فهرست مطالب

نقد زبان و ادبیات خارجی - سال پنجم شماره 10 (پیاپی 68، بهار و تابستان 1392)
  • سال پنجم شماره 10 (پیاپی 68، بهار و تابستان 1392)
  • 258 صفحه، بهای روی جلد: 10,000ريال
  • تاریخ انتشار: 1393/01/07
  • تعداد عناوین: 13
|
  • جلال سخنور صفحه 0
  • محمدرحیم احمدی* صفحه 1
    در این مقاله پس از معرفی نظریه «گرایش های ریخت شکنانه» آنتوان برمن، ترجمه شناس فرانسوی و تبیین آن با استفاده از مثال های برگرفته از ترجمه آثار ادبی فرانسه به فارسی، برآنیم تا به بررسی کاربست پذیری و همچنین موانع احتمالی کاربرد این نظریه در نقد ترجمه در ایران بپردازیم. کاربست این نظریه در نقد متون ترجمه شده به فارسی حاکی از قابلیت استعمال آن در ترجمه های ادبی (به زبان فارسی) است.
    کلیدواژگان: گرایش های ریخت شکنانه، منطقی سازی، نقد ترجمه، آنتوان برمن، کاربست پذیری، بوتیقا
  • پریسا اردکانی*، مهوش قویمی صفحه 21
    یونسکو یکی از مهم ترین نمایشنامه نویسان تئاتر نو است که توانسته به خوبی این نوع تئاتر را روی صحنه ببرد. نمایشنامه «شاه می میرد» یکی از معروف ترین نمایشنامه های یونسکو است که به دفعات روی صحنه رفته و برخلاف دیگر نمایشنامه های وی معرف نوعی کلاسیسیسم است، علیرغم اینکه از ویژگی های خاص نمایشنامه نویسی یونسکو که همواره مفهومی سمبلیک در بردارد نیز بهره مند است. در آن دوران کلاسیسیسم به عنوان راهی برای مبارزه علیه تئاتر متعهد که طی سال های 60 رواج یافته بود محسوب می شد و یونسکو که تمایل زیادی برای مقابله با این نوع تئاتر داشت به سمت نگارشی روی آورد که بیانگر احساسات درونی وی باشد. از این روی نمایشنامه شاه می میرد نقطه عطفی در آثار این نویسنده بزرگ محسوب می شود. در این مقاله پس از بررسی اجمالی ویژگی های تئاتر نو به شناسایی مشخصه هایی می پردازیم که نمایشنامه شاه می میرد را به عنوان نمایشنامه ای کلاسیک از دیگر آثار یونسکو و سایر نویسندگان تئاتر نو متمایز می سازد.
    کلیدواژگان: یونسکو، شاه می میرد، تئاتر نو، کلاسیسیم، پیرنگ، ساختار، شخصیت
  • سیروس امیری*، زکریا بزدوده صفحه 33
    در این مقاله، نمونه هایی از بن مایه ی تقابل پدر و پسر در اساطیر یونان و ادبیات انگلیسی مدرن انتخاب و تحلیل گردیده اند. در این مطالعه، با بهره گیری از روانتحلیلگری و اسطوره شناسی، نخست فحوای اجتماعی سیاسی تقابل میان پدر و پسر نشان داده شده است. متونی که در این مقاله به طور ویژه بررسی و با یک دیگر مقایسه شده اند عبارتند از: تئوگونیا اثر هزیود، ادیپ شهریار اثر سوفکل، چهره ی هنرمند به عنوان مردی جوان اثر جیمز جویس و همه چیز فرو می پاشد اثر چینوا آچه به. انتخاب عناوین مدرنیستی و معاصر با هدف نشان دادن فرازمانی بودن موضوع صورت گرفته است. خوانش متون یادشده در پرتو اصول روانکاوی ادبی و نقد اسطوره شناختی حاکی است که تلفیق متعادل دو عنصر زنانگی و مردانگی در شخصیت پدر، و در بدنه ی نظام ارزشی جامعه، سبب بروز رفتار خردمندانه و توام با نرمش از جانب پدر خواهد گردید و این امر، به نوبه خود، پسر را به تعادل، میانه روی و، در عین حال، حرکت و پویایی وا خواهد داشت. حال آنکه تاکید افراطی بر اصول خدشه ناپذیر از جانب پدر به عنوان نماینده ی ارزشهای اجتماعی و خودداری از اعتدال و نرمش، اعلام جنگ علیه پسرو دعوت آشکار به افراط گرایی و پدرکشی است.
