فهرست مطالب

آفات و بیماریهای گیاهی - سال هشتاد و یکم شماره 1 (شهریور 1392)
  • سال هشتاد و یکم شماره 1 (شهریور 1392)
  • تاریخ انتشار: 1392/08/25
  • تعداد عناوین: 11
|
  • معصومه کرمی، علیرضا معرفت، ابوالقاسم قاسمی صفحه 1
    بیماری سرطان ریشه و طوقه ناشی از Rhizobium vitis یکی از مهم ترین بیماری های انگور در کشور های مختلف از جمله ایران است. این بیماری در استان زنجان سالانه خسارت قابل توجهی به درختان انگور وارد می نماید. در برخی مطالعات بررسی امکان کنترل استرین های این باکتری با استفاده از باکتری های خاکزی آنتاگونیست نتایج مطلوبی را به همراه داشته است. در این بررسی باکتری های خاکزی باغ های انگور در استان جداسازی و اثر بازدارندگی برخی از آن ها علیه Rh. vitis بررسی گردید. بدین منظور، در سطح استان از ناحیه ریشه درختان انگور و خاک اطراف آن ها نمونه برداری شد. جدایه های حاصل بر اساس ویژگی های مرفولوژیکی و بیوشیمیایی گروه بندی و از بین آن ها 200 جدایه برای مطالعات آنتاگونیستی انتخاب شد. پنجاه جدایه در آزمون کشت متقابل تولید هاله بازدارندگی علیه Rh. vitis کردند. سیزده جدایه با بیشترین میزان بازدارندگی در کشت متقابل برای مراحل بعدی انتخاب گردید. بر اساس نتایج آزمون های فیزیولوژیکی و بیوشیمیائی، باکتری های آنتاگونیست متعلق به بیوار های یک، سه و پنج Pseudomonas sp.، Bacillus subtilis، P. putida، Pseudomonas fluorescens و Bacillus sp بودند. همچنین در ردیابی ژن های hcnABC ژن موثر در سنتز سیانید هیدروژن، وجود این ژن در پنج استرین سودوموناس به اثبات رسید. تاثیر هفت جدایه بر کاهش جمعیت باکتری بیماری زا در محیط خاک در شرایط گلخانه بررسی شد، که دو جدایه متعلق به بیوار های سه و پنج باکتری P. fluorescens و نیز یک جدایه از B. subtilis با اختلاف معنی داری نسبت به شاهد، سبب کاهش جمعیت Rh. vitis در خاک شدند.
    کلیدواژگان: سرطان طوقه، انگور، کنترل بیولوژیکی، Rhizobium، Pseudomonas، Bacillus
  • الهه شفیعی علویجه، بهزاد حبیب پور، سعید محرمی پور، آرش راسخ صفحه 11
    موریانه (Microcerotermes diversus (Isoptera: Termitidae مهم ترین آفت اقتصادی و مخرب ساختمان ها در استان خوزستان است که از کلیه مواد حاوی سلولز تغذیه می کند. با توجه به اهمیت استفاده از مواد سازگار با محیط زیست نظیر اسانس ها و عصاره های گیاهی با پتانسیل کاربرد در برنامه مدیریت تلفیقی آفات، در تحقیق حاضر سمیت تماسی و تدخینی اسانس اکالیپتوس در آزمون های تونل زنی و تدخینی روی موریانه M. diversus مورد بررسی قرار گرفت. محدوده غلظت اسانس اکالیپتوس مورد استفاده در روش تونل زنی 3/0 تا 6/1% (گرم در میلی لیتر) و در روش تدخینی 7/0 تا 6/1% بود. نتایج نشان داد که اسانس مذکور در غلظت های به کار برده شده در روش تونل زنی به عنوان دورکننده عمل کرد و در غلظت های بالاتر از 7/0% علاوه بر اثر دورکنندگی، باعث افزایش مرگ و میر موریانه ها گردید. در روش تدخینی، غلظت های به کار برده شده منجر به مرگ و میر موریانه ها شد به طوری که با افزایش غلظت میزان مرگ و میر نیز افزایش یافت. با توجه به این نتایج می توان اسانس اکالیپتوس را به عنوان یک موریانه کش موثر پیشنهاد کرد.
