فهرست مطالب

تولیدات گیاهی - سال سی و پنجم شماره 3 (پاییز 1391)
  • سال سی و پنجم شماره 3 (پاییز 1391)
  • 144 صفحه،
  • تاریخ انتشار: 1391/09/22
  • تعداد عناوین: 10
|
  • فرنوش ملکشاهی، حمید دهقانی، بهرام علیزاده صفحه 1
    کلزا یکی از گیاهان مهم صنعتی در زمینه تولید روغن می باشد و به دلیل اهمیت آن به عنوان یک دانه روغنی با ارزش و سازگار در مناطق خشک از جمله گیاهانی است که در سال های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. به منظور تعیین روابط بین صفات و صفات وابسته به عملکرد دانه در شرایط آبیاری نرمال و تنش خشکی، بررسی تاثیر تنش کمبود آب بر روی برخی از صفات زراعی ژنوتیپ های کلزا در مراحل رویشی و گلدهی، آزمایشی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با 25 ژنوتیپ در 4 تکرار در دو شرایط آبیاری نرمال و تنش کمبود آب در مزرعه موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر کرج اجرا گردید. داده های حاصل از آزمایش با استفاده از روش بای پلات و تجزیه علیت تجزیه و تحلیل شدند. ضرایب همبستگی میان عملکرد و صفات مختلف در شرایط آبیاری نرمال و تنش کمبود آب محاسبه و مشخص شد که عملکرد دانه، رابطه بسیار معنی داری با اجزای عملکرد داشت. تجزیه علیت در شرایط آبیاری نرمال و تنش کمبود آب نشان داد که صفات شاخص برداشت و عملکرد بیولوژیکی اثرات مستقیم بالایی بر عملکرد دانه داشتند و می توان آنها را به عنوان مهم ترین صفات موثر بر عملکرد معرفی نمود و به عنوان معیارهای گزینش جهت اصلاح برای عملکرد دانه در کلزا استفاده نمود. همچنین همبستگی مثبت و معنی داری بین عملکرد دانه و صفات تعداد دانه در خورجین اصلی، تعداد دانه در خورجین فرعی و تعداد دانه در خورجین در هر دو شرایط مشاهده گردید. مطالعه روابط بین صفات مختلف و مقایسه ژنوتیپ ها با استفاده از روش تجزیه بای پلات نشان داد که ژنوتیپ های Jura، Elvis، Eshydromel، GKH305 و Vectra در شرایط آبیاری نرمال و ژنوتیپ های Jura، Eshydromel، GKH305 و GKH1103 در شرایط تنش کمبود آب با دارا بودن صفات مطلوبی مانند مقادیر بالای عملکرد دانه، تعداد دانه در خورجین اصلی، تعداد دانه در خورجین فرعی و تعداد دانه در خورجین به عنوان مناسب ترین ژنوتیپ ها شناسایی شدند.
    کلیدواژگان: تجزیه بای پلات، تجزیه علیت، تحمل به خشکی، کلزا
  • عبدالامیر راهنما صفحه 17
    عواملی از قبیل آماده نبودن شرایط تهیه بستر، فراهم نبودن نهاده ها، یا تناوب زراعی رایج در منطقه معمولا از جمله عواملی هستند که سبب تاخیر در کاشت کلزا می شوند، آزمایش حاضر با هدف ارزیابی میزان خسارت ناشی از تاخیر در کاشت، تعیین و تفکیک میزان اثر مهم ترین عوامل موثر در عملکرد کلزا هیبرید Hyola308 در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی با هفت تاریخ کاشت15/8 الی27/9 به فاصله یک هفته، طی دو سال زراعی 85-1384 و 86-1385 در چهار تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی اهواز اجرا گردید. نتایج نشان داد که تاخیر در کاشت کلزا سبب افزایش معنی دار فاصله زمانی کاشت تا سبز شدن، کاهش درصد سبز شدن، کاهش طول دوره گلدهی و رسیدگی گردید. کاهش طول دوره های زایشی گیاه سبب کاهش معنی دار تعداد خورجین در بوته، تعداد دانه در خورجین، وزن هزار دانه و عملکرد دانه و روغن به میزان 6/2 درصد به ازاء هر روز تاخیر گردید. بررسی همبستگی صفات و اجزاء عملکرد و تفکیک اثرات مستقیم و غیرمستقیم آنها نشان داد که تاریخ شروع گلدهی بیش ترین تاثیر مستقیم و تاثیر از طریق سایر عوامل را بر عملکرد دانه و روغن داشت؛ لذا تاریخ کاشت باید به گونه ای تنظیم گردد تا شروع گلدهی با شرایط بهینه نیمه بهمن ماه و دمای محیط 14 تا 17 درجه سانتیگراد منطبق گردد.
