فهرست مطالب

  • پیاپی 24 (بهار و تابستان 1391)
  • تاریخ انتشار: 1391/06/20
  • تعداد عناوین: 7
|
  • علی بیات صفحات 1-14
    به نظر برخی از محققان و نقادان شبه قاره، در میان انواع ادبی منظوم اردو، «مرثیه» یک نوع ادبی به شمار می رود که از مرثیه عربی و حتی فارسی مستقل است. درحقیقت، نوحه خواندن در سوگواری کسی که از دنیا رفته، در بین تمام ملت ها، وجود داشته و دارد؛ و البته بر اساس تفاوت های فرهنگی ملت ها ابراز این تاثرات نیز متفاوت است. در ادبیات فارسی و اردو، مرثیه شهدای کربلا به دلیل تقدس دینی شکل خاصی به خود گرفته است. مرثیه سرایان اردوزبان، به ویژه شاعران پرآوازه ای چون میرانیس و میرزا دبیر، در پیشرفت آن تلاش زیادی کردند؛ به طوری که بیش تر محققان و منتقدان اردوزبان به اهمیت ادبی مرثیه های آن ها معترف اند. اجزائی که آنان به مرثیه افزودند، علاوه بر القای غم و رنج، به دلیل داشتن حالت های دیالوگی و نمایش نامه ای، خواننده و شنونده را به خود جلب می نماید. افزودن بخش های جدید و اجزای متنوع، چون «بین»، «شهادت»، «رزم» و غیره در قالب ترکیب بند مسدس، گونه ای ادبی را پدید آورد که فقط شاعران بلندمرتبه توانستند در این حوزه آثاری باارزش پدید آورند. بررسی ابتکارات و اقدامات شاعرانی از این دست، چگونگی و اهمیت مرثیه در زبان اردو را مشخص می سازد.
    کلیدواژگان: مرثیه، مرثیه سرایی، میر انیس، میرزا دبیر، رزم، شهادت
  • آتوسا رستم بیک تفرشی، احمد رمضانی واسوکلائی صفحات 15-34
    آموزش فرهنگ در یادگیری زبان خارجی و کاربرد متناسب آن در بافت های مختلف نه تنها موثر است، بلکه در مواردی گریزناپذیر. برای آموزش فرهنگ همراه با زبان خارجی روش های گوناگونی را می توان در پیش گرفت. در واقع آموزش زبان خارجی، خارج از بافت فرهنگی زبان هدف، تنها زمانی کارامد خواهد بود که با آموزش دست کم برخی از ویژگی های فرهنگی جامعه زبانی هم زمان باشد. در این پژوهش، از یک سو، تلاش شده است تا با نگاهی به دو مفهوم زبان و فرهنگ نقش این دو در آموزش زبان بررسی شود. برای نیل به این هدف، مباحث نظری ارائه شده در این زمینه و برخی از پژوهش های انجام شده مرور می شوند و مثال هایی برای روشن شدن بحث ارائه می شوند. ازسوی دیگر، مباحث مرتبط با فرایند آموزش و یادگیری زبان و نیازهای پژوهشی این حیطه بررسی می شود. در این مقاله از روش توصیفی تحلیلی برای مرور پژوهش ها استفاده شده است.
    کلیدواژگان: زبان، فرهنگ، آموزش زبان خارجی، یادگیری، بافت
  • طهمورث ساجدی صفحات 35-44
    کتاب دستور زبان فرانسه حاصل ترجمه و تدوین محققی است که توانسته اثری در حد یک مرجع آموزشی، برای کسانی که با زبان فرانسه آشنایی دارند، پدید آورد. مترجم مولف، که وقوف کامل به موضوع دارد، ترتیب موزونی از فصول تحقیق خویش را ترسیم و، در طول بررسی هریک از آن ها، جملات فرانسه را با ترجمه های دقیق همراه کرده و اصطلاحات خاص آن ها را نیز به درستی ارائه داده است. در تمامی موارد، سعی بر این بوده که با جملات ساده منظور را بیان کند. از جمله کوشش های او، تاکید بر تلفظ الفبای فرانسه، جنس اسامی، اسامی حرف تعریف، جمع واژگان، افعال بی قاعده و افعال باقاعده، اسم مفعول و مطابقت آن بوده است. در بررسی حاضر، تاکید ما بر این است که نشان دهیم، به رغم منابع محدود این ترجمه و تحقیق، مترجم مولف توانسته دستوری شکیل و مفید فراهم کند و، در آن، با مثال های امروزی و توضیحات لازم، مباحث گوناگون دستور زبان فرانسه را برای علاقه مندان آن در سطح متوسطه ارائه کند. به همین دلیل هم، در ابتدای این بررسی، مبنا را مقایسه جایگاه فعلی این دستور زبان با دستورهای پیشین قرار داده ایم تا ارزش واقعی آن معلوم گردد.