    کلیدواژگان: اسانس اکالیپتوس، اثر تدخینی، تیمار خاک، ناحیه تونل زنی، Microcerotermes diversus
  • المیرا هادی علیجانوند، علی اکبر فدایی تهرانی صفحه 21
    به منظور بررسی و شناسایی فون نماتد های خانواده Dorylaimidae در استان چهارمحال و بختیاری، طی سال های 1388 تا 1390، تعداد 150 نمونه خاک ازمناطق مختلف استان جمع آوری گردید. نماتدها به روش الک و سانتریفیوژ استخراج و پس از تثبیت با فرمالین 4% داغ و انتقال به گلیسیرین خالص، از آن ها اسلاید دائمی تهیه گردید. با بررسی خصوصیات ریخت شناسی و ریخت سنجی نمونه ها پنج گونه از جنس Mesodorylaimus Andrássy، 1956، شامل M. litoralis و، M. pseudobastiani M. ibericus، M. graciosus، M. vulneratus، شناسایی شد که در این بین چهار گونه نخست، برای فون نماتدهای ایران جدید می باشند. سه گونه اول دارای فرج عرضی و دو گونه بعدی فرج طولی دارند. در گونه M. vulneratus سر از بدن متمایز بوده ولی در گونه های M. graciosus و M. ibericus سر همطراز با بدن است، با این تفاوت که گونه اول ادونتواستایلت کوتاه تری (3/11 الی 5/12 میکرومتر) نسبت به گونه دوم (4/12 الی 14 میکرومتر) دارد. گونه M. pseudobastiani نیز با داشتن پاییل های جنسی بیشتر (18 الی 24) در نماتد نر از M. litoralis (چهارده الی هفده) قابل تفکیک می باشد.
    کلیدواژگان: چهارمحال و بختیاری، فون، Dorylaimidae، Mesodorylaimus
  • خدیجه دشتبانی، ولی الله بنی عامری، محمود شجاعی، محمدظاهر رجبی، غلامرضا گل محمدی صفحه 31
    مگس مینوز سبزی و صیفی (Liriomyza sativae)، از آفات مهم گلخانه های ایران می باشد. مطالعه ای به منظور بررسی میزان کارایی سوش وارداتی زنبور Miglphus®) Diglyphus isaea) در کنترل مگس مینوز برگ سبزی روی خیار گلخانه ای در ورامین، انجام گرفت. میزان کارایی بر اساس مقایسه روند تغییرات و میانگین تعداد دالان های حاوی لارو زنده، لارو مرده و درصد پارازیتیسم، در دو تیمار رهاسازی زنبور با نسبت 25/0 عدد زنبور در مترمربع (8 بار در هفته) و شاهد (بدون رهاسازی) در دو گلخانه مجزا با هشت مرحله نمونه برداری بررسی شد. نتایج گلخانه اول نشان داد تیمار رهاسازی زنبور با میانگین 54/5 ± 61/26، 42/7 ± 32/35 و 00/7 ±00/39 به ترتیب کمترین تعداد دالانهای حاوی لارو زنده و دالانهای حاوی لارو زنده، کمترین تعداد دالان های حاوی لارو مرده و درصد پارازیتیسم را دارا بود. نتایج در گلخانه دوم برای تیمار زنبور 66/0 ± 16/3، 92/0 ± 69/4 و 00/7 ± 00/40 و برای شاهد 63/1 ± 83/12، 60/0 ± 89/1 و 00/2 ± 00/8 بدست آمد که تیمار رهاسازی زنبور نسبت به شاهد به ترتیب کمترین دالان حاوی لارو زنده، بیشترین تعداد دالان های حاوی لارو مرده و درصد پارازیتیسم را دارا بود. این بررسی نشان داد فعالیت پارازیتوئید رهاسازی شده در روزهای آخر نمونه برداری با بالا رفتن تراکم آفت و دما افزایش یافت.
