فهرست مطالب

  • سال دهم شماره 3 (پیاپی 41، پاییز 1392)
  • تاریخ انتشار: 1392/08/02
  • تعداد عناوین: 12
|
  • نگار رضایی، زهرا معارف دوست، صدیقه امینی کافی آباد *، محمدرضا مهدیزاده، فریبا بیرجندی صفحات 213-221
    سابقه و هدف
    هر واحد خون اهدا شده، سرمایه ای با ارزش در حفظ جان بیماران می باشد و باید از ضایع شدن و مصرف غیر بهینه خون و فرآورده ها خودداری شود. هدف این مطالعه، بررسی چگونگی مصرف خون و فرآورده ها در شهر کرمان و ارایه راه کارهایی جهت مصرف بهینه خون با در نظر گرفتن وضع موجود بود.
    مواد و روش ها
    مطالعه حاضر از نوع توصیفی و گذشته نگر به روش نمونه گیری سرشماری بوده که مصرف فرآورده های خون را طی 4 سال در سه بیمارستان دانشگاهی، تامین اجتماعی و خصوصی شهر کرمان، بررسی نموده است. در مراکز بیمارستانی، مسوولین بانک خون گزارش ماهیانه مصرف فرآورده های خون راتهیه و به مرکز انتقال خون استان ارسال می نمایند. یافته ها با نرم افزار آماری 16 SPSS با حدود اطمینان 95% بررسی گردید.
    یافته ها
    بیشترین فرآورده های مصرفی در هر سه بیمارستان، واحدهای گلبول قرمز متراکم بودند. میانگین میزان درخواست سالانه در بیمارستان دانشگاهی 66/765 ± 25/4190 واحد، بیمارستان تامین اجتماعی 31/162 ± 75/1660 واحد و بیمارستان خصوصی 9/62 ± 8/231 واحد بود. مصرف خون به ازای تخت فعال در بیمارستان دانشگاهی 8/14 واحد، در بیمارستان تامین اجتماعی 9/4 واحد و در بیمارستان خصوصی 4/4 واحد ودرخواست خون در سه بیمارستان به ترتیب 09/15، 1/6 و2/5 واحدبه تخت بود.
    نتیجه گیری
    میزان مصرف خون در این مطالعه تقریبا مشابه با استانداردهای جهانی می باشد ولی با توجه به هزینه های مالی و معنوی فراوان نگهداری و آماده سازی یک واحد خون، لزوم تدوین دستورالعمل محلی بر پایه استانداردهای بین المللی برای مصرف بهینه خون بدیهی است.
    کلیدواژگان: انتقال خون، گروه خون و کراس مچ، بانک های خون، بیمارستان ها
  • فرهاد عوبری، مهین نیکوگفتار ظریف، ناصر امیری زاده، مژگان شایگان، کامران عطاردی، مژده نخلستانی، معصومه میرزا مرادی، راضیه فدایی، خدیجه گل زاده صفحات 222-230
    سابقه و هدف
    سلول های بنیادی مزانشیمی، سلول های شبه فیبروبلاستی با توان تکثیر، کلنی زایی و تبدیل به سلول های رده های مزانشیمی هستند، که در سلول درمانی کاربرد گسترده ای پیدا کرده اند. این سلول ها در بعضی بافت های بالغ و جنینی حضور داشته و منبع اصلی دسترسی به آن ها مغز استخوان است. در این مطالعه جهت دسترسی آسان تر و کم خطرتر به سلول های مذکور، به بررسی و تثبیت روش جداسازی این سلول ها از بافت جفت پرداخته و سپس خصوصیات آن ها را مورد بررسی قرار دادیم.
    مواد و روش ها
    مطالعه انجام شده از نوع تجربی بود و بر روی سه نمونه جفت پس از زایمان، از مادرانی که رضایت نامه کتبی دادند، انجام شد. سلول ها پس از جداسازی از بافت جفت، کشت داده شدند و در پاساژهای 3 و7 خصوصیات آن ها از نظر میزان تکثیر، توان کلنی زایی، ایمونوفنوتایپ و تمایز سلولی بررسی شد.
    یافته ها
    نتایج به دست آمده حکایت از توان بالای تکثیر و کلنی زایی سلول های مزانشیمی جدا شده از جفت داشت. بررسی ایمونوفنوتایپ سلولی، علاوه بر تایید خلوص بیش از 95%، نشان داد که سلول های مذکور با بیان شاخص های سطحی اختصاصی، شبیه به سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان هستند. هم چنین پتانسیل تمایز به سلول های استئوسیتی و آدیپوسیتی را نیز دارند.
    نتیجه گیری
    در این مطالعه سلول های بنیادی مزانشیمی از بافت جفت جدا شده و در محیط کشت اختصاصی تکثیر شدند، بدون این که تغییری در خصوصیات کلنی زایی و تمایزی آن ها رخ دهد. به این ترتیب می توان از این منبع سلولی در مصارف مختلف سلول درمانی استفاده کرد.
    کلیدواژگان: سلول های بنیادی مزانشیمی، جفت، سلول درمانی
  • مهدیه پازکیان، زهره شریفی، علی اکبر پورفتح الله، محسن حمیدپور، اسماعیل صانعی مقدم، سهیلا خسروی صفحات 231-238
    سابقه و هدف
    رایج ترین مارکر مورد استفاده جهت تشخیص عفونت HBV در اهداکنندگان خون، غربالگری HBsAg است که عدم شناسایی آن، به عللی مانند دوره پنجره، موتاسیون در ژن S و یا کاهش ساخت این Ag، ممکن است در گیرندگان این فرآورده ها ایجاد بیماری نماید. از آن جایی که شیوع anti-HBc در جمعیت ها با شیوع HBsAg متناسب است، بنابراین لازم است در مناطقی با شیوع بالای HBV، مطالعه هایی در زمینه ارزیابی شیوع anti-HBc در اهداکنندگان خون، انجام شود. هدف از این مطالعه بررسی شیوع مارکرهای anti-HBc و anti-HBs در اهداکنندگان خون در سیستان و بلوچستان بود.
