فهرست مطالب

  • پیاپی 31 (زمستان 1392)
  • تاریخ انتشار: 1392/12/24
  • تعداد عناوین: 8
|
  • حمید رضا یاوری، احمد علی اکبری کامرانی*، عنایت الله بخشی، ملیحه صبور، رباب صحاف صفحات 7-14
    اهداف
    بررسی ارتباط بین پلی فارماسی و عوامل اجتماعی- مردم شناختی در سالمندان ساکن آسایشگاه خیریه کهریزک
    روش
    طی یک مطالعه توصیفی تحلیلی مقطعی تعداد 237 سالمند 60 ساله و بالاتر (134 نفر زن) ساکن آسایشگاه خیریه کهریزک به روش تصادفی خوشه ای انتخاب و از نظر تعداد داروهای مصرفی و ارتباط پلی فارماسی (مصرف همزمان 5 دارو یا بیشتر) با عوامل اجتماعی- جمعیت شناختی شامل سن، جنسیت، تحصیلات و سیگار مورد بررسی قرار گرفتند.
    نتایج
    میانگین تعداد داروهای مصرفی (3.22±)5.10 به ازای هر مددجو بود. فراوانی پلی فارماسی 52.3% بود. در مقایسه با گروه سنی 60 تا 69 سال، شانس پلی فارماسی در گروه سنی 70 تا 79 سال افزایش (OR=1.09، 95%CI 0.53-2.25)، و در گروه سنی 80 ساله با بالا کاهش پیدا کرد (OR=0.68، 95%CI0.37-1.24) که از نظر آماری معنادار نبود. فراوانی و شانس پلی فارماسی در مردان کمتر از زنان بود (OR=0.68، 95%CI0.37-1.24) ولی این رابطه از نظر آماری معنادار نبود. شیوع و شانس پلی فارماسی به طور معناداری در سیگاریها کمتر بود (OR=0.36، 95%CI 0.17-0.79). یک رابطه مستقیم و معنادار بین افزایش سالهای تحصیلات رسمی و پلی فارماسی وجود داشت (OR=1.09، 95%CI 1.01-1.18).
    نتیجه گیری
    میانگین تعداد داروهای مصرفی و شیوع پلی فارماسی در آسایشگاه کهریزک بالا بود. افزایش سالهای تحصیلات رسمی و سیگار نکشیدن ریسک فاکتورهای پلی فارماسی در این جمعیت بودند. رابطه معناداری بین سن و جنسیت با پلی فارماسی مشاهده نشد.
    پیشنهادات: انجام مطالعات مشابه در سطح کشور در سالمندان مقیم دیگر آسایشگاه های سالمندی توصیه می شود.
    کلیدواژگان: سالمند، پلی فارماسی، آسایشگاه، عوامل اجتماعی، مردم شناختی
  • خسرو رضایی، جواد حدادنیا*، احمد دلبری، مائده مدنیان صفحات 15-23
    هدف
    اهداف با افزایش جمعیت سالمندان در اغلب کشورهای جهان، طراحی سیستمی قابل اعتماد و هوشمند جهت پایش و نظارت وضعیت جسمانی آنان ضروری به نظر می رسد. سالیانه بر اثر زمین خوردگی، هزاران نفر از سالمندان با صدمات جبران ناپذیری همچون شکستگی مفاصل، استخوان ها و دیگر اعضای بدن خود و حتی در مواردی با مرگ مواجه می شوند.
    مواد و روش ها
    در این مقاله بر مبنای تحلیل تصاویر اخذ شده از حرکت سالمندان، سیستمی کارآمد طراحی شده که در فاز نخست، راه رفتن غیر طبیعی سالمندان را تشخیص می دهد و در گام بعدی نحوه حرکت آنها را مدلسازی می کند. سپس با ترکیب چندین ویژگی با اهمیت نظیر برآورد زاویه بدن شخص نسبت به افق، ارزیابی کمیت های حرکتی، حافظه حرکت، راستای حرکت و سرعت فرد، زمین خوردگی احتمالی شناسایی می شود. پیاده سازی سیستم بر مجموعه ای شامل 57425 فریم تصویری دریافت شده از مرکز نگهداری سالمندان فرزانگان شهر مشهد و رشته های ویدئویی دربردارنده وقایع زمین خوردگی صورت پذیرفت. تمامی رشته ها به صورت تصادفی به 4 دسته Movie با فرمت AVI با رزولوشن 120×160 پیکسل با نرخ 15 فریم بر ثانیه تبدیل شدند.
