فهرست مطالب

  • سال هفدهم شماره 4 (پیاپی 71، مهر و آبان 1392)
  • تاریخ انتشار: 1392/07/05
  • تعداد عناوین: 13
|
  • سید دامون صدوقی، خدیجه نژاد شاهرخ آبادی، سعیده ظفربالانژاد، جواد بهارآرا صفحات 323-330
    سابقه و هدف
    صمغ آنغوزه دارای خواص دارویی بوده و مطالعات اثرات ضد سرطانی و آنتی اکسیدانی آن را اثبات کرده است. این مطالعه با هدف بررسی اثرات سایتوتوکسیک عصاره صمغ آنغوزه بر ل ی ری ان انجام شد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی عصاره صمغ آنغوزه بر سلول های سرطانی HepG2 و طبیعی L929اثر داده شد. محیط کشت RPMI حاوی L-گلوتامین، پنی سیلین، استرپتومایسین و 10 درصد FBS بوده و 24، 48، 72، و 96 ساعت پس از اضافه نمودن عصاره با غلظت های μg/ml10، 50، 100، 200 تغییرات مورفولوژیک ایجاد شده با میکروسکوپ معکوس بررسی شد. درصد زنده ماندن هر دو رده سلولی نیز توسط آزمون MTT بررسی گردید.
    نتایج
    غلظت های μg/ml 50، 100، 200، پس از 24 ساعت موجب تغییرات مورفولوژیک در سلول های HepG2 گردید و این تغییرات پس از 48، 72، 96 ساعت تشدید شد. هم چنین، غلظت های μg/ml 100 و 200 موجب تغییرات مورفولوژیک در سلول های L929 شد. نتایج آزمون MTT نشان دهنده کاهش معنی داری در میزان زنده ماندن سلول های HepG2در غلظت های μg/ml 50، 100، 200 می باشد. غلظت های μg/ml100 و 200 موجب کاهش معنی دار در میزان زنده ماندن سلول های L929 شد (05/0>P).
    نتیجه گیری
    اگرچه صمغ آنغوزه در غلظت μg/ml 50 دارای اثرات سایتوتوکسیک بر سلول های سرطانی HepG2 می باشد، ولی در این غلظت اثر سایتوتوکسیک بر سلول های طبیعی L929 ندارد. بنابراین، غلظت مذکور می تواند با کمترین آسیب به سلول های طبیعی، سلول های سرطانی را تخریب کند.
    کلیدواژگان: ری، صمغ آنغوزه، سایتوتوکسیک
  • نسرین حیدریه، حسین نیک زاد، طیبه جمشیدی آرانی * صفحات 331-337
    سابقه و هدف

    صرع شایع ترین اختلال عصبی پس از سکته مغزی می باشد. گیاهان دارویی با داشتن مواد دارویی متنوع طبیعی و خواص متفاوت، گزینه مناسبی برای کشف داروهای جدید جهت مداوای صرع می باشند. در این تحقیق اثر کاتچین چای سبز بر تشنجات ناشی از تزریق درون صفاقی پنتیلن تترازول (PTZ) در موش سوری نر مورد بررسی قرار گرفت.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه موش های سوری نر نژاد NMRI در 6 گروه (8=n) دوزهای مختلف کاتچین (200، 150، 100، 50، 25 mg/kg) و یگ گروه (کنترل) نرمالین سالین، دریافت کردند و بعد از 30 دقیقه به هر حیوان mg/kg 80 پنتیلن تترازول به منظور ایجاد تشنج تزریق شد. تمامی تزریقات به صورت درون صفاقی انجام گرفت. سپس، زمان شروع حملات تشنجی و مدت زمان هر یک از مراحل تشنج در گروه های آزمایش و کنترل اندازه گیری و ثبت گردید.

    نتایج

    نتایج بررسی نشان داد که دوزهای mg/kg 1 0 0، 1 5 0 و 200 باعث تاخیر در شروع حملات تشنجی (آستانه تشنج) و فازهای 1، 2، 3، 4 و 5 تشنج نسبت به گروه کنترل می شوند (001/0>P).

    نتیجه گیری

    در مجموع می توان گفت تزریق درون صفاقی کاتچین سبب ایجاد تاخیر در شروع حملات در فازهای مختلف تشنج می گردد.

