فهرست مطالب

پزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز - سال سی و پنجم شماره 6 (پیاپی 108، بهمن و اسفند 1392)
  • سال سی و پنجم شماره 6 (پیاپی 108، بهمن و اسفند 1392)
  • تاریخ انتشار: 1392/12/14
  • تعداد عناوین: 15
|
  • مینا آدمپورزارع، امین الله بهاءالدینی، پروین آذرفام صفحات 6-11
    زمینه و اهداف
    نیتریک اکسید به عنوان مولکول سیگنال دهنده ی اصلی در مجرای معده ای - روده ای که توسط ایزوفرم هایی از آنزیم نیتریک اکسید سنتتاز(NOs) از آرژینین تولید می شود، در طیف گسترده ای از فعالیت های فیزیولوژیکی و پاتوفیزیولوژیکی نظیر ایجاد سرطان روده نقش دارد. مطالعات زیادی دلالت دارند که نیتریک اکسید به عنوان یک مولکول سیگنال دهنده ی کلیدی است که مسیرهای ایجاد تومور را تنظیم می کند. از آن جایی که امواج الکترومغناطیس می توانند بر میزان نیتریک اکسید بافت ها تاثیر گذار باشد و با توجه به استفاده روزافزون از وسایل تولیدکننده میدان های الکترومغناطیس ضعیف درمنازل، محیط های کاری، بیمارستان ها وغیره، لذا هدف از تحقیق حاضر اثر قرار گیری دراز مدت در معرض میدانهای الکترومغناطیس ضعیف بر میزان نیتریک اکسید در روده بزرگ ایزوله می باشد.
    روش بررسی
    در این مطالعه تجربی 30 سر موش صحرایی نر بالغ به سه گروه تقسیم شدند: گروه آزمایشی ((سوانویید روشن) به مدت 140 روز تحت تاثیرمیدان الکترومغناطیس با شدت 1 میلی تسلا و فرکانس 50 هرتز قرار گرفت)، گروه شاهد ((سولنویید خاموش) در شرایط مشابه گروه اول ولی دردستگاه خاموش قرار گرفت) و گروه کنترل (در شرایط طبیعی نگهداری شد). بعد از 140 روز پاسخ مکانیکی حلقه های طولی روده ایزوله شده به L-NAME توسط سیستم powerlab-AtoD ثبت گردید
    یافته ها
    علرغم تغییرات اندک در پاسخ مکانیکی بافت در گروه آزمایشی در مقایسه با گروه های دیگر، این تغییرات از نظر آماری معنی دار نمی باشد (P>0.05).
    نتیجه گیری
    قرار گرفتن دراز مدت در معرض میدانهای الکترومغناطیس با فرکانس پایین در میزان نیتریک اکسید در روده بزرگ تغییراتی ایجاد نمی کند.
    کلیدواژگان: میدان الکترومغناطیس کم فرکانس، روده بزرگ، نیتریک اکسید
  • مریم آقایی امیرخیزی، سیامک حقی پور صفحات 12-19
    زمینه و اهداف
    بخش بندی تصاویر با تشدید مغناطیسی (MRI) قلب به عنوان یکی از روش های تشخیص و بررسی روند بهبود بیماری ها حائز اهمیت می باشد. تاکنون روش های مختلفی پیشنهاد و پیاده سازی شده اند. هدف از انجام این مطالعه بکارگیری روشی جهت بخش بندی لایه آندوکارد بطن چپ در تصاویرMR قلب می باشد که نسبت به روش های قدیمی و رایج از دقت بیشتری برخوردار باشد.
    مواد و روش ها
    در این مقاله از روش کانتور فعال بهبود یافته استفاده شده است. یک روش نیمه اتوماتیک نیز جهت برآورد مقدار نیروی بالون مناسب برای هر تصویر بر مبنای متوسط شدت روشنایی ناحیه بطن چپ پیشنهاد گردیده است. پایگاه داده مورد استفاده شامل 2039 تصویر MR از 18 کودک با نمونه گیری تصادفی می باشد. مطالعه بصورت مقایسه ای می باشد. نتایج بدست آمده بر اساس دو استاندارد میزان همپوشانی (DM) و متوسط کوتاهترین فاصله عمودی بین نقاط کانتور اتوماتیک و کانتور دستی (P2C) با استفاده از روش آماری ناپارمتریک مان- ویتنی با نتایج مقالات قبلی مقایسه گردیدند.
    یافته ها
    جهت پیاده سازی الگوریتم، سیکل کامل قلبی شامل فاز انبساطی و انقباضی و سه سطح برش Base، Mid و Apex در نظرگرفته شده است. نتایج حاصل نسبت به نتایج مشابه در مقالات دیگر از نظر استانداردهای تعریف شده مقادیر مناسبتری را نشان می دهند. در فاز انبساطی نسبت به انقباضی و در سطح برش Base نسبت به سایر سطوح نتایج بهتری بر اساس دو استاندارد به دست آمده است.
    نتیجه گیری
    با بخش بندی بطن چپ با استفاده از کانتور فعال بهبود یافته و الگوریتم پیشنهادی جهت استخراج نیروی بالون مناسب، در مقایسه با مقاله مشابه، مقدار متوسط DM 6/19% در فاز انبساطی و 5/49% در انقباضی و مقدار متوسط P2C بترتیب 8/43% و 6/39% در فاز انبساطی و انقباضی بهبود داشته است.
    کلیدواژگان: تصویر تشدید مغناطیسی، قلب، بطن چپ
  • پرویز ترک زبان، رضا پور عباس، مهرداد حاجیلویی، فرناز جعفری، علی زرندی صفحات 20-25
    زمینه و اهداف
    هدف از روش ضد عفونی یک مرحله ای کل دهان حذف یا کاهش سریع تمام پاتوژنهای اوروفارنژیال بواسطه جرم گیری و تسطیح سطح ریشه، شستشوی زیر لثه ای پاکتهای پریودنتال و ضد عفونی سطح زبان است. هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر این روش بر میزان IL-17و IL-23 سرمی در بیماران مبتلا به پریودنتیت مزمن متوسط تا پیشرفته است.
    مواد و روش ها
    این مطالعه کلینیکی بر روی 24 بیمار مبتلا به پریودنتیت مزمن جنرالیزه متوسط تا پیشرفته که به طورتصادفی برای مطالعه انتخاب شدند انجام گرفته است. 20 (11مرد-9 زن)سالم از لحاظ پزشکی و بدون تاریخچه دارو درمانی در 6 ماه گذشته وارد مطالعه شدند. نمونه خونی بیماران بلافاصله قبل از درمان گرفته شد. ضد عفونی یک مرحله ای کل دهان در یک جلسه انجام گرفت. نمونه خونی دوم 6 هفته بعد از درمان گرفته شد. نمونه ها به روش ELISA از نظر میزان IL-17 و IL-23 سرمی بررسی شدند. آنالیز آماری به روش ناپارامتری ویلکاکسون با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 0/15 انجام گرفت.
    یافته ها
    میانگین مقادیر قبل و بعد از درمان IL-17 سرمی به ترتیب pg/ml 6/38 ±8/103 و pg/ml6/8 ±1/14 می باشد (003/0=P) و میانگین مقادیر قبل و بعد از درمان IL-23 سرمی به ترتیب pg/ml 1/40 ±9/124 و pg/ml 8/8 ±17 می باشد (001/0=P)؛ که در هر دو مورد تفاوت معنی دار است.
    نتیجه گیری
    در بیماران مبتلا به پریودنتیت مزمن متوسط تا پیشرفته میزان IL- IL-17 و IL-23 سرمی بعد از ضد عفونی یک مرحله ای کل دهان به طور معنی داری کاهش می یابد.
    کلیدواژگان: پریودنتیت مزمن، ضد عفونی
  • یلدا جباری مقدم، ماندانا رفیعی* صفحات 26-31
    زمینه و اهداف

