فهرست مطالب

چغندر قند - سال بیست و هشتم شماره 2 (پاییز و زمستان 1391)
  • سال بیست و هشتم شماره 2 (پاییز و زمستان 1391)
  • 142 صفحه،
  • تاریخ انتشار: 1391/09/29
  • تعداد عناوین: 9
|
  • رحیم محمدیان، حسین صدرقاین صفحه 107
    در ایران همانند دیگر مناطق خشک و نیمه‎خشک جهان جهت استمرار تولید محصولات زراعی به همراه استفاده از گیاهان مقاوم به کم‎آبی، مدیریت مصرف آب نیز باید مدنظر قرار گیرد. در این راستا استفاده از روش آبیاری نواری- قطره‎ای (تیپ) می‎تواند موجب کاهش مصرف آب آبیاری گردد. تحقیق حاضر به منظور تعیین آرایش مناسب کاشت چغندرقند تحت شرایط آبیاری نواری - قطره‎ای در ایستگاه مهندس مطهری موسسه تحقیقات چغندرقند واقع در کرج طی دو سال 1388 و 1389 اجرا گردید. آزمایش در قالب طرح بلوک‎های کامل تصادفی با هفت تیمار شامل آرایش کشت با فواصل ردیف‎های کاشت 45، 50، 60، 50-40 و 60-40 سانتی‎متر و قرار دادن نوارهای تیپ به‎صورت یک در میان بین خطوط کاشت و دو آرایش کشت با فواصل ردیف 50 و 60 سانتی‎متر با قرار دادن نوارهای تیپ روی تمام خطوط کاشت، در سه تکرار اجرا شد. در این آزمایش اعمال مقادیر آب آبیاری در تیمارهای مورد بررسی تا حدامکان یکسان بود. مقایسات میانگین‎ها نشان داد که آرایش کشت ردیف‎های 60 سانتی‎متری با نوارهای تیپ یک در میان بین خطوط کشت به‎ترتیب دارای کمترین و بیشترین تعداد ریشه و مقدار پتاسیم در مقایسه با سایر تیمارها بود. هم‎چنین، مقایسه میانگین‎ها نشان داد که آرایش کشت 60-40 با آبیاری یک در میان و 50 سانتی‎متر با آبیاری کلیه ردیف‎های کاشت بیشترین مقدار عملکرد قندناخالص و شکر سفید و کارائی مصرف آب برای عملکرد شکرسفید را داشته‎اند. مهم‎ترین مانع گسترش روش آبیاری قطره‎ای- نواری، بالا بودن هزینه های اجرای این روش است. از آن‎جائی که در آرایش کاشت 60-40، مقدار مصرف نوارهای تیپ کمتر بوده و در نتیجه هزینه اجرای آن در مقایسه با آرایش کاشت 50 سانتی‎متر با آبیاری کلیه ردیف‎‎های کاشت پایین‎تر می‎یاشد، لذا استفاده از روش آبیاری نواری- قطره ای با آرایش کاشت 60-40 و قراردادن یک نوار آبیاری برای دو ردیف کشت توصیه می‎شود.
