فهرست مطالب

  • سال چهاردهم شماره 3 (پیاپی 47، بهار 1392)
  • تاریخ انتشار: 1392/01/11
  • تعداد عناوین: 17
|
  • زینب بیدل، میلاد نظرزاده، عرفان ایوبی، کوروش سایه میری صفحه 257
    سابقه و هدف
    بررسی روش خودکشی یکی از مهم ترین جنبه های تحقیقات مربوط به خودکشی است. آمار دقیقی در رابطه با روش های مسمویت زای به کار گرفته شده برای خودکشی در کشور وجود ندارد. هدف از این مطالعه برآورد شیوع روش های مسمویت زا در خودکشی های ایران می باشد.
    مواد و روش ها
    کلیه پایگاه های اطلاع رسانی داخلی و هم چنین PubMed، Science direct/ ISI و Scopus بدون محدودیت زمانی تا اول فروردین 1391 بررسی شدند. در ابتدا، تعداد 1398 مقاله یافت شد. پس از مرور عناوین، 34 مقاله مرتبط وارد مرحله ی ارزیابی متن کامل مقالات گردید. در نهایت 19 مقاله مشمول معیارهای ورود، وارد تحلیل نهایی شدند. روش اثرات تصادفی مانتل-هنزل برای برآورد شیوع ترکیبی استفاده شد. برای بررسی ناهم گنی در میان مطالعات انتخاب شده از تحلیل زیرگروه ها و متارگرسیون استفاده شد.
    یافته ها
    این متاآنالیز تعداد 8494 نفر مرد و 13503 نفر زن را شامل می شد. شاخص هتروژنسیتی برای مسمویت با دارو 3/99% و برای سموم کشاورزی 1/98% به دست آمد. شیوع مسمومیت با داروها 75% (فاصله اطمینان 95%: 68 تا 82%) و شیوع مسمومیت با سموم کشاورزی 13% (فاصله اطمینان 95%: 16-10%) محاسبه گردید. به ترتیب کم ترین میزان شیوع مسمویت با داروها و سموم کشاورزی در استان های ایلام و خراسان رضوی و بیش ترین در استان های گلستان و ایلام است.
    نتیجه گیری
    شایع ترین روش مسمویت زای به کار رفته در خودکشی، استفاده از دارو بود. آموزش در جهت عدم انبار داروها در خانه و هم چنین اعمال قوانین سخت گیرانه تر برای تجویز داروها قابل توصیه است.
    کلیدواژگان: مسمومیت، خودکشی، روش خودکشی، متا آنالیز
  • علی محمد نظری نیا، جمیله مقیمی، جعفر طوسی صفحه 265
    سابقه و هدف
    مصرف طولانی مدت استروئیدها همواره در کنترل بیماران پلی میالژیا روماتیکا مد نظر بوده است. به علت عوارض طولانی مدت استروئیدها، که شایع و غیر قابل اجتناب می باشند، اخیرا مصرف هم زمان داروهای گیرنده استروئید نقش حیاتی در درمان این بیماران پیدا کرده اند. هدف مطالعه فعلی مقایسه اثر بخشی و ایمنی مصرف هم زمان متوترکسایت (MTX) و پردنیزولون در مقابل مصرف پردنیزولون به تنهایی در بیماران پلی میالژیا روماتیکا می باشد.
    مواد و روش ها
    58 بیمار با تشخیص جدید پلی میالژیا روماتیکا به ترتیب مراجعه و به صورت تصادفی در دو گروه درمان (متوترکسایت هم راه با پردنیزولون) یا گروه کنترل (پردنیزولون) قرار گرفتند. در شروع درمان جهت هر دو گروه پردنیزولون 15 میلی گرم، اسید فولیک 1 میلی گرم و کلسیم دی 1000 میلی گرم روزانه و در گروه درمان متوترکسایت خوراکی با دوز واحد 10 میلی گرم در هفته تجویز شد. با توجه به معاینات دوره ای بیماران، تا پایان 44 هفته پردنیزولون کاهش و یا قطع شد. از معیارهای اصلی پی گیری شده در این مطالعه 44 هفته ای، میزان خاموشی بیماری (Remission rate)، و نیز معیارهای ارزیابی فعالیت بیماری مثل سرعت سدیمان خون (ESR) و پروتیین واکنشی سی (CRP) بودند.
    یافته ها
    از 58 بیمار که وارد مطالعه شدند 47 بیمار مطالعه را کامل کردند (24درمان-23 کنترل). در این پی گیری 44 هفته ای متوسط ESR به طور بارزی در گروه درمان در مقایسه با گروه کنترل کاهش داشت (002/0=P). در متوسط CRP (312/0=P) و نیز مقایسه اولین و آخرین CRP (356/0=P) اختلاف بارزی وجود نداشت. آنالیزهای بعدی در هفته 44 پی گیری نشان دهنده میزان خاموشی بالاتری در بیماران گروه درمان نسبت به کنترل بود (006/0=P). البته میزان عود (Relapse) در هر دو گروه مشابه بود (917/0=P). در پایان 44 هفته اختلاف بارزی در دوز کلی استروئید مصرفی بیماران در دو گروه وجود داشت، به طوری که متوسط دوز پردنیزولون در گروه درمان و کنترل به ترتیب mg 00/3225±66/162 و mg 85/3715±14/136 بود
    نتیجه گیری
    با توجه به میزان خاموشی بالاتر و نیز کاهش بیش تر فعالیت بیماری و مصرف کم تر دوز کلی استروئید استفاده شده در گروه درمان در مقایسه با گروه کنترل، شروع هم زمان متوترکسایت با پردنیزولون در بیماران جدید پلی میالژیا روماتیکا توصیه می شود
    کلیدواژگان: پلی میالژیا روماتیکا، پردنیزولون، متوترکسایت، اثر بخشی
  • محمدرضا عسگری، ناهید هوشمند مطلق، محسن سلیمانی، راهب قربانی صفحه 271
    سابقه و هدف
    درد هنگام وارد نمودن سوزن های عروقی، شدیدترین بخش استرس حاصل از درمان همودیالیز می باشد. تکرار این مداخله دردناک، اثرات مخربی را بر جسم و روح این بیماران دارد. پرستاران به دلیل نقش محوری در مراقبت، نقش مهمی را در کاهش درد این بیماران دارند. بر این اساس، این مطالعه با هدف تعیین تاثیر اسپری لیدوکائین بر شدت درد حین وارد نمودن سوزن های عروقی در بیماران همودیالیزی انجام شده است.
    مواد و روش ها
    این مطالعه نیمه تجربی و دوسوکور بود که بر روی 30 بیمار بخش همودیالیز بیمارستان فاطمیه سمنان انجام گرفت. در این مطالعه شدت درد حین وارد نمودن سوزن های عروقی همودیالیز در یک گروه و در دو حالت استفاده از اسپری لیدوکائین و پلاسبو اسپری لیدوکائین با مقیاس عددی اندازه گیری شدت درد اندازه گیری شد. برای تعیین اختلاف بین میانگین شدت درد در دو حالت از آزمون T زوجی استفاده شد.
    یافته ها
    میانگین شدت درد در حالت استفاده از اسپری لیدوکائین برابر 91/1±30/2 و در حالت استفاده از پلاسبو اسپری لیدوکائین برابر 14/2±96/3 بود. نتایج آزمون T زوجی، اختلاف معنی داری را بین میانگین شدت درد در دو حالت استفاده از اسپری لیدوکائین و پلاسبو اسپری لیدوکائین نشان داد (001/0P<).
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد که اسپری لیدوکائین در کاهش شدت درد حین وارد کردن سوزن های عروقی همودیالیز موثر بود، لذا بر اساس نتایج این مطالعه می توان استفاده از آن را قبل از وارد نمودن سوزن های عروقی همودیالیز برای کاهش درد بیماران پیشنهاد نمود
    کلیدواژگان: درد، دیالیز کلیوی، سوزن ها، لیدوکائین، اندازه گیری درد
  • داوود عرب، بابک ثابت، آرش اردستانی، بابک حسین زاده، ستاره سلطانی، حمیدرضا همتی صفحه 280
    سابقه و هدف
    عمل جراحی هیپوسپادیاس برای جراح یک چالش محسوب می شود، زیرا عوارض عمل آن نسبت به عمل های جراحی ترمیمی دیگر بیش تر می باشد. علی رغم این که تکنیک های جراحی متعددی ارائه شده ولی نتایج درمانی بسیار متفاوت و با عوارض بالا هم راه بوده است. در این مطالعه عوارض بعد از عمل در بیمارانی که تحت عمل جراحی هیپوسپادیاس قرار گرفتند، بررسی گردید تا عوامل موثر در ایجاد نتایج بعد از عمل مشخص گردد.
