فهرست مطالب

لسان مبین (پژوهش ادب عرب) - سال چهارم شماره 9 (پاییز 1391)
  • سال چهارم شماره 9 (پاییز 1391)
  • تاریخ انتشار: 1392/03/22
  • تعداد عناوین: 12
|
  • شیرین پور ابراهیم، ارسلان گلفام، فردوس آقا گلزاده، عالیه زعفرانلو کامبوزیا صفحات 1-18
    بررسی مسائل مربوط به اشتراک لفظی و چند معنایی، معنای حقیقی و مجازی از جمله مواردی است که در تحلیل زبان قرآن در طول تاریخ مورد نظر بوده است. این مقاله به بررسی معنی شناختی استعاره صورت در زبان قرآن، در چارچوب مدل لیکاف-جانسون و نظریه «نینگ یو» پرداخته است. پرسش تحقیق این است که مفهوم «صورت» (و مفاهیم مرتبط با آن) چگونه در مفهوم سازی عناصر مجرد و انتزاعی قرآن عمل کرده اند؟ و چه تما یزی می توان میان زبان عادی بشر و زبان قرآن، از نظر نوع الگو- برداری استعاری بین حوزه های عینی(در اینجا صورت) و مفاهیم غیرعینی ترسیم نمود؟ نتایج بررسی داده های قرآنی (کانونهای استعاری) حاوی واژه های مربوط به «صورت» نشان داد که برخی مفاهیم انتزاعی مثل «ایمان، شخصیت و رضایت» از طریق مفاهیم عینی و جسمی مثل «رو، روکردن و روبرگرداندن» مفهوم سازی شده اند. همچنین به علت تسلط فرهنگ دینی بر قرآن، حوزه های مقصد به مفاهیم مرتبط با دین و آموزه های قرآنی مرتبط است.
    کلیدواژگان: نظریه استعاری شناختی، استعاره اعضای بدن، زبان قرآن
  • مصطفی جوانرودی، لقمان رستم جو صفحات 19-37
    پس از ظهور اسلام، ارتباط ایرانیان و عربها بیش از پیش گسترده شد؛ آنچنان که آشنایی با قرآن زمینه ساز تاثیرپذیری ایرانیان از زبان و علوم مختلف عربی گردید. علاقه بسیار به اسلام و زبان قرآن سبب شد تا ایرانیان در کنار تاثیرپذیری از علوم مختلف عربی، بتوانند تاثیراتی چشمگیر بر آنها بگذارند و خدماتی ارزنده از خود به یادگار بگذارند؛ از جمله این موارد، علم بدیع عربی است. از آنجا که این علم به آراستگی و زیبایی کلام تکیه دارد و ایرانیان نیز میل ذاتی به آراستگی و زیبایی دارند، شاعران و ادیبانی که تمایلی کمتر به قواعد پیچیده صرف و نحو عربی داشتند، مجالی یافتند تا در علم بدیع که تداخل کمتری با صرف و نحو داشت، طبع آزمایی کنند و در این زمینه بر بدیع عربی اثرگذار باشند.
    تالیفات عالمانی بزرگ همچون «رشید الدین وطواط» و «محمد بن عمر رادویانی» و ابداعات بدیعی شاعرانی؛ همچون «مطرزی گنجوی» و «امیر خسرو دهلوی» از مهمترین منابعی هستند که ادیبان عرب در علم بدیع از آنها بهره های بسیار برده و شواهدی از آنان در آثار بدیعی خود، به وفور منعکس نموده اند.