    کلیدواژگان: کلزا، تاخیر در کاشت، تجزیه علیت
  • مریم کامکار، اصغر رحیمی، حسین دشتی، محمدرضا دهقانی صفحه 27
    به منظور بررسی اثر شوری بر خصوصیات مورفولوژیکی، عملکرد و اجزای عملکرد سه گونه اسفرزه اواتا (Plantago ovata)، اسفرزه پسیلیوم (P. psyllium) و بارهنگ کبیر (P. major)، تحقیقی در سال 1388 در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه ولیعصر رفسنجان به اجرا در آمد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. فاکتور اول شامل چهار سطح شوری (0، 9، 15 و 21 دسی زیمنس بر متر) با استفاده از کلرور سدیم و فاکتور دوم شامل سه گونه دارویی (اسفرزه اواتا، اسفرزه پسیلیوم و بارهنگ کبیر) بودند. نتایج نشان داد که ارتفاع بوته، سطح برگ، وزن خشک اندام هوایی و ریشه، عملکرد و اجزای عملکرد بذر با افزایش غلظت نمک کاهش معنی داری پیدا کرد؛ البته روند کاهش این صفات بین سه گونه مورد مطالعه متفاوت بود. میزان کاهش عمکرد دانه در سه گونه بارهنگ کبیر، پسیلیوم و اسفرزه اواتا در شوری 15 دسی زیمنس بر متر نسبت به شاهد به ترتیب 44، 79 و 77 درصد بود. بر خلاف گونه بارهنگ کبیر، وزن هزاردانه در گونه پسیلیوم و اسفرزه اواتا به ترتیب 38 و 35 درصد در سطح شوری 15 دسی زیمنس بر متر نسبت به تیمار شاهد کاهش نشان داد. سطح ویژه برگ تحت تاثیر سطوح شوری قرار نگرفت. به طورکلی در میان سه گونه مورد مطالعه، گونه بارهنگ کبیر در درجه های بالاتر شوری، از لحاظ رشد رویشی و تولید عملکرد نسبت به دو گونه دیگر برتری نشان داد؛ لذا به نظر می رسد کشت آن در زمین های با سطح شوری بالاتر از 9 دسی زیمنس بر متر به عملکرد بیش تری نسبت به دو گونه دیگر منتج می شود.
    کلیدواژگان: اسفرزه، شوری، علمکرد و اجزای عملکرد
  • میرمرتضی قاسمی، علی سپهری، گودرز احمدوند، محمدعلی ابوطالبیان صفحه 41
    به منظور بررسی اثر محلول پاشی روی و منگنز بر عملکرد و اجزای عملکرد دو هیبرید ذرت تحت تنش خشکی در مراحل رشد رویشی و زایشی، این تحقیق به صورت فاکتوریل اسپیلت پلات در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه پژوهشی دانشگاه بوعلی سینا همدان در سال 87 انجام گرفت. فاکتور اصلی شامل ترکیب دو عامل آبیاری با سطوح (آبیاری کامل، یک بار قطع آبیاری در مرحله رویشی، یک بار قطع آبیاری در مرحله زایشی (و محلول پاشی) بدون محلول پاشی،محلول پاشی روی و محلول پاشی منگنز (و عامل فرعی دو هیبرید ذرت)سینگل کراس 301 و سینگل کراس 400(انتخاب شدند. درجه روز رشد تا گلدهی و تعداد دانه در بلال، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیکی، شاخص برداشت، دوره پر شدن دانه، کارایی مصرف آبآبیاری (دانه) و درصد پروتئین دانه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آزمایش نشان داد که تفاوت معنی داری بین سطوح آبیاری، محلول پاشی و هیبرید از نظر کلیه ی صفات اندازه گیری شده به استثناء شاخص برداشت وجود داشت. تیمار بدون محلول پاشی و تنش کم آبی در مرحله رویشی، بیش ترین اثر کاهشی بر فاصله کاشت تا کاکل دهی، دوره پرشدن دانه، تعداد دانه در بلال و عملکرد دانه داشت.میانگین مقادیر صفات ذکر شده برای تیمار محلول پاشی روی و آبیاری حداکثر بود. بیش ترین و کم ترین کارآیی مصرف آب آبیاری (دانه) با تنش در مرحله زایشی معادل 44/1 و تنش در مرحله رویشی معادل 21/1 کیلو گرم بر متر مکعب به دست آمد. بیش ترین درصد پروتئین دانه به میزان 8/9 درصد در تیمار تنش زایشی با محلول پاشی روی حاصل شد.