    کلیدواژگان: Diglyphus isaea، Liriomyza sativae، درصد پارازیتیسم، خیار گلخانه ای، ورامین
  • شهرام شاهرخی خانقاه، مسعود امیرمعافی صفحه 43
    در این تحقیق، زیست شناسی فرم بی بال شته ی گندم -گل سرخ Metopolophium dirhodum که یکی از فراوان ترین گونه های شته ها در مزارع گندم می باشد، در شرایط آزمایشگاه با دمای 1 ± 20 درجه ی سلسیوس، رطوبت نسبی 60-50 درصد و دوره ی نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور پوره های سن یک شته با استفاده از قفس های برگی روی برگ های گندم رقم مهدو ی پرورش داده شدند. ویژگی های زیستی شته با آماربرداری روزانه به دست آمد و برای محاسبه ی پارامترهای جدول زندگی از روش (Carey (1993 استفاده شد. میانگین طول دوره پورگی فرم بی بال شته روی گندم رقم مهدوی 370 ± 89/11 11 روز به دست آمد. حشرات کامل شته طول عمر زیادی داشتند (28/2 ± 33 روز) و در اکثر مدت عمر خود (37/1 ± 65/17 روز) تولید مثل کردند. منحنی بقای شته گندم -گل سرخ از نوع اول بود. این شته در مرحله ی زیستی پوره تلفاتی نداشت و حتی تا 27 روز تلفاتی در جمعیت شته مشاهده نشد که مشابه نحوه رشد ونمو حشرات گیاه خوار روی میزبان های گیاهی حساس می باشد. نتایج بررسی آماره های رشد جمعیت پایدار شته نشان داد که از هر ماده مورد آزمایش، 84/33 ماده در نسل بعد حاصل شده است. نرخ ذاتی افزایش جمعیت شته 194/0 نتاج ماده به ازای هر ماده از جمعیت در روز محاسبه گردید. با توجه به مقدار عددی نرخ متناهی افزایش جمعیت، جمعیت شته هر روز نسبت به روز قبل 4/21 درصد افزایش یافت. همچنین برآورد مدت زمان دو برابر شدن جمعیت (57/3روز) نیز پتانسیل قابل ملاحظه رشد جمعیت شته ی گندم -گل سرخ را روی گندم رقم مهدوی نشان داد.
    کلیدواژگان: گندم، شته ی گندم - گل سرخ، زیست شناسی، دموگرافی، رشد جمعیت
  • مهین صابری، ابوالفضل سرپله، حسن عسکری، فلورا رفیعی صفحه 51
    پژمردگی ورتیسیلیومی، با عامل Verticillium dahliae، از بیماری های مهم خیار در بسیاری از گلخانه های تولید این محصول می باشد. در این تحقیق، اثرات ضد قارچی متابولیت های فرار و غیرفرار سرکه ی چوب (pyroligneous acid) بر رشد این قارچ در شرایط آزمایشگاه به همراه تاثیر توام سرکه ی چوب و ورمی کمپوست، درکنترل این بیماری در شرایط گلخانه مورد بررسی قرار گرفت. بررسی متابولیت های غیرفرار و فرار در غلظت های 250/0، 50/0، 125/0، 25/0، 37/0، 5/0، 75/0 و صفر درصد حجمی سرکه ی چوب انجام شد. کلیه آزمایش ها در 4 تکرار و با اندازه گیری روزانه قطر کلنی به مدت 10 روز انجام گردید. ترکیبات فرار و غیر فرار باعث کاهش معنی دار رشد میسیلیومی V. dahliae در سطح 5% در گلخانه، غلظت های 125/0، 25/0، 5/0 درصد سرکه ی چوب در فواصل 1 و 14 روز بعد از نشاء کاری به خاک گلدان های حاوی و یا فاقد ورمی کمپوست اضافه شد. ارزیابی تیمارها از طریق تعیین درصد شدت بیماری و نیز تعیین وزن تر، وزن خشک تاج و ریشه، طول ریشه ها و ارتفاع گیاه نشان داد که هر سه غلظت سرکه ی چوب باعث کاهش معنی دار شدت بیماری نسبت به شاهد شد (05/0= α) ترکیب ورمی کمپوست و سرکه ی چوب، سبب کاهش شدت بیماری زایی بیمارگر به میزان 76 درصد در قیاس با شاهد شد. همچنین این ترکیب، موجب افزایش وزن ریشه و تاج گیاه در مقایسه با شاهد گردید (05/0= α).