    کلیدواژگان: قرآن کریم، علم بدیع، ایرانیان، عربها، ادبیات تطبیقی
  • علی اصغر حبیبی صفحات 38-61
    رویگردانی از روش های مستقیم در بیان عواطف از اصلیترین ویژگیهای شعر معاصر است. تکنیک نقاب را بایست یکی از بهترین و کارآمدترین ابزارهای بیانی غیرمستقیم در شعر معاصر قلمداد نمود. این تکنیک با تکیه بر اشتراک عینی در تبیین نهفته های درونی شاعر، نقش میانجی را بین غنایی گری شعر و حالت درامی نمایش ایفا می نماید. به این سبب، شاعر معاصر با بهره مندی از ابعاد فنی و سرشار از الهام شعری این شگرد نوظهور ادبی، ضمن گستراندن پلی میان گذشته، حال و آینده می تواند از مرزهای شخصی و حتی قومی درگذرد و به اعماق ذات بشری نفوذ کند. سیاب نیز به عنوان شاعری پیشرو در قصیده «تموزجیکور» با نقاب افکندن بر شخصیت اسطوره ای تموز و تکیه بر رویکرد درامی و روایی تکنیک نقاب، به بیان دغدغه های فردی و جامعه عراق از زبان تموز پرداخته است. در این تحقیق، با تکیه بر روش توصیفی- تحلیلی، پس از مطالعه و بررسی نقاب شعری در ادبیات، به چگونگی کاربرد اصول هنری شعر نقاب (تموز) در قصیده «تموز جیکور» پرداخته است. نکته قابل توجه در نقاب پردازی سیاب در این قصیده؛ کاربرد معکوس نقاب تموز و بدل نمودن دلالت مثبت زندگی بخشی و باروری آن به دلالتهای منفی چون نابودی و سترونی است که نشان دهنده توانایی والای شاعر در کاربست اسطوره برای بیان تجربیات معاصر است.
    کلیدواژگان: سیاب، تموز، نقاب، اسطوره، درام
  • بینامتنیت عشق در اندیشه ابن فارض، مولانا ومولوی کرد
    بهجت السادات حجازی، حیدر عبداللهی صفحات 62-82
    عشق و آموختن اسمای الهی دو موهبت بزرگ خداوند هستند که به آدم و ذریه او ارزانی شد. تاثیرگذاری و تاثیرپذیری این سه شاعر عارف مسلک در پرداختن به «عشق» آن هم در زمانهای متفاوت، با نظریه «بینامتنیت» ژولیا کریستوا همخوانی دارد. آنچه این شاعران راجع به عشق سروده اند، حاصل اندیشه ها، گفته ها و نوشته های پیشینیان است که در یک سیر تاریخی دگردیسی یافته و با بیانی دیگر به گوش مخاطبان عصر حاضر رسیده است. در متون عرفانی عمدتا عشق به باده، می و شراب تشبیه شده که زمینه برداشتها و تاویلهای متفاوت را برای خوانندگان فراهم کرده است. از آنجا که محور اصلی اندیشه و سروده های سه شاعر برگزیده این جستار، عشق است؛ برآن شدیم به تجزیه و تحلیل موضوع عشق مبادرت ورزیم که صورت متعالی آن وجه تمایز انسان از ملائکه است. تاثیر پذیری و تاثیرگذاری این سه شاعر در پرداختن به عشق با نگرشی تطبیقی، چندان بی ارتباط با رکن اول نظریه بینامتنیت ژولیا کریستوا نیست. همچنین ویژگی مستی بخشی عشق، سبب شده تا در متون عرفانی عمدتا عشق به شراب تشبیه گردد. از این رو، این مقاله به بررسی معنای عشق در اندیشه این سه شاعر و بیان ویژگیهای مشترک شراب و عشق بر اساس رکن دوم بینامتنیت پرداخته است.
    کلیدواژگان: بینامتنیت، عشق، ابن فارض، مولانا، مولوی کرد
  • احمد رضا حیدریان شهری صفحات 83-104
    خلیل حاوی، شاعر وجودگرای(اگزیستانسیال) معاصر عرب در بسیاری از سروده های خویش به طور گسترده از نمادهای خیزش؛ یعنی آن دسته از نمادهای تصویرگر خیزش، زندگی دوباره و زایش پس از مرگ، بهره گرفته است و به این سبب، بسیاری وی را نخستین سراینده سرودهای خیزش دانسته اند. حاوی شاعری است درد آشنا و آگاه از تراژدی عربهای عصر خویش و فرهنگ از یاد رفته آنان و مهمترین دغدغه ذهنی اش معطوف به خیزش دوباره فرهنگ و مدنیت شرق بطور کلی و فرهنگ عربی بطور اخص است. از این رو، تلاش می کند تا تجربه شاعرانه عمیق و تکامل یافته خویش را در پوشش رمز و اسطوره، بویژه با بکارگیری نمادهای خیزش بازگوید و به احیای دوباره فرهنگ اصیل ساکنان مشرق زمین و ترک فرهنگ و اندیشه مادیگرای غرب فرا خواند. تحقق آرمان خیزش بر اساس سروده های این شاعر، گاه آسان و دست یافتنی، گاه دشوار و در برخی موارد نیز ناممکن و نیازمند معجزه است. نویسنده در این نوشتار، بر آن است تا گونه هایی از نمادهای خیزش مورد استفاده در سروده های خلیل حاوی را مانند نمادهای دینی، نمادهای طبیعی و نمادهای اساطیری با بکارگیری شیوه نشانه-معناشناختی مبتنی بر تحلیل سمبول واکاوی نماید؛ برآیند نهایی جستار حاضر، روشن ساختن این حقیقت است که هدف از رویکرد نمادگرایانه مطرح در شعر حاوی، فراخوان خیزشی فرهنگی-تمدنی است و کوششی است ارجمند از سوی سراینده در راستای ترسیم راستین وضعیت نابسامان حاکم بر شرق و بویژه بر کشورهای عربی.