    مواد و روش ها
    مطالعه انجام شده از نوع مقطعی بود. 1500 نمونه HBsAg منفی از پایگاه انتقال خون سیستان و بلوچستان جمع آوری و بر روی آن ها، آزمایش anti-HBc و بر روی نمونه های anti-HBc مثبت، آزمایش anti-HBs با روش الایزا انجام شد. داده ها با روش آماری کای دو و نرم افزار 16 SPSS، تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    از 1500 اهداکننده HBsAg منفی، 144 مورد یعنی 6/9%، anti-HBc مثبت بودند که 107 نفر(3/74%) از آن ها، تیتر ایمنی از anti-HBs داشتند.
    نتیجه گیری
    در این مطالعه شیوع anti-HBc در اهداکنندگان خون در سیستان و بلوچستان بالا بود. با توجه به این که درصد بالایی از اهداکنندگان با سابقه، حاوی تیتر ایمن بودند و هم چنین نقش anti-HBc می تواند جهت حذف موارد آلوده HBV و ارتقای سلامت خون به تشخیص HBV-DNA و عدم حضور anti-HBs مرتبط باشد، حذف خون های anti-HBc مثبت می تواند باعث محروم شدن آن ها جهت اهدای خون شود و ذخایر خونی را محدود نماید.
    کلیدواژگان: هپاتیت B، هپاتیت C، اهداکنندگان خون
  • الهام قربانی علی آبادی، علیرضا توسلی، احمد قره باغیان، لیلا کسراییان، ریحانه خادمی، ابوالفضل طالعی صفحات 239-245
    سابقه و هدف
    آلوایمونیزاسیون در بیماران با سابقه تزریق خون مزمن، شایع است(حدود 60%). این مشکل در بیمارانی که به صورت مزمن خون دریافت نمی کنند، کمتر و حدود 2%-1% است. آلوایمونیزاسیون، عامل چندین مشکل از تاخیر در فراهم نمودن خون سازگار تا واکنش های همولیزی تاخیری پس از تزریق خون می باشد. هدف این مطالعه، بررسی شیوع و نوع آلوآنتی بادی های گلبول های قرمز در بیماران نیازمند خون بیمارستان نمازی شیراز بود.
    مواد و روش ها
    در یک مطالعه مقطعی گذشته نگر، شیوع آلوآنتی بادی 3487 بیمار بدون سابقه تزریق مزمن خون، با آزمایش غربالگری آنتی بادی و شناسایی نوع آنتی بادی با آزمایش پانل سل، بررسی گردید. برای بیماران دارای آلوآنتی بادی، اطلاعاتی نظیر سن، جنس، سابقه تزریق خون و جراحی جمع آوری و نتایج با استفاده از نرم افزار 15 SPSS و آزمون کای دو، با اطمینان 95% پردازش و تحلیل شدند.
    یافته ها
    از 3487 بیمار، 28 نفر دارای آلوآنتی بادی بودند، بنابراین شیوع آلوآنتی بادی 8/0% برآورد گردید. شایع ترین آلوآنتی بادی های مهم بالینی به ترتیب: anti-K 6 مورد(23%)، anti-E 4 مورد(15%) و anti-C 3 مورد (11%) بودند(شایع ترین آلوآنتی بادی مهم بالینی در مردان anti-K و در زنان anti-C بود).
    نتیجه گیری
    در این مطالعه شیوع آلوآنتی بادی به سن و جنس بیماران بستگی نداشت و در افراد با سابقه تزریق خون و عمل جراحی بیشتر بود. از عوامل موثر در شیوع بیشتر این آلوآنتی بادی ها، شیوع بالاتر آنتی ژن های مربوطه در جمعیت، قدرت آنتی ژنسیته بالاتر و فقدان انجام آزمون سازگاری و تعیین گروه برای این آنتی ژن ها می باشد.
    کلیدواژگان: آنتی ژن ها و آنتی بادی های گلبول قرمز، آزمایش های سرولوژیکی، تزریق خون
  • سید احمد رئیس سادات، سید منصور رایگانی، محمدحسن بهرامی، رزا رحیمی صفحات 246-254
    سابقه و هدف
    برای درمان اپی کندیلیت خارجی، درمان های غیرجراحی متعددی وجود داردکه از میان این روش ها اخیرا استفاده از تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) رو به افزایش است. هدف از این مطالعه، مقایسه تاثیر کوتاه مدت تزریق پلاسمای غنی از پلاکت و خون اتولوگ در درمان اپی کندیلیت خارجی بود.
    مواد و روش ها
    در یک کارآزمایی بالینی، 45 بیمار مبتلا به اپی کندیلیت خارجی مزمن به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند، هر دو گروه تحت درمان های بریس، استامینوفن و تمرین های ورزشی کششی و تقویت کننده اکستانسورهای مچ دست قرار گرفتند. گروه 1 علاوه براین درمان ها، تحت تزریق موضعی PRP و گروه 2 تحت تزریق خون اتولوگ قرار گرفتند. در دو گروه، عملکرد آرنج بیماران، آستانه درد و مقیاس ارزیابی عملکرد آرنج پیش از انجام تزریق و سپس با فاصله 4 و 8 هفته پس از انجام تزریقات توسط آزمون های کای دو، دقیق فیشر و 16 SPSS مقایسه شدند.
    یافته ها
    متغیرهای شدت درد، عملکرد آرنج و آستانه درد به دنبال فشار در هفته 4 پس ازتزریق در دو گروه بهبود معنادار داشت. تفاوت آماری معناداری بین متغیرهای دو گروه در هفته 4 نبود. در هفته 8، متغیرهای شدت درد و عملکرد آرنج تنها در گروه PRP بهبود معنادار داشت و در گروه خون اتولوگ، هیچ کدام از متغیرها در هفته 8 معنادار نبودند.