    کلیدواژگان: سرکه ی چوب، ورمی کمپوست، خیار، گلخانه، . پژمردگی ورتیسیلیومی
  • نارمیلا صمدی افشار، حسینعلی لطفعلی زاده، ابراهیم ابراهیمی صفحه 61
    زنبورهای خانواده ی Bethylidae متعلق به بالاخانواده ی Chrysidoidea می باشند که با داشتن 100 جنس و 2400 گونه ی معتبر در دنیا، در ایران کمتر مورد مطالعه قرار گرفته اند. در این تحقیق هشت گونه از زنبورهای جنس Epyris Westwood از زیرخانواده ی Epyrinae و خانواده ی Bethylidae از استان آذربایجان شرقی جمع آوری و مطالعه گردید. این هشت گونه برای فون ایران جدید می باشند. لیست گونه های شناسایی شده عبارتند از: Epyris bilineatus Thomson، Epyris macrocerus Kieffer، Epyris macromma Kieffer، Epyris marshalli Kieffer، Epyris minor Kieffer، Epyris niger Westwood، Epyris transversus Kieffer، Epyris quinquecarinatus Kieffer.
    کلیدواژگان: خانواده ی Bethylidae، زیرخانواده ی Epyrinae، جنس Epyris، فون، گزارش جدید، ایران
  • غلامرضا گل محمدی، میرجلیل حجازی، شهزاد ایرانی پور، سید ابوالقاسم محمدی شوطی صفحه 73
    در این تحقیق پرورش حشرات کامل بالتوری سبز در گلخانه با غذای مصنوعی و پرورش لاروها روی تخم های شب پره ی مدیترانه ای آرد انجام شد. اثر غیر کشندگی حشره کش های اندوسولفان، ایمیداکلوپرید و ایندوکساکارب با تیمار حشرات کامل بترتیب با غلظت های 317، 46 و 9 میلی گرم ماده ی موثر در لیتر (معادل LC25) به روش سم شناسی دموگرافیک تحت شرایط آزمایشگاهی انجام شد. بنابر نتایج تجزیه ی واریانس به جز میانگین سن باروری و نرخ ناخالص تفریخ، سایر فراسنجه های تولید مثلی تحت تا ثیر قرار گرفتند. نرخ ناخالص زاداوری در شاهد، ایمیداکلوپرید، اندوسولفان و ایندوکساکارب به ترتیب 618، 492، 313 و 279 تخم در عمر برای هر ماده بود که از این نظر بین شاهد و حشره کش های اندوسولفان و ایندوکساکارب تفاوت معنی دار مشاهده گردید.در بررسی اثرهای غیرکشندگی حشره کش ها روی حشرات کامل بالتوری سبز، در فراسنجه های رشد جمعیت پایدار اختلاف معنی دار ی بین گروه شاهد و تیمارها مشاهده گردید. میانگین نرخ ذاتی افزایش جمعیت در گروه شاهد و تیمارهای ایمیداکلوپرید، اندوسولفان و ایندوکساکارب به ترتیب 179/0، 161/0، 157/0 و 136/0 به دست آمد. در ارزیابی اثرات زیرکشندگی حشره کش ها روی حشرات کامل ترتیب سمیت ترکیبات به صورت: ایمیداکلوپرید<اندوسولفان<ایندوکساکارب بود.بنابر نتایج این تحقیق حشره کش های اندوسولفان و ایندوکساکارب نسبت به ایمیداکلوپرید اثر بیشتری روی حشره ی کامل بالتوری سبز داشتند.