    کلیدواژگان: ذرت، تنش خشکی، روی و منگنز
  • افشین حسین زاده، امیر آینه بند، حسن حمدی صفحه 55
    به منظور بررسی اثر روش های مدیریت تلفیقی کنترل علف های هرز بر عملکرد کمی و کیفی گیاه نیشکر رقم 69CP، آزمایش مزرعه ای در سال 89-1388 در کشت و صنعت دعبل خزاعی واقع در جنوب شرق اهواز انجام شد. آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی شامل 9 تیمار کنترل در سه گروه شیمیایی، زراعی و تلفیقی، با سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: الف- کنترل شیمیایی: 1- ترکیب آترازین و (آمترین + توفوردی) با نسبت 5 کیلوگرم و (5/2 کیلوگرم+2 لیتر) در هکتار، 2- ترکیب ای. پی. تی. سی + متری بوزین با نسبت 8 لیتر + 2 کیلوگرم در هکتار، 3- ترکیب (تبوتیوران + آترازین) و (آمترین + متری بوزین) با نسبت به ترتیب (2 لیتر + 2 کیلوگرم) و (3 کیلوگرم+ 2کیلوگرم) در هکتار. ب- کنترل زراعی: 4- فقط برگ نیشکر، 5- فقط خاک ورزی، 6- ترکیب باگاس و گل صافی. ج- کنترل تلفیقی: 7- ترکیب آترازین با نسبت 5 کیلوگرم در هکتار و برگ نیشکر. 8- ترکیب ای. پی. تی. سی و خاک ورزی. 9- ترکیب (تبوتیوران + آترازین) با نسبت به ترتیب (2 لیتر + 2 کیلوگرم) و گل صافی و باگاس. صفات مورد بررسی شامل خصوصیات عملکرد و اجزای عملکرد کمی و کیفی نیشکر و وضعیت علف های هرز بودند. نتایج نشان داد که به لحاظ عملکرد کمی بیش ترین قطر نی، وزن ساقه ی اصلی، تناژ نی و عملکرد شکر در تیمار 8 (ای. پی. تی. سی + خاک ورزی) به دست آمد. همچنین به لحاظ کیفیت محصول نیز بهترین شرایط برای صفات خلوص شکر و پولاریته نیز در روش کنترل 8 (ای. پی. تی. سی + خاک ورزی) به دست آمد. نتایج این آزمایش نشان داد که روش های تلفیقی در مقایسه با روش های شیمیایی و زراعی از کارکرد بهتری در کنترل علف های و به دنبال آن بهبود عملکرد کمی و کیفی نیشکر برخوردار بودند. بنابراین برای مبارزه با علف های هرز و با هدف کاهش مصرف سم، در نیشکر راهکار تلفیق سموم شیمیایی با عملیات خاک ورزی بین ردیف ها پیشنهاد می گردد.
    کلیدواژگان: نیشکر، مدیریت تلفیقی علف های هرز، عملکرد نی، بریکس
  • حمیدرضا دورودیان، اسفندیار فاتح صفحه 69
    امروزه کشت مخلوط با افزایش تنوع گیاهان زراعی به عنوان یکی از ارکان پایداری در اکوسیستم های زراعی مطرح است. یکی از موفق ترین سیستم های کشت مخلوط در ایران، کشت مخلوط ذرت و بادام زمینی است که توسط کشاورزان آستانه اشرفیه کاملا پذیرفته شده است و رواج دارد. جهت تعیین الگوی کاشت مناسب (از بین تیمارهای 1- یک ردیف ذرت، پنج ردیف بادام زمینی 2- یک ردیف ذرت، سه ردیف بادام زمینی 3- دو ریف ذرت، پنج ردیف بادام زمینی) و مقایسه اثرات انواع ذرت زودرس و دیررس (هیبرید 301و 704) بر LER، عملکرد و اجزای عملکرد هر دو گیاه، یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار و به صورت طرح جایگزینی در شهرستان آستانه اشرفیه انجام گرفت. نتایج آزمایش نشان داد که هیبرید 704 در کشت خالص و مخلوط عملکرد دانه و بیولوژیک بیش تری نسبت به هیبرید 301 تولید نمود و و چون از نظر مورفولوژی (ارتفاع بوته) تفاوت بیش تری نسبت به هیبرید 301 با بادام زمینی دارد، در کشت مخلوط نیز دارای LER بیش تری بود و از هر نظر نسبت به هیبرید 301 برتری دارد. از آنجا که بوته های بادام زمینی در اواخر دوره رشد توان پرکردن فضای خالی ایجاد شده در اثر برداشت دو ریف ذرت را ندارند، درالگوی دو ریف ذرت، پنج ردیف بادام زمینی از زمین بهره برداری مناسبی صورت نمی گیرد. نهایتا الگوی کاشت یک ردیف ذرت (704) و پنج ردیف بادام زمینی با 15/1=LER در شرایط تراکم معمول منطقه بالاترین بهره را نصیب زارع می سازد و به کشاورزان منطقه توصیه می گردد. عملکرد دانه بادام زمینی در این تیمار با کشت خالص بادام زمینی تفاوت معنی داری ندارد.