    در بسیاری از مقالات گوش، حلق و بینی رفلاکس اسید معده به مری بعنوان یک عامل زمینه ای قوی در اختلالات حنجره ای و خارج حنجره ای شناخته شده است. ولی هنوز مکانیسم دقیق ایجاد این عوارض بحث برانگیز است. مطالعه حاضر برای بررسی ارتباط رفلاکس اسید معده به مری و بیماری های گوش،حلق و بینی در کودکان طراحی شده است.

    مواد و روش ها

    مطالعه حاضر از نوع توصیفی– مقطعی بوده و جامعه آماری آن شامل کودکان مبتلا به رفلاکس اسید معده به مری در طی یک دوره یکساله میباشد. که تشخیص (Gastroesophageal reflux disease) GERD براساس علایم و یافته های رادیولوژیک و اندوسکوپیک وپرسشنامه مسجل شده است. چهل کودک (1-14 ساله)، قبل از شروع درمان از نظر علایم گوش، حلق و بینی توسط متخصص گوش، حلق و بینی معاینه شده و پس از ثبت یافته ها در پرسشنامه-ای که برای این پژوهش تنظیم شده بود، درمان GERD و مشکلات گوش حلق بینی توسط همکار فوق تخصص گوارش کودکان و متخصص گوش، حلق و بینی صورت گرفت. یک و شش ماه بعد از درمان مجددا از نظر گوش، حلق و بینی وگوارش معاینه و نتایج با همدیگر مقایسه گردید. متغیرهای دموگرافیک و علایم بالینی ابتدا،یک ماه و شش ماه بعد از شروع درمان ثبت شد.

    یافته ها

    در طی این بررسی 30 درصد از کودکان مورد آزمون زیر یک سال سن داشتند. در 85 درصد از کودکان سابقه خانوادگی رفلاکس منفی گزارش شد.سرفه، شایعترین موارد شکایت بالینی بود. یک ماه پس از درمان 10 درصد از علائم گوارشی و 35 درصد از علائم ENT بطور کامل بهبود داشتند.شش ماه پس از درمان 86/64 درصد از علائم گوارشی وENT بطور کامل بهبود یافتند.

    نتیجه گیری

    این بررسی نشان داد که رفلاکس گاستروازوفاژال باید در تمام کودکانیکه علائم گوش، حلق و بینی مقاوم به درمان دارند باید مد نظر قرار گرفته، تشخیص و درمان گردد.

    کلیدواژگان: ریفلاکس گاستروازوفاژیال، کودک، درمان، تظاهرات گوش، حلق وبینی
  • حجت حسین پورفیض، جعفر سلیمانپور مختار مانند، جعفر گنج پور ثالث، حسین طالب، علی تبریزی * صفحات 32-37
    زمینه و اهداف

    دفورمیتی زانو مرتبط با استئوآرتریت یکی از شایعترین شکایت های مراجعه کننده به جراحان ارتوپدی است. استئوتومی فوقانی تیبیا یکی از روش های درمانی پذیرفته شده برای استئوآرتریت داخلی زانو با دفورمیتی واروس است. هدف از این مطالعه مقایسه نتایج روش های استئوتومی گوه باز و گنبدی در بیماران مبتلا به دفورمیتی ژنوواروم است.

    مواد و روش ها

    در یک مطالعه توصیفی تحلیلی، 30 بیمار با دفورمیتی ژنوواروم مورد مطالعه قرار گرفتند. آنها به دو گروه 15 نفره تقسیم بندی شده و با یکدیگر مقایسه شدند. بیماران با استئوتومی گوه باز و گنبدی شکل درمان شده و برای مدت 6 ماه بعد از جراحی مورد پیگیری قرار گرفتند.

    یافته ها

    شیوع عوارض بعد از جراحی استئوتومی گوه باز 6 مورد (40%) و گنبدی شکل 4 مورد (7/26%) بود. مهمترین عارضه در روش گوه باز شکستگی داخل مفصلی و اختلاف طول اندام و در روش گنبدی فلج عصب پرونئال و یک مورد عدم جوش خوردگی و دو مورد عدم اصلاح زاویه بود. از نظر مدت جراحی، مدت توانایی تحمل وزن بین دو گروه تفاوت آماری معنی داری وجود نداشت. میانگین دفورمیتی واروس در گنبدی شکل 7/12 درجه و در گوه باز 3/9 درجه بوده است. از نظر عملکردی بر اساس امتیاز Knee Society Score تفاوت آماری معنی داری در امتیاز عملکردی نداشتند. اندکس Insall Salvati تفاوتی در موارد استئوتومی گنبدی شکل و گوه باز در قبل و بعد از عمل نداشت.

    نتیجه گیری

    استئوتومی گوه باز و گنبدی شکل پروگزیمال تی بیا دارای نتایج مطلوب درمانی و با عملکرد نهایی مشابه است ولی استئوتومی گنبدی شکل روش آسان و مفید در موارد درگیری یکطرفه با دفورمیتی واروس شدید است.

    کلیدواژگان: استئوتومی فوقانی تیبیا، استئوتومی گوه باز، استئوتومی گنبدی شکل
  • سید ابراهیم حسینی، گوهر عواطفی نژاد صفحات 38-43
    زمینه و اهداف
    مورفین به عنوان یک داروی اعتیادآور باعث فعالیت بیش از حد سیستم های دوپامینرژیک مغز و ایجاد وابستگی شدید در مصرف کنندگان می شود. با توجه به تداخل عمل نورون های دوپامینرژیک با نورون های گاباارژیک در مغز، این مطالعه با هدف بررسی اثر داروی ضداضطرابی فنوباربیتال که به عنوان آگونیست گابا عمل می نماید، بر روی ترجیح مکان شرطی (CPP) القاء شده با مورفین صورت گرفت.
    مواد و روش ها
    این مطالعه بر روی 56 سر موش سوری نر بالغ با وزن تقریبی 35-30 گرم و سن حدودا 80 روزه انجام گردید که به گروه های کنترل، شاهد و 5 گروه تجربی تیمار با مورفین، تیمار با فنوباربیتال با دوز حداقل و حداکثر و تیمار با مورفین+فنوباربیتال با دوز حداقل و تیمار با مورفین+فنوباربیتال با دوز حداکثر تقسیم گردیدند. برای تشخیص ایجاد وابستگی از روش CPP استفاده شد. داده ها با کمک آزمون تجزیه و تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) و با کمک نرم افزار SPSS-18 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که بین گروه کنترل و شاهد اختلاف معنی داری در ترجیح مکان خاصی وجود ندارد، همچنین بین گروه کنترل با گروه تجربی تیمار با فنوباربیتال با دوز حداقل نیز اختلاف معنی داری در ترجیح مکان خاصی مشاهده نشد، اما بین گروه کنترل و گروه تیمار با فنوباربیتال با دوز حداکثر و بین گروه کنترل و تیمار با مورفین اختلاف معنی داری در ترجیح مکان دریافت دارو مشاهده گردید و بین گروه تیمار با فنوباربیتال با دوزهای حداقل و حداکثر+مورفین نسبت به گروه تیمار با مورفین به تنهایی کاهش غیر معناداری در ترجیح مکانی نشان داده شد.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد که فنوباربیتال به عنوان آگونیست گیرنده های GABA از طریق تداخل عمل با مسیرهای دوپامینرژیک بر CPP القاء شده با مورفین تاثیر می گذارد.
    کلیدواژگان: وابستگی به مورفین، فنوباربیتال، روش CPP
  • عباسعلی دهقانی، لاله کلامی*، مهین سیدحجازی، رضا امیر ناصری، کریم مرجانی صفحات 44-51
    زمینه و اهداف