    کلیدواژگان: تقابل نسل ها، پدرکشی، اسطوره، ادبیات مدرن، پدر نویسندگی، مردانگی
  • علیرضا جعفری* صفحه 51
    در آسمان پهناور مدرنیسم ادبی، هنوز ستارگانی هستند که به دلایل پیچیده بسیار، و به رغم دارا بودن محتوای ارزشمند و سبک و زبانی فاخر و ستودنی، ناخوانده و ناشناخته مانده اند. سی. اچ. سیسن یکی از این ستاره های بزرگ ادب انگلیس است. او شاعری کم نظیر و صاحب زبانی چند لایه و پیچیده می باشد. علاوه بر معرفی و شناساندن یکی از شاعران طراز اول شعر مدرن انگلیس به خوانندگان ایرانی و فارسی زبان، در این مقاله تلاش شده است تا یکی از مهم ترین درونمایه های شعر او یعنی پول، به مثابه محتوا و هم شکل، بررسی و تحلیل شود. با بررسی اجمالی این هر وجه پول به عنوان محتوا و پول به مثابه استعاره در حدی که در یک مقاله کوتاه امکان پذیر است، نشان داده می شود که چگونه ذهنی که با ادبیات پول و خرید و فروش به همه چیز می نگرد، از تعالی اخلاقی و معنوی محروم گشته و به پرتگاه تباهی کشانده می شود. تاکید بر روی وجه استعاری پول و اقتصاد، در راستای اصول یکی از جدیدترین رویکردهای نقد ادبی، یعنی «نقد اقتصادی نو» می باشد. مقاله ابتدا نگاهی دارد مقدمه وار به نوشته های منثور و نیز تعدادی از اشعار سیسن برای ایجاد فضایی مناسب ارائه درونمایه و نقشمایه پول در منتخبی از اشعار وی.
    کلیدواژگان: پول، اقتصاد، استعاره، شعر، پرتگاه، تورم، طلا، عدد
  • سارا جوانمردی*، محمدرضا فارسیان صفحه 73
    بررسی شباهت های محتوایی و ساختاری میان آثار ادبی نویسندگان برخاسته از فرهنگ ها و ملل گوناگون شاخه ای از پژوهش های تطببیقی است، که همواره مورد توجه پژوهشگران بوده است. در این میان می توان به مطالعاتی که در حوزه تاثیرات ادب فارسی بر ادبیات فرانسه و بالعکس صورت گرفته است اشاره کرد. این مقاله بر آن است تا با پژوهشی در این زمینه، نگاهی به آثار امیل زولا و ابراهیم گلستان داشته باشد. زولا در آسوموار می کوشد تا تصویری ازدردها و زندگی فلاکت بار کارگران و سرنوشت سیاه آنان به خواننده دهد. گلستان نیز در مردی که افتاد به حکایت تیره روزی مردمان زحمتکشی می پردازد که در چنبره فقر، فلاکت و شهوت جسمانی اسیر شده اند. مقاله حاضر، با توجه به همانندی هایی که از لحاظ مضمون و شخصیت ها در داستان این دو نویسنده وجود دارد، بمدد رویکرد تطبیقی به تحلیل محتوایی و ساختاری اثر آن دو می پردازد.
    کلیدواژگان: ادبیات تطبیقی، امیل زولا، آسوموار، ابراهیم گلستان، مردی که افتاد
  • فاطمه خداکرمی* صفحه 91
    نکات آموزنده قرآن مجید، کامل ترین کتاب وحی الهی، همواره منبع الهام بخش ادبا و شعرای مسلمان پارسی زبان بوده است وهرکدام به فراخور اثر ادبی، شناخت و بینش خود از دریای بیکران معارف قرآنی بهره برده اند. سعدی شیرازی ازجمله شخصیت های برجسته ادبیات فارسی است که بارها درآثارش ازمضامین گوهربار کلام الهی بهره برده و آیات قرآنی را چون نگینی، زینت بخش سخن و کلام نغز و شیرین خود نموده تا به مدد احادیث نبوی، قصص و آیات الهی خواننده را به شناخت اخلاقیات و ارزشهای انسانی وانجام عمل نیک فراخواند «احسن کما احسن الله الیک»، به همین خاطر نام شیخ اجل سعدی شیرازی نه تنها در دنیای ادبیات بلکه بر جراید عالم به عنوان معلم اخلاق و مصلح جامعه جاودان مانده و آثارش در طول زمان به زبانهای گوناگون ترجمه شده است.