    کلیدواژگان: دستور زبان فرانسه، دوره متوسطه، تقسیم فصول، ترجمه و تدوین، کیفیت کار، مزیت ها، فراگیری آسان
  • مهدی سبزواری صفحات 45-61
    اسامی مرکب بخش مهمی از دایره واژگان سخن گویان هر زبان هستند و همواره در حوزه های مختلف زبان شناسی مورد مطالعه قرار گرفته اند. ساخت اسامی مرکب حاصل تعامل حوزه های نحو و صرف است و، در این میان، حوزه معناشناسی اسامی مرکب زبان فارسی کم تر مورد توجه قرار گرفته است. در این مقاله، با رویکردی معنایی شناختی، انواع و چگونگی روابط معنایی اسامی مرکب برون مرکز را بررسی می کنیم. از منظر زبان شناسی شناختی، آن نوع رابطه معنایی که میان اجزای ترکیب وجود دارد معیاری قطعی برای تعبیر نهایی ترکیب است. درواقع چگونگی پیوند اجزای ترکیب با یک دیگر است که منجر به شکل گیری رابطه ای خاص در هر اسم مرکب بین هسته و توصیف گر می شود. اسامی مرکب درون مرکز دارای یکی از اقسام رابطه های معنایی شناخته شده بین اجزای خود هستند؛ درحالی که اسامی مرکب برون مرکز از الگوی مشخصی در این زمینه پیروی نمی کنند و بررسی معنا شناختی این نوع از اسامی مرکب، که از گفتار روزمره و متون مختلف گردآوری شده اند، در تحقیقات در حوزه های فرهنگ نویسی، زبان شناسی پیکره ای، زبان شناسی شناختی و صرف و معناشناسی قابل استفاده است. با داشتن درکی درست از نوع ارتباط سازه های ترکیب، درک و دانش کلی ما از دایره واژگان ذهنی فارسی زبانان ارتقا می یابد.
    کلیدواژگان: اسامی مرکب برون مرکز، اصل ترکیب پذیری معنایی، رابطه معنایی، مفهوم کانونی
  • محمدحسین قرشی صفحات 63-84
    شناخت ماهیت و چیستی زبان به دلیل پیچیدگی و گستردگی آن امری دشوار است و از دیرباز ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است. فارابی، با اطلاق «علم اللسان» بر همه علوم زبانی، نخستین بار ترتیب علوم زبانی را در یک نظام واحد فراهم کرد. فارابی در بیان جایگاه زبان و منطق می گوید: «جایگاه منطق در ارتباط با عقل چون مرتبه و جایگاه دستور زبان است در ارتباط با زبان». در فصل اول کتاب احصاء العلوم، به مسائل زبان و زبان شناسی پرداخته شده است. مباحث فارابی بیش تر ناظر بر همگانی های زبان است و به زبان خاصی اشاره ندارد. در این مقاله، نگارنده کوشش نموده است تا ضمن بررسی دیدگاه فارابی در خصوص مسائل زبانی، جایگاه او را در تبیین این موضوع بررسی و نیز نقش و تاثیر او در مسائل زبان شناختی را مشخص کند.
    کلیدواژگان: زبان و منطق، فارابی، همگانی های زبان، علم الفاظ
  • امیرحسین مدنی صفحات 85-96
    یکی از علومی که امروزه در غرب مطرح است، و البته پیشینه آن به قرن چهاردهم می رسد، علم هرمنوتیک است؛ دانشی که مشغله فکری بسیاری از متفکران و فیلسوفان است. نخست بار شلایر ماخر هرمنوتیک را، که در فارسی بیش تر به «تاویل» ترجمه می شود، در مورد کتاب مقدس به کار برد و سپس دامنه اش به تمام تجربه ها و شئونات بشری کشیده شد. به طوری که امروزه هرمنوتیک در تمامی رشته ها و دانش های بشری، حتی علمی چون تاریخ که فقط با صدق و کذب امور سروکار دارد، دخالت دارد.