    یافته ها
    نتایج شبیه سازی الگوریتم، نشان دهنده عملکرد مطلوب سیستم و دقت مناسب آن در شناسایی حوادث زمین خوردگی است. دقت متوسط (AAC)، نرخ آشکار سازی (DR) و نرخ هشدار اشتباه (FAR) سیستم پیشنهادی در سطح قابل قبولی به ترتیب 94%، 91/92% و 52/5% است. حساسیت 92% و ویژگی 47/94%، نشان دهنده توانایی مطلوب سیستم در جداسازی وقایع شبیه به زمین خوردگی و زمین خوردگی های واقعی است.
    نتیجه گیری
    مزیت های ویژه ای چون سرعت بالای الگوریتم در پردازش داده ها و ارائه دقت و حساسیت مناسب در عملکرد سبب شده تا سیستم پیشنهادی از سایر تکنیک های مشابه متمایز شود و از این رو به کارگیری آن در مراکز مختلف نگهداری سالمندان و منازل مسکونی، نظارت هوشمند و بلادرنگ افراد را در زمان زمین خوردگی به دنبال خواهد داشت.
    کلیدواژگان: نظارت، زمین خوردگی، سالمندان، مدلسازی
  • عصمت نوحی *، طیبه کریمی، صدیقه ایران منش صفحات 24-31
    مقدمه و هدف
    افزایش روزافزون جمعیت سالمندان از یکطرف و تغییرات اجتماعی- اقتصادی، شیوه زندگی فردی و خانوادگی از طرف دیگر باعث افزایش تعداد موسسات نگهداری سالمندان شده است. هدف پژوهش حاضر، مقایسه ترس از مرگ در بین سالمندان مقیم در سرای سالمندان و ساکن در منازل شهر اصفهان می باشد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه از نوع مقطعی - تحلیلی و جامعه آماری مورد مطالعه کلیه سالمندان 60 سال به بالای ساکن در مناطق چهارده گانه شهر اصفهان و سالمندان مقیم در سرای سالمندان صادقیه می باشند. شرکت کنندگان در این پژوهش 300 نفر سالمند بودند که 102 نفر مقیم سرای سالمندان (31 نفر مرد، 71 نفر زن) و 198 نفر مقیم جامعه(97 نفر مرد و 101 نفر زن) بودند. سالمندان مقیم جامعه با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای و سالمندان مقیم سرای سالمندان به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و از طریق پرسشنامه ترس از مرگ کالت - لستر ارزیابی گردیدند. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات گردآوری شده از روش های آماری پارامتریک آزمون کای اسکوئر وt مستقل استفاده شده است.
    یافته ها
    یافته های این پژوهش نشان داد که میانگین نمره کل ترس از مرگ نیز در گروه سالمندان ساکن منازل 6/15±5/70 و به طور معنی داری بیشتر از گروه سالمندان ساکن سرای سالمندان بود (001/0=p).
    بحث و نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد که ترس از مرگ در سالمندان ساکن در منازل شهر اصفهان بیشتر از سالمندان ساکن در سرای سالمندان است. لازم است دست اندرکاران سیستمهای بهداشتی در کلیه سطوح این مورد را مدنظر قرار داده و با ارزیابی علل و استمداد از سایر ارگانهای ذیربط گام موثری در جهت کاهش ترس از مرگ سالمندان بردارند.
    کلیدواژگان: ترس از مرگ، ترس از مردن، سرای سالمندان، سالمند ساکن منزل
  • زمانه وفائی، علی اکبر حقدوست، مهتاب علیزاده، اسحق درتاج* صفحات 32-40
    چکیده
    هدف
    با توجه به افزایش جمعیت سالمندان در کشور این مطالعه با هدف تعییین میزان ناتوانی سالمندان و عوامل مرتبط با آن جهت برنامه ریزی برای پیشگیری از ناتوانی و کاهش عوارض آن در افراد سالمند در نظر گرفته شد.
