فهرست مطالب

  • سال پنجم شماره 2 (1392)
  • تاریخ انتشار: 1392/10/16
  • تعداد عناوین: 8
|
  • علیرضا باقری*، محمدحسن راشد محصل، پرویز رضوانی مقدم، مهدی نصیری محلاتی، یاسر نیک پرست صفحات 121-136
    به منظور ارزیابی پویایی مکانی علف های هرز طی فصل رشد، آزمایشی در سال زراعی 86-1385 در مزرعه نمونه آستانه قدس رضوی واقع در 10 کیلومتری جنوب شرقی مشهد به اجرا درآمد. به این منظور قطعه زمینی به مساحت یک هکتار و با سابقه تناوبی کلزا- آیش- گندم انتخاب شد. علف های هرز موجود در مزرعه به روش نمونه برداری گسسته سیستماتیک و با استفاده از کوادرات 5/0 × 5/0 متر، طی سه مرحله به ترتیب قبل از کنترل شیمیایی، پس از کنترل شیمیایی و قبل از برداشت به تفکیک گونه شمارش و تراکم هر گونه ثبت گردید. در 196 نقطه نمونه برداری شده از مزرعه، 15 گونه علف هرز مشاهده شد. تراکم کل علف های هرز در مزرعه طی مراحل اول، دوم و سوم نمونه برداری به ترتیب معادل 42/44، 16/12، 93/3 بوته در متر مربع بود. به نظر می رسد این روند نزولی، در نتیجه کارایی عملیات کنترلی ایجاد شده است. در مرحله اول نمونه برداری گونه هایGoldbachia laevigata و Chorispora tenella مهمترین علف های هرز مزرعه بودند. این درحالی بود که علف های هرز Fumaria vaillantii و Polygonum aviculare در مرحله دوم نمونه برداری اهمیت پیدا کردند. در مرحله سوم نمونه برداری نیز هفت بند غالب ترین علف هرز مزرعه و از اهمیت شاهتره کاسته شد. جهت توصیف پویایی مکانی علف های هرز مزرعه از روش زمین آمار استفاده شده و توابع واریوگرام گونه ها در سه مرحله نمونه برداری محاسبه شدند که واریوگرام های تهیه شده از مدل های کروی و نمائی تبعیت می کردند. پس از محاسبه اجزاء واریوگرام ها مشخص شد که کمترین و بیشترین اثر قطعه ای به ترتیب معادل 13/0 و 45/0 بودند. دامنه تاثیر گونه های غالب مزرعه نیز بین 8/2 تا 6/196 متر متغیر بود. با استفاده از اجزاء واریوگرام های محاسبه شده در فرایند درون یابی کریجینگ نقشه های توزیع مکانی علف های هرز مزرعه رسم شدند که که توزیع لکه ای، و در امتداد جهت شخم را در بیشتر موارد مشاهده شد. نتایج نشان داد که حضور گیاه زراعی کلزا در تناوب و عملیات کنترلی متناظر با آن روی نوع علف های هرز مزرعه و توزیع مکانی گونه های مورد مطالعه موثر بود. در واقع تناوب زراعی با تاثیر بر جوامع علف های هرز می تواند در کنترل تلفیقی علف های هرز به عنوان یک گزینه مطرح باشد.