    نتیجه گیری
    تزریق خون اتولوگ و PRP هر دو در درمان مبتلایان به اپی کندیلیت خارجی موثرند. با این حال با توجه به کاهش درد و بهبود عملکرد آرنج، تزریق PRP در کوتاه مدت موثرتر و ارجح بر تزریق خون اتولوگ است.
    کلیدواژگان: آرنج تنیس بازان، پلاسمای غنی از پلاکت، انتقال خون اتولوگ
  • حامد بشیری نهنجی، مهریار حبیبی رودکنار، راحله حلبیان، مهدی جلیلی، محمد علی جلیلی صفحات 256-266
    سابقه و هدف
    مطالعه ها بر روی سلول های مزانشیمال پیوندی نشان داده اند که شرایط نامساعد محیط بافت از جمله حضور رادیکال های آزاد اکسیژن و سایتوکاین های التهابی، قسمت اعظم آن ها را در روزهای ابتدایی پس از پیوند از بین می برد. به منظور رفع این مشکل، در این مطالعه اثر پیش شرطی کردن سلول های مزانشیمال با H2O2 به منظور افزایش مقاومت آن ها در برابر شرایط اکسیداتیو کشنده بررسی شد.
    مواد و روش ها
    در یک مطالعه تجربی، سلول بنیادی مزانشیمی مغز استخوان با استفاده از فایکول جداسازی و پاساژ چهارم انتخاب شد. سلول های پاساژ چهارم با غلظت های مختلف H2O2 طی زمان های متفاوت، مجاور و انکوبه شدند. سپس سلول ها ریکاور شده و در شرایط معمول کشت سلول قرار گرفتند. در نهایت سلول های پیش شرطی شده تحت شرایط کشنده قرارگرفتند. پس از انجام این مراحل، میزان سلول های زنده با استفاده از رنگ آمیزی تریپان بلو و روش MTT مورد بررسی قرار گرفت. پس از انجام مراحل پیش شرطی و القای آپوپتوز، به منظور بررسی تاثیر پیش شرطی کردن در قابلیت تمایز سلول های بنیادی و بنیادی بودن آن ها، سلول های پیش شرطی شده، به رده سلولی استئوسیت تمایز داده شدند.
    یافته ها
    نتایج نشان دادند که پیش شرطی کردن سلول های مزانشیمی با H2O2 موجب افزایش بقا و مقاومت آن ها در برابر استرس های اکسیداتیو کشنده در مقایسه با سلول های کنترل پیش شرطی نشده، می شود بدون این که تاثیر منفی در قابلیت تمایز آن ها داشته باشد.
    نتیجه گیری
    پیش شرطی کردن سلول های مزانشیمال با غلظت های بهینه H2O2، بقای آن ها را در برابر استرس های اکسیداتیو افزایش داده و ممکن است منجر به پیشبرد کارایی درمان سلولی شود.
    کلیدواژگان: H2O2، پیش شرطی کردن ایسکمیک، آپوپتوز، سلول های استرومال مزانشیمی چند قوه
  • مژگان شایگان، حسن ابوالقاسمی، فاطمه یاری، مصطفی پریدار، مهتاب مقصودلو، صدیقه امینی کافی آباد، شیدا کاشانی، آناهیتا حیدری، احمد قره باغیان، فاطمه صباغی، مریم سبحانی، مریم امانی صفحات 267-281
    سابقه و هدف
    با توجه به تاسیس مرکز پذیرش اهداکنندگان سلول های بنیادی خونساز در سازمان انتقال خون ایران (مرکز سپاس) در سال 1387، بر آن شدیم به بررسی آنتی ژن های سازگاری بافتی داوطلبان اهدای این سلول ها از قومیت های حاضر در شهر تهران طی سال 91-90 بپردازیم.
    مواد و روش ها
    در یک مطالعه توصیفی، 1513 نفر از افراد داوطلب عضو مرکز سپاس در محدوده سنی 18 تا 50 سال و با سابقه یک بار اهدای خون، به روش تصادفی وارد مطالعه شدند. آنتی ژن های سازگاری بافتی HLA-A/B/DRB1 آن ها به روش مولکولی تعیین گردیدند. سایر اطلاعات زمینه ای از طریق تکمیل فرم های لازم جمع آوری شدند.
    یافته ها
    9 /96% از افراد این مطالعه مرد بودند. اکثریت افراد فارس(12/63%) و آذری ها(02/20%) دومین وفور بالا را در این مطالعه داشتند. حدود 5/81% از داوطلبان اهدای سلول به غیر خویشاوند، در محدوده سنی 26 الی 45 سال قرار داشتند. به طور کلی در این مطالعه تعداد 21 آلل HLA-A، 31 آلل HLA-B و 13 آلل HLA-DRB1 در بین افراد مورد مطالعه مشاهده شدند. بررسی آماری مقایسه وفور آلل های مختلف HLA، در قومیت های متفاوت نشان دادند که بین فارس ها و آذری ها به جز در مورد HLA-A*33، سایر اختلافات مشاهده شده معنادار نبود. بین فارس ها و کردها فقط از نظر وفور HLA-A*03/11 و HLA-B*08/51 اختلاف معنادار مشاهده شد. بین فارس ها و گیلک ها از نظر وفور HLA-A*03/26 و HLA-B*38/52 اختلاف معنادار مشاهده گردید.
    نتیجه گیری
    تعداد آلل های گزارش شده در این مطالعه شبیه به سایر مطالعه های مشابه بود. علی رغم وجود برخی اختلافات بین گروه ها، قومیت های تحت بررسی شبیه به یکدیگر به نظر می رسند.
    کلیدواژگان: HLA، A، HLA، B، HLA، DRB1، فراوانی آللی، ایران
  • مجید نادری، محمود ایمانی، پیمان عشقی، اکبر درگلاله، شادی طبیبیان، شعبان علیزاده، اسماعیل صانعی مقدم، ابراهیم میری مقدم صفحات 282-288
    سابقه و هدف
    کمبود فاکتور13، یکی از نادرترین اختلالات انعقادی بوده که دارای شیوع 1 در هر 1 تا 3 میلیون نفر می باشد. کمبود این فاکتور موجب بروز تظاهرات بالینی مانند خونریزی مغزی، سقط جنین وخونریزی تاخیری می گردد. مطالعه حاضر در نظر دارد به بررسی علایم بالینی در بیماران مبتلا به کمبود شدید فاکتور13 بپردازد.