    آژیتاسیون پس از بیهوشی مشکلی شایع پس از عمل جراحی در کودکان است. این آژیتاسیون با تغییر در درک از محیط و علایمی چون منگی، حساسیت بیش از حد به تحریکات و رفتار حرکتی بیش فعال مشخص می شود. پیش درمانی خوراکی بطور گسترده ای در بیهوشی کودکان جهت کاهش اضطراب بکار گرفته می شود. هدف از این مطالعه مقایسه اثرات بالینی میدازولام و کلونیدین خوراکی جهت پیشگیری از آژیتاسیون پس از بیهوشی مربوط به اعمال جراحی کودکان در اتاق ریکاوری است.

    مواد و روش ها

    در یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسوکور، 127 کودک کاندید عمل جراحی آدنوتانسیلکتومی و میرنگوتومی در مرکز آموزشی درمانی کودکان تبریز طی 12 ماه بررسی شدند. بیماران بطور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: گروه M (42 مورد) که میدازولام خوراکی (mgkg-1 5/0) نیم ساعت پیش از جراحی گرفتند؛ گروه C (43 مورد) که کلونیدین خوراکی (μkg-1 4) نیم ساعت پیش از جراحی گرفتند؛ و گروه P (42 نفر) که در همان زمان فقط دارونما گرفتند. نمره آژیتاسیون قبل از جراحی و در زمان ریکاوری تعیین شد.

    یافته ها

    بیماران هر سه گروه از نظر سن، جنس و وزن همسان بودند. امتیاز نهایی آژیتاسیون در گروه های میدازولام خوراکی و کلونیدین خوراکی در مقایسه با گروه دارونما بطور معنی داری کمتر بود. طی اندازه گیری های جداگانه، متوسط نمره آژیتاسیون در گروه دارونما بطور معنی داری کمتر از گروه میدازولام خوراکی بود. فراوانی آژیتاسیون پس از بیهوشی در گروه دارونما و میدازولام خوراکی بلافاصله پس از ریکاوری بطور معنی داری کمتر از گروه دارونما بود، ولی با گذشت زمان (تا 20 دقیقه پس از ریکاوری) بطور معکوس در گروه های کلونیدین خوراکی و میدازولام خوراکی افزایش یافت. متوسط زمان ریکاوری در گروه های میدازولام خوراکی و کلونیدین خوراکی بطور معنی داری بیشتر از گروه دارونما بود. علایم حیاتی در گروه کلونیدین خوراکی در مقایسه با گروه میدازولام خوراکی از ثبات بیشتری برخوردار بود. متوسط مدت آژیتاسیون در سه گروه مشابه بود.

    نتیجه گیری

    کلونیدین و میدازولام خوراکی ممکن است در کودکان باعث کاهش شدت آژیتاسیون پس از بیهوشی پس از جراحی گردد. این یافته در مورد کلونیدین بیشتر صدق می کند. از سوی دیگر، هر دو دارو ممکن است زمان ریکاوری و میزان بروز آژیتاسیون پس از بیهوشی پس از جراحی را افزایش دهند.

    کلیدواژگان: کلونیدین، میدازولام خوراکی، دوره ریکاوری بیهوشی، آژیتاسیون روانی، حرکتی، کودکان
  • علیرضا روحانی، محمدرضا بازآور، روح الله سهرابی، ناضره عمیدفر صفحات 52-57
    زمینه و اهداف
    شکستگی های ساعد اطفال، از آسیبهای شایع هستند و درمان آن متفاوت از بالغین است. هدف از این مطالعه بررسی ریسک فاکتورها و چگونگی پیشگیری از جابجایی مجدد در این نوع شکستگی هاست.
    مواد و روش ها
    در این کار آزمایی بالینی 86 بیمار به دو گروه بطور تصادفی تقسیم شدند. گروه اول باروش گچ بلند بازو و گروه دوم با روش اسپلینت Sugar tong درمان شدند و ریسک فاکتورهای جابجایی مجدد ارزیابی شدند.
    یافته ها
    هشتاد و شش کودک زیر 15 سال با میانگین سنی 24/2 ± 24/12 مورد مطالعه قرار گرفتند. ما دریافتیم که در مقایسه با شکستگی عرضی با 10و20و30 درجه افزایش در مایل بودن شکستگی، شانس جابجایی مجدد به ترتیب 23/3 و 82/5و 14/12 برابر افزایش می یابد.
    نتیجه گیری
    جابجایی اولیه کامل شکستگی و افزایش میزان مایل بودن خط شکستگی مهم ترین عوامل خطر برای جابجایی مجدد می باشند.
    کلیدواژگان: شکستگی ساعد، عوامل خطر، جابجایی مجدد
  • سید کاظم شکوری، آرش بابایی، ناضره عمیدفر، بینا افتخارسادات * صفحات 58-63
    زمینه و اهداف

    در حال حاضر آزمون تشخیصی قابل اعتماد برای پلانتار فاشئیت (التهاب فاشیای کف پا) وجود ندارد و نمی توان بر اساس پیدا کردن خار پاشنه در رادیوگرافی به تشخیص رسید. اولتراسوند یک ابزار عالی برای ارزیابی مشکلات شایع مچ پا است. هدف از این مطالعه بررسی سونوگرافیک پلانتار فاشئیت می باشد.

    مواد و روش ها

    این مطالعه به صورت آینده نگر بر روی 36 بیمار با درد پاشنه و ویژگی های بالینی پلانتار فاشئیت انجام شد. علاوه بر این، پاشنه ی 36 داوطلب بدون علامت همسان از نظر سن و جنس به عنوان گروه کنترل وارد مطالعه شدند و جهت بررسی ظاهرپایه طبیعی پلانتار فاسیا مورد بررسی قرار گرفتند. ارزیابی های سونوگرافیک با اسکنر موجود انجام شد و ضخامت پد پاشنه چربی اندازه گیری گردید.