    کلیدواژگان: نماد، اسطوره، خیزش، خلیل حاوی
  • سیده اکرم رخشنده، کبری روشنفکر صفحات 105-119
    شعر داستانی که حاصل گره خوردگی شعر و داستان است- از دوره جاهلی تاکنون به عنوان یکی از کارآمدترین ابزارها، برای نزدیکی به مخاطب و انتقال دیدگاه شاعر بوده است و جهان پرتشنج عرب، از دوره عثمانی، ادبیات متعهد را به سوی ارتباط بیشتر با مخاطبان فرا خوانده است که در این میان، شعر داستانی، میانجیگری خود را به اثبات رسانده است. ایلیا ابوماضی از مشهورترین شاعران دور از وطن است که به دلیل آشنایی با عناصر فنی داستان معاصر، شعر داستانی یا روایی را با مضامین و ساختار جدید، ارائه نموده است. «الشاعر و الملک الجائر» ابوماضی را به عنوان یکی از مهمترین و مشهورترین اشعار روایی او، می توان از بهترین نمونه ها برای بازنمایی غلبه روایتگری به عنوان برجسته ترین عنصر سبکی در شعر شاعران مهجر به شمار آورد. از نتایج بررسی عناصر داستانی در قصیده ابوماضی بر می آید که غالبا شاعران مکتب مهجر داستان را وسیله ای برای بیان درونمایه و ابلاغ رسالت اخلاقی آنها در جامعه می دانند.
    کلیدواژگان: شعر روایی، عناصر داستانی، ادبیات مهجر، ایلیا ابو ماضی
  • سوره یوسف در پرتو عناصر داستان نویسی معاصر
    صادق عسکری، صغری علیپور ثانی صفحات 120-138
    هنر داستان نویسی از دیر باز در میان ملل مختلف به عنوان ابزاری برای تعلیم و تربیت بوده است. قرآن نیز به عنوان کاملترین کتاب تربیتی در بردارنده داستانهایی بسیار است که کاملترین و طولانی ترین آنها داستان حضرت یوسف(ع) است. بررسی و تحلیل کیفیت عناصر داستانی در سوره یوسف می تواند بخشی از جلوه های اعجاز هنری و بلاغی قرآن را آشکار سازد. لذا این مقاله با استفاده از روش توصیفی تحلیلی به دنبال بررسی عناصر داستانی سوره یوسف در مقایسه با هنر داستان نویسی معاصر است.
    نتایج بدست آمده بیانگر آن است که قرآن کریم در این داستان، تمامی عناصر داستان نویسی امروزی را به شایسته ترین وجه به خدمت گرفته است. شخصیتها غالبا پویا بوده و در حال تحول و تغییرند. حوادث از روندی منطقی پیروی می کنند، به گونه ای که هر حادثه زمینه ای برای وقوع حوادث دیگر است. پیرنگ داستان از کشمکشها و گره ها و حلهای متفاوتی تشکیل شده است که با حل هر گره یا بحران، گره دیگری آغاز می شود.
    در این داستان تعالیم دینی و اخلاقی از بین حوادث بسیار کهن مربوط به قوم بنی اسرائیل استخراج، و در قالب جدیدترین یافته های هنر داستان نویسی امروز، به زیباترین وجه عرضه شده است. و این دلیل آشکاری است بر اعجاز هنری و ادبی این کتاب مقدس در کنار اعجاز بلاغی و معنوی آن. و شاید به همین دلیل است که قرآن از آن به عنوان «احسن القصص» یاد می کند.