    مواد و روش ها
    49 کودک که در طی 5 سال (1390-1385) تحت عمل جراحی ترمیم هیپوسپادیاس قرار گرفتند، از نظر نتیجه ترمیم و عوارض زودرس و دیررس ترمیم هیپوسپادیاس پیگیری شدند.
    یافته ها
    در این بررسی میانگین سنی بیماران 1/5 سال بود. در %92 موارد زیبایی مطلوب حاصل شد. فیستول در %2/8 بیماران و تنگی زودرس مه آتوس در %5/26 بیماران دیده شد. بقای بدون علایم تنگی بعد از 60 ماه پیگیری بیماران %54 بود. شکست اولیه درمان جراحی در %1/4 بیماران دیده شد.
    نتیجه گیری
    نتیجه بلند مدت درمان هیپوسپادیاس در بیماران بدون توجه به سن زمان عمل، از نظر عمل کرد و زیبایی قابل قبول بود. شدت هیپوسپادیاس و روش انجام عمل جراحی (استفاده از لایه دوم) مهم ترین عوامل در ایجاد عوارض بعد از عمل بودند
    کلیدواژگان: هیپوسپادیاس، اعمال جراحی مجاری ادراری، عوارض پس از عمل جراحی، کودک
  • سید حسین طراوتی طراوتی، محمدرضا درودیان، سپیده بیگ زاده، محمد شعبانی صفحه 285
    سابقه و هدف
    کاهش بروز تهوع و استفراغ پس از عمل (Postoperative nausea and vomiting، PONV) سبب تسریع ترخیص بیماران شده و هزینه های مربوط به داروهای ضدتهوع و استفراغ و مدت زمان توقف بیمار و یا بستری مجدد را کاهش می دهد و زمینه رضایت مندی بیش تر بیماران را فراهم می کند. در این مطالعه اثر سه داروی مخدری که به طور رایج در بی هوشی عمومی مورد استفاده قرار می گیرد (آلفنتانیل، فنتانیل و سوفنتانیل) بر بروز PONV مورد بررسی قرار گرفت.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه که به صورت دوسوکور انجام شد، 180 بیمار 35-18 ساله با ASA یک و دو به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند، دو دقیقه قبل از اینداکشن بی هوشی به هر یک از گروه ها mg 1 میدازولام و به ترتیب cc 2 فنتانیل، سوفنتانیل و آلفنتانیل تجویز شد و تمام بیماران تحت عمل جراحی با یک روش بی هوشی یک سان قرار گرفتند. سپس میزان بروز تهوع و استفراغ 2 و 2-24 ساعت پس از عمل در سه گروه بررسی شد.
    یافته ها
    بروز تهوع به صورت بارزی در 2 ساعت اول پس از عمل در گروه آلفنتانیل کم تر از گروه های سوفنتانیل و فنتانیل بود (001/0P<)، در حالی که کاهش تهوع ناشی از آلفنتانیل در 2 ساعت ابتدائی پس از اتمام عمل جراحی، در ساعات بعدی تا 24 ساعت تنها با گروه سوفنتانیل اختلاف معنی داری نشان داد. بروز تهوع در سه داروی آلفنتانیل، فنتانیل و سوفنتانیل در 24 ساعت اول بعد از عمل به ترتیب 33/13، 35 و 6/41 درصد بود. تفاوت معنی داری در میزان بروز استفراغ در گروه های مختلف مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
    در کل در 24 ساعت اول بعد از عمل تفاوتی بین سه داروی آلفنتانیل، فنتانیل و سوفنتانیل در بروز استفراغ دیده نشد، در حالی که اثرات مفید آلفنتانیل نسبت به دو داروی دیگر در کاهش بروز تهوع در دوره های پس از عمل جهت استفاده به عنوان پری مدیکیشن می تواند مد نظر قرار گیرد
    کلیدواژگان: تهوع و استفراغ بعد از عمل، فنتانیل، سوفنتانیل، آلفنتانیل، بی هوشی عمومی
  • امیر هوشنگ بختیاری، محمد گیلانی، غلامرضا جعفریان، سعید امینی، مریم حسینی صفحه 292
    سابقه و هدف
    اختلال در کنترل تعادل در هنگام فعالیت ورزشی می تواند احتمال آسیب ورزشی را افزایش دهد. اخیرا نشان داده شده است که کاربرد تمرینات گرم کردن بدن می تواند با افزایش حساسیت گیرنده های مکانیکی در دوک عضلانی به جلوگیری از آسیب ورزشی کمک کند. این مطالعه به منظور بررسی اثرات فوری تمرینات گرم کردن بر شاخص های تعادل پویا و ایستا در افراد ورزش کار و غیرورزش کار انجام شده است.
    مواد و روش ها
    64 دانشجوی ورزشکار حرفه ای (16 پسر و 16 دختر) و غیر ورزش کار (16 پسر و 16 دختر) به طور تصادفی در دو گروه تمرینات گرم کردن عمومی (دویدن به مدت 5 دقیقه بر روی تردمیل) و کنترل بطور متقاطع تقسیم شدند، به گونه ای که تمام داوطلبان در هر دو گروه مطالعه به فاصله 2 هفته قرار گرفتند. قبل و بلافاصله بعد از مداخله شاخص های تعادل کلی، قدامی-خلفی و داخلی- خارجی در دو وضعیت پویا (ایستاده روی دوپا) و ایستا (ایستاده روی پای غالب) با چشم باز و بسته با اندازه گیری جابجایی مرکز فشار و همین طور شاخص افتادن در هر دو گروه اندازه گیری شد.
    یافته ها
    مقایسه میانگین تغییرات قبل و بعد از مداخله بین دو گروه، تفاوت معنی داری بین شاخص های تعادل ایستا با چشم باز نشان نداد (05/0 P >)، در حالی که شاخص های تعادل ایستا با چشم بسته و شاخص های تعادل پویا با چشم باز و بسته در گروه تمرینات عمومی به طور معنی داری نسبت به گروه کنترل بهبود یافت (05/0P<). بعد از مداخله، شاخص افتادن نیز بطور معنی داری در گروه تمرینات نسبت به گروه کنترل کاهش یافت (05/0P<). مقایسه نتایج نشان داد که گرم کردن عمومی تغییر معنی داری در شاخص های تعادل گروه های ورزش کار نسبت به گروه غیر ورزش کار ایجاد نمی کند.
    نتیجه گیری
    نتایج مطالعه حاکی از بهبود عملکرد تعادل ایستا و پویا بخصوص در وضعیت چشم بسته بود و همچنین سبب کاهش ریسک افتادن در هر دو گروه ورزش کاران و غیر ورزشکاران گردیده و انجام تمرینات گرم کردن عمومی می تواند موجب کنترل بهتر تعادل و در نتیجه کاهش احتمال آسیب هنگام فعالیت های های ورزشی گردد
    کلیدواژگان: تمرینات گرم کردن، ورزشکاران، تعادل وضعیتی، ریسک افتادن
  • محمود برادران، منوچهر اشرف پور، شیوا امیرسلیمانی، افسانه بختیاری، فاطمه نصیری، علی اکبر مقدم نیا صفحه 302
    سابقه و هدف
    دیسمنوره شایع ترین مشکل و عارضه ژنیکولوژیک زنان جوان است. با توجه به مصرف رایج ایبوپروفن در درمان دیسمنوره، مطالعه حاضر به منظور تعیین نقش آلپرازولام در تقویت اثرات ضد درد ایبوپروفن در دیسمنوره انجام گرفت.
    مواد و روش ها
    مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دوسرکور و Cross Over طراحی و اجرا گردید. برای این منظور دختران جوان دانشجو به دو گروه 20 نفره تقسیم شدند. در ماه نخست 20 نفر اول طی یک دوره 3 روزه از زمان شروع قاعدگی قرص ایبوپروفن mg 400 را هر 8 ساعت و پلاسبو را هر شب دریافت نمودند و 20 نفر گروه دوم یک دوره 3 روزه قرص ایبوپروفن mg 400 را هر 8 ساعت و mg 5/0 آلپرازولام را هر شب دریافت نمودند. در ماه دوم نیز داروهای دریافتی دو گروه مطالعه جابه جا شد. با استفاده از پرسش نامه «Cox menstrual symptom scale questionnaire» اطلاعات جمع آوری و ثبت شد.