    مواد و روش ها
    مطالعه توصیفی حاضر طی سال 1390 بر روی 205 بیمار مبتلا به کمبود شدید فاکتور 13 در استان سیستان و بلوچستان انجام گرفت. اطلاعات مربوط به علایم بالینی بیماران مبتلا به کمبود شدید فاکتور13 مراجعه کننده به بیمارستان علی اصغر(ع)، طی این سال ها ثبت گردیده و سپس با آمار توصیفی و نرم افزار 17 SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    از میان شهرستان های استان سیستان و بلوچستان، شهرستان خاش دارای بالاترین آمار(9/45%) مبتلایان به کمبود فاکتور 13 بوده و پس از آن شهرستان زاهدان(5/18%) بیشترین آمار مبتلایان را به خود اختصاص می دهد. در بین بیماران مورد بررسی، خونریزی از بند ناف به عنوان شایع ترین علامت بالینی اولیه(4/84%) گزارش شد و هماتوم (6/54%) و خونریزی طولانی از محل زخم(2/30%) علایم بالینی شایع دیگر بودند.
    نتیجه گیری
    استفاده از علایم بالینی در کنار بررسی های آزمایشگاهی می تواند نقش به سزایی در تشخیص بیماران مبتلا به کمبود شدید فاکتور 13 داشته باشد.
    کلیدواژگان: کمبود فاکتور 13، اختلالات انعقادی، خونریزی
  • اکبر هاشمی طیر، ناصر امیری زاده، امیر الماسی حشیانی، مریم کامروان، محمدحسین محمدی صفحات 289-296
    سابقه و هدف
    چسب های فیبرینی به طور گسترده ای جهت کاهش خونریزی در اعمال جراحی استفاده می گردند. هدف این مطالعه، تهیه چسب فیبرینی از ترومبین و فیبرینوژن و بررسی کارایی هموستاتیک چسب فیبرینی در مدل حیوانی خرگوش بود.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی، پلاسما به روش آفرزیس تهیه شد. فیبرینوژن با ترکیب کرایوپرسیپیتات و پروتامین سولفات استحصال و غلظت آن با روش الایزا اندازه گیری شد. چسب فیبرینی در برش های کبدی حیوان استفاده و زمان خونریزی و میزان خون از دست رفته اندازه گیری شد. هم چنین زمان خونریزی و میزان خون از دست رفته در خرگوش های هپارینه تعیین گردید.
    یافته ها
    غلظت فیبرینوژن رسوب داده شده با پروتامین سولفات mg/mL 6 ± 71 اندازه گیری شد. زمان تشکیل لخته فیبرینوژن با ترومبین 6/0 ± 5 ثانیه بود. استفاده از چسب فیبرینی در برش های کبدی خرگوش، زمان خونریزی (2 ± 8/8 ثانیه) و از دست دادن خون (4/0± 05/1 گرم) را در مقایسه با برش های کنترلی(96 ± 643 ثانیه، 2/1 ± 9/6 گرم) به طور قابل توجهی کاهش داد(001/0 p<). اگر چه میزان خون از دست رفته و زمان خونریزی در خرگوش های هپارینه نسبت به غیر هپارینه افزایش داشت اما از نظر آماری معنادار نبود.
    نتیجه گیری
    چسب فیبرینی تهیه شده از رسوب فیبرینوژن و ترومبین، یک رویکرد درمانی جدید را برای تهیه چسب فیبرینی جهت استفاده در بالین مطرح می کند.
    کلیدواژگان: مدل حیوانی، چسب فیبرینی، هموستاتیک
  • پژمان بشکار، بتول پورقیصری، مرضیه خسروی صفحات 297-304
    سابقه و هدف
    بتا تالاسمی ماژور، یکی از بیماری های طاقت فرسا برای بیمار و خانواده و نیز پر هزینه برای دولت می باشد. با اجرای برنامه غربالگری، تعداد متولدین این بیماری از 1200 نفر در سال 1370 به 250 نفر در سال 1385 کاهش یافته است. جهت بررسی مهمترین علل موالید جدید این بیماری، این طرح انجام شد.
    مواد و روش ها
    در یک مطالعه توصیفی، تحلیلی و مقطعی، از تمامی والدین بیماران تالاسمی ماژور، جهت آزمایش های CBC و الکتروفورز، درون لوله های EDTA دار نمونه گیری انجام شد و پرسشنامه ای حاوی تمامی اطلاعات مربوط به عوامل دخیل در بروز این بیماری تکمیل گردید. آزمایش CBC توسط سیس مکس XS800i و الکتروفورز به روش استات سلولز در pH قلیایی و Hb A2 به روش کروماتوگرافی ستونی انجام شد. نتایج با استفاده از نرم افزار 17 SPSS تجزیه و تحلیل گردید.
    یافته ها
    تعداد 68 زوج که دارای 78 فرزند بیمار بودند، در این طرح شرکت کردند. 6/25%(20 نفر)، سن کمتر از 13 سال داشتند که از این تعداد به ترتیب 7، 2 و 11 نفر مشمول استراتژی های اول، دوم و سوم برنامه غربالگری می شدند. 4 بیمار ناشی از عدم تشخیص و یا تشخیص غلط آزمایش های غربالگری و قبل از تولد بودند.
    نتیجه گیری
    جهت کاهش تعداد متولدین این بیماری، شاید بتوان با هزینه های کمتر نسبت به درمان، سطح آگاهی و فرهنگ جامعه را در مناطق محروم و دور از شهر بهبود بخشید. هم چنین می توان زوجین مستعد را شناسایی و راهنمایی کرد. از طرفی حمایت های مالی و امکان انجام به موقع و صحیح آزمایش قبل از تولد، مفید می باشد.