    روش بررسی
    این پژوهش به روش مقطعی، توصیفی تحلیلی بر روی 300 نفر از سالمندان 60 سال و بالاتر شهر اصفهان به روش نمونه گیری خوشه ای در 8 منطقه از مناطق 14 گانه شهر انجام شد. روش گرد آوری داده ها از طریق مراجعه به درب منازل افراد سالمند و مصاحبه با آنان بوده است. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه ای مشتمل بر دو بخش بود که بخش اول در مورد مشخصات دموگرافیکی، اقتصادی اجتماعی، ابتلا به بیماری ها ونیازهای سالمندان مورد مطالعه و بخش دوم پرسشنامه استاندارد WHODASI از منابع سازمان بهداشت جهانی بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    میانگین سنی کل افراد مورد مطالعه 4/71 سال، میانه و نمای سن 70 سال بود. در میان سالمندان مورد مطالعه 7/15% از سالمندان بدون ناتوانی بودند و اکثر آنها ازسطح کمی از ناتوانی (3/33%) برخوردار بودند و بالاترین میزان بدون ناتوانی بدون در نظر گرفتن افراد شاغل مربوط به حیطه سازش و زندگی با مردم (3/63%) بود. این در حالی است که بالاترین میزان ناتوانی خیلی شدید در حیطه تحرک و جابجایی (7/32%) و پس آن در حیطه وظایف روزمره (3/25%) دیده شد. با افزایش سن نمره ناتوانی زیاد (r=0.4) و با زیاد شدن درآمد نمره ناتوانی کاهش (r=-0.3) معنی دار نشان داد. همچنین زنان، بیوه ها، کسانی که با سایر افراد غیر از خانواده زندگی می کردند، بی سوادان و کارگران به طور معنی داری از ناتوانی بیشتری برخوردار بودند. از نظر عوامل اختلالات و بیماریها، شدت ناتوانی در بیماری های اسکلتی عضلانی، بی اختیاری ادرار و مدفوع، اختلال تکلم، سکته مغزی، عدم تعادل، آلزایمر، پارکینسون و اختلالات شناختی و حافظه بیشتر بود. به طوری که میانگین نمره ناتوانی(از 100) تقریبا در مبتلایان به بیماری های عضلانی اسکلتی 7/2 برابر، آلزایمر 6/2 برابر، پارکینسون 7/2 برابر، بی اختیاری ادرار و مدفوع - اختلال تکلم - سکته مغزی- اختلال شناخت و حافظه ونیز عدم تعادل دو برابر بود.
    نتیجه گیری
    با توجه به اینکه سن از عوامل موثر بر ناتوانی بود لذا لازم است تدابیری برای به تعویق انداختن ناتوانی در سنین بالاتر و نیز ارایه خدمات توانبخشی جهت حفظ استقلال و بهبود عملکرد افراد سالمند خصوصا زنان سالمند صورت گیرد. بر اساس نتایج این مطالعه به نظر می رسد عمده ترین بیماری هایی که در سالمندان ایجاد ناتوانی میکنند، اختلالات عضلانی اسکلتی و افسردگی هستند که در این راستا لازم است تا امکانات تشخیص زودرس، درمان و خدمات بازتوانی برای سالمندان فراهم شود.
    کلیدواژگان: سالمند، ناتوانی، عوامل خطر
  • هما ناصح*، رویا قاسم زاده، محمد کمالی، عباس رحیمی فروشانی، سید مسعود ارزاقی، علی اصغر ارسطو صفحات 41-46
    هدف
    با توجه به افزایش میزان دیابت و رشد سالمندی در کشور، هدف این تحقیق، بررسی و مقایسه حیطه های مشکل ساز ناشی از دیابت در سالمندان دیابتی ساکن سرای سالمندان با ساکن خانه بوده است.
    روش بررسی
    این مطالعه از نوع توصیفی – تحلیلی بوده و بین سالمندان دیابتی ساکن سرای سالمندان و سطح شهر تهران که از هر گروه 93 نفربه صورت تصادفی انتخاب شده بودند و با رضایت آنان، انجام گرفته شده است. برای این مطالعه از پرسشنامه PAID با 94/0=α و پایایی 88/0 استفاده گردید و با آزمون های کولموگراف، تی مستقل و آنوا در نرم افزار SPSS آنالیز آماری انجام شده است.