    یافته ها
    میانگین امتیاز درد شکمی در هر دو روز دوم و چهارم قاعدگی در گروه ایبوپروفن و آلپرازولام کم تر از گروه ایبوپروفن و پلاسبو بود (000/0=P در هر روز). هم چنین میانگین امتیاز کمردرد در هر دو روز دوم و چهارم در گروه ایبوپروفن و آلپرازولام نسبت به گروه ایبوپروفن و پلاسبو به طور معنی داری کم تر بود (به ترتیب 000/0=P و 005/0=P).
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج مطالعه حاضر ممکن است بتوان درمان ترکیبی ایبوپروفن-آلپرازولام را جهت تسکین درد افراد مبتلا به دیسمنوره پیشنهاد نمود تا از این طریق علاوه بر تسکین درد، اثر سوء آن بر فعالیت روزمره زندگی افراد مبتلا را به حداقل رساند
    کلیدواژگان: قاعدگی دردناک، درد، ایبوپروفن، آلپرازولام، زنان
  • فرشته بهمنش، آذر آقا محمدی، مهتاب زینال زاده، ثریا خفری صفحه 309
    سابقه و هدف
    اپی زیاتومی یکی از جراحی های شایع در جهان است که با درد پرینه و مشکلات کمی هم راه است. از آن جا که روغن زیتون اثر ضد میکروبی و ترمیم زخم دارد، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر حمام نشسته روغن زیتون بر بهبود آسیب پرینه پس از زایمان انجام شد.
    مواد و روش ها
    این کارآزمایی بالینی دو سوکور، روی 60 خانم واجد شرایط که اپی زیاتومی مدیولترال یا پارگی درجه 1 یا 2 داشتند انجام شد. نمونه ها پس از ترمیم اپی زیاتومی، به طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند: گروه مطالعه تحت مراقبت با حمام نشسته روغن زیتون و گروه کنترل حمام نشسته آب مقطر به مدت 10 روز، قرار گرفتند. داده ها با استفاده از اطلاعات دموگرافیک، مقیاس ریدا و مقیاس چشمی سنجش درد جمع آوری شدند. شدت درد و بهبود پرینه با استفاده از نرم افزار SPSS ورژن 18 و با آزمون های تی مستقل، کای اسکوار، اندازه گیری مکرر، من ویتنی و فریدمن تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    بین گروه های مطالعه و کنترل از نظر شدت درد روز پنجم و دهم (05/0p<)، قرمزی زخم بعد از 5 روز (05/0p<) و قرمزی (000/0p<) و ادم (05/0p<) 10 روز بعد از زایمان تفاوت معنادار وجود داشت. هیچ موردی از کبودی، ترشح و فاصله دو لبه زخم در گروه مطالعه مشاهده نشد اما در گروه کنترل وجود داشت و این تفاوت معنادار نبود.
    نتیجه گیری
    این مطالعه پیشنهاد می کند که روغن زیتون به روش روتین حمام نشسته برای مراقبت اپی زیاتومی اضافه گردد
    کلیدواژگان: روغن زیتون، برش واژن، درد، التیام زخم، زایمان، زایمان طبیعی
  • نعمت ستوده اصل، بهناز بهنام، راهب قربانی صفحه 316
    سابقه و هدف
    وابستگی به مواد یک مشکل جهانی است و اثرات منفی بر زندگی فردی و اجتماعی مصرف کنندگان می گذارد. یکی از روش های تغییر در صفات شخصیتی افراد دارای اختلال وابستگی به مواد، شرکت در گروه های خودیار می باشد. هدف تحقیق حاضر «بررسی اثر بخشی جلسات معتادان گم نام بر صفات شخصیتی بیماران وابسته به مواد» بوده است.
    مواد و روش ها
    مطالعه حاضر، شبه تجربی و با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون هم راه با گروه گواه بوده است. صد بیمار دارای وابستگی به مواد، از میان بیماران مراجعه کننده به کلینیک های روان پزشکی و سه مرکز مشاوره اعتیاد شهرستان اصفهان در سال 1388، به روش نمونه گیری آسان انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه (گروه آزمایش 50=n و کنترل 50=n)، تقسیم شدند. پرسش نامه جمعیت شناختی و آزمون شخصیتی آیزنک پیش از مداخله بر روی همه آزمودنی ها اجراء شد. در پایان کلیه آزمودنی ها نسبت به تکمیل مجدد پرسش نامه شخصیتی آیزنک اقدام نمودند.
    یافته ها
    نتایج آماری نشان داد، شرکت آزمودنی ها در جلسات انجمن معتادان گم نام منجر به بهبود نمرات صفت شخصیتی روان نژندی- روان پریشی و نمرات شخصیتی درون گرایی- برون گرایی گردید (001/0P<).
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد، جلسات معتادان گم نام می تواند منجر به بهبود نمرات صفات شخصیتی (درون گرایی- برون گرایی و روان نژندی- روان پریشی) در مبتلایان به وابستگی به مواد شود. بنابراین پیشنهاد می شود، اجرا و تداوم این برنامه ها مورد توجه مسولین قرار گیرد
    کلیدواژگان: معتادان گمنام، صفات شخصیت، وابستگی به مواد
  • حمید علوی مجد، نسرین برومندنیا، علی اکبر خادم معبودی، نورالسادات کریمان، نسترن صفوی اردبیلی، عباس حاجی فتحعلی صفحه 321
    سابقه و هدف
    محققین بیومارکرها را به‎طور گسترده برای تشخیص بیماری استفاده می کنند. اغلب یک نقطه برش برای تفکیک افراد بیمار و سالم تعیین می شود. گاهی لازم است برای طبقه بندی افراد به بیش از دو گروه، بیش تر از یک نقطه برش تعیین گردد. لذا در مقاله حاضر شاخص یودن تعمیم‎یافته برای طبقه‎بندی افراد به سه گروه استفاده شده است. توجه اصلی این مطالعه تعیین نقاط برش مطلوب برای مقدار هموگلوبین سه ماهه اول بارداری، به منظور پیش‎گویی پره‎اکلامپسی است.
    مواد و روش ها
    در مقاله حاضر، از داده های هموگلوبین سه‎ماهه اول بارداری و وضعیت ابتلا به پره‎اکلامپسی 620 خانم باردار مراجعه‎کننده به بیمارستان میلاد تهران در سال 89-1388 استفاده گردید. با دو روش شاخص یودن تعمیم‎یافته و حجم زیر رویه (Receiver operating characteristic)، نقاط برش تعیین و معیاری برای پیش‎گویی پره‎اکلامپسی در سه ماهه اول بارداری فراهم شد. تحلیل آماری با نرم‎افزار R ورژن 1-15-2 و بسته نرم افزاری Diag Test 3 Grp انجام گردید.
    یافته ها
    نقاط برش بهینه به‎وسیله‎ی شاخص یودن تعمیم یافته، 18/13 و 5/14 تعیین شد و نرخ های طبقه‎بندی درست برای سه گروه زایمان نرمال، پره‎اکلامپسی و اکلامپسی به‎ترتیب برابر 70%، 35%، 15% بود. روش حجم زیر رویه‎ی راک نقاط برش 4/12 و 1/13، با نرخ‎های طبقه‎بندی درست 42%، 35% و 55% را فراهم آورد. حجم زیر رویه راک برابر 25/0 بود.
    نتیجه گیری
    شاخص یودن تعمیم یافته را می توان به عنوان مکملی برای حجم زیر رویه راک، برای طبقه بندی افراد به سه گروه و به دست آوردن صحت آزمون تشخیصی به کار گرفت
    کلیدواژگان: شاخص یودن تعمیم یافته، رویه‎ی راک، پره اکلامپسی، هموگلوبین
  • رخساره عقیلی، محمد ابراهیم خمسه، حمیدرضا برادران، سیدمجتبی عقیلی، مجتبی ملک صفحه 327
    سابقه و هدف
    این مطالعه با هدف تعیین فراوانی پلی نوروپاتی قرینه انتهایی و نقش معاینه بالینی در تشخیص نوروپاتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 انجام گرفته است.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه مقطعی که در سال های 1389-1388 انجام شد تعداد 107 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 با پرسش نامه میشیگان، مورد بررسی قرار گرفتند. این پرسش نامه شامل دو بخش مصاحبه و معاینه بالینی می باشد. مصاحبه شامل علائم حسی مثبت و منفی، ضعف، کرامپ عضلانی و تشخیص قبلی نوروپاتی دیابتی و معاینه بالینی شامل مشاهده ظاهر پا، زخم، رفلکس آشیل، درک ارتعاش و وضعیت حسی پا با استفاده از مونوفیلامنت بود.