    در مقاله حاضر ضمن بررسی تحلیلی ترجمه مضامین قرآنی گلستان در ترجمه های «فریدریش روزن، دیتر بلمن و رودلف گلپک» به این موضوع نیز پرداخته می شود که آیا این مترجمان به تاثیرکلام الهی در آثار سعدی واقف بوده و در ترجمه های خود به این آیات اشاره کرده اند.
    کلیدواژگان: قرآن، تعالیم الهی، سعدی، برگردان متن، ترجمه پویا
  • عرفان رجبی*، جلال سخنور صفحه 111
    با توجه به موقعیت آفریقایی آمریکایی ها در جامعه آمریکا، مسئله هویت در ادبیات آفریقایی آمریکایی همواره یکی از دغدغه های اصلی (و شاید هم بزرگترین دغدغه) نویسندگان، شاعران و نمایشنامه نویسان آفریقایی آمریکایی بوده است. در این میان، تونی موریسون در مقام نویسنده آفریقایی آمریکایی زن از رابطه تعین بین فرهنگ غالب و مغلوب فراتر رفته و هویت را در رمان هایش در درون خود جامعه آفریقایی آمریکایی ها مسئله ساز می کند. در همین راستا، مقاله حاضر به بررسی فرایند هویت سازی در رمان بهشت (1997)، هفتمین اثر تونی موریسون می پردازد. از آنجا که هویت امری بسیط و تک ساحتی نیست، پژوهش حاضر از نظریه گفتمان لاکلو و موف و مفاهیم تحلیلی آن و زبان شناسی نقش گرای هالیدی به عنوان چارچوب نظری پژوهش استفاده کرد. پس از تحلیل زبانی و گفتمانی رمان، این نتیجه حاصل می شود که هویت بر بستری از تعین مفرط گفتمان ها، کنش های گفتمانی و مناسبات قدرت شکل گرفته و پیچده تر، فراتر و ناپایدارتر از مطلق های نژادی و مقوله های فرهنگی است.
    کلیدواژگان: هویت، گفتمان، جامعه ناممکن، امر سیاسی، تعیین مفرط، حوزه گفتمانی، مفصل بندی
  • مصطفی صدیقی* صفحه 137
    «ژیلبر دوران» آثار ادبی را بر آمده از اساطیر می داند؛ اساطیر با رهایی از زمان تاریخی، برمرگ غلبه می کنند. «دوران» با تحلیل متون ادبی بر پایه ی منظومه های روزانه و شبانه ی تخیل، ترس از زمان و غلبه بر این ترس را نشان می دهد. در این نوشتار داستان «ساداکو و هزار درنای کاغذی» نوشته ی الینور کوئر براساس نظریه «دوران» تحلیل می شود. ساداکو دختر دوازده ساله ای است که سرطان خون او را با ترس از مرگ مواجه می سازد ولی می کوشد به کمک باوری اسطوره ای بر این ترس غلبه کند. ترس از مرگ و اضطراب حاصل از بیماری سرطان به دلیل بمباران در هیئت منظومه ی روزانه ی تخیل با ارزش گذاری منفی به ترتیب ریخت تاریکی، حیوانی و سقوطی را نشان می دهد و در مقابل آن، باور اسطوره ای یعنی ساختن هزار درنای کاغذی که امید به بهبودی را در ساداکو ایجاد می کند خود سه بخش منظومه ی روزانه تخیل با ارزش گذاری مثبت یعنی ریخت تماشایی (امیدبخشی) عروجی (پرواز) و جداکننده (بریدن درنا از کاغذ) را آشکار می سازد که سرانجام در منظومه ی شبانه ی تخیل، مرگ به شکلی تلطیف شده درآمده و پذیرفته می شود.