    کلیدواژگان: فراسنجه های تولید مثلی، نرخ ذاتی افزایش جمعیت، ایمیداکلوپرید، اندوسولفان و ایندوکساکارب
  • گزارش کوتاه علمی
  • شیرین ترابی پور، ابراهیم ابراهیمی، حسینعلی لطفعلی زاده، پائولو رزا صفحه 85
  • زهرا تازرونی، علی اصغر طالبی، احسان رخشانی، عباسعلی زمانی صفحه 1
|
  • M. Karami, A. Marefat, A. Ghasemi Page 1
    Crown and root gall caused by Rhizobium vitis, is one of the most important diseases of grapevine worldwide. In Iran٫ the disease has been reported in different areas such as Zanjan province. Despite the importance of the disease in the orchards٫ there is no an effective control measure for the disease. In this study the most important soil-inhabiting bacteria from vineyards in Zanjan province were isolated and were identified. Antagonistic effects of some isolates were investigated against the pathogen. For this mean٫ samples were collected from grapevine roots with surrounding soil in vineyards in different areas of the province. Based on morphological٫ physiological and biochemical characteristics٫ 200 isolates were selected and their inhibitory effects were investigated on the pathogen in vitro for antibiotic production. Fifty isolates with the most inhibitory-effect in the tests were identified to genus and species levels. Some isolates identified as Pseudomonas spp. were further studied for the hcnABC gene. Biochemical tests identified representatives as Pseudomonas fluorescens biovare I٫ III and V٫ P. putida٫ Basillus subtilis٫ Pseudomonas sp. ٫ and Bacillus sp. Identified Pseudomonads showed significant inhibitory effect on R. vitis on King-B medium also via HCN production. In the PCR٫ hcnABC gene was amplified from five Pseudomonas strains. Indeed, seven strains with the most inhibitory-effect in vitro were selected across identified Pseudomonas and Bacillus strains and their antagonistic effect on the pathogen population was studied in the soil environment. Based on the results, all tested bacteria showed significant inhibitory effect on the pathogen population. However٫ Pseudomonas fluorescens bv. V, III and Bacillus subtilis were more effective.
    Keywords: crown gall, grapevine, biological control, Pseudomonas, Rhizobium, Bacillus
  • E. Shafiei Alavije, B. Habibpour, S. Moharramipour, A. Rasekh Page 11
    Microcerotermes diversus Silvestri (Isoptera: Termitidae) is the most economically destructive termite in buildings in Khuzestan province (Iran) that is fed by anything containing cellulose. Considering the importance of using environmentally friendly chemicals with applicable potential in integrated pest management programs such as essential oils and plant extracts, this study evaluated the contact and fumigation toxicity effects of Eucalyptus essential oil using tunneling and fumigation tests on M. diversus.Concentrations of the essential oil were 0.3 to 1.6% (g/ml) and 0.7 to 1.6% in tunneling method and fumigation methodes respectively. The results of tunneling method showed that essential oil could act as a repellent at given concentrations. It also increased the mortality of termites at concentrations higher than 0.7%. Concentrations used in fumigation tests resulted in mortality of termites, and a direct regression was found between concentration and mortality. The results suggest that the Eucalyptus oil might be an effective compound for inducing mortality against subterranean termites.
    Keywords: Eucalyptus essential oil, fumigation test, soil treatment, tunnel area, Microcerotermes diversus
  • E. Hadi Alijanvand, A. A. Fadaei Tehrani Page 21
    In order to study the Dorylaimid nematode 150 soil samples were collected from different localities in Chaharmahal va Bakhtiari province, during 2009 to 2011. Nematodes were extracted by combined sieving and centrifugal – flotation technique and processed to be transferred in glycerin by De Grisse (1969) method. After preparing microscopic slides, the morphological and morphometrical features werestudied using the light microscope equipped with drawing tube. In this study five species including M. vulneratus, M. graciosus, M. pseudobastiani, M. ibericus and M. litoralis belonging to Mesodorylaimus were identified, that the first four species are new for the nematode fauna of Iran. Vulva has a transverse slit in three first species in spite of longitudinal slit in the two latter. Lip region was observedoffset in M. vulneratus while continuous with body in M. ibericus and M. graciosus. Odontostyle in M. ibericus was shorter than M. graciosus. M. pseudobastiani and M. litoralis can be distinguished by different number of supplements in males.