    یافته ها
    72 زن و 35 مرد مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین سن بیماران و طول مدت ابتلا به دیابت به ترتیب (2/10±) 6/57 و (3/7±) 2/10 سال بود. فراوانی نوروپاتی بر اساس معاینه بالینی 5/78% بوده است. رفلکس آشیل در 67% از بیماران در هر دو پا وجود نداشت، درک ارتعاش در 25% از بیماران مختل بود در حالی که تست مونوفیلامنت در 86% از بیماران در هر دو پا نرمال بود.
    نتیجه گیری
    نتایج نشان دهنده نقش کلیدی معاینه بالینی در تشخیص نوروپاتی قرینه انتهایی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 می باشد. بالا بودن فراوانی نوروپاتی در بیماران مبتلا به دیابت اهمیت غربال گری سالانه، ارزیابی بیش تر، برنامه ریزی و مدیریت را در این بیماران در کلینیک پای دیابتی بیش از پیش آشکار می سازد ولی به دلیل نرمال بودن مونوفیلامنت در اکثریت بیماران حساسیت این روش در غربال گری نوروپاتی دیابتی مورد سئوال می باشد
    کلیدواژگان: دیابت شیرین، پلی نوروپاتی دیابتی، معاینه بدنی، غربال گری
  • علی اکبر اکبری تبار، حمیدرضا مکرمی، مرتضی نظیفی، عمید رهی، احسان میرکماندار، مهدی حسین پوری صفحه 335
    سابقه و هدف
    رضایت شغلی یکی از متغیرهای مهم در ارزیابی سلامت کاری است. پرسش نامه ی رضایت شغلی با کوشش پال اسپکتور برای اندازه گیری این متغیر در محیط های کاری ساخته شد. هدف این پژوهش این بود که ویژگی های روان سنجی پرسش نامه ی رضایت شغلی اسپکتور را در ایران مورد بررسی قرار دهد.
    مواد و روش ها
    در این پژوهش پرسش نامه ی اسپکتور به زبان فارسی ترجمه شد. نمونه ای متشکل از 415 نفر از کارکنان بیمارستان های کرمان در این پژوهش شرکت کردند و پرسش نامه ها را تکمیل نمودند.
    یافته ها
    تحلیل اعتبار با روش آلفای کرونباخ صورت گرفت و ضریب آلفای کرونباخ کلی مربوط به شش خرده مقیاس استخراج شده برابر 666/0 برآورد گردید. تحلیل عاملی اکتشافی 6 عامل را در پاسخ های شرکت کنندگان شناسایی نمود که روی هم رفته 44/65 درصد از واریانس کلی را تبیین نمودند.
    نتیجه گیری
    تحلیل عاملی اکتشافی ابعاد زیر را شناسایی نمود: پرداخت، ارتقا، نظارت، همکاران، ماهیت کار و روابط. این یافته ها نشان دادند که پرسش نامه ی رضایت شغلی اسپکتور از روایی سازه و همسانی درونی خوبی برخوردار است. ترجمه ی فارسی این پرسش نامه مقیاسی معتبر و روا برای سنجش رضایت شغلی در ایران است
    کلیدواژگان: رضایت شغلی، پرسش نامه ها، تجزیه و تحلیل آماری عاملی، روان سنجی
  • درسا حامدی، لاله لاجوردی، حامد قماشچی، مریم بینش، قربان تقی زاده صفحه 342
    سابقه و هدف
    عدم تقارن در تحمل وزن یکی از علت های اساسی ایجاد اختلال در حفظ تعادل بیماران همی پارزی است که می تواند ایستادن و مشارکت در فعالیت های روزمره زندگی در این بیماران را با مشکل مواجه کند. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آنی تکنیک محدودیت حرکت درمانی با استفاده از کفی با گوه خارجی بر شاخص تقارن و هم چنین تاثیر کوتاه مدت این تکنیک بر تعادل عمل کردی بیماران همی پارزی مزمن انجام شد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه شبه تجربی، 21 بیمار همی پارزی با میانگین سنی (06/10±) 28/54 سال و متوسط زمان گذشته از ضایعه (48/36±) 14/50 ماه به صورت غیر احتمالی ساده انتخاب شدند. شاخص تقارن در 3 حالت بدون کفی با گوه خارجی، کفی با گوه خارجی 5 و 5/7 درجه اندازه گیری شد. هم چنین تعادل عمل کردی بیماران با استفاده از آزمون های Functional reach (FR) و Timed up and go (TUG) قبل و بعد از استفاده کوتاه مدت از تکنیک محدودیت حرکت درمانی بررسی شد.
    یافته ها
    طبق نتایج این مطالعه، شاخص تقارن با استفاده از کفی با گوه خارجی 5 و 5/7 درجه نسبت به بدون استفاده از کفی با گوه خارجی، تفاوت معناداری (001/0p<) داشت، در حالی که تفاوت شاخص تقارن بین کفی با گوه خارجی 5 و5/7 درجه معنادار نشد. میانگین نمرات آزمون هایFR (012/0 =P) وTUG (006/0 =P) به دنبال استفاده از تکنیک محدودیت حرکت درمانی تغییرات معناداری را نشان دادند.
    نتیجه گیری
    استفاده از تکنیک محدودیت حرکت درمانی موجب بهبود تقارن در تحمل وزن به صورت آنی و هم چنین بهبود تعادل عمل کردی در کوتاه مدت شد
    کلیدواژگان: فلج ناقص، تعادل وضعیتی، تکنیک محدودیت حرکت درمانی، تعادل عمل کردی، شاخص تقارن
  • امید میرمحمدخانی، پویا مطهری، علیرضا قنادان، راضیه چهاردهی، مجید میرمحمدخانی صفحه 350
    سابقه و هدف
    هدف این مطالعه، بررسی بروز مولکول چسبنده سلولی لکوسیت فعال (Activate-leukocyte cell adhesion molecule، ALCAM) در کارسینومای سلول سنگ فرشی دهان (Oral squamous cell carcinoma، OSCC) برای شناخت آن در ارتباط با شاخص های مهم آسیب شناسی و پیش آگهی بیماری بود.
    مواد و روش ها
    در یک مطالعه مقطعی، نمونه های مربوط به تومورهای OSCC مخاط دهان و زبان موجود در انیستیتو کانسر بیمارستان امام تهران هم زمان از نظر بروز ALCAM، اندازه ی تومور، درگیری غدد لنفاوی و تمایز بررسی شدند. تجزیه و تحلیل بر اساس مدل های رگرسیون لجستیک چندگانه انجام شد.
    یافته ها
    39 نمونه از ضایعه زبان و 19 نمونه از تومور مخاط دهان متعلق به 35 مرد و 23 زن با میانگین (انحراف معیار) سنی (69/15) 58 سال بررسی شد. بیش از نیمی از ضایعات دارای تمایز خوب و دارای درگیری غدد لنفاوی بودند. از کل نمونه ها، 42 نمونه (4/72%) از نظر بروز ALCAM مثبت بودند. شانس بروز کلی ALCAM در تومورهای با اندازه 20 میلی متر و بیش تر، بالاتر بود (001/0=P، 9/3=OR). نسبت شانس بروز غشایی و سیتوپلاسمی ALCAM برای موارد مثبت از نظر متاستاز لنفاوی (03/0= P، 4/0=OR) و افراد 40 ساله و بالاتر (002/0=P، 7/2=OR) معنی دار گزارش شد. بین جنس، تمایز و محل ضایعه با بروز ALCAM رابطه معنی داری دیده نشد.
    نتیجه گیری
    مطالعه ضمن تایید ارتباط هم سو میان بروز ALCAM و سایز تومور OSCC، موید ابهام در نقش ALCAM به عنوان یک شاخص «پارادوکس» می باشد. تحقیقات بعدی می تواند نقش ALCAM را در ارتباط با مراحل مختلف پیش رفت تومور روشن تر نماید.