    کلیدواژگان: کاتچین چای سبز، تشنج، پنتیلن تترازول، صرع، موش سوری نر
  • مسعود مطلبی کاشانی، علیرضا دهدشتی، احمد یگانه مقدم، میترا حنانی صفحات 338-344
    سابقه و هدف
    افت شنوایی ناشی از صدا یکی از شایع ترین بیماری ها در محیط های شغلی است که موجب بروز ناتوانی و خسارات فراوانی در محیط کار می گردد. آسیب های متابولیکی ناشی از تشکیل رادیکال های آزاد در حلزون گوش در اثر مواجهه با صدای زیاد نقش مهمی در ایجاد این عارضه ایفا می کند. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر تجویز آلفا توکوفرول به عنوان یک ماده پاک کننده رادیکال های آزاد بر پیشگیری از افت شنوایی ناشی از صدا در خرگوش انجام گرفت.
    مواد و روش ها
    در این پژوهش تجربی 24 سر خرگوش سفید نر بالغ در 4 گروه شامل گروه کنترل، گروه در معرض صدا (100 دسی بل صدای با باند پهن فرکانسی 5700-700 هرتز به مدت کلی 40 ساعت)، گروه در معرض صدا با دریافت دارو (آلفا توکوفرول به میزان mg/kg 50، روزانه، تزریق صفاقی) و گروه بدون مواجهه و با دریافت دارو مورد مطالعه قرار گرفتند. شنوایی خرگوش ها در سه مرحله با استفاده از روش بررسی امواج حاصل از پتانسیل برانگیخته ساقه مغز (ABR) ارزیابی شد.
    نتایج
    تجویز آلفا توکوفرول موجب گردید تا در فرکانس های 1 تا 8 کیلوهرتز کاهش معنی داری به ترتیب به میزان 14، 13، 10و 7 دسی بل در افت شنوایی موقت و 14، 14، 12 و 7 دسی بل در افت شنوایی دائم ایجاد گردد.
    نتیجه گیری
    یافته ها نشان داد آلفا توکوفرول می تواند به عنوان یک عامل آنتی اکسیدان اثر حفاظتی مناسبی در برابر افت شنوایی موقت و دائم ناشی از صدا در خرگوش فراهم نماید و مطالعات بیشتر بر روی انسان در این زمینه توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: افت شنوایی ناشی از صدا، آلفا توکوفرول، پاسخ شنیداری ساقه مغز
  • طلیعه شیرافکن، عبدالرحمن صریحی، علیرضا کمکی صفحات 345-351
    سابقه و هدف
    حضور گیرنده های کاپسایسین در ناحیه خاکستری دور مجرایی (PAG) نشان داده شده است. هدف از این مطالعه، بررسی نقش گیرنده های کاپسایسین PAG برانتقال درد در موش های صحرایی نر مبتلا به نوروپاتی دیابتی (NP) بود.
    مواد و روش ها
    این مطالعه از نوع تجربی آزمایشگاهی بود، که در آن از 24 سر موش صحرایی نر به صورت 4 گروه 6 تایی شامل: سالم-سالین، سالم - کاپسایسین، نوروپاتی - سالین و نوروپاتی - کاپسایسین استفاده شد. موش ها با استفاده از تست های تکان دم، صفحه داغ و ون فری جهت بررسی میزان درد بر اثر تزریق داخل PAG کاپسایسین (nmol/ul 10) یا سالین مورد مطالعه قرار گرفتند. جهت القا NP، ا سترپتوزوتوسین (mg/kg 55) به صورت داخل صفاقی و تک دوز تزریق شد.
    نتایج
    کاپسایسین درون PAG در موش های سالم اثر بی دردی را در دقایق 5 و 15 دقیقه پس از تزریق در تست تکان دم نشان داد (001/0> P)، اما در موش های NP چنین اثری دیده نشد. کاپسایسین در موش های سالم اثری بر رفلکس درد نسبت به محرک های حرارتی (هات پلیت) و مکانیکی (ون فری) نداشت و در موش های NP نیز بر آلودینیا بی تاثیر بود.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد که در موش های NP گیرنده های کاپسایسین PAG در کاهش حساسیت به محرک های دردزا نقشی را ایفا نمی کنند.
    کلیدواژگان: ناحیه خاکستری دور مجرایی، نوروپاتی دیابتی، درد، کاپسایسین
  • سروش امانی گشنیگانی، غلامرضا شبانیان صفحات 352-358
    Print
    سابقه و هدف
    رینیت آلرژیک، یک اختلال التهابی است که ویژگی بارز آن افزایش حساسیت نسبت به آلرژن های خارجی است. گشنیز با نام علمی Coriandrum sativum یکی از گیاهان تیره جعفری است. از آنجا که در تحقیقات فارماکولوژیک اثرات ضد التهابی این گیاه ثابت شده است، این مطالعه با هدف تاثیر عصاره دانه گیشنیز بر رینیت آلرژیک انجام شد.
    مواد و روش ها
    در این کارآزمایی بالینی بیماران مبتلا به رینیت آلرژیک مراجعه کننده به کلینیک ENT تخصصی شماره 1 شهرکرد به دو گروه مورد و شاهد (هر گروه 36 نفر) تقسیم شدند. هر دو گروه تحت درمان معمول که شامل قرص سیتریزین و اسپری نازوفلو و شستشوی بینی روزانه و دوری از هر گونه ماده محرک بود، قرار گرفتند. گروه مورد علاوه بر درمان ذکر شده، تحت درمان با عصاره دانه گشنیز (10 تا 15 قطره سه بار در روز) قرار گرفتند. افراد مورد مطالعه در روز اول، سوم و هفتم وضعیت علایم بیماری خود را در پرسشنامه های مربوطه ثبت نمودند.
    نتایج
    علائم بیماری در روز اول در دو گروه تفاوت معنی داری باهم نداشت و در روز سوم احتقان بینی و قرمزی و سوزش چشم در گروه مورد به طور معنی داری کمتر از گروه شاهد بود (05/0>P). در روز هفتم نیز آبریزش بینی و قرمزی و سوزش چشم در گروه مورد به طور معنی داری کمتر از گروه شاهد بود (05/0>P).
    نتیجه گیری
    عصاره دانه گشنیز بر علایم مهمی هم چون آبریزش از بینی، احتقان بینی و قرمزی و سوزش چشم تاثیر مثبت و بهبود دهنده ای داشته و می توان این گیاه را به عنوان یکی از گیاهان دارویی موثر در درمان رینیت آلرژیک معرفی کرد.
    کلیدواژگان: گشنیز، رینیت آلرژیک، خاصیت ضد التهابی
  • محمد سعید حیدرنژاد، پریسا یارمحمدی سامانی، محسن مبینی دهکردی، سمیرا رهنما صفحات 359-365
    سابقه و هدف