    کلیدواژگان: هرمنوتیک، هرمس، تاویل، تعلیق معنا، متن
  • مرضیه یحیی پور، زینب صادقی، جان الله کریمی مطهر صفحات 97-116
    آنا آخماتووا، شاعر سده بیستم روسیه، در اشعار خود به جلوه های مختلف وطن و پایداری پرداخته است. وضعیت اجتماعی دوره حیات شاعر در روسیه از عوامل تاثیرگذار در آثار و زندگی اش بود که در اشعارش بازتاب ویژه ای داشته است. در اشعار آخماتووا، تاریخ روسیه در دوره حکومت استالین منعکس و طنین وطن از مضمون های خاص اشعار او شده است؛ به طوری که، بدون وطن، عشق، خانواده، و زندگی برای او معنا نداشت. سرنوشت غم انگیز او با سرنوشت تلخ کشورش در دوران «حکومت وحشت» استالین پیوند خورده بود. در آثار او، انعکاس زندگی پرمشقت و پر فراز و نشیب وی، به عنوان یک زن، آشکارا قابل مشاهده است. در این مقاله منظومه «رکوییم» (Requiem)، یکی از مشهورترین آثار شاعر، بررسی شده است. در این منظومه عناصر شعر حماسی و تغزلی با یک دیگر ادغام شده اند؛ درحالی که بازتاب سیمای زنانه شاعر نیز آشکارا دیده می شود؛ و حماسه با بار عاطفی ای که شاعر به پشتوانه روح زنانه خود به حوادث حماسی بخشیده است، به سبکی خاص و نو در ادبیات روسیه تبدیل شده است. حماسه در اشعار او با رنج و تنهایی، اما با مقاومت و امید، درهم آمیخته است.
    کلیدواژگان: ادبیات پایداری، آنا آخماتووا، زن، وطن، رکوییم
|
  • Ali Bayat Pages 1-14
    According to some researchers and critics of the indian subcontinent، among poetic literary genre of Urdu literature، “elegy” is a genre quite independent from the Arabic and even the Persian one. A research study can verify this fact. It is clear that since past times mourning and lamenting for the dead has been present in the cultures of all nations throughout the world، and will be so in future as well. The only difference among them relates to the genres of means، and intensity or weakness of expressing sadness. Elegy for the martyrs of Karbala in Persian and Urdu has got a special form because of its religious aspects. Elegy writers of Urdu، specifically، famous poets like Mir Anis and Mirza Dabir have developed elegy so much that most of the researchers and critics of the Indian subcontinent، apart from their religious inclinations، have confessed about its literary significance. They added some parts to elegy، which more than being sad، its dialogic and characteristics attract the readers and listeners. Creating new terms like «Bain» (Lamentation)، “Shahadat” (Martyrdom)، “Razm” (war) and etc. in the form of Tarkib-band-e Mosadas، they have developed a new literary genre. Therefore، only prominent poets could enter in this new arena، and during the shining period of Urdu elegy in Lakhnaw، low-educated poets automatically were put aside، and prominent poets elevated importance of Urdu elegy very much. Study and Analysis of Urdu Elegiac Poets Innovations According to some researchers and critics of the indian subcontinent، among poetic literary genre of Urdu literature، “elegy” is a genre quite independent from the Arabic and even the Persian one. A research study can verify this fact. It is clear that since past times mourning and lamenting for the dead has been present in the cultures of all nations throughout the world، and will be so in future as well. The only difference among them relates to the genres of means، and intensity or weakness of expressing sadness. Elegy for the martyrs of Karbala in Persian and Urdu has got a special form because of its religious aspects. Elegy writers of Urdu، specifically، famous poets like Mir Anis and Mirza Dabir have developed elegy so much that most of the researchers and critics of the Indian subcontinent، apart from their religious inclinations، have confessed about its literary significance. They added some parts to elegy، which more than being sad، its dialogic and characteristics attract the readers and listeners. Creating new terms like «Bain» (Lamentation)، “Shahadat” (Martyrdom)، “Razm” (war) and etc. in the form of Tarkib-band-e Mosadas، they have developed a new literary genre. Therefore، only prominent poets could enter in this new arena، and during the shining period of Urdu elegy in Lakhnaw، low-educated poets automatically were put aside، and prominent poets elevated importance of Urdu elegy very much.
    Keywords: elegy, elegiac poem, Mir Anis, Mirza Dabir, razm (war), martyrdom
  • Atousa Tafreshi, Ahmad Vasookolaee Pages 15-34
    Objective
    This research aims at investigating the role of culture in language teaching through reviewing the concepts of language and culture and examining their relation. The literature and some theories in the field are reviewed in order to clarify the relation between these fields and throw the light on language teaching and learning process and some research needs from a different perspective.
    Method
    Descriptive-analytic method is used to review the studies.
    Results And Discussion
    Culture teaching not only has some positive effects in foreign language learning and being a competent foreign language speaker، but also it is somehow inevitable in language teaching process. To teach culture there are different methods which can be used. In fact teaching foreign language can be effective only when some of the cultural features of language society are taught.