    کلیدواژگان: توزیع مکانی علف های هرز، سمی واریانس، نقشه علف های هرز، مدیریت متناسب با مکان
  • ابوالفضل درخشان*، جاوید قرخلو، ناصر باقرانی صفحات 137-152
    مطالعه حاضر جهت ارزیابی کارایی برخی علف کش های پس رویشی روی کنترل علف های هرز در کشت مستقیم برنج با فواصل ردیف متفاوت در یک آزمایش مزرعه ای، در سال 1390در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان انجام شد. تیمارها شامل فاصله بین ردیف های کاشت برنج در 3 سطح (15، 25 و 35 سانتی متر) و کنترل شیمیایی علف های هرز در 6 سطح (پندیمتالین به مقدار 660 گرم ماده موثره در هکتار، بنتازون به مقدار 1200 گرم ماده موثره در هکتار، پروپانیل + سینوسولفورون به مقدار 2160 + 20 گرم ماده موثره در هکتار، اکسادیارژیل به مقدار 900 گرم ماده موثره در هکتار، کلودینافوپ پروپارژیل + «بروماکسینیل + ام. سی. پی. آ» + بنتازون به مقدار 40 + 200 + 1200 گرم ماده موثره در هکتار، ستوکسیدیم سدیم + «بروماکسینیل + ام. سی. پی. آ» + بنتازون به مقدار 250 + 200 + 1200 گرم ماده موثره در هکتار) بودند. تیمار عاری از علف هرز نیز در آزمایش گنجانده شد. هر کرت از طول به دو بخش تقسیم شد، یک بخش مورد تیمار قرار گرفت و بخش دیگر به عنوان شاهد بخش تیمار شده در نظر گرفته شد. علف کش پندیمتالین 7 روز پس از کاشت و بقیه تیمارهای علف کشی 35 روز پس از کاشت اعمال شدند. علف های هرز خسارت زا عبارت بودند از زانتیوم (Xanthium strumarium L.)، جانسونگراس [Sorghum halepense (L.) Pers.]، برگ مخملی (Abutilon theophrasti Medik.)، آمارانتوس ریشه قرمز (Amaranthus retroflexus L.) و سوروف بدون ریشک [Echinochloa colonum (L.) Link.]. تاثیر کاهش فاصله ردیف بر کاهش وزن خشک علف های هرز در 77 و 89 روز پس از کاشت معنی دار بود. وزن خشک علف های هرز در تمام مراحل نمونه برداری با کاربرد همه تیمارهای شیمیایی کنترل علف هرز کمتر از کرت های آلوده به علف هرز بود. با این حال، کارایی هیچ یک از تیمارهای کنترل علف هرز بر کاهش وزن خشک علف های هرز مشابه با تیمار وجین نبود. کمترین میزان کاهش وزن خشک علف های هرز مربوط به تیمار کاربرد علف کش اکسادیارژیل بود. در میان علف کش های ارزیابی شده، اختلاط های علف کشی ستوکسیدیم سدیم + «بروماکسینیل + ام. سی. پی. آ» + بنتازون، پروپانیل + سینوسولفورون و کلودینافوپ پروپارژیل + «بروماکسینیل + ام. سی. پی. آ» + بنتازون به طور موثری علف های هرز را در مقایسه با تیمارهای آلوده به علف هرز کنترل کردند.
    کلیدواژگان: فاصله ردیف، علف کش، رقابت، عملکرد
  • فاطمه سلیمانی*، بیژن سعادتیان، گودرز احمدوند صفحات 153-166
    به منظور ارزیابی روابط رقابتی خردل وحشی و کلزا رقم اوکاپی در سطوح مختلف نیتروژن، آزمایشی به صورت سری های جایگزینی در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بو علی سینا همدان در سال 2010 انجام شد. فاکتورهای آزمایش شامل چهار سطح نیتروژن خالص 75/0، 1، 25/1 و 50/1 گرم در گلدان و نسبت های مختلف تراکم کلزا و علف هرز خردل وحشی به ترتیب در پنج سطح 0:1، 75/0: 25/0، 5/0: 5/0، 25/0: 75/0 و 1:0 بود. تراکم هر دو گونه در کشت خالص 4 بوته در گلدان منظور شد. ضرایب رقابت درون گونه ای کلزا براساس هر دو صفت عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه نسبت به ضرایب رقابت برون گونه ای آن در تمامی سطوح نیتروژن کمتر بود، اما در خردل وحشی عکس آن مشاهده شد. قابلیت رقابت نسبی کلزا براساس دو صفت مذکور، در تمامی سطوح نیتروژن نسبت به خردل وحشی کمتر بود. افزایش مصرف نیتروژن تا سطح 25/1 گرم نیتروژن خالص در گلدان موجب افزایش قابلیت رقابت نسبی کلزا شد. تعداد دانه در خورجین و تعداد خورجین در بوته کلزا با افزایش تراکم نسبی آن افزایش یافت، اما با افزایش تراکم نسبی خردل وحشی، حالت عکس برای صفات ذکر شده به دست آمد. شاخص تمایز آشیان اکولوژیک براساس صفات عملکرد بیولوژیک و دانه، کمتر از یک برآورد گردید. شاخص مذکور برای عملکرد بیولوژیک، در هر چهار سطح نیتروژن بیشتر از عملکرد دانه، به دست آمد. بیشترین مقادیر شاخص تمایز آشیان اکولوژیک برای دو صفت ذکر شده، به ترتیب در تیمارهای 1 و 25/1 گرم نیتروژن خالص در گلدان حاصل شد. به طور کلی نتایج آزمایش حاکی از آن بود که سطح 1 گرم نیتروژن خالص در گلدان (معادل با سطح 200 کیلوگرم در هکتار) تیمار کودی مناسب جهت افزایش توان رقابتی کلزا در شرایط تداخل با خردل وحشی بود.