    یافته ها
    آزمون در حیطه های روانی مدیریت دیابت و مشکلات مرتبط با افسردگی اختلاف معنی دار نشان می دهد (p<0.01). در این دو حیطه ساکنین خانه سالمندان وضعیت بهتری نشان می دهند. در هر دو گروه نمرات در مردان وضعیت بهتری را نشان می دهد.
    نتیجه گیری
    برای افزایش کیفیت زندگی سالمندان دیابتی، باید علاوه بر جنبه های درمانی، سایر جنبه های مرتبط با بیماری نیز در نظر گرفته شود. توجه به مسایل عاطفی در ساکنین سرای سالمندان و مشکلات مراقبتی ساکنین خانه از جمله این موارد است.
    کلیدواژگان: سالمند، دیابت، سرای سالمندان، تهران
  • منصور بیرامی، جابر علیزاده گورادل*، سروین انصارحسین، نسیم قهرمان محرم پور صفحات 47-54
    هدف
    تحقیق حاضر با هدف مقایسه میزان سلامت عمومی و کیفیت خواب سالمندان ساکن در منزل و سرای سالمندان انجام شد.
    روش بررسی
    این پژوهش از نوع تحقیقات علی- مقایسه ای است. جامعه آماری این تحقیق تمامی زنان و مردان سالمند 60 سال به بالای ساکن در سرای سالمندان و ساکن در منزل شخصی در شهر تبریز بوده است که افراد نمونه 100 نفر در دو گروه 50 نفری (25 نفر مرد و 25 نفر زن) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از پرسشنامه سلامت عمومی گلبرگ (GHQ-28) و کیفیت خواب پیزبورگ ((PSQI استفاده شد و سپس داده ها با آزمون تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) بررسی شدند.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که بین سالمندان ساکن در خانه و سالمندان ساکن در سرای سالمندان از نظر کیفیت خواب و مولفه های آن (کیفیت ذهنی خواب، مدت زمان لازم برای به خواب رفتن، کل مدت خواب، کارایی خواب معمول، اختلالات خواب، مصرف داروهای خواب آور و اختلال عملکرد روزانه) و از نظر سلامت عمومی و مولفه های آن (نشانه های جسمانی، اضطراب، اختلال در عملکرد اجتماعی و افسردگی) در هر دو گروه، تفاوت معنی داری وجود دارد.
    نتیجه گیری
    یافته های پژوهش، حاکی از آن است که سالمندان مقیم سرای سالمندان در مقایسه با سالمندان مقیم خانه نشانه های اضطراب، افسردگی، نشانه های جسمانی و اختلال کارکرد اجتماعی بیشتری را تجربه می کنند؛ همچنین نتایج نشان داد که سالمندان مقیم سرای سالمندان کیفیت خواب ضعیفی نسبت به سالمندان مقیم خانه دارند.از سویی گسترش موسسات نگهداری سالمندی درآینده غیرقابل اجتناب است. بنابراین، توجه هرچه بیشتر به شرایط محیط زندگی سالمندان مقیم موسسات ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: کیفیت خواب، سلامت عمومی، سالمندان ساکن در خانه، سالمندان ساکن در سرای سالمندان
  • فرهاد آزادی*، محمد پرنیان پور، حسن شاکری، نوشیروان کاظم نژاد، حمدعلی اکبری کامرانی، امیر مسعود عرب لو، ایرج عبداللهی صفحات 55-65
    اهداف
    تکرارپذیری نسبی و مطلق از خصوصیات سایکومتریک آزمون هستند که مبنای بسیاری از تصمیم گیری های بالینی قرار می گیرند. در بسیاری موارد تنها تکرارپذیری نسبی مبنای تصمیم گیری و توجه قرار می گیرد در حالیکه تکرارپذیری مطلق هم از اهمیت بسیاری برخوردار است
    مواد و روش ها
    11 سالمند ساکن اجتماع در دامنه سنی 65 سال و بالاتر (58/3 ± 64/69 سال) و 20 جوان سالم ساکن اجتماع در دامنه سنی 20 تا 35 سال (15/4 ±. 80/28سال) با استفاده از نسخ سه گانه آزمون Timed Up and Go دوبار با فاصله زمانی 2تا 5 روز مورد ارزیابی قرار گرفتند.