    کلیدواژگان: بادام زمینی، ذرت، کشت مخلوط، الگوی کاشت، نسبت برابری زمین
  • اسماعیل چمنی، امید سفالیان، یونس پوربیرامی هیر، سیده صغری حسینی درویشانی، حسن ملکی لجایر صفحه 81
    آلسترومریا با گلهای بریده زیبا و طول عمر مناسب پس از برداشت، طولانی جزء یکی از گلهای محبوب می باشد. اخیرا تولید این گیاه در کشور ما به طور چشمگیری افزایش یافته است. این گیاه به طور معمول به وسیله تقسیم ریزومها تکثیر میشود؛ اما سرعت تکثیر در این روش نسبتا کم است. این آزمایش به صورت طرح کاملا تصادفی با 16 تیمار و 5 تکرار در آزمایشگاه کشت بافت و بیوتکنولوژی گروه علوم باغبانی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1389 انجام شد. برای این منظور ریزنمونه ها روی محیط کشت MS تکمیل شده با غلظتهای مختلفی از اسید نفتالین استیک، اسیدآبسزیک، تیدیازرون، پاکلوبوترازول و هینوکیتول و تیمار شاهد (محیط کشت MS بدون تنظیم کننده رشد) کشت شدند. نتایج نشان داد که نفتالین استیک اسید در غلظت 4 میلی گرم در لیتر و هینوکیتیول در غلظت 1 میلی گرم در لیتر بیش ترین تعداد ریزوم را نسبت به شاهد تولید کردند. در این آزمایش محیط کشت حاوی 10 میلی گرم در لیتر هینوکتیول و 1 و 4 ماکرومولار پاکلوبوترازول هیچگونه ریزوم تولید نکردند و محیط کشت MS حاوی 1 میلی گرم در لیتر هینوکیتول بیش ترین طول ریزوم (58/3 سانتی متر) را نسبت به شاهد و سایر تیمارها تولید کرد. مقایسه های میانگین داده ها نیز نشان داد که بیش ترین (99/8 عدد) و کم ترین (56/0 عدد) برگ تولید شده به ترتیب در محیط کشت حاوی 2 ماکرومولار تیدیازرون و 4 میلی گرم در لیتر نفتالین استیک اسید تولید شد؛ هر چند، بیش ترین و کم ترین برگ از دست رفته به ترتیب در محیط کشت حاوی 1 میلی گرم در لیتر هینوکیتیول و 1 میلی گرم در لیتر نفتالین استیک اسید مشاهده گردید. از لحاظ تعداد و طول ساقه و نیز تعداد و طول ریشه اختلاف معنی داری بین تیمارهای مختلف وجود نداشت.
    کلیدواژگان: آلسترومریا، تیدیازرون، پاکلوبوترازول، اسید آبسزیک، هینوکیتیول، نفتالین استیک اسید، باززایی
  • رامین حاجی تقی لو، محمدرضا اصغری، رسول جلیلی مرندی، سیاوش همتی صفحه 91
    تحقیق حاضر به منظور مشاهده روند تغییرات بعضی ویژگی های کیفی در طول مدت انبارداری انگور رقم ریش بابای قرمز انجام گرفت. خوشه های انگور با کیتوسان در سه غلظت صفر، 5/0 و 1درصد تیمار و در سردخانه با دمای 5/0± 0 درجه سانتی گراد به مدت 4 ماه نگهداری شدند. صفات کیفی میوه، شامل میزان مواد جامد محلول (TSS)، اسیدهای قابل تیتراسیون (TA)، اسید اسکوربیک، آلودگی قارچی، قهوهای شدن ساقه، قهوهای شدن حبه، میزان ریزش حبه و عطر و طعم در ابتدای انبارداری، 2 و 4 ماه پس از نگهداری اندازه گیری شدند. در دومین ماه انبارداری میزان اسید اسکوربیک در تیمار کیتوسان 5/0 درصد در مقایسه با سایر تیمارها بالاتر بود. همچنین در این تیمار، کم ترین میزان قهوه ای شدن حبه و نیز کم ترین میزان ریزش حبه مشاهده شد. در پایان آزمایش (4 ماه) در تیمار کیتوسان 5/0 درصد کم ترین میزان قهوهای شدن ساقه در مقایسه با تیمار شاهد مشاهده گردید. میزان عطر و طعم در کیتوسان 5/0 درصد در دومین ماه آزمایش و در کیتوسان 1 درصد در دومین و چهارمین ماه آزمایش نسبت به شاهد نتایج بهتری را نشان داد. میزان مواد جامد محلول و آلودگی در این آزمایش نتایج معنی داری را نشان ندادند. بر اساس نتایج به دست آمده کیتوسان در غلظت 5/0 درصد در حفظ کیفیت و نیز حفظ خصوصیات خوراکی میوه های انگور رقم ریش بابای قرمز نتایج مطلوبی داشته است.