    کلیدواژگان: شاخص تمایز آشیان اکولوژیک، ضریب رقابت درون و بین گونه ای، قابلیت رقابت نسبی، مدل عکس عملکرد تک بوته
  • حمید عباس دخت*، مهدی نوراللهی، محمدرضا عامریان صفحات 167-182
    علف هرز برگ مخملی و آمارانتوس از مهمترین علف های هرز خسارت زا در زراعت سویا می باشد. به منظور بررسی روش های مختلف کنترل علف هرز برگ مخملی و آمارانتوس در سویا در چند نوع خاک ورزی، آزمایشی در مزرعه ای واقع در شهرستان علی آباد کتول استان گلستان به اجرا در آمد. آزمایش به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. کرت های اصلی شامل سه نوع خاک ورزی 1) شخم با گاو آهن برگرداندار + دیسک 2) شخم با گاو آهن چیزل + دیسک و 3) دیسک وکرت های فرعی در نه روش مبارزه شامل 1) آلاکلر 2) متریبوزین 3) آلاکلر + کولیتواتور 4) متریبوزین +کولتیواتور 5) بنتازون 6) بنتازون + کولیتواتور 7) شاهد حاوی علف هرز 9) شاهد عاری از علف هرز) بودند. نتایج آزمایش نشان داد که تیمار خاک ورزی، شیوه های مختلف کنترل علف های هرز و اثر متقابل خاک ورزی و شیوه های مختلف کنترل علف های هرز در سطح 1% تراکم برگ مخملی را تحت تاثیر قرار دادند. شخم با گاو آهن برگرداندار+دیسک نسبت به سایر تیمارهای خاک ورزی، تراکم برگ مخملی را بیشتر کاهش داد. در میان عوامل فرعی بنتازون، بنتازون + کولتیواتور و متریبوزین + کولتیواتور تراکم و وزن خشک برگ مخملی را به صفر رساندند. این تیمارها در هر سه نوع خاک ورزی نیز تاثیر یکسانی نشان دادند. تیمار خاک ورزی، شیوه های مختلف کنترل علف های هرز و اثر متقابل خاک ورزی و شیوه های مختلف کنترل علف های هرز، تراکم و وزن خشک آمارانتوس را به طور مشابهی تحت تاثیر قرار دادند. شیوه های مختلف کنترل علف های هرز اثر معنی داری بر عملکرد داشت. بیشترین عملکرد از تیمار کاربرد بنتازون + کولیتواتور با4531 کیلوگرم در هکتار و کمترین عملکرد از تیمار حاوی علف های هرز با 2493 کیلوگرم در هکتار بدست آمد.
    کلیدواژگان: دگرآسیبی، اندام هوایی، ریشه، غلظت، علف هرز
  • ریحانه عسگرپور*، رضا قربانی، محمد خواجه حسینی صفحات 183-198
    فرفیون ناجور برگ (Euphorbia heterophylla L.) علف هرز یکساله، تابستانه، از خانواده Euphorbiaceae است که در سال های اخیر وارد ایران شده و علف هرز مشکل ساز مزارع سویای استان گلستان گردیده است. به منظور بررسی تاثیر عوامل محیطی (درجه حرارت، نور، تنش شوری و خشکی، pH) و عمق کاشت بر جوانه زنی آن، مطالعات آزمایشگاهی و گلخانه ای انجام شد. نتایج نشان داد که بذور در دامنه حرارتی 45-15 درجه سانتی گراد در 14 ساعت روشنایی و تاریکی کامل قادر به جوانه زنی بوده، ولی در شرایط روشنایی، درصد و سرعت جوانه زنی بالاتر بود، بطوری که بالاترین درصد (83%) و سرعت جوانه-زنی (34/11 بذر در روز) در دمای 35 درجه سانتی گراد و روشنایی مشاهده شد. در تیمار دماهای متناوب، بالاترین درصد (95%) و سرعت جوانه زنی (99/12 بذر در روز) در دمای متناوب 30/40 درجه سانتی گراد رخ داد. جوانه زنی با افزایش تنش خشکی کاهش یافت و هچ جوانه زنی در پتانسیل آب 1- مگاپاسکال مشاهده نشد. بذور فرفیون ناجور برگ در غلظت شوری 40-0 میلی مولار بالای 80 درصد جوانه زدند و با افزایش تنش شوری جوانه زنی کاهش یافت و در غلظت نمک 160 میلی مولار به 13 درصد رسید. جوانه زنی تحت تاثیر سطوح pH قرار نگرفت. بالاترین درصد خروج (95-88 درصد) از بذور کاشته شده در عمق 3-2/0 سانتی متر خاک بود و هیچ گیاهچه ای از عمق 6 سانتی متر خارج نشد. براساس این نتایج، عوامل محیطی مطالعه شده، جوانه زنی فرفیون ناجور برگ را تحت تاثیر قرار داده و از این اطلاعات می توان در پیش بینی پراکنش آن به مناطق جدید استفاده کرد.