    کلیدواژگان: ساداکو، ژیلبر دوران، اسطوره، ترس از مرگ، منظومه های روزانه تخیل، منظومه های شبانه تخیل
  • محسن فخری*، شیده احمدزاده صفحه 153
    آرمانشهر سرتوماس مور در کنار شهریار ماکیاولی ازبرجسته ترین متون اومانیستی رنسانس است که تاثیراتی عمیق بر سرنوشت اروپای امپریالیستی قرون بعد از خودگذاشت. این مقاله تلاش می کند تا نشان دهد که آرمانشهر نه یک آرمانشهر مطلوب انسانی که الگویی استعماری پیش روی بریتانیای قرون بعد است. با به کار بستن روش خوانشی کنترپوان که ادوارد سعید در فرهنگ و امپریالیسم مطرح می کند، خصوصیاتی که این متن را در دایره ی متون امپریالیستی استعماری قرار می دهد برجسته می شود. بدین منظور ابتدا موقعیت تاریخی اومانیسم و متن آرمانشهر را به اجمال بررسی، سپس تشریح می شود که آرمانشهر بیش از آنکه رساله ای ایده آلیستی باشد روایتی داستانی است؛ به همین دلیل این مقاله به ارتباط ارگانیک این متن با سنت امپریالیسی رمان مغرب-زمین می پردازد. در این روند تحلیل گفتمان های «رسالت متمدن سازی»، «خودی و دیگری»، «جنگ» و «برده داری» به تفصیل بررسی می شوند.
    کلیدواژگان: سر توماس مور، ادوارد سعید، اومانیسم رنسانس، ساختار رویکرد و ارجاع، خوانش کنترپوان، رسالت متمدن سازی
  • مرتضی بابک معین* صفحه 175
    اساسا تصویر نشانه معناشناسی فرانسه در دهه ی شصت را می توان تصویر دیسیپلینی ساختارگرا دانست که صرفا بر روی متون بسته و جدا از تجربه های زیسته کار می کند، یعنی متونی بریده از بافت، زندگی و رفتارهای روزمره، سوژه هایی در بی زمانی و جدا از بافت تاریخی، همانسان که ابژه هایی در گردش در میان دستان سوژه ها، و بی بهره از هرگونه ویژگی مادی و در نهایت تولید و ساخت معنا بدون پرداختن به مسئله بنیادی «حضور» کنشگران در تعامل. اما در دهه های اخیر شاهد گذر از نشانه معناشناسی روایی کلاسیکی مبتنی بر فلسفه ی اثبات گرایی به سوی سرچشمه های آغازین نشانه معناشناسی یعنی پدیدارشناسی می باشیم. این گذر را می توان در آخرین اثر گرماس یعنی در باب نقصان معنا پی گیری کرد، اثری که در آن شاهد ظهور ابعاد گمشده ی معنا در نشانه معناشناسی کلاسیک روایی هستیم. مسئله ی بنیادی که این مقاله به آن می پردازد پاسخ به این پرسش است که اساسا چگونه اریک لاندوفسکی، نشانه معناشناس اجتماعی فرانسه با تکیه بر این ابعاد گمشده، و صحه بر مفاهیمی چون «ادراک حسی»، «حضور»، «تطبیق متقابل و فعال تنها» و «وحدت»، در راستای دو نظام معنایی مطرح شده در نشانه معناشناسی کلاسیک، یعنی نظام معنایی «برنامه مدار» و نظام معنایی مبتنی بر «متقاعدسازی»، چهار نظام معنایی خود را معرفی می کند و راه نشانه معناشناسی را به شکل کامل و نظام یافته تر نسبت به گذشته به سوی دورنماهای جدید با بینش پدیدارشناختی می گشاید.
    کلیدواژگان: اریک لاندوفسکی، حضور، ادراک حسی، تطبیق، وحدت
  • سمیه کاظمی* صفحه 191
    جی. ام. کوئتزی در رمان در انتظار بربرها (1980)، نگاهی ویژه ای به جسم و کارکردهای آن در نظام های سیاسی امپریالیستی و خودکامه دارد. در این میان، حضور بربرها به عنوان مردمانی غیرمتمدن در مواجهه با قدرت مرکزی که در رمان تحت عنوان امپراطوری از آن یاد می شود، حائز اهمیت است. این پژوهش در پی بررسی رویکرد امپراطوری با مسئله بربرها به مثابه تهدیدی برای تمامیت آن و استفاده از جسم آنها در جهت شکستن مقاومتشان است. بربرها در رمان کوئتزی گروهی مردمان مهاجر وکوچنده هستند که از سکون بیزارند؛ خانه نمی سازند؛ زمین یا مزرعه ای ندارند و در فصول سرد و گرم کوچ می کنند. این ویژگی آنها را در مقابل دولت مرکزی قدرتمند و در عین حال ضعیف و شکننده می سازد. تحرک جسم آنها در مکان های جغرافیایی متفاوت مورد توجه ساختار قدرت قرار می گیرد. در این مقاله پژوهشگر به بررسی رابطه جسم بربرها و قدرت ویرانگر امپراطوری با نظر به استعاره ریزوم در کتاب یک هزار فلات (1980) نوشته ژیل دولوز و فلیکس گاتاری می پردازد.