    یافته ها

    افزایش معنی داری در ضخامت فاسیای پلانتار، لایه ی چربی پاشنه، دردپاشنه، درد صبحگاهی، شدت درد روزانه، شدت درد صبحگاهی، وزن، شاخص توده ی بدنی در بیماران پلانتارفاشیئت در مقایسه با گروه کنترل دیده شد(0001/0 =P). ضخامت فاسیای پلانتار در محل اتصال به کالکانئوس به ترتیب و میلی متر در گروه مورد و کنترل بودند. این تفاوت از لحاظ آماری معنی دار بود (0001/0 =P).

    نتیجه گیری

    اگر چه MRI روش انتخابی در ارزیابی مورفولوژیک ضایعات مختلف فاسیای پلانتار است، سونوگرافی نیز می تواند به عنوان یک ابزار موثر و شاید جایگزین MRI در تشخیص پلانتار فاشئیت باشد.

    کلیدواژگان: پلانتار فاشئیت، سونوگرافی، ضخامت فاسیای پلانتار
  • علیرضا صادقپور، روح الله سهرابی، ناضره عمید فر، مسعود قهوه چی اکبری صفحات 64-69
    زمینه و اهداف
    استئوتومی پری استابولار یک روش درمانی مناسب برای پایدارسازی دیسپلازی مفصل هیپ بزرگسالان است. هر چند که اطلاعات کمی در پیامد بیماران درمان شده وجود دارد ولی این روش جراحی به فراوانی مورد استفاده قرار می گیرد. هدف از این مطالعه بررسی نتایج درمانی جراحی استئوتومی پری استابولار به دو روش محدود و کلاسیک در بیماران دارای دیسپلازی شدید در مفصل هیپ است.
    مواد و روش ها
    در یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده ساده 20 بیمار دارای دیسپلازی شدید مفصل هیپ در دو گروه موازی تقسیم بندی شده و تحت درمان جراحی به روش استئوتومی کلاسیک و محدود قرار گرفتند. این بیماران برای شش ماه پیگیری شدند و نتایج نهایی درمان مورد بررسی قرار گرفته است.
    یافته ها
    20 بیمار دارای دیسپلازی شدید مفصل هیپ با میانگین سنی 7/26 سال شرکت کردند. 9 بیمار به روش استئوتومی محدود و 11 بیمار به روش استئوتومی کلاسیک درمان شده بودند. میزان خونریزی در روش محدود 477 میلی لیتر و در روش کلاسیک 661 میلی لیتر بود که تفاوت آماری معنی داری مشاهده شد (001/0 = P). میزان عملکرد مفصل هیپ در دو گروه تفاوتی وجود نداشت. در کنترل درد بیماران تفاوتی بین دو روش وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    استئوتومی پری استابولار به تنهایی برای درمان دیسپلازی شدید مفصل هیپ موفق است. در روش استئوتومی محدود نسبت به روش کلاسیک میزان خونریزی کمتری رخ می دهد ولی از نظر نتایج نهایی درمان یکسان هستند و حفظ محل اتصال تاندون رکتوس فموریس تاثیری در نتایج درمان ندارد و هر دو روش در ایجاد پوشش کافی سر فمور موفق هستند.
    کلیدواژگان: دیسپلازی هیپ، استئوتومی استابولار، اصلاح دفورمیتی
  • اصغر صالح پور رنجدوست فام، منیژه سیاح ملی، نجیبه اصل رهنمای اکبری، ایران نوع خواهی، بدرالسادات رهنما صفحات 70-73
    زمینه و اهداف
    ولوواژینیت کاندیدایی یک عفونت مخاطی متداول زنان می باشد که عمدتا«توسط قارچ مخمر مانند فرصت طلب به نام کاندیدا آلبیکنس ایجاد می شود. در تعداد قابل توجهی از بیماران (5%) عود بیماری دیده می شود. تشخیص این بیماری بر اساس علائم بالینی و روش های متداول آزمایشگاهی می باشد. در این مطالعه گونه های جدا شده از بیماران مبتلا به ولوواژینیت مراجعه کننده به مطب های خصوصی پزشکان متخصص زنان و زایمان تعیین هویت گردیدند.
    مواد و روش ها
    این مطالعه در بین 120 نفر از بیماران دارای علائم بالینی مشکوک به ولوواژینیت کاندیدایی انجام گرفت. پس از نمونه برداری از ترشحات دهانه رحم و واژن، دو عدد لام مستقیم تهیه و به روش گرم رنگ آمیزی شدند. همچنین نمونه های برداشته شده در محیط کشت های مناسب کشت داده شده و در صورت رشد کاندیدا با استفاده از روش های آزمایشگاهی تعیین گونه گردیدند.
    یافته ها
    از 120 نمونه تهیه شده از بیماران، 77 نفر (65 درصد) مبتلا به عفونت کاندیدایی بودند. از نمونه های ایزوله شده 63 مورد (8/81 درصد) کاندیدا آلبیکنس، 9 مورد (7/11 درصد) کاندیدا گلابراتا، 4 مورد (2/5 درصد) کاندیدا پاراپسیلوزیس و 1 مورد (3/1 درصد) کاندیدا تروپیکالیس تعیین هویت گردید.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد که کاندیدا آلبیکنس عامل اصلی ولوواژینیت در بیماران مبتلا به ولوواژینیت کاندیدایی است و سایر گونه های کاندیدا در مرحله بعدی اهمیت قرار دارند.
    کلیدواژگان: کاندیدا، کاندیدا آلبیکنس، واژینیت
  • هادی علیزاده، مهدی قیامی راد، سعیده ابراهیمی اصل صفحات 74-79
    زمینه و اهداف
    هر اندازه که افراد از عوارض جانبی خطرناک آنتی بیوتیک های سنتزی مطلع می شوند، میزان تقاضا برای جایگزین های طبیعی این داروها افزایش پیدا می کند. مواد طبیعی، خطر این عوارض را کمتر می کنند و حتی اثرات جانبی مفیدی دارند. شلغم گیاهی دارویی است که در طب سنتی کاربردهای گوناگونی دارد. این مطالعه با هدف بررسی اثرات ضد باکتریایی عصاره الکلی گیاه شلغم بر روی تعدادی باکتری های بیماری زا صورت گرفت.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه از گیاه شلغم با نام علمی. Brassica Napus L استفاده شد. پس از تهیه عصاره الکلی گیاه، تاثیر غلظت های mg/ml50، mg/ml100، mg/ml200 و mg/ml400 از این عصاره به روش انتشار از چاهک و انتشار از دیسک بر روی باکتری های استافیلوکوکوس اورئوس، باسیلوس سرئوس، اشریشیا کلی و سودوموناس آئروژینوزا مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش تعیین حداقل غلظت مهارکنندگی رشد باکتری ها و حداقل غلظت کشندگی باکتری ها (MIC/MBC) به روش رقت در لوله انجام گرفت.
    یافته ها
    یافته ها نشان دادند که عصاره الکلی گیاه شلغم از رشد باکتری های استافیلوکوکوس اورئوس، باسیلوس سرئوس، اشریشیا کلی و سودوموناس آئروژینوزا جلوگیری می کند. حداقل غلظت مهارکنندگی از رشد این باکتری ها از mg/ml 5/12 تا mg/ml100 متغیر است.
    نتیجه گیری
    عصاره الکلی گیاه Brassica Napus L در شرایط آزمایشگاهی بر رشد باکتری های بیماری زا اثرات مهارکنندگی قابل ملاحظه ای دارد. به منظور کاربرد بالینی این عصاره ها انجام تحقیقات بالینی ضروری است.
    کلیدواژگان: شلغم، اشریشیا کلی، حداقل غلظت مهارکنندگی رشد، باکتری های بیماری زا، اثر ضدباکتریایی
  • لیلا فتح بیاتی، معرفت غفاری نوین، فاطمه فدایی فتح آبادی، عباس پیریایی صفحات 81-87
    زمینه و اهداف
    نیتریک اکساید مولکول پیام رسانی است که به وسیله عملکرد آنزیم سنتزکننده نیتریک اکساید (eNOS)، تولید می شود و در تنظیم تعداد زیادی از وقایع تولید مثلی که در لوله فالوپ اتفاق می افتد مشارکت دارد. هدف از این مطالعه بررسی بیان eNOS، در سلول های مژک دار و ترشحی اپیتلیوم لومینال لوله فالوپ و تغییرات آن در هنگام زایمان می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه موردی-شاهدی تعداد 20 نمونه از بافت لوله های فالوپ دو گروه از زنان شامل: 10 نمونه از زنان غیر حامله که در فاز لوتئال از چرخه قاعدگی بودند و 10 نمونه از زنان حامله سالم ترم، در هنگام زایمان به دست آمد. سپس نمونه ها در فرمالین 10% فیکس شده و مقاطع پارافینی تهیه شده، مورد ارزیابی ایمونوهیستوشیمی قرار گرفتند.
    یافته ها
    مکان یابی پروتئین eNOS در سلول های ترشحی و مژه دار اپیتلیوم لومینال در هر دو گروه مشاهده گردید. با این حال، بیان پروتئین eNOS در سلول های عضله صاف هیچکدام از گروه ها مشاهده نشد. از سوی دیگر، در رابطه با بیان پروتئین eNOS، در اپیتلیوم لومینال لوله فالوپ، بین زنان غیرحامله ای که در فاز لوتئال بودند و زنان حامله سالم، اختلاف معناداری مشاهده نگردید)05/0P>).
    نتیجه گیری
    عدم وجود اختلاف معنادار، در سطح بیان پروتئین eNOS، در سلول های مژکدار و ترشحی اپیتلیوم لومینال زنان حامله ترم در مقایسه با زنان در فاز لوتئال، می تواند نشان دهنده یکسان بودن فعالیت و عملکرد مژک ها در این دو گروه باشد.
    کلیدواژگان: eNOS، لوله فالوپ، حاملگی
  • منیژه مصطفی قره باغی، مرتضی قوجازاده، سعیده خجسته جعفری صفحات 88-93
    زمینه و اهداف
    در نوزادان نارس خطر بروز سندرم دیسترس تنفسی وجود دارد. در مطالعات متعدد کاربرد فشار مثبت انتهای بازدمی به همراه سورفکتانت بسیار موثرتر از کاربرد آن به تنهایی می باشد. این روش درمانی (Intubataion-Surfactant-Extubation، INSURE) نامیده می شود. در این مطالعه عواملی که در شکست این روش درمانی دخیل می باشند مورد مطالعه قرار خواهند گرفت.
    مواد و روش ها
    یک مطالعه توصیفی تحلیلی در سال 1390 تا 1391 در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان مرکز آموزشی - درمانی الزهرای تبریز انجام شد. تمامی نوزادان نارس زیر 37 هفته که بر اساس علایم بالینی نیاز به سورفکتانت داشتند وارد مطالعه شده وبه روش INSURE سورفکتانت تزریق شد. نوزادانی که در بدو تولد انتوبه شدند از مطالعه خارج گردیدند. نوزادانی که در طی 72 ساعت پس از تزریق سورفکتانت نیاز به انتوباسیون مجدد نداشتند به عنوان گروه موفق و نوزادانی که نیاز به انتوباسیون مجدد پیدا کردند به عنوان گروه شکست در نظر گرفته شدند.