    کلیدواژگان: پتانسیل آب، تنش شوری، درجه حرارت، دوره روشنایی، عمق کاشت
  • محمدرضا مجیدی، محمدرضا کرمی نژاد، مجید عباسپور، منصور منتظری* صفحات 199-212
    این پژوهش به منظور ارزیابی کارآیی علف کش های انتخابی غلات در کنترل علف های هرز تریتیکاله در سال زراعی 1390-1389 در کرج انجام شد. علف کش ها شامل سولفوسولفورون، مزوسولفورون + یدوسولفورون (آتلانتیس)، متسولفورون متیل + سولفوسولفورون، ایزوپروترون + دیفلوفنیکان، مزوسولفورون + یدوسولفورون (شوالیه)، کلودینافوپ پروپارژیل، پینوکسادن، دیکلوفوپ متیل، پینوکسادن + کلودینافوپ پروپارژیل، فنوکساپروپ پی اتیل، ترالکوکسیدیم، دیفنزوکوات و فلم پروپ ام ایزوپروپیل بودند. نتایج نشان داد که در تیمارهای مزوسولفورون + یدوسولفورون (آتلانتیس) و دیفنزوکوات جمعیت بروموس(Bromus tectorum) کمتر از سایر تیمارها بود، ولی تفاوت معنی داری با مزوسولفورون + یدوسولفورون (شوالیه)، ایزوپروترون + دیفلوفنیکان و مت سولفورون متیل + سولفوسولفورون نداشتند. وزن خشک بروموس در همه تیمارها، غیر از فلم پروپ ام ایزوپروپیل، فنوکساپروپ پی اتیل و کلودینافوپ پروپارژیل، کاهش معنی داری نسبت به شاهد داشت. کمترین تعداد بوته های جوموشی (Hordeum murinum) در تیمار مزوسولفورون + یدوسولفورون (آتلانتیس) ارزیابی شد، ولی این تیمار تفاوت معنی داری با ایزوپروترون + دیفلوفنیکان و مت سولفورون متیل + سولفوسولفورون نداشت. همه علف کش ها، غیر از مزوسولفورون + یدوسولفورون (شوالیه)، پینوکسادن، فنوکساپروپ پی اتیل و دیفنزوکوات، در مقایسه با شاهد، موجب کاهش وزن خشک جوموشی شدند. تعداد و وزن خشک یولاف وحشی زمستانه (Avena ludoviciana) در تیمارهای سولفوسولفورون و فلم پروپ ام ایزوپروپیل اختلاف معنی داری با شاهد نداشت ولی سایر علف کش ها باعث کنترل معنی دار این علف هرز شدند. در بین علف کش ها، پینوکسادن، پینوکسادن + کلودینافوپ پروپارژیل موجب گیاه سوزی روی تریتیکاله شد و مت سولفورون متیل + سولفوسولفورون باعث کاهش ارتفاع بوته گردید، ولی با این حال علفکش های مزبور در قیاس با شاهد تاثیر معنی داری در کاهش عملکرد محصول نداشتند. همه علف کش ها غیر از سولفوسولفورون، عملکرد بیولوژیکی محصول را افزایش دادند. کاربرد علفکش های مزوسولفورون + یدوسولفورون (آتلانتیس) و پینوکسادن در مقایسه با شاهد موجب افزایش معنی دار عملکرد دانه تریتیکاله شدند ولی اختلاف معنی داری با سایر علف کش ها نداشتند.