    اگرچه مدت هاست که نانوذرات نقره برای ترمیم زخم استفاده می شود، اما سمیت پمادهای حاوی این ذرات کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در این تحقیق، تاثیر نانوذرات نقره به کار رفته جهت ترمیم زخم بر روی برخی پارامترهای هماتولوژیک مورد ارزیابی قرار گرفت.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی، 50 سر موش نژاد بالب سی (BALB/c) به طور تصادفی در 2 گروه 25 تایی (گروه کنترل و تیمار) مورد بررسی قرار گرفت. پس از ایجاد زخم یکسان در پشت همه حیوانات، سطح زخم در گروه تیمار با 50 میکرولیتر محلول نانوذرات نقره (ppm10) و در گروه کنترل، با همان مقدار آب مقطر تیمار شد. سپس، در روزهای صفر، هفتم و چهاردهم بعد از ایجاد زخم، با اندازه گیری سطح زخم درصد میانگین کاهش سطح زخم در پایان هر هفته اندازه گیری گردید. میانگین حجم هر گلبول قرمز، دامنه پراکندگی حجم گلبول های قرمز، هماتوکریت و تعداد سلول های خونی برای هر دو گروه اندازه گیری گردید.
    نتایج
    در پایان هفته دوم این آزمایش، کاهش معنی داری در میانگین سطح زخم در گروه تیمار مشاهده شد. اگر چه در گروه تیمار افزایش تعداد گلبول های سفید خون مشاهده شد، اما شمارش گلبول های قرمز خون و سایر پارامترهای خونی، تغییر معنی داری نشان نداد.
    نتیجه گیری
    این مطالعه نشان داد که نانو ذرات نقره به کار رفته جهت تسریع ترمیم زخم، می تواند بدون اینکه اثرات منفی بر روی برخی از پارامترهای خونی داشته باشد، سیستم ایمنی را تحریک کند.
    کلیدواژگان: نانو ذرات نقره، ترمیم زخم، سلول های خونی
  • محمدعلی صبا، حسین اکبری، سیده معصومه بنی هاشمیان، هدی جزایری، سید علیرضا طلایی، سید شهاب بنی هاشمیان، سمیرا غفوریان صفحات 366-372
    سابقه و هدف
    یکی از میانجی های التهابی مهم اینترلوکین 4 (IL-4) می باشد که سایتوکاینی مشتق شده از لنفوسیت های T کمک کننده و ماست سل ها است و باعث شروع سنتز IgE می شود. IL-4 نقش مهمی در پاسخ ایمنی آلرژیک با توجه به توانایی خود برای جلوگیری از آپوپتوز لنفوسیت های T دارد. به علاوه، اینترلوکین 4 در تمایز سلول های لنفوسیت و تولید سیتوکین ها و IgE نقش دارد. این مطالعه به منظور بررسی رابطه ی بین سطح سرمی اینترلوکین4 و IgE با شدت بیماری آسم در مبتلایان به آسم آلرژیک است.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه مورد شاهدی از میان بیماران مبتلا به آسم مراجعه کننده به کلینیک آسم و آلرژی شهرستان کاشان به صورت تصادفی ساده 110 بیمار و 70 فرد سالم به عنوان شاهد وارد مطالعه شدند. از تمامی بیماران و افراد سالم 5 سی سی نمونه ی خون وریدی اخذ شده و در آزمایشگاه سطح سرمی اینترلوکین 4 با کمک کیت آزمایشگاهی استاندارد و سطح ایمونوگلوبین E با تکنیک الیزا اندازه گیری شد.
    نتایج
    بین میانگین سطح اینترلوکین 4 و IgE با سن و جنس رابطه معنی داری مشاهده نشد. میانگین سطح IgE در این مطالعه با افزایش شدت آسم از متوسط به شدید افزایش یافت (847/0=P). هم چنین، سطح اینترلوکین 4 در بیماران با شدت بیش تر آسم، بالاتر بود (002/0=P).
    نتیجه گیری
    سطح سرمی IL-4 با افزایش شدت آسم افزایش می یابد و این در حالی است که برای IgEو شدت آسم چنین رابطه ای مشاهده نمی شود.
    کلیدواژگان: آسم، اینترلوکین 4، ایمونوگلوبین E
  • کمال اصالت منش، هاله صدرایی، بتول زمانی، سید علیرضا مروجی، هدی جزایری، خلیل ابراهیمی باران صفحات 373-379
    سابقه و هدف
    بروموکریپتین یک آلکالوئید ارگوت است که باعث سرکوب سنتز پرولاکتین می شود. برخی مطالعات از نقش پرولاکتین در توسعه و فعالیت بیماری آرتریت روماتوئید (RA) حمایت کرده اند. لذا، در این مطالعه به بررسی اثر بروموکریپتین بر فعالیت بیماری RA بپرداخته می شود.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه مداخله ای دوسو کور 174 بیمار مبتلا به آرتریت روماتوئید مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان شهید بهشتی کاشان طی سال 90 وارد مطالعه شدند. بیماران به صورت بلاک تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه بروموکریپتین 5/2 میلی گرم 2 با در روز و گروه دیگر دارونما دریافت کردند. کلیه بیماران در ابتدای مطالعه و طی ماه های دوم و ششم از نظر تورم، تندرنس مفصل، شدت درد بر اساس VAS، ESR و DAS بررسی شدند.
    نتایج
    تورم اولیه در گروه برموکریپتین پس از 6 ماه از 7/3 به 59/0 رسید که در مقایسه با گروه کنترل دارای کاهش معنی داری بود. هم چنین، در این گروه شدت درد در مقیاس VAS طی 6 ماه از 1/82 به 15/23 رسید که در مقایسه با گروه کنترل دارای کاهش معنی داری بود. به علاوه، میزان DAS طی این مدت از 8/3 به 5/3 رسید که در مقایسه با گروه کنترل دارای کاهش معنی داری بود. پارامترهای ESR و تندرنس کاهش معنی داری نداشت.
    نتیجه گیری
    در مجموع می توان گفت بروموکریپتین در بیماران آرتریت روماتوئید باعث کاهش تورم، شدت درد و DASمی شود.
    کلیدواژگان: برموکریپتین، آرتریت روماتوئید، DAS، VAS
  • محمد جواد پوروقار صفحات 380-386
    سابقه و هدف
    تحقیقات اخیر در مورد عوامل خطرزای بیماری های قلبی عروقی پیرامون شاخص های جدید التهابی نظیر CRP متمرکز شده است. این تحقیق، با هدف بررسی تاثیر فعالیت بدنی هوازی دویدن بر تغییرات حساس ترین شاخص التهابی پیشگویی کننده بیماری قلبی عروقی (HS-CRP) در دختران دارای اضافه وزن انجام شده است.