    کلیدواژگان: آرایش کاشت، آبیاری نواری، قطره‎ای، چغندرقند
  • محمدعلی به آئین، غلامرضا اشرف منصوری، فرحناز حمدی صفحه 123
    با هدف بررسی روش های مختلف خاک ورزی به منظور تهیه بستر مناسب جهت کاشت بذر منوژرم چغندرقند و تاثیر آن بر کمیت و کیفیت محصول، آزمایشی طی سال های 1384 و 1385 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی داراب در استان فارس به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح و پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. آماده سازی کامل زمین در دو سطح پاییز و بهار و استفاده از ادوات خاک ورزی در شش سطح در کرت های فرعی قرار گرفتند. کرت های فرعی عبارت بودتد از: 1- شخم با گاوآهن برگردان دار در عمق 35-30 سانتی متر به همراه دیسک 2- شخم با گاوآهن برگردان دار در عمق 35-30 سانتی متر به همراه روتوتیلر 3- شخم با گاوآهن قلمی در عمق 35-30 سانتی متر به همراه دیسک 4- شخم با گاوآهن قلمی در عمق 35-30 سانتی متر به همراه روتوتیلر 5- زیرشکن به عمق 35-30 سانتی متر به همراه گاوآهن برگردان دار به عمق 30-25 + دیسک 6- زیرشکن به عمق 35-30 سانتی متر به همراه گاوآهن برگردان دار به عمق 30-25 به همراه روتوتیلر. متغیرهای جرم مخصوص ظاهری خاک، شاخص مخروط خاک، درصد سبز شدن، شاخص سرعت سبز شدن و ویژگی های کمی و کیفی اندازه گیری گردیدند. نتایج تفاوت معنی دار آماری بین آماده سازی زمین در پاییز و بهار و ادوات خاک ورزی از لحاظ متغیرهای اندازه گیری شده را نشان داد. استفاده از ادوات خاک ورزی در فصل پاییزدر مقایسه با فصل بهار کاهش بیشتری را در وزن مخصوص ظاهری و شاخص مخروط خاک نشان داد. هم چنین مقادیر درصد سبزشدن، شاخص سرعت سبزشدن و عملکرد مربوط به استفاده از تیمارهای خاک ورزی در پاییز بیشتر از بهار بود. سه عامل زمان کاربرد، نوع ادوات و عمق عملیات خاک ورزی توانست روی متغیرهای فوق موثر باشند. استفاده از گاوآهن برگردان دار در عمق 35-30 سانتی متر در فصل پاییز به همراه روتوتیلر باعث افزایش درصد سبزشدن (42/94%)، شاخص سرعت سبزشدن (93/4%)، خلوص شربت خام (68/82%)، عملکرد ریشه(81/81 تن در هکتار) و شکرسفید (84/11 تن در هکتار) شد.
    کلیدواژگان: چغندرقند، روش خاک ورزی، زمان خاک ورزی، شاخص مخروط خاک، وزن مخصوص ظاهری
  • محمد علی چگینی، حجت الله خان محمدی، شهرام خدادادی صفحه 137
    یکی از اهداف مهم در زراعت چغندرقند، افزایش قدرت جوانه زنی و استقرار بوته در شرایط کمبود رطوبتی خاک می باشد. در این تحقیق آبیاری بوته های تولید کننده بذری پس از دریافت 750، 1000، 1250 و 1500 درجه_ روز رشد (GDD) از زمان کاشت ریشه متوقف شد و بذرها در شرایط تنش خشکی تشکیل و رشد یافتند. آزمایش در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تیمار و در چهار تکرار انجام شد. در زمان برداشت صفات کمی شامل عملکرد بذر خام، بذر استاندارد، زیر و بالای استاندارد اندازه گیری شد. هم چنین کیفیت جوانه زنی هریک از تیمارها تحت فشارهای اسمزی صفر و 12- بار در چهار تکرار تعیین شد. نتایج نشان داد که عملکرد بذر در تیمار عدم قطع آبیاری (1500 GDD) حدود هفت برابر عملکرد بذر در تیمار قطع زود هنگام (750 GDD) آبیاری است. با به تعویق افتادن زمان قطع آبیاری، درصد وزن بذر استاندارد، قوه نامیه، ویگور و بنیه جوانه زنی افزایش یافت. طول ریشه بیشتر از طول ساقه تحت تاثیر شرایط رطوبتی زمان تشکیل و رشد بذر قرار گرفت. به طوری که عدم قطع آبیاری تا 10 روز قبل از برداشت موجب افزایش طول ریشه و طول ساقه به ترتیب 50 و 30 درصد نسبت به تیمار قطع زود هنگام (750 GDD) آبیاری شد.