    کلیدواژگان: بروموس، تریتیکاله، جو موشی، علف کش انتخابی، یولاف وحشی
  • بیژن سعادتیان*، فاطمه سلیمان، گودرز احمدوند صفحات 213-226
    طی چهار آزمایش مجزا، رقابت تراکم های مختلف چاودار (Secale cereale) و خردل وحشی (Sinapis arvensis) با گندم (رقم سایسون)، همچنین تداخل سیرسیوم کانادایی (Cirsium arvens) و خردل وحشی با کلزا (رقم اوکاپی) در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا در سال زراعی 88-1387 مورد بررسی قرار گرفت. مدل هذلولی راست گوشه، روند کاهش عملکرد هر دو گیاه زراعی را نسبت به تراکم و وزن خشک علف هرز به خوبی توصیف کرد. افزایش وزن خشک هر سه گونه علف هرز نسبت به تراکم آنها در واحد سطح، به صورت خطی بود. در شرایط تداخل با گندم، شیب اولیه کاهش عملکرد (پارامتر I) و آستانه خسارت اقتصادی (ET) ناشی از رقابت علف هرز خردل وحشی نسبت به گونه باریک برگ چاودار به ترتیب بیشتر و کمتر بود. اثر بازدارندگی علف هرز سیرسیوم بر کلزا نسبت به خردل وحشی بیشتر بود و آستانه خسارت اقتصادی کمتری داشت. افزایش وزن خشک علف هرز خردل وحشی در واحد سطح به ازای هر بوته آن، در رقابت با کلزا کمتر از گندم بود. همچنین ET این علف هرز در گندم بیشتر از کلزا به دست آمد. به جز آزمایش تداخل سیرسیوم با کلزا، در سایر موارد هنگامی که وزن خشک علف هرز به عنوان معیار سنجش افت عملکرد محصول قرار گرفت، ضریب تبیین بالاتر و میانگین مربعات باقیمانده کمتری نسبت به تراکم علف هرز حاصل شد. این یافته ها نشان داد که وزن خشک علف هرز در مقایسه با تراکم آن، در بیشتر مواقع نماینده بهتری از قدرت رقابتی و اثرات مخرب علف هرز بر گیاه زراعی است. همچنین گونه پهن برگ خردل وحشی در تداخل با گندم رقابتی تر از چاودار بود. اما در تداخل با کلزا، قدرت رقابتی کمتری در مقایسه با گونه پهن برگ سیرسیوم نشان داد.
    کلیدواژگان: چاودار، سیرسیوم، خردل وحشی، کاهش عملکرد
  • علی بغدادی*، حسین موسوی نیا، سعید وزان، فرید گل زردی صفحات 227-240
    به منظور تعیین اثر ترکیب عصاره آبی و بقایای تلخه با علف کش ترایفلورالین بر خصوصیات جوانه زنی و استقرار آمارانتوس و سلمه، مطالعه ای آزمایشگاهی و گلخانه ای به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال 1390 اجرا شد. نتایج نشان داد که عصاره اندام هوایی تلخه اثر کاهشی بیشتری در غلظت های بالا (75% و 100%) بر صفات جوانه زنی آمارانتوس ریشه قرمز داشت و اثر متقابل غلظت عصاره و علف کش کاهش بیشتر طول ریشه چه را نسبت به اثر مستقل نشان داد و در ترکیب 75% عصاره و دز 3/0 قسمت در میلیون، علف کش طول ریشه چه به میزان 5/16 میلی متر نسبت به شاهد کاهش یافت. در شرایط گلخانه نیز در حضور بقایای اندام هوایی کمترین طول ریشه (7/3 میلی متر) و درصد جوانه زنی (4 %) مشاهده شد. در علف هرز سلمه نیز عصاره اندام هوایی بیشترین کاهش را در طول ساقه چه، سرعت و درصد جوانه زنی موجب شد. بر اساس مقایسه میانگین های انجام شده کمترین طول ساقه چه در غلظت 100% عصاره و دز های 0‚ 5/0 و 7/0 پی پی ام علف کش مشاهده شد که نسبت به شاهد 10 میلی متر کاهش داشت و این کاهش احتمالا به دلیل تجمع زیاد مواد آللوشیمیایی در غلظت بالای عصاره است. در شرایط گلخانه ای نیز حضور بقایای اندام هوایی موجب کاهش درصد جوانه زنی شد و اثر متقابل بقایا و دز علف کش اثر کاهشی بیشتری در طول ساقه و ریشه داشت که این کاهش به مقدار 5/6 میلی متر برای ریشه و 11 میلی متر برای ساقه در مقایسه با شاهد بود.