    کلیدواژگان: نقد ادبی، عناصر داستانی، قرآن کریم، سوره یوسف
  • تاثرات لفظی و محتوایی مقامات حمیدی از مقامات حریری
    مهدی فیاض صفحات 139-159
    فن مقامه نویسی اصالتی عربی دارد؛ اما بر اثر نفوذ این زبان در زبان فارسی، با سپری شدن حدود یک قرن و نیم از پیدایش مقامات بدیع الزمان همدانی و گذشت نیم قرن از نگارش مقامات ابوالقاسم حریری، قاضی حمیدالدین بلخی، نویسنده دانشمند ایرانی، هم به پیروی از مقامات عربی بخصوص مقامات حریری اثر خود را نگاشت. این نخستین و تنها کتابی که در این فن به فارسی نوشته شده است و یکی از نمونه های برجسته نثر فنی است که نوشته های مسجع و متکلف قرون بعد را تحت تاثیر قرار داده؛ اما آنگونه که باید، جایگاهی درخور قدر خویش نیافته است. شاید بی اقبالی به مقامه نویسی از سوی ایرانیان، بدین دلیل بوده که مقامه نویسی خاستگاهی عربی دارد و کم شمارتر بودن واژگان سره فارسی نسبت به لغات عربی، محدودیتهایی ویژه را برای پردازندگان به این نوع ادبی فراهم می آورده است. مقاله حاضر به شیوه توصیفی- تحلیلی تلاش کرده است به وجوه تشابهات لفظی و معنایی مقامات حمیدی با مقامات حریری بپردازد. از نتایج این جستار، میزان تاثر و تقلید قاضی حمیدالدین از مقامه نویسی زبان عربی - از حیث لفظی و معنایی- همچنین مهارت او در این فن و پیشگامی او در نگارش نثر مسجع فارسی آشکار می شود.
    کلیدواژگان: نثر مسجع و فنی، مقامه نویسی فارسی، مقامات حمیدی، مقامات حریری
  • سید مهدی مسبوق، علی عزیزی، محمد آهی صفحات 160-182
    ابوالعلاء معری شاعر و حکیم سده چهارم و پنجم هجری از نامدارترین شاعران ادب عربی است که از حیث پرداختن به مسایل اجتماعی و بازگویی واقعیتهای روزگار خود، نقد بی پروای طبقات مختلف جامعه؛ از جمله صاحبان قدرت و بیان رابطه متقابل حاکم و رعیت یکی از سرآمدان ادبیات تعلیمی(didactic) در زبان عربی به شمار می رود. سعدی شیرازی نیز به اعتبار بوستان و گلستان و نصیحت الملوک از نام آورترین پدید آورندگان ادبیات تعلیمی در زبان فارسی است که از هیچ فرصتی برای نقد اخلاق عامه و بیان کژیهای صاحبان قدرت دریغ نکرده است. پژوهش حاضر بر آن است که در چشم-اندازی تطبیقی و با نگاهی جامعه شناختی به بررسی رویکردهای سیاسی این دو شاعر سترگ و نگرش آنها به مقوله حکومت و حاکمان و وظایف متقابل حاکم و رعیت بپردازد و اندیشه های سیاسی آنها را در سه زمینه پند و اندرز حاکمان، انتقاد از حاکمان و پند و اندرز مردم بررسی و تحلیل کند. از نتایج این پژوهش بر می آید که هر دو شاعر نگاهی اصلاح طلبانه به رفتار و منش صاحبان قدرت و مردم دارند و گاه با پند و اندرز و گاه با نقد و نکوهش در پی اصلاح زمامداران و آشنا نمودن آنان با مبانی انسانی، اصول دینی و اخلاقی هستند با این تفاوت که لحن انتقادهای سعدی از حاکمان نرم، ملایم و نصیحت آمیز است؛ در حالی که لحن انتقادهای معری بر خلاف سعدی تند و بی پروا و گاه تهاجمی است.
