on the final fruit set (in-vivo test) showed a fruit set of less than 5% for Asian, European and as well for the native studied cultivars. So, one can conclude that all the studied cultivars were self-incompatible. Therefore, as for the future breeding programs, cross pollination is suggested within Asian pears as well as among Asian and European pears to create and produce working material of enough variability. In addition, in order to produce higher yields, it is necessary to carry out control pollination experiments (utilizing various cultivars as pollen and seed parents) to determine cross-compatible groups for the newly established Asian pear orchards in Iran.
    Keywords: Self, incompatibility, Pollination., Fruit set, Pollen grain, Pollen tube growth
  • Mahboobe Zare, Mohammad Reza Bihamta, Mansour Omidi, Mohammad Reza Naghavi Page 323
    Artemisinin, a secondary metabolite, is produced by Artemisia annua L. plant and is nowadays, the most effective drug in the treatment of malaria. This component and its derivatives are also used against hepatitis B and different types of cancers. Chemical synthesis of artemisinin is possible but because of its complex structure and low yield, it is not economically feasible. Since this plant serves as the only commercial source of artemisinin production while also producing it at very low levels, efforts to increase the production source of this valuable drug are indispensable. In this study, the effects of four hormones namely: gibberellic acid (GA3), cytokinin(2-iP), methyl jasmonate(MeJA) and salicylic acid(SA) on artemisinin production were studied at different time points following treatments. It was observed that MeJA had the highest positive effect on artemisinin production as compared to the other three hormones, and in a descending order of effect there stood 2-iP, SA, and GA3. Therefore, due to the more provoking and uniformly increasing effects on artemisinin content throughout the study, MeJA is a proved to be a promising and suitable candidate for further studies in field applications.
    Keywords: Methyl jasmonate, Salicylic acid, Artemisinin, Gibberellic acid, Cytokinin
  • Pedram Assar, Majid Rahemi, Leyla Taghipour Page 331
    To study the effects of postharvest treatments of spermidine and putrescine on storage quality of ‘Hayward’ kiwifruit, the present research was performed. In November 2010, fruits were hand picked from Fajr Orchardist Corporation in Sari and transported to postharvest physiology laboratory. Fruits were dipped for 4 minutes in either spermidine or putrescine solutions (0.5, 1.0 and 1.5 mM), and distilled water being used as control. The design of the experiment was a complete randomized one of 4 replicates in each treatment. Following a two month period of storage (at 5°C and 90±5% relative humidity), results showed that postharvest treatments of spermidine and putrescine can beneficially affect qualitative characteristics of ‘Hayward’ kiwifruit and for each treatment, the degree of effectiveness depends on polyamine utilized and the concentration applied. In comparison with control, treated fruits benefitted from lower weight loss and TSS, higher total acidity, vitamin C, and fruit firmness. As regards pH, there were no significant differences observed between treated and control fruits. In total, spermidine at its 1.5 mM concentration was the most suitable treatment in maintenance of quantitative and qualitative characteristics of kiwifruit.
    Keywords: Polyamines, Firmness, Vitamin C., Kiwifruit, Weight loss percentage
  • Zahra Hatari, Zabihollah Zamani, Vahideh Nazeri, Leyla Tabrizi Page 337
    Ziziphora tenuior, named Kakooti in Farsi, is one of the aromatic and medicinal plants of a wide distribution in Iran. In this study, RAPD molecular markers, (by utilization of 16 primers) was applied to determine the genetic diversity of 39 samples of Ziziphora tenuior from 21 geographical regions in Iran. A number of 100 polymorphic bands out of 110 amplified ones was produced and analyzed through NTsys software. Jaccard's similarity coefficient was employed to calculate similarities among the samples. Calculated similarity based on the polymorphic bands, stood in the range of 0.19 to 0.77 with a mean of 0.43. Most amplified polymorphic fragments (12) were related to the primer TIBMBA-06, while the primer TIBMBB-13 carried the lowest (3) amplified polymorphic bands. Mean number of amplified bands for primers was 6.9, while the mean number of polymorphic bands was 6.3. Cluster analysis was performed based upon similarity matrix and UPGMA method. According to cluster analysis within the similarity coefficient of 0.43, Ziziphora samples were divided into 6 groups. Based upon similarity matrix, the lowest similarity (0.19) was found for two samples from Mashhad and Eslamieh Yazd with high geographical distance whilst the highest similarity (0.77) found between two samples from Yasuj within the same geographical region. The results finally indicated high genetic diversity among the studied genotypes.
    Keywords: Molecular, Genetic similarity, Kakooti, Genetic analysis, Cluster analysis
  • Teymour Javadi Page 345
    Paclobutrazol was utilized to analyze its role in water stress amelioration and post drought recovery of container-grown pear (Pyrus communis cv. Biroti) saplings. Following planting, paclobutrazol was applied as soil drench at concentration of 0, 0.15 and 0.3 mg per pot. Three months following planting, saplings were subjected to three water stress treatments of: 0, -0.4 and -0.8 MPa. Control treatment was subjected to daily irrigation. Irrigation was applied when soil water potential reached -0.4 and -0.8 for the water stress treatments. All traits were recorded during water stress as well as two day following rewatering. Results showed that Paclobutrazol effectively slowed down growth parameters. Paclobutrazol decreased saplings, growth, mean leaf area, trunck diameter, shoot and plant dry weights. But, significant differences were not observed between 0.15 and 0.3 gr/pot paclobutrazol treatments. Paclobutrazol did not affect membrane stability index. Leaf chlorophyll (a, b and total) contents were affected by paclobutrazol and water stress treatments, but their interaction was not significant. Total leaf chlorophyll content was higher in 0.15 and in 0.3 gr/pot paclobutrazol treatments than in control. Leaf proline (73.4 µmol/gr dry weight) and total carbohydrate (2.35 gr/100 gr dry weight) contents were recorded as the highest in -0.8 MPa water stress treatment. Photosynthesis rate, stomatal conductance and transpiration (4.59 molm-2s-1(were recorded as least in -0.8 MPa water stress treatment. These parameters were identical at the beginning of water stress treatment and withing two days after rewatering. When compared with non-paclobutrazol-treated controls, paclobutrazol treatments contained higher sub-stomatal Co2. In conclusion, the results showed that paclobutrazol induces more water stress tolerance in pear (cv. Biroty) by affecting the vegetative, biochemical and gas exchange traits.
    Keywords: Gas exchange, Pear, Water stress, Vegetative parameters, Paclobutrazol