    یافته ها
    بطور کلی، غیر همگن بودن جمعیت مورد مطالعه باعث افزایش ضریب همبستگی درون طبقه ای شده و این ضریب درسالمندان بیش از جوانان بوده و افزودن فعالیت ثانویه باعث کاهش آن می گردد در این تحقیق، شاخص های تکرارپذیری مطلق با استفاده از منابع داده ای و معادلات مختلف منجر به نتایج کم و بیش مشابه ای شد. و در کل، سالمندان در آزمون مجدد نیازمند تغییر بیشتری نسبت به جوانان هستند تا تغییرات مشاهد شده به عنوان یک تغییر واقعی و نه تصادفی قلمداد شود. سهم خطای تصادفی در متغیر های مورد تحقیق در سالمندان اندکی بیش از جوانان بوده و افزودن فعالیت ثانویه باعث افزایش آن می گردد.به نظر میرسد غیر همگن بودن جمعیت باعث تعدیل شاخص های تکرار پذیری مطلق می شود.
    نتیجه گیری
    نتایج این تحقیق نشان داد که محققین و درمانگران در هنگام توجه به تکرارپذیری نسبی بایستی مواردی چون همگن بودن جمعیت مورد مطالعه را مورد توجه قرار دهند.از طرفی توجه به تکرارپذیری مطلق در کنار تکرارپذیری نسبی هم در تصمیم گیری های بالینی لازم و مورد نیاز می باشد.
    کلیدواژگان: سالمند، جوان، آزمون Timed Up and Go، تکرارپذیری نسبی، تکرارپذیری مطلق
  • سارا فیروزه مقدم*، فرامرز سهرابی صفحات 66-71
    چکیده
    هدف
    پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی آموزش شادکامی بر افزایش امید در سالمندان صورت گرفت.
    مواد و روش ها
    مطالعه حاضر از نوع کاربردی و طر ح نیمه آزمایشی پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل نابرابر بود. به منظور اجرای این مطالعه با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، 24 نفراز سالمندان مقیم خانه سالمندان مشهد که شرایط ورود به نمونه را داشتند انتخاب و به طور مساوی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در نهایت به دلیل افت آزمودنیها، نتایج 20 نفر از آنها (10 نفر گروه آزمایشی، 10 نفر گروه کنترل) مورد مطالعه قرار گرفت. به منظور گردآوری داده ها از پرشسنامه امید اشنایدر (1991) با ضریب پایایی84% استفاده گردید. پس از اجرای پیش آزمون آموزش شادکامی به صورت 10 جلسه گروهی، به مدت 5 هفته و 2 جلسه در هفته برای گروه آزمایش انجام شد. برای گروه کنترل هیچ مداخله درمانی صورت نگرفت ودر لیست انتظار ماندند. پس از پایان آموزش، پس آزمون برای هر دو گروه و در مرحله پیگیری (45روز پس از اعمال متغیر مستقل) آزمون امید برای گروه آزمایش تکرار شد. به منظور تجزیه و تحلیل نتایج از روش تحلیل کوواریانس وt همبسته استفاده گردید.
    یافته ها
    تحلیل نتایج آنالیز کوواریانس معناداری رابطه بین متغیر وابسته امید و متغیر مستقل را در سطح 05/0>P نشان داد. بررسی میانگین های تعدیل شده متغیر امید درگروه کنترل و آزمایش جهت رابطه را نشان داد و مقایسه نمرات آزمودنی درگروه آزمایش در مرحله پس آزمون با مرحله پیگیری از طریق آزمون t همبسته، نشان دهنده عدم تفاوت میانگین ها درمتغیر امید بود.
    نتیجه گیری
    آموزش شادکامی منجر به افزایش امید در سالمندان می گرددو اثر آموزش شادکامی بر متغیر امید در مرحله پیگیری ثبات داشته است.لذا نظر به اهمیت مسئله سالمندی و مسائل روانشناختی آن وبا توجه به نتایج این مطالعه و اثرات آموزش شادکامی در سالمندان می توان از مجموعه مهارت ها وتوانمندی های آموختنی آن در جهت کمک به حل مشکلات روانشناختی وبالا بردن سطح امید در سالمندان بهره جست.