    کلیدواژگان: ادبیات و سیاست، ادبیات تطبیقی، سعدی شیرازی، ابوالعلاء معری
  • حمید رضا مشایخی، فاطمه اصغر پور صفحات 183-200
    پست مدرنیسم اصطلاحی است که اولین بار در سال 1917م. برای توصیف هیچ گرایی مطرح گردید که مضمونی وام گرفته از نیچه بود. این اصطلاح برای توصیف بعضی از گرایشها و نظریه ها در زمینه فلسفه، ادبیات، هنر و علوم دیگر به کار گرفته شد. پست مدرنیسم، بیش از هرمکتب و گرایش فکری به کثرت گرایی و چندصدایی معتقد است. «عبدالرحمان منیف» به عنوان پدر رمان نویسی عرب به خوبی در جریان گرایشها و تحولات این شکل ادبی قرار گرفت و چنان در ابداع شیوه های نو کوشید که نه تنها سبب بلوغ و پختگی آثار او، باعث حرکتی محسوس به سوی دگرگون کردن تکنیکهای داستان نویسی در ادبیات داستانی عرب شده است. با این نوآوری و بدعت، درک آثار او چالش برانگیز گردید. منیف برای آشنایی زدایی، از صنایع و شگردهای تثبیت شده و سنتی نویسندگی کمک گرفت و سعی کرد از شیوه های سنتی فاصله بگیرد و شیوه هایی نو را در ابعاد مختلف داستان نویسی به کار گیرد. این مقاله به شیوه توصیفی- تحلیلی در تلاش است با تکیه بر رمان «حب المجوسی» از ویژگیهای شاخص پست مدرنیستی در داستانهای او پرده بردارد. از نتایج این جستار، می توان به حضور خصایصی چون عدم قطعیت، ناامیدی، تناقض گوییهای پی در پی، و فرجامهای چندگانه در رمان مذکور اشاره کرد.
    کلیدواژگان: ادبیات داستانی عرب، عبدالرحمان منیف، رمان حب المجوسی، ادبیات پست مدرن
  • امیر مقدم متقی صفحات 201-227
    خطبه فاطمیه از جمله خطبه های مشهور و ارزشمندی است که حضرت فاطمه(س) آن را پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) برای اثبات حقانیت خود و خاندان علوی در مساله فدک با نهایت فصاحت و بلاغت در بحرانیترین اوضاع شخصی و اجتماعی ایراد فرمودند. بررسی این خطبه از منظر زیبایی شناسی و مشاهده عوامل آفرینش تناسب و زیبایی در این خطبه؛ چون حسن مطلع، حسن تخلص، حسن ختام؛ وحدت موضوع؛ تناسب و همبستگی و توافق میان معانی و الفاظ؛ دقت در گزینش و انتخاب واژگان، حروف و عبارات؛ هماهنگی عبارات و ارتباط آنها به کمک ادات وصل و ربط و اهتمام شدید به زیبایی نظام و ترتیب اجزای جمله؛ موسیقی و آهنگی دلنشین که در ظرافتهایی همچون سجع، موازنه، طباق، جناس، مراعات النظیر، ردالعجز علی الصدر، تکرار و... نواخته می شود؛ بهره گیری از صور خیال همچون تشبیه، استعاره، کنایه و مجاز؛ استفاده از اسلوبهای منطقی ساده و روان؛ اقتباس از قرآن و استشهاد به آن؛ عظمت و شکوهمندی اندیشه و ایده گفتار؛ استیفای معنا و پرداختن به همه جوانب معنا همه و همه گویای توانمندی آن حضرت در خطابه و ارزشمندی کلام در نزد ایشان است.
    کلیدواژگان: خطبه فاطمیه، زیبایی شناسی، اسلوب، معنا
  • سید فضل الله میرقادری، عبدالرضا سعیدی صفحات 228-248
    زندگی انسان، یکی از محوریترین موضوعاتی است که فیلسوفان و شاعران از قدیم تاکنون آرای مشابه و گاه متفاوتی را در مورد آن ارائه کرده اند. آخرت گرایی، لذت گرایی، گوشه نشینی، پرهیز از درد، رسیدن به عشق، یا زیستن از روی تکرار در اندیشه شاعران و برخی اندیشمندان وجود داشته است. هدف این مقاله، بررسی تفاوتها و شباهتهای نگاه به «زندگی» در آثار سهراب سپهری و جبران خلیل جبران است و اینکه این مفهوم چگونه در آثار آنان تجلی یافته است. در نهایت این نتیجه حاصل شده است که در نگاه آن دو به زندگی با اندک تفاوت، شباهت بسیار وجود دارد. نوع نگاه آنان به زندگی در آثار نخستین، با آنچه در آثار باز پسین آمده، متفاوت است و نشان می دهد که نگرش آنان از نوعی یاس در آثار نخستین حرکت کرده و به امیدواری و روشنی در آثار باز پسین رسیده است؛ تجربه ای که می تواند برای هر انسانی ارزشمند باشد
    کلیدواژگان: سهراب سپهری، جبران خلیل جبران، فلسفه زندگی
|
  • Shirin Pour Ebrahim, Arsalan Golfam, Ferdows Agha Golzadeh, Aliyeh K. Z. Kambuzia Pages 1-18
    The present paper attempts to investigate a psychoanalytical study on Bashar Ibn Bord, a sightless and great poet of the Abbasid dynasty. This study employs psychoanalytical theories of Adler, Rank, and Freud in order to find out the poet's motives in creating his works. This paper first considers the social environment that has shaped the poet's personality; moreover, Ibn Bord's neurotic personality is studied according to Ranks. Then, his inferiority complex is discussed according to Adler's and finally, the poet's personality disorder; anti- socialism probably being the source of many of his attacks is taken into account. Ibn Bord's defense mechanism to cover his deficiencies such as sightlessness is examined from Freud's perspectives.