    کلیدواژگان: دگرآسیبی، اندام هوایی، ریشه، غلظت، علف هرز
|
  • A. Bagheri *, M. H. Rashed Mohasel, P. Rezvani Moghaddam, M. Nasiri Mahalati, Y. Nikparast Pages 121-136
    In order to evaluate the spatial dynamic of weeds during growing session an experiment was conducted at Astane Ghodse Razavi experimental field. One hectare size with canola-fallow-wheat rotation was selected. Sampling was carried out by discrete systematic method in which the samples were taken from plots of 7m×7m, using 0.5m×0.5m quadrates in three stages, pre chemical control, post chemical control and pre harvesting, and species and their densities were determined. Fifteen species were observed from 196 sampling points. Total weed density in the field during the first, second and third sampling stages were 44.42, 12.16 and 3.93 plant per square meter respectively. It seems that this downward trend was as a result of control operations efficiency. Goldbachia laevigata and Chorispora tenella were most important weeds in the filed during first sampling stage. While Fumaria vaillantii and Polygonum aviculare became important at during the second stage of sampling. Also P. aviculare was the most important weed in the filed during the third sampling stage and the importance of F. vaillantii was decreased. To describe the dynamics of weeds, the geostatistic method was used and variogram functions of weeds in each three sampling stages were calculated which had spherical and exponential models. Maximum and minimum of nugget effect were 0.13 and 0.45 respectively. The ranges were also between 2.8 and 196.6m. The spatial distribution maps of weeds were drawn applying variogram parameter in Kriging interpolation that showed patchy and plow directed distribution. The results showed that presence of canola in crop rotation and corresponding control operations was effective on type and spatial distribution of weeds of studied species. In fact crop rotation with the effects on weed communities can be as an option in integrated weed management effect on weeds.
    Keywords: Semivariance, site specific weed management, weeds map, weed spatial distribution
  • A. Derakhshan *, J. Gherekhloo, N. Bagherani Pages 137-152
    A field experiment was conducted to evaluating the performance of some post-emergence herbicides and different row spacing for weed control in direct-seeded rice at the Research Farm, Gorgan University of Agricultural Science and Natural Resources, in 2011. Treatments consisted of three crop spacing between the rows (15, 25, and 35 cm), and six chemical weed control (pendimethalin at 660 g a.i. ha-1, bentazon at 1200 g a.i. ha-1, propanil + cinosulfuron at 2160+20 g a.i. ha-1, oxadiargyl at 900 g a.i. ha-1, clodinafop propargyl + "bromoxynil + MCPA" + bentazon at 40+200+1200 g a.i. ha-1 and sethoxydim + "bromoxynil + MCPA" + bentazon at 250+200+1200 g a.i. ha-1). Weed-free treatment also was included in the experiment. The plots were divided into two sections, treatments were applied in a section and the other part of each plot was considered as the control of treated section. The pendimethalin was sprayed 7 days after sowing (DAS) and other experimental herbicide treatments were applied at 35 DAS. The dominant competitiveness weed species were Xanthium strumarium (L.), Sorghum halepense (L.) Pers., Abutilon theophrasti Medik., Amaranthus retroflexus (L.) and Echinochloa colona (L.). Effect of reduced row spacing on dry matters of weed was significant at 77 and 89 DAS. Dry matters of weeds with all the chemical weed control treatments at all stages were lower than those of their weedy checks. However, none of the herbicide treatments were as effective as the weed-free treatment in reducing the dry matter of weeds. The lowest reduction in total weed dry weight was recorded with oxadiargyl herbicide. Among the herbicides evaluated, sethoxydim + "bromoxynil + MCPA" + bentazon, propanil + cinosulfuron and clodinafop propargyl + "bromoxynil + MCPA" + bentazon perfomed well as they effectively controlled weeds comparable to the weedy checks.
    Keywords: Row spacing, herbicide, competition, yield
  • F. Soleymani *, B. Saadatian, G. Ahmadvand Pages 153-166
    In order to evaluate competitive relationships between wild mustard (Sinapis arvensis L.) and canola (Brassica napus cv. Okapi), a replacement series interference experiment was conducted in greenhouse of Agricultural Faculty of Bu-Ali Sina University, in 2010. Experiment factors included 4 levels of nitrogen (0.75, 1, 1.25 and 1.5 g.pot-1) and 5 relative density series of canola and wild mustard (1:0, 0.75:0.25, 0.5:0.5, 0.25:0.75 and 0:1). Plant density of each species was 4 plants per pot at pure culture. At all nitrogen levels, intra-specific competitive coefficients of canola based on biological and grain yield were less than inter-specific competitive coefficients, but in wild mustard the intra-specific competition coefficients were higher than inter-specific competition coefficients. Relative competitive ability (RCA) of canola based on both mentioned traits were less than wild mustard, at all nitrogen levels. Increasing nitrogen rate to 1.25 g.pot-1 led to increment of RCA of canola. Increasing canola density increased its seed number per pod and pod number per plant, but by increasing wild mustard density per pot, contrary results for mentioned traits in weed were obtained. Nich differentiation indices (NDI) of biological and grain yield estimated less than 1 at 4 levels of nitrogen. NDI of biological yield was more than that of grain yield. Maximum NDI of both mentioned traits, obtained in 1 and 1.25 g nitrogen per pot, respectively. Generally, the results of experiment indicated that the rate of 1g pure N per pot (equivalent to 200 kg ha-1) was appropriate fertilizer treatment to increase competitive ability of canola in interference with wild mustard.