    مواد و روش ها
    تعداد 26 دانشجو دارای اضافه وزن با میانگین وزن 6/5 ± 5/82 کیلوگرم، قد 4/6 ± 166 سانتی متر، سن 1/2 ± 2/21 سال و شاخص توده بدن (BMI) بزرگتر یا مساوی 4/28 کیلوگرم بر متر مربع به صورت هدفمند انتخاب شدند. آزمودنی ها به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین به صورت 2 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته شامل دوهای فزاینده هوازی با ضربان قلب مشخص و با استفاده از ساعت ضربان سنج پولار اجرا گردید. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، خون گیری ثانویه و اندازه گیری های آنتروپو متریک در شرایط مشابه پیش آزمون تکرار شد.
    نتایج
    داده ها نشان دادند 8 هفته تمرین اینتروال با فشار و شدت مشخص تاثیر معنی داری بر کاهش سطوح CRP دختران دارای اضافه وزن دارد (0001/0 =P). به علاوه، اختلاف میانگین CRP بین گروه تجربی و کنترل نیز معنی دار بود (047/0= P)، حال آنکه این کاهش در گروه کنترل معنی دار به دست نیامد (28/0= P).
    نتیجه گیری
    با توجه به ارتباط قوی بین شاخص های التهابی و شیوع بیماری های قلبی عروقی، هر گونه عملی که باعث کاهش این شاخص ها شود، کاهش حوادث قلبی عروقی را موجب می گردد.
    کلیدواژگان: تمرین اینتروال، HS، CRP، دختران با اضافه وزن، شاخص توده بدن
  • رحیم گل محمدی، محمد جواد نمازی صفحات 387-393
    سابقه و هدف
    سرطان پستان دومین عامل مرگ ناشی از سرطان در خانم ها می باشد. در چگونگی این سرطان مجموعه ای از عوامل اپی ژنتیکی و ژنتیکی نقش دارند. در مورد نقش سرطان زایی پلی مورفیسم آلل کدون 72 ژن P53 در سرطان پستان اطلاعات ضد و نقیضی گزارش شده است. لذا، هدف از این مطالعه مشخص کردن ژنوتیپ، هموزایگوسیتی یا هتروزایگوسیتی کدون 72 ژن P53 و ارتباط آن با کارسینومای مهاجم مجرایی سرطان پستان در سبزوار می باشد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه مورد شاهدی بر روی 160 نمونه که شامل80 مورد کارسینومای مهاجم مجرایی و80 نمونه ی سالم بود، انجام شد. DNA نمونه ها با استفاده از دو زوج پرایمر اختصاصی کدون 72 ژن P53 تکثیر گردید. و ژنوتیپ محصول واکنش های زنجیره ای پلی مراز با الکتروفورز تعیین شد.
    نتایج
    میانگین سن بیماران سرطانی و سالم به ترتیب 95/12 ± 22/47 و 48/12 ± 05/48 سال بود. فراوانی ژنوتیپ هتروزیگوتی آرژینین/پرولین در نمونه های سرطانی و سالم به ترتیب 49 (6/30 درصد) و 51 (9/31 درصد) بود، در حالی که فراوانی ژنوتیپ هموزیگوتی آرژینین/آرژینین در نمونه های سرطانی و سالم به ترتیب 29 (1/18 درصد) و 15 (4/9 درصد) بود. فراوانی هموزیگوتی ژنوتیپ پرولین/ پرولین نیز در نمونه های سرطانی و سالم به ترتیب 2 (3/1 درصد) و 14 (8/8 درصد) بود که از نظر آماری بین این نوع ژنوتیپ در گروه های شاهد (سالم) و مورد (مبتلا به سرطان) تفاوت معنی دار مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    ژنوتیپ کدون 72 ژن P53 در سرطان زایی نقش دارد و مشخص کردن این ژنوتیپ می تواند در تعیین چگونگی پیشرفت، پیش آگهی و نوع درمان بیماری ارزشمند باشد.
    کلیدواژگان: سرطان پستان، کدون 72 ژن P53، ژنوتیپ
  • مریم رضایی، رضوان منیری، احمد پیروزمند، سید غلامعباس موسوی صفحات 394-399
    سابقه و هدف
    استافیلوکوک ارئوس مقاوم به متی سیلین از مهم ترین پاتوژن های موجود در بیمارستان و جامعه است. از این رو تشخیص دقیق سویه های مقاوم به منظور کنترل و پیشگیری عفونت های ناشی از آن ضروری است. هدف ازاین مطالعه، تعیین کارآیی تست حساسیت به سفوکسیتین نسبت به E-test و تست حساسیت به اگزاسیلین در تشخیص استافیلوکوک ارئوس های مقاوم به متی سیلین بود.
    مواد و روش ها
    این مطالعه ارزش تشخیصی بر روی 296 سویه استافیلوکوک ارئوس جدا شده از بینی بیماران مراجعه کنندگان به بخش اورژانس بیمارستان شهید بهشتی کاشان انجام پذیرفت. مقاومت به متی سیلین به روش دیسک دیفیوژن با اگزاسیلین μg 1 و سفوکسیتین μg 30 طبق معیارCLSI و براساس سایز هاله عدم رشد و تعیین حداقل غلظت مهاری آنتی بیوتیک با استفاده از (Epsilometer test) E-test تعیین گردید. تشخیص ژن mecA با PCR به عنوان روش استاندارد طلایی انجام گردید.
    نتایج
    32 ایزوله (8/10 درصد) توسط روش اگزاسیلین دیسک دیفیوژن، 28 ایزوله (5/9 درصد) توسط روش سفوکسیتین دیسک دیفیوژن،30 ایزوله (1/10 درصد) توسط E-test و 26 ایزوله (8/8 درصد) توسط PCR به عنوان سویه مقاوم (MRSA) شناخته شدند. حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی برای تست های اگزاسیلین دیسک دیفیوژن به ترتیب 100، 7/97، 2/81 و 100 درصد، برای سفوکسیتین دیسک دیفیوژن به ترتیب 2/96، 8/98، 3/89 و 6/99 درصد و برای E-test 100، 5/98، 7/86 و 100 درصد تعیین گردید.
    نتیجه گیری
    علی رغم پرهزینه بودن، بهترین روش برای شناسایی MRSA روش PCR است. روش های فنوتیپی، به خصوص روش سفوکسیتین دیسک دیفیوژن می تواند جایگزین مناسبی برای PCR در تشخیصMRSA باشد.
    کلیدواژگان: استافیلوکوک ارئوس مقاوم به متی سیلین، اگزاسیلین دیسک دیفیوژن، سفوکسیتین دیسک دیفیوژن، E، test، واکنش زنجیره ای پلیمراز
  • سید سیف الله بلادی موسوی، زهرا چیت سازیان صفحات 400-407
    سابقه و هدف