    کلیدواژگان: آموزش شادکامی، امید، سالمندی
|
  • Hamid Reza Yavari, Ahmad Ali Akbari Kamrani *, Enayatolah Bakhshi, Malihe Saboor, Robab Sahhaf Pages 7-14
    Objectives
    To investigate association between Polypharmacy and socio-demographic factors between the elderly residents of Kahrizak Charity Foundation (KCF)
    Method
    In a descriptive analytic cross-sectional study، 237 (134female) elderly residents of KCF، aged 60 and more، included trough randomized cluster sampling، were studied for the number of medication used and the association between polypharmacy (concurrent use of 5 or more medications) and socio-demographic factors، including age، sex، education، and smoking.
    Results
    The mean number of medications used by any resident and the prevalence of polypharmacy were 5. 1 (±3. 22) and 52. 3% respectively. Compared with the 60-69 age group، the odds of polypharmacy، insignificantly increased in 70-79 age group (OR=1. 09، 95%CI 0. 53-2. 25) and decreased in 80 and more age group (OR=0. 68، 95%CI0. 37-1. 24). The Prevalence and odds of polypharmacy were insignificantly lower in men (OR=0. 68، 95%CI0. 37-1. 24) and significantly lower in smokers (OR=0. 36، 95%CI 0. 17-0. 79). There was a direct significant association between polypharmacy and years of official education (OR=1. 09، 95%CI 1. 01-1. 18).
    Conclusion
    The mean number of medication used and the prevalence of polypharmacy were high in KCF. Increase in years of official education and non-smoking were risk factors of polypharmacy in this population. There was no significant association between age and sex with polypharmacy. Suggestions: Future well-designed national studies among older people living in nursing homes are highly suggested.
    Keywords: Elderly, Polypharmacy, Nursing home, Sociodemographic factors
  • Khosro Rezaee, Javad Haddadnia *, Ahmad Delbari, Maede Madanian Pages 15-23
    Objectives
    Many countries are faced with the growing population of the elderly each year and so designing an appropriate system for monitoring of various elderly states is necessity. Every year thousands of the elderly suffer serious damages such as articular fractures، broken bones and even death due to their fall Methods & Materials: In this paper، based on the analysis of images taken from the elderly’s movement، an efficient system has been proposed that، in the first phase، simulates the movement of the elderly by detecting their abnormal walking. The، by combining several important features، including an estimate of body angle، representation of the motion and estimate of the magnitude and direction of movement، the speed of the falling is calculated. This system has been implemented on a set of 57،425 video frames received from the elderly residing in Farzanegan Health Care Center in Mashhad and the video sequences containing the actual occurrence the of falling. All the sequences were randomly converted into four Movie categories with these details: AVI format، 120×160 pixels resolution and 15 fps.
    Results
    Simulation of algorithm distinguishes the proposed system from similar ones، particularly due to its intelligent monitoring and its real time detection of the elderly’s fall. The average accuracy (AAC)، detection rate (DR) and insignificant false alarm rate (FAR) are 94%، 92. 91% and 5. 52% respectively in acceptable level. The 92% sensitivity and 94. 47% specificity indicate the ability of the system in identifying the incidents similar to the fall.
    Conclusions
    Many advantages such as high speed in data processing، unique accuracy and sensitivity and time parsimony make a system has particular performance and implementation of it due to intelligent monitoring and Real-Time tracking of seniors in Health Care Center and houses.
    Keywords: Surveillance, Fall, Elderlies, Modeling
  • Nouhi Smat*, Karimi Tayebeh, Iranmanesh Sedigheh Pages 24-31
    Introduction and
    Purpose
    On the one hand، increasingly growth of the elderly population and on the other hand، social – economic changes، personal and family lifestyles have caused increased number of the elderly protecting centers. The aim of the present survey is to compare fear of death among the elderly settled in elderly home and inhabited in city houses of Isfahan.
    Material And Methods
    This study is a analytic – cross sectional study and stasistical population are all of the elderly over 60 years inhabited in 14 – fold zones of Isfahan and the ones settled in Sadeghieh elderly home. Participants in this survey were 300 elderly people that 102 people settled in the elderly home (31 males and 71 females) and 198 people inhabited in the community (97 males and 101 females). The elderly inhabited in the community were selected through cluster sampling method and the ones settled in the elderly home through available sampling method and evaluated through questionnaire of Collett-Lester Fear of Death. In order to analyze collected data، parametric statistical methods of K – Square test and independent –T have been used.