    Keywords: Nich differentiation indices, intra, inter specific competition coefficient, relative competitive ability, reciprocal of per plant model
  • H. Abbasdokht *, M. Noorolahi, M.R. Amerian Pages 167-182
    In order to investigate integrated velvetleaf (Abutilon theophrasti L.) and redroot pigweed (Amaranthus retroflexus L.) control methods under different tillage condition on soybean (Glycine max L.) yield and yield components, an experiment was carried out in a split plot with randomized complete block design (as a base design), with four replications in Ali Abad Katool district. Main plot consisted of three levels: 1) tillage with moldboard plow+disk, 2) tillage with chisel plow +disk, 3) tillage with just disk. Weed control methods applied in sub-plots included: 1) alacolor 2) metribuzin 3) bentazon 4) alacolor+cultivator 5) metribuzin+cultivator 6) bentazon+cultivator 7) cultivator 8) control (without weed control) 9) Whole weed was controlled. Variation analyses results showed that tillage treatments did not have a significant effect on density and mass of weed dry material on Amaranthus retroflexus. However this treatment has significant effects on density of Abutilon theophrasti at P≤0.01. Also no significant effect on its dry weight. Tillage with moldboard plow cause significant decrease of Abutilon theophrasti. Tillage treatment interactions on herbicides was significant on weeds density at P<0.05. Metribuzin + cultivator, bentazon + cultivator and bentazon has complete effect on compression and mass of weed dry material of Amaranthus retroflxus and Abutilon theophrasti and other weeds. Alacolor + cultivator has more control on weeds of Amaranthus retroflexus and Abutilon theophrasti in tillage with moldboard plow+disk than other tillage treatments. Effects of herbicides treatment on yield was significant P≤0.01. Bentazon + cultivator had the most impact on soybean yield (4531 kg/ha) and check treatment (weedy) had minimum soybean yield (2493 kg/ha).
    Keywords: Density, dry weight, yield, weed
  • R. Asgarpour *, R. Ghorbani, M. Khajeh, Hosseini Pages 183-198
    Wild poinsettia (Euphorbia heterophylla L.) is a summer annual herb, belonging to the Euphorbiaceae family that has recently introduced in Iran and became a troublesome weed in soybean field in Golestan province. Experiments were conducted under laboratory and greenhouse conditions to evaluate the effects of various environmental factors (temperature, light, salinity and drought stress, pH) and planting depth on its germination. The results indicated that seeds germinated at constant temperature range of 15-45 C both in 14 h photoperiod and in darkness. However, germination was greater in the light/dark regime than in darkness, as maximum germination percentage (83%) and germination rate (11.34 seed day-1) was observed at 35 C with the 14 h photoperiod. At alternating day/night temperatures, the highest germination percentage (95%) and germination rate (12.99 seed day-1) occurred at 40/30 C. Germination was reduced with increasing draught stress and no germination was observed at -1.0 MPa. Wild poinsettia seeds germinated >80% at salt concentrations of 0-40 mM. Germination declined with increasing salinity stress. Germination was 13% at salt concentrations of 160 mM. Germination was not affected by pH levels. Maximum emergence was (88-95%) when seeds were sown at 0.2-3 cm depth in soil, with no emergence occurring at a planting depth of 6 cm. It is concluded that several environmental factors affecting the germination of wild poinsettia, and this information could help to predict the spread of wild poinsettia in new areas.