    کلیدواژگان: بذر چغندرقند، بنیه بذر، جوانه زنی، خشکی، شرایط کمبود رطوبتیطول ساقه، طول ریشه
  • نسیم رحمانی، محمود مصباح، پیمان نوروزی صفحه 149
    با توجه به اهمیت وگستردگی نماتد مولد سیست چغندرقند (Heterodera schachtii Schmidt) در جهان و به منظور جلوگیری از کاهش قابل توجه محصول ریشه و قند ناشی از این نماتد تلاش های زیادی صورت می گیرد و مناسب ترین روش مدیریت آن اصلاح ارقام مقاوم می باشد. گونه های وحشی گروهprocumbentes در جنسBeta به دلیل داشتن ژن های مقاومت به بیماری های مختلف چغندرقند ازجمله مقاومت به نماتد اهمیت زیادی دارند. برای شناسایی نشان گرهای مولکولی DNA پیوسته با ژن(های) مقاومت به نماتد مولد سیست چغندرقند از آغازگرهای 10 نوکلئوتیدی و توالی های اختصاصی استفاده شد. برای این منظور، در ابتدا جمعیت های درحال تفکیک برای ژن(های) مقاومت به نماتد انتخاب گردیدند. پس از کشت بذر، نشاء این جمعیت ها با حدود 1000 لارو نماتد در چند نوبت، تلقیح شدند. گیاهان مقاوم (با کمتر از 10 سیست) و گیاهان حساس(بابیشتر از10 سیست) شناسایی و به دو گروه تقسیم شدند. در مرحله بعد با استفاده از آغازگرهای انتخابی مانند: OP-x-02، OP-x-15، OP-G-02، OP-D-13، OP-B-11،OP-Y-10 و الیگونوکلئوتیدهای TGAACACCTTTCAAAT، CGTAAGAGACTATGA و 100 آغازگر از کیت های شرکت اپرون، آزمون PCR، انگشت نگاری نمونه ها و مقایسه الگوی نوارهای DNAی دوگروه، انجام شد بین مقاومت در گیاه و حضور نوار خاصی از توالی DNA تکثیر شده، با نشان گر Sat-121، 64/66 درصد پیوستگی و هم چنین بین مقاومت در گیاه و حضور نوار خاصی از توالیDNA تکثیر شده، با نشان گر OP-D-13، 91/66 درصد پیوستگی مشاهده شد که این دو نشان گر می توانند در غربال ژنوتیپ های مقاوم در شرایط آزمایشگاهی استفاده شوند.
    کلیدواژگان: چغندرقند، مقاومت، نماتد مولد سیست، نشان گرهای مولکولی
  • کامبیز بصیری، حسین نجفی، محمد جواد میرهادی، مژگان ویسی صفحه 159
    به منظور بررسی روش های مکانیکی، شیمیایی و تلفیق آن ها در کنترل علفهای هرز پهن برگ چغندرقند، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در سال 1385 در ماهیدشت کرمانشاه به اجرا در آمد. در این آزمایش نه تیمار مختلف از اختلاط علف کش های پس رویشی فن مدیفام، دس مدیفام، اتوفومیسات و تریفلوسولفورون متیل با سیتوگیت و هم چنین کولتیواسیون به همراه دو تیمار شاهد بدون کنترل و شاهد با کنترل کامل علف های هرز مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تیمار کولتیواسیون به همراه علف کش تریفلوسولفورون متیل سبب کاهش 91/54 درصد وزن خشک علف های هرز شده و کنترل کامل علف هرز تاج خروس Amaranthus spp. را نسبت به تیمار شاهد نشان داد. تیمار کولتیواسیون به همراه مخلوط تواما علف کش های فن مدیفام، دس مدیفام، اتوفومیسات و تریفلوسولفورون متیل و با سیتوگیت سبب افزایش 89/159 درصد وزن خشک ریشه چغندرقند نسبت به تیمار شاهد شد. هم چنین تراکم علف هرز گوش فیلیConringia orientalis را نسبت به تیمار شاهد، صددرصد کنترل کرد. از نظر عملکردریشه، تیمار مخلوط علف کش های فن مدیفام، دس مدیفام، اتوفومیسات و تریفلوسولفورون متیل با سیتوگیت نسبت به تیمار شاهد 86/121 درصد افزایش داشت. در مجموع تیمارهای فن مدیفام+دس مدیفام+اتوفومیسات همراه کولتیواسیون، مخلوط علف کش های فن مدیفام+دس مدیفام+اتوفومیسات و تریفلوسولفورون متیل با سیتوگیت و کولتیواسیون بالاترین عملکردریشه چغندرقند را داشتند.