    کلیدواژگان: تالاسمی، غربالگری، هموگلوبین
  • آزیتا تیزنوپیک، منصوره رفایی، علیرضا سلطانیان صفحات 305-311
    سابقه و هدف
    پیشگیری پس از مواجهه (PEP) با ویروس HIV، به طور چشمگیری انتقال عفونت را در تماس های شغلی کاهش می دهد. دانشجویان پرستاری و مامایی جزو گروه های پرخطر از نظر تماس با ترشحات بیماران می باشند. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان آگاهی، نگرش و عملکرد دانشجویان سال آخر دانشکده پرستاری و مامایی همدان نسبت به PEPانجام شد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه مقطعی، 129 دانشجوی سال آخر رشته های پرستاری و مامایی با روش سرشماری وارد مطالعه شدند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد و نتایج با استفاده از نرم افزار 16 SPSS و آزمون های کای دو، دقیق فیشر و t مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که از 129 دانشجو، 2/6% پسر و 8/93% دختر بودند. هم چنین 4/36% دانشجوی پرستاری و 6/63% دانشجوی مامایی بودند، میانگین سنی کل دانشجویان 54/3 ± 96/24 سال بود. 7/45% از دانشجویان از آگاهی خوب، 2/82% از نگرش مثبت و 6/73% از عملکرد ضعیفی در رابطه باPEP برخوردار بودند.
    نتیجه گیری
    نتایج مطالعه حاضر نشان داد که آگاهی و عملکرد دانشجویان در رابطه با PEP درحد ضعیفی می باشد و هر چند نگرش آن ها نسبت به موضوع مثبت است ولی بر عملکرد آن ها تاثیر نداشته است. هم چنین آن ها در معرض خطر ابتلا به HIV ناشی از تماس با مایعات پرخطر قرار دارند. بنابراین جهت بهبود عملکرد دانشجویان علاوه بر سیاست گذاری جهت ارتقای آگاهی دانشجویان در زمینه PEP، نیاز به توجه بیشتر مسوولین ذیربط در زمینه ارتقای مهارت ها، منابع و نظارت کافی بر عملکرد دانشجویان در عرصه های کارآموزی می باشد.
    کلیدواژگان: تماس شغلی، HIV، آگاهی، نگرش
  • مریم زادسر، حسین صادق، مژگان ناصرانی پور، بشیر حاجی بیگی، سید محمد میررضایی صفحات 312-318
    سابقه و هدف
    پرتوتابی فرآورده های خون، روش عمده پیشگیری از بیماری پیوند علیه میزبان ناشی از تزریق خون(TA-GVHD) است که به منظور غیر فعال سازی لنفوسیت های T اهداکننده به کار می رود. در این مطالعه مصرف فرآورده های پرتوتابی انتقال خون استان تهران از آغاز فعالیت به مدت یک سال بررسی شده است.
    مواد و روش ها
    در یک مطالعه توصیفی، 1333 درخواست فرآورده های پرتوتابی شده از نظر تعداد و نوع فرآورده های اشعه دیده، سن بیماران و اندیکاسیون های پرتوتابی بررسی شد. تجزیه و تحلیل نتایج با آزمون t و نرم افزار 18 SPSS انجام گرفت.
    یافته ها
    فرآورده های اشعه دیده شامل پلاکت متراکم(3/71%)، گلبول قرمز متراکم(1/28%)، پلاسمای تازه منجمد (4/0%)، کیسه خون اطفال(2/0%) و خون کامل(1/0%) بوده است. بیماران شامل بالغین(6/59%)، کودکان (9/25%)، شیرخواران(5/6%) و نوزادان(3/3%) بودند. علل درخواست ها به ترتیب لوسمی/لنفوم و هوچکین (6/49%)، پیوند آلوژنیک و یا اتولوگ مغز استخوان(7/17٪)، مصرف داروهای سرکوبگر ایمنی(6/9%)، نقص ایمنی مادرزادی(6/8%)، نوزادان پره مچور(6/7%)، آنمی آپلاستیک(5/6%)، خونگیری مستقیم از خویشاوندان (3/0٪) و پلاکت فرزیس با HLA (آنتی ژن لکوسیت انسانی) سازگار(1/0%) بود. روند مصرف صعودی طی زمان مطالعه مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    اطلاع رسانی بیشتر به مراکز درمانی و هم چنین آموزش کادر درمانی برای استفاده مناسب از فرآورده های خون اشعه دیده، توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: بیماری پیوند علیه میزبان، واکنش تزریق خون، پیشگیری
|
  • Dr. N. Rezaie, Z. Maarefdoust, Dr. S. Amini Kafiabad *, Dr. M.R. Mahdizadeh, Dr. F. Birjandi Pages 213-221
    Background And Objectives
    Every single donated blood unit is a valuable capital. The aim of this study is to evaluate the rate of blood consumption in Kerman hospitals and suggest solutions to reduce the blood wastage.
    Materials And Methods
    This 4-year study evaluates the blood usage and wastage in three selected Kerman hospitals one affiliated to a university hospital، the other to the Social Security Organization، and the last to the private sector.
    Results
    The average usage of pack RBCs is higher than other products in the three hospitals: the university hospital 4190. 25 ± 765. 66 units per year، the Social Security Organization affiliated hospital 1660. 75 ± 162. 31 units per year، and the private hospital 231. 8 ± 62. 9 units per year. Annually، in the university hospital the average request of blood per active bed is 15. 09 units/bed and the average usage is 14. 8 units/bed; cross matched to transfused blood (C/T) rate is not detectable due to inappropriate cross match registry in the university hospital. In the Social Security Organization affiliated hospital، the average blood request is 6. 1 units/bed and the average blood usage is 4. 9 units/bed; the C/T ratio is 1. 6. In the private hospital، the average blood request is 5. 2 units/bed and the average blood usage is 4. 4 units/bed; the C/T ratio is 2. 9.