    یافته ها
    از نظر جنسیت، نوع زایمان، عوامل خطر مادری، دریافت کورتون قبل از تولد توسط مادر، تجزیه گازهای خون شریانی ساعت اول تولد در بین دو گروه تفاوت آماری معنی داری وجود نداشت. سن حاملگی و وزن تولد در گروه شکست 9/2± 7/28 هفته و 545±1342 گرم و در گروه موفق 2/2±31 هفته و 472±1688 گرم بود (001/0 P<). نمره آپگار دقیقه اول در گروه شکست 1/2±7/5 و در گروه موفق 3/1±5/7 و نمره آپگار دقیقه پنجم 5/1±6/7 و 1±8/8 به ترتیب در گروه شکست و موفق بود (001/0 P<). نمره دیسترس تنفسی در گروه شکست 1±8/8 و در گروه موفق3/1±1/7 بود (001/0 P<). میزان غلظت اکسیژن دمی مورد نیاز (001/0 P<)، شدت درگیری عکس سینه (001/0 P<)، نیاز به تکرار سورفکتانت (001/0 P<)، نیاز به تزریق خون (001/0 P<) و وجود مجرای شریانی باز (003/0 P=) و خونریزی داخل بطنی (001/0 P=) بین دو گروه تفاوت آماری معنی داری داشت.
    نتیجه گیری
    در نوزادان نارس تر و کم وزن تر که نمره آپگار دقیقه اول و پنجم پایینی داشته در ساعات اول تولد به اکسیژن با غلظت بالایی نیاز داشته باشند و نمره دیسترس تنفسی آنها بالا باشد ممکن است تجویز سورفاکتانت به روش INSURE موفقیت آمیز نباشد و به انتوباسیون مجدد نیاز داشته باشند.
    کلیدواژگان: نوزاد نارس، دیسترس تنفسی، درمان، روش تجویز سورفاکتانت
  • محمد علی حسینپور فیضی، ناصر پولادی، پروین آذرفام، منصوره آزاد، علی پور زند صفحات 94-96
    رابدومیوسارکوما شایع ترین سارکوم بافت نرم دوران کودکی می باشد که به سه نوع رویانی، آلوئولار و سارکومای تمایزنیافته تقسیم می شود. تشخیص زودهنگام و درمان بموقع این بیماری در افزایش میزان بقای بیماران موثر است. رابدومیوسارکوما بندرت در بافت پستانی بروز می کند. در این جا، ما بروز رابدومیوسارکومای رویانی متاستازی را در پستان چپ یک دختر 12 ساله گزارش می کنیم که دو سال قبل ضایعه توموری اولیه در ساق پای چپ او مورد جراحی قرار گرفته بود. همچنین یکسال بعد از جراحی اول، تومور دیگری در ران چپ کودک تحت جراحی مجدد قرار گرفت. نظر به بروز بسیار پایین و موارد گزارش شده ی ناکافی این نوع رابدومیوسارکوما، گزارش ما ممکن است در درک بهتر این بیماری کمک کند.
    کلیدواژگان: رابدومیوسارکوما، پستان، رویانی، متاستازی
|
  • Mina Adampourezare, Aminollah Bahaodini, Parvin Azarfam Pages 6-11
    Backgrounds and
    Objectives
    Nitric Oxid (NO)، as a major signaling molecule in gastrointestinal tract، is produced by esoforms of NO synthase enzyme of arginine possessing، NO has a wide range of physiological and pathophysiological activities like colon cancer. Several studies have implicated that NO is a Key signaling molecule that regulates the processes of tumor genesis; Whereas Electromagnetic Fields (EMF) can affect the NO level in tissues، and according to the increasing use of weak EMF producing devices in homes، hospitals، workplaces، etc. Therefore، the present study was aimed to evaluate the efficacy of the prolonged exposure to the low frequency EMF on NO function in the isolated colon of rat.
    Material And Methods
    In this experimental study، thirty adult male rats were divided into three groups: Experimental group (exposed to 1mT (militesla) and 50Hz for 140)، Sham group (kept in the same condition but solenoid off) and control group (kept in normal condition). After 140 days، the mechanical response of longitudinal isolated strips of the isolated colon to L-NAME، were recorded using Power Lab-AtoD system.
    Results
    Despite of few changes about the mechanical response of tissue in the experimental group comparing with other groups، no significant difference was obtained (p>0. 05).
    Conclusion
    The prolonged exposure to low frequency electromagnetic fields did not changed the nitric oxide level in the colon.
    Keywords: low frequency electromagnetic field, nitric oxide, colon
  • Maryam Aghai Amirkhizi, Siamak Haghipour Pages 12-19
    Background And Objectives
    The desired segmentation of medical images is a pivotal problem in medical image processing. Segmenting the Left Ventricle (LV) in Magnetic Resonance Images (MRIs) is essential for evaluation of cardiac function. For the segmentation of cardiac MRI several methods have been proposed and implemented. The aim of this paper was to use the segmentation of LV chamber with more accuracy and comparing the results with current methods.
    Materials And Methods
    A modified region-based active contour model was applied. A new semi-automatic algorithm suggested calculating the appropriate Balloon force according to mean intensity of the region of interest for each image. The database is included of 2،039 MR images collected from 18 children under 18. The results were compared with previous literatures according to two standards: Dice Metric (DM) and Point to Curve (P2C) to get error values.
    Results
    According to defined standards، the obtained segmentation results are better than previously reported values in several literatures. In this study different points were used in cardiac cycle and several slices levels and classified into three levels: Base، Mid. and Apex. The better results were obtained at End Diastole (ED) in comparison with End Systole (ES)، and on base slice than other slices، because of LV bigger size in ED phase and base slice.
    Conclusions
    With segmentation of LV MRI based on novel active contour and application of the suggested algorithm for balloon force calculation، the mean improvement of DM is 19. 6% in ED and 49. 5% in ES phase. Also the mean improvement of P2C for ED and ES phase is 43. 8% and 39. 6% respectively.
    Keywords: Magnetic resonance imaging, Cardiac, Left ventricular chamber
  • Parviz Torkzaban, Reza Pourabbas, Mehrdad Hajilooi, Farnaz Jafari, Ali Zarandi Pages 20-25
    Backgrounds and
    Objectives
    The main purpose of one-stage full-mouth disinfection is the rapid elimination or depletion of all oro-pharyngeal pathogens using scaling and root planning، subgingival periodontal pocket irrigation and tongue disinfection. The aim of the present study was to evaluate the effect of this technique on serum levels of IL-17 and IL-23 in patients with moderate-to-advanced chronic periodontitis.
    Materials And Methods
    This randomized clinical trial study conducted on 24 eligible patients with moderate to advanced chronic generalized periodontitis. 20 (11 male- 9 female)، healthy subjects and with no history of drug therapy during the last 6 months were included in the study. Blood samples were taken from the patients before the intervention. Then، full-mouth disinfection was carried out in one session. Blood samples were taken again 6 weeks after the intervention. The ELISA method was used to evaluate serum levels of IL-17 and IL-23.
    Results
    The Pre and post-treatment serum levels of IL-17 were 103. 8±38. 6 and 14. 1±8. 6 pg/mL، respectively (P=0. 003); in case of IL-23، The Pre and post-treatment serum levels were 124. 9±40. 1 and 17±8. 8 pg/mL، respectively (P = 0. 001). The differences were statistically significant in both cases.
    Conclusion
    In patients with moderate-to-advanced chronic periodontitis، serum levels of IL-17 and IL-23 significantly decrease subsequent to one-stage full-mouth disinfection.
    Keywords: Chronic periodontitis, Disinfection, Interleukin, 17, Interleukin, 23
  • Yalda Jabbari Moghaddam, Mandana Rafeey Pages 26-31