    کلیدواژگان: چغندرقند، علف هرز، کنترل مکانیکی، کنترل شیمیایی، مدیریت تلفیقی
  • راحله رهام، ناصر اکبری، محمد عبداللهیان نوقابی، حمیدرضا عیسوند، محمد یعقوبی صفحه 171
    به منظور بررسی رابطه مکانی بین بانک بذر و جمعیت علف هرز و نیز الگوی پراکنش آن در طول فصل زراعی در مزرعه چغندرقند، پژوهشی در سال 1388 در ایستگاه تحقیقاتی مهندس مطهری واقع در کمالشهر کرج انجام گرفت. نمونه برداری از بانک بذر قبل از کاشت چغندرقند و از گیاهچه های علف هرز طی سه مرحله در دوره رشد با دو نوع چارچوب مربع(50 در50 سانتی متر) و مستطیل (100 در 25 سانتی متر) صورت گرفت. در هر دو چارچوب فراوانی بذر علف‪هرز و تراکم بوته به تفکیک گونه شناسایی و ثبت شد. به منظور بررسی ساختار مکانی علف های هرز و پویایی لکه ها از تکنیک ژئواستاتیستیک استفاده شد. تاج خروس، سلمه تره و علف های هرز باریک برگ، گونه های متداول علف هرز در مزرعه بودند. تجزیه و تحلیل سمی واریوگرام گونه های متداول، دامنه تاثیری از 24/0 تا 9/141 متر را نشان داد که بسته به گونه علف هرز و مرحله نمونه برداری متغیر بود. تاج خروس دارای دامنه تاثیر زیاد به ویژه در نمونه برداری دوم گیاهچه ها بود. دامنه سلمه تره در طول فصل رشد از گونه های دیگر کمتر بود. بیشترین اثر قطعه ای به میزان 671/1 و 308/1 به ترتیب مربوط به تاج خروس (در نوبت دوم نمونه برداری از گیاهچه ها) و گونه های باریک برگ (در نوبت اول نمونه برداری از گیاهچه ها) بود، که در هر دو موجب همبستگی مکانی خیلی ضعیف گردید. همبستگی مکانی قوی برای بذور و گیاهچه های سلمه تره در تمامی مراحل نمونه برداری به ثبت رسید. نقشه های توزیع مکانی، توزیع لکه ای علف هرز را تایید کرد. ساختار لکه ها در طی فصل رشد تغییر کرد. نتایج این مطالعه نشان داد که توزیع مکانی سبب بهبود تصمیم گیری های مدیریتی و های هرز خواهد شد.