    کلیدواژگان: انگور ریش بابا، کیتوسان، پس از برداشت، ویتامین ث، پوسیدگی، عطر و طعم
  • مهسا بالاورد، موسی مسکرباشی، مجید نبی پور صفحه 103
    به منظور بررسی تنوع ترکیبات یونی بر روی برخی ویژگی های فیزیولوژیکی دو رقم کلزا، آزمایشی گلدانی به صورت طرح کرت های خرد شده نواری در قالب بلوک کامل تصادفی با سه تکرار، درمزرعه گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه شهید چمران اهواز، در سال زراعی 89-88 اجرا شد. فاکتورهای اصلی شامل الف: اعمال شوری از طریق آب آبیاری در 3 سطح شوری 8 و 14 دسی زیمنس بر متر و آب تصفیه شهری به عنوان شاهد با سطح شوری 2/2 دسی زیمنس بر متر و ب: نوع ترکیب یونی در 2 سطح NaCl، Na2SO4. فاکتور فرعی شامل ژنوتیپ در 2 سطحHayola 401، RGS000 بودند. نتایج نشان داد که در هر دو ژنوتیپ با افزایش سطوح شوری القائی به وسیله هر دو نوع نمک، وزن تر اندام هوایی، سطح برگ، هدایت روزنه ای، پتانسیل اسمزی و میزان محتوای آب نسبی برگ کاهش یافت. با افزایش شوری از سطح شاهد به 8 دسی زیمنس بر متر در هر دو ژنوتیپ و تحت تاثیر هر دو نوع نمک میزان عددSPAD افزایش و در سطح شوری 14 دسی زیمنس بر متر کاهش یافت. Na2SO4 به طور معنی داری میزان هدایت روزنه ای را کاهش داد. بیش ترین میزان وزن تر اندام هوایی در این مرحله از نمونه برداری در ژنوتیپ هایولا 401 در سطح شاهد و به میزان 88/10 گرم در بوته مشاهده شد و کم ترین مقدار آن نیز متعلق به همین ژنوتیپ و به میزان 60/3 گرم در بوته در سطح 14 دسی زیمنس بر متر شوری اعمال شده به وسیله NaCl بود. بیش ترین سطح برگ در ژنوتیپ هایولا 401 و به میزان 2/41LA= در تیمار شاهد و کم ترین مقدار آن نیز در ژنوتیپ RGS000 و به میزان0/16LA= در 14 دسی زیمنس بر متر شوری اعمال شده به وسیله NaCl، به دست آمد. بیش ترین میزان هدایت روزنه ای متعلق به ژنوتیپ هایولا 401 و به میزان 26/0 مول بر متر مربع بر ثانیه در تیمار شاهد و کم ترین میزان هدایت روزنه ای متعلق به ژنوتیپ RGS000 و به میزان 06/0 مول بر متر مربع بر ثانیه در تیمار 14 دسی زیمنس بر متر شوری اعمال شده به وسیله Na2So4 بود. گرچه هر دو ژنوتیپ با افزایش مقدار شوری، سطح برگ، هدایت روزنه ای، پتانسیل اسمزی و میزان محتوای آب نسبی برگ را کاهش داده؛ ولی کاهش ناشی از نمک NaCl در مقایسه با Na2SO4بیش تر بود.
    کلیدواژگان: کلزا، شوری، فاکتورهای فیزیولوژیک، NaCl و Na2SO4
  • عبدالحسین رضایی نژاد، اولکه ون میترن صفحه 117
    این تحقیق با استفاده از روش نوین اندازه گیری فلورسانس کلروفیلی تحت اکسیژن پایین به بررسی تاثیر کشت درون محلول غذایی در عکس العمل روزنه های هوایی به تنش خشکی در برگ بیدی پرورش یافته در رطوبت نسبی بالا پرداخته است. بر اساس نتایج، روزنه های گیاهان پرورش یافته در خاک در رطوبت بالا قادر به بسته شدن کامل در مقابل تنش خشکی نبودند؛ اما وقتی در محلول غذایی پرورش داده شدند روزنه هایی را تولید کردند که به سرعت در برابر تنش خشکی بسته شدند. همچنین روزنه های گیاهان با تقسیط ریشه در خاک و آب در رطوبت بالا به سرعت در مقابل تنش خشکی بسته شدند. حذف ریشه های درون محلول غذایی در تقسیط ریشه باعث شد که روزنه ها عکس العمل سریع خود را از دست بدهند. ظاهرا ریشه های درون محلول غذایی علائم مثبت ناشناخته ای را تولید و به برگ ها می فرستند که در تولید روزنه های کارآمد موثر است.