    Keywords: Chaharmahal va Bakhtiari, Dorylaimidae, Fauna, Mesodorylaimus
  • Kh. Dashtbani, V. Baniameri, M. Shojaei, M. Z. Rajabi, Gh. Golmohammadi Page 31
    was conducted weekly and the second plot was considered as the control (no pest control measures applied). The total number of mines (mean±SE) bearing live and dead larvae and parasitism percentage of leaf miner larvae/plant were 26.61±5.54, 35.32±7.42 and 39.00±7.00, respectively in release treatment of the first greenhouse. The same parameters estimated to be 95.37±12.95, 4.60±0.92 and 5.00±2.00, respectively for the control at the same greenhouse. Similarly, in the second greenhouse above mentioned parameters for release treatment (3.16±0.66, 4.69±0.92 and 40.00±7.00 respectively), was significantly different with those of the control (12.83±1.63, 1.89±0.60 and 8.00±2.00). The activity of parasitoid was increased following the increase of ambient temperature and pest population at the end of the sampling period.
    Keywords: Liriomyza sativa, Diglyphus isaea, Cucumber, Greenhouse, Parasitism, Varamin
  • Sh. Shahrokhi Khaneghah, M. Amir, Maafi Page 43
    Biology of apterous morph of rose-grain aphid, Metopolophium dirhodum, one of the most abundant wheat aphids, was studied in a laboratory condition with temperature of 25 ± 1˚ C, 50-60% relative humidity, and a photoperiod of 16:8 (L:D) hours. The experiment was carried out by rearing 50 first instar aphid nymphs in leaf cages on wheat (Triticum aestivum cv. Mahdavi). Biological characteristics ofaphid were recorded daily and used for estimating population increase parameters according to Carey (1993). Mean nymphal development time of rose-grain aphid was obtained 10.72 ± 0.37 days. Pre-oviposition period was 1.17±0.09 days and mean generation time of rose-grain aphid (from nymph to next generation nymph) was obtained 11.89 ± 0.37 days. Mean longevity was 42.66 ± 1.87 days. Adult longevity was high (33 ± 2.28 days) and they reproduced during most of their lifespan (17.65 ± 1.37 days). Survival curve of M. dirhodum on wheat was determined as Type І. Regarding to the age specific survival of aphid, nymphs and young adults didn’t suffer any mortality. Like to the development of herbivorous insects on susceptible host plants, there was even no mortality until age 27 (day). Study on stable population parameters revealed that each female produced 33.84 female in next generation (R0). Intrinsic rate of increase (rm) was 0.194 female per female per day. Estimating the finite rate of increase (λ) was also indicated 21.4% increment in aphid population per day. Estimation of doubling time (DT) (3.57 days) and mean generation time (T) (18.18 days) was also showed considerable population increase potential of rose-grain aphid on Mahdavi wheat cultivar.
    Keywords: biology, demography, population increase, rose, grain aphid, wheat
  • M. Saberi, A. Sarpeleh, H. Askary, F. Rafiei Page 51
    Verticillium wilt caused by Verticillium dahliae is an important disease of cucumber grown in greenhouses. In this study, the inhibitory effects of volatile and non-volatile metabolites of wood vinegar (Pyrolignious acid) on the mycelial growth of V..dahliae as well as the combined effects of wood vinegar and vermicompost on the control of associated disease were studied in vitro and in situ conditions. To study the effect of non-volatile and volatile metabolites, 0, 0.025%, 0.05%, 0.125%, 0.25%, 0.37%, 0.5% and 0.75% of wood vinegar were tested. Four replicates were considered for each concentration. The mycelial growth of the fungus was measured daily up to 10 days. Bothvolatile and non-volatile metabolites inhibited significantly the fungal growth in vitro conditions at 0.05 probability level. Three concentrations of wood vinegar 0.125%, 0.25%, 0.5% were drenched into the soil one and 14 days post- transplanting. The effect of treatments was assessed through measurement of disease severity index, wet and dry weight of roots and shoots, as well as root length and shoot height. Disease severity was significantly reduced in all concentrations used (α= 0.05). The combination of vermicompost and vinegar reduced the pathogenicity of the pathogen and increased the weight of roots and shoots.