    کلیدواژگان
    کلیدواژگان: الگوی پراکنش، بانک بذرتاج خروس، دینامیک جمعیت علف های هرز، ژئواستاتیستیک، سلمه تره
  • جعفر محمودی، علیرضا عسکریان زاده، جابر کریمی، حبیب عباسی پور صفحه 189
    بید چغندرقند، (Scrobipalpa ocellatella Boyd. (Lep.: Gelechidae از آفات اختصاصی انواع چغندر است. در این تحقیق پارازیتوییدهای آفت در منطقه جمع آوری و شناسایی شدند. به منظورشناسایی پارازیتوئیدهای این آفت، از مزارع چغندرقند استان خراسان رضوی از اوایل تیر لغایت پایان مهرماه 1389 نمونه برداری منظم انجام شد. لاروها و شفیره های بید چغندرقند به همراه غده چغندرقند جمع آوری و در شرایط دمایی 2±25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5±65 درصد و 14: 10ساعت روشنایی: تاریکی تا زمان خروج حشرات کامل پارازیتوئیدهای احتمالی نگه داری شدند. این نمونه ها به صورت روزانه برای جمع آوری پارازیتوئیدها بررسی می شدند. زنبورهای خارج شده در الکل 75 درصد نگه داری شدند. در میان نمونه ها دو گونه زنبور پارازیتوئید با نام علمی Bracon intercessor Nees وMicrochelonus subcontractus Abdinbekova از خانواده Braconidae مورد شناسایی قرار گرفت. این گونه ها برای اولین بار از استان خراسان رضوی گزارش می گردد. گونه اول پارازیتوئید لارو و گونه دوم پارازیتوئید لارو- شفیره است. نمونه های اصلی زنبورها در آزمایشگاه حشره شناسی دانشگاه شاهد تهران نگه داری می شود.
    کلیدواژگان: چغندرقند، Scrobipalpa ocellatella، زنبورهای براکونید، پارازیتوئید
  • عبدالرسول ذاکرین، حمید محمدی *، وحید دهباشی صفحه 199

    افزایش تولید از طریق افزایش سطح زیرکشت با محدودیت هایی ازجمله محدودیت منابع آبی مواجه است. لذا با افزایش عملکرد می توان به افزایش تولید دست پیدا کرد. در این خصوص مطالعه بهره وری عوامل تولید بسیار حایز اهمیت است. در همین راستا این مطالعه با هدف اندازه گیری بهره وری عوامل تولید چغندرقند در استان فارس صورت گرفت. داده های موردنیاز این مطالعه از طریق تکمیل پرسشنامه در میان 65 چغندرکار استان فارس در سال زراعی 1387 گردآوری گردید. برای محاسبه بهره وری نهاده ها از تابع تولید درجه سوم استفاده شد. نتایج نشان داد که بهره وری نهایی تعداد دفعات آبیاری، نیروی کار مزد بگیر، کود حیوانی، کود فسفاته، سم و سطح زیرکشت به ترتیب برابر با 385، 28-، 4/0-، 14، 2574 و 1253- می باشد. هم چنین مشخص گردید 1/97 درصد بهره برداران از کودحیوانی و 8/61 درصد آنها از آب بیش از حد بهینه استفاده می کنند. کاهش استفاده از نیروی کار و کود حیوانی به عنوان پیشنهاد مطالعه مطرح گردید.

    کلیدواژگان: بهره وری، تابع تولید، چغندرقند، عوامل تولید
  • سعید یزدانی، رضا رحیمی صفحه 209
    چغندرقند یکی از محصولات صنعتی بخش کشاورزی است که نقش مهمی در تامین شکر موردنیاز داخل دارد. بررسی کارایی تولید چغندرقند عاملی بسیار مهم و تاثیرگذار در افزایش تولید و عملکرد آن، بدون نیاز به هزینه های اضافی می باشد. در این مطالعه، انواع کارایی فنی، مدیریتی و مقیاس برای تولیدکنندگان چغندرقند دشت قزوین با استفاده از روش تحلیل پوششی داده ها مورد بررسی قرار گرفته است و هم چنین میزان بهینه ی نهاده ها برای دستیابی به بیشینه ی کارایی تولید این محصول بررسی گردید. اطلاعات و داده ها از طریق تکمیل 60 پرسشنامه در سال زارعی 89-1388، جمع آوری شده است. نتایج نشان داد که میانگین کارایی های فنی، مدیریتی و مقیاس تولیدکنندگان چغندرقند در منطقه به ترتیب برابر 6/89، 5/70 و 79 درصد بوده است. هم چنین نهاده های کود، نیروی کار و بذر بیش از مقدار بهینه و نهاده های سم و آب کمتر از میزان بهینه به کار گرفته می شوند.