    کلیدواژگان: مولکول چسبنده سلولی لکوسیت فعال، کارسینوم سلول سنگ فرشی، نورویش های دهان
  • زینب اختری، جلال زرین قلم، اکرم عیدی، علی حائری روحانی، الهه تکیه صفحه 357
    سابقه و هدف
    فاکتور نکروزکننده توموری -آلفا (Tumor necrosis factor alpha،TNFα) یکی از سایتوکاین های مهمی است که عمل کردهای چندگانه و متفاوتی را طی التهاب از خود نشان می دهد. با توجه به نقش TNFα در القاء هایپرآلژزیا و ادم از طریق مسیرهای سیگنالیگ داخل سلولی هدف ما از این مطالعه بررسی نقش افزایش سطح سرمی فاکتور نکروز توموری آلفا بر روی تغییرات هایپرآلژزی و ادم و تغییرات بیان گیرنده های اوپیوئیدی مو طی مراحل مختلف التهاب ناشی از ادجوانت در موش های صحرایی نر بود.
    مواد و روش ها
    التهاب به وسیله تزریق CFA به کف پای حیوانات القا شده و علایم التهابی (هایپرآلژریا و ادم) در روزهای 0، 3، 7، 14 و 21 ارزیابی شد. هم چنین آنتی بادی TNFα به صورت روزانه به مدت 21 روز به گروه های مختلف مورد مطالعه تزریق گردید. بیان mOR به وسیله تکنیک وسترن بلات شناسایی شد.
    یافته ها
    نتایج ما نشان داد که تزریق آنتی بادی TNFα به گروه آرتریتی شده موجب کاهش ادم و هایپرآلژزیا تا روز 14 می شد در حالی که در روز 21 مطالعه علائم التهابی افزایش یافت. تزریق آنتی بادی TNFα موجب کاهش چشم گیری در بیان mOR نخاعی در روزهای 14 و 21 مطالعه در مقایسه با گروه های کنترل شد.
    نتیجه گیری
    این مطالعه نشان داد که TNFα سرمی به صورت دو جانبه و وابسته به زمان بر روی ادم و هایپرآلژزیای القاء شده توسط CFA تاثیر گذار می باشد. هم چنین با توجه به نتایج به دست آمده طی این بررسی این امکان وجود دارد که بخشی از این تاثیرات خود را از طریق تغییر در بیان mOR نخاعی به انجام رساند
    کلیدواژگان: افزایش غیر طبیعی حس درد، خیز، فاکتور نکروز توموری آلفا، گیرنده های اپیوییدی. مو
  • رضا رحمتی، شهریار سمنانی، حمید سپهری، غلامرضا وقاری، سیدمهران حسینی، زهرا حاجی مشهدی، رسول محمدی صفحه 367
    سابقه و هدف
    استرس با تداخل در عمل کرد فیزیولوژیک سیستم های مختلف باعث بروز یک سری تغییراتی در پاسخ های رفتاری از جمله دریافت غذا می گردد. با توجه به اثرات نعناع در طب سنتی به عنوان داروی موثر بر روی برخی بیماری ها در این مطالعه اثر آن بر روی میزان دریافت غذا و وزن در شرایط استرس بی حرکتی مورد مطالعه قرار گرفت.
    مواد و روش ها
    جهت انجام آزمایش موش های سوری در سه گروه 10تایی استرس، استرس هم راه با تزریق داخل صفاقی عصاره نعناع و گروه کنترل قرار گرفتند. در گروه استرس و استرس هم راه با تزریق داخل صفاقی عصاره نعناع (mg/kg 27) موش های سوری به مدت 4 ساعت در روز برای سه روز تحت استرس بی حرکتی قرار گرفتند. دریافت غذا و وزن موش ها اندازه گیری شد.
    یافته ها
    نتایج نشان می دهد که اختلاف معنی داری در دریافت غذا بین گروه های کنترل و استرس (001/0=P)، استرس و استرس به علاوه عصاره نعناع (001/0=P) و هم چنین بین گروه کنترل و استرس به علاوه عصاره نعناع مشاهده می شود (025/0=P). میانگین وزن گروه استرس و گروه استرس + عصاره نعناع قبل و بعد از آزمایش اختلاف معنی داری نشان می دهد (05/0p<).
    نتیجه گیری
    این بررسی نشان می دهد که میزان خوردن غذا و هم چنین وزن بدن در گروه تحت استرس بی حرکتی در مقایسه با گروه کنترل کاهش می یابد. تجویز عصاره نعناع باعث می شود که دریافت غذا و وزن بدن در شرایط استرس بهبود یابد
    کلیدواژگان: عصاره نعناع، موش سوری، استرس بی حرکتی، میزان دریافت غذا، وزن
  • عباس پاکدل، فخرالدین نقیب الحسینی صفحه 373
    سابقه و هدف
    آنتی ژن کارسینوامبریونیک‍‍ (Carcinoembryonic antigen، CFA) یک گلیکوپروتئین با لنگرGlycophosphatidyl inositol است که بیان آن در بسیاری از سرطان ها از جمله سرطان کولورکتال افزایش می یابد. مهار تمایز سلول می تواند باعث ایجاد سرطان شود. مطالعات پیشین نشان می دهد که ترانسفکشن و افزایش بیان CEA در کلونوسیت ها و میوبلاست ها باعث مهار تمایز سلولی می شود. در این مطالعه، اثر آنتی ژن محلول CEA بر تمایز سلولی بررسی گردید.
    مواد و روش ها
    کشت های تک لایه سلول های L6، Caco-2، و C2C12 در محیطDulbecco''s Modification of Eagle''s Medium (DMEM) حاوی (FBS) Fetal Bovine Serum 10% رشد داده شدند. به منظور القاء تمایز، محیط رده های سلولی C2C12 و L6 به DMEM حاوی 2% سرم اسب تغییر یافت. غلظت CEA در محیط کشت با روش الایزا اندازه گیری شد. رنگ آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین، اندازه گیری فعالیت کراتین کیناز (CK) و RT-PCR ژن میوژنین برای آزمایشات تمایز C2C12 استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که CEA خالص تجاری و محیط جمع آوری شده از سلول های LS-180 (حاوی مقادیر بالای CEA) بر تمایز سلول Caco-2 اثرات مهاری دارند، اما این اثر در گروه های کنترل نیز دیده شد. ما مشاهده کردیم که غلظت بالای CEA (μg/ml 5) و BSA (کنترل) اثرات یک سانی بر تمایز سلول های L6 دارند. تمایز سلول های C2C12 در سطح مورفولوژیکی و بیان ژن میوژنین در پاسخ به اضافه کردن محیط کشت LS-180 مهار شد. فعالیت CK درگروه دریافت کننده محیط LS-180 (0012/0=P) و CHO (0002/0=P) به طور معنی داری از گروه کنترل کم تر بود.
    نتیجه گیری
    نتایج ما نشان می دهد که آنتی ژن محلول CEA اثرات قابل توجهی بر روی تمایز سلولی ندارد
    کلیدواژگان: پادگن موجود در بافت سرطانی و بافت رویانی، نورویش های کولون و راست روده، میوژنین
|
  • Zeinab Bidel, Milad Nazarzadeh, Erfan Ayubi, Kourosh Sayehmiri Page 257
    Introduction
    One of the most important subjects in the study of suicide is the methods of suicide. There is not accurate information relating to employed poisoning methods for suicide in Iran. Studies conducted in different provinces provided different results. This study aimed to estimate the prevalence of poisoning methods used in attempted suicides in Iran.
    Materials And Methods
    Domestic scientific databases, PubMed, Science direct/ISI and Scopus searched without any time limitation. Searching was updated by March 20, 2012. Initially, 1398 articles were retrieved. After review of titles, 34 studies included for review of full text. Finally, 19 articles entered in meta-analysis. Random effects model of Mantel-Haenzel employed for estimation of pooled prevalence. Meta-regression and Subgroup analyses were employed to assess the cause of heterogeneity among the selected studies.
    Results
    This meta-analysis included 8494 males and 13503 females. Heterogeneity measure for drug poisoning and agricultural poisoning was 99.3% and 98.1%, respectively. The prevalence of drug poisoning was 75% (CI 95%: 68 to 82%) and the prevalence of agricultural poisoning was 13% (CI 95%: 10 to 16%). The lowest prevalence of drug poisoning and agricultural poisoning was in Ilam and Khorasan Razavi provinces and highest in Golestan and Ilam provinces, respectively.