    Conclusions
    The evidence shows that the blood usage in Kerman hospitals is approximately similar to the global standards. Since the preparation of a blood unit costs a lot of financial and intellectual charges، improving blood usage based on international standards is necessary.
    Keywords: Blood Transfusion, Blood Grouping, Crossmatching, Blood Banks, Hospitals
  • F. Oubari, Dr. M. Nikougoftar Zarif, Dr. N. Amirizadeh, Dr. M. Shaiegan, Dr. K. Atarodi, Dr. M. Nakhlestani, Dr. M. Mirzamoradi, Dr. R. Fadai, Kh. Golzade Pages 222-230
    Background And Objectives
    Mesenchymal stem cells are fibroblasts with the capacity of proliferation، colonogenesis، and differentiation to the mesodermal cells that are known as the source for cell therapy purposes. These cells are present in some adult and embryonic tissues in which the bone marrow serves as the main source of human mesenchymal stem cells. Because of some limitations in using the bone marrow، in this study we established a method for isolation of mesenchymal stem cells from placenta and characterized their properties.
    Materials And Methods
    In this experimental study، we obtained 3 placenta tissues from informed consent mothers after normal vaginal delivery. Mesenchymal stem cells were isolated from the placenta، cultured، and were then examined for their proliferation، colonogenesis، immunophenotyping and differentiation capacities from passages 3 and 7.
    Results
    Our results showed the high capacity of proliferation and colonogenesis of placental derived mesenchymal stem cells. Immunophenotyping confirmed more than 95% purity of isolated cells; their surface antigen expression showed the phenotypical properties like those of bone marrow derived mesenchymal stem cells. The cells had the osteocytic and adipocytic differentiation capacity.
    Conclusions
    In this study we successfully isolated mesenchymal stem cells from placenta and cultured them without any alteration in their capacities; consequently، we found out that we can isolate and expand these cells as an alternative source for cell therapies.
    Keywords: Mesenchymal Stem Cells, Placenta, Cell Therapy
  • M. Pazoukian, Dr. Z. Sharifi, Dr. A.A. Pourfatholah, Dr. M. Hamidpour, Dr. E. Sanei Moghaddam, Dr. S. Khosravi Pages 231-238
    Background And Objectives
    The most common marker used for HBV infection diagnosis in blood donors is screening for HBsAg. The failure of HBsAg detection in blood donors cause of either the window period، or the mutation in S gene، or the reduction in the antigen synthesis can lead to transfusion-transmitted HBV in blood recipients. There have been reported hepatitis cases following the transfusion of anti-HBc positive blood and blood components. The prevalence of anti-HBc in populations is proportional to the prevalence of HBsAg. It is better then for studies about the prevalence of anti-HBc to be conducted in HBV highly prevalent regions. Thus، the aim of this study was to survey anti-HBc and anti-HBs prevalence rates in blood donors in Sistan-o-Baluchestan.
    Materials And Methods
    In this cross-sectional study، 1500 HBsAg negative samples were collected from Sistan-o-Baluchestan and tested for anti-HBc. All anti-HBc positive samples were tested for anti-HBs. All data were analyzed statistically using Chi-square test.
    Results
    Out of 1500 blood donors who were negative for HBsAg، 144 (9. 6%) were positive for anti-HBc with 74. 3% having the immunity titer of anti-HBs.
    Conclusions
    In this study، the prevalence rate of anti-HBc was very high. Most of anti-HBc positive blood donors were positive for anti-HBs. Therefore، screening of blood donors for anti-HBc can limit the storage of blood.
    Keywords: Hepatitis B, Hepatitis C, Blood Donors
  • E. Ghorbani Ali, Abadi, Dr, A.R. Tavasooli, Dr. A. Gharehbaghian *, Dr. L. Kasraian, R. Khademi, A. Taleie Pages 239-245
    Background And Objectives
    Alloimmunization with the prevalence rate of 60% is a common problem in chronically transfused patients. This problem has been reported to be less common in transfused hospital-based patients، amounting to 1-2 percent. Alloimmunization can lead to some difficulty varying from delay in the provision of similar blood types to delayed hemolytic transfusion reactions. The aim of this study was to analyze alloimmunization against RBCs among non-chronically transfused patients in Namazi Hospital in Shiraz.
    Materials And Methods
    Retrospective analysis of 3487 non-chronically transfused patients was conducted with antibody screening test and identification of patients'' alloantibodies with the panel cell test. For patients with alloantibody، the data for sex، age، and history of transfusion and surgery were collected. Finally، the data were analyzed by SPSS software v. 15 using chi-square (CI= 95%).
    Results
    Twenty-eight out of 3487 patients had alloantibody (prevalence rate of 0. 8%). The most common clinically significant alloantibodies found were anti-K (23%)، anti- E (15%) and anti-C (11%). The most common clinically significant alloantibodies identified in males and females were anti-K and anti-C، respectively.
    Conclusions
    Alloantibody prevalence rate did not show any correlation with age and sex and was more common in patients with surgery history and transfusion record. Important factors contributing to the higher prevalence of the above alloantibodies are the higher prevalence of the related antigens in the population، higher antigenicity power، and the lack of crossmatch and grouping for the antigens before blood transfusion.
    Keywords: RBC antigens, antibodies, Serological testing, Blood Transfusion
  • Dr. S.A. Raeissadat, Dr. S.M. Rayegani, Dr. M.H. Bahrami, Dr. R. Rahimi Pages 246-254
    Background And Objectives
    Chronic lateral elbow epicondylitis known as tennis elbow is an angiofibrolastic tendinosis of the wrist extensors'' origin. Healing of this lesion is reported with the use of autologous blood and PRP. The aim of this study was to compare the short term effects of PRP versus autologous whole blood local injection in patients with chronic tennis elbow.