    کلیدواژگان: تحلیل پوششی داده ها، چغندرقند، کارایی فنی، قزوین، کارایی مدیریت، مقیاس
|
  • R. Mohammadian, H. Sadrahghan Page 107
    For continues production if field crops in arid and semi arid regions of the world, such as Iran, beside of using of drought resistant varieties, water management must also be considered. In this context, the use of tape drip irrigation system could reduce the amount of irrigation water consumption. This study, was conducted to determine the best sowing pattern of sugar beet under type drip irrigation system, at Motahari station of Sugar beet seed institute(SBSI), Karaj, Iran during 2009 and 2010. Experiment was carried out in a randomized complete block design with three replications and seven treatments including sowing patterns with row distances of 45, 50, 60, 40-50 and 60- 40 cm and placing tapes every other rows and two sowing patterns with row distances of 50 and 60 cm and placing tapes on all seeding rows. The amounts of water applied in all of the treatments were almost same. Results showed that row distances of 60 cm with placing tapes every other row led to the lowest and highest number of roots and amount of root potassium, respectively, as compared with the other treatments. The highest sugar and white sugar yields and also water use efficiency for white sugar yield were achieved in sowing patterns with row distances of 60-40 cm and placing tapes every other rows and row distances of 50 cm and placing tapes on all seeding rows. High initial cost of tape drip irrigation is the most important factor preventing this system from spreading. Since the amount of applied tapes in the first sowing pattern, 40-60 cm, is less than the second sowing pattern, its costs are less. Therefore, sowing patterns with row seeding distances of 60-40 cm and placing tapes every other rows is recommend for cropping under tape irrigation system.
    Keywords: Sowing pattern, Sugar beet, Tape drip irrigation system
  • M. A. Behaeen, G.R. Ashrafmansoori, F. Hamdi Page 123
    The aim of this study was to investigate the effect of tillage methods to obtain suitable seedbed for monogerm seed. Therefore, a split plot experiment based on a randomized complete block design (RCBD) with three replicatians was conducted at Darab station of Fars province. The main plot was seedbed prepration at two levels including fall and spring season. Subplot included 1) Moldboard plow at depth of 30-35 cm + Disk; 2) Moldboard plow at depth of 30-35 cm + Rototiller; 3) Chisel plow at depth of 30-35 cm + Disk; 4) Chisel plow at depth of 30-35 cm + Rototiller; 5) Subsoiler at depth of 30-35 cm + Moldboard plow at depth of 25-30 cm + Disk; 6) Subsoiler at depth 30-35 cm + Moldboard plow at depth of 25-30 cm + Rototiller. Parameters such as soil bulk density, soil cone index, percentage of germination, germination rate index, and yield and quality were measured. The results indicated that the effect of using tillage implement in fall season on bulk density and cone index was significantly different from that of spring season. Percentage of germination, germination rate index and yield increased by using the tillage implements in fall compared with spring season. Results indicated that three factors including application time, tillage implements and depth can be effective on the measured parameters. Moldboard plow at depth of 30-35 cm in fall season along with rototiller produced higher percentage of germination (94.42%), germination rate index(4.93%), purity (82.68%), root yield (81.81 tha-1) and while sugar beet.
    Keywords: Sugar beet, Tillage methods, Tillage time
  • M. A. Chegini, H.A. Khanmohammadi, Sh. Khodadadi Page 137
    One of the most important goals of sugar beet cultivation is to achieve high seedling emergence and establishment under water deficit conditions. In this experiment irrigation of the seed bearing plants was cutoff in four periods of 750, 1000, 1250 and 1500 GDD after schtechlings were planted and the seeds were formed and grown under water stress. The experiment was carried out as a randomized complete block design with four replications. All treatments were harvested simultaneously and seed yield and seed physical quality characters were determined. In the second step, germination qualities of treatments were determined under 0 and -12 bar osmotic potential in four replicates. Results showed that seed yield of the last irrigation cutoff (1500 GDD) was 7 times more than that yield of the first irrigation cutoff (750 GDD). Standard seed size and germination were increased by postponing irrigation cutoff. Root length was affected more than stem length by the irrigation cutoff time so that, postponing irrigation cutoff up to days before harvest root and stem length 13 and 50%, respectively.
    Keywords: Germination, Root, stem length, Sugar beet seed, Vitality, Water deficit
  • N. Rahmani, M. Mesbah, P. Norouzi Page 149
    Beet cyst nematode (Heterodera schachtii Schmidt). Spreads extensively in different regions of sugar beet cultivation, and therefore many efforts are accomplished to prevent decrease of sugar and root yield caused by the disease. The most appropriate control method of this disease is improvement of resistant varieties. Wild species of procumbentes in Beta are very important because they contain resistance genes against different diseases including beet cyst nematode. Ten-mer primers and specific sequences were selected to identify DNA molecular markers linked to beet cyst nematode resistance genes. For this purpose, at first, segregating populations for resistance genes were selected and after seed sowing in pots in greenhouse, seedlings were inoculated with 1000 nematode larva several times. Resistant plants (with lower than 10 cysts) and susceptible plants (with less than 10 cysts) were identified and divided to two groups. In the next step, RAPD-PCR, finger printing of the samples and comparison the DNA banding pattern of the two groups was done by using selected primers such as: OP-X-02, OP-X-15, OP-G-02, OP-D-13, OP-B-11, OP-Y-10 and Sat-121 specific primers and the oligonncleotides TGAACACCTTTCAAAT (forward) and CGTAAGAGACTATGA (Reverse) and one hundred primers from the operon kits. After calculating of correlation between resistance plants and the presence of special DNA band, OP-D-13 and Sat-121 molecular markers were identified to be linked to resistant genes against beet cyst nematode. In conclusion, these two molecular markers can be used for screening of resistant plants in laboratory conditions.
    Keywords: Cyst nematode, Resistance, Molecular markers, Sugar beet
  • K. Bassiri, H. Najafi, M. J. Mirhadi, M. Veisi Page 159
    In order to study the impacts of mechanical (using cultivation), chemical (using herbicides) methods and their integration in controlling broadleaf weeds in sugar beet fields, this experiment was carried out as a randomized complete block design with 4 replications in Mahidasht-Kermanshah in 2006. In this experiment, 9 different treatments consisting a mixture of post-emergence herbicides phenmedipham + desmedipham + Ethofumesate and Triflusulfuron Methyl with Sittogate combined with cultivation and 2 check treatments with and without control of the weeds were investigated. The results indicated that cultivation treatment accompanied by Triflusulfuron Methyl reduced dry weight of weeds by 54.91% and showed 100% control of Amaranthus spp. In comparison with control treatment. Cultivation treatment combined with a mixture of phenmedipham+desmedipham+Ethofumesate and Triflusulfuron Methyl with Sittogate increased the sugar beet root dry weight by 159.89% and caused 100% control of the density of Conringia orientalis. Phenmedipham+desmedipham+Ethofumesate plus Triflusulfuron Methyl with sittogate treatment increased root yield by 121.86% compared to the check. In conclusion, the highest root yield was obtained in the cultivation treatment combined with phenmedipham + desmedipham+Ethofumesate, a mixture of phenmedipham + desmedipham + Ethofumesate and Triflusulfuron Methyl with Sittogate and cultivation treatments in sugar beet.
    Keywords: Chemical control, Integrated management, Mechanical control, Sugar beet, Weed
  • R. Roham, N. Akbari, M. Abdollahian Noghabi, H. R. Eisvand, M. Yaghubi Page 171
    A field experiment was conducted to study the spatial relationships between weed seed bank and population and their distribution models in sugar beet crop (Beta vulgaris) in 2009 at Motahari Agricultural Research Station of Karaj. Sampling from seed bank before sugar beet drilling and weed population in three stages during the growing season were done using square (50*50 cm) and rectangle (25*100 cm) frameworks. Seed and plant frequency of each weed species were recorded in the both frameworks. Geostatistics technique was used to investigate the local structure of the weeds and dynamic of the spots. Amaranth, lambsquarter and narrow-leaf weeds were the prevalent weed species in the field. Semi-variogram analysis showed a range of influence from 0.24 to 141.9 m depending on weed species and sampling stage. The highest range of influence belonged to amaranth, especially in the second stage of seedling sampling. Lambsquarter had a lowest range of influence between all weeds. The highest nugget effect (1.671 and 1.308) was observed for amaranth (at second sampling from seedlings) and narrow leaf-weeds (at the first sampling from seedlings), respectively. This led to weak local correlation for amaranth and narrow-leaf weeds. Strong local correlation was recorded for seed and seedling of lambsquarter at all sampling stages. Spot distribution of weeds was confirmed by local distribution maps. Spots structure changed during the growing season. Results suggested that weed local distribution could improve management decisions and comprehension of dynamic of weeds populations.
    Keywords: Amaranth, Geostatistics, Lambsquarter, Weeds population dynamic
  • J. Mahmudi, A. Askarianzadeh, J. Karimi, H. Abbasipour Page 189
    The sugar beet moth, Scrobipalpa ocellatella Boyd. (Lep.: Gelechidae(is the specific pest of beet. The aim of the present study was to identify the Parasitoids of the moth. In this regard, sampling was conducted in Fields of Khorasan-e-Razavi Province during 2010 from early July until October. Larvae and pupa were collected along with tubers of sugar beet and then were reared under controlled conditions, 25±2°C, 65±5% Rh and 14L:10D until the emergence of parasitoid adults. Tubers were investigated daily and emerged parasitoids were collected. These parasitoids were put in alcohol 75°. In this study two species of larval parasitoids were collected and identified including Bracon intercessor Nees and Microchelonus subcontractus Abdinbekova and both of them belong to family Braconidae. B. intercessor is larval parasitoid and M. subcontractus is larva-pupal parasitoid. Paratype samples of the collected parasitoids are maintained in Laboratory of Entomology, Shahed University
    Keywords: Braconid wasps, Parasitoid, Scrobipalpa ocellatella, Sugar beet
  • A.R. Zakerin, H. Mohammadi, V. Dehbashi Page 199

    Production is hard to achieve by increasing cropping area due to limited water resources. So, increased yield per unit area may be the solution to increase production. Investigating productivity of production factors is very important in this context. The objective of this study is to measure the productivity of production factors in sugar beet production in Fars province. The data needed for the study was gathered by completing questionnaires among 65 sugar beet growers of Fars province in growing season of 2008. The polynomial production function of order three was used to estimate the applied inputs productivity. The results showed that marginal productivity of the inputs including irrigation times, hired labor, animal manure, phosphate fertilizer, poison and cropping area are 385, -28, -0.4, 14, 2574, and -1253, respectively. It was also found that 97.1 percent of the farmers have overused animal manure and the corresponding figure for water was 61.8 percent. Reduction in labor and animal manure use is recommended.

    Keywords: Production Factors, Productivity, Production Function, Sugar beet
  • S. Yazdani, R. Rahimi Page 209
    Sugar beet as an industrial crop plays a main role in satisfying domestic demand of sugar. Study on the production efficiency of sugar beet is important because this is a factor that influences production without additional cost. In this study, Data Envelopment Analysis approach (DEA), was implemented to calculate technical, administrative and scale efficiency of sugar beet production. Also optimum level of inputs was determined. Data was collected from 60 questionnaires filled by sugar beet producers in 2009-2010. Results indicated that average of technical, administrative and scale efficiency is equal to 89.6%, 70.5% and 79%, respectively. Also, fertilizer, labor and seed were used more than optimum level whereas herbicide and water were implemented less than optimum level
    Keywords: Data Envelopment Analysis, Efficiency, Sugar beet