    Keywords: Cognitive metaphor theory, Human metaphor, Face metaphor, the Koran Language
  • Dr. Mostafa Javanroudi, Loghman Rostamjo Pages 19-37
    The relationship between Iranians and Arabs increased in the Islamic era in such a way that Iranians familiarity with the Koran resulted in the influence of Arabic language and other related fields. Iranians'' great interest in Islam and the Koran helped them to interact with the Arabic world، that is، to be impressed by and leave great impressions on it simultaneously. Iranians have served Islam in different ways and one aspect of their contribution is in Arabic rhetoric. Since this aspect of literature is concerned with its beauty، most of the Iranian poets and writers who naturally preferred the aesthetic feature of Arabic literature over its grammatical complexity devoted their talents to it. They have had exercised significant influence in this field. The works of some famous Iranian scholars including Rashidoddin Watwat، and Mohammad-Ibn Omar Radoyani، and the rhetoric inventions of great poets such as Amir Khosro Delevi and Motrezi Ganjavi have been to a great extent reflected in the works of Arab poets.
    Keywords: The Koran, Rhetoric, Iranians, Arabs, Influence, Comparative Literature
  • Ali Asghar Habibi Pages 38-61
    Appealing to indirect methods in expressing affection is one of the authentic features of contemporary poems. Persona should be considered as one the best literary devices and a practical indirect method in contemporary poems. This technique emphasizes on objective correlative to show the inner feelings of the poet، in fact it plays as an intermediary between lyrical and the dramatic aspects of the poem. Therefore، the contemporary poet can pass personal and even ethnical border by employing artistic methods and poetical inspirations. This new literary device، in addition to setting a bridge between past، present and future، can penetrate into the depth of human nature. Siyyab، as a pioneer in his ode «Tamooze Jikoor» by wearing a persona on the mythical character of Tamooze and relying on the narrative dramatic aspects of persona، deals with expressing Iraqi''s society and personal distress from Tamooze''s view. This study relies on descriptive analytical methods، after examining the poetic persona in literature، deals with the manner of persona being used in «Tamooze Jikoor». An important point in Siyyab''s dealing with the concept of persona in this particular ode is the reversal role of Tamooze''s persona and falsifying the positive living to destruction. This shows the poet''s high ability in using fable for expressing his contemporary experience
    Keywords: Siyyab, Tamooz, Persona, Myth, Drama
  • Intertextuality of Love in Ibn Farez, Rumi, and Molavi Kord's View
    Bahjat Sadat Hejazi, Heydar Abdollahi Pages 62-82
    Love and learning are two large endowment of God to man and his offspring. The three mystic poets influencing and being influenced by the concept of love in different eras is compatible to Julia Kristiva's intertextuality. What these three poets have composed about love, is the outcome of the beliefs, talks and writings of their predecessors that underwent changes throughout history and has been expressed differently to its addressees of the present time. In mystic texts love is usually compared to wine providing background for different understandings and interpretations. Since love is the main theme of their poems, the present article tries to analyze concept of love, which distinguishes man from angles. Being influenced and their influencing, the three poet's dealing with this concept is not far from Kristiva's first principle of intertextuality. Furthermore, intoxication of love allows it to be compared to wine in the mystic texts. Thus, there is a brief reference to this theory and then the meaning of love along with common similarities of wine along with the second principle of intertextuality is discussed. Since, Ibn Farez, Rumi, Molavi Kord belong to three different pried, 3rd, 7th, and 13th century respectively, the present article is a study and research in time and history.