    Backgrounds and

    Objectives

    The Gastroesophageal Reflux Disease (GERD) introduced as a major predisposing factor of laryngeal and extra laryngeal disorders. This study designed to evaluate the correlation between the GERD and otolaryngology problems.

    Material And Methods

    This descriptive cross -sectional study contained 40 pediatrics with GERD diagnosis. GERD was diagnosed based on the symptoms، radiological، endoscopic findings، and specific GERD questioner (GERDQ). First، all of otolaryngology complications evaluated and the findings were recorded by questionnaire، then medical treatments were started and after one and six months of follow up all of clinical finding were recorded.

    Results

    The family history was negative in 85% of cases. Cough was the most common complain (57. 5%). One month after treatment ten percent of gastrointestinal and 35% of ENT symptoms recovered. 6 months after the treatment 64/86% of both gastrointestinal and ENT symptoms were fully recovered.

    Conclusions

    Our study revealed that Gastroesophageal Reflux disease should be suspected and treated in all children with prolonged and unresponsive otolaryngologic disease.

    Keywords: Gastroesophageal reflux disease, Otorhinolaryngology, Treatment, Child
  • Hojat Hossein Pourfeiz, Jafar Soleimanpour, Jafar Ganjpour Sales, Hassan Taleb, Ali Tabrizi Pages 32-37

    Backgrounds and

    Objectives

    Deformity of the knee associated with Osteoarthritis (OA) is a common presenting complaint in the orthopedic surgeries. The High Tibial Osteotomy (HTO) includes open wedge osteotomy and dome shaped wedge osteotomy. The aim of this study was to comparing the results of two osteotomy methods conducted on patients with geno varus deformity.

    Material And Methods

    In a cohort study، 30 patients with genu varus deformity were studied. They were divided into two groups: Patients treated with open wedge osteotomy and dome shaped osteotomy. They were followed for six month.

    Results

    Incidence of complication after operation in open wedge and dome shaped osteotomy were 6 (40%) and 4 (26. 7%)، respectively. The main complication in open wedge was intraarticular fracture while limb length discrepancy and in closed wedge was peroneal nerve Paralysis، a nonunion and two cases with no correction angle. There was no significant difference in operation time، time of weight bearing between two groups. Mean of the varus deformity in dome shaped was 12. 7 degree and in open wedge was 9. 3 degree. Functional scoring according to the Lysholm and the Tegner Activity score did not differed significantly and Insall Salvati Index was after dome shaped and open wedge osteotomy.

    Conclusion

    Opening wedge osteotomy and dome shape treatments of proximal tibial had favorable results and similarly final function. But the dome-shaped osteotomy is simple and useful in cases with unilateral involvement with sever varus deformity.