    نفروپاتی ممبرانوس یکی از شایع ترین علل سندروم نفروتیک و نارسایی کلیه در بالغین غیر دیابتی می باشد. در این مقاله بهترین روش های تشخیصی و درمانی این بیماری معرفی و بررسی می شوند.
    مواد و روش ها
    پس از ارائه خلاصه ای از همه گیر شناسی، فرآیند ایجاد بیماری، علل، عوارض و سیر بیماری، روش های تشخیص افتراقی، درمان و پیگیری بیماری توضیح داده شده اند.
    نتایج
    نفروپاتی ممبرانوس در بیشتر موارد ایدیوپاتیک می باشد، ولی می تواند ثانوی به بیماری های خود ایمنی، هپاتیت B و C، بدخیمی ها و استفاده از بعضی داروها باشد. بهبودی خودبه خودی کامل یا نسبی پروتئین اوری در20-40 درصد بیماران مبتلا به ممبرانوس نفروپاتی ایدیوپاتیک اتفاق می افتد. علاوه بر درمان های نگهدارنده سندروم نفروتیک مثل مهار کننده های آنژیوتانسین و استاتین ها برای هیپرلیپیدمی، درمان با تضعیف کنندگان سیستم ایمنی شامل داروهای سیتوتوکسیک (معمولا سیکلوفسفاماید) به اضافه گلوکوکورتیکوئید و یا مهارکننده های کلسینورین (سیکلوسپورین و یا تاکرولیموس) با یا بدون دوز کم گلوکوکورتیکوئید و در نهایت Rituximab، در بیمارانی که در ریسک بالا برای کاهش پیشرونده در عملکرد کلیه هستند، انجام می گردد.
    نتیجه گیری
    تشخیص و درمان زود هنگام و صحیح به ویژه در بیماران با ریسک بالای نارسایی کلیه می تواند منجر به کاهش مرگ و میر و نارسایی کلیه ها و عوارض ناشی از آن در نفروپاتی ممبرانوس گردد.
    کلیدواژگان: نفروپاتی ممبرانوس، سندروم نفروتیک، سیکلوفسفاماید، سیکلوسپورین
  • مهروز ارشادی، سید احمدرضا امیران، سید حسین حکمتی مقدم صفحات 408-412
    سابقه و هدف
    لنفوم غیر هوجکین (NHL) گروهی از نئوپلاسم های با منشاء سلول های سیستم لنفوئیدی است. وقوع لنفوم به شکل اولیه در حفره دهان ناشایع است و تنها 2 درصد همه لنفوم های خارج گره ای را تشکیل می دهد. در این مقاله یک مورد لنفوم غیر هوچکین در حفره دهان معرفی شده و به بررسی علائم آن و افتراق از سایر ضایعات مشابه پرداخته می شود.
    گزارش مورد: خانمی 49 ساله با سابقه درد در دندان پره مولر دوم سمت راست ماگزیلا و تورم در آلوئول همان ناحیه که با تشخیص عفونت دندانی تحت کشیدن دندان مورد نظر قرار گرفته بود، یک هفته بعد از کشیدن دندان به علت عدم بهبود تورم به ما ارجاع شد. با تشخیص احتمالی لنفوم، ضایعه تحت بیوپسی انسیژنال قرار گرفت. تشخیص نهایی ضایعه بر اساس گزارش هیستوپاتولوژی و ایمونو-هیستو شیمی Diffuse large B cell lymphoma تعیین شده و بیمار جهت درمان به انکولوژیست معرفی شد.
    نتیجه گیری
    هیچ نمای بالینی ویژه و کلاسیکی برای NHL در استخوان های فک وجود ندارد. تورم، زخم و ناراحتی ممکن است در ناحیه لنفوم وجود داشته باشد و یا از بیماری های پری اپیکال و یا شرایط خوش خیم تقلید نماید. از لحاظ بالینی این نوع لنفوم می تواند ضایعات التهابی اندو-پریو با نشانه های درد و ناراحتی موضعی را تقلید کند. تاخیر در تشخیص می تواند پیش آگهی را بدتر کرده و این مسئله اهمیت شناسائی علائم لنفوم غیر هوچکین توسط دندانپزشک و ارجاع به موقع را نشان می دهد.
    کلیدواژگان: ضایعات فک، ماگزیلا، لنفوم غیر هوجکین
|
  • Sayyed Damoon Sadooghi, Khadijeh Nezhad Shahrokh Abadi, Saeedeh Zafar Balanzhad, Javad Baharara Pages 323-330
    Background
    Resin of Ferula assa-foetida has medicinal properties and various studies have shown its antioxidant and anticancer effects. The aim of this study was to evaluate the cytotoxic effect of ethanolic extract of Ferula assa-foetida resin on HepG2 cell line.
    Materials And Methods
    In this experimental study، the effect of ethanolic extract of Ferula assa-foetida resin on HepG2 cell line and L929 normal cell line was investigated. The RPMI medium contains L- glutamine، penicillin، streptomycin and 10 % FBS. Morphological changes were evaluated using an inverted microscope 24، 48، 72، 96 hours after adding the resin of Ferula assa-foetida extract (10، 50، 100، 200 μg /ml). Cell viability was determined using MTT assay.
    Results
    Ethanolic extract of Ferula assa-foetida resin (50، 100، 200 μg /ml) were induced morphological changes in HepG2 cells after 24 hours which were prominent after 48، 72 and 96 hours. At concentrations of 100 and 200 μg /ml، morphological changes were observed in normal cells. Results of MTT assay showed a significant decrease in viability of HepG2 cells at concentrations of 50، 100، 200 μg /ml. Concentrations of 100 and 200 μg /ml significantly reduced the viability of L929 cell (P<0. 05).
    Conclusion
    Although Ferula assa-foetida resin (50 μg /ml) has cytotoxic effect s on HepG2 cell line، but at this concentration the extract have no cytotoxic effect on normal cells. Therefore، this concentration can destroy cancer cells with minimal damage to normal cells.
    Keywords: HepG2, Resin of Ferula assa, foetida, Cytotoxic
  • Nasrin Heidarieh, Hosein Nikzad, Tayebeh Jamshidi, Arani Pages 331-337
    Background