    کلیدواژگان: روزنه های هوایی، رطوبت نسبی هوا، تنش خشکی، کشت درون محلول غذایی، برگ بیدی
|
  • Page 1
    Canola is an important industrial plant in oil production, and in recent years, it has drawn a lot of alteration due to its adaptation to the arid regions. To determine the relationship between these traits and traits relevant to yield at both normal irrigation and drought stress condition and To evaluate the effect of water deficient on canola genotypes at vegetative and generative stages, the experiment was conducted in the research farm Institute of Plant Breeding of Karaj using randomized complete block design with four replications on 25 genotypes under two normal irrigation and drought stress conditions. The data were analyzed by biplot and path analysis methods. Correlation coefficients between yield and other characteristics were calculated and a high significant relationship with yield component was observed. Path analysis in both normal irrigation and drought stress conditions showed that harvest index and biological yield traits had high direct effects on seed yield and these traits can be introduced as the most important traits of effective yield and used as the selection criteria for grain yield for reformation in canola. A positive and significant correlation was observed between seed yield and the number of seeds in main pod, and also the number of seeds in branch pod and the number of seed in pod. In order to study interrelationships between traits and facilitate visual comparison of genotypes, treatment biplot method was exploited. In the normal irrigation condition, genotypes Jura, Elvis, Eshydromel, GKH305 and Vectra, and at drought stress condition, genotypes Jura, Eshydromel, GKH305 and GKH1103 were introduced as superior genotypes because they have favorable traits such as high seed yield, number of seeds in main pod, number of seeds in branch pod and number of seeds in pod.
    Keywords: Biplot Analysis, Drought Tolerance, Canola, Path Analysis
  • Page 17
    Factors such as unprepared seed bed and agronomical elements or local common rotation are usually the cause of conola late planting. This experiment was counducted as randomized complete block desing with four replications in two years 2005-2006 and 2006-2007. Seven planting dates, begining from Nov 6th to late Dec 18th with one week interval, were determined in Ahvaz Agricultural Research to assess canola hybrid Hyola308 crop loss and analyze yield impact factors in late planting. Results showed that the delay in canola planting caused a significant effect on the increase of the interval between planting and emergence, reduction seed emergence percent, flowering and maturity duration. Reduction in reproductive length led to a significant loss in pod per plant, seed per pod, and thousands seed weight. Each day delay to a reduction of seed and oil by 2.6 percent. Traits and yield component correlations, direct and indirect effect path analysis showed that flowering initiation had the most direct and indirect effects via other factors on seed and oil yield, so the sowing date must be regulated in such a way that flowering initiation happens with optimum condition (Feb 3th), and with 14-17C environemtal temperature.
    Keywords: Canola, Late Planting, Path Analysis
  • Page 27
    In order to study the salinity effect on morphological traits, yield and yield components of Isabgul (Plantago ovata), French psyllium (P. psyllium) and Great plantain (P. Major), an experiment was conducted at Vali-e-Asr University of Rafsanjan in 2010. The study was carried out as factorial experiment based on RCBD design with 4 replications to determine the influence of salinity (9, 15, 21 ds/m and control with distilled water) and three plantago species (Isabgul, French psyllium, Great plantain). Results indicated that plant height, leaf area, root and shoot dry matter, yield and yield components were decreased significantly (P<0.05) with increasing salinity levels. However, the reduction trend was different among species. Seed yield of Isabgul, French psyllium and Great plantain decreased in 15 ds/m salinity by 44, 79 and 77 percent in compaison with control, respectively. Contrary to Great plantain, the thousand seed weight decreased in 15 ds/m salinity by 38 and 35 percent in Isabgul and French psyllium compared with control, respectively. Salinity did not affect specific leaf area (SLA) in all species. In general, among the three species, Great plantain, with higher dry matter and seed yield, was recognized as a species that is more suitable to be cultivated in saline areas.