    Keywords: language, culture, teaching foreign language, learning, tissue
  • Tahmoures Sajedi Pages 35-44
    The book، French Grammar، translated and compiled by a researcher، who have successfully created a work which can be considered as a reference book for the people familiar with French language. Having a complete command of the subject، this author translator has divided the contents of his research into a balanced order of chapters; within each of the chapters he has brought French sentences with minute translation of them together with their specific expressions as well. In all cases it is tried to present the meaning through simple sentences. Among his attempts، I can refer to the emphasis on French alphabet، gender of nouns، articles، nouns of plurality، irregular and regular verbs، object nouns and their agreement. In this study، we try to show that despite limited sources for this translation، the translator has been able to prepare a well-formed and useful grammar، and present the French grammar with modern examples and necessary explanations، for the interested people at secondary level. Therefore، to point out the real value of the work، at the beginning of this article we have considered the present status of this grammar in comparison with former grammars.
    Keywords: French Grammar, secondary level, dividing the chapters, translation, compilation, quality of the work, advantages, easy learning
  • Mehdi Sabzevari Pages 45-61
    Compound nouns are one of the important parts of lexicon in every language. They are result of interaction between morphology and syntax. Compounding is one of the subjects which have been always under research in the history of linguistic studies from different aspects. The semantic aspect of compounds in Farsi has not been so much in consideration in recent studies. This paper with a semantic-cognitive approach surveys different kinds and nature of semantic relations in exocentric compound noun. From perspective of cognitive studies in linguistics the very kind of semantic relation which exists between constituents of compounds is a decisive criterion for the final comprehension and interpretation of a compound. In fact the way by which the constituents of a compound link together results in the emergence of semantic relation between head and modifier. In every language we find endocentric compounds with a semantic head inside the compound and consequently a compositional meaning. On the other hand، there are plentiful of compounds-exocentric compounds-in a language which have no semantic head and consequently no compositionality. For these exocentric compounds we find the referent of the compound out of it and it should be listed in lexicon and to be memorized. This paper gives us a better understanding of the nature of semantic relations in compounds and it could be used in lexicography، corpus linguistics and morpho-semantic studies of lexicon
    Keywords: exocentric compounds, the principle of semantic compositionality, semantic relations, focal concept
  • Mohammad Hossein Ghorashi Pages 63-84
    Because of the language complexity، knowing the nature of it is very difficult. During the centuries، the Scientists، philosophers and researchers have thought about the language problems. The whole knowledge of the language was called “elmal-lesan” by Farabe. Also، Farabe talks about the relation between language and logic. He says، the place of logic in relation with the reason is the same as the place of grammar in relation with language. In the first chapter of his book (ehsa-alolum)، Farabe has discussed the language and linguistics. His talks is based on language universals. In this essay، the author has tried to study Farabe’s point of view about language and linguistics; and also، he tries to determine Farabe’s role on the study of language.
    Keywords: language, logic, Farabe, language universal
  • Amir Hossein Madani Pages 85-96
    Hermeneutics -the science of how to comprehend texts- is widely talked about in the West these days. It dates back to the 14th century. It is a major mental concern for a large number of scholars and philosophors. It is mostly translated into “Interpretation” or “ta''veel” in Persian. It was firstly used in the Bible by “Schleiermacher” and then spread into all other human affairs and experiences. Today، hermeneutics is largely involved in all human fields and end eavours، even in “history” which is merely concerned with the truth and falsehood of different things.
    Keywords: hermeneutic, hermes, interpretation, meaning change, text
  • Marzieh Yahyapour, Zeinab Sadeghi Sahlabad, Janolah Karimi Motahhar Pages 97-116
    s article is about different features of resistance and mother land in Anna Akhmatova’s poets; a contemporary Russian poetess، and there are some hints about effective elements in her works and life which have special reflexes in her poems. Russia’s history in Stalin’s government has been reflected in Anna’s poems، mother land had effective tone in them; and has been changed into one of special symbols، so that love، family and life was meaningless without it. Her tragic fate was connected to bitter fate of her country in ‘horror government’ ages، the effects of hard life is obvious in her works. The article is about serving Anna’s some epic poems specially poems ‘Requiem’. In poems ‘Requiem’; epic poems were mixed with lyric ones. Poetess’s female mind is obvious in these poems، and epic changed into new and specific style by emotional female them. Epic was mixed with loneliness and sufferings but with resistance and hop.
    Keywords: resistance literature, Anna Akhmatova, woman, mother land, Requiem'