    Epilepsy is the second most common neurological disorder after stroke. Medicinal herbs containing alternative natural drug and different properties are suitable for designing new drugs to treat epilepsy. The purpose of this study was to examine the effect of intraperitoneal injection of green tea catechins on pentylenetetrazol (PTZ) -induced seizure in male mice.

    Materials And Methods

    In this study، 48 NMRI male mice (6 groups of 8 mice each) received different doses of catechin (25، 50، 100،150 & 200 mg/kg) and normal saline (control). After 30 minutes of treatment، all animals were injected PTZ (80 mg/kg، i. p) to induce seizure. Then the seizure onset and the duration of the seizure phases were measured and recorded in the experimental and control groups.

    Results

    The results of this study showed that some concentrations (100،150 & 200 mg/kg) of catechins delayed the onset (threshold) and stages (1، 2، 3، 4 and 5) of PTZ-induced seizures compared with the control group (P<0. 001).

    Conclusion

    It seems that an intraperitoneal injection of green tea catechins can delay the seizure onset in different stages of seizure.

    Keywords: Green tea catechins, Seizure, PTZ, Epilepsy, Male mice
  • Masoud Motalebi-Kashani, Alireza Dehdashti, Ahmad Yganeh-Moghadam, Mitra Hannani Pages 338-344
    Background
    Noise-induced hearing loss (NIHL) is one of the most common occupational diseases that can lead to disability and losses in the workplace. Metabolic disturbances induced by free radicals formation in the cochlea during the intense noise exposure can play an essential role in the development of NIHL. This study aimed to evaluate the preventive effect of α-tocopherol administration as a free radical scavenger agent against the NIHL in rabbits.
    Materials And Methods
    In this experimental study، 24 male adult white rabbits were divided into four groups: control; noise-exposured (100 dB broadband noise with 500-5700 Hz for 40 h); noise-exposured plus α-tocopherol administration (50 mg/kg per day، ip) and no-exposure and α-tocopherol administration groups. Audiometric test of rabbits was assessed by the auditory brainstem response method in three stages.
    Results
    Administration of α-tocopherol provided a significant attenuation in temporary and permanent hearing threshold shifts at 1-8 KHz frequencies to 14، 13، 10، 7 and 14، 14، 12، 7 dB، respectively.
    Conclusion
    Results show that α-tocopherol، as an antioxidant agent، can provide protective effects against temporary and permanent hearing loss resulting from noise exposure in rabbit. Further studies in human are needed.
    Keywords: Noise, induced hearing loss, Alpha, tocopherol, Auditory brainstem response
  • Talieh Shirafkan, Abdolrahman Sarihi, Alireza Komaki Pages 345-351
    Background
    Numerous studies have shown the presence of capsaicin (CAP) receptors in periaqueductal gray (PAG) area. The aim of this study was to examine the role of CAP receptors in PAG on pain modulation in diabetic neuropathic (NP) rats.
    Materials And Methods
    This experimental study was carried out on 24 male rats in 4 groups (n=6): normal – saline; normal – capsaicine; NP - saline and NP - capsaicine. To investigate the effect of intra-PAG injection of capsaicin (10 nmol/ul) or saline on pain modulation، tail flick (TF)، hot plate and Von frey tests were used. To induce NP، a single dose of streptozotocin (55 mg/kg، i. p) was injected.
    Results
    In normal rats، 5 and 15 min after the injection into PAG، CAP showed an analgesic effect in TF test (P<0. 001)، but no analgesic effect in NP rats. Moreover، CAP had neither effect on pain induction in normal rats in thermal (Hot plate) and tactile (Von frey) stimulus nor on allodynia in NP rats.
    Conclusion
    It seems that in NP rats، CAP injection into PAG had no effect on pain modulation.
    Keywords: Periaqueductal gray area, Diabetic neuropathy, Pain, Capsaicin
  • Sorosh Amani, Geshnigani, Gholam Reza Shabanian Pages 352-358
    Background
    Allergic rhinitis is an IgE-mediated inflammatory disorder of the nose induced after an allergen exposure. Coriander (Coriandrum sativum) is a member of Apiaceae family. Since the anti-inflammatory effect of this plant has been pharmacologically confirmed، this study aimed to examine the effect of C. sativum seeds on allergic rhinitis.
    Materials And Methods
    In this clinical trial study، patients with allergic rhinitis referred to Shahrekord ENT clinic were allocated into the case and control groups (n=36 in each group). Both groups underwent routine treatment procedures (i. e. cetirizine، nasoflow spray، daily nasal washing، and allergen avoidance). The case group was also treated with C. sativum seed extract (10-15 drops of Coriander spray، three times a day). All subjects were asked to fill out the questionnaire of the disease signs on the first، third، and seventh day of treatment.
    Results
    Results indicated that there was no significant difference between the two groups in the disease signs on the first day. On the third day nasal obstruction، conjunctivitis، and itchy eyes in the case group were significantly mild compared to the control group (P < 0. 05). On the seventh day، rhinorrhea، conjunctivitis، and itchy eyes in the case group were significantly mild compared to the control group (P<0. 05).
    Conclusion
    C. sativum seed extract can have a positive and curative effect on rhinorrhea، nasal obstruction، and itchy eyes; therefore، it can be recommended as one of the efficacious medicinal plants for treatment of allergic rhinitis.
    Keywords: C. sativum, Allergic rhinitis, Anti, inflammatory property
  • Mohammad Saeed Heidarnejad, Parisa Yarmohammadi-Samani, Mohsen Mobini-Dehkordi, Samira Rahnama Pages 359-365
    Background
    Although nanosilver (Ag-NPs) has long been used to treat wounds، little attention has been paid to the toxicity of nanosilver wound dressing. This study aimed to examine the effect of nanosilver used for wound healing on some hematological parameters.
    Materials And Methods