    Materials And Methods
    Forty-five patients with chronic lateral epicondylitis were randomly divided into two groups. Group one was treated with a single 2 mL injection of autologous PRP and group two with 2 mL of autologous blood. Tennis elbow strap، stretching and strengthening exercises were administered for both groups during the 2 month follow up. Pain and functional improvements were assessed using visual analog scale (VAS)، Mayo score (Modified Mayo clinic performance index for the elbow)، and Pressure Pain Threshold (PPT) at the 0، 4th، and 8th weeks.
    Results
    All pain variables including VAS، PPT، and Mayo scores were improved significantly in both groups 4 weeks after injection. No statistically significant difference was noted between the groups regarding pain scores in the 4 week follow up examination. At the 8th week reevaluations،VAS and Mayo scores improved significantly only in the PRP group. The whole blood group showed clinical improvement.
    Conclusions
    PRP and autologous whole blood injections are both effective methods to treat chronic lateral epicondylitis. Regarding the pain reduction and functional improvement، the PRP treatment seems to be more effective and superior to autologous blood in the short term.
    Keywords: Tennis Elbow, Platelet, Rich Plasma, Autologous Blood Transfusion
  • H. Bashiri Nahanji, Dr. M. Habibi Roudkenar, R. Halabian, Dr. M. Jalili, Dr. M.A. Jalili Pages 256-266
    Background And Objectives
    About 70% of MSCs die in the early stages of transplantation into the infarcted myocardium. Several solutions have been made to address this problem. In the last decade، preconditioning of MSCs with oxidative stresses has gained a lot of attention. In this study، we have investigated the effects of preconditioning with hydrogen peroxide (H2O2) on the survival of MSCs and their resistance against oxidative stresses.
    Materials And Methods
    Mesenchymal stem cells from bone marrow have been cultured. Cells from the passage four were treated with 5، 10، 15، 20، 30، 40، 50، 60، 80، and 100µm concentrations of H2O2، and were then recovered with the fresh medium. Finally، the treated cells were exposed to 500 µM H2O2 as the killing condition. The percentage of survived cells was analyzed by the MTT assay kit.
    Results
    Preconditioning with 5 and 10 µ M H2O2 significantly increased the resistance of MSCs against the apoptosis induced by 500 µ M H2O2.
    Conclusions
    Preconditioning of MSCs with oxidative stresses enhances their survival; therefore، it can increase the efficacy of transplantation.
    Keywords: Hydrogen Peroxide (H2O2), Ischemic Preconditioning, Apoptosis, Multipotent Mesenchymal Stromal Cells
  • Dr. M. Shaiegan, Dr. H. Abolghasemi, Dr. F. Yari, Dr. M. Paridar, Dr. M. Maghsudlu, Dr. S. Amini Kafiabad, Dr. Sh. Kashani, Dra., Heydari, Dr. A. Gharehbaghian Pages 267-281
    Background And Objectives
    The distribution of HLA alleles varies among different ethnic populations. Obtaining HLA data for different ethnic groups will be helpful to determine donor recruitment goals and strategies in unrelated stem cell registries.
    Materials And Methods
    Based on the data available from the Iranian Stem Cell Donor Registry، the frequency rates of HLA-A، B، DRB1 alleles evaluated by PCR-SSP method were reported; 1513 individuals living in Tehran city with six different ethnicities (Fars، Azeri، Kurd، Lur، Gilak، and Mazani) were the participants.
    Results
    Out of 1513 participants، Fars and Azeri ethnic groups had the highest number with 63. 12% and 20. 02%، respectively. Twenty one HLA-A، thirty-one HLA-B، and thirteen HLA-DRB1 alleles were observed. Data analysis among different ethnicities showed no significant differences between Fars and Azeries except for HLA-DRB1*33 frequency (p< 0. 005). Significant differences between Fars and Kurds were seen in HLA-A*03/11 and HLA-B*08/51 frequencies. There were significant differences between Fars and Gilaks in HLA-A*03/26، HLA-B*38/52 frequencies (p< 0. 05).
    Conclusions
    The number of reported alleles in this study was similar to previous ones. There is not much alleles diversity، despite a few differences، across the different ethnic groups.
    Keywords: HLA, A, HLA, B, HLA DRB1, Allele Frequency, Iran
  • Dr. M. Naderi, Dr. M. Imani, Dr. P. Eshghia., Dorgalaleh, Sh. Tabibian, Dr. Sh. Alizadeh, Dr. E. Sanei Moghaddam, Dr. E. Miri, Moghaddam Pages 282-288
    Background And Objectives
    Factor XIII deficiency is one of the rarest bleeding disorders with an estimated prevalence of 1 in 1-3 million in the general population. The main clinical manifestations of the disease are delayed wound bleeding، recurrent miscarriage، intracranial bleeding، and umbilical cord bleeding. The prevalence of the disease in the regions such as Sistan and Baluchistan with consanguinity marriages is higher. The aim of this study was to assess the diagnosis and treatment of factor XIII deficiency in Sistan and Baluchistan province.
    Materials And Methods
    This descriptive study was performed on 205 patients with the severe factor XIII deficiency. The diagnosis of the disease was done by a wide spectrum of characteristics including family history، clinical manifestations، laboratory tests، clot solubility in 5 M urea or monochloroacetic acid 1% environments.
    Results
    It seems that Khash city has the highest prevalence of the disease worldwide. The molecular analysis of the patients showed that an identical homozygote mutation TGG —› CGG at codon 187 in exon 4 of catalytic A subunit is responsible of this deficiency. The common manifestations of the disease at time of diagnosis were umbilical bleeding (84. 4%)، deep soft tissue haematoma (54. 4%)، and less frequently gum bleeding and finally ecchymosis.
    Conclusions
    It seems that Sistan and Baluchistan province has the highest prevalence of factor XIII deficiency worldwide with a dramatic increase of 46 cases in 2008 to 205 patients in 2012 that alarmed the absence of a screening test in this region.