    Keywords: High Tibial Osteotomy, Open Wedge Osteotomy, Dome Shape Osteotomy
  • Seyyed Ebrahim Hosseini, Gohar Avatefinezhad Pages 38-43
    Background And Objectives
    Morphine as an addictive drug، increases the brain dopaminergic activity and creates a heavy reliance on the consumer. Due to an interaction between the dopaminergic neurons and the GABAergic neurons in the brain، the current study was aimed to the evaluate the efficacy of Phenobarbital on Creating Dependency of Morphine in Mature Mice Using the Conditioned Place Preference (CPP) Method.
    Materials And Methods
    In this experimental study، 56 male mature mice with the weight of 30-35 grams were divided into three groups: the experimental، sham and control groups. The experimental group included 5 subgroups treated with: 1) either morphine، 2) Phenobarbital with dose of minimum، 3) Phenobarbital with dose of maximum، 4) morphine+ Phenobarbital with dose of minimum، and 5) morphine+ Phenobarbital with dose of maximum. Morphine was used for causing the dependency and CCP method was used to estimate the dependency.
    Results
    There was no significant differences between the control and the sham groups and also between the control and Phenobarbital groups in preferring a special location to receive the drug. However، there was a significant difference between the control and the Phenobarbital with dose of maximum and morphine groups in preferring a location to receive morphine، and no significant attenuation was observed in the Phenobarbital with dose of minimum and maximum morphine groups in preferring the location for receiving the drug compared with the group receiving morphine alone.
    Conclusion
    The phenobarbital as the GABA receptors agonist through an interaction with dopaminergic pathways influence the CPP induced by morphine.
    Keywords: Morphine dependency, Phenobarbital, CPP method
  • Abbasali Dehghani, Laleh Kalami, Mahin Seyyedhejazi, Reaza Amir Nasery, Karim Marjani Pages 44-51
    Background And Objectives

    Emergence Agitation (EA) is a common postoperative problem in children. It is characterized by the change in perception of the environment with signs of disorientation، hypersensitivity to stimuli، and hyper active motor behavior. The oral premedication is widely used in pediatric anesthesia to reduce the preoperative anxiety. Midazolam is currently the most commonly used premedicant in this regard; and somehow using the clonidine showed good results too. The aim of the present study was to compare the efficacy of oral Midazolam and oral Clonidine in prevention of EA among the post-operative pediatrics.

    Materials And Methods

    In a double-blind randomized clinical trial، 127 children candidates for tonsillectomy and myringotomy were evaluated. Patients were divided into three groups: group M (n=42) received oral Midazolam (0. 5 mgkg-1) 30 min before operation; group C (n=43) received oral Clonidine (4 µkg-1) 30 min before operation; and group P (n=42) just received oral placebo in the same time. Agitation scores were recorded before and after the intervention.

    Results

    The final agitation score was significantly lower in the M and C groups comparing with placebo group. In separate measurements، the mean agitation score were significantly lower in the C group comparing with the M group. The frequency of EA was significantly lower in M and C groups immediately after recovery comparing with placebo group but this rate was conversely higher in the M and C groups until 20 min after recovery. The mean time of recovery was significantly higher in M and C groups comparing with placebo group. Vital signs were somehow stable in C group comparing with M group. The mean duration of agitation was similar between the three groups (P>0. 05).

    Conclusion

    The oral Clonidine and Midazolam may reduce the severity of EA after operation in children; this finding is much stronger for Clonidine.

    Keywords: Clonidine, Midazolam, Anesthesia Recovery Period, Psychomotor Agitation
  • Alireza Rouhani, Mohammadreza Bazavar, Rouhollah Sohrabi, Nazere Amidfar Pages 52-57
    Background And Objectives
    The Forearm fractures are common among children and usually managed differently comparing with other similar injuries in adults. The aim of this study was to identify the risk factors of forearm fractures in children.
    Materials And Methods
    In this clinical trial study، 86 patients randomly were divided into two groups: group A (treated with a long arm cast method) and group B (treated with Sugar-Tong splint method). The risk factors of distal radial fractures were evaluated.
    Results
    Eighty six children less than 15 years with the mean age of 12. 24±2. 24 years old were studied. The compared with a true transverse fracture، the 10°،20°، and 30° of obliquity increased the likelihood of redisplacement 3. 23، 5. 82، 12. 14 times، respectively.
    Conclusion
    The complete initial displacements of the fracture and increases obliquity of the fracture line are the most important risk factors for redisplacement.
    Keywords: Forearm fracture, Risk factor, Redisplacement
  • Seyed Kazem Shakouri, Arash Babaei, Nazereh Amidfar, Bina Eftekhar Sadat Pages 58-63

    Backgrounds and

    Objectives

    There is currently no objective reliable diagnostic test for plantar fasciitis (inflammation of plantar fascia) in as much as diagnosis cannot be made on the basis of finding a heel spur on radiography (x-ray). Ultrasound is an excellent tool for evaluating common ankle problems. The aim of this study was to investigate the sonographic features of Plantar Fasciitis (PF).

    Material And Methods

    This prospective study was conducted on 36 patients with heel pain and the physical characteristics of PF. In addition، 36 asymptomatic matched volunteers were recruited as a control group and were examined to provide a baseline as to the normal appearance of the plantar fascia. Sonographic examinations were performed with a commercially available scanner. The heel fat pad thickness was also measured.

    Results

    The significant increase was observed in plantar fascia thickness، heel fat pad thickness، Heel pain، Morning Pain، Daily pain severity، Morning pain severity، weight، and BMI in patients with PF comparing with the control group (P < 0. 05). Plantar fascia thicknesses in conjunction with calcaneus were 6. 24 ± 1. 12 and 2. 76 ± 0. 88 mm in case and control groups، respectively; this different was statistically significant (P =. 0001).

    Conclusion

    Since the MRI is the modality of choice in the morphologic assessment of different plantar fascia lesions، sonography can also serve as an effective tool and may substitute MRI in the diagnosis of PF.