    Findings
    The finding of this survey showed that fear of death total score mean was 70. 5 ± 15. 5 in the elderly group inhabited in houses that significantly was more than that the elderly group settled in the elderly home (p= 0. 001). Disscusion and
    Conclusion
    The results of this survey showed that fear of death in the elderly group settled in city houses is higher than elderly settled in elderly’s home. It is necessary that the authorities pay more attention to the sanitary systems in all levels، evaluate the causes and، try to get the aids of the relevant organizations in order to Reduced fear of death of elderly people.
    Keywords: fear of death, Fear of dying, the elderly home, the elderly inhabited in city houses
  • Zamane Vafaei, Aliakbar Haghdoost, Mahtab Alizadeh, Eshagh Dortaj * Pages 32-40
    ABSTRACT
    Objective
    Due to the increasing elderly population in the country، this study was conducted to determine the level of disability and associated factors، in order to plan for the prevention of disability and reduce the effects of aging.
    Materials And Methods
    This study was conducted through cross-sectional، descriptive analysis and cluster sampling method among 300 patients aged 60 years and older in 8 districts of 14 urban areas of Esfahan. The Data was collected through face to face interviews at eldery people''s home. Data collection tool was a questionnaire consisted of two parts: The first section contained demographic، socioeconomic، disease and the needs of the studied population; and the second part WHODAS (World Health Organization Disability Assessment Schedule) standard questionnaire، from the World Health Organization resources. The data were analyzed through descriptive and analytical statistics.
    Results
    The mean age of the total study population was 71. 4 years old، and the median age was 70 years. Among the studied population 15. 7 had no disability and most of them (33. 3%) were suffering from low levels of disability. The highest rate of people without disabilities - regardless of employed people - reffered to cope and live with other people (%63. 3). However، the highest rate of severe disability was related to the mobility and doing the daily duties (25. 3%). Disability scores increased with age)r=0. 4 (and decreased significiantly with income enhancement (r=-0. 3). Moreover، women، widows، those who were living with people other than family، illiteracy and workers had significantly more disability. Considering disorders and diseases، musculoskeletal disorders، urinary and fecal incontinence، speech disorder، brain stroke، ataxia، alzheimer''s، parkinson''s disease، cognitive and memory disorders were more severe disabilities. So that the mean disability score (out of 100) in patients with the musculoskeletal diseases was approximately 2. 7 times، alzheimer''s 2. 6 times، parkinson''s 2. 7 times، and for urinary and fecal incontinence، speech disorder، brain stroke، cognitive and memory disorders 2 times more.
    Conclusion
    Considering age as an effective factor of disability، it is necessary to contrive ways to postpone disability to older ages and provide rehabilitation services to preserve the independence and improve the performance of elderly especially older women. According to the results of this study، it seems that the most major diseases which cause disability in elderly people are musculoskeletal disorders and depression. Considering this results، it is necessary to provide early diagnosis، treatment and rehabilitation facilities for elderly.
    Keywords: Elderly, Disability, Risk factors
  • Pages 41-46
    Objective
    Due to increased growth rates of diabetes and aging in the country subject of this research was comparison of problem areas in diabetes between diabetic elderly residents of Nursing Home with living in home.
    Material And Methods
    This study is a descriptive - analytical research and among diabetic elderly nursing home residents and elderly living in home in Tehran Who 93 persons from each groups were randomly selected. PAID questionnaire used for this study (α=0. 94)، (validity=0/88) and statistical analysis T test، Kolmograph and Anova was performed with SPSS 16 software.
    Results
    The testing show a significant difference in Psychological distress in relation to diabetes management and depression-related domains. Nursing home residents in these two areas show better results (p<0. 01). Both groups show better scores in men.
    Conclusion
    Increasing the quality of life in diabetic elder people، need indicated medical aspects and other aspects that associated with the disease. For example improving the emotional status in nursing home residents and caring in home residents، is important.
    Keywords: Aging, Diabetes Mellitus, Nursing Home, Tehran
  • Mansour Beyrami, Jaber Alizadehgoradel *, Sarvin Ansarhosein, Nasim Gagraman Moharrampour Pages 47-54
    Objective
    The aim of this study to sleep quality and general health among the Elderly Residing at Home and at Old People''s Homes.