    کلیدواژگان: ترکیبات اضافی، نقش نمای اضافه، مضاف، مضاف الیه، متمم اسمی، حالت دستوری
  • بهروز محمودی بختیاری* صفحه 207
    به اعتقاد بزرگان حوزه ادب پژوهی، «ردیف» یکی از دارایی های ویژه ادبیات فارسی است، که در انواع مختلف شعر به ویژه غزل نمودی چشمگیر دارد و مانند قافیه ای درونی و معنایی عمل می کند. از میان بزرگان عرصه ادب فارسی، حافظ از کسانی است که ردیف را در اکثر غزل های خود به کار برده، و از انواع ساخت های واژگانی با تنوع فراوان در ردیف های خود سود جسته است این مقاله به بررسی ترجمه ای از دیوان او می پردازد که در آن، مترجم (هنری کلارک) تلاش کرده که ردیف های غزل فارسی را به ردیف شعر انگلیسی (و در جایگاه پایانی بیت) برگرداند. با توجه به ساخت های دستوری متفاوت زبان های انگلیسی و فارسی، بدیهی است که در چنین تلاشی، هم به میزان قابل ملاحظه ای خلاقیت و ابداع زبانی نیاز است، و هم چالش هایی بر سر راه مترجم قرار دارد که هر دوی آنها در متن مقاله بررسی شده اند، و این چالش ها هم در سیزده مورد دسته بندی شده اند.
    کلیدواژگان: ترجمه ادبی، حافظ، ردیف، کلارک
|
  • Dr, Mohammad Rahim Ahmadi* Page 1
    The article presents these trends through examples from French translations into Persian, we propose to study the possibility of applying the theory to the analysis of Persian translations and comment on the potential pitfalls of such an application. The application of this theory to the critical study of French texts translated into Persian shows its universal character.
    Keywords: Deconstructive trends, Rationalization, translation assessment, Poetics, Antoine Berman
  • Parissa Ardakani*, Dr.Mahvash Ghavimi Page 21
    Ionesco is one of the most important dramatists of the new theatre. His staging of this kind of theatre is perfect. The King Dies is one of the most famous of Ionesco's plays which has been enacted on the stage most often. Unlike his other plays, The King Dies is a classic drama and contains symbolic concepts as well. In that era, the classicism was a way to fight against the popular committed theatre of 1960s. Ionesco who intended to react to committed theatre, shifted to a kind of theatrical style that reflected his inner feelings. Therefore, the King Dies is a turning point in the works of this great writer.
    Keywords: Ionesco, King dies the new theater, classicism, plan, structure, character
  • Dr. Cyrus Amiri*, Dr. Zakariya Bezdodeh Page 33
    This article is an attempt to analyze the archetype of the clash between father and son in mythology and sample works from English Literature. Basing the argument upon psychoanalysis and mythology, the authors have endeavored to discuss the origin and the socio-political background of the clash between father and son. The works which have been analyzed in this study, include Hesiod's Theogony, Sophocle's Oedipus Rex, James Joyce's The Portrait of the Artist as a Young Man and Chinua Achebe's Things Fall Apart. The analysis shows that a balance between the masculine and the feminine elements in the father and consequently in the value systems of society leads, on the one hand, to the emergence of a logical behavior on the part of the father; which makes for the survival of the son, his normal development and his getting along within the society. On the other hand, emphasizing the elements of paternity and avoiding a normal and balanced behavior leads to a war between the father and the son which results in patricide.
    Keywords: clash between generations, archetype of patricide, anxiety of influence, masculinity
  • Dr.Alireza Jafari* Page 51
    There are still so many figures of British and American literary modernism that remain to be unearthed and studied. Undoubtedly, the twentieth-century poet C. H. Sisson is one of these figures. He is an important voice from the turbulent years of modern poetry. He writes on so many important themes of special relevance in today’s world, one of which is surely money, both as content and as form, that is to say, both as subject and metaphor. According to him, the moral progress and the ultimate spiritual achievement of man is something we should seriously work for. However, this quest is seriously interrupted and disrupted time and time again by money, something which is not external to a person’s life and mind, but something that inheres in the mind and strongly influences his/her worldview. A mind fully occupied by economic concerns has hardly any chance of salvation and is gradually led to the abyss of destruction.