    Keywords: Plantar fasciitis, Sonography, Plantar fascia thickness
  • Alireza Sadegpour, Rouhollah Sohrabi, Nazere Amidfar, Masoud Gahvechi Akbari Pages 64-69
    Backgrounds and
    Objectives
    Periacetabular Osteotomy (PAO) is a well established method in treating the hip dysplasia in adults. Despite of the lack of information about the final outcome of the PAO operation، this procedure is frequently used. The aim of this study was to evaluate the results of PAO operation among patients with severe dysplasia of the hip joint.
    Material And Methods
    In a simple randomized clinical trial study، 20 patients were divided into two groups and were treated with classical and limited surgical osteotomy. The patients were followed for six months.
    Results
    The mean age of study was 26/7 years. The classical and limited techniques were performed on 11 and 9 years old cases، respectively. The amount of bleeding in the classical and limited methods were 661 ml and 477 ml respectively (P =0. 001). The two groups did not differed in term of the hip functional joint. There was no difference of pain controlling between the two methods.
    Conclusion
    The periacetabular osteotomy alone was successful for treatment in severe hips dysplastic. Rectus femuris tendon junction maintains had no effect on treatment results; both methods were successful in creating adequate coverage of the femoral head.
    Keywords: Periacetabular osteotomy, Hip Dysplasia, Deformity Correction
  • Asghar Salehpour Ranjdoust Fam, Manizheh Sayyah Melli, Najibeh Asle Rahnemaii Akbari, Iran Nokhahi, Badrosadat Rahnama Pages 70-73
    Background And Objectives
    Vulvovaginal Candidiasis (VC) is a common mucosal infection in women caused by the opportunistic yeast-like fungus Candida albicans. A significant percentage of these patients (5%) subsequently experience recurrent candida infections. The diagnosis of vulvovaginits is based on the patient’s presenting symptoms and the clinical laboratory methods. The aim of this study was to characterize the Candida species isolated from patients with vulvovaginitis.
    Materials And Methods
    All patients with the VC symptoms who were referred to the gynecologist’s clinic of Alzahra and Taleghani hospital were investigated. After sampling from vagina and cervix discharge، two direct slides were perpared and then stained with gram stain method. The vaginal discharges were cultured on suitable media for isolation and characterization of Candida species by related laboratory methods.
    Results
    120 samples obtained from patients. 77 patients (65%) were infected with Candida species. The frequency of the Candida albicans، Candida glabrata، Candida parapsilosis and the Candida tropicalis were 63 (81. 8%)، 9 (11. 7%)، 4 (5. 2%)، and 1 (1. 3%)، respectively.
    Conclusion
    Candida albicans was the most common species leading to the Vulvovaginitis in patients with VC while other species were at the secondary importance stages.
    Keywords: Candid, Candida albicans, Vaginit
  • Hadi Alizadeh, Mehdi Ghiamirad, Saeideh Ebrahimiasl Pages 74-79
    Background And Objectives
    As the awareness about the dangerous side effects of synthesis antibiotics is growing، the request for natural alternatives of these drugs has been increased. Natural materials reduce the danger of these side effects. Brassica Napus L. is a medicinal plant which has diverse applications in traditional medicine. This study aims to investigate the antibacterial effects of Brassica Napus L. alcoholic extract on some of pathogenic bacteria.
    Materials And Methods
    In this experimental study، the turnip with scientific name of Brassica Napus L. has been used. Having prepared the alcoholic extract، the effect of 50mg/ml، 100 mg/ml، 200 mg/ml and 400 mg/ml of this extract were studied using well diffusion agar and disk diffusion agar on Staphylococcus aureus، Bacillus cereus، Escherichia coli and Pseudomonas aeruginosa bacteria. The test of defining the Minimum Inhibitory Concentration (MIC) and Minimum Bactericidal Concentration (MBC) was done using serial tube dilution.
    Results
    The Brassica Napus L. alcoholic extract prevented the growth of Staphylococcus aureus، Bacillus cereus، Escherichia coli and Pseudomonas aeruginosa bacteria. The Minimum Inhibitory Concentration from the growth of this bacteria ranges from 12. 5 mg/ml to 100 mg/ml.
    Conclusion
    The Brassica Napus L. alcoholic extract has significant inhibitory role in the growth of pathogenic bacteria in vitro. Meanwhile، more researches are recommended due to reaching more inclusive results.
    Keywords: Brassica Napus L, Escherichia coli, Minimum Inhibitory Concentration, Pathogenic Bacteria, Antibacterial Effect
  • Leyla Fath Bayati, Marefat Ghaffari Novin, Fatemeh Fadaei Fathabadi, Abbas Piryaei, Mohammad Hasan Heidari, Behnaz Sadegh Zadeh Pages 81-87
    Background And Objectives
    Nitric Oxide (NO) is a signaling molecule produced by the NO Synthases (NOS) enzime and is known to incorporate in the regulation of many reproductive events that occur in the Fallopian tube (FT). The aim of this study was to investigate the production of endothelial NOS (eNOS) in the ciliated and secretory cells of luminal epithelium of FT and alteration of eNOS during parturition.
    Materials And Methods
    In this case-control study a total of 20 FTs samples obtained from two groups of women including: 10 FTs from the women at luteal phase of the menstrual cycle and 10 FTs of healthy pregnant women during parturition. Samples were fixed in 10% buffered formalin and paraffin sectioned for immunohistochemical evaluation.
    Results
    Localization of eNOS in the ciliated and secretory cells of luminal epithelium of FT was seen in both groups. However، we did not found anyexpression of eNOS in smooth muscle cells of all groups (p>0. 05). No significant difference in expression of eNOS was seen between luteal phase and healthy pregnant groups.
    Conclusion
    Regarding the no significant differences in expression of eNOS in ciliated and secretory cells of luminal epithelium between pregnant women at term and women at luteal phase of menstrual cycle، the results suggested that activity and function of cilia in both groups are same.
    Keywords: eNOS, Fallopian Tube, Pregnancy
  • Manizheh Mostafa Gharehbaghi, Morteza Ghojazadeh, Saeedeh Khojasteh Jafari Pages 88-93
    Backgrounds and
    Objectives
    Preterm infants are at risk for respiratory distress syndrome. In several studies Continuous Positive Airway Pressure (CPAP) in combination with surfactant is more effective comparing with just CPAP method. This type of treatment is known as Intubation، SURfactant، Extubation (INSURE). This study was aimed to determine the risk factors for the INSURE failure.
    Material And Methods
    This descriptive analytic study was conducted in NICU of Al Zahra Hospital. All preterm neonates with gestation age less than 37 weeks who need surfactant replacement therapy according clinical manifestations were investigated. Infants intubated in delivery room were excluded from study. All neonates received surfactant according to INSURE method. Patients who intubated in first 72 hours of INSURE were considered as failure group and neonates without need for intubation were allocated as success group.
    Results
    There were not statistically significant differences regarding gender، mode of delivery، maternal risk factors، and first blood gas analysis between groups. The mean birth weight and gestation age were significantly lower in the failure group were 1342±545g and 28. 7±2. 9 wk، respectively، which were significantly lower than success group (1688±472g and 31±2. 2wk، p<0. 001). Apgar score at 1 and 5 minutes were 5. 7±2. 1 and 7. 5±1. 3 in failure group and 7. 6±1. 5 and 8. 8±1 in success group (p<0. 001). The Fraction of inspired oxygen (FiO2) requirement، severity of disease in chest x-ray، need for repeated doses of surfactant، packed cell transfusion، patent ductus arteriosus and intra-ventricular hemorrhage were significantly different between groups (p<0. 05).
    Conclusion
    preterm neonates with lower gestation age and birth weight، low Apgar score at 1 and 5 minute، higher Fio2 requirement، and higher RDS score are increase the risk for INSURE failure.
    Keywords: preterm neonate, respiratory distress syndrome, treatment, surfactant replacement
  • Mohammad Ali Hosseinpour Feizi, Naseer Pouladi, Parvin Azarfam, Mansoureh Azad, Ali Pourzand Pages 94-96
    Rhabdomyosarcoma (RMS)، as the most common soft tissue sarcoma in childhood is divided into three types: embryonic، alveolar and undifferentiated sarcoma. Early detection and timely treatment are effective in increasing the survival rate. RMS can rarely occured in the breast tissue. We report an unusual occurrence of a metastatic embryonic RMS to the left breast in a 12 –year-old girl who its primary lesion on her left leg had been excised by surgery two years ago. She also had a tumor excised from her left thigh one year later.
    Keywords: Rhabdomyosarcoma, Breast, Embryonic, Metastatic