    Keywords: Plantain, Salinity, yield, Yield Component
  • Page 41
    In order to study the effects foliar application of Zn and Mn of deficit irrigation at vegetative and reproductive growth stages of two corn cultivars, including SC-301 and SC-400, an experiment was conducted during the 2008 growing season at Experimental Field of the Agricultural Faculty of Buali-Sina University. The experiment was a factorial split plot arrangement on the basis of randomized complete block design with three replications. The irrigation levels were full irrigation, deficit irrigation stress at 8-10 leaf stages and milk till dough ripening stages of grain. Foliar applications were without foliar application, foliar application of Zn and foliar application of Mn. Two corn cultivars (SC-301 and SC-400) were allocated to subplots. Growth degree day until flowering, number of kernel per ear, kernel weight, biological yield, economical yield, harvest index, grain filling period, water use efficiency, and grain protein content were measured and calculated. Effects of drought stress, foliar application and cultivars on trentments the mentioned were significant. Water deficit stress at 8-10 leaf stages and without foliar application had the most negation effect on growth degree day until flowering, grain filling period, number of kernel per ear and economical yield in this study. The highest value of the mentioned treatments was reached for foliar application zn and full irrigation. The most water use efficiency, 1.44 kg/m3, was obtained with water deficit stress at the reproductive stage and the least value, 1.21 kg/m3, was obtained with water deficit stress at the vegetative stage. The Most grain protein content, about 9.8 percent, was obtained with ZN foliar application and water deficit stress at the reproductive stage.
    Keywords: Corn, Drought stress, Zn, Mn
  • Page 55
    In order to evaluate the effect of integrated weed management on the yield quality and quantity of Sugarcane, variety CP69, a field experiment was conducted during 2009-2010 at the Argo-Industrial farm of Deabel-e-Khozaie located on the Southeast of Ahvaz. The research was a randomized complete block design (RCBD) with 3 replications, including 9 diferent control mathods in three groups (i.e. Chemical, Agronomical and Integrated) with three replications. The control methods were 1: the combination of Atrazin and Ametrin+2.4D by the ratio of 5kg and 2.5kg + 2litre; 2: The combination of E.P.T.C +Metribuzin by the ratio of 8litre +2kg. 3: The combination of Tebuteyouran + Atrazin and Ametrin + metribuzin by the ratio of 2liter + 2kg and 3kg + 2kg in the hectar, respectively (Chemical Control). 4: only Sugarcane leaves; 5: only cultivation; 6: The combination of Bagas and mud (Agronomical). 7: The integration of Atrazin and Sugarcane leaves. 8: The combination of E.P.T.C and cultivation; 9 The combination of Tebuteyouran + Atrazin by the ratio of 2liter + 2kg and mud + bagas, respectively (integrated methods). The yield quality and quantity and yield components of Sugarcane and the weed's status were calculated. Results showed that the highest Cane's diameter, weight of main stem, cane yield and sugar yield were obtained in integrated method, treatment No. 8 (including herbicide & cultivation). Also, the best sugar quality including sugar purity and polarity was obtained in this treatment (i.e. method No. 8). Inaddition, based on these results we found that integrated approches had a higher quality and quentity for sugarcane yield compared to other methods (i.e. chemical & agronomical methods). Therefore, for ideal weed management and reduction of herbicide use, the integrated herbicide with interrow cultivation was the best weed management method in sugarcane.
    Keywords: Sugarcane, Integrated weed management, Cane yield, Brix
  • Page 69
    Mixed cropping is one of the most important principles of sustainable and organic agriculture. Intercropping of peanut (Arachis hypogaea L.) and corn (Zea mays L.) is the most successful mixed cropping in north areas of Iran. Nevertheless, in this region, there has hardly been any research to determine the best sowing pattern and varieties of corn that could be cultivated with peanut. Thus, an experiment was conducted to evaluate three planting patterns and two varieties of corn and their interaction effects on LER, yield and yield components of peanut and corn varieties. A complete randomized design (CRD) was conducted in three replications, factorially in a rain fed farm of Lahijan in summer of 2005. The varieties consisted of two levels of early and late mature hybrids of corn (KSC301 and KSC 704). The planting pattern consisted of tree levels including one row of corn and tree rows of peanut, one row of corn and five rows of peanut and two rows of corn and five rows of peanut. Agronomic practices were done based on peanut requirements, because peanut is cash crop and more important than corn for farmers in this region. Results of this experiment showed that hybrids and planting pattern have significant effects on LER and the yield of peanut. In sum, one row of late mature corn (KSC704) and five rows of peanut were best in LER (1.15). KSC 704 variety resulted in higher yield of peanut than early matured corn (KSC301), because this cultivar had different canopy with peanut and interfere into the growth of peanut less than the other.