    Conclusion
    Drug poisoning was the most prevalent method for suicide. Therefore, training for no storage of drugs at home and impose more strict instructions for medications prescription are recommended
    Keywords: Poisoning, Suicide, Suicide Method, Meta, analysis
  • Ali Mohammad Nazarinia, Jamileh Moghimi, Jafar Toussi Page 265
    Introduction
    The use of steroids especially for a long time is universally used for the treatment of polymyalgia rheumatica (PMR). Because the adverse effects of long-term steroid therapy are common and deleterious, steroids-sparing combination therapy has been found a vital role for treating PMR. The current study came to address comparing the efficacy and safety of prednisolone plus methotrexate as a steroids-sparing combination therapy and prednisolone alone in patients with PMR.
    Materials And Methods
    Fifty eight untreated patients with newly diagnosed PMR were consecutively entered and randomly assigned to receive prednisolone plus methotrexate or prednisolone alone. A single dose of methotrexate (10 mg per week, orally) was administered for the case group. The both groups were administered oral prednisolone (15 mg/day for 4 weeks) and supplement of calcium-vitamin D (1000 mg/day). Subjects continued their active treatment with gradual tapering of the steroid dosage. The remission rate at a total of 44 weeks follow-up, and other measures of disease activity, i.e. erythrocyte sedimentation rate (ESR), C-reactive protein (CRP) were the main outcome measures.
    Results
    Fifty eight patients entered (29 cases and 29 controls) and 47 patients completed the trial (24 cases and 23 controls). On follow-up over the full 44 weeks, mean ESR level was significantly more decreased in the case compared to control group within the full 44 weeks (52.44 versus 39.38 mm/1st h, P=0.002). There was no difference in the decrease of mean CRP (75.86 versus 51.75 mm/1st h, P=0.312) and also last to first measures (79.39 versus 57.75 mm/1st h, P=0.356) between the case and control groups. Subsequent analyses at week 44 of follow-up showed a significant higher remission rate in the case compared to the control groups (43.5% versus 8.3%, P=0.006). However, the relapse rate was similar in both groups (34.8% versus 33.3%, P=0.917). Significant differences in cumulative steroid dosage per patient was also revealed in the two treatment groups at week 44 that the mean prednisolone equivalent in the case and control groups was 3225.00 ± 162.66 mg and 3715.85 ± 136.14 mg (P=0.026).
    Conclusion
    Higher remission as well as reduced disease activity seems to be more achieved with steroids-sparing combination therapy (prednisolone plus methotrexate) compared with prednisolone alone in patients with PMR
    Keywords: Polymyalgia rheumatic, Prednisolone, Methotrexate, Drug efficacy
  • Mohammad Reza Asgari, Nahid Hoshmand Motlagh, Mohsen Soleimani, Raheb Ghorbani Page 271
    Introduction
    Pain during insertion of vascular needles is the most stressful part of the hemodialysis treatment. Repeated painful interventions have adverse effects on the body and the spirit of these patients. Due to central role of nurses in care, they have important role in reducing the pain of these patients. This study was conducted to determine the effect of lidocaine spray on the pain intensity when the needles are inserted into vascular access for hemodialysis.
    Materials And Methods
    A semi-experimental and double blind study was performed on 30 patients in hemodialysis ward of Semnan Fatemieh hospital. In this study, pain intensity during the insertion of hemodialysis vascular needles was measured by numerical pain scale in a one group by using Lidocaine spray and Lidocaine spray placebo. Pair T test was used to determine pain intensity mean difference between two conditions.
    Results
    Overall, the results showed that the mean pain intensity was 2.3±1.91 and 3.96±2.14 in two conditions using lidocaine spray and lidocaine spray placebo, respectively. However, a significant difference was found between the mean pain intensity in two conditions statistically by using paired t- test (P<0.001).
    Conclusion
    Results showed that lidocaine spray is effective in reducing pain when the needles are inserted into vascular access. Therefore, based on the results of the study, it is recommended to use lidocaine spray in order to reduce pain in these patients before insertion of hemodialysis vascular needles
    Keywords: Pain, Renal dialysis, Needles, Lidocaine, Pain measurement
  • Davoud Arab, Babak Sabet, Arash Ardestani, Babak Hossenzadeh, Setare Soltani, Hamidreza Hemati Page 280
    Introduction
    Hypospadias surgery is a challenge for a surgeon because of its complications is higher than other reconstructive surgeries. Although several surgical techniques have been presented, but their outcomes are very different and are associated with high incidence of complications. In this study, post-operative complications in the patients who were underwent hypospadias surgery were evaluated to determine effective factors in creation of post-operative outcomes.
    Materials And Methods
    49 children who were underwent hypospadias repair surgery from 2006 to 2011 in Semnan (Iran) Amir-Al-Momenin hospitals followed for the outcomes of surgery and early and late post-operative complications
    Results
    The mean age of patients was 5.1 year. Desired cosmetic were obtained in 92% of the patients. Fistula and early metal stenosis were seen in 8.2 % and 26.5% of the patients, respectively. Survival without stricture was 54% after 60 months follow-up. Primary failure of suvrgical repair was observed in 4.1% of patients.
    Conclusion
    The long-term outcome of hypospadias surgery was cosmetically and functionally acceptable without considering the age of patient at the time of surgery. The severity of hypospadias and surgical technique (using the second layer) were the most important factors in the development of post-operative complications.
    Keywords: Hypospadias, Urologic surgical procedures, Postoperative Complications, Child
  • Seyed Hossein Taravati, Mohammad Reza Doroudian, Sepideh Beykzadeh, Mohammad Shabani Page 285
    Introduction
    Reduction of post-operative nausea and vomiting (PONV)) promotes discharge of patients and reduces healthcare costs, hospital re–admission and duration of stay of patients in hospital, and finally satisfies patients. In this study, the effects of three opioids that are used routinely in general anesthesia (alfentanil, sufentanil and fentanyl) were assessed on the incidence of PONV.
    Materials And Methods
    In this double-blind clinical trial, one hundred eighty patients (ASA I and II), aged 18-35 year, were randomly allocated into three groups. All three groups were firstly received 1mg midazolam 2minutes before anesthesia and then each group received 2cc of one of following opioid drugs: Alfentanil, fentanyl and sufentail (the general anesthesia method was similar in three groups). PONV was assessed 2hrs and 2-24hrs in post-operative period in these three groups.
    Results
    Incidence of postoperative nausea was respectively 13.33 %, 35% and 41.6% in alfentanil, fentanyl and sufentailgroup in the first 24hrs of post-operative period. Incidence of nausea was significantly lower in alfentanil group in the first 2hrs (p<0.001) and 0-24hrs (p<0.01) in post-operative period. No significant difference was observed in the incidence of vomiting between three groups in 24hrs of post-operative period.
    Conclusion
    Overall, in the first 24hrs post-operative period, there was no difference between the effects of alfentanil, fentanyl and sufentanil on postoperative vomiting, while alfentanil can be consider with lower effects in nausea incidence for post-operative periods
    Keywords: Postoperative nausea, vomiting, Fentanyl, Sufentanil, Alfentanil, General anesthesia
  • Amir Hoshang Bakhtiary, Mohammad Gilani, Golamreza Jafarin, Saeid Amini, Maryam Hoseini Page 292
    Introduction
    Lack of balance during sport activities may results in the possibility of sports injuries. Recently, it has been shown that using of warm-up exercise may enhance sensitivity of mechanoreceptors, namely muscle spindle, and so preventing of injury during sport activities. This study was designed to find out the acute effect of warm-up training on the static and dynamic balance indices in athletic and non-athletic subjects.
    Materials And Methods
    64 university athletic students (16 male and 16 female) and university non-athletic students (16 male and 16 female) participated in a cross over study and were randomly assigned in one of the two experimental groups: warm-up group (5 minutes running on treadmill) and control group (no intervention), so that all participants attended in both warm-up and control groups in two assessing sessions with 2 weeks interval. Falling risk index, dynamic (bilateral standing) and static (single leg standing) overall, anterior-posterior and medial-lateral indices were assessed by measuring centre of pressure displacement during both eye-open and closed-eye condition before and after the intervention.
    Results
    The comparison of mean changes before and after intervention in both groups showed no significant difference in static balance indices in eye-open condition between groups (p>0.05), while static balance indices in closed-eye condition and dynamic balance indices in both, eyes-open and eyes-closed conditions were significantly improved after warm-up, compared to the control group (p<0.05). After warm-up intervention, falling risk index was reduced significantly (p<0.05) in both athletic and non-athletic participants. No significant difference was found between athletic and non-athletic subjects, in term of static and dynamic balance indices.