    Keywords: wood vinegar, vermicompost, cucumber, greenhouse, verticillium wilt
  • N. Samadi Afshar, H. Lotfalizadeh, E. Ebrahimi Page 61
    Bethylidae are cosmopolitan wasps, with about 100 valid genera and about 2,400 valid species around the World that poorly studied in Iran. Within this family the genus Epyris Westwood (Hym.: Bethylidae, Epyrinae) is reviewed in Azarbaijan-Sharghi Province of Iran. Eight species were collected and identified from northwestern Iran. All of them are recorded for the first time from Iran. The studied species in this research are as follow: Epyris bilineatus Thomson, Epyris macrocerus Kieffer, Epyris macromma Kieffer, Epyris marshalli Kieffer, Epyris minor Kieffer, Epyris niger Westwood, Epyris transversus Kieffer and Epyris quinquecarinatus Kieffer.
    Keywords: Bethylidae, Epyrinae, new records, fauna, wasp, Iran
  • Gh. Golmohammadi, M. Hejazi, Sh. Iranipour, S. A. Mohammadi Page 73
    In this research, adult lacewings were reared in the greenhouse on an artificial diet. The larvae were fed by the eggs of Mediterranean flour moth. Sub-lethal effects of endosulfan, imidacloprid and indoxacarb were assessed using demographic toxicology method on adult lacewings at concentrations of 317, 46 and 9 mg AI/lit (as LC25), respectively. Most of the biological parameters of the lacewing, except mean age of fecundity and gross hatch rate, were significantly affected by the insecticides. The gross fecundity rate in control, imidacloprid, endosulfan and indoxacarb-treated insects were 618, 492, 313 and 279 eggs per female; indicated that the parameter was reduced significantly by imidacloprid and endosulfan treatments compared to the control. The stable population parameters were affected by the treatments. The intrinsic rates of increase (rm) values were 0.179, 0.161, 0.157 and 0.136 female offspring per female per day in control, imidacloprid, endosulfan and indoxacarb-treated cohorts, respectively. In general, the sublethal toxicity ranking of the treatments was as follows: imidacloprid< endosulfan < indoxacarb. We concluded that the adult lacewing was sensitive to endosulfan and indoxacarb.
    Keywords: Reproductive parameters, intrinsic rate of increase, imidacloprid, endosulfan, inoxacarb
  • Sh. Torabipour, E. Ebrahimi, H. Lotfalizadeh, P. Rosa Page 85
  • Z. Tazerouni, A. A. Talebi, E. Rakhshani, A. A. Zamani Page 1
    This study was conducted to determine the effects of four constant temperatures (10, 15, 20 and 25±1 ºC) on life table parameters of Diuraphis noxia (Mordvilko) (Hemiptera: Aphididae) and its parasitoid Diaeretiella rapae (McIntosh) (Hymenoptera: Braconidae) as a step toward efficient biological control of Russian wheat aphid. The survival rates (lx) of D. noxia and D.rapae decreased with increasing temperature. The Kolmogrov-Smirnov test revealed significant difference between survivorship of D.noxia and D. rapae at different constant temperatures. The highest life expectancy of D. noxia and D. rapae was observed at 10ºC and were 45.69 and 19.61 days, respectively. The highest Ro-value for D. rapae was obtained at 10 ºC. The rm-value of D. rapae was higher than D. noxia at 10 ºC and it was exactly equal for both Russian wheat aphid and its parasitoid at 15 ºC. The mean generationtime of D. rapae was significantly shorter than D. noxia at all examined temperatures. The obtained results of this research showed that D. rapae is potentially able to control D. noxia, especially at 10 and 15 °C.