    In this experimental study، 50 BALB/c mice were randomly allocated into the treatment and control groups (n=25). After creating similar wound on the back of all animals، the wound bed in the treatment and control groups was treated with a volume of 50 microliters nanosilver solution (10ppm)، and distilled water. Afterwards، the mean percentage reduction in wound area was determined at the end of each week by measuring the wound area at 0، 7 and 14 days post-wounding. MCV، distribution range of RBC، hematocrit and the number of blood cells were measured for both groups.
    Results
    By the end of the second week، a significant reduction was observed in the mean wound area in the treatment group. In treatment group، the number of white blood cells was increased; however، no significant changes in the number of RBCs and other blood parameters were observed.
    Conclusion
    Application of nanosilver wound dressing not only can accelerate healing process، but also can stimulate the immune system with no adverse effect on some hematological parameters.
    Keywords: Silver nanoparticles, Wound healing, Blood cells
  • Mohammad Ali Saba, Hossein Akbari, Seyyedeh Masoomeh Banihashemian, Hoda Jazayeri, Sayyed Alireza Talaei, Sayyed Shahabadin Banihashemian, Samira Ghaforian Pages 366-372
    Background
    IL-4 is an important mediator of inflammatory cytokine derived from T helper cells and mast cells which triggers IgE synthesis. IL-4 plays an important role in allergic immune response for its ability to prevent apoptosis of T lymphocytes. IL-4 also plays a role in lymphocytes cell differentiation، cytokines and IgE production. This study aimed to evaluate the relation between the serum levels of IL-4 and IgE with disease severity in patients with allergic asthma.
    Materials And Methods
    In this case-control study، 110 asthmatic patients referred to Asthma and Allergy Clinic in Kashan and 70 healthy controls were randomly selected. Blood sample (5 ml) was taken from all the patients and healthy subjects and the serum levels of IL-4 and IgE were measured using the standard laboratory kits and ELISA method، respectively.
    Results
    The IL-4 and IgE mean levels were not significantly associated with age and sex. The mean IgE level increased from moderate to severe with increasing asthma severity (P=0. 847). Moreover، the IL-4 level in patients with severe asthma was higher than the other patients (P=0. 002).
    Conclusion
    IL-4 level was increased with increasing asthma severity، but this was not the case for IgE.
    Keywords: Asthma, Interleukin, 4, Immunoglobulin E
  • Kamal Esalat-Manesh, Haleh Sadraii, Batol Zamani, Sayyed Alireza Moravveji, Hoda Jazayeri, Khalil Ebrahimi-Baran Pages 373-379
    Background
    Bromocriptine، as an Ergot alkaloid، suppresses prolactin synthesis. Some clinical studies support the role of prolactin in the development of rheumatoid arthritis (RA) disease activity. Therefore، this study aimed to examine the effect of bromocriptine on disease activity in RA.
    Materials And Methods
    This double-blind interventional study was performed on 174 patients with rheumatoid arthritis referred to Shahid-Beheshti hospital in Kashan during 2011-2012. The patients were allocated into the two groups through block randomization. One group received bromocriptine 2. 5 mg two times a day and another group received a placebo. All patients were examined at the beginning and during the second and six months of the study for swelling، tenderness، pain severity based on disease activity score (DAS)، erythrocyte sedimentation rate (ESR) and visual analogue scale (VAS)، respectively.
    Results
    Results indicated that in bromocriptin group، initial swelling، pain severity and initial DAS significantly decreased from 3. 7 to 0. 59; 82. 1 to 23. 15; 3. 8 to 3. 5، respectively after 6 months compared with those in the control group. Moreover، no significant decrease was observed in the ESR and tenderness parameters.
    Conclusion
    Bromocriptine can reduce swelling، pain severity and DAS in RA.
    Keywords: Bromocriptine, Rheumatoid arthritis, DAS, VAS
  • Mohammad Javad Pourvaghar Pages 380-386
    Background
    Recent studies on cardiovascular risk factors have been focused on the new markers of inflammatory diseases such as C-reactive protein (CRP). This study aimed to examine the effect of aerobic activities such as running on CRP level in overweight female students.
    Materials And Methods
    In this study، 26 moderately obese female students (mean body weight 82. 5±5. 6 kg، height 166±6. 4cm، age 21. 2±2. 1 years and BMI ≥ 28. 4 kg/m2) were selected purposefully. Participants were divided into the experimental and control groups. Training program which was performed in two sessions per week for eight consecutive weeks was consisted of incremental aerobic exercise with determined heart rate monitored by a polar watch. Post-test blood sample and anthropometric measures were repeated 48 hours after the last training session similar to the pretest conditions.
    Results
    Results indicated that 8 weeks of high-intensity interval training had a significant effect on decreasing the CRP level in obese girls (P=0. 0001). Moreover، a significant difference was seen between the control and experimental groups in mean CPR values (P=0. 047)، while no significant difference was seen between the pre and post tests in the control group (P=0. 28).
    Conclusion
    Considering the strong association between the inflammatory indices and the prevalence of cardiovascular diseases، every factor that decreases these indices can reduce the cardiovascular complications.
    Keywords: Interval training, HS, CRP, Overweight female, BMI
  • Rahim Golmohammadi, Mohammad Javad Namazi Pages 387-393
    Background
    Breast cancer is the second most common cause of cancer death in women worldwide. Different epigenetic and genetic factors are associated with the development of breast cancer. Controversial results have been reported for oncogenic role of allelic polymorphism of the codon 72 of the p53 gene. Therefore، this study aimed to detect genotypic polymorphisms of p53 codon 72 in women with invasive ductal carcinoma in Sabzevar، Iran.