    Keywords: money, economics, abyss, metaphor
  • Sara Javanmardi*, Dr.Mohammad Reza Farsian Page 73
    The study of contextual and structural similarities between the literary works of the authors with different cultures and nationalities is a branch of comparative research which always attracts the researchers. Among these, the most prominent have been the studies conducted on the influence of Persian literature on French literature and vice versa. The present article, conducts a research through comparing the works written by Emile Zola and Ebrahim Golestan. Zola in Assommoir tries to recount the laborers’ pains and their miserable life and sorrowful destiny. Golestan in his work entitled “A Man who Fell Down” also narrates the misery of the hardworking people who are entangled in poverty, misery, and physical lust. Considering the similarities in themes and characters between these two works, we will try to analyze their content and structure with a comparative approach.
    Keywords: Comparative Studies, Emile Zola, Assommoir, Ebrahim Golestan, A Man who Fell Down
  • Fatemeh Kohdakarami* Page 91
    Qoranic teachings have always been the inspiring source for Persian Muslim scholars, especially poets, and each has benefitted from this endless treasury, depending on their own understanding and the type of literary work. Sa’di from Shiraz is one of the eminent literary figures who has enjoyed the divine concepts and benefitted from these priceless expressions to convey ethical and humanistic values to the readers: “God´s words are the best because He is the best”. That is why Sa’di´s name remain eternal not only in literature but in world literature of as a moralist, and his writings are translated to many languages. In this article, through investigating Qoranic expressions of Golestan in the translations of Fredrich Rosen, Dieter Bellmann, and Rodolf Gelpke, an attempt is made to find out whether trans-lators were aware of the influence of God´s words in Sa’ di´s works and to what extent have transmitted them in their translations.
    Keywords: Qoran, Devine teachings, Saadi, Interpretation, Dynamic Translation
  • Erfan Rajabi*, Dr, Jalal Sokhanvar Page 111
    Given the socioeconomic conditions of the African Americans in the mainstream American culture, the African American authors have almost always had to grapple with the issue of identity and subjectivity. Toni Morrison, as an African American woman novelist, has gone beyond the issue of identity within the paradigm of hegemony and counter-hegemony to throw into relief the multivariate character of identity formation in African American community. In an attempt to investigate the identity formation in Toni Morrison’s Paradise(1997), the present article has selected the analy-tical framework of Ernest Laclau and Chantal Mouffe’s Discourse theory and Hallidayan Systemic Functional Linguistics (SFL). After analyzing the linguistic and discursive practices of the novel through analytical concepts of Laclau and Mouffe, it is concluded that subjectivity in Paradise is a construct contingent on the overdetermination of a myriad of discourses and relations of power which operate within the African American community. Therefore, subjectivity is a political formation.
    Keywords: subjectivity, discourse, the political, the social, the field of discursivity, the impossible
  • Dr.Mostafa Sedighi* Page 137
    Gilbert Duran believes that literary works emerged from mythology. Mythology, getting rid of historical time, overcomes death. He shows the fear of time and overcoming that fear through analyzing the literary text based on days and nights imagination regime of Sadako and “the Thousand Paper Cranes" written by Eleanor Coerr which narrates the life of a twelve year old girl that leukemia makes her afraid of death, so she tries to overcome the fear by a mythical belief. This article studies Sadako’s story according to daily imagination regime with positive rating means separator symbols, spectacular and ascent, and finally describes and analyzes nightly imagination regime.The fear of death and anxiety of leukemia caused by bombardment in daily imagination regime panel with negative rating, shows, respectively, darkness, animal and downfall form. While, mythical belief means making thousands of paper cranes which create hope of recovery in Sadako and this reveals three parts of daily imagination poem with positive rating such as spectacular (hopeful) ascent (fly) separator (cut crane from paper) that finally, in nightly imagination regime, a soft and soothing form of death will be accepted.