    Material And Methods
    The subjects were 100 old people from Tabriz city 50 residing at home and 50 at old people''s homes. The subjects Elderly Residing at Home and at Old People''s Homes were selected through availability non-random method. In order to collect data، General Health and sleep quality Questionnaire was used. Multivariate analysis of variance (MANOVA) to analyze data.
    Results
    Findings showed that there were significant difference between nursing home residents and elderly residents in nursing homes In terms of general health and its components (Physical symptoms، anxiety، social dysfunction and depression) and Sleep quality and its components (Subjective quality of sleep، time for sleep، total sleep time، sleep efficiency، routine، sleep disorders، sleep medications and daily dysfunction) in both groups.
    Conclusions
    indicate that elderly residents in nursing home are experiencing more symptoms of anxiety، depression، physical symptoms and social dysfunction Compared with the elderly whom resident at home. Also the results showed that the elderly residents of nursing homes have poor sleep quality than ones whom residents at home. On the other hand Future development of elderly care institution is inevitable. Therefore، more attention to the living conditions of elderly residents of institutions seems necessary.
    Keywords: sleep quality, General health, elderly, Home the elderly
  • Farhad Azadi *, Ohammad Parnianpour, Hasan Shakeri, Anooshiravan Kazemnejad, Ahmad Ali Akbari Kamrani, Amir Masoud Arab, Iraj Abollahi Pages 55-65
    Objectives
    Relative and absolute reliability are psychometric properties of the test that many clinical decisions are based on them. In many cases، only relative reliability takes into consideration while the absolute reliability is also very important.
    Materials And Methods
    11 community-dwelling older adults 65 years and older aged (69. 64±3. 585) and 20 healthy young in the age range 20 to 35 years (28. 80±4. 15) using three versions of Timed Up and Go test were evaluated twice with an interval of 2 to 5 days.
    Results
    Generally، the non- homogeneity of the study population was stratified to increase the Intraclass Correlation Coefficient (ICC); this coefficient in elderly people is greater than young people and with a secondary task is reduced. In This study، absolute reliability indices using different data sources and equations lead to in more or less similar results. At general، in test –retest situations، the elderly more than the young people must be changed to be interpreted as a real change، not random. The random error contribution is slightly greater in elderly than young and with a secondary task is increased. It seems، heterogeneity leads to moderation in absolute reliability indices.
    Conclusion
    In relative reliability studies، researchers and clinicians should pay attention to factors such as homogeneity of population and etc. As well as، absolute reliability beside relative reliability is needed and necessary in clinical decision making.
    Keywords: Elderly, Young, Timed Up, Go Test, Relative Reliability, Absolute Reliability
  • S.F.Moghadam, F.Sohrabi Pages 66-71
    The efficiency of happiness training to increase the hope in elderly people. Sara firozehmoghadam * (MA)، Ahmad Borjali (Ph. D)، Faramarz Sohrabi (Ph. D) Abstract: Goal: This research was performed with the purpose of determining the efficiency of happiness training to increase the hope in elderly people. Methods & materials: The present research is of the applied، pre/post test semi-experimental research with unequal control group. In this research، 24 of the elderly people having the entering conditions were selected by using available sampling method among the elderly people resident in Mashhad’s elderly people house being put equally in two groups of experiment and control. Finally the results of 20 of them were studied due to drop out of subjects. Snyder hope questionnaire (1991) was used in order to gather the data. After performing the pre-test، the happiness training program was done in 10 group sessions for the experimental group. At the end of training، post test for two groups and in the follow- up stage the hope test was repeated for the experimental group. Covariance analysis and t paired were used in order to analyse the results.
    Finding
    The analysis of the result of the covariance indicated the meaningfulness of the relationship between the hope dependent variable and the independent variable on the level of P<0. 05. The evaluation of the moderated averages of the hope variable in the control and experimental groups showed the orientation of the relationship. The comparison of the scores in the experimental group in the post-test stage with the follow-up stage via t paired test showed no difference in the variables of hope.
    Discussion
    finding suggest that skills of happiness increase hope and the effect of happiness training on the hope was consistent in the follow-up stage.
    Keywords: Happiness Training, Hope, elderly