    Keywords: Photoperiod, planting depth, salt stress, temperature, water potential
  • M.R. Majidi, M.R. Karaminejad, M. Abbaspour, M. Montazeri* Pages 199-212
    This study was conducted during 2010-11 in Karaj and to evaluate the efficacy of wheat selective herbicides for weed control in triticale. Herbicide treatments consisted of sulfosulfuron, mesosulfuron+iodosulfuron (Atlantis), metsulfuron+sulfosulfuron, isoproton+diflufenican, mesosolfuron+ iodosolfuron (Shovalieh), clodinafop-propargil, pinoxaden, diclofop methyl), pinoxaden + clodinafop-propargil, fenoxaprop-p-ethyl, tralkoxidim, difenzoquat) and flamprop-m-isopropyl. The results indicated that mesosolfuron + iodosolfuron (Atlantis) and difenzoquat significantly reduced plant number of cheat grass (Bromus tectorum), but these treat ments were not significantly different from mesosolfuron+iodosolfuron (Atlantis), isoproton+diflufenican or metsulfuron+solfosulfuron. All treatments, except flamprop-m-isopropyl, fenoxaprop-p-ethyl and clodinafop-propargil, compared with weedy chech, significantly reduced the dry weight of cheat grass. The lowest plant number of false barley (Hordeum murinum) was evaluated in treatment mesosolfuron + iodosolfuron (Atlantis), but this treatment had no significant difference from metsulfuron+sulfosulfuron or isoproton+diflufenican. All treatment, except mesosolfuron+ iodosolfuron (Shovalieh), pinoxaden, fenoxaprop-p-ethyl and difenzoquat, significantly reduced the dry weight of false barley. The number and dry weight of winter wild oat (Avena ludoviciana) in treatments sulfosulfuron and flamprop-m-isopropyl were not significantly different from weedy check, but other herbicides significantly controlled this weed. Among herbicides, pinoxaden and pinoxaden + clodinafop-propargil caused phytotoxicity on triticale, and metsulfuron+sulfosulfuron reduced its plant hight; however, these herbicides had no significant effect on crop yield. All treatment, except sulfosulfuron, significantly increased crop biological yield. Application of mesosolfuron+iodosolfuron (Atlantis) and pinoxaden significantly increased triticale grain yield, but they were not significantly different from other herbicides.
    Keywords: Cheatgrass, false barley, selective herbicide, triticale, wild oat
  • B. Saadatian *, F. Soleymani, G. Ahmadvand Pages 213-226
    In four separate experiments, competition of different densities of feral rye (Secale cereale) and wild mustard (Sinapis arvensis) with wheat (Sayson cv.), also interference of Canada thistle (Cirsium arvens) and wild mustard with canola (Okapi cv.) were evaluated in 2008-2009 growing season, in Bu-Ali Sina University of Hamedan. Rectangular hyperbolic model, yield reduction of both crops than weed density and dry weight described properly. Increased dry weight of each three weed species than density per unit area was linearly. In interference with wheat, initial slope of yield loss (I) and economic threshold (ET) of wild mustard competition than feral rye were more and less, respectively. Inhibiting effect of Cirsium arvens on canola was more than wild mustard and had less economic threshold. Increasing dry weight of wild mustard per unit area instead of per plant, in competition with canola was less than wheat. Also ET of this weed in wheat was obtained more than canola. Except for experiment of Cirsium arvens interference with canola, in other cases when weed dry weight as criterion of yield loss was used, higher coefficient of determination (R2) and less residual mean square (RMS) than weed density was obtained. These results showed that weed dry weight, in comparison with density, was often better indicator of competitive ability and negative effects of weeds on crops. Also wild mustard interference with wheat was more competitive than feral rye. But its interference with canola showed less competitive ability as compared with broad leaf weed of Cirsium arvens.
    Keywords: Cirsium arvens, feral rye, wild mustard, yield loss
  • A. Baghdadi *, H. Moosavinia, S. Vazan, F. Golzardi Pages 227-240
    Laboratory and greenhouse experiments were conducted to determine the phytotoxicity of Russian knapweed (Acroptilon repens L.) aqueous extract and residue separately and in combination with trifluralin on germination and other characteristics of redroot pigweed (Amaranthus retroflexus L.) and common lambsquarter (chenopodium album L.). Laboratory results showed that shoot aqueous extract was more effective on seed germination and other characteristics of redroot pigweed than root extract. However, germination percentage, germination rate, and shoot length of lambsquater were significantly affected by shoot extract as compared with root extract; in other characteristics, there were no significant difference between two extracts. Interaction effect of both shoot and root extracts with trifluralin caused more reduction in seed germination and other characteristics of two weeds than either of two extracts alone. Greenhouse results showed that, in general, residues were more effective than aqueous extracts, and shoot residues caused more reduction in seed germination and root length of pigweed significantly.
    Keywords: Allelopathy, shoot, root, concentration, weed