    Conclusion
    These results showed that general warm-up training may improve static and dynamic balance control and falling risk in both athletic and non-athletic groups. From these findings may conclude that performing general warm-up training prior to sport activity may prevent of sport injuries by enhancing balance control.
    Keywords: Warm, up Exercise, Athletes, Postural Balance, Falling risk
  • Mahmoud Baradaran, Manouchehr Ashrafpour, Shiva Amirsoleimani, Afsaneh Bakhtiari, Fatemeh Nasiri, Ali Akbar Moghadamnia Page 302
    Introduction
    Dysmenorrhea is one of the most common gynecologic complications in young women. Given the widespread use of ibuprofen in the treatment of dysmenorrhea, the purpose of present study was to determine the analgesic effect of ibuprofen by alprazolam in treatment of dysmenorrhea.
    Materials And Methods
    The study was designed as a double blind clinical trial and cross-over study. 40 young female students with dysmenorrhea were randomly divided into two groups of 20. In the first month, the first 20 persons were received ibuprofen (400mg) every 8 hours and received placebo nightly from the time of menarche and the second group were received ibuprofen (400mg) every 8 hours and a single dose of alprazolam (0.5mg) every night for a period of 3 days. Then for the second month, the medicine regime was swiped between two groups. Data were collected using Cox menstrual symptom scale questionnaires.
    Results
    The mean scores of abdominal pain for the day 2 and 4 after treatment in ibuprofen-alprazolam group were lower than those one were observed for ibuprofen- placebo group (both, P=0.000). Also, the mean scores of low back pain in both day 2 and 4 after treatment with ibuprofen-alprazolam group were significantly lower than those one were observed in the group, which was given ibuprofen- placebo (P=0.000, P=0.005, respectively).
    Conclusion
    According to these findings, it might be proposed ibuprofen-alprazolam compound for relief of dysmenorrheal symptoms, which results in minimum adverse effects of pain on daily living activities as well as pain relief.
    Keywords: Dysmenorrhea, Pain, Ibuprofen, Alprazolam, Women
  • Fereshteh Behmanesh, Azar Aghamohammadi, Mahtab Zeinalzadeh, Soraya Khafri Page 309
    Introduction
    Episiotomy is one of the common surgeries in the world with few complication and perineal pain. Since the olive oil has antiseptic and healing effects, this study was performed to evaluate the effects of olive oil sitz bath on improvement of perineal injury after delivery.
    Materials And Methods
    This double blind clinical trial was carried out on 60 selected eligible women who they had mediolateral episiotomy or perineal tear grade 1 and 2. Following repairing episiotomy, the subjects were randomly allocated into two groups: the Study group was undergone care by olive oil sitz bath and the control group by distilled water sitz bath for 10 days. Data were collected through demographic data, REEDA scale and visual analog scale of pain.
    Results
    There was a significant difference between the study and control group with regards to pain severity after 5 and 10 days (p<0.05), wound redness after 5days (p<0.0001) and redness (p<0.000), edema (p<0.05) 10 days after delivery. Any case of ecchymosis, discharge and approximation (distance between the wound edges) was not observed in the olive group but those signs were observed in the control group. However, this difference was not statistically significant.
    Conclusion
    This study suggests that olive oil to be added to routine water sitz bath for post-episiotomy care.
    Keywords: Olive oil, Episiotomy, Pain, Wound healing, Labor, Obstetric, Natural childbirth
  • Namat Sotodeh Asl, Behnaz Behnam, Raheb Ghorbani Page 316
    Introduction
    Substance abuse is one of the most common disorders that exert a high impact on the life of patients and their families. There are many treatment methods for Addiction. The purpose of the present study was to determine the effects of narcotics anonymous (NA) program on personality characters in substance abuse patients.
    Materials And Methods
    This quasi experimental design was performed on 100 patients with substance abuse disorders that they had been randomly selected from those patients who were referred to psychiatric clinics and counseling centers in Esfehan in 2008. Then, the subjects were equally divided into two groups; experimental and control. All the patients carried out Eysenk test prior to any intervention and also a demographic questionnaire were filled out by all the subjects. Then, Eysenk test was performed on all the patients following the intervention. Changing in personality character in the experimental group (before and after the intervention) was compared with those of the control group.
    Results
    The findings showed that narcotic program has significant effects on personality characters of experimental group to substance abuse in post test, but these effects are not significant in control group.
    Conclusion
    According to the findings of this work, we suggest the effectiveness of NA program in changing personality characters of the patients with substance abuse
    Keywords: Narcotics anonymous training program, Personality characters, Drug dependency
  • Hamid Alavimajd, Nasrin Borumandnia, Ali Akbar Khadem Mabudi, Noorosadat Kariman, Nastaran Safavi Ardebili, Abbas Hajifathali Page 321
    Introduction
    Researchers are extensively using biomarkers to detect diseases. Commonly, a cut-off point is selected for separating sick and healthy people. Sometimes it is necessary to obtain more than one cut-off points, by classifying subjects into more than two groups. As such, in the present paper, generalized Youden index has been used to classify subjects into three groups. The main intention of this study was to determine the optimal cut-off points for the hemoglobin levels in the first trimester of pregnancy in order to predict preeclampsia.
    Materials And Methods
    We used data of the hemoglobin levels in the first trimester of pregnancy and preeclampsia from 620 pregnant women who were referred to Tehran's Milad Hospital in 2009-2010. The optimal cut-off points for prediction of preeclampsia in the first trimester were obtained by using generalized Youden index and volume under the receiving operating characteristics (ROC) surface (VUS). Statistical analysis was performed using by R software version 2-15-1 and DiagTest3Grp package.
    Results
    The estimated cut-off points, using by Youden index, were 13.18 and 14.5 with correct classification proportions of 70%, 35% and 15%, respectively. The estimated cut-off points, using by ROC surface were 12.4 and 13.1 and correct classification proportions were 42%, 35% and 55%, in order. The volume under the ROC surface was 0.25.
    Conclusion
    The generalized Youden index, as a complementary index for VUS, can be adopted to achieve greeter diagnostic accuracy; it can also be used to achieve a three group classification of subjects
    Keywords: Generalized Youden index, ROC Surface, Preeclampsia, Hemoglobin
  • Rokhsareh Aghili, Mohammad E. Khamseh, Hamid Reza Baradaran, Seyed Mojtaba Aghili, Mojtaba Malek Page 327
    Introduction
    The aim of this study was to determine the frequency of distal symmetric polyneuropathy (DSP) and the role of physical examination for neuropathy diagnosis in subjects with type 2 diabetes mellitus.
    Materials And Methods
    A cross-sectional study was carried out from 2009 to 2010. A total of 107 patients with type 2 diabetes were evaluated using the Michigan Neuropathy Screening Instrument (MNSI). MNSI consists of two parts: History and physical assessment. History was focused on positive (burning, tingling) and negative (numbness) sensory symptoms, cramps and muscle weakness, foots ulcers or cracks, and prior diagnoses of diabetic neuropathy by a physician. Physical assessment was determined from foot appearance, ulceration, ankle reflexes, vibratory perception and monofilament testing.
    Results
    A total of 72 women and 35 men were participated in this study. The frequency of neuropathy diagnosed based on physical assessment was 78.5%. The mean age was 57.6 (± 10.2) and the mean duration of diabetes was 10.2 (± 7.3) years. Ankle reflexes were not observed in both both foot in 67% of patients. Vibration perception was absent in 25% of patients. Monofilament testing was normal in 86% of patients in both feet.
    Conclusion
    The results showed a key role of physical examination in diagnosis of DSP in diabetic patients. The high frequency of DSP among diabetic patients demonstrated the importance of annual screening, further evaluations, planning and management of patients in diabetic foot clinics. However, considering the results of this study, the sensitivity of monofilament test in screening of DSP is questionable.
    Keywords: Diabetes mellitus, Diabetic polyneuropathy, Physical examination, Screening
  • Ali Akbar Akbaritabar, Hamidreza Mokarami, Morteza Nazifi, Amid Rahi, Ehsane Mirkamandar, Medhi Hosseinpouri Page 335
    Introduction
    Job satisfaction is one of the important variables in the evaluation of work health. Job satisfaction survey developed by Paul Spector to measure this variable in job settings. The aim of this study was to examine the psychometric properties of Spector’s Job Satisfaction (JSS) Survey in Iran.
    Materials And Methods
    In this study, Spector’s questionnaire was translated in Persian languge. A sample of 415 employees in Kerman (Iran) hospitals participated in this study and filled out the questionnaires.