    Keywords: Intertextuality, Love, Ibn Farez, Rumi, Movlavi Kord
  • Ahmadreza Heidarian Shahri Pages 83-104
    Khalil Havi the Arab existentialist poet of the contemporary era in most of his poems uses, in an extensive manner, uprising symbols, those sings representing uprising, a new life and rebirth after death; for this reason, many know him as the first uprising poem composer. He is aware and familiar with the tragedy of Arabs of his time and their deteriorative culture. His most important mental distress is about the renewal of the orient culture and civilization in general and especially Arabic culture. He tries to represent his deep poetic and developed experience under the veil of symbol and legend, especially by using uprising symbols and he calls for renewal of the original culture and civilization of the Orient residents and abandoning the materialistic culture and thought of the West. Accomplishment of uprising aspiration on the basis of the poems of this poet sometimes is early and attainable whereas other times is difficult and even in some cases it is impossible and requires a miracle. This article aims to explore different kinds of uprising symbols used in Khalil Havi's poetry, religious, natural, and mythological symbols. Using semantic-symbol method based on symbol analysis. The final result of the present research is to reveal the aim of the considered symbolist approach in Havi's poetry is a cultural-civilized movement call and a valued attempt of a poet along with a true picture of a disturbing situation which governs on east especially in Arabic countries.
    Keywords: Symbol, Myth, Uprising, Khalil Havi
  • Seyede Akram Rakhshandehnia, Kobra Roshanfekr Pages 105-119
    Narrative poetry, the entanglement of poetry and fiction, has been considered as one of the most useful literary devices to get closer to the addressee and to transfer the poet's perspectives. Arab's world of tension, since the time of Ottoman, invites the engaged literature to communicate with its addressee. Meanwhile, narrative poetry has proved to be an appropriate mean. Illiya Abu Madi is one of the most famous poets, living away from his home country, who is familiar with the contemporary technical elements of fiction and has presented narrative poetry with new themes and structures. Abu Madi's "The Poet and the Unjust King" is considered as one of most important and famous works that illustrates the dominance of narrative as an outstanding element of poetry in emigrant literature. Study of fictional elements in Madi's ode indicates that poets of emigrant literature mostly use fiction to express themes and moral duty of the society.
    Keywords: Narrative poetry, fictional elements, Emigrants literature, Iliya Abu Madi
  • Yusuf's Verses in the Light of Contemporary Story-writing
    Sadegh Askari, Soghra Alipoor Sani Pages 120-138
    The art of story-writing was used as means of educating man among different nations. The Koran as the most perfect educational book contains many stories. The longest and most complete story is the tale of prophet Yusuf. Analysis of the story elements in Yusuf's verses can be a part of the miraculous aspects of the Koran that reveals its rhetorical art. This article uses analytical method to examine the story of Yusuf in comparison to the contemporary art of fiction. The results of this study show that, the Koran used all the elements of fiction in the best way possible. The characters often are round and dynamic. Events follow a logical process, so that each incident sets the grounds for other events. The plot is formed of different conflicts and solutions; where solving one conflict or crises leads to another confliction.. And each plot has its own theme or message. In brief, very old religious teachings and moral events of the people of Israel have been exploited and presented in the frame of the most recent findings in the contemporary art of story-writing. And this is an apparent reason for miracle of art in the holy book, along with the literary miracle and rhetorical aspects. Perhaps this is why the Koran calls this story "the best of stories".
    Keywords: Literary criticism, Elements of story, The Koran, Verses of Yusuf
  • Vocal and Content adaptations of Hamidi Maghamat from Hariri Maghamat
    Mehdi Fayaz Pages 139-159
    Article writing is Arabic in origin; however due to the influence of Arabic on Persian, even after a century and half from the creation of Hamedani's Badi Alzaman Maghamat and half of a century from Abolghasem Hariri Magamat, the Iranian scholar, Qazi Hamid Aldin Balkh also followed the Arabic Magamat, especially Hariris Magamat to produce his literary work. This is the first and only book in Persian on article writing. It is one of the outstanding examples of artistic prose that has affected the artistic and elaborate texts of later centuries. However, it has not received the attention it deserves. Lack of Iranian attention to article writing may be due to its Arabic origin and the smaller number of pure Persian words compared to Arabic ones, caused limitations for the authors of such literary works. The present paper tries to employ descriptive and analytical methods to refer to the vocal and content similarities between Hamidi Maghamat and Harriri Maghamat. The results indicate the extent of influence and adaptation of Arabic article writing, in terms of content and words, as well as his pioneering skill in this type of writing in rhyming and artistic Persian prose.