    Keywords: Sadako, Gilbert Durand, myth, the fear of death, imagination regime
  • Mohsen Fakhri*, Dr. Sheede Ahmadzadeh Page 153
    Sir Thomas More’s Utopia, along with Machiavelli’s The Prince, is a book which is assumed to have heavily and seriously affected the destiny of the imperialist Europe in later centuries. This study is to examine the fact that Utopia, being introduced by many as a dystopia, is also a land which is intrinsically a colonizer and a good model for The Great Britain. By applying the reading method called ‘Contrapuntal’ proposed by Edward Said in his book Culture and Imperialism, it is possible to highlight the features that place this text within the imperialistic and colonialist frame. To do so, the historical position of Renaissance Humanism is studied and then it is clarified that Utopia, as a polemic text is also a narrative which keeps an organic unity with the imperialistic tradition of western novel writing. Hence, the present article will closely examine the dominant discourses within this text including ‘civilizing mission’, self and other, ‘war’, and ‘slavery.
    Keywords: Sir Thomas More, Edward Said, The structure of attitude, reference, contrapuntal reading, Narration, domination, Civilizing mission
  • Dr. Morteza Babak Moein* Page 175
    The image of French semiotics has been frozen since1960; for instance a formal discipline of working principle on complete texts, excluded from experiences, that is to say texts taken out of context, subjects separated from their history, and objects emptied of their substance, and the construction of meaning without presence. But, in recent decades we witnessed the transition from classical semiotics based on positivism to the phenomenological origins of semiotics. The main problem of this article is to answer this question: How does Eric Landowski, French sociosémiologue, emphasize the lost -dimensional sense of meaning and highlight concepts such as aesthesia, Presence, adjustment and dynamic interaction of subjects, complete both plans of meaning already present in the classical narrative semiotics, namely, programming and manipulation, and defines systematically four regimes of meaning.
    Keywords: Eric Landowski, presents, adjustment, aesthesia, union
  • Somayeh Kazemi* Page 191
    J. M. Coetzee in his Waiting for the Barbarians (1980) pays much attention to the body and its functions in the imperialistic and totalitarian regimes. The conflict between the barbarians as a group of uncivilized people and the central government, which is named the Empire, is the central one in this novel. This research is an attempt to analyze the way that the Empire treats the barbarians as a threat to its totality and order. In addition, this article analyzes the government’s torturing of the barbarians’ bodies in order to break their resistance against the hegemony of the Empire. In Coetzee’s novel, the barbarians are a group of nomads who do not stay in one place; do not build any house; they have no land and migrate to other places in the cold and warm seasons. These characteristics make them either strong or weak against the Empire and their moving bodies in different geographical places are not neglected by the power structures. This research studies the relations between the barbarians’ bodies and the destructing power of the Empire, considering the rhizome analysis of Gilles Deleuze and Felix Guattary in A Thousand Plateaus: Capitalism and Schizophrenia (1980).
    Keywords: Waiting for the Barbarians, J. M. Coetzee, imperialistic regimes, nomads, rhizome, Gilles Deleuze, Felix Guattary
  • Dr.Behrooz Mahmoodi, Bakhtiari* Page 207
    Literary scholars of Persian literature regard “radif” as a property of Persian poetry; a property which has a clear manifestation in different types of poetry, especially the Persian Qazal, and acts as an internal rhyme for the poem. Among the great literary figures of Persian literature, Hafiz is one of those who have made an extensive use of radif in his Qazals, with a diverse linguistic structure. In this article, a translation of the Divan of Hafiz has been chosen, in which the translator (Henry W. Clarke) has committed himself in translating most of the Radifs, on one hand, and place them at the end of each line, on the other, as it is in classical Persian poetry. Considering the differences between the grammatical structures of the two languages, it seems clear that a great deal of creativity is needed, and of course the translator will face many challenges. The question of this article is what these challenges are, and how the translator has dealt with them. After reviewing the translations of Radif in this work, the challenges have been classified in 13 items, as follows: ditransitive verbs in Persian, nominalized verbs, Persian auxiliary verbs which contain their own meaning too, impersonal constructions in Persian which look like the past tense verbs, Periphrastic structures and compound verbs with the common base verbs, personal endings of Persian which do not have equivalences in English, “Common” pronouns such as xod and xiš which do not English equivalents, different word orders of the two languages, specific Persian enclitics, and the conversions of different parts of speech in Persian, which does not necessarily take place in English.
    Keywords: Translation, Hafiz, Radif, Clarke