    Keywords: Factor XIII Deficiency, Blood Coagulation Disorders, Bleeding
  • A. Hashemi Tayer, Dr. N. Amirizadeha., Almasi Hashiani, M. Kamravan, M.H. Mohammadi Pages 289-296
    Background And Objectives
    Fibrin based sealants are frequently used to arrest blood loss in surgery. The aim of this study was to prepare fibrin-based sealants from thrombin and fibrinogen and evaluate the hemostatic efficacy of the fibrin sealant in a rabbit animal model.
    Materials And Methods
    In this experimental study، plasma was prepared with the apheresis method. Fibrinogen was prepared by mixing the cryoprecipitate with protamine sulfate and its concentration was assayed with an ELISA method. The fibrin sealant was applied to the controlled animal liver incisions; then، the time of bleeding and the volume of blood loss were measured. Blood loss and time of bleeding were also evaluated in heparinized rabbits.
    Results
    The fibrinogen concentration precipitated with protamine sulfate was measured as being 71 ± 6 mg/ml. The thrombin mixed with fibrinogen had clot time of 5 ± 0. 6 seconds. The application of the fibrin sealant significantly reduced the time of bleeding (8. 8 ± 2 sec) and blood loss (1. 05 ± 0. 4 gr) of the rabbit liver incisions compared with the control (643 ± 96 sec، 6. 9 ± 1. 2 gr) (p<0. 001). Despite the use of the fibrin sealant، the blood loss and the time of bleeding were greater، though not statistically significant، in the heparinized rabbits than in the nonheparinized rabbits (p= 0. 2).
    Conclusions
    The fibrin sealant prepared by the precipitation of fibrinogen and thrombin offers a novel therapeutic approach to obtain autologus sealants for clinical use.
    Keywords: Animal model, Fibrin sealant, Hemostatics
  • P. Beshkar, Dr. B. Poorgheisari, M. Khosravi Pages 297-304
    Background And Objectives
    Major β-thalassemia is one of the most problematic diseases both for patients and their families as well as for health services. The number of major thalassemia cases born in 1988 was reported to be 1200 which reduced to 250 in 2007. In spite of the success of the screening program، we still experience some new cases of β-thalassemia. This study aimed to investigate the causes of occurrence of new affected infants to help the prevention program.
    Materials And Methods
    In this descriptive analytic study، the parents of β-thalassemia patients having referred were investigated. EDTA blood samples were used for CBC، electrophoresis، and Hb A2 measurment. Simultaneously، the participants were asked to fill out the prepared questionnaire for the causes of occurrence to be evaluated. CBC was performed by sysmex XS800i، electrophoresis by cellulose acetate، and Hb A2 by column chromatography.
    Results
    Sixty eight couples، as the parents of 78 patients with major thalassemia، participated in the project. Out of the total number of patients، 20 (25. 6%) were under 13 years of age out of whom 7، 2 and 11 were addressed by the first، second، and third strategies، respectively. Four patients were born due to being left undiagnosed or misdiagnosed due to error in screening and pre-natal tests.
    Conclusions
    In order to minimize the occurrence of new cases، we should promote the education and awareness in underdeveloped and non-urban communities. The couples should be identified and directed. The financial support and the possibility of on time testing could be helpful.
    Keywords: Thalassemia, screening, Hemoglobin
  • A. Tiznobeik, M. Refaie, Dr. A.R. Soltanian Pages 305-311
    Background And Objectives
    Post exposure prophylaxis (PEP) for HIV infection has been shown to significantly reduce the transmission of HIV in occupational exposures. Medical students are one of the high risk groups for exposure to patients’ discharge. The objective of the study was to assess the level of knowledge، attitudes، and practices of nursing and midwifery students.
    Materials And Methods
    In this cross-sectional study، 129 last year nursing and midwifery students consented to participate entered the study by the census sampling method. The questionnaire-collected data were analyzed with SPSS 16.
    Results
    The results showed 45. 7% of students having a good level of awareness، 82. 2% a positive attitude، and 73. 6% the negative practice on PEP.
    Conclusions
    This study showed students’ awareness about and practices on PEP were low and negative. Their positive attitude about PEP would not change their practice and they are still exposed to high risk discharge; therefore، a certain policy should be formulated to improve students’ practices on PEP. Moreover، the authorities should consider some strategies to improve skills، allocate adequate resourses، and exert supervision on student practices.
    Keywords: Occupational Exposure, HIV, Knowledge, Attitude
  • Dr. M. Zadsar, Dr. H. Sadegh, Dr. M. Naseranipoor, Dr. B. Haji Beigi, Dr. S.M. Mirrezaie Pages 312-318
    Background And Objectives
    Pre-transfusion inactivation of donor T-cells by irradiation is the method of choice for prevention of TA-GVHD. This study reviewed the usage of irradiated products in one year period in Tehran Blood Transfusion Center.
    Materials And Methods
    There were 1333 requests for irradiated blood products to be evaluated. The data including the quantity and type of irradiated products، patients’ age and indications were gathered. Descriptive statistical analysis was performed by SPSS 18 software.
    Results
    The requested irradiated products in the one-year period of time include platelets (71. 3%)، packed RBCs (28. 1%)، FFP (0. 4%)، paediatric bags (0. 2%)، and whole blood (0. 1%). The age groups of patients having received irradiated products were adults (59. 6%)، children (25. 9%)، infants (6. 5%)، and neonates (3. 3%). Indications of prescription consist of leukaemia/lymphoma and Hodgkin (49. 6%)، allogeneic and autologous bone marrow transplantation (17. 7%)، immunosuppressive therapy (9. 6%)، congenital immunodeficiency (8. 6%)، premature birth (7. 6%)، aplastic anaemia (6. 5%)، relatives designated donation (0. 3%)، and HLA matched plateletphaeresis (0. 1%). The increasing trend in the quantity of requests of irradiated products and requesting hospitals was observed.
    Conclusions
    It is recommended that a higher number of hospitals and their staff be informed about irradiated products and their indications and the roles they have on the prevention of TA-GVHD.
    Keywords: Graft, Versus, Host Disease, Transfusion Reaction, prevention