    Keywords: Peanut, Corn, Intercropping, Planting pattern, LER
  • Page 81
    Alstroemeria is one of the most popular and attractive cut flowers. Recently, its production has considerably increased in our country. Alstroemeria is generally reproduced by rhizome splitting. But the rate of reproduction is very low. This experiment was conducted in completely randomized design wiht 16 treatments and 5 replications in tissue culture and biotechnology laboratory of Mohaghegh Ardabili University in 2010. For this purpose, rhizome explants were cultured on MS medium supplemented by different concentrations of NAA, ABA, TDZ, PBA, Hinokitiol and control (MS medium without plant regulators). The results revealed that NAA at 4 mgl-1 and Hinokitiol at 1 mgl-1 produced the highest rhizome number compared to control. In this experiment, prepared medium containing Hinikitiol at 10 mgl-1 and PBA at 1 and 4 µM did not produce any rhizome. MS media with Hinikitiol at 1 mgl-1 produced the highest rhizome length (3.58 cm) compared to control and other treatments. The highest (8.99) and lowest (0.56) leaf numbers were produced by media containing TDZ at 2µM and NAA at 4 mgl-1 respectively. However, the highest and lowest leaf losses were observed by Hinikitiol in media containing 1 mgl-1 and NAA at 1 mgl-1 respectively. No significant differences were found in case of stem and root length and number.
    Keywords: Thidiazuron (TDZ), Pacleobutrazol (PBA), Abscisic Acid (ABA), Hinikitiol, Naphtaline Acetic Acid (NAA), Regeneration, Alstroemeria
  • Page 91
    A study was carried out to determine the effects at postharvest chitosan treatment on the pattern of quality changes in red Rishbaba table grape. The bunches were treated with chitosan at 0, 0.5 or 1% concentration and stored at 0±0.5°c for 4 months. Fruit quality attributes including total soluble solids, total acidity, ascorbic acid content, decay incidence and bunch browning, berry browning, berry abscission, taste and flavor were evaluated after 2 and 4 months during storage. After 2 months of cold storage, the fruit treated with 0.5% chitosan had the highest ascorbic acid and lowest level of berry browning and abscission. At the end of storage period (4 months), bunch browning was low at 0.5% chitosan treatment. Taste and flavor at the end of 2 months with 0.5% chitosan and at the end of 2 and 4 months with 1% chitosan were high compared with control. TSS and fungal decay contents were not significant. According to the obtained results, treatment with 0.5% chitosan showed the best effect on quality of Rishbaba grape.
    Keywords: Chitosan, Rishbaba table grape, Postharvest, Ascorbic acid, Decay, Taste, Flavor
  • Page 103
    In order to study the effect of ion combination variation on physiological characteristics of two genotypes of canola (Brassica napus L.), a pot experiment was carried out. The experimental design was strip split plot in completely randomized design with three replications. The main factors included of three levels of salinity (control, 8 and 14 dS/m) and ion combination with two levels (NaCl & Na2So4) and the second factor was genotype with two levels (Hayola 401 & RGS000). The measured parameters were fresh weight, LA, SPAD, stomata conductance, RWC and osmotic potential. Results showed that in genotype (Hayola 401 & RGS000), fresh weight, LA, stomata conductance, osmotic potential and RWC significantly decreased by increasing salinity. But by moving from the control level to 8 dS/m the SPAD value increased, while it decreased in 14 dS/m. In NaCl and Na2So4 there was a significant effect to decrease fresh weight, LA and osmotic potential in both genotypes. Also the effect of ion combination on the SPAD value had no significant differences. The most significant effect to decrease the value of stomata conductance was showed by Na2So4. The height fresh and the lowest fresh weight were 10.88 g/plant (in Hayola 401 in control treatment) and 3.60 g/plant (in 14 dS/m of NaCl treatment). The maximum leaf area showed in Hayola 401 (LA=41.2 cm2) in the control treatment and the minimum (LA=16 cm2) was in RGS000 genotype in 14 dS/m which was made by NaCl. Hayola 401 reached the highest stomata conductance (0.26 mol/m2/sec) in control treatment and RGS000 showed the minimum stomata conductance (0.06 mol/m2/sec) in 14 dS/m which was exposed by Na2So4. Although leaf area, stomata conductance, osmotic potential and leaf relative water content were reduced in both genotypes by increasing salinity, this reduction was higher by NaCl.
    Keywords: Canola, Salinity Stress, Physiological Factors NaCl, Na2SO4
  • Page 117
    In this research, we aimed to elucidate the effect of nutrient solution culture on stomatal response to drought stress in high relative air humidity (RH) grown plants using the new method of chlorophyll fluorescence measurement under low oxygen concentration. According to the results, stomata of high RH grown plants failed to close fully in response to drought stress. However, growing plants in nutrient solution under high RH produced stomata which closed quickly in response to drought stress. Moreover, stomata of plants grown with a split root system in soil and nutrient solution under high RH closed quickly in response to drought stress. Removing roots from nutrient solution in plants grown with a split root system resulted in diminished closure of stomata in response to drought stress. Evidently, some as yet unidentified positive signals produced by roots growing in nutrient solution, transferred to leaves and resulted in the production of efficient stomata.
    Keywords: Stomata, Relative air humidity, Drought stress, Nutrient solution culture, Tradescantia virginiana