    Keywords: Rhyming, artistic prose, Persian article writing, Hamidi Maghamat, Harriri Maghamat
  • Seyyed Mehdi Masboogh, Ali Azizi, Mohammad Ahi Pages 160-182
    Abu Al-ala the poet and sage of 4th and 5th Hijri is one of the most famous Arabic poets who is considered as one of the greatest men in didactic literature; he deals with social problems and reflects the realities of his day and criticizes different classes of society. Sadi with his book of poem Bustan, Gulistan, a prose work, and Nasihat Al-moluk, a prose thesis, is one of the most famous pioneers in Persian didactic literature. He has seized every opportunity to criticize the public ethics and power perversity of the authorities. In a comparative study and through a sociological approach, the present paper aims to examine the two poet's political attitudes on government, rulers and the mutual responsibilities of the ruler and the peasant. The poet's political thoughts are analyzed in three areas of advising the rulers, criticizing them and advising the peasants. The outcome of this paper shows that both held a reformist view towards the attitudes of the rulers and people; sometimes by advising and at times by reproaching the rulers tend to reform the authorities and familiarize them with principle of humanities, moral and religious basic rules. Sadi's tone of criticizing the rulers is soft, mild while advising the rulers whereas, Maari 's tone is rough, reckless, and at times aggressive.
    Keywords: Literature, Politics, Comparative Literature, Sadi Shirazi, Abu Al ala Maari
  • Hamid Reza Mashayekhi, Fatemeh Asgharpoor Pages 183-200
    Postmodernism is a term that was first introduced in 1917 in order to describe nihilism; a concept adopted from Niche. This term was used to describe some of the trends and theories in the field of philosophy, literature, art and other sciences. Postmodern, more than any other school of thoughts, believes in pluralism and hetroglossia. Abdul Rahman Monif as the father of Arab novel writing was finely informed of the trends and mutations of this type of literature. He strived to devise new methods that not only led to his maturity and perfection, but also a tangible movement towards the metamorphosis of the story writing industry. With this innovation and originality, realization of his works is somewhat challenging. Monif used literary terms, fixed techniques and writing solidness and tried to keep his distance from timeworn methods and design modern methods in different aspects of story writing. This paper uses a descriptive- analytical method and tries to reveal postmodern features in "Love of Al-majoseh". Of conspicuous traits of postmodern in his writings, one can mention uncertainty, hopelessness, consequent quirks, usage of context aesthetics and multiple endings for the story.
    Keywords: Arab fiction, Abdul Rrahman Monif, Postmodern, Love of Al majoseh, Postmodern literature
  • Amir Moqaddam Mottaqi Pages 201-227
    Fatima's oration is one of the famous and striking orations, after the holy prophet passed away, delivered with eloquence despite her personal and social crisis. The speech proved the legitimacy of herself and the Alavi family on Fadak's usurpation. The study of this oration in terms of aesthetics and observing its coherence and beauty such as beauty of the start, pseudonym, the ending, unity of subject, coherency of words and concepts, word and phrase choice, cohesion among phrases using conjunctions, sentence structure, music and rhythm, internal rhythm, pun, congeries, metabole, repetition and so forth are the focus of this paper. The use of imagery such as simile, metaphor, irony, and metanomy, using simple logical styles, the Koran adaptation and adducing to it, greatness of thought and speech all of these factors prove the authority of her majesty in discourse and value of the speech from her point of view.
    Keywords: Fatima's oratory, Aesthetics, Style, Concept
  • Seyd Fazlol Allah Mirghaderi, Abdul Reza Saeidi Pages 228-248
    Human life is one of the main subjects that philosophers and poets have presented similar and sometimes different opinions and theories. Hereafter, hedonism, seclusion, abstinence from pain, achieving love and living repeatedly have been in the poets and scholar's thoughts. The purpose of this article is to show similarities and differences of the poet's life perspectives, and how this has been manifested in their poems. It is concluded that although there are slight differences, they bear many similarities. Their perspectives on life in their primary works are different from their latter ones and this indicates a sense of depression in their first literary works and turns to a sense of hope in their last works; an experience that can be valuable for anyone.
    Keywords: Sohrab Sepehri, Khalil Gibran, Life perspective