    Results
    Cronbach’s alpha reliability analysis showed appropriate item-total correlations for subscales and a good total scale internal consistency. An exploratory factor analysis (EFA) identified 6 factors in participants’ reponses which could explain 65.44 percent of the total variance altogether.
    Conclusion
    EFA identified dimensions of pay, promotion, supervision, coworkers, nature of work, and communication. These findings showed that JSS has a good construct validity and internal consistency. Persian translation of JSS is a reliable and valid measure to assess job satisfaction in Iran
    Keywords: Job satisfaction, Questionnaires, Factor analysis, Statistical, Psychometric
  • Dorsa Hamedi, Laleh Lajevardi, Hamed Ghomashchi, Maryam Binesh, Ghorban Taghizadeh Page 342
    Introduction
    Weight bearing asymmetry is one of the basic causes of disturbance in maintaining balance of hemiparesis patients that could complicate standing and participation in activities of daily living in these patients. The purpose of this study was to investigate the immediate effects of constraint induced movement therapy technique using wedge on symmetry index as well as the short-term effects of this technique on functional balance of chronic hemiparesis patients.
    Materials And Methods
    In this quasi-experimental study, twenty-one hemiparesis patients by mean age of 54.28 (±10.06) and the mean passed duration of injury 50.14 (±36.48) months were selected by simple non-probability method. The symmetry index was measured in three conditions: non-wedge, wedge 5ºand wedge 7.5º. Also, functional balance of patients was measured with Functional Reach (FR) and Timed Up and Go (TUG) tests before and after using of short-term constraint induced movement therapy technique.
    Results
    According to the results of this study, symmetry index difference was significant in both wedge 5º and wedge 7.5º conditions compared with no-wedge condition (p<0.001), while it was not significant between wedge 5º and wedge 7.5º conditions. The mean scores of FR (P=0.012) and TUG (P=0.006) showed significant changes after using the constraint induced movement therapy technique
    Conclusion
    Constraint induced movement therapy technique caused immediate improvement of weight bearing symmetry and improvement of functional balance in short-term interval.
    Keywords: Paresis, Postural balance, Constraint induced movement therapy technique, Functional balance, Symmetry index
  • Omid Mirmohammadkhani, Pouriya Motahari, Alireza Ghanadan, Razieh Chahardehi, Majid Mirmohammadkhani Page 350
    Introduction
    The aim of the present research was to study the expression of activated-leukocyte cell adhesion molecule (ALCAM) in oral squamus cell carcinoma (OSCC) and its association with histopathological and prognostic parameters.
    Materials And Methods
    In a cross-sectional study, samples of OSCC tumors from tongue and oral mucosa available in Institute of Cancer of Imam Hospital in Tehran were simultaneously studied in term of tumor size, lymph node metastasis, and differentiation and ALCAM expression. Analysis was performed using multiple logistic regression models.
    Results
    39 samples of tongue and 19 samples of oral medusa belonged to 35 men and 23 women with mean (Standard deviation) of age 58(15.69) years of old were studied. More than half of lesions had good differentiation and lymph node metastasis. From all, 42 (72.4%) of samples were positive of ALCAM. Odds of ALCAM total expression in tumors with size of at least 20 mm was more (OR=3.9, p=0.001). Odds ratios for membranous and cytoplasmic expression of ALCAM in positive samples of lymph node metastasis (OR=0.4, p=0.03) and in patients with age 40 and more (OR=2.7, p=0.002) were respectively significant.
    Conclusion
    The study confirmed positive relationship between ALCAM expression and tumor size as while as ambiguity of ALCAM role as a "Paradox" indicator. Next researches may make the role of ALCAM in different phases of tumor developing clearer
    Keywords: Activated, Leukocyte cell adhesion molecule, Carcinoma, Squamous cell, Mouth neoplasms
  • Zeinab Akhtari, Jalal Zaringhalam, Akram Eidi, Ali Haeri Rohani, Elaheh Tekieh Page 357
    Introduction
    Tumor necrosis factor α (TNF-α) is a potent cytokine that exerts pleiotropic functions in inflammatory symptoms. With regarding to the important role of TNFα in hyperalgesia and edema induction via intra-cellular signaling pathways, we aimed to investigate the role of increasing serum TNF-α on hyperalgesia and edema and spinal mu opioid receptor (mOR) expression variation during different stages of Complete Freound Adjuvant- induced arthritis in male rats.
    Materials And Methods
    Mono-arthritis was induced by CFA and then inflammatory symptoms (hyperalgesia and edema) were assessed on day 0, 3,7th, 14 and 21 following CFAinduction. In addition, anti-TNF-α was daily administered for 21 days for all different experimental groups. Spinal mOR expression were detected by western blotting.
    Results
    Our results showed that anti-TNFα administration in AA group resulted in decrease of paw volume and hyperalgesia until day 14, whereas, those symptoms were increased on day 21 following CFAinduction. Our study stated that anti- TNFα antibody administration causes a significant decreasing in spinal mOR protein expression on days 14 and 21 of the study.
    Conclusion
    This study confirmed the time-dependent and bi-directional effects of serum TNF-α levsel on CFA-induced hyperalgesia, which it can say, a portion of these effects might be mediated via spinal mOR expression variation.
    Keywords: Hyperalgesia, Edema, Tumor necrosis factor, alpha, Receptors, Opioid, Mu
  • Reza Rahmati, Shariar Semnani, Hamid Sepehry, Gholamreza Veghari, Seyyedmehran Hoseiny, Zahra Haji Mashadi, Rasool Mohammadi Page 367
    Introduction
    Stress interferes with the different physiological performance systems and causing in some behavioral responses that including food intake. Considering the effects of peppermint in traditional medicine as an effective drug on some disorders in this study its effect on food intake and body weight following immobilization stress were studied.
    Materials And Methods
    Male mice were divided randomly into the three groups; the first group as a control group, second group as a stress group and third group as stress plus peppermint oil group with ten mice in each. The second group as a stress group received immobilization stress four hours for three days. Third group as stress plus peppermint oil group received stress in addition to administration of 27 mg/kg peppermint oil intraperitoneally before stress. After three days of treatment, food intake and body weight were measured.
    Results
    Based on food intake, there were statistical differences between control and stress groups (P=0.001), stress and stress plus peppermint oil (P=0.001), control and stress plus peppermint oil (P=0.025). Based on body weight, there were statistical differences in stress and stress+ peppermint oil groups before and after experiment (P<05).
    Conclusion
    This study showed that the level of food intake and body weight in stress group after three days compared to the control group was decreased. Administration of peppermint oil, improved food intake and weight gain after chronic stress immobilization.
    Keywords: Peppermint oil, Mice, Immobilization stress, food intake, body weight
  • Abbas Pakdel, Fakhraddin Naghibalhossaini Page 373
    Introduction
    Carcinoembryonic antigen (CEA), a glycophosphatidyl inositol (GPI) anchored glycoprotein, is over-expressed in various cancers, including colorectal carcinomas. Inhibition of cell differentiation can cause cancer. Previous studies show transfection and over-expression of CEA gene in myoblasts or colonocytes leads to inhibition of cell differentiation. We investigated whether soluble CEA has a role in inhibition of cell differentiation.
    Materials And Methods
    Monolayer cultures of L6, C2C12, Caco-2 and CHO cell lines were grown in dulbecco's modification of eagle's medium (DMEM) containing 10% fetal bovine serum (FBS). For differentiation induction C2C12 and L6 cell lines media, was changed to DMEM containing 2% horse serum. CEA concentration was measured in harvested media by ELISA assay. H&E staining, CK assay and RT-PCR for myogenin gene were used for C2C12 differentiation experiments.
    Results
    The results showed although commercial pure CEA and LS-180 conditioned media (contain high level of CEA) have inhibitory effects on Caco-2 differentiation, but it can also inhibit differentiation of control groups. We observed the effect of high concentration of CEA (5μg/ml) on L6 differentiation is identical with the effect of BSA as control. C2C12 differentiation was inhibited in response to LS-180 conditioned media at morphological level and myogenin expression. CK activity was significantly lower in LS-180 conditioned media (P= 0.0012) and CHO (P= 0.0002) conditioned media groups in comparison to control group.
    Conclusion
    Our finding shows soluble CEA antigen did not have a significant effect on cell differentiation.
    Keywords: Carcinoembryonic antigen, Colorectal neoplasms, Myogenin