    Materials And Methods
    This case-control study was conducted on 160 samples، 80 cancerous patients and 80 matched healthy controls. DNA was amplified using the two pairs of specific primers of p53 codon 72. The genotype of the p53 gene was determined using electrophoresis.
    Results
    The mean age of the patients and healthy controls were 47. 22±12. 95 and 48. 02± 12. 48، respectively. The frequencies of the heterozygote argenine/proline in the cancerous samples and controls were 49 (30. 6%) and 51 (31. 9%)، respectively. The frequencies of the homozygote argenine/argenine genotype in the cancerous and healthy ones were 29 (18. 1%) and 15 (9. 4%)، respectively. The frequencies of the homozygote proline/proline genotype in the patients and controls were 2 (1. 3%) and 14 (8. 8%)، respectively which showed a significant difference in this genotype between the two groups.
    Conclusion
    Results indicate that carcinogenesis of breast cancer can be affected by different genotypes of codon 72 of the p53 gene. Hence، the detection of the allelic polymorphisms of codon 72 of the p53 gene is a valuable tool for predicting progress، prognosis and treatment purposes.
    Keywords: Breast cancer, P53 codon 72, Genotype
  • Maryam Rezaei, Rezvan Moniri, Ahmad Piroozmand, Sayyed Gholam Abbas Mousavi Pages 394-399
    Background
    Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) is one of the most important pathogen in the hospital and community. Therefore، a precise identification of the antibiotic-resistant strains is essential to control the infection and prevent the MRSA transmission rates. The aim of this study was to determine a diagnostic value of cefoxitin susceptibility test compared with the oxacillin susceptibility test and E-test (Epsilometer test) for detection of MRSA.
    Materials And Methods
    This study was conducted on 296 S. aureus isolated from the nasal specimen patients of referred to emergency department of Kashsn Shahid-Beheshti hospital. Resistance to methicillin was determined by oxacillin (1µg)، and cefoxitin (30µg) disk diffusion methods based on CLSI guideline and according to no growth zone size and the minimum inhibitory antibiotic concentration by E-test. PCR assay was used as a gold standard for detecting mecA gene in MRSA isolates.
    Results
    Thirty-two (10. 8%)، 28 (9. 5%)، 30 (10. 1%)، 26 (8. 8%) out of 296 S. aureus were considered as MRSA strains using the oxacillin and cefoxitin disk diffusion methods، E-test and PCR، respectively. Sensitivity، specificity، positive and negative predictive values for the oxacillin diffusion method were 100%، 97. 7%، 81. 2% and 100%; for the cefoxitin disk diffusion method 96. 2%، 98. 8%، 89. 3% and 99. 6% and for E-test 100%، 98. 5%، 86. 7% and 100%، respectively.
    Conclusion
    PCR assay is the best method for detecting MRSA; however، it is an expensive method. Phenotypic methods، especially the cefoxitin disk diffusion method، can be a good alternative to PCR for detection of MRSA.
    Keywords: MRSA, Oxacillin disk diffusion, Cefoxitin disk diffusion, E, test, PCR
  • Sayyed Seyfollah Beladi, Mousavi, Zahra Chitsazian Pages 400-407
    Background
    Membranous nephropathy (MN) is the most common cause of the nephrotic syndrome and renal failure in nondiabetic adults. The aim of this study was to evaluate the current diagnostic and therapeutic approaches for the disease.
    Materials And Methods
    Epidemiology، pathogenesis، etiologies، natural course، differential diagnosis، treatment options، complications and follow up of the disease were all reviewed in this paper.
    Results
    Most cases of MN are idiopathic، but it can be associated with autoimmune diseases، hepatitis B and C، malignancies، and the use of certain drugs. Spontaneous complete or partial remission of proteinuria occurred in 20 to 40 percent of patients with idiopathic MN. Thus، while almost all patients are candidates of conservative therapies for nephrotic syndrome (eg، angiotensin inhibitors and statins for hyperlipidemia)، immunosuppressive therapies include cytotoxic drugs (usually cyclophosphamide) plus glucocorticoids or a calcineurin inhibitor (cyclosporine or tacrolimus) with or without low dose glucocorticoids and ultimately treatment with rituximab should be considered for patients at high risk for a progressive renal failure.
    Conclusion
    Early diagnosis and appropriate treatment، especially in high risk patients، may decrease the mortality/morbidity rate and renal failure associated with membranous nephropathy.
    Keywords: Membranous nephropathy, Nephrotic syndrome, Cyclophosphamide, Cyclosporine
  • Mehroz Ershadi, Sayyed Ahmadreza Amiran, Sayyed Hosein Hekmati, Moghaddam Pages 408-412
    Background
    Non-Hodgkin''s lymphomas (NHL) are a group of neoplastic disorders originated from the lymphoreticular cells. The occurrence of primary lymphoma in the oral cavity is uncommon and comprises only 2% of all extra-nodal lymphomas. The aim of this study was to introduce a case of NHL in the oral cavity، present its signs and differentiate it from other similar lesions. Case Report: A 49 year-old woman referred to a dentist with a history of second right maxillary premolar pain and alveolar swelling in the region underwent the tooth extraction with a diagnosis of odontogenic infection. One week after the tooth extraction the patient referred to dentist with a complaint of swelling on her tooth. An incisional diagnosis of a primary large B-cell lymphoma was made based on the histopathological and immunohistochemical examinations and the patient referred to medical oncologist for treatment.
    Conclusion
    Classically، no clinical features of the lymphoma were seen in the jaw bones. Swelling، ulcer or discomfort may be present in the involved region، or it may mimic a periapical disease or a benign condition. These types of lymphomas can clinically present with symptoms of inflammatory endo-periodontal lesion as pain and local discomfort. Any delay in diagnosis will worsen the prognosis so it is important to detect the signs and symptoms of NHL.
    Keywords: Jaw lesions, Maxilla, Non